Forwarded from کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (Ras)
انتشار عکسی «مفتاح الاعلام» اثر استاد مرحوم ابوالقاسم سحاب
مفتاح الاعلام اثری در سه مجلد از مرحوم ابوالقاسم سحاب، شامل شرح حال 5070 نفر از عالمان و رجال و مشاهیر جهان اسلام از قرن اول تا قرن چهاردهم هجری است. اثر یاد شده که از حرف الف یا یاء آن کامل شده، یک دایره المعارف رجالی ـ شرح حالی کامل است که در نگارش آن از منابع مختلف استفاده شده و برخی از آنها بویژه در باره معاصرین منحصر به فرد است. از نظر نظم و نگارش نیز اثری در خور و قابل توجه است.
نسخه دستنوشته این کتاب در اختیار استاد غلامرضا سحاب قرار داشت و به دلیل آن که تصحیح و حروفچینی آن زمان بر و از سوی دیگر خط استاد هم روشن و خوانا بود، تصمیم بر آن شد تا این کتاب در سه مجلد، همراه با مقدمه، فهرست مدخلها آماده شده و عجالتا عکسی انتشار یابد.
اثر یاد شده با همت استاد غلامرضا سحاب، در سه جلد در نسخ بسیار معدود آماده شده و نخستین دوره آن امروز صبح با حضور استاد غلامرضا سحاب، استاد صفی نژاد، و جناب بختیاری و محمد باقر، رونمایی و تقدیم به به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران تقدیم شد.
مفتاح الاعلام اثری در سه مجلد از مرحوم ابوالقاسم سحاب، شامل شرح حال 5070 نفر از عالمان و رجال و مشاهیر جهان اسلام از قرن اول تا قرن چهاردهم هجری است. اثر یاد شده که از حرف الف یا یاء آن کامل شده، یک دایره المعارف رجالی ـ شرح حالی کامل است که در نگارش آن از منابع مختلف استفاده شده و برخی از آنها بویژه در باره معاصرین منحصر به فرد است. از نظر نظم و نگارش نیز اثری در خور و قابل توجه است.
نسخه دستنوشته این کتاب در اختیار استاد غلامرضا سحاب قرار داشت و به دلیل آن که تصحیح و حروفچینی آن زمان بر و از سوی دیگر خط استاد هم روشن و خوانا بود، تصمیم بر آن شد تا این کتاب در سه مجلد، همراه با مقدمه، فهرست مدخلها آماده شده و عجالتا عکسی انتشار یابد.
اثر یاد شده با همت استاد غلامرضا سحاب، در سه جلد در نسخ بسیار معدود آماده شده و نخستین دوره آن امروز صبح با حضور استاد غلامرضا سحاب، استاد صفی نژاد، و جناب بختیاری و محمد باقر، رونمایی و تقدیم به به کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران تقدیم شد.
Forwarded from Toos Bookshop کتابفروشی توس
آدابالمتعلمين يا حجت بالغه / جستاری در بازتفسير مفهوم عقل و نقد تفكر اصولی
محمدابراهيم بن محمدخليل استرآبادی
بهكوشش رسول جعفريان
چاپ اول ۱۳۹۹، نشر مورخ
قطع وزيری، ۱۶۸صفحه، جلد سخت
قيمت: ۴۰۰۰۰تومان
خرید اینترنتی:
toosbook.ir/p/آدابالمتعلمین/
محمدابراهيم بن محمدخليل استرآبادی
بهكوشش رسول جعفريان
چاپ اول ۱۳۹۹، نشر مورخ
قطع وزيری، ۱۶۸صفحه، جلد سخت
قيمت: ۴۰۰۰۰تومان
خرید اینترنتی:
toosbook.ir/p/آدابالمتعلمین/
Forwarded from کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (Ras)
سلام
شمار چشمگیری از کتابهای چندین ناشر معتبر را میتوانید از کانالهای تلگرامی زیر دانلود کنید
Brill
https://t.me/brillbooks
@brillbooks
De Gruyter
https://t.me/degruyter
@degruyter
Routledge
https://t.me/routledgebooks
@routledgebooks
Oxford University Press
https://t.me/oupbooks
@oupbooks
Cambridge University Press
https://t.me/cambridgeuni
@cambridgeuni
Palgrave Books
https://t.me/palgrave
@palgrave
در این کانالها آدرس کانال دانلود ناشران دیگر را نیز خواهید یافت.
Telegram
Brill Books
Here we upload Brill Books (with particular focus on their Middle East and Islamic Studies series) to assist researchers and students struggling to afford them.
شمار چشمگیری از کتابهای چندین ناشر معتبر را میتوانید از کانالهای تلگرامی زیر دانلود کنید
Brill
https://t.me/brillbooks
@brillbooks
De Gruyter
https://t.me/degruyter
@degruyter
Routledge
https://t.me/routledgebooks
@routledgebooks
Oxford University Press
https://t.me/oupbooks
@oupbooks
Cambridge University Press
https://t.me/cambridgeuni
@cambridgeuni
Palgrave Books
https://t.me/palgrave
@palgrave
در این کانالها آدرس کانال دانلود ناشران دیگر را نیز خواهید یافت.
Telegram
Brill Books
Here we upload Brill Books (with particular focus on their Middle East and Islamic Studies series) to assist researchers and students struggling to afford them.
Telegram
Brill Books
The Brill publications channel
https://brill.com/
https://brill.com/
دولتش از فر و حشمت، تالی ساسانیان شد...
شعری از امام خمینی در ستایش بهاران، وصف امامان، و استادش حاج شیخ عبدالکریم حائری
مژده فروردین ز نو بنمود گیتی را مُسخّر
جیشش از مغربزمین بگرفت تا مشرق سراسر
رایتَش افراشت پرچم، زین مُقَرنس چرخ اخضر
گشت از فرمان وی در خدمتش گردون مقرّر
بر جهان و هر چه اندر اوست، یکسر حکمران شد
قدرتش بگرفت از خطِّ عرب تا مُلْک ایران
از فراز تودهی آنْوِرسْ تا سر حدِّ غازان
هند و قفقاز و حبش، بلغار و ترکستان و سودان
همطراز دشت و کوهستان و، هم پهنای عمّان
دولتش از فرّ و حشمت، تالی ساسانیان شد
کرد لشکر را ز ابر تیره اُردویی منظّم
داد هر یک را ز صَرصَر بادیه پیمای ادهم
بر سران لشکر از خورشید نیّر داد پرچم
رعد را فرمان حاضر باش دادی چون شه جم
برق از بهر سلام عید نو آتشفشان شد
چون سران لشکری حاضر شدند از دور و نزدیک
هم امیران سپه آماده شد از تُرک و تاجیک
داد از امر قضا بر رعد غُرّان حکم موزیک
زان سپس دادی بر آن غُژمان سپه فرمان شلّیک
تودهی غبرا، ز شلّیک یلان بُمباردمان شد
از شلیک لشکری بر خاک تیره خون بریزد
قلبها سوراخ و اندر صفحهی هامون بریزد
هم به خاک تیره از گُردان دو صد میلیون بریزد
زَهْرَهی قیصر شکافد، قلب ناپلئون بریزد
لیک زین بُمباردمان، عالم بهشت جاودان شد
روزگار از نو، جوان گردید و عالم گشت بُرنا
چرخْ پیروز و، جهانْ بهروز و، خوشاقبالْ دنیا
در طربْ خورشید و مه، در رقص و در عشرتْ ثریّا
بس که اسبابِ طرب گردید از هر سو مهیّا
پیرِ فرتوتِ کُهن از فرطِ عشرت نوجون شد
سر به سر دوشیزگان بوستان چون نوعروسان
داشته فرصت غنیمت در غیاب بوستانبان
کرده خلوت با جوانهای سحابی در گُلستان
رفته در یک پیرهن با یکدگر چون جان و جانان
من گزارش را نمیدانم دگر آنجا چسان شد
لیک دانم اینقَدَر، گل چون عروسان بارور گشت
نسترن آبستن آمد، سنبل تر پُرثمر گشت
آن عقیمی را که در دِیْ بخت رفت، اقبال برگشت
این زمان طِفلش یکی دوشیزه و، آن دیگر پسر گشت
موسم عیشش بیامد، سوگواریّش کران شد
چند روزی رفت تا ز ایّام فصل نوبهاری
وقت زاییدن بیامَدْشان و، روزِ طفلداری
دست قُدرت قابله گردید،هر یک را به یاری
زاد آن یک طفلکی مهپاره وین سیمین عذاری
پاک یزدان هر چه را تقدیر فرمود آنچنان شد
دختر رَزْ، اندک اندک شد مهی رُخساره گُلگون
غیرت لیلی شد و هر کس ورا گردید مجنون
غمزه زد، تا رفته رفته میْفروشش گشت مفتون
خواستگاری کرد و بُردش از سرای مام بیرون
از نِتاجش بادهی گلرنگْ روحافزای جان شد
سیب سیماندامْ، فتّان گشت و شد دلدار عیّار
گشت پنهان پشت شاخ، از برگْ محکم بست رخسار
تا که «به»، روزی ورا دید و ز جان گشتش خریدار
بس که رو بر آستانش سود آن رنجور افگار
چهرهاش زرد و رُخش پر گرد و حالش ناتوان شد
جامهی گلنارگون پوشیده بر اندام نار است
گوییا چون من گرفتار بُتی بیاعتبار است
جامهاش از رنگ خونِ دل چنین گلناروار است
یا که چون فرهادِ خونینْدل، قتیلِ راه یار است
پیرهن از خون اندامش بسی گُلنارسان شد
جانفزا بزمی طربانگیز و خوشآراست، بُلبل
تا که آید در حبالهی عقد او گل، بیتأمُل
«تار» صَلْصَل زد، «نوا» طوطی و گرم «رقصْ» سُنبل
بس که روحافزا، طربانگیز، شد بزم طرب، گل
برخلاف شیوه، معشوقگان تصنیف خوان شد
نی اساس شادی اندر تودهی غبرا مهیّاست
یا که اندر بوستانهای زمینی عیش برپاست
خود در این نوروز، اندر هشت جنّت شور و غوغاست
قُدسیان را نیز، در لاهوت، جشنی شادیافزاست
چون که این نوروز، با میلاد «مهدی» توأمان شد
مصدرِ هر هشت گردون، مبدأ هر هفت اختر
خالق هر شش جهت، نور دل هر پنج مصدر
والی هر چار عنصر، حُکمران هر سه دختر
پادشاه هر دو عالم، حُجّتِ یکتای اکبر
آنکه جودش شهرهی نُه آسمان، بل لامکان شد
مُصطفیسیرت، علیفر، فاطمه عصمت، حسنخو
هم حُسین قدرت، علی زهد و مُحمّد عِلم مَهْرو
شاهِ جعفر فیضُ و کاظِم حلم و، هشتم قبلهگیسو
هم تقی تقوا، نقی بخشایش و هم عسکری مو
مهدی قائم که در وی جمع، اوصاف شهان شد
پادشاه عسکری طلعت، نقی حشمت، تقیفر
بوالحسن فرمان و موسی قُدرت و تقدیرْ جعفر
علم باقر، زهد سجّاد و حُسینی تاج وافسر
مُجتبی حلم و رضیّه عفّت و صولت چو حیدر
مصطفیٰ اوصاف و مجلای خداوند جهان شد
جلوهی ذاتش به قدرتْ تالیِ فیض مُقدّس
فیض بیحدّش به بخشش، ثانی مجلای اقدس
نورش از «کُنْ» کرد بر پا هشت گردون مقرنس
نطق من، هر جا چو شمشیر است و در وصف شه اخرس
لیک پای عقل در وصف وی اندر گِل نهان شد
دست تقدیرش به نیرو، جلوهی عقل مُجرّد
آینهی انوار داور، مظهر اوصافِ احمد
حکم و فرمانش محکَّم، امر و گفتارش مُسدّد
در خصایلْ ثانی اِثْنیْنِ ابوالقاسمْ مُحمّد(ص)
آنکه از «یزدان خدا» بر جُمله پیدا و نهان شد
روزگارش گر چه از پیشینیان بودی مُؤخّر
لیک از آدم بُدی فرمانشْ تا عیسی مقرّر
شعری از امام خمینی در ستایش بهاران، وصف امامان، و استادش حاج شیخ عبدالکریم حائری
مژده فروردین ز نو بنمود گیتی را مُسخّر
جیشش از مغربزمین بگرفت تا مشرق سراسر
رایتَش افراشت پرچم، زین مُقَرنس چرخ اخضر
گشت از فرمان وی در خدمتش گردون مقرّر
بر جهان و هر چه اندر اوست، یکسر حکمران شد
قدرتش بگرفت از خطِّ عرب تا مُلْک ایران
از فراز تودهی آنْوِرسْ تا سر حدِّ غازان
هند و قفقاز و حبش، بلغار و ترکستان و سودان
همطراز دشت و کوهستان و، هم پهنای عمّان
دولتش از فرّ و حشمت، تالی ساسانیان شد
کرد لشکر را ز ابر تیره اُردویی منظّم
داد هر یک را ز صَرصَر بادیه پیمای ادهم
بر سران لشکر از خورشید نیّر داد پرچم
رعد را فرمان حاضر باش دادی چون شه جم
برق از بهر سلام عید نو آتشفشان شد
چون سران لشکری حاضر شدند از دور و نزدیک
هم امیران سپه آماده شد از تُرک و تاجیک
داد از امر قضا بر رعد غُرّان حکم موزیک
زان سپس دادی بر آن غُژمان سپه فرمان شلّیک
تودهی غبرا، ز شلّیک یلان بُمباردمان شد
از شلیک لشکری بر خاک تیره خون بریزد
قلبها سوراخ و اندر صفحهی هامون بریزد
هم به خاک تیره از گُردان دو صد میلیون بریزد
زَهْرَهی قیصر شکافد، قلب ناپلئون بریزد
لیک زین بُمباردمان، عالم بهشت جاودان شد
روزگار از نو، جوان گردید و عالم گشت بُرنا
چرخْ پیروز و، جهانْ بهروز و، خوشاقبالْ دنیا
در طربْ خورشید و مه، در رقص و در عشرتْ ثریّا
بس که اسبابِ طرب گردید از هر سو مهیّا
پیرِ فرتوتِ کُهن از فرطِ عشرت نوجون شد
سر به سر دوشیزگان بوستان چون نوعروسان
داشته فرصت غنیمت در غیاب بوستانبان
کرده خلوت با جوانهای سحابی در گُلستان
رفته در یک پیرهن با یکدگر چون جان و جانان
من گزارش را نمیدانم دگر آنجا چسان شد
لیک دانم اینقَدَر، گل چون عروسان بارور گشت
نسترن آبستن آمد، سنبل تر پُرثمر گشت
آن عقیمی را که در دِیْ بخت رفت، اقبال برگشت
این زمان طِفلش یکی دوشیزه و، آن دیگر پسر گشت
موسم عیشش بیامد، سوگواریّش کران شد
چند روزی رفت تا ز ایّام فصل نوبهاری
وقت زاییدن بیامَدْشان و، روزِ طفلداری
دست قُدرت قابله گردید،هر یک را به یاری
زاد آن یک طفلکی مهپاره وین سیمین عذاری
پاک یزدان هر چه را تقدیر فرمود آنچنان شد
دختر رَزْ، اندک اندک شد مهی رُخساره گُلگون
غیرت لیلی شد و هر کس ورا گردید مجنون
غمزه زد، تا رفته رفته میْفروشش گشت مفتون
خواستگاری کرد و بُردش از سرای مام بیرون
از نِتاجش بادهی گلرنگْ روحافزای جان شد
سیب سیماندامْ، فتّان گشت و شد دلدار عیّار
گشت پنهان پشت شاخ، از برگْ محکم بست رخسار
تا که «به»، روزی ورا دید و ز جان گشتش خریدار
بس که رو بر آستانش سود آن رنجور افگار
چهرهاش زرد و رُخش پر گرد و حالش ناتوان شد
جامهی گلنارگون پوشیده بر اندام نار است
گوییا چون من گرفتار بُتی بیاعتبار است
جامهاش از رنگ خونِ دل چنین گلناروار است
یا که چون فرهادِ خونینْدل، قتیلِ راه یار است
پیرهن از خون اندامش بسی گُلنارسان شد
جانفزا بزمی طربانگیز و خوشآراست، بُلبل
تا که آید در حبالهی عقد او گل، بیتأمُل
«تار» صَلْصَل زد، «نوا» طوطی و گرم «رقصْ» سُنبل
بس که روحافزا، طربانگیز، شد بزم طرب، گل
برخلاف شیوه، معشوقگان تصنیف خوان شد
نی اساس شادی اندر تودهی غبرا مهیّاست
یا که اندر بوستانهای زمینی عیش برپاست
خود در این نوروز، اندر هشت جنّت شور و غوغاست
قُدسیان را نیز، در لاهوت، جشنی شادیافزاست
چون که این نوروز، با میلاد «مهدی» توأمان شد
مصدرِ هر هشت گردون، مبدأ هر هفت اختر
خالق هر شش جهت، نور دل هر پنج مصدر
والی هر چار عنصر، حُکمران هر سه دختر
پادشاه هر دو عالم، حُجّتِ یکتای اکبر
آنکه جودش شهرهی نُه آسمان، بل لامکان شد
مُصطفیسیرت، علیفر، فاطمه عصمت، حسنخو
هم حُسین قدرت، علی زهد و مُحمّد عِلم مَهْرو
شاهِ جعفر فیضُ و کاظِم حلم و، هشتم قبلهگیسو
هم تقی تقوا، نقی بخشایش و هم عسکری مو
مهدی قائم که در وی جمع، اوصاف شهان شد
پادشاه عسکری طلعت، نقی حشمت، تقیفر
بوالحسن فرمان و موسی قُدرت و تقدیرْ جعفر
علم باقر، زهد سجّاد و حُسینی تاج وافسر
مُجتبی حلم و رضیّه عفّت و صولت چو حیدر
مصطفیٰ اوصاف و مجلای خداوند جهان شد
جلوهی ذاتش به قدرتْ تالیِ فیض مُقدّس
فیض بیحدّش به بخشش، ثانی مجلای اقدس
نورش از «کُنْ» کرد بر پا هشت گردون مقرنس
نطق من، هر جا چو شمشیر است و در وصف شه اخرس
لیک پای عقل در وصف وی اندر گِل نهان شد
دست تقدیرش به نیرو، جلوهی عقل مُجرّد
آینهی انوار داور، مظهر اوصافِ احمد
حکم و فرمانش محکَّم، امر و گفتارش مُسدّد
در خصایلْ ثانی اِثْنیْنِ ابوالقاسمْ مُحمّد(ص)
آنکه از «یزدان خدا» بر جُمله پیدا و نهان شد
روزگارش گر چه از پیشینیان بودی مُؤخّر
لیک از آدم بُدی فرمانشْ تا عیسی مقرّر
ادامه بالا
از فراز تودهی غبراءِ تا گردون اخضر
وز طرازِ قبّهی ناسوت، تا لاهوت، یکسر
بندهی فرمانبرش گردید و عبدِ آستان شد
پادشاها! کار اسلام است و اسلامی پریشان
در چنین عیدی که باید هر کسی باشد غزلخوان
بنگرم از هر طرف، هر بیدلی سر در گریبان
خسروا! از جای برخیز و مدد کن اهل ایمان
خاصه این آیت که پشت و ملجأ اسلامیان شد
راستی! این آیت اَلله گر در این سامان نبودی
کشتی اسلام را، از مِهر پُشتیبان نبودی
دشمنان را گر که تیغ حِشمتش بر جان نبودی
اسمی از اسلامیان و رسمی از ایمان نبودی
حَبّذا از یزد، کزوی، طالعْ این خورشید جان شد
جای دارد گر نهد رو آسمان بر آستانش
لشکر فتح و ظفر، گردد هماره جانفشانش
نیّرِ اعظم به خدمت آید و هم اخترانش
عبد درگه، بندهی فرمان شود نُه آسمانش
چون که بر کشتیّ اسلامی یگانه پُشتبان شد
حوزهی اسلام کز ظلم ستمکاران زبون بود
پیکرش بیروح و روح اقدسش از تن بُرون بود
روحش افسرده زِ ظلم اندیشان دون بود
قلب پیغمبر، دلِ حیدر ز مظلومیش خون بود
از عطایش باز سوی پیکرش روح روان شد
ابر فیضش بر سر اسلامیان گوهرفشان است
بادِ عدلش از فراز شرق تا مغرب وزان است
دادِ علمش شهرهی دستان، شهود داستان است
حُجّت کُبریٰ ز بعد حضرت صاحبزمان است
آنکه از جودش، زمین ساکن، گرایان آسمان شد
تا ولایت بر ولیّ عصر(عج) میباشد مُقرّر
تا نبوّت را مُحمّد(ص)، تا خلافت راست حیدر
تا که شعر «هندی» است از شهد، چون قند مُکرّر
پوستْ زندان، رگْ سنان و مُژّهْ پیکان، مویْ نشتر
باد، آن کس را که خصم جاهِ تو از انس و جان شد
از فراز تودهی غبراءِ تا گردون اخضر
وز طرازِ قبّهی ناسوت، تا لاهوت، یکسر
بندهی فرمانبرش گردید و عبدِ آستان شد
پادشاها! کار اسلام است و اسلامی پریشان
در چنین عیدی که باید هر کسی باشد غزلخوان
بنگرم از هر طرف، هر بیدلی سر در گریبان
خسروا! از جای برخیز و مدد کن اهل ایمان
خاصه این آیت که پشت و ملجأ اسلامیان شد
راستی! این آیت اَلله گر در این سامان نبودی
کشتی اسلام را، از مِهر پُشتیبان نبودی
دشمنان را گر که تیغ حِشمتش بر جان نبودی
اسمی از اسلامیان و رسمی از ایمان نبودی
حَبّذا از یزد، کزوی، طالعْ این خورشید جان شد
جای دارد گر نهد رو آسمان بر آستانش
لشکر فتح و ظفر، گردد هماره جانفشانش
نیّرِ اعظم به خدمت آید و هم اخترانش
عبد درگه، بندهی فرمان شود نُه آسمانش
چون که بر کشتیّ اسلامی یگانه پُشتبان شد
حوزهی اسلام کز ظلم ستمکاران زبون بود
پیکرش بیروح و روح اقدسش از تن بُرون بود
روحش افسرده زِ ظلم اندیشان دون بود
قلب پیغمبر، دلِ حیدر ز مظلومیش خون بود
از عطایش باز سوی پیکرش روح روان شد
ابر فیضش بر سر اسلامیان گوهرفشان است
بادِ عدلش از فراز شرق تا مغرب وزان است
دادِ علمش شهرهی دستان، شهود داستان است
حُجّت کُبریٰ ز بعد حضرت صاحبزمان است
آنکه از جودش، زمین ساکن، گرایان آسمان شد
تا ولایت بر ولیّ عصر(عج) میباشد مُقرّر
تا نبوّت را مُحمّد(ص)، تا خلافت راست حیدر
تا که شعر «هندی» است از شهد، چون قند مُکرّر
پوستْ زندان، رگْ سنان و مُژّهْ پیکان، مویْ نشتر
باد، آن کس را که خصم جاهِ تو از انس و جان شد
این شعر امام خمینی را برای حاج شیخ عبدالکریم خواندند تا آقا روح الله را از سرایش شعر غزل منع کند:
بهار آمده دستار زهد پاره کنید / به پیش پیر مغان رفته استشاره کنید
ز دانه دانه انگور سبحه ای سازید / به عزم رفتن میخانه استخاره کنید
حاج شیخ فرموده بود: از قول من به آقا روح الله بگید: در کار خیر حاجت به استخاره نیست.
بهار آمده دستار زهد پاره کنید / به پیش پیر مغان رفته استشاره کنید
ز دانه دانه انگور سبحه ای سازید / به عزم رفتن میخانه استخاره کنید
حاج شیخ فرموده بود: از قول من به آقا روح الله بگید: در کار خیر حاجت به استخاره نیست.
المصادر الکترونیه لتحقیق النصوص.pdf
3.2 MB
یک همچین راهنمایی به زبان فارسی و با ملاحظه منابع ایرانی نیاز داریم. کتابخانه ملی باید این جور کارها رو انجام بدهد. شاید میراث مکتوب یا برخی دیگر از مراکز تصحیحی هم بتوانند کمک کنند.