آیت الله سیدهادی خسروشاهی از اولین درگذشتگان سرشناس مبتلا به کرونا در ایران بود؛ ۴۹ روز پس از ورود کرونا به ایران و ۴۰ روز پس از درگذشت ایشان، روابط این روحانی با ادبیات و اهالی آن را مرور کرده ایم
متن بالا، یادداشت جناب آقای غلامرضا امامی از دوستان قدیمی آقای خسروشاهی است، که به مناسبت چهلمین روز درگذشت استاد منتشر شده است:
https://www.magiran.com/article/4028132
متن بالا، یادداشت جناب آقای غلامرضا امامی از دوستان قدیمی آقای خسروشاهی است، که به مناسبت چهلمین روز درگذشت استاد منتشر شده است:
https://www.magiran.com/article/4028132
درگذشت استاد دکتر جودت القزوینی در لندن، نویسنده کتابهای تاریخی و ادبی متعدد از جمله دوره سی جلدی تاریخ القزوینی. گزارشی در باره ایشان در بهمن 1392 در خبر آنلاین ایشان نوشتم:
https://www.khabaronline.ir/news/335352/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82%DB%8C
https://www.khabaronline.ir/news/335352/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%B1%D8%AC%D8%B3%D8%AA%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82%DB%8C
حسن بی پایان/ فخرالدین عراقی
ای حُسن تو بیپایان، آخر چه جمال است این؟
در وصف توام حیران، آخر چه کمال است این؟
رویت چو شود پیدا ابدال شود شیدا
ای حسن رخت زیبا، آخر چه جمال است این؟
حسنت چو برون تازد، عالم سپر اندازد
هستی همه در بازد، آخر چه جلال است این؟
عشقت سپه انگیزد، خون دل ما ریزد
زین قطره چه برخیزد؟ آخر چه قتال است این؟
در دل چو کنی منزل، هم جان ببری هم دل
از تو چه مرا حاصل؟ آخر چه وصال است این؟
وصلت بتر از هجران، درد تو مرا درمان
منع تو به از احسان، آخر چه نوال است این؟
میدان دل ما تنگ، قدر تو فراخ آهنگ
ای با دو جهان در جنگ، آخر چه محال است این؟
از عکس رخ روشن، آیینه کنی گلشن
ای مردم چشم من، آخر چه مثال است این؟
عقل ار همه بنگارد، نقشت به خیال آرد،
کی تاب رخت دارد؟ آخر چه خیال است این؟
جان ار چه بسی کوشد، وز عشق تو بخروشد
کی جام لبت نوشد؟ آخر چه محال است این؟
زلف تو کمند افکند، و افکند دلم در بند
در سلسله شد پابند، آخر چه عقال است این؟
آن دل، که به کوی تو، میبود به بوی تو
خون گشت ز خوی تو، آخر چه خصال است این؟
با جان من مسکین، چه ناز کنی چندین؟
حال دل من میبین، آخر چه دلال است این؟
ای حُسن تو بیپایان، آخر چه جمال است این؟
در وصف توام حیران، آخر چه کمال است این؟
رویت چو شود پیدا ابدال شود شیدا
ای حسن رخت زیبا، آخر چه جمال است این؟
حسنت چو برون تازد، عالم سپر اندازد
هستی همه در بازد، آخر چه جلال است این؟
عشقت سپه انگیزد، خون دل ما ریزد
زین قطره چه برخیزد؟ آخر چه قتال است این؟
در دل چو کنی منزل، هم جان ببری هم دل
از تو چه مرا حاصل؟ آخر چه وصال است این؟
وصلت بتر از هجران، درد تو مرا درمان
منع تو به از احسان، آخر چه نوال است این؟
میدان دل ما تنگ، قدر تو فراخ آهنگ
ای با دو جهان در جنگ، آخر چه محال است این؟
از عکس رخ روشن، آیینه کنی گلشن
ای مردم چشم من، آخر چه مثال است این؟
عقل ار همه بنگارد، نقشت به خیال آرد،
کی تاب رخت دارد؟ آخر چه خیال است این؟
جان ار چه بسی کوشد، وز عشق تو بخروشد
کی جام لبت نوشد؟ آخر چه محال است این؟
زلف تو کمند افکند، و افکند دلم در بند
در سلسله شد پابند، آخر چه عقال است این؟
آن دل، که به کوی تو، میبود به بوی تو
خون گشت ز خوی تو، آخر چه خصال است این؟
با جان من مسکین، چه ناز کنی چندین؟
حال دل من میبین، آخر چه دلال است این؟
Forwarded from فهام: فرهنگ. هنر. ادبیات. مذهب
ترکیب_بند_سلیمی_تونی_برای_امام_زمان.pdf
294.4 KB
متن کامل ترکیب بند سلیمی تونی
قصیده ای در مدح حضرت امام محمّد مهدی (ع) / حکیم شفایی
قصیده زیر در ستایش حضرت مهدی (ع)، سروده حکیم شفایی (م 1037) شاعر دوران صفوی است. این اثر به تازگی در دو مجلد به کوشش محمد سیاسی با عنوان «کلیات اشعار حکیم شفایی اصفهانی» و توسط موسسه موقوفات افشار منتشر شده است.
ای به لباس فرشته روح مجرّد
جلوه گری در میان هر دو مردّد
دست کلیمت به آستین متواری
پای خیالت به چین زلف مقید
دیدۀ محجوب من به روز وصالت
پرتو خورشید صیف و دیدۀ ارمد
خوش قلم صنع بر حواشی رویت
صد رقم عنبرین کشیده به یک مد
لاجرم اینک خطی ست در کف حُسنت
کامده ام بر بتان شهر سرآمد
چین جبینت به روی مصحف خوبی
شانۀ تشدید بر حروف مشدّد
دیدۀ خوبان به وصف چشم سیاهت
یک به یک آغشته دفتری ست مجلّد
درد تو موسی و سینه وادی ایمن
یاد تو بلقیس و دیده صرح ممرد
دست در آغوش چون دو یار موافق
زخم کهن در کنار داغ مجدد
سایۀ زلف تو همچو رحمت ایزد
بر سر زنهاریان عشق مخلّد
برزده دامان هزار سرو چو قدّت
راست بگویم یکی نبود چو آن قد
سر چو صبا از شکنج طرّه نپیچم
گر شودم قد بسان زلف مجعّد
زلف تو قدر دل شکسته نداند
کاش که از دست او برون بردش خد
لطف تو یا رب بود به حال «شفایی»
همچو عطایای قطب وقت مؤبّد
صاحب علم محمّد بن حسن آنکه
علم علی دارد و کمال محمّد
مهدی آخر زمان که هست وجودش
افعی افساد را خواص زمرد
طافح احسان تو عناصر و افلاک
واله فرمان تو مرکب و مفرد
رأی تو مصباح در مجاری ارواح
حزم تو ملاّح بر بحار زبرجد
لطف تو چون فیض عشق نامتناهی
علم تو چون جود واجبی به در از حد
کرد به من واجب اعتقاد جبلی
ذوق ثنایت که سنّتی ست مؤکّد
ناید از احصا حساب مجمل جودت
همچو شمار مراتب عدد از عد
رأی تو می گفت شمع مجلس طورم
دست برآورد آفتاب که اشهد
سر ز گریبان تو ثناش برآرد
هر که رود بر زبان جودتش احمد
داغ تو جبهت طراز صالح و طالح
حب تو خاطر نواز ابیض و اسود
قصیده زیر در ستایش حضرت مهدی (ع)، سروده حکیم شفایی (م 1037) شاعر دوران صفوی است. این اثر به تازگی در دو مجلد به کوشش محمد سیاسی با عنوان «کلیات اشعار حکیم شفایی اصفهانی» و توسط موسسه موقوفات افشار منتشر شده است.
ای به لباس فرشته روح مجرّد
جلوه گری در میان هر دو مردّد
دست کلیمت به آستین متواری
پای خیالت به چین زلف مقید
دیدۀ محجوب من به روز وصالت
پرتو خورشید صیف و دیدۀ ارمد
خوش قلم صنع بر حواشی رویت
صد رقم عنبرین کشیده به یک مد
لاجرم اینک خطی ست در کف حُسنت
کامده ام بر بتان شهر سرآمد
چین جبینت به روی مصحف خوبی
شانۀ تشدید بر حروف مشدّد
دیدۀ خوبان به وصف چشم سیاهت
یک به یک آغشته دفتری ست مجلّد
درد تو موسی و سینه وادی ایمن
یاد تو بلقیس و دیده صرح ممرد
دست در آغوش چون دو یار موافق
زخم کهن در کنار داغ مجدد
سایۀ زلف تو همچو رحمت ایزد
بر سر زنهاریان عشق مخلّد
برزده دامان هزار سرو چو قدّت
راست بگویم یکی نبود چو آن قد
سر چو صبا از شکنج طرّه نپیچم
گر شودم قد بسان زلف مجعّد
زلف تو قدر دل شکسته نداند
کاش که از دست او برون بردش خد
لطف تو یا رب بود به حال «شفایی»
همچو عطایای قطب وقت مؤبّد
صاحب علم محمّد بن حسن آنکه
علم علی دارد و کمال محمّد
مهدی آخر زمان که هست وجودش
افعی افساد را خواص زمرد
طافح احسان تو عناصر و افلاک
واله فرمان تو مرکب و مفرد
رأی تو مصباح در مجاری ارواح
حزم تو ملاّح بر بحار زبرجد
لطف تو چون فیض عشق نامتناهی
علم تو چون جود واجبی به در از حد
کرد به من واجب اعتقاد جبلی
ذوق ثنایت که سنّتی ست مؤکّد
ناید از احصا حساب مجمل جودت
همچو شمار مراتب عدد از عد
رأی تو می گفت شمع مجلس طورم
دست برآورد آفتاب که اشهد
سر ز گریبان تو ثناش برآرد
هر که رود بر زبان جودتش احمد
داغ تو جبهت طراز صالح و طالح
حب تو خاطر نواز ابیض و اسود
https://baghdadtoday.news/ar/news/116094/%D8%B9%D8%A8%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%D8%B9%D8%B2%D9%8A-%D8%A8%D9%88%D9%81%D8%A7%D8%A9-%D8%A7%D9%84
تسلیت عادل عبدالمهدی برای درگذشت مورخ برجسته عراقی
تسلیت عادل عبدالمهدی برای درگذشت مورخ برجسته عراقی
NCS JNL. 2020 pp. 91-125.pdf
15.6 MB
مقاله تازه آقای ویلیام فلور و Jaap Otte در باره سرامیک های انگلیسی در ایران در سالهای 1810 ـ 1910
Forwarded from کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران (Ras)
درگذشت استاد حسن انوشه، پژوهشگر و محقق و مترجم برجسته کشورمان را ـ که بر اثر بیماری سرطان در سن 76 سالگی درگذشت ـ خدمت همه دوستداران علم و ادب و کتاب و نیز فرزند بزرگوارش همکارمان آقای مزدک انوشه تسلیت عرض می کنیم.
مؤسسه انتشاراتی "بریل" هلند حدود ۳۰ کتاب و مقاله منتشره درمورد موضوعات مرتبط با وضعیت جاری بحران سلامت همچون بهداشت عمومی، یادگیری از راه دور، تاریخ بیماریهای فراگیر در جهان ازجمله در ایران و... را بهصورت رایگان در دسترس عموم قرار داده است.
این اقدام در راستای توافق و تعهد بیش از ۳۰ ناشر برجسته جهانی برای در دسترس قرار دادن آثار مرتبط با ویروس کرونا🦠 صورت گرفته است.👇
https://www2.brill.com/COVID-19_Collection
این اقدام در راستای توافق و تعهد بیش از ۳۰ ناشر برجسته جهانی برای در دسترس قرار دادن آثار مرتبط با ویروس کرونا🦠 صورت گرفته است.👇
https://www2.brill.com/COVID-19_Collection
قضیه فی واقعه 1326ق.pdf
1.7 MB
«قضیة فی واقعه» از رساله های سیاسی دوره مشروطه