مقدمه شیخ عباس قمی دایر بر این که کتاب آداب زیارت را از مفاتیح الجنان خود استخراج کرده است. آن وقت هنوز مفاتیح منتشر نشده بوده. یادداشت تصویر بالا را نگاه کنید.

بتاریخ 3 شهر ربیع الاول 1337 تب عارض شد بهانه زکام، پانزدهم ماه قوس بود [15 آذر 1297] تا شانزدهم شهر فوق از دُرّان هفتاد و سه نفر آدم فوت کردند از دِه شیب و باغ بالا هم به همین تب و همین درد بیست نفر فوت کردند. شبی و روزی 10 نفر فوت میکردند بقسمی که کفن [و] دفن نمی‌شدند. بعضی‌ها معادل ده یوم در اطاقها بودند درها بسته بود، جمع نمی‌شدند. از دِه شیب تا تیکدر و استخروئیه حدود 120 نفر فوت کردند به همین تب و درد بتاریخ شهر فوق 1337.

بماند سالها این نزم [: نظم] و ترتیب
زما هر زره [: ذره] خاک افتاده جایی
غرض نقشی است کز ما باز ماند
که هستی را نه‌می‌بینم بغائی [: بقایی]
1337

با سپاس از آقای دکتر کریمی نیا

💥 شیوع ویروس کرونا و ازدحام خبری و توصیه‌ها، موجب شد در کانالی تلگرامی اخبار و مطالب موثق و دقیق تنظیم و تدوین شود تا بتوانیم گامی موثر در جهت مبارزه با کرونا برداریم؛ مطالب مربوط به کرونا را در کانال "ویژه کرونا" دنبال کنید.

👈 آدرس زیر را کلیک و
برای دوستان‌تان ارسال کنید:🔻

https://t.me/joinchat/AAAAAEm7UsazobdY7QRiPg

💥

📙انتشار کتاب پیشینه سی هزار سال ارتباط ایرانیان و دریا با مشارکت ایران شناس هلندی

کتاب "انسان و دریا" حاوی پیشینه سی هزار سال ارتباط ایرانیان و دریا به همت موزه ملی ایران و سازمان بنادر و دریانوردی منتشر شد. مقالات این کتاب توسط پژوهشگران ایرانی و بین‌المللی ازجمله ایران شناس شهیر هلندی پروفسور ووتر هنکلمن (Wouter Henkelman) به زبان فارسی و انگلیسی نگاشته شده و پیشینه ارتباطی انسان و دریا در ایران از دوره پارینه سنگی جدید تا اواخر دوره قاجار و به‌ویژه اهمیت دریا در امپراتوری‌ هخامنشی را روایت می‌کند.
پروفسور هنکلمن استاد مطالعات تمدنهای ایلامی و هخامنشی در هلند، فرانسه و آلمان و همچنین در دانشگاه علامه طباطبایی است که تلاش مؤثری برای بازگرداندن مجموعه الواح هخامنشی پرسپولیس از دانشگاه شیکاگو به ایران داشته است.

@IR_NL

کتابی در ۱۱۰۳ صفحه شامل همه آنچه در باره حاج شیخ عبدالکریم حایری در اختیار بوده است

دفتری از یادداشت های شخصی از حوالی سالهای 1310 می دیدم. این شعر را به نقل از مخبر السطنه که آن وقت نخست وزیر بوده، و در روزنامه ستاره ایران چاپ کرده، نقل کرده بود. (این ایام به رغم این که عید نیست، اما به مناسبت نوروز، بی مناسبت هم نیست). گذاشتن این یادداشت ها هم سبب می شود کسانی که نگران ما هستند، بدانند تا این لحظه هستیم. ان شاءالله که خداوند به همه مردمان این عالم رحم کند.
ای پسر چون مادرت شبها به مهر
وقت خفتن دست بنهد زیر سر
یاد کن از کودکان دربدر
چون لباس نو خرد بابا تو را
وان لباس کهنه را آری بدر
یاد کن از کودکان دربدر
چون شوی در مدرسه از درس و مشق
زیر سایه باب و مات بهره ور
یاد کن از کودکان دربدر
هر کجا تو کودکی بینی به ناز
دست مهرش می کشد بر سر پدر
یاد کن از کودکان دربدر
چون یتیمی را ببینی تو به راه
دست زیر سر بخفته در گذر
یاد کن از کودکان دربدر

علی اصغر سعیدی مترجم آثار متعدد از جمله چندین سفرنامه خوب. 17 اسفند ماه به رحمت خدا رفت. دوستمان جناب مرقاتی روز 21 اسفند در روزنامه اطلاعات شرحی در باره ایشان که از دوستان پدرش بوده و از نزدیک وی را می شناخته نوشتند. وی متولد 1312 بود. از قضا این روزها مشغول خواندن سفرنامه قفقاز و ایران بودم که باتسلطی بی نظیر آن را ترجمه کرده اند.

متن را پایین ملاحظه فرمایید

گفتگوی استادان گروه مطالعات اسلامی فرهنگستان با دکتر فیرحی در باره دیدگاه های وی

https://sohalibrary.com/

در این وبسایت، کتابهای زیادی هست که می توانید دانلود و مطالعه کنید.

دانشگاه کمبریج بیش از 700 جلد کتاب را برای ایام کرونا تا آخر ماه مه میلادی (11 خرداد) رایگان کرده و می توانید استفاده کنید. لینک زیر 👇

چه بلایی سر ما آمده بود که اینقدر دیر متوجه میشدیم.

کتابی خواندنی برای این ایام. بخشی از علل نازایی فکری ما طی قرن های پنجم تا صفوی رو بویژه در آسیای میانه می شود از این کتاب بدست آورد.

با توجه به مشکلات ناشی از شیوع ویروس کرونا و عدم دسترسی پژوهشگران، دانشجویان و استادان گرامی به منابع علمی، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران همه کتابهای الکترونیکی خود را از ابتدای فروردین 1399 به صورت رایگان در اختیار همه علاقه مندان قرار می دهد. برای دریافت کتابها میتوانید به اپلیکیشن فیدیبو یا به کتابخوان الکترونیکی مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران مراجعه فرمایید.
آدرس صفحه کتابخوان الکترونیکی مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران برای دانلود نسخه اندروید و نسخه ویندوز اپلیکیشن کتابخوان
https://press.ut.ac.ir/help?menu=14
#موسسهانتشاراتدانشگاه_تهران

با آرزوی صحت و سلامتی برای همه عزیزان در سال جدید، سالروز شهادت باب الحوائج امام موسی بن جعفر علیه السلام را تسلیت می گوییم.

اصول اخلاقی، معنوی و سیاسی امام کاظم علیه السلام
ابن واضح یعقوبی (مورخ شیعی و متوفای 284، یعنی درست 101 سال پس از شهادت امام کاظم علیه السلام) در باره امام نوشته است:
موسی بن جعفر بن محمد بن علی بن الحسین، مادرش «حمده» نام داشت، و در سال 183 هجری در سن 58 سالگی در بغداد، وقتی در زندان هارون، و نزد سندی بن شاهک [زندانبان] بود، رحلت کرد...
یعقوبی، آنگاه، چندین روایت از امام کاظم علیه السلام آورده که نکات معنوی و اخلاقی و سیاسی زیبایی است. عین آن را از ترجمه مرحوم آیتی (یعقوبی: 2/420 ـ 421) می آورم. ابتدا می گوید: موسى بن جعفر (ع) از پرعبادت‏ترين مردم بود، و از پدرش روايت مى ‏كرد.
سپس این روایات را نقل می کند:
حسن بن اسد گفت: از موسى بن جعفر شنيدم كه مى ‏گفت: ما اهان الدنيا قوم قط الا هناهم الله اياها و بارك لهم فيها، و ما اعزها قوم قط الا نغصهم الله اياها.
هرگز مردمى، دنيا را خوار نداشتند مگر آنكه خدا آن را بر آنان گوارا ساخت و ايشان را در آن بركت داد، و هرگز قومى دنيا را عزيز نداشتند مگر آنكه خدا آن را بر ايشان ناگوار ساخت.
و فرمود: إنّ قوما يصحبون السلطان يتخذهم المؤمنون كهوفا، فهم الآمنون يوم القيامة، ان كنت لأرى فلانا منهم.
" همانا مردانى همراه، شاه [سلطان وقت] مى‏شوند و مؤمنان آنان را پناه خود قرار مى ‏دهند، آنهايند كه روز رستاخيز در امانند، و فلانى را از ايشان گمان مى‏ برم.
و نزد وى نام بعضى ستمگران برده شد، پس گفت: اما و الله لئن عز بالظلم فى الدنيا ليذلن بالعدل فى الآخرة.
هان بخدا سوگند كه اگر در دنيا به ستمگرى عزيز شده است، البته در آخرت بعدالت (خداوندى) خوار گردد.
و در زندان به موسى بن جعفر گفته شد: كاش بفلانى نوشته بودى تا درباره تو با هارون سخن مى ‏گفت. پس گفت: حدّثنى ابى عن آبائه ان الله عز و جل اوحى الى داود: يا داود! انه ما اعتصم عبد من عبادى بأحدٍ من خلقى دونى عرفت ذلك منه الاّ و قطعت عنه أسباب السماء و اسحت [اسخت] الأرض من تحته.
" پدرم از پدرانش مرا خبر داد كه خداى عز و جل به داود وحى كرد: اى‏ داود! نشد كه بنده‏اى از بندگانم مرا رها كرده، به كسى از آفريده‏هاى من توسل جويد و او را چنان بشناسم مگر آنكه دست وى را از وسيله‏ هاى آسمانى كوتاه كردم و زمين را زير (پاى) او فروبردم.
و موسى بن جعفر گفت: حدثنى أبى، إنّ موسى بن عمران قال: يا رب اىّ عبادك شر؟ قال: الذى يتّهمنى. قال: يا رب و من عبادك من يتهمك؟ قال: نعم الذى يستجيرنى ثم لا يرضى بقضائى.
" پدرم مرا خبر داد كه موسى بن عمران گفت: اى پروردگار من، كدام يك از بندگانت بدتر است؟ گفت: آنكه مرا متهم مى‏ كند (بمن بدگمان است). گفت:
اى پروردگار من! مگر در بندگانت كسى هست كه تو را متهم كند؟ گفت: آرى آن كس كه از من فريادرسى مى ‏خواهد سپس بحكم من راضى نمى‏ شود.

با چاپ شدن این کتاب، یکی از آرزوهای دیرین من برای انتشار متن های ادب شیعی فارسی محقق شد. خدای را شکر. دیدید، مداح ها دفتری دارند و هرچه شعر خوب این طرف و اون طرف می بینند در اونجا یادداشت می کنند؟ این یکی از همانهاست که مشتمل بر اشعار شیعی فراوانی از قرون هفتم تا نهم و دهم است که حالا منتشر شده است. نسخه هم که جنگ نفیسی است، از دانشگاه تهران است.

شعر کمال لدین عبدالرزاق اصفهانی در وصف رسول خدا ص

اي از بر سدره شاهراهت
واي قبّه  عرش تكيه گاهت

اي طاق نهم رواق بالا
بشكسته ز گوشه  كلاهت


هم عقل دويده در ركابت
هم شرع خزيده در پناهت


اي چرخ كبود ژنده دلقي
در گردن پير خانقاهت


مه طاسك گردن سمندت   
شب طرّه ي پرچم سياهت


جبريل مقيم آستانت
افلاك حريم بارگاهت


چرخ ار چه رفيع، خاك پايت
عقل ارچه بزرگ، طفل راهت

خورده است خدا ز روي تعظيم
سوگند به روي همچو ماهت  

ايزد كه رقيب جان خرد كرد
نام تو رديف نام خود كرد

اي نام تو دستگير آدم
و اي خلق تو پايمرد عالم

فرّاش درت كليم عمران
چاووش رهت مسيح مريم

از نام محمّديت ميمي
حلقه شده اين بلند طارم  

تو در عدم و گرفته قدرت
اقطاع وجود زير خاتم

در خدمتت انبيا مشرّف
وز حرمتت آدمي مكرّم

از امر مبارك تو رفته
هم بر سر حرفت خود آدم

تا بود به وقت خلوت تو
نه عرش و نه جبرئيل محرم

نايافته عزّ التفاتي
پيش تو زمين و آسمان هم

كونين نواله اي   ز جودت
افلاك طفيلي وجودت

اي مسند تو وراي افلاك
صدر تو و خاك توده حاشاك

هرچ آن سمت حدوث دارد
در ديده ي همّت تو خاشاك

طغراي جلال تو لعمرك 
منشور ولايت تو لولاك  

نُه حقّه و هفت مهره پيشت
دست تو و دامن تو زان پاك

در راه تو زخم محض مرهم
بر ياد تو زهر عين ترياك

در عهد نبوّت تو آدم
پوشيده هنوز خرقه ي خاك

تو كرده اشارت از سر انگشت
مَه قرطه ي پرنيان زده چاك

نقش صفحات رايت تو
لولاك لما خلقت الافلاك  

خواب تو ولا يَنامُ قلبي
خوان تو اَبيتُ عِندَ رَبّي  

اي آرزوي قـََدَر لقايت
واي قبله ي آسمان سرايت

در عالم نطق، هيچ ناطق
ناگفته سزاي تو ثنايت

هر جاي كه خواجه اي غلامت
هر جاي كه خسروي گدايت

هم تابش اختران ز رويت
هم جنبش آسمان برايت

جانداروي عاشقان حديثت
قفل دل گمرهان دعايت

اندوخته ي سپهر و انجم
برنامده ده يك عطايت

بر شهپر جبرئيل نِه زين
تا لاف زند ز كبريايت

بر ديده ي آسمان قدم نِه
تا سرمه كشد ز خاك پايت

اي كرده بزير پاي كونين
بگذشته ز حد قاب قوسين

اي حجره ي دل به تو منوّر
واي عالم جان ز تو معطر

اي شخص تو عصمت مجسّم
واي ذات تو رحمت مصوّر

بي ياد تو ذكرها مزوَّر
بي نام تو وِردها مبتـَّر

خاك تو نهال شاخ طوبي
دست تو زهاب آب كوثر

اي از نفس نسيم خلقت
نُه گوي فلك چو گوي عنبر

از يَعصِمكَ الله اينت جوشن
وزيغفرك الله آنت مغفر  

تو ايمني از حدوث گو باش
عالم همه خشك يا همه تر

تو فارغي از وجود، گو شو
بطحا همه سنگ يا همه زر

طاووس ملائكه بَريدت
سرخيل مقرّبان مُريدت

اي شرع تو چيره چون به شب روز
واي خيل تو بر ستاره پيروز

اي عقلِ گره گشاي معني
در حلقه ي درس تو نوآموز

اي تيغ تو كفر را كفن باف
نعلين تو عرش را كُلـَه دوز

اي مذهب ها ز بعثت تو
چون مكتبها به عيد نوروز

از موي تو رنگ كسوت شب
وز روي تو نور چهره ي روز

حلم تو شگرف دوزخ آشام
خشم تو عظيم آسمان سوز

ماه سر خيمه ي جلالت
در عالم علو مجلس افروز

بنموده نشان روي فردا
آيينه ي معجز تو امروز

اي گفته صحيح و كرده تصريح
در دست تو سنگريزه تسبيح

هر آدميي كه او ثنا گفت
هرچ آن نه ثناي تو خطا گفت

خود خاطر شاعري چه سنجد؟
نعت تو سزاي تو خدا گفت

گرچه نه سزاي حضرت توست
بپذير هر آنچه اين گدا گفت

هر چند فضول گوي مردي است
آخر نه ثناي مصطفي گفت؟

در عمر هر آنچه گفت يا كرد
ناداني كرد و ناسزا گفت

زان گفته و كرده گر بپرسند
كز بهر چه كرد يا چرا گفت؟

اين خواهد بود عُدّت  او
كفاره ي هر چه كرد يا گفت

تو محو كن از جريده ي او
هر هرزه كه از سر هوا گفت

چون نيست بضاعتي ز طاعت
از ما گنه و ز تو شفاعت