اولاد تعداد بسیار زیادی کتاب که از سوی ایرج جنابی وقف دانشکده ادبیات تربیت مدرس شده، گویا به عنوان امانت تربیت مدرس، به کتابخانه ملی سپرده شده و این مهر هم روی همه آنها هست. ثانیا بسیاری از اینها تقریرات درس های فقه و اصول اعاظم نجف است. این یکی در بیش از 700 صفحه تقریرات درس شیخ انصاری توسط میرزا حبیب الله رشتی است. نمی دانم فهرست این نسخه ها منتشر شده است یا خیر.
یک ترجمه از شرایع. از سال 1241. در سال 1243 مقابله شده. بخشی که خط خورده، در مقابله، دوباره در حاشیه نوشته شده است. در هر دو متن، ستایش از شاه جمجاه که فتحعلی شاه است شده. در آن میان هم نوشته که به امر اشرف ارفع مقابله شده است. مهر هم العبد غلامرضا است. اما در حاشیه، انتها، ابوالقاسم بن احمد الیزدی نوشته شده. به هر حال ترجمه کاملی از شرایع است. می گوید علوم عقلیه و نقلیه در دوره او انتشار یافت.
@histlrylibrary
@histlrylibrary
اسکن نشریه کاوه در وبسایت دانشگاه بن
http://digitale-sammlungen.ulb.uni-bonn.de/ulbbnioa/periodical/pageview/3071070
http://digitale-sammlungen.ulb.uni-bonn.de/ulbbnioa/periodical/pageview/3071070
مقدمه کتاب «آغاز مطبوعات نگاری پزشکی در ایران»
دانش مدرن پزشکی در کنار برخی از دانش های دیگر از طریق آشنایی ما با غرب بدست آمد. آنچه ما داشتیم، تجربه های علمی هزارن سال بشر بود که مسلمانان نیز تلاش زیادی برای پیشرفت آن داشتند و آثار زیادی پدید آوردند، اما در یک مقطع تاریخی، دانش های طبیعی قدیم، از اعتبار افتاد. این اتفاق با انقلابی پدید آمد که در علم نوین ایجاد شده و طی قرون هیجدهم و نوزدهم، با سرعت سرسام آوری بیشتر نقاط عالم را درنوردید. ایران نیز به آرامی و در قرن هیجدهم با این دانشها آشنا شد. طبعا سالها بلکه دهها سال طول کشید تا علم جدید پزشکی جای علوم قدیمه را بگیرد.
برای این کار، لازم بود تا ابعاد دانش جدید شناخته شود، و این کار با ترجمه متون فرنگی و نیز آوردن پزشکان اروپایی به ایران و به تدریج، تأسیس تشکیلات حفظ الصحه در دولت قاجار فراهم آمد. کتابهای زیادی از زبانهای فرنگی ترجمه و در ایران به چاپ رسید. حجم زیادی کتاب، از همان دوره، همچنان به صورت خطی در کتابخانه مجلس یا ملی باقی مانده که همه از آثاری است که در نیمه دوم قرن سیزدهم هجری و اوائل قرن چهاردهم ترجمه شده و فراهم آمده است.
در کنار سهمی که «کتاب» در نشر علم داشت، به تدریج جایی هم برای «نشریات» باز شد. شاید اوائل تصور می شد نشریات فقط برای اعلان اخبار و بیانیه ها و مطالب کوتاه است، اما به تدریج دامنه استفاده از مطبوعات بیشتر شد، به طوری که گرایش به تخصصی کردن مطبوعات ایجاد شد. این مهم است که بدانیم نخستین کسانی که در فکر ایجاد نشریه ای برای ترویج مسأله طب افتادند، چه کسانی بودند. این ابتکار و خلاقیت، می توانست سرمنشأ حرکت تازه ای در ترویج دانش پزشکی باشد. در این میان، چند نوع کار وجود داشت. اخبار عالم پزشکی و بحث حفظ الصحه که شامل مباحث مختلفی می شد، اطلاع دادن از بیماری های واگیردار، بویژه وبا، کاستی ها مربوط به امر بهداشت در نقاط مختلف کشور، بحث از اخبار علم پزشکی و کارهای نوی که در این دانش از کشف مسائل علمی یا داروها انجام شده بود، اخبار مربوط به اقدامات دولت در این زمینه، و بسیاری از مسائل دیگری که می توانست در این قبیل نشریات انعکاس یابد، محتوای این نشریات را تشکیل می داد. این که یک نشریه تخصصی در زمینه علمی مانند طب پدید آید، نشان دهنده نوعی پیشرفت به حساب می آید.
آنچه پیش رو دارید، گزارشی است از سرآغاز پزشکی نگاری مطبوعاتی. نخستین بار گزارش های پزشکی در کدام یک از نشریات منعکس می شد و به تدریج، چه نشریاتی به صورت مستقل به این امر پرداختند؟ این کار در بخش اوّل انی کتاب انجام شده و متخصص و حافظه یگانه تاریخ مطبوعات ایران، استاد سید فرید قاسمی، رشته این امر را پی گرفته و شرح داده اند. علاوه بر آن، در بخش گزیده، نمونه ای از مطالب این نشریات را آورده اند تا دامنه و محتوای اخبار پزشکی مطبوعات قدیم را نشان دهند. مسلما، گزارش های طبی زیادی هم هست که در میان اسناد است، اما آنچه در اینجا ملاحظه می کنیم، انتخابی است از این گزارش ها که در مطبوعات وقت درج شده است.
به نظر می رسد رابطه میان یک علم خاص مانند پزشکی با «مطبوعات» یک نکته مهم است، چنان که این امر، در حوزه «کتاب» هم اهمیت دارد.
این کتاب، همزمان با برگزاری یک نمایشگاه از مطبوعات پزشکی ایران (از دوره قاجاریه و اندکی پس از آن) که در آذر ماه سال 1398 در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برگزار شد، انتشار یافت. درست دو ماه قبل از این بود که تالار نشریات این کتابخانه افتتاح شد و به مناسبت آن، کتابی با عنوان نشریات قدیمی موجود در کتابخانه مرکزی، توسط استاد قاسمی نوشته و منتشر شد. افتخار می کنیم که همراهی دوست عزیز و استاد گرانقدر جناب سید فرید قاسمی را در کارهای کتابخانه مرکزی داریم. و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین.
رسول جعفریان / 12/9/1398
رئیس کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
دانش مدرن پزشکی در کنار برخی از دانش های دیگر از طریق آشنایی ما با غرب بدست آمد. آنچه ما داشتیم، تجربه های علمی هزارن سال بشر بود که مسلمانان نیز تلاش زیادی برای پیشرفت آن داشتند و آثار زیادی پدید آوردند، اما در یک مقطع تاریخی، دانش های طبیعی قدیم، از اعتبار افتاد. این اتفاق با انقلابی پدید آمد که در علم نوین ایجاد شده و طی قرون هیجدهم و نوزدهم، با سرعت سرسام آوری بیشتر نقاط عالم را درنوردید. ایران نیز به آرامی و در قرن هیجدهم با این دانشها آشنا شد. طبعا سالها بلکه دهها سال طول کشید تا علم جدید پزشکی جای علوم قدیمه را بگیرد.
برای این کار، لازم بود تا ابعاد دانش جدید شناخته شود، و این کار با ترجمه متون فرنگی و نیز آوردن پزشکان اروپایی به ایران و به تدریج، تأسیس تشکیلات حفظ الصحه در دولت قاجار فراهم آمد. کتابهای زیادی از زبانهای فرنگی ترجمه و در ایران به چاپ رسید. حجم زیادی کتاب، از همان دوره، همچنان به صورت خطی در کتابخانه مجلس یا ملی باقی مانده که همه از آثاری است که در نیمه دوم قرن سیزدهم هجری و اوائل قرن چهاردهم ترجمه شده و فراهم آمده است.
در کنار سهمی که «کتاب» در نشر علم داشت، به تدریج جایی هم برای «نشریات» باز شد. شاید اوائل تصور می شد نشریات فقط برای اعلان اخبار و بیانیه ها و مطالب کوتاه است، اما به تدریج دامنه استفاده از مطبوعات بیشتر شد، به طوری که گرایش به تخصصی کردن مطبوعات ایجاد شد. این مهم است که بدانیم نخستین کسانی که در فکر ایجاد نشریه ای برای ترویج مسأله طب افتادند، چه کسانی بودند. این ابتکار و خلاقیت، می توانست سرمنشأ حرکت تازه ای در ترویج دانش پزشکی باشد. در این میان، چند نوع کار وجود داشت. اخبار عالم پزشکی و بحث حفظ الصحه که شامل مباحث مختلفی می شد، اطلاع دادن از بیماری های واگیردار، بویژه وبا، کاستی ها مربوط به امر بهداشت در نقاط مختلف کشور، بحث از اخبار علم پزشکی و کارهای نوی که در این دانش از کشف مسائل علمی یا داروها انجام شده بود، اخبار مربوط به اقدامات دولت در این زمینه، و بسیاری از مسائل دیگری که می توانست در این قبیل نشریات انعکاس یابد، محتوای این نشریات را تشکیل می داد. این که یک نشریه تخصصی در زمینه علمی مانند طب پدید آید، نشان دهنده نوعی پیشرفت به حساب می آید.
آنچه پیش رو دارید، گزارشی است از سرآغاز پزشکی نگاری مطبوعاتی. نخستین بار گزارش های پزشکی در کدام یک از نشریات منعکس می شد و به تدریج، چه نشریاتی به صورت مستقل به این امر پرداختند؟ این کار در بخش اوّل انی کتاب انجام شده و متخصص و حافظه یگانه تاریخ مطبوعات ایران، استاد سید فرید قاسمی، رشته این امر را پی گرفته و شرح داده اند. علاوه بر آن، در بخش گزیده، نمونه ای از مطالب این نشریات را آورده اند تا دامنه و محتوای اخبار پزشکی مطبوعات قدیم را نشان دهند. مسلما، گزارش های طبی زیادی هم هست که در میان اسناد است، اما آنچه در اینجا ملاحظه می کنیم، انتخابی است از این گزارش ها که در مطبوعات وقت درج شده است.
به نظر می رسد رابطه میان یک علم خاص مانند پزشکی با «مطبوعات» یک نکته مهم است، چنان که این امر، در حوزه «کتاب» هم اهمیت دارد.
این کتاب، همزمان با برگزاری یک نمایشگاه از مطبوعات پزشکی ایران (از دوره قاجاریه و اندکی پس از آن) که در آذر ماه سال 1398 در کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران برگزار شد، انتشار یافت. درست دو ماه قبل از این بود که تالار نشریات این کتابخانه افتتاح شد و به مناسبت آن، کتابی با عنوان نشریات قدیمی موجود در کتابخانه مرکزی، توسط استاد قاسمی نوشته و منتشر شد. افتخار می کنیم که همراهی دوست عزیز و استاد گرانقدر جناب سید فرید قاسمی را در کارهای کتابخانه مرکزی داریم. و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین.
رسول جعفریان / 12/9/1398
رئیس کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
حدود شصت هزار کتاب نادر عربی را در لینک زیر می توانید ملاحظه بفرمایید:
dlib.nyu.edu/aco/
dlib.nyu.edu/aco/
http://mtif.ir/document/74041
نامه مرحوم آقا عزیز طباطبایی به مرحوم آیت الله خویی در باره فعالیت های موسسه آل البیت ع
نامه مرحوم آقا عزیز طباطبایی به مرحوم آیت الله خویی در باره فعالیت های موسسه آل البیت ع