تصویر اول از نشنال جئوگرافیک و تصویر دوم از عجایب المخلوقات با 800 سال
@historylibrary
@historylibrary
در زنجان، سیّد عبدالله نام، از کسی شکایت داشت. عریضه ي تظلّم در این باب به ستّار خان نوشته بود. او در حاشیه ي آن، خطاب به عدالت الملک كه آن روز رئیس عدلیّه بود کرده، نوشته بود:
ای خواجه! ای عدالت این ملک تار و مار!
بنگر به سوگواری این سیّد نزار!
حکمی در این خصوص به قانون عدل کن
مشعوف ساز خاطر ستّار خاکسار
در سال هشتم از ده سیّم ز چارمین صد
از هزار دويّم و سیزدهم بهار
اگر خود او نوشته باشد، معلوم میشود که شخصی ادیب بوده؛ ولی احتمال میرود که کس دیگر از ادباء که مصحوب او بوده، نوشته باشد.
@historylibrary
ای خواجه! ای عدالت این ملک تار و مار!
بنگر به سوگواری این سیّد نزار!
حکمی در این خصوص به قانون عدل کن
مشعوف ساز خاطر ستّار خاکسار
در سال هشتم از ده سیّم ز چارمین صد
از هزار دويّم و سیزدهم بهار
اگر خود او نوشته باشد، معلوم میشود که شخصی ادیب بوده؛ ولی احتمال میرود که کس دیگر از ادباء که مصحوب او بوده، نوشته باشد.
@historylibrary
https://ebookshia.com/
چند هزار متن شامل کتاب و مقاله در باره شیعه و فرهنگ آن را می توانید از این وبسایت ملاحظه نمایید.👇👇
چند هزار متن شامل کتاب و مقاله در باره شیعه و فرهنگ آن را می توانید از این وبسایت ملاحظه نمایید.👇👇
Forwarded from رسول جعفریان
رسالة_طرق_حديث_من_كنت_مولاه_فعلي_مولاه.pdf
549.3 KB
متن چاپی کتاب ذهبی.
اين كتاب، رساله اى كوتاه از شمس الدين ذهبى عالم سنى قرن هشتم هجرى است كه در آن 125 طريق و سلسله سند در باره حديث غدير و بخش اصلى آن جمله من كنت مولاه فعلى مولاه گزارش كرده است. اين رساله را مرحوم سيد عبد العزيز طباطبايى، نسخه شناس و محقق معاصر احياء و تصحيح كرده است. ذهبى در مقدمه چند سطرى اين رساله مى گويد حديث من كنت مولاه متواتر است و قطعاً مى توان گفت رسول خدا(ص) آن را بيان فرموده است. عده بسيارى آن را از طرق صحيح و حسن و ضعيف نقل كرده اند كه اين طرق را من بيان مى كنم. ذهبى به ترتيب از ابوبكر، عمر، على عليه السلام، طلحه، سعد بن ابى وقاص و ديگر صحابه اين حديث را گزارش كرده كه تنها از حضرت على عليه السلام 44 سند آورده است. مؤلف در مواردى از اين اسناد عبارت «صح عنه» و در مواردى «لم يصح» آورده كه نشان دهنده اظهار نظر وى در باره طريق حديث است. وى در اين اظهار نظرها راويان اين حديث را بررسى كرده و إسناد آنها را نقد كرده
است.
اين كتاب، رساله اى كوتاه از شمس الدين ذهبى عالم سنى قرن هشتم هجرى است كه در آن 125 طريق و سلسله سند در باره حديث غدير و بخش اصلى آن جمله من كنت مولاه فعلى مولاه گزارش كرده است. اين رساله را مرحوم سيد عبد العزيز طباطبايى، نسخه شناس و محقق معاصر احياء و تصحيح كرده است. ذهبى در مقدمه چند سطرى اين رساله مى گويد حديث من كنت مولاه متواتر است و قطعاً مى توان گفت رسول خدا(ص) آن را بيان فرموده است. عده بسيارى آن را از طرق صحيح و حسن و ضعيف نقل كرده اند كه اين طرق را من بيان مى كنم. ذهبى به ترتيب از ابوبكر، عمر، على عليه السلام، طلحه، سعد بن ابى وقاص و ديگر صحابه اين حديث را گزارش كرده كه تنها از حضرت على عليه السلام 44 سند آورده است. مؤلف در مواردى از اين اسناد عبارت «صح عنه» و در مواردى «لم يصح» آورده كه نشان دهنده اظهار نظر وى در باره طريق حديث است. وى در اين اظهار نظرها راويان اين حديث را بررسى كرده و إسناد آنها را نقد كرده
است.
با تشکر از دوست عزیز آقای علی شهیدی (نوه مرحوم شهیدی). نوشتند این عکس رو در تیر 91 گرفتند. امیدوارم زودتر کارشان در باره ابن بابویه به چاپ برسد.
@historylibrary
@historylibrary
http://www.asnad.org/en/
وبسایت اسناد فارسی از دانشگاه ماربورگ
می توانید شماری از اسناد مهم چاپ شده یا عکسی را بدست آورید.
وبسایت اسناد فارسی از دانشگاه ماربورگ
می توانید شماری از اسناد مهم چاپ شده یا عکسی را بدست آورید.
In the late fifteenth and sixteenth centuries, courtliness was crucial to the political and cultural life of the Deccan. Divided between six states competing for territory, resources and skills, the medieval and early modern Deccan was a region of striking ethnic, linguistic and religious diversity. People used multifaceted trans-regional networks - mercantile, kinship, friendship and intellectual - to move across the Persian-speaking world and to find employment at the Deccan courts. This movement, Emma J. Flatt argues, was facilitated by the existence of a shared courtly disposition. Engagement in courtly skills such as letter-writing, perfume-making, astrological divination, performing magic, sword-fighting and wrestling thus became a route to both worldly success and ethical refinement. Using a diverse range of treatises, chronicles, poetry and letters, Flatt unpicks the ways this challenged networks of acceptable behaviour and knowledge in the Indo-Islamicate courtly world - and challenges the idea of pe