روز 16 بهمن 1403 همراه دوست و فاضل ارجمند جناب آقای حسینی قمی، توفیق زیارت آقای دکتر غلامرضا باهر در خانه ایشان دست داد. جناب باهر، پزشکی شاعر، اهل کتاب و دارای تألیفات فراوان هستند و در مطب، موزه خوبی داشتند و دارند. ایشان متولد 1320 ش، و از شاگردان دکتر قریب اند و نامشان روی سنگ مزار مرحوم قریب در شیخان آمده است. از سال 1347 در بیمارستان آیت الله گلپایگانی مغشول بودند و همان وقت رفیق شفیق مرحوم آقا مهدی گلپایگانی. دیوان ایشان با عنوان طلیعه باهر، شامل اشعار فراوان ایشان در مدح ائمه و همین طور مشتمل بر اشعاری در باره شماری از دوستانشان است. کتابهای متعدد دیگری هم در بهداشت اسلامی و مسائل دینی و مذهبی دارند.