مسیری که قریب ۲۰ سال است زایران و مردم از پارکینگ شرقی تا حرم حضرت معصومه س می روند.
فهرست مقالات مجلد اول کتاب بالا
خاطرم هست هنوز جنگ جریان داشت که مقدمات برگزاری این کنفرانس فراهم شد و من هم مقاله ای برای آن نوشتم. فکر می کنم بعد از قطعنامه برگزار شد و من هم آن وقت تهران نبودم اما مقاله ام منتشر شد. مرداد ماه 1367. اگر اشتباه نکنم برگزار کننده آن آقای دکتر کمال خرازی بود که آن وقت در ستاد تبلیغات جنگ بودند.
خاطرم هست هنوز جنگ جریان داشت که مقدمات برگزاری این کنفرانس فراهم شد و من هم مقاله ای برای آن نوشتم. فکر می کنم بعد از قطعنامه برگزار شد و من هم آن وقت تهران نبودم اما مقاله ام منتشر شد. مرداد ماه 1367. اگر اشتباه نکنم برگزار کننده آن آقای دکتر کمال خرازی بود که آن وقت در ستاد تبلیغات جنگ بودند.
سرنوشت «شاهم آغا» زن کردی که حاکم سهران شد
(نمونه ای از نثر تاریخنگارانه عصر صفوی در باره سرنوشت یک حاکم زن)
ديگر از سوانح عبرت افزا كه در مبادى توجّه موكب والا به صوب دفع مكايد اعداى بادپيما روى نمود، لشكركشى خانزاده خانم ملكه سهران به جنگ خان احمد خان اردلان و گرفتارى وى بود.
بيان اين داستان غرابت نشان آنكه، در حديقه سابقه سبق ذكر يافت كه عمر بيك نامى در زمان فرخنده نشان خاقان گيتى ستان فردوس مكان به حكومت ولايت سهران كه ولايتى است متعلّق به اكراد باجگزار ديار روم سر زياده سرى خاريده، در دست لشكريان خان احمد خان اردلان از پاى درآمده بود، و بعد از قتل آن گمنام چون مردى در ميان آن سلسله به جز كودكى خردسال نبود، نوبت حكومت آن قبيله به زنان رسيد. آن ناقص خرد حد خود مشناس كه مادر آن كودك بود به جاى عمر بيك مذكور حكمران قبيله سهران گرديد، و چون حكومت و فرمانروايى را از سپهدارى و دشمن شكارى و ساير اسباب ملكدارى ناچار است، به جاى معجز افسر سرورى بر سر و زره دلاورى در بر و كمر شمشير و كمر تركش طراز كمر كرده بر مركب چابك سوارى سوار به معركه كارزار و ميدان گيرودار مى شتافت و پيوسته با جوانان دلير جگردار در آن ديار مدارش به اسب تازى و چوگان بازى و صيد و شكار اندازى گذران بود تا در اين سال فرخ فال از راه خيال محال با حشرى از اشرار عزم استرداد بعضى از محال متعلّقه به اكراد اردلان نمود و به مقتضاى صدق مؤدّاى: مصراع «صيد را چون اجل آيد سوى صياد رود».
خان احمد خان اردلان از قرب ورود وى خبردار گرديده، فوجى از لشكريان خود را به دفع شور و شرّ وى مأمور گردانيد و اكراد اردلان خان زاده خانم ملكه آن ديار را كه در پيش خود شاهم آغاى روزگار بود با اتباع و اشياع وى شكارىوار در ميان گرفته، شاهم آغا را اسير و دستگير و اتباع اشرارش را هدف تير و علف شمشير و روانه بئس المصير گردانيدند و از راه طرفه كاريها چون آن نامرد روسياه را به پايه سرير اعلى فرستاده بودند، شهريار مروّت كيش، جرايم بيش از پيش آن عاقبت ناانديش را به چيزى نشمرده از زندان گرفتاريش رهايى كرامت فرمود و آن كم خرد نادان از اطوار ناهنجار خود منفعل و پشيمان طريق معاودت به حرمسراى خان احمد خان پيمود تا از آنجا به طريق دلخواه رخت اقامت به آرامگاه خود كشد. (خلد برین بخش شاه صفی و شاه عباس دوم، ص 45)
(نمونه ای از نثر تاریخنگارانه عصر صفوی در باره سرنوشت یک حاکم زن)
ديگر از سوانح عبرت افزا كه در مبادى توجّه موكب والا به صوب دفع مكايد اعداى بادپيما روى نمود، لشكركشى خانزاده خانم ملكه سهران به جنگ خان احمد خان اردلان و گرفتارى وى بود.
بيان اين داستان غرابت نشان آنكه، در حديقه سابقه سبق ذكر يافت كه عمر بيك نامى در زمان فرخنده نشان خاقان گيتى ستان فردوس مكان به حكومت ولايت سهران كه ولايتى است متعلّق به اكراد باجگزار ديار روم سر زياده سرى خاريده، در دست لشكريان خان احمد خان اردلان از پاى درآمده بود، و بعد از قتل آن گمنام چون مردى در ميان آن سلسله به جز كودكى خردسال نبود، نوبت حكومت آن قبيله به زنان رسيد. آن ناقص خرد حد خود مشناس كه مادر آن كودك بود به جاى عمر بيك مذكور حكمران قبيله سهران گرديد، و چون حكومت و فرمانروايى را از سپهدارى و دشمن شكارى و ساير اسباب ملكدارى ناچار است، به جاى معجز افسر سرورى بر سر و زره دلاورى در بر و كمر شمشير و كمر تركش طراز كمر كرده بر مركب چابك سوارى سوار به معركه كارزار و ميدان گيرودار مى شتافت و پيوسته با جوانان دلير جگردار در آن ديار مدارش به اسب تازى و چوگان بازى و صيد و شكار اندازى گذران بود تا در اين سال فرخ فال از راه خيال محال با حشرى از اشرار عزم استرداد بعضى از محال متعلّقه به اكراد اردلان نمود و به مقتضاى صدق مؤدّاى: مصراع «صيد را چون اجل آيد سوى صياد رود».
خان احمد خان اردلان از قرب ورود وى خبردار گرديده، فوجى از لشكريان خود را به دفع شور و شرّ وى مأمور گردانيد و اكراد اردلان خان زاده خانم ملكه آن ديار را كه در پيش خود شاهم آغاى روزگار بود با اتباع و اشياع وى شكارىوار در ميان گرفته، شاهم آغا را اسير و دستگير و اتباع اشرارش را هدف تير و علف شمشير و روانه بئس المصير گردانيدند و از راه طرفه كاريها چون آن نامرد روسياه را به پايه سرير اعلى فرستاده بودند، شهريار مروّت كيش، جرايم بيش از پيش آن عاقبت ناانديش را به چيزى نشمرده از زندان گرفتاريش رهايى كرامت فرمود و آن كم خرد نادان از اطوار ناهنجار خود منفعل و پشيمان طريق معاودت به حرمسراى خان احمد خان پيمود تا از آنجا به طريق دلخواه رخت اقامت به آرامگاه خود كشد. (خلد برین بخش شاه صفی و شاه عباس دوم، ص 45)
از کاشیکاری های حرم امام رضا علیه السلام که در اواسط دوره قاجار مرمت شدهاست.
«تعمیرات به اهتمام سرکار فیض آثار عالیجناب ملا علی اکبر میرزا اتمام یافت فی [سنه] ۱۲۷۴»
https://t.me/khoshnevisi_Qodama
«تعمیرات به اهتمام سرکار فیض آثار عالیجناب ملا علی اکبر میرزا اتمام یافت فی [سنه] ۱۲۷۴»
https://t.me/khoshnevisi_Qodama