معنای لغوی نام روستای «چورِت» چیست؟

مردم محلی معتقدند که «چو» همان چوب است و «رِت» هم مربوط به تراشیدن آن است. درواقع، تصور مردم عامی چورت از این نام، چیزی شبیه به نجاری را تداعی می‌کند. حال پس از تحقیقات، نتیجه چیز جالبی را به‌ارمغان آورده است. چورِت یعنی سرزمین قرقاول. چیزی‌که شک‌برانگیز است، اینست که آیا واقعا این اسم باستانی از دوره باستان به این محوطه اطلاق می‌شد و یا نه، صرفا اسمی است که در دوره معاصر از سوی افراد مطّلع بر اینجا گذاشته شد. بهرحال، مردم محلی در زمان فعلی، به قرقاول «چور» نمی‌گویند و این اسم درواقع فراموش‌ شده است. آیا این فراموشی، نشان از این دارد که این اسم ربطی به اینجا نداشته است؟ آیا همانطور که در دوره رضاشاه، عمدتا نام خانوادگی را براساس ظاهر و شغل افراد انتخاب می‌کردند، ممکنست که درباره نام‌گذاری و ثبت روستاها هم چنین کرده باشند؟ فعلا هیچ نمی‌دانیم جز همین دوراهی فکری که مشخص نیست، کدام راه درست است و کدام راه غلط..

✍️ بنگرید به: فره‌وشی، بهرام، فرهنگ پهلوی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، ۱۳۵۲، ص ۹۸.

@History_Churat

مکنا شوال، لباسی زنانه برای زرتشتیان یا گبریان بود. این نوع لباس بنابر شواهد، احتمالا پس از ورود اعراب به ایران، باب شد. پوشش زنان در دوره باستان، امری اختیاری بود. منتها زنان زرتشتی برای حضور در جامعه اسلامی، بخاطر محدودیت حجاب این نوع پوشش را برگزیدند.

یادم است که تا همین چندسال پیش، زنان چورتی به روسری، مکنا هم می‌گفتند و این اسم، احتمالا از همان دوران بسیار قدیم، حفظ شده بود که در دوره فعلی به‌گمانم یا منقرض شد و یا درحال انقراض است.

@History_Churat

در دل جنگل‌های هیرکانی، آثاری از تدفین‌هایی پیدا شده که رازهایی تاریک از گذشته را فاش می‌کنند. مردمانی که هزاران سال پیش، مردگانشان را رو به خورشید دفن می‌کردند. و گاه، در کنارشان، انسانی دیگر قربانی می‌شد تا همراهشان به‌جهان دیگر برود.

@History_Churat

زهرا بالامحلی

مجید مولایی

@History_Churat

چورتی‌های قدیم، سواد نداشتند ولی بشدت مغزشان از دانش پر بود. حرف‌شان پرمغز و پرمعنا بود.

کلیپی از شادروان علی‌اصغر رستمی در ۱۳ فروردین ۱۴٠۴.

@History_Churat

اجرای زنده‌یاد استاد محمدحسن باغبانی مرد خوش‌صدای جویباری در صدا و سیمای مازندران روحش شاد و یادش گرامی🖤

@History_Churat

مازندران حتی از سوئیس هم زیباتر است.

سخنان جالب خسرو معتضد درباره #مازندران

@History_Churat

۱۳۷۲/۸/۲۰

کنسرت استاد #شجریان در شهر #ساری با دعوت استاد فقید محسن‌پور که با تأسیس فرهنگخانۀ مازندران و چند دهه فعالیت در زمینه تولید و آموزش موسیقی تأثیر بسزایی در گسترش و شناسایی موسیقی مازندران داشت. عکسی از دیدار استاد شجریان با اساتید موسیقی مازندران را در کلیپ تماشا کنید. عواید حاصل از این کنسرت به‌منظور تأمین اعتبار ساخت مدرسه‌ای برای زلزله‌زدگان سال ۶۹ رودبار درنظر گرفته شد. به‌گفتهٔ بعضی از حضار در کنسرت، استاد با گروه آوا یک قسمت آسمان عشق و قسمت دیگر یاد ایام را اجرا کردند. موسیقی کلیپ: تصنیف «می‌دانم» از آلبوم آسمان عشق.

@History_Churat

دریغا ایران، دریغا مازندران!

موقعی‌که ماشین را روشن می‌کنید و از سراسر ایران، به خاک مازندران برای تفریح و تفرج تشریف می‌آورید و اکثرتان خروارها زباله و کیلومترها ترافیک و هوای ناسالم برای‌مان به‌ارث می‌گذارید، بماند که عده‌ای سودجو هم از ورود شما منتفع می‌شوند. همه این‌ها کم بود، نابودی و آتش‌سوزی جنگل هم اضافه شد. دل ما هم در کنار این آتش‌سوزی، سوخت. ما هم خاکستر شدیم در جنگل. مازندران نیازی به جلز و ولز کردن چند بلاگر دوزاری ندارد. مازندران نیازی به احساس همدلی ندارد. مازندران عمل مثبت می‌خواهد. مازندران را تبدیل به بیابان کردند و آب‌هایش را خشکاندند. این نامردی در حق سیستان هم شد، در حق اصفهان هم شد، در حق خیلی از جاها شد. چرا؟ چرا تیشه بر ریشه می‌زنیم. مگر تک‌تک این نقاط، ایران نیست؟ مگر شما ایرانی نیستید؟ مگر شما اهورایی نیستید؟ پس چه هستید؟ این چه نوع برخوردی با سرمایه ملی است؟ این چه مصیبتی است؟ خصوصا با پایتخت‌نشینان از خودراضی هستم که خود را مرکز عالم می‌دانند و دیگر مناطق را دهاتی! و امروز، تهران هم به خاک سیاه نشسته. تمام ایران، در ماتم است و این دفتر همچنان حکایت می‌نویسد...

@History_Churat

ناصر مسعودی؛ تنها بازمانده موسیقی اصیل گیلکی درگذشت.

ناصر مسعودی خواننده، آهنگساز و نوازنده برجسته اهل رشت بود که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی گیلکی شناخته می‌شد. او از کودکی به موسیقی علاقه داشت و با فراگیری ویولن و آواز، فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. آثاری چون «گلنار»، «بی‌وفا»، «رودخونه‌ها»، «سی‌سوهون» و بسیاری از ترانه‌های محلی دیگر هنوز هم از ماندگارترین و محبوب‌ترین قطعات موسیقی گیلکی به‌شمار می‌آیند و در حفظ و زنده نگه داشتن فرهنگ موسیقایی این سرزمین نقشی تأثیرگذاری داشته است.

@History_Churat

چرا جنگل هیرکانی، معروف است به موزه طبیعت؟!

@History_Churat

پنجشنبه ۴ دی‌ماه ۱۴٠۴ در دانشگاه آزاد اسلامی ساری، کنگره همایش ملی به‌یاد حاج مصطفی خان سورتیجی برگزار شد؛ با محوریت شورش بابی‌ها در مازندران و پیامدهای آن. در این همایش، مقاله‌ای با موضوع «نقش قوای اعزامی چهاردانگه با فرماندهی مصطفی‌خان سورتیجی در سرکوب شورش بابیه قلعه شیخ طبرسی» ارائه نمودم. این فایل صوتی سخنانم در این نشست علمی است.

@History_Churat

ته چهره شادروان رمضان فضلی با کمک هوش مصنوعی بازسازی شد. ناگفته نماند که هوش مصنوعی خطا دارد.

نکته: رمضان فضلی از بزرگان تأثیرگذار منطقه چهاردانگه خصوصا چورت بوده است. از او فقط یک عکس کم‌کیفیت مانده که در آرشیو همین کانال موجود است.

@History_Churat

مقاله

«نقش قوای اعزامی چهاردانگه با فرماندهی مصطفی‌خان سورتیجی در سرکوب شورش بابی‌های قلعه‌ی شیخ طبرسی (حدود شوال ۱۲۶۴ تا حدود رجب ۱۲۶۵ ه. ق)»

✍️ عابد فضلی چورتی

@History_Churat

بشقاب زراندود ساسانی که در ساری استان مازندران کشف شده هنر پویای طراحی به ویژه با موضوعیت شکارگاه‌های سلطنتی را در این دوره به نمایش می گذارد که همچنان برای طراحی و مطالعه هنرمندان و هنرجویان منابع ارزشمندی به شمار می‌آیند و تداوم سنت نگارگری ایران را به خوبی نشان میدهند.
@rezamahdavi51

عجب صلح و صفا داننه شهریارکوه
گالدسته طلا داننه شهریارکوه
دلم خانه یار بیرم شهریارکوه
۲۶تا کدخدا داننه شهریارکوه

مدت‌ها پیش بطور اتفاقی، خانم سکینه رستمی (همسر موسی احمدی) بصورت ناخودآگاه این دو بیت شعر را خوانده بودند و بعد که جویا شدم، آن را فراموش کرده بود. داستان از این قرار است که در دوران کودکی او، پیرمردی از دامغان به دامداری آنها در محوطه دارابکلا آمده بود. این درویش از شهریارکوه می‌گفت. از مردمان و گذشته باشکوهش. گویا کتابی هم در دست داشت که اشعاری در آن بود که کربلایی سکینه رستمی، این دو بیت را در یاد داشت و سالیان دراز آن را در حافظه خود حفظ نمود. شاید این ابیات از کتاب گمشده‌ی «باوند نامه» باشد. سرنخ از آن است که نام تاریخی شهریارکوه را باوندها استعمال می‌کردند و پس از آن، این نام فراموش شد. شاید آن پیرمرد، نسخه‌ای از باوندنامه را در اختیار داشته که متاسفانه هنوز نسخه‌ای از آن یافت نشد.

✍️ عابد فضلی چورتی، هشتم تیرماه یکهزار و چهارصد و پنج.

@History_Churat

فرازی از سخنان استاد روزبه زرین‌کوب در نشست «اقلیم مورخان»

@IRAN_HISTORY2500