سقوط کن دیگه حرومزااااده، سقوط کن گاییدی مارو
ظرافت زنانه‌م تبدیل به ضخامت زنانه‌ شده زیر سایه‌ی نحس و کثیف شما.

هزاران داریوش فدای خش صدات💘

شاید ما آن‌قدر چیزهای زیادی را از دست داده‌ایم که دیگر بلد نیستیم زندگی را، حتی وقتی روبه‌رویمان ایستاده، بشناسیم. شاید زندگی هنوز در دست‌های ماست، اما ما بعد از این همه فقدان، دیگر نمی‌دانیم چطور باید آن را لمس کنیم.

اما من هم دیگر از گشتن به دنبال زندگی خسته‌ام. از این‌همه راه رفتن در تاریکی، به امید اینکه جایی، گوشه‌ای، دوباره پیدایش کنم و در اخر هیچ‌چیز جز دست‌های خالی نصیبم نشود.

🖤- تو بی منو من با یاد تو شکستم.

گوش کن چی میگم عزیزم، زندگی خیلی حرومزاده‌ست.

واقعا چی شد که دیگه شبا نخوابیدیم؟
چطور خواب، از یه مکانیسم طبیعی تبدیل شد به چیزی که باید هر شب دنبالش بگردیم؟ از کی شب‌ها به جای اینکه فقط ریلکس کنیم و بخوابیم، نشستیم و فکر کردیم و فکر کردیم و فکر کردیم تا صبح شد؟
چی شد که تاریکیِ شب برامون وقتِ روبه‌رو شدن با همه‌ی چیزهایی شد که روزها فرصت نمی‌کردیم بهشون فکر کنیم؟