در نگاه خلق، از ديوانگان كم نيستم
فكر زخمى دیگرم، دنبال مرهم نيستم‌
ظاهرم چون بيد مجنون است و باطن مثل سرو
از تواضع سر به زير انداختم؛ خم نيستم
لطف خورشيد است اگر از ماه نورى مى رسد
آنچه فهميدى غلط بود؛ آنچه هستم، نيستم
شيشه اى نازكدلم؛ اما بدان اى سنگدل
خرد شد هركس كه مى پنداشت محكم نيستم
جام زهرت را بياور! من براى زندگی
بيش از اين چیزی كه مى بينى مصمم نيستم.


- حسین دهلوی

گفتی نظر خطاست، تو دل می‌بری رواست؟
خود کرده جرم و خلق گنهکار می‌کنی؟

- سعدی

خرّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم.‌


- حافظ

به آدمی نرسیدی، خدا چه می‌جویی
ز خود گریخته‌ای آشنا چه می‌جویی؟


- اقبال لاهوری

کمانچه‌نوازی استاد لطفی

جور و بیداد کند عمر جوانان کوتاه
ای بزرگان وطن بهر خدا داد کنید

گر شد از جور شما خانهٔ موری ویران
خانهٔ خویش محال‌است که آباد کنید

دیروز ز حال همه عالم خبرم بود
امروز چنانم که ندارم خبر خود‌

- ‌هلالی جغتایی‌ | شـــعر

خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری، این صبر که من می‌کنم افشردن جان است‌

- ‌هوشنگ ابتهاج‌ | شـــعر

امشب غم تو در دل دیوانه نگنجد
گنج است و چه گنجی که به ویرانه نگنجد
تنهایی‌ام امشب که پر است از غم غربت
آن قدر بزرگ است که در خانه نگنجد‌

- ‌حسین منزوی‌ | شـــعر

روزها رفتند و من دیگر،
خود نمی‌دانم کدامینم
آن منِ سر سختِ مغرورم؟
یا منِ مغلوبِ دیرینم؟


- ‌فروغ فرخزاد

ابر بارنده به دریا می‌گفت:
«گر نبارم، تو کجا دریایی؟»
در دلش خنده کنان دریا گفت:
«ابر بارنده، تو هم از مایی»


- ‌حمید مصدق‌