اینجا تقریبا فراموشم شده بود😁

همین بس است ز آزادگی نشانهٔ ما
که زیر بار فلک هم نرفته شانهٔ ما
ز دست حادثه پامال شد به صد خواری
هر آن سری که نشد خاک آستانهٔ ما
میان این همه مرغان بسته‌پر ماییم
که داده جور تو بر باد آشیانهٔ ما
هزار عقدهٔ چین را یک انقلاب گشود
ولی به چین دو زلفت شکست شانهٔ ما
اگر میان دو همسایه کشمکش نشود
رود به نام گرو، بی‌قباله خانهٔ ما
به کنج دل ز غم دوست گنج‌ها داریم
تهی مباد از این گنج‌ها خزانهٔ ما
در این وکیل و وزیر ای خدا اثر نکند
فغان صبحدم و ناله شبانهٔ ما
برای محو تو ای کشور خراب بس است
همین نفاق که افتاده در میانهٔ ما


- فرخی یزدی

رهی اگرچه لب از گفتگو فروبستی
هزار شکوه سراید نگاه خاموشت


- ‌رهی ‌معیری

من نه آنم که بخود، از تو بگردانم روی
می‌کشم جور تو تا، تاب و توان است مرا.

اینجا خیلی خاصه واسم
از قبل خیلیا اینجا بود
این یه مدت تعطیل شد به نوعی و دیگه انگیزه و حوصله پست گذاشتن نیست
یه تایمی دلی میزارم بمونه هر از گاهی چیزی میفرستم تا آینده ببینیم چی پیش میاد...

منی که لفظِ شراب از کتاب می‌شُستم
زمانه، کاتبِ دکان مِى فروشم کرد...


- صائب تبریزی

شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم
ما را به سخت جانیِ خود این گمان
نبود


- ‌شکیبی ‌اصفهانی

ای صاحب‌حسن در وفا کوش
کاین حسن وفا نکرد با کس!


- ‌سعدی

دل ناله کند از من ، من ناله کنم از دل
یا رب تو قضاوت کن  دیوانه منم یا دل؟
-اخوان ثالث.

شکفتی چون گل و پژمردی از من
خزانم دیدی و آزردی از من
بد آوردی، وگرنه با چنین ناز
اگر دل داشتم می‌بردی از من .
-ابتهاج.

پادشاهی کو روا دارد ستم بر زیردست
دوستدارش روز سختی دشمنِ زورآور است
با رعیّت صلح کن وز جنگِ خصم ایمن نشین
زان که شاهنشاهِ عادل را رعیّت لشکر است.
-سعدی.

با آن‌که مرا از دل خود راند، بگویید
ملکی که در آن ظلم شود، دیر نپاید.
-فاضل نظری.

زندگی از این همه تکرار خسته‌ام
از های و هوی کوچه و بازار خسته‌ام
دلگیرِ آسمانم و آزرده‌ی زمین
امشب برای هرچه و هر کار خسته‌ام
دل خسته سوی خانه ، تن خسته می کشم
وایا کزین حصار دل آزار خسته‌ام
بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته‌ام
از او که گفت یار تو هستم ولی نبود
از خود که بی‌شکیبم و بی یار خسته‌ام
با خویش در ستیزم و از دوست در گریز
از حال من مپرس که بسیار خسته‌ام.
-محمدعلی ‌بهمنی.

در نگاه خلق، از ديوانگان كم نيستم
فكر زخمى دیگرم، دنبال مرهم نيستم‌
ظاهرم چون بيد مجنون است و باطن مثل سرو
از تواضع سر به زير انداختم؛ خم نيستم
لطف خورشيد است اگر از ماه نورى مى رسد
آنچه فهميدى غلط بود؛ آنچه هستم، نيستم
شيشه اى نازكدلم؛ اما بدان اى سنگدل
خرد شد هركس كه مى پنداشت محكم نيستم
جام زهرت را بياور! من براى زندگی
بيش از اين چیزی كه مى بينى مصمم نيستم.


- حسین دهلوی

گفتی نظر خطاست، تو دل می‌بری رواست؟
خود کرده جرم و خلق گنهکار می‌کنی؟

- سعدی

خرّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم.‌


- حافظ

به آدمی نرسیدی، خدا چه می‌جویی
ز خود گریخته‌ای آشنا چه می‌جویی؟


- اقبال لاهوری