ابر می‌آمد به چشم از دور، اما دود بود
آنچه اشک شوق دیدی، گریه بدرود بود.


- فاضل نظری

اگر به من بگویی تو کیستی ؟
خواهم گفت:باغی بودم،
که به هر دانه خاک عطرِ عشق آمیختم،
اما هر اناری که پروردم به خون آلوده بود.

هزاران سال در خودش زیسته بود
و تا آمد بمیرد متولد شد

همانند گیاهان، انسان هم رشد می‌کند، برخی در نور، برخی در سایه. افراد زیادی هستند که به سایه نیازمندند نه نور.


- کارل گوستاو یونگ

عنان به دست فرومایگان مده زنهار
که در مصالح خود خرج می‌کنند تو را


- صائب‌ ‌تبریزی ‌

کلمه‌ی عجیبی در زبان عربی وجود دارد به نام:
“النحیط” به معنایِ گریه‌ای که ظاهر نمیشود
اما در سینه جریان دارد...

👌🏻‌

کاش یه طوری میشد فرار کرد و همه آدمای اطرافت فراموشت کنن، جوری که انگار هیچ‌وقت نبودی.

این گلدان را کجای دلم بگذارم
که مُشرف به پنجره‌ات باشد؟!


- حسین‌ ‌صفا

سرسبز بود خاک که آبش یار است
خاصّه خاکی که ناطق و بیدار است

این خاک ز مشاطهٔ خود بی‌خبر است
خوش بی‌خبر است از آنکه زو هشیار است

#مولانا

خبر نگرفتن عادی‌سازی شده، نه؟!

این زن،این جادو،نمی‌دانم چه زهری در روح من،در هستی من ریخته بود که نه تنها او را میخواستم،بلکه تمام ذرات تنم او را لازم داشت.


- صادق هدایت

گفتی نظر خطاست تو دل می‌بری رواست
خود کرده جرم و خلق گنهکار می‌کنی


- سعدی ‌

من کسی که دوستش داشتم را رها کردم. اتفاقاً آدم ساختن و ادامه دادن هستم؛ اما اگر قرار باشد همیشه در حال تلاش کردن برای این باشم که بگویم "من وجود دارم" ترجیح می‌دهم فراموش شوم.


- جورج اورول

ای دل! من اگر راز نگهدار تو بودم
این چشمه‌ی خشکیده نمی‌کرد تراوش
من بی تو سرافکنده و دم‌سردم و دلخون
ای عشق! سرت سبز و دمت گرم و دلت خوش


- فاضل‌ ‌نظری