سازنده این ماد یه ویدیوی تازه منتشر کرده که نشون میده داره یه قابلیت از ریمیک RE2 رو به ریمیک RE3 اضافه می‌کنه.

گفته شده Last Escape یه ماد طرفداریه که یه نفر به تنهایی داره می‌سازه، هدفش اینه که ریمیک RE3 رو به نسخه اصلی نزدیک‌تر کنه و محتوای حذف‌شده رو برگردونه.

الان تمرکزش روی آوردن سیستم قطع عضو از ریمیک RE2 به ریمیک RE3ـه، بدن زامبی‌ها دیگه ثابت نیست و اعضاشون ناپدید نمیشه، قدم بعدی اینه که کل سیستم مثل RE2 کار کنه، بدون اینکه مشکل پرفورمنس ایجاد بشه، داره روی آوردن یه انمی از Resident Evil Requiem هم کار می‌کنه و مطمئنه طرفدارای نسخه اصلی راحت حدس می‌زنن کدومه.

مکانیک سم از نسخه اصلی RE3 هم در حال اضافه شدنه، تونسته تکسچرها و assetهای ریمیک RE4 و Requiem رو هم وارد کنه بدون اینکه ناهماهنگ به نظر برسن.

توسعه یه مقدار کند پیش میره، ولی سازنده نمی‌خواد فقط برای هایپ عجله کنه، هدفش تبدیل ریمیک RE3 به یه گالری تیراندازی با موج دشمن نیست، می‌خواد تعادل بازی شبیه چیزی باشه که کپکام می‌ساخت، طوری که بازیکن‌های معمولی هم ازش لذت ببرن، نه فقط هاردکورها و اسپیدرانرها، فضای ترس و اتمسفر اولویته و تیراندازی بیشتر برای بقاست.

جوزف سید، ملقب به «پدر»، یکی از ماندگارترین ویلن‌های نسل هشتمه، با عقاید مذهبی افراطی و فرقه خطرناکش یعنی Eden's Gate، کل شهرستان هوپ رو تسخیر کرد، در مقابل، دنیای بازی با جنگل‌های کاج، رودخونه‌های خروشان و دشت‌های پهناور، یکی از زیباترین جهان‌های باز این سری رو ساخته، آزادی عمل تو مأموریت‌ها، پرواز با هواپیمای سم‌پاش و حتی ماهیگیری هم تو بازیه.

سیستم همراهان هم جذابیت خودش رو داشت، از بومر سگ باهوش گرفته تا چیزبرگر، خرس بزرگی که دشمن‌ها رو تیکه‌پاره می‌کرد، موسیقی‌های انجلیک و سرودهای مذهبی فرقه که از رادیو پخش می‌شدن، با خشونت بازی یه تضاد سمی و عجیب می‌ساختن.

پایان بازی هم شوک بزرگی وارد کرد و راه رو برای Far Cry New Dawn باز کرد، جایی که پیش‌بینی‌های شوم جوزف به حقیقت پیوست.

سازنده‌ها میگن: «جمعه به سؤالات شما درباره عملکرد کنسول جواب دادیم، همون چیزی که مطمئن بودیم می‌تونیم موقع عرضه ارائه بدیم، حالت Performance از قبل در دست ساخت بود، ولی هنوز داشت تست می‌شد و آماده قول دادن نبودیم.

بازخوردتون رو شنیدیم، کاملاً واضح بود که این موضوع چقدر برای خیلی از شما مهمه، برای همین روی تموم کردن دور بعدی تست‌ها تمرکز کردیم، نتایجش اعتماد لازم رو بهمون داد تا حالت Performance رو برای روز اول تأیید کنیم.»

تو سیستم‌هایی که CPU و GPU از یه حافظه مشترک استفاده می‌کنن، ویندوز می‌تونه تعیین کنه چقدر از این حافظه برای گرافیک و پردازش‌های AI کنار گذاشته بشه، این موضوع برای گیمینگ می‌تونه جذاب باشه، چون به جای اینکه ویندوز همه‌چیز رو خودکار مدیریت کنه، کاربر می‌تونه مقدار بیشتری از حافظه رو به گرافیک اختصاص بده و بازی‌های سنگین رو بهتر اجرا کنه.

«با اینکه فرصت‌ها و پیشنهادهای مختلفی دریافت می‌کنم، دوست دارم تمرکزم روی خلق بازی‌ها بمونه.»