هرجای این خاک که باشم باز توی غمِ جنوب بزرگ میشم؛
توی اینکه چقدر می‌تونست خوب باشه چقدر می‌تونست وضعیت بهتری داشته باشه اما هیچ وقت نشد، هیچ وقت نزاشتن!

گاهی فاصله‌ها اذیتم می‌کنن. فاصله‌ی بین شهرها، انسان‌ها، مکان‌ها، بین علائم نگارشی و کلمات، بین چیزی که هستی و چیزی که می‌خوای باشی، بین واقعیت و رویاها، بین یک دیدار تا دیدار بعدی.

نامه های من به تو
از من و تو فراتر می‌روند
چرا که نور از چراغ
شعر از دفتر
و بوسه‌ها از لب مهم‌ترند
نامه‌های من به تو
از من و تو مهم‌ترند
این نامه‌ها تنها اسنادی‌اند
که زیبایی تو
و جنون مرا
برای مردم فاش می‌کند

برقص حتی زیر رگبار؛ برقص حتی روی مین.

کسی که از تو رنجیده‌ بود خیلی وقت است دیگر در من زندگی نمی‌کند.

بی گمان هرگز کسی چون من نکرد
خویشتن را مایه‌ی آزار خویش

بعد از مدام حساس بودن ادم به یه درجه ای میرسه که جلو جلو میتونه احساس کنه اتفاق خوبی قرار نیست بیوفته و از چند روز قبل مدام حالش بده بخاطر اتفاقی که احساس کرده بود میوفته و واقعا افتاده

دوری از من...

تیری‌ترین تیرماه تموم شد.

من از درسامم عبور میکنم تو که عددی نیستی جوجه🙏

آیا ما زندگان هم برای شما مردگان عزیز تر میشویم؟
ایا شما خواب ما را می‌بینید؟
به هیچکس نگفته‌ام اما بدان که تو تنها مرده‌ای بودی که از تو نترسیدم؛