هیأت رهروان شهدا دانشگاه امیرکبیر

📸 #مقاله |حب دنیا توفیق هدایت را از انسان می گیرد ❌ #عبرت_های_عاشورایی 3⃣ _______ https://telegram.me/joinchat/BGbzdzutImbRrUbqSblGpA

📨 #مقاله |حب دنیا توفیق هدایت را از انسان می گیرد

❌ #عبرت_های_عاشورایی 3⃣

🏴 در مکتب حسینی و یزیدی مسئله نگاه به دنیا اهمیت فراوانی دارد. به عبارتی یکی از نقاطی است که انفکاک بین یاران حسین(ع) و یزید و کسانی که بی طرف ماندند و بازماندند از همراهی امام زمانشان به وجود می آورد. در نگاه شایع، عنصر “اطلاع و علم به زوایای مسئله” را تنها عامل تاثیرگذار در تصمیمات می‌دانیم. اگر واژه بصیرت را معادل “قدرت تشخیص حق از باطل” در مواقع بحرانی بدانیم، صرفا با داشتن اطلاع از جوانب مسئله نمی توان تصمیم درست گرفت. قرآن مهمترین عامل بصیرت، تقوا گفته شده است، که چندان با نگرش ما منطبق نیست. در قدم بعدی ذکر خدا از عوامل ایجاد بصیرت گفته شده است. که آنچنان با نگاه متداول جامعه ما مانوس نیست.

🏴 روایت "حب الدنیا راس کل خطیئه" را نیز به صورت حداقلی معنا می کنیم، و ذهنیتی نسبت به اینکه واقعا ریشه تمام خطاها، اشتباهات و گناهان ما به نوعی به مسئله "حب دنیا" برمی‌گردد، نداریم. حاشا که برخی این چنین گمان می‌کنند که معصوم(ع) در بیان مسئله اغراق کرده است تا تاثیرش بر دیگران بیشتر شود. و حال آنکه این نوع برداشت در تناقض است با وَ مَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى. مسئله "حب دنیا" خود را چند سطح در تصمیم‌گیری‌های ما نشان می‌دهد که به برخی از آنان اشاره می‌کنیم.

❌ اول. انسانها همواره در حال داد و ستد هستند. اگر آنچه انسان بدست می‌آورد بیشتر از آنچه می‌دهد باشد سود کرده وگرنه خسران زده است. کودکی که به اسباب‌بازی کم‌قیمت خود آنچنان دلبسته که حاضر نیست آن را با یک بسته اسکناس عوض کند مثال خوبی است که دلبستگی به یک شی چقدر می‌تواند مانع تصمیم درست انسان در مواقع داد و ستد شود. دلبستگی‌های ما به دنیا به مثابه دلبستگی همان کودک است که آن مقدار پول را رها می‌کند؛ حتی اگر به او گفته شود که با آن پول چندین اسباب‌بازی بهتر گرفت نیز راضی نمی‌شود. مسئله ما در باب تصمیماتی که می‌گیریم، فقط داشتن یا نداشتن آگاهی نیست، بلکه از آن مهمتر مسئله دلبستگی هاست. یکی از جهاتی که دلبستگی به دنیا در روایات نهی شده است همین است. انسانی که از دلبستگی به دنیا رها شده باشد در گلوگاه‌ها بهترین تصمیم را می‌گیرد. عمرسعد با آنکه می‌دانست حسین(ع) بر حق است ولی به وعده ملک ری خود را به طرق گوناگون توجیه می‌کرد که باید با حسین(ع) روبرو شد. قاضی شریح با شنیدن صدای سکه‌های طلا که از کیسه ریخته می‌شد خود را توجیه کرد که مسلم را تنها بگذارد. حال اگر این افراد چنین در پی دنیا نبودند آیا امام زمان خود را تنها می گذاشتند؟

❌ دوم. ضمیر روش و دل پاک، بستر رویش کلام حق است، زمین بایر قدرت رویش ندارد. اینکه امام حسین(ع) در کربلا به سپاه یزید فرمودند، سخنان من در شما تاثیر نمی کند بدین خاطر است که "فَقَدْ مُلِئَتْ بُطُونُکُمْ مِنَ الْحَرَامِ ؛ چون شکم‌های شما از حرام پر شده است". حب دنیاست که انسان را به حرام‌خواری می‌کشاند. حب دنیا انسان را می‌تواند به سمت لذت‌های دنیا بکشاند که از یاری امام زمان خویش بازمانند. جالب است بدانید که پرخوری - نه حرام خوری- نیز قساوت قلب می‌آورد.

❌ سوم. اساسا مسئله هدایت، به اذن خدا احتیاج دارد. اما اذن خدا امری بی علت نیست بلکه نتیجه اعمال انسان است، به عبارتی این اعمال گذشته ماست که اذن یا عدم اذن الهی در مواقع حساس را مشخص می‌کند. خداوند نور حقیقت و هدایت و تصمیم درست را به کسانی که قبلا در راه خدا تلاششان را کرده‌اند می‌دهد. "مَن عَمِلَ بما یَعلَم عَلَّمَهُ الله ما لَم یَعلَم. هر کس به آنچه می‌داند عمل کند، خداوند آنچه را که نمی‌داند به او خواهد آموخت." آنها که در راه خدا از محرماتی که می شناختند، تقوای الهی پیشه کردند، در گلوگاه‌هایی که علم کافی را ندارند خداوند از آنها دستگیری می‌کند. آیه "الَّذینَ جاهَدوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا، کسانی که در راه ما تلاش می‌کنند، ما آنها را به راه‌هایمان هدایت می‌کنیم" ناظر به همین جنبه است. و ...

_______
https://telegram.me/joinchat/BGbzdzutImbRrUbqSblGpA

591 views12:24