عزیزم من دیگه سنم از پذیرش معذرت خواهی‌های پی در پی و لفظی گذشته، با من باید درست حرف بزنی یا کلا حرف نزنی. با من باید درست رفتار کنی، درست حرف بزنی، درست شوخی کنی، کلا باید درست باشی. من دیگه نه حوصله‌ی قهر کردن، نه حوصله‌ی یاد دادن رفتار درست، نه حوصله‌ی چیزای بی سر و ته و بی ارزش، و نه حوصله‌ی منتظر موندن برای تغییر بقیه رو دارم و نه حتی وقتشو. هیچ اصراری هم ندارم اصلا تو تغییر کنی یا بخاطر من چیزی باشی که نیستی یا هی بگی ببخشید و نمی‌دونم تو خیلی حساسی و فلان...
بجاش یه چیز خیلی بزرگو ازت می‌گیرم که دیگه تو خوابتم مثلش نمی‌تونی ببینی و تو زندگیت تکرار نمیشه؛
خودم عزیزم!
من خیلی وقته دیگه خیلی راحت به جای واکنش نشون دادن خودمو از همه می‌گیرم.