گیف مورد علاقم

در اردوگاهی که فردا معلوم نبود وجود دارد یا نه؛
آن‌هایی دوام آوردند که دلیلی برای زنده ماندن داشتند، نه شرایطی بهتر.

ویکتور فرانکل

در سکوت شب تنهایی‌ام را با ستارگان قسمت می‌کنم و ماه، شاهد خاموش من است.

ویلیام وردزورث

هر انسانی سزاوار این است که حداقل یک دوست داشته باشد که بتواند سر ترس‌ها و رازهایش، سر احساس گناه و شادی‌اش به او اعتماد کند. ‌

هرکسی سزاوار یک نفر است که بتواند به چشم‌هایش نگاه کند و بگوید:
«تو کافی هستی. تو با تمام زخم‌هات، بی‌نقصی.»

بریتنی سی‌ چری

ما زن‌ها رسم خوبی داریم. زمانه که سخت می‌گیرد، شروع می‌کنیم به کوتاه کردن. ناخن‌ها، موها، حرف‌ها، رابطه‌ها ...

ویرجینیا وولف

‏گاهی ادامه دادن،
تنها ادامه دادن،
کاری است؛
مافوق قدرت انسان.

«بعد راه بیفتی توی خیابان‌ها. وقتی توی خیابان‌های وطن راه می‌روی، دیده می‌شوی، هستی، وجود داری.»

عباس معروفی

طنز، آخرین راه دفاعی آدم عاقلی‌ست که کار دیگری از دستش برنمی‌آید، در برابرِ احمق‌هایی که هر کاری از دستشان برمی‌آید!

مل بروکس

چو روی به ما داری، گشایش‌ها نزدیک است.

شمس

«آیا آن‌قدر مرا دوست داری که بتوانم در مقابلت ضعیف باشم؟»

آلن دوباتن

«زیبایی را برای چه می‌خواهم؟ من فقط دلم می‌خواهد به آن مرحله از رشد روحی برسم که بتوانم هر موضوعی را در خودم حل کنم و برای من احتیاج به -کلمه- بی‌معنی شود؛ بتوانم زندگی را مثلِ یک گیاهِ زهری میانِ انگشت‌هایم بفشارم و خرد کنم.»

نامه از فروغ فرخزاد به پرویز شاپور