Нисбатан арзон ёки мутлако бепул, бир лаҳзадаёқ хузур берадиган менга маълум амалларни хаёлимдан бир-бир ўтказдим.
Ва биринчи бўлиб ўйимга келгани қуёшли, баҳаво жойда қаҳва ичиб журнал ёки китоб ўқиш фикри бўлди. Албатта, мен ўзимизнинг жазирама ёзги қуёшимиз эмас, балки баҳор ёки кузги илиқ қуёшни назарда тутдим.
Бироқ ёзда ҳам саҳар ёки кунботар вақти ушбу машғулотни синаб кўрса бўлади. Муҳими, қуёш сизга жисман тегишида. Кўзингизни юмиб илиқ нурлардан баҳра олинг. Сиз унинг алвон рангини юмуқ қовоқларингиз билан кўра оласиз.
Шахсан мен учун бундан ортиқ ҳузурбахшлик бўлмаса керак. Ушбу машғулотни ҳар куни атиги 5-10 дақиқа бўлса ҳам такрорлаб турсангиз, кайфиятингиз кўтарилганини ҳис этасиз.
Эртанги тонгнинг майин нурларини ўтказиб юборманг.
#happinessшунослик
Ва биринчи бўлиб ўйимга келгани қуёшли, баҳаво жойда қаҳва ичиб журнал ёки китоб ўқиш фикри бўлди. Албатта, мен ўзимизнинг жазирама ёзги қуёшимиз эмас, балки баҳор ёки кузги илиқ қуёшни назарда тутдим.
Бироқ ёзда ҳам саҳар ёки кунботар вақти ушбу машғулотни синаб кўрса бўлади. Муҳими, қуёш сизга жисман тегишида. Кўзингизни юмиб илиқ нурлардан баҳра олинг. Сиз унинг алвон рангини юмуқ қовоқларингиз билан кўра оласиз.
Шахсан мен учун бундан ортиқ ҳузурбахшлик бўлмаса керак. Ушбу машғулотни ҳар куни атиги 5-10 дақиқа бўлса ҳам такрорлаб турсангиз, кайфиятингиз кўтарилганини ҳис этасиз.
Эртанги тонгнинг майин нурларини ўтказиб юборманг.
#happinessшунослик
Вылетая вчера из Бухары, наблюдал грустную, душераздирающую сцену. Семья: супруга и двое мальчишек 6-7 лет провожали отца семейства рейсом до Домодедово. Мужчина, по всей видимости, уезжал туда на заработки. Женщина, совсем невысокая, в простом светлом ситцевом платье, желтых кожаных босоножках, с измятым платочком в сильно сжатой ладони, очень сильно старается держаться, временами даже пытается одобрительно улыбаться, чтобы поддержать мужа, но одна за другой предательские слезы стекают по её загорелым щекам. Она торопливо вытирает крепко сжатым в ладони платочком, чтобы никто их не заметил.
Дети, вряд ли полностью осознавая происходящее, все же понимают, что происходит нечто очень важное в жизни семьи. Их мимика серьёзна, выражения мужественны и спокойны, только глаза очень грустные. При этом тот, что старше (ему точно не старше 7-8), кивает отцу и тихо говорит: "Биздан хавотир булманг, дада" (Не волнуйтесь за нас, папа). Попрощавшись, мужчина сделал несколько шагов в сторону входа, через будку у ограды территории аэропорта, в которую по одному, тщательно обыскивая и проверяя документы, милиционеры впускают только вылетающих. Ещё два три шага и мужчина неуверенно останавливается, замирает на мгновение, оборачивается и быстро кидается обратно, бросив на земле свою большую спортивную сумку. Он подбежал к своим сыновьям двумя быстрыми шагами, поднял их за раз в объятиях и крепко прижал обеих к себе. Жена закрыла лицо двумя ладонями, из под которых торчал кусочек мятого белого носового платка с розовым цветочком на уголке. Она не издала ни единого звука. Тогда я впервые увидел лицо мужчины. Круглое, загорелое, доброе, но тем не менее очень мужественное лицо. Прижимая к своим щекам лица своих сыновей, он крепко зажмурился. Это длилось всего несколько секунд, но мне показалось, он фиксировал это мгновение в памяти и поэтому время в эти секунды будто остановилось.
Когда он опустил детей и раскрыл объятия, лишь тогда он раскрыл глаза и я заметил, что они были красными от слёз. Он взглянул ими на жену, улыбнулся и очень робко протянул руку, она протянула ему свою. Они коснулись в робком, очень трогательном рукопожатии. Было видно, что оба молодых родителя подавляли в себе бурю бушующих эмоций, сохраняя приличие и патриархальное целомудрие перед своими сыновьями. Так они и попрощались друг с другом. Он быстро развернулся, на ходу подхватил свою тяжёлую сумку и больше не оборачиваясь прошёл через будку и быстрыми шагами устремился внутрь здания аэропорта. Его семья, замерев, смотрела ему вслед, даже после того, как их отца уже не было видно, они стояли не шелохнувшись.
***
Мой папа, много лет работал инженером в Ираке, а затем и в Сирии, в составе группы специалистов Технопромэкспорта и Зарубежэнергосроя. Он участвовал в строительстве ряда теплоэнергостанций в этих странах.
Когда он впервые уезжал туда, мне было всего десять лет. Я помню вечер перед его первым отъездом. Это было в феврале 1978 года. Я уже засыпал, когда папа подошёл к моей кровати, присел с боку и сказал:
-Зафар, после моего отъезда, ты останешься старшим мужчиной в семье, позаботься о всех.
Я присел и крепко обнял его. Я зажмурился и замер. Я фиксировал мгновение, которое часто вспоминал во время разлуки...
В общей сложности папа провёл за границей восемь долгих лет.
#happinessшунослик
Дети, вряд ли полностью осознавая происходящее, все же понимают, что происходит нечто очень важное в жизни семьи. Их мимика серьёзна, выражения мужественны и спокойны, только глаза очень грустные. При этом тот, что старше (ему точно не старше 7-8), кивает отцу и тихо говорит: "Биздан хавотир булманг, дада" (Не волнуйтесь за нас, папа). Попрощавшись, мужчина сделал несколько шагов в сторону входа, через будку у ограды территории аэропорта, в которую по одному, тщательно обыскивая и проверяя документы, милиционеры впускают только вылетающих. Ещё два три шага и мужчина неуверенно останавливается, замирает на мгновение, оборачивается и быстро кидается обратно, бросив на земле свою большую спортивную сумку. Он подбежал к своим сыновьям двумя быстрыми шагами, поднял их за раз в объятиях и крепко прижал обеих к себе. Жена закрыла лицо двумя ладонями, из под которых торчал кусочек мятого белого носового платка с розовым цветочком на уголке. Она не издала ни единого звука. Тогда я впервые увидел лицо мужчины. Круглое, загорелое, доброе, но тем не менее очень мужественное лицо. Прижимая к своим щекам лица своих сыновей, он крепко зажмурился. Это длилось всего несколько секунд, но мне показалось, он фиксировал это мгновение в памяти и поэтому время в эти секунды будто остановилось.
Когда он опустил детей и раскрыл объятия, лишь тогда он раскрыл глаза и я заметил, что они были красными от слёз. Он взглянул ими на жену, улыбнулся и очень робко протянул руку, она протянула ему свою. Они коснулись в робком, очень трогательном рукопожатии. Было видно, что оба молодых родителя подавляли в себе бурю бушующих эмоций, сохраняя приличие и патриархальное целомудрие перед своими сыновьями. Так они и попрощались друг с другом. Он быстро развернулся, на ходу подхватил свою тяжёлую сумку и больше не оборачиваясь прошёл через будку и быстрыми шагами устремился внутрь здания аэропорта. Его семья, замерев, смотрела ему вслед, даже после того, как их отца уже не было видно, они стояли не шелохнувшись.
***
Мой папа, много лет работал инженером в Ираке, а затем и в Сирии, в составе группы специалистов Технопромэкспорта и Зарубежэнергосроя. Он участвовал в строительстве ряда теплоэнергостанций в этих странах.
Когда он впервые уезжал туда, мне было всего десять лет. Я помню вечер перед его первым отъездом. Это было в феврале 1978 года. Я уже засыпал, когда папа подошёл к моей кровати, присел с боку и сказал:
-Зафар, после моего отъезда, ты останешься старшим мужчиной в семье, позаботься о всех.
Я присел и крепко обнял его. Я зажмурился и замер. Я фиксировал мгновение, которое часто вспоминал во время разлуки...
В общей сложности папа провёл за границей восемь долгих лет.
#happinessшунослик
❤2👍1
Кеча Бухородан учиб кетар чоғимда ғамгин ва қалбни ларзага солувчи воқеага гувоҳ бўлдим. Она ва 6-7 ёшли икки болакай оила бошлиғини Домодедово рейси томон кузатишарди. Англашимча, ота меҳнат қилиб пул ишлаш мақсадида жўнаб кетаётган эди. Ўрта бўйли, оддий чит кўйлак, сариқ чармли поябзал кийиб олган, кафтида бироз ғижимланган рўмолчани маҳкам ушлаб олган аёл эса ҳар қанча ўзини тутиб, турмуш ўртоғига далда бериш учун жилмайишга ҳаракат қилмасин, офтобда қорайган ёноқларидаги кўзёшлар унинг ички кечинмаларини сотиб турар эди. Ҳеч ким кўрмаслиги учун қўлидаги рўмолча билан уларни тез-тез артиб турарди. Болалар ҳали ушбу ҳодиса моҳиятига тўлиғича етмасада, оила учун муҳим бир воқелик содир бўлаётганини англаб турардилар. Юз ифодалари жиддий, қиёфалари мардона бўлсада, кўзларида чексиз ғам гавдаланарди. Нисбатан каттароқ кўринган ўғил (ёши 7-8 дан ошмагани аниқ) отасига "Биздан ҳавотир бўлманг, дада", дея дадил бош қимирлатди. Хайрлашиб бўлгач, эркак аэропорт ҳудудидаги чегара будкасидан ўтиш учун кириш томон йўналди. Бу ерда милиция ходимлари бирма-бир синчиклаб тафтиш қилиб, ҳужжатларни текшириб фақатгина йўловчиларни ўтказишар эди. Яна икки-уч қадам юргач, эркак қўққисдан тўхтаб, бир он қотиб турди. Катта спорт сумкасини ерга ташлаб бир зумда ортга бурилиб югурди. Икки ўғлининг ёнига етиб даст кўтариб маҳкам бағрига босди. Аёл эса бурчагидан пушти гулча кўриниб турган оқ рўмолчасини ғижимлаб икки кафти билан юзини ёпди. Бирор сас чиқмасди. Шундагина оила бошлигининг юзини куришга илк бор муяссар булдим. Юмалоқ, офтобда қорайган, меҳрибон ва, шу билан бир даврда, жуда мардона чеҳра. Ота ўғилларининг юзларини ёноғига босиб кўзларини қаттиқ юмди. У атиги бир неча сония давом этган ҳолатни хотирасига муҳрлашга интилгани сабабми, мен учун айни лаҳзалар тўхтаб қолгандек туюлди. Фарзандларини бағридан олиб ерга туширгачгина қизариб кетган кўзларига разм солдим. Ана шу нигоҳлар билан рафиқасига қараб, тортинибгина унга қўлини чўзди. Улар ҳадиксираб ниҳоятда таъсирли кўринишда қўл ушлашди. Қуйилиб келаётган ҳиссиётлар бўрони қанчалик кучли бўлмасин, ёш ота-она ўғиллари қаршисида ўта хаёли , покиза бир ҳолатни намоён қилишди. Шу тарзда улар хайрлашдилар. Ота шунда яна ортга бурилиб ердаги оғир юкини қўлига олди-да, бирор марта орқасига қарамасдан будкадан ўтиб шиддатли қадамлар билан аэропорт ичкарисига интилди. Оила эса эркак кўринмай кетганидан кейин ҳам бир зум қимирламай унинг изига тикилиб турар эди.
----
Отам кўп йиллар мобайнида Технопромэкспорт ва Зарубежэнергострой гуруҳлари таркибида аввалига Ироқда, сўнг Сурияда муҳандис сифатида меҳнат қилганлар. Улар мазкур ҳудудлардаги бир қатор иссиқлик энергия станцияларининг қурилишида қатнашган эдилар . Отам илк марта сафарга отланганларида мен атиги 10 ёшда эдим. 1978-йилнинг февраль ойидаги сафардан олдинги кун ҳозиргидек ёдимда. Эндигина уйқуга кетар чоғим отам ўрнимга яқинлашиб ён тарафга ўтирдилар:
- Зафар, мен кетгач, сен оиламизнинг бош эркаги бўласан. Уларга ғамхўрлик қил.-дедилар.
Мен ўрнимдан гавдамни кутариб, ўтириб олдим ва отамни маҳкам қучоқладим. Айрилиқ дамларида тез-тез ёдга оладиган лаҳзамни онгимга муҳрлаб олгандим ушанда.
Отам жами 8 йил умрини хориж сафарларида ўтказдилар.
https://t.me/HappyZK
----
Отам кўп йиллар мобайнида Технопромэкспорт ва Зарубежэнергострой гуруҳлари таркибида аввалига Ироқда, сўнг Сурияда муҳандис сифатида меҳнат қилганлар. Улар мазкур ҳудудлардаги бир қатор иссиқлик энергия станцияларининг қурилишида қатнашган эдилар . Отам илк марта сафарга отланганларида мен атиги 10 ёшда эдим. 1978-йилнинг февраль ойидаги сафардан олдинги кун ҳозиргидек ёдимда. Эндигина уйқуга кетар чоғим отам ўрнимга яқинлашиб ён тарафга ўтирдилар:
- Зафар, мен кетгач, сен оиламизнинг бош эркаги бўласан. Уларга ғамхўрлик қил.-дедилар.
Мен ўрнимдан гавдамни кутариб, ўтириб олдим ва отамни маҳкам қучоқладим. Айрилиқ дамларида тез-тез ёдга оладиган лаҳзамни онгимга муҳрлаб олгандим ушанда.
Отам жами 8 йил умрини хориж сафарларида ўтказдилар.
https://t.me/HappyZK
Telegram
Zafar Khashimov
💻 Facebook саҳифам: facebook.com/zkhashimov
📱Instagram саҳифам: goo.gl/gKQmnz
✏️Twitter саҳифам: twitter.com/Khashimov
#happinessшунослик
📱Instagram саҳифам: goo.gl/gKQmnz
✏️Twitter саҳифам: twitter.com/Khashimov
#happinessшунослик
Эртага юртимизнинг кўплаб олий ўқув юртларида кириш имтиҳонлари ўтказилади.
Ушбу сана муносабати билан бир эски маколамни бироз таҳрирлаб, унга қўшимчалар киритиб каналимга куйишга карор килдим. Шундай қилиб...
Таълим ҳақида.
Ота-оналаримизни тез югуришга ўргатишган бўлсада, ҳаёт йўлида улар от минишга мажбур бўлишган. Бизни от елдиришга ўргатишган, аммо биз автомобилларга ўтиб олдик.
Эндиликда фарзандларимизни спорт машиналарини бошқаришга ўргатаётган бўлсакда, қалбимизнинг туб-тубида кун келиб улар реактив самолётларда учишлари, хатто коинотни забт этишларига тўғри келишини ҳис этиб турамиз.
Билимларимиз бутунлай бўлмаса да, хеч булмаса қисман хам улар учун етарли бўлмаслиги аниқ.
Нима учун баъзида кераксиз ва фойдасиз нарсаларни болаларимизнинг онг-тафаккурига сингдиришга интиламиз?
Фарзандларимизни доимо ўз устида ишлаш, тинимсиз изланишга ўргатиш, кибр ва риёкорликка берилмасдан дунё ва атроф-муҳит, унда содир бўлаётган барча ҳодисаларга нисбатан очиқ бўлиш, узларини иримчилик ва юзакилик иллатларидан саклаш, зарур бўлганда масъулиятни ўз зиммасига олиш, таваккал қилишга ўргатиш, хатолари ва уларнинг дарсларини тўғри англаб ўтиш, қилаётган ҳар бир ишига иштиёқ билан ёндошиш, ўзлари учун керакли бўлган маълумотларни қидириб топишга ўргатиш, ҳамдардлик туйғусини камол топтириш, ер курраси ва унда мавжуд ҳамма нарсалар бир бири билан бевосита чамбарчас боғлиқ эканликларини англаб етишларига кўмак бериш, менимча, бугун биз болаларимиз учун қила оладиган энг яхши ёрдам шулардан иборатдир.
Ва энг мухими, болаларимиз ўзларини яхши билиши ва тушуниши, ўзлигини англаб етиши ва доимо ўзлигини ардоклаши зарурдир.
Яна бир керакли жиҳат, фарзандларимизга ҳаёт йўлларида оқ йўл тилар эканмиз, уларнинг аксарият қисми келажакда бунги кунда , эҳтимол, умуман мавжуд бўлмаган касблар ва мутахассисликлар билан шуғулланишларини англаб етишимиз лозим.
Университетда ўқиб юрган кезларимизда биз ҳам келажакда нима билан машғул бўлишимизни тўла англаб етмаган эканмиз, ахир.
Таълим ва мутахассислик айни бир нарса эмаслигига имоним комил. Таълим — бу бутун умр давом этадиган узлуксиз жараёндир. Хар холда илмга интилган одам учун шундай бўлиши ҳам керак, аслида. Бу билимга чанқоқлик, ўрганилаётган фанга бўлган улкан қизиқиш ва синчковликка асосланган холисона меҳнатдир.
Касб- мутахасисслик деб эса, ўз билим ва қобилиятимизни амалга ошириб бирор наф- манфаат топиш йулидаги ҳаракатларимизга айтилади. Буни адаштирмайлик.
Абитуриентларимизга эса муносиб илмларини муносиб намойиш этишларини тилаб қоламан. Ахир хакикий илм ҳаёт йўлида имтихонлардаги юкори баҳолар олишдан муҳимроқ нарсадир.
Ушбу сана муносабати билан бир эски маколамни бироз таҳрирлаб, унга қўшимчалар киритиб каналимга куйишга карор килдим. Шундай қилиб...
Таълим ҳақида.
Ота-оналаримизни тез югуришга ўргатишган бўлсада, ҳаёт йўлида улар от минишга мажбур бўлишган. Бизни от елдиришга ўргатишган, аммо биз автомобилларга ўтиб олдик.
Эндиликда фарзандларимизни спорт машиналарини бошқаришга ўргатаётган бўлсакда, қалбимизнинг туб-тубида кун келиб улар реактив самолётларда учишлари, хатто коинотни забт этишларига тўғри келишини ҳис этиб турамиз.
Билимларимиз бутунлай бўлмаса да, хеч булмаса қисман хам улар учун етарли бўлмаслиги аниқ.
Нима учун баъзида кераксиз ва фойдасиз нарсаларни болаларимизнинг онг-тафаккурига сингдиришга интиламиз?
Фарзандларимизни доимо ўз устида ишлаш, тинимсиз изланишга ўргатиш, кибр ва риёкорликка берилмасдан дунё ва атроф-муҳит, унда содир бўлаётган барча ҳодисаларга нисбатан очиқ бўлиш, узларини иримчилик ва юзакилик иллатларидан саклаш, зарур бўлганда масъулиятни ўз зиммасига олиш, таваккал қилишга ўргатиш, хатолари ва уларнинг дарсларини тўғри англаб ўтиш, қилаётган ҳар бир ишига иштиёқ билан ёндошиш, ўзлари учун керакли бўлган маълумотларни қидириб топишга ўргатиш, ҳамдардлик туйғусини камол топтириш, ер курраси ва унда мавжуд ҳамма нарсалар бир бири билан бевосита чамбарчас боғлиқ эканликларини англаб етишларига кўмак бериш, менимча, бугун биз болаларимиз учун қила оладиган энг яхши ёрдам шулардан иборатдир.
Ва энг мухими, болаларимиз ўзларини яхши билиши ва тушуниши, ўзлигини англаб етиши ва доимо ўзлигини ардоклаши зарурдир.
Яна бир керакли жиҳат, фарзандларимизга ҳаёт йўлларида оқ йўл тилар эканмиз, уларнинг аксарият қисми келажакда бунги кунда , эҳтимол, умуман мавжуд бўлмаган касблар ва мутахассисликлар билан шуғулланишларини англаб етишимиз лозим.
Университетда ўқиб юрган кезларимизда биз ҳам келажакда нима билан машғул бўлишимизни тўла англаб етмаган эканмиз, ахир.
Таълим ва мутахассислик айни бир нарса эмаслигига имоним комил. Таълим — бу бутун умр давом этадиган узлуксиз жараёндир. Хар холда илмга интилган одам учун шундай бўлиши ҳам керак, аслида. Бу билимга чанқоқлик, ўрганилаётган фанга бўлган улкан қизиқиш ва синчковликка асосланган холисона меҳнатдир.
Касб- мутахасисслик деб эса, ўз билим ва қобилиятимизни амалга ошириб бирор наф- манфаат топиш йулидаги ҳаракатларимизга айтилади. Буни адаштирмайлик.
Абитуриентларимизга эса муносиб илмларини муносиб намойиш этишларини тилаб қоламан. Ахир хакикий илм ҳаёт йўлида имтихонлардаги юкори баҳолар олишдан муҳимроқ нарсадир.
👍1
Ассалому алайкум,
Айтмоқчи, куни кеча Қўкон шаҳрида янги Корзинка Дисконт маркетимиз харидорларга ўз эшикларини очди.
#АссаломВодий #АссаломҚўқон
Айтмоқчи, куни кеча Қўкон шаҳрида янги Корзинка Дисконт маркетимиз харидорларга ўз эшикларини очди.
#АссаломВодий #АссаломҚўқон
Борди-ю ўрмонда, чўлда, хатто кимсасиз оролда ёлгиз адашиб қолгудай бўлсангиз, зудлик билан сиёсат ҳақида гапира бошланг. Тезда кимдир ёнингизда пайдо бўлиб, сиз билан қизғин бахсга тушиб кетади.
👍2
Инсонлар ўзларидаги шубҳа ва гумонларини илмга, тахминларини қизиқувчанликка, истеҳзони хайрихоҳликка, одамовиликни очиқкўнгилликка, бефарқликни ҳамдардлик ва меҳрибонликка, маҳзунликни умидворликка алмаштира олганларида эди, ҳаётларини анча бахтлироқ кечирган бўлардилар.
#happinessшунослик
#happinessшунослик
💯2
Агар амалиётда бирор иш ўхшамай қолса, демак, у амалнинг татбиқ услубида ёки унинг негизида ётган назариянинг ўзида нуқсон бор. Арпа экиб буғдой хосилини кутишда маъно йўқ.
Рубоб-прима
4 синфда укам иккимиз рубоб прима мусиқа асбобини чалишни ўрганаётган эдик. Машғулотлар Панорама кинотеатрининг қаршисида жойлашган “Восток” клубида ўтказилар эди. Ҳозир у ерда Миллий Матбуот маркази жойлашган.
Мусиқа асбоби чалиш сирларини устозимиз, агар адашмаётган булсам , исмлари Шариф ака эди, ўргатаётган эдилар. У кишининг машғулотларига унчалик узоқ давр қатнашган бўлмасамда, уларни жуда оғир-босиқ ва маҳоратли педагог сифатида ёдимда қолдирганман.
Бир куни одатдаги машғулотлардан сўнг укам Алишер билан Динамо дўкони яқинидаги сартарошхонага соч олдиришга бордик. Ҳозирда София кафеси жойлашган бу бинода авваллари маиший хизматлар комбинати, биринчи қаватнинг ўнг тарафида эса сартарошхона булар эди.
6-7 сартарошга 20 га яқин киши тўғри келадиган катта навбатнинг охиридан жой олдик. Шу йусинда ўриндиқда ўтириб, навбатимиз келишини кутардик. Шунда, навбатда турган кишилардан бири қўлимдаги мусиқа асбобини кўриб, уни чала олиш-олмаслигимни сўради.
Бир неча этюдларнигина билишимга қарамасдан, ҳозиржавоблик билан “Ҳа, чала оламан”, дедим.
- Одам кутавериб зерикиб кетди, бирор нима чалиб бер,- деди ҳалиги киши.
Рубобни қолипидан олиб, созламаларини тезгина тўғрилаб охирги ўрганган этюдимни чала бошладим. Навбат жонланиб қолди. Бироз вақт ўтиб ижройимни тинглаб турган одамлар яна маъюсланиб қолишди ва учинчи этюдимнинг иккинчи такрори пайтида мастроқдек кўринган бир амаки ёнимга келиб:
- Болакай, мана бу 1 рубль сенга. Илтимос, чалишингни бас қил. Тинғир-тинғирингдан безор бўлиб кетдик,- деди.
Пулни олмадим. Соҳанинг бўлажак маҳорат устаси сифатида ўз иззатимни намоён этгим келди.
Аммо ўшанда илк маротаба бирор ишни қилмаслик эвазига ҳам пул олиш мумкин эканлигини тушуниб етдим.
4 синфда укам иккимиз рубоб прима мусиқа асбобини чалишни ўрганаётган эдик. Машғулотлар Панорама кинотеатрининг қаршисида жойлашган “Восток” клубида ўтказилар эди. Ҳозир у ерда Миллий Матбуот маркази жойлашган.
Мусиқа асбоби чалиш сирларини устозимиз, агар адашмаётган булсам , исмлари Шариф ака эди, ўргатаётган эдилар. У кишининг машғулотларига унчалик узоқ давр қатнашган бўлмасамда, уларни жуда оғир-босиқ ва маҳоратли педагог сифатида ёдимда қолдирганман.
Бир куни одатдаги машғулотлардан сўнг укам Алишер билан Динамо дўкони яқинидаги сартарошхонага соч олдиришга бордик. Ҳозирда София кафеси жойлашган бу бинода авваллари маиший хизматлар комбинати, биринчи қаватнинг ўнг тарафида эса сартарошхона булар эди.
6-7 сартарошга 20 га яқин киши тўғри келадиган катта навбатнинг охиридан жой олдик. Шу йусинда ўриндиқда ўтириб, навбатимиз келишини кутардик. Шунда, навбатда турган кишилардан бири қўлимдаги мусиқа асбобини кўриб, уни чала олиш-олмаслигимни сўради.
Бир неча этюдларнигина билишимга қарамасдан, ҳозиржавоблик билан “Ҳа, чала оламан”, дедим.
- Одам кутавериб зерикиб кетди, бирор нима чалиб бер,- деди ҳалиги киши.
Рубобни қолипидан олиб, созламаларини тезгина тўғрилаб охирги ўрганган этюдимни чала бошладим. Навбат жонланиб қолди. Бироз вақт ўтиб ижройимни тинглаб турган одамлар яна маъюсланиб қолишди ва учинчи этюдимнинг иккинчи такрори пайтида мастроқдек кўринган бир амаки ёнимга келиб:
- Болакай, мана бу 1 рубль сенга. Илтимос, чалишингни бас қил. Тинғир-тинғирингдан безор бўлиб кетдик,- деди.
Пулни олмадим. Соҳанинг бўлажак маҳорат устаси сифатида ўз иззатимни намоён этгим келди.
Аммо ўшанда илк маротаба бирор ишни қилмаслик эвазига ҳам пул олиш мумкин эканлигини тушуниб етдим.
Инсон фақатгина ўз ватанида ҳақиқий ва тўла бахтни ҳис қила олади.
Аксинчаси ҳам ўринли, яъни, инсон қаерда ўзини чиндан ва тўла қонли бахтиёр ҳис эта олса, шу ватан уникидир.
#happinessшунослик
Аксинчаси ҳам ўринли, яъни, инсон қаерда ўзини чиндан ва тўла қонли бахтиёр ҳис эта олса, шу ватан уникидир.
#happinessшунослик
***
Ko'z oldimda tug'ilgan,
Qadam bosgan kunlaring,
Tilga kirib, qizginam,
Bijirlab gapirganing.
Vaqti kelib, jonginam,
Seni olib ketishar,
Ko'zdek saqlagan otang
O'z qo'lila topshirar.
O'z qo'lila topshirar,
Nasib qilgan kuyovga,
Qalbidagi g'amini
Hech chiqarmay ro'yobga.
Mening tabassumimda,
Ilg'olmassan ko'z yoshim,
Boshqa yerda nur sochar
Endi oyu- quyoshim.
Aslo oshkor qilmasman,
Yurak og'riqlarimni,
Otalik g'ururimla,
Bostiraman g'amimni.
Ketganingda izingga
Ko'z tikib kuzataman,
Bulog'imni, gulimni
Bir kuni uzataman.
-Hayir,-deyman,-qizginam,
Borgan joyingda tosh qot,
Uva-juvalik bo'lib,
Kechirgin baxtli hayot.
https://t.me/HappyZK
Ko'z oldimda tug'ilgan,
Qadam bosgan kunlaring,
Tilga kirib, qizginam,
Bijirlab gapirganing.
Vaqti kelib, jonginam,
Seni olib ketishar,
Ko'zdek saqlagan otang
O'z qo'lila topshirar.
O'z qo'lila topshirar,
Nasib qilgan kuyovga,
Qalbidagi g'amini
Hech chiqarmay ro'yobga.
Mening tabassumimda,
Ilg'olmassan ko'z yoshim,
Boshqa yerda nur sochar
Endi oyu- quyoshim.
Aslo oshkor qilmasman,
Yurak og'riqlarimni,
Otalik g'ururimla,
Bostiraman g'amimni.
Ketganingda izingga
Ko'z tikib kuzataman,
Bulog'imni, gulimni
Bir kuni uzataman.
-Hayir,-deyman,-qizginam,
Borgan joyingda tosh qot,
Uva-juvalik bo'lib,
Kechirgin baxtli hayot.
https://t.me/HappyZK
Telegram
Zafar Khashimov
💻 Facebook саҳифам: facebook.com/zkhashimov
📱Instagram саҳифам: goo.gl/gKQmnz
✏️Twitter саҳифам: twitter.com/Khashimov
#happinessшунослик
📱Instagram саҳифам: goo.gl/gKQmnz
✏️Twitter саҳифам: twitter.com/Khashimov
#happinessшунослик
👍1
Университетда таҳсил олиб юрган кунларимизнинг бирида фалсафа фанидан бизга дарс берган устозимиз машхур Карим ака Маҳмудов “Пазандалик – ҳаёт фалсафасидир”, деган эдилар. Ўшанда биз талабалар уларнинг ушбу ибораларини чуқур англаб етган бўлишимиз даргумон.
Ўзим ошхонада машғул бўлишни ёқтираман. Имкониятим бўлиши биланоқ оила аъзоларимга бажонидил бирор мазали таом тайёрлаб беришга интиламан. Менимча, машҳур файласуф ва пазанда инсон айтган ўша иборанинг туб маъносини эндигина тўлалигича англаб бормоқдаман.
Биз ҳаётдаги интилишларимиз, муносабатларимиз ёки фарзандларимиз тарбияси тимсолидаги “таомимиз” “мазали чиқиши”ни истасак, аввало, эзгу ва пок ният, етук билимлар, ихлос каби сара “масаллиқлар”дан фойдаланишимиз лозим. Шу тарзда тайёрлаш усули, нисбатларга эътибор бериб, ўзимизга маълум бўлган қонунларга риоя қилиш учун ички интизом, ирода ва сабр-қаноат топа олишимиз зарур. Ва энг муҳими, бажараётган ҳар бир амалимизга қалб-қўримиз тафти, муҳаббатимизни, яъни “таом” учун зарур бўладиган “олов”ни бахшида қилмоғимиз лозим. Шундагина “таомимиз” биз кутган даражада мукаммал ва мазали чиқишига умид боғласак бўлади.
#happinessшунослик
Ўзим ошхонада машғул бўлишни ёқтираман. Имкониятим бўлиши биланоқ оила аъзоларимга бажонидил бирор мазали таом тайёрлаб беришга интиламан. Менимча, машҳур файласуф ва пазанда инсон айтган ўша иборанинг туб маъносини эндигина тўлалигича англаб бормоқдаман.
Биз ҳаётдаги интилишларимиз, муносабатларимиз ёки фарзандларимиз тарбияси тимсолидаги “таомимиз” “мазали чиқиши”ни истасак, аввало, эзгу ва пок ният, етук билимлар, ихлос каби сара “масаллиқлар”дан фойдаланишимиз лозим. Шу тарзда тайёрлаш усули, нисбатларга эътибор бериб, ўзимизга маълум бўлган қонунларга риоя қилиш учун ички интизом, ирода ва сабр-қаноат топа олишимиз зарур. Ва энг муҳими, бажараётган ҳар бир амалимизга қалб-қўримиз тафти, муҳаббатимизни, яъни “таом” учун зарур бўладиган “олов”ни бахшида қилмоғимиз лозим. Шундагина “таомимиз” биз кутган даражада мукаммал ва мазали чиқишига умид боғласак бўлади.
#happinessшунослик
"Шакар соғликка зарар экан".
"Ун соғликка зарар экан".
"Қаҳва соғликка зарар".
"Сут соғликка зарар".
"Гўшт соғликка зарари бор экан".
Аммо, ёдда тутинг, бу каби нарсаларни ўйлаб асабийлашиш ва сиқилиш ҳам соғлигингиз учун зарарли ҳисобланади.
#happinessшунослик
"Ун соғликка зарар экан".
"Қаҳва соғликка зарар".
"Сут соғликка зарар".
"Гўшт соғликка зарари бор экан".
Аммо, ёдда тутинг, бу каби нарсаларни ўйлаб асабийлашиш ва сиқилиш ҳам соғлигингиз учун зарарли ҳисобланади.
#happinessшунослик
Барчага меҳр улашмоқ.
Ҳурмат қилган инсонларингни яхши кўрмоқ.
Севимли инсонларинг учун керакли бўлмоқ.
Булар бахт томон элтувчи йўллардир
Мария Стьюарт (1542-1567)
Шотландия қироличаси.
#happinessшунослик
Ҳурмат қилган инсонларингни яхши кўрмоқ.
Севимли инсонларинг учун керакли бўлмоқ.
Булар бахт томон элтувчи йўллардир
Мария Стьюарт (1542-1567)
Шотландия қироличаси.
#happinessшунослик
👍1
Биз инсон сифатида ўзгаришларга нисбатан бефарқ бўла олмаймиз. Aфзал кўрган нарсаларимиз ёки ҳодисаларимиз таққослашлар асосида юзага келади. Шунинг учун ҳам ҳаётимизнинг қайсидир қисмига янгилик олиб кирадиган ўзгаришлар ва воқеа-ҳодисалар бизнинг умумий ҳолатимиз, ҳамда ҳиссиётларимизга таъсир қилиши табиийдир . Ўзгаришлар, улар бизга хоҳ ижобий, хоҳ салбий кўринсин, биз уларга албатта куни келиб, кўникамиз. Бинобарин, “Ҳаммаси ўтиб кетади”, ибораси ҳам ҳеч нарсанинг ўтиб кетмаслигини, балки, аксинча, биз шу ҳодисаларга кўникишимизни англатади, холос. Ҳаётимиздаги ўзгаришларни енгиб ўтишига ёрдам берувчи шукур ва сабр каби фазилатлар эса инсон бахтининг негизи саналади. Шуни унутмасак бас.
#happinessшунослик
#happinessшунослик
👍1