مواظبِ حس های مخصوصِ سنِ خودتون باشید ، یه حسای قشنگی هست که فقط توی یه دوره‌ی سنی میشه بهش رسید و از اون سن به بعد دیگه هیچ جوره نمیشه به دستش آورد، یعنی دیگه از یه سنیم به بعد جذابیت خاصی برات نداره، به طور مثال بچه ای که با یه ماشین شارژی، به اندازه‌ی آدم بالغی که بهش یه لامبورگینی دادن کیف میکنه. اما قیمت اون کجا و این کجا، ولی ذوق و خوشحالیاش به یه اندازس، ببین پس چقدر حسا با ارزشن، حس و لحظاتِ زندگی یه آدمو با هیچ پولی نمیشه خرید برگردوند، حتی همین لحظه ای که گذشت و در حالِ خوندنِ این متن بودی بخشی از عمرت بود ، قدرشو بدون.

.

یه تیکه از کتاب «کنار درخت زیتون» نوشته سیامک تقی زاده هست که باعث می‌شه در لحظه بغضم بترکه؛ میگه:

خوبم اما
اگر فکر کنم،
گریه‌ام خواهد گرفت.

تا عمق وجودم نفوذ میکنه این آهنگ :)

دیر کن ولی بیا
فقط وقتی هم اومدی
منو بردارو ببر🫀"

من فقط ظاهرا قوی‌ام، واگرنه اگه بغلم کنی گریه ام می‌گیره‌. بهم بگی خوبی؟ گریه ام می‌گیره. چاییم یخ می‌کنه گریه ام می‌گیره. آهنگ گوش می‌دم گریه ام می‌گیره. انگار حجم قوی بودنم دیگه تموم شده.
..

دلتنگی اتفاق عجیبی است
گویی خواهی مُرد
اما نمی‌میری…

هیچوقت دلم نیومد شبیه خودشون رفتار کنم.

قفلی امشبتون🪐🙂

منو وسط یه راهی ول کردی
که کل مسیرو من برا تو اومده بودم :)

سرت گرمه الان....!:)

مگه همینی نبود که میخواستی؟!