📝دیوانه واقعی کیست؟

🔹شیخ صدوق نقل کرده که پيامبر خدا (صلّى الله عليه و آله) بر گروهى گذر كرد و فرمود: براى چه اجتماع كرده‌ايد؟ گفتند: يا رسول اللّٰه اين ديوانه‌ای است که غش می‌کند و ما به خاطر او اينجا جمع‌ شده‌ايم! پیامبر فرمود: اين شخص دیوانه نيست بلكه بیمار است، سپس فرمود: آيا به شما خبر بدهم كه دیوانه واقعى كيست‌؟ گفتند: آرى يا رسول اللّٰه! فرمود: دیوانه واقعى كسى است كه در راه رفتن تكبر كند و با گوشه چشم نگاه كند و شانه‌هاى خود را از تكبر بجنباند و از خدا آرزوى بهشت كند در حالى كه او را نافرمانى مى‌كند! او كسى است كه مردم از شرّ او در امان نيستند و اميدى به خير او نيست! چنين كسى واقعاً دیوانه است اما اين شخص، فقط بیمار است.

🔗خصال، ج1، ص332
@Hadith1398

📝كسى را به صرف اتهام مؤاخذه و به صرف گمان مجازات نمی‌کنم!

🔹زمانی که خبر حادثه‏ بنى ناجيه و قتل خرّيت بن راشد ناجى به امیر المومنین علیه السلام رسيد، فرمود: واى بر او! چه مرد كم خردى بود و چه در نافرمانى پروردگارش دلير بود. يك روز نزد من آمد و گفت: بین اصحابت مردانى هستند كه می‌ترسم رهايت كنند و بروند! با آنها چه مى‌‏كنى؟

🔸به او گفتم: من كسى را به صرف اتهام مؤاخذه نمی‌كنم و به صرف گمان مجازات نمی‌کنم. و فقط با كسى می‌جنگم كه به جنگ با من قیام کند و در برابر من بايستد و دشمنی‌اش را آشكار كند. البته بازهم با او پيكار نكنم تا آن زمان كه او را فرابخوانم و حرف او را بشنوم، اگر توبه كرد و به نزد ما بازگشت از او مى‌‏پذيريم ولى اگر نافرمانی کرد و همچنان با ما بر سر جنگ بود، از خدا يارى مى‌‏جوييم و با او می‌جنگیم.

🔹روز ديگر باز نزد من آمد و به من گفت: می‌ترسم كه عبد اللّه بن وهب و زيد بن حصين طائى علیه تو آشوب کنند، از آنها در حق تو چيزهايى شنيده‌‏ام كه اگر خودت مى‌‏شنيدى بى‌‏درنگ يا آنها را مى‌‏كشتى يا در بند مى‌‏كردى و هرگز از زندان آزاد نمى‌‏ساختى! به او گفتم: خب درباره آن دو با تو مشورت مى‏‌كنم! بگو با آنها چه کار كنم؟ گفت: نظر من اين است كه هر دو را فرابخوانی و گردن بزنى!

🔸از اين سخن دانستم كه او نه تقوا دارد و نه عقل! گفتم: به خدا قسم که فکر نمی‌کنم تو تقوا و عقل داشته باشی! به خدا قسم باید میدانستی كه من با كسى كه به جنگ با من دست نزده و دشمنى‌اش را با من آشكار نكرده و رو در روى من نايستاده پيكار نمى‌‏كنم.

🔗الغارات، ج1، ص371 و 372

@Hadith1398

📝مقدم بودن خواست فرد بر خواست پدر و مادر در امر ازدواج

🔹از عبدالله بن ابی یعفور نقل شده که به امام صادق علیه السلام عرض کردم: می‌خواهم با زنی ازدواج کنم، اما پدر و مادرم دختر دیگری را برای من می‌خواهند. امام صادق فرمود: «با همان کسی که خودت می‌خواهی ازدواج کن و فرد مورد علاقه پدر و مادرت را رها کن.»

🔸حمَيْدُ بْنُ زِيَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ رِبَاطٍ عَنْ حَبِيبٍ الْخَثْعَمِيِّ عَنِ ابْنِ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ امْرَأَةً وَ إِنَّ أَبَوَيَّ أَرَادَا غَيْرَهَا قَالَ تَزَوَّجِ الَّتِي هَوِيتَ وَ دَعِ الَّتِي يَهْوَى أَبَوَاك‏.

🔗کافی، ج5، ص401

@Hadith1398

📝چه بسیارند کسانی که از روزه تنها گرسنگی و تشنگی آن را متحمل می‌شوند

🔹از امیر المومنین امام علی علیه السلام نقل شده که فرمودند: چه بسیارند روزه دارانی که از روزه تنها گرسنگی و تشنگی آن را متحمل می‌شوند و چه بسیارند کسانی که به عبادت می ایستند اما جز بی خوابی و سختی چیزی عائدشان نمی‌شود! چه نیکوست خواب و افطار انسان‌های زرنگ.

🔸و قال ع كم من صائم ليس له من صيامه إلا الجوع و الظمأ و كم من قائم ليس له من قيامه إلا السهر و العناء حبذا نوم الأكياس و إفطارهم

🔗نهج البلاغة (صبحي صالح) ص۴۹۵

💬در شرح این حدیث، سخنی از امام خمینی قابل توجه است؛ ایشان می‌فرمایند: «معناى روزه فقط خوددارى و امساك از خوردن و آشاميدن نمى‌باشد؛ از معاصى هم بايد خوددارى كرد. اين از آداب اوليه روزه مى‌باشد كه براى مبتدي‌هاست. شما اقلا به آداب اوليه روزه عمل نماييد و همان طور كه‏ شكم را از خوردن و آشاميدن نگه مى‌داريد، چشم و گوش و زبان را هم از معاصى باز داريد. اگر با پايان يافتن ماه مبارك رمضان، در اعمال و كردار شما هيچ گونه تغييرى پديد نيامد و راه و روش شما با قبل از ماه صيام فرقى نكرد، معلوم مى‌شود روزه‌اى كه از شما خواسته‌اند محقق نشده است؛ آنچه انجام داده‌ايد روزه‏ عامه حيوانى بوده است.» (جهاد اکبر ص۴۰)

@Hadith1398

📝ماه صبر

🔻از امام صادق علیه السلام درباره آیه ۴۵ سوره بقره «و استعینوا بالصبر و الصلاة» (و از صبر و نماز یاری جویید) نقل شده: [منظور از] صبر، روزه است. هرگاه کسی به بلا و سختی گرفتار شد، پس روزه بگیرد. (کافی، ج۴، ص۶۳)

🔻از پیامبر نقل شده که درباره ماه رمضان فرمودند: ماه رمضان، ماه صبر است و پاداش صبر، بهشت است. (همان، ص۶۶)

🔻همچنین نقل شده که امام علی علیه السلام فرمودند: روزه گرفتن «ماه صبر» و سه روز از هر ماه، باعث از بین رفتن همّ (ناراحتی که انسان را ذوب می‌کند) و وسواس‌ها می‌شود. (همان، ص۹۲)

@Hadith1398

📝علت عدم قبول توبه فرد بدعت‌گذار و شخص بد اخلاق

🔹از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که پیامبر فرمودند: هر کسی که بدعتی انجام دهد، شیطان بین او و عبادت مانع نمی شود، بر او حالت خشوع و گریه جاری می کند. خداوند اباء دارد که توبه شخص بدعت گذار و توبه شخص بد اخلاق را قبول کند. گفته شد ای رسول خدا دلیل این مطلب چیست؟ فرمودند: اما بدعت گذار، قلبش مالامال از حب بدعت است و اما شخص بداخلاق، زمانی که از گناهی توبه کند، به گناهی بدتر از گناه قبلی که از آن توبه کرده بود، مبتلا می‌شود.

🔗النوادر (للراوندي) ص۶۹
@Hadith1398

📝آیا سن حضرت خدیجه در هنگام ازدواج با پیامبر، چهل سال بوده است؟

🔹درمورد سن حضرت خدیجه سلام الله علیها هنگام ازدواج با رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله، اختلاف زیادی بین مورخین وجود دارد به شکلی که از ۲۵ سال تا ۴۶ سال گفته شده است؛

۱. ۲۵ سال (دلائل النبوة للبيهقي ط دار الکتب العلمية ج۲ ص۷۱)

۲. ۲۸ سال که بیشتر مورخین این قول را پذیرفته اند. (شذرات الذهب ج۱ ص۱۴، سير أعلام النبلاء ج۲ ص۱۱۱)

۳. ۳۰ سال (نک: السيرة الحلبية ج۱، ص۱۴۰ وتاريخ الخميس، ج۱، ص۲۶۴)

۴. ۳۵ سال. (السيرة النبوية لابن کثير ج۱ ص ۲۶۵)

۵. ۴۰ سال (أسد الغابة (دار الشعب) ج۷ ص۸۰)

۶. ۴۴ سال ( تهذيب تاريخ دمشق ج۱ ص۳۰۳ عن الواقدي)

۷. ۴۵ سال (تهذيب الأسماء ج۲ ص۳۴۲)

۸. ۴۶ سال (نک: أنساب الأشراف (قسم حياة النبي ص۹۸)

اما دلیل اینکه بر خلاف نظر اکثر مورخین، سن ایشان چهل سال القاء شده، شاید به دلیل فضیلت سازی برای برخی دیگر از همسران پیامبر باشد. والله اعلم.

🔸بیهقی، بیست و پنج سالگی را نظر صحیح می داند. او می گوید: «سن حضرت خدیجه (در هنگام وفات) شصت و پنج ساله بود و برخی دیگر گفته اند در آن وقت ایشان پنجاه ساله بوده است که قول صحیح هم همین است.» (بیهقی، دلائل النبوة، ج۲، ص۷۱) وی در جای دیگر می نویسد: «پیامبر با خدیجه در سن بیست و پنج سالگی و پانزده سال قبل از بعثت ازدواج کرد.» ( همان، ص۷۲) بنابراین طبق قول بیهقی وقتی ایشان پانزده سال قبل از بعثت ازدواج نموده باشند، با این حساب سن حضرت خدیجه در زمان ازدواج با پیامبر اکرم بیست و پنج سال بوده است. و این قول را افراد دیگری غیر از بیهقی نیز پذیرفته اند. (الصحیح من سیرة النبی الاعظم، ج۲، ص۱۱۶ به نقل از محمد رسول الله: سیرته و اثره فی الحضارة، ص۴۵)

🔹اما اکثر محققین و مورخین سن ایشان را در زمان ازدواج بیست و هشت سال می دانند. نویسنده شذرات الذهب می گوید: «و رجح کثیرون أنها ابنة ثمان و عشرین». (شذرات الذهب، ج۱، ص۱۳۴) حاکم نیشابوری نیز فقط همین قول را برای ابن اسحاق (سیره نویس مشهور) نقل می کند. (الحاكم النيسابوري، المستدرك،ج۳، ص۱۸۲) ابن عساکر و ذهبی و مرحوم إربلی به نقل از ابن عباس می گویند: خدیجه در زمان ازدواج با آن حضرت بیست و هشت ساله بود. (الذهبي، سير أعلام النبلاء،ج۲، ص۱۱۱، ابن أبي الفتح الإربلي، كشف الغمة، ج۲، ص۱۳۵، ابن عساكر، تاريخ مدينة دمشق، ج۳، ص۱۹۳) مرحوم إربلی در جای دیگر به نقل از ابن حماد می نویسد: حضرت خدیجه در زمان ازدواج با آن حضرت بیست و هشت ساله بود. (كشف الغمة، همان، ص۱۳۳) بلاذری در ضمن اقوال مختلف نقل کرده که گفته شده: پیامبر بیست و سه ساله و خدیجه بیست و هشت ساله بوده است. (انساب الاشراف، ج۱، ص۹۸)

🔸اما قول چهل سالگی حضرت، به گفته عده ای از مورخین همچون حاکم نیشابوری، ابن عبدالبر و ابن اثیر، قولی شاذ است به این بیان که: تمامی کسانی که سن آن حضرت را در زمان ازدواج چهل سال می دانند، گفته اند: عمر ایشان در زمان وفات شصت وپنج سال بوده است. حاکم نیشابوری یکی از مورخین و استوانه های علمی اهل تسنن می گوید: «...عن هشام بن عروة قال توفیت خدیجة بنت خویلد رضی الله عنها وهی ابنة خمس وستین سنة... هذا قول شاذ فإن الذی عندی أنها لم تبلغ ستین سنة؛ هشام از پدرش عروة بن زبیر نقل می کند که حضرت خدیجه در زمان وفات شصت وپنج ساله بود. وی در ادامه می نویسد: قول به شصت وپنج سالگی ایشان، قولی شاذ است و به نظر من سن حضرت خدیجه در زمان وفات به شصت سال نرسیده بود.» (همان)

🔗با تلخیص از پایگاه تخصصی حضرت خدیجه سلام الله علیها

@Hadith1398

📝متهم‌ نکردن مسلمان به شرک و نفاق

🔹نقل شده که امام علی علیه السلام هیچ وقت به کسانی که با آنها جنگید، نسبت شرک و نفاق نداد ولی می‌گفت: آنها برادران ما هستند که علیه ما شورش کردند.

🔸جَعْفَرٌ، عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: أَنَّ عَلِيّاً عَلَيْهِ السَّلَامُ لَمْ يَكُنْ يَنْسُبُ أَحَداً مِنْ أَهْلِ حَرْبِهِ إِلَى الشِّرْكِ وَ لَا إِلَى النِّفَاقِ، وَ لَكِنَّهُ كَانَ يَقُولُ: "هُمْ إِخْوَانُنَا بَغَوْا عَلَيْنا"

🔗قرب الاسناد، ص۹۴

@Hadith1398

📝چرا روزه واجب شده است؟

🔸از امام رضا علیه السلام نقل شده: «علّت لازم شدن روزه، شناختن اثر گرسنگى و تشنگى است، تا نفس اماره انسان، ذليل و با تضرّع شود. همچنین به دلیل اطاعت خداوند دارای ثواب و قرب شود. نفسش به صبر عادت کند، و با سختی روزه، متذکر سختى‌های آخرت شود. و علاوه بر خاصيّت شكستن قدرت و تندی شهوت، پند دهنده‌ی دنیای او و راهنمای آخرتش باشد، تا از اين رهگذر، شدّت تأثير آن سختی‌ها را بر فقیران و بیچارگانِ دنیا و آخرت بفهمد.»

🔗من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۷۳

@Hadith1398

📝اصرار امام علی بر تقسیم عادلانه بیت المال

🔹گروهی از قریش (بعد از تقسیم عادلانه بیت المال در میان مردم) نزد امام علی علیه السلام آمدند و به ایشان گفتند: «اگر اشراف را بر مردم عادی برتری می‌دادی، برای اینکه دل آنها با شما باشد، شایسته تر بود!»

🔸امیر المومنین عصبانی شدند و گفتند: «آیا به من امر می‌کنید که عدالت را از راه ظلم به دست بیاورم؟! به خدا قسم تا شب و روز برقرار است، و ستارگان از پى هم طلوع و غروب مى كنند، هرگز چنين عملی از سوی من رخ نخواهد داد! به خدا قسم اگر این اموال، اموال خودم هم بود، باز هم به طور مساوی بین آنها تقسیم می‌کردم، حالا که این اموال برای خود مردم است، باید چگونه رفتار کنم؟!»

🔹سپس امام فرمود: «ای مردم! کسی که ناعدالتی کند، نصیبی ندارد جز چاپلوسی انسان‌های پست و مدح و تعریف جاهلان! اگر پایش بلغزد و اشتباهی کند، بدترین همراهان و رفیقان هستند!

🔗مستطرفات سرائر، ج3، ص564

@Hadith1398

📝فاسق دانا و متعبد نادان، بزرگترین آفت‌های دین

🔻 از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمودند: دو گروه کمر من را شکستند؛ مردی که در زبان و گفتارش داناست، اما فاسق است و مردی که قلبش از علم خالی است و نادان است، اما متعبد است؛ اوّلی با گفتارش باعث پنهان شدن فسق و گناهش می‌شود و دومی با عبادتش، گمراهی و نادانی‌اش را مخفی می‌کند.

🔻پس از عالم فاسق و متعبد جاهل بترسید! این دو باعث فتنه هر مصیبت زده‌ای هستند! من از پیامبر خدا شنیدم که فرمود: ای علی! نابودی امت من به دست هر منافقی است که در زبان و گفتارش داناست!

🔗خصال، ج1، ص69
@Hadith1398

📝شیعه‌ی حقیقی

🔹از جابر بن یزید جعفی روایت شده که حضرت باقر علیه السلام فرمودند: ای جابر! آیا کسی که خود را به تشیع نسبت می‌دهد، به صرف ادعای محبت ما اکتفا می‌کند؟! به خدا سوگند شیعه‌ی ما نیست مگر آنکه تقوا و اطاعت خدا داشته باشد!

🔸[چنین کسانی] شناخته نمی‌شوند جز با تواضع، خشوع، امانتداری، زیاد یاد خدا کردن، روزه، نماز، نیکی به پدر و مادر، رعایت حال همسایگان فقیر و زمین‌گیر و زیان‌دیده و یتیم، راستی در گفتار، تلاوت قرآن و جز به خیر با مردم سخن نگفتن! این افراد امینان طائفه‌ی خود در همه‌ی امور هستند!

🔹جابر می‌گوید: عرض کردم: ای پسر رسول خدا، ما اکنون کسی را با چنین وصفی نمی‌شناسیم! حضرت فرمود: ای جابر! آنچه را که بقیه می‌گویند، کنار بگذار! آیا صرف اینکه کسی بگوید علی [علیه السلام] را دوست دارم و از او پیروی می‌کنم، اما اهل عمل نباشد، او را کفایت می‌کند؟! حتی اگر بگوید پیامبر [صلی الله علیه و آله] ـ که از امام علی بالاتر است ـ را دوست دارم، اما از روش او پیروی نکند و به سنتش عمل ننماید، دوست داشتنش به او نفعی نمی‌رساند! پس تقوای الهی در پیش گیرید و به امید رسیدن به آنچه نزد خداست عمل کنید؛ بین خدا و احدی قرابتی نیست! محبوب‌ترین بندگان نزد خدای‌عزوجل و گرامی‌ترین‌شان، باتقواترین و پرکارترین آنها در طاعت خداست.

🔸ای جابر! جز با بندگی نمی‌توان به خدا نزدیک شد؛ ما هم تضمین رهایی از آتش به کسی نمی‌دهیم و احدی بر خدا حجتی ندارد! هر که مطیع خداوند باشد، دوست ماست و هر که اهل عصیان باشد، دشمن ما! دستیابی به ولایت ما جز با عمل و ورع ممکن نیست!

🔗کافی، ج۲، ص۷۴

@Hadith1398

📝سنت الهی درباره مجازات بنی اسرائیل

🔹از آیه ۴ تا آیه ۸ سوره اسراء، خداوند درباره بنی اسراییل سخن می‌گوید و خبر از دوبار فساد آنها می‌دهد؛ «لتفسدن فی الارض مرتین و لتعلن علواً کبیراً» مطابق این آیات سوره اسراء، در هردو مرتبه افرادی نیرومند آنها را شکست خواهند داد. اما در این آیه ابهاماتی وجود دارد؛ مانند اینکه منظور از «ارض» آیا کل زمین است یا خصوص سرزمین فلسطین منظور است؟ و این فسادهای بنی اسرائیل آیا در زمان گذشته واقع شده یا در زمان آینده رخ خواهد داد؟ آیا آن افراد نیرومند لزوماً افراد اهل ایمان خواهند بود؟

🔸در برخی از روایات، ضمن تطبیق بنی اسراییل بر دشمنان اهل بیت، این گروه جنگاور، افرادی عنوان شده‌اند که قبل از قیام امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) خروج می‌کنند. (کافی، ج۸، ص۲۰۶؛ قَوْمٌ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ قَبْلَ خُرُوجِ الْقَائِمِ ع فَلَا يَدَعُونَ وَتْراً لآِلِ مُحَمَّدٍ إِلَّا قَتَلُوه) و همچنین نقل شده که حضرت صادق علیه السلام درباره این گروه فرموده‌اند: به خدا قسم آنها اهل قم هستند. (بحار الانوار، ج۵۷، ص۲۱۶؛ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِنَا قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع جَالِساً إِذْ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكُمْ عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّيارِ وَ كانَ وَعْداً مَفْعُولًا فَقُلْنَا جُعِلْنَا فِدَاكَ مَنْ هَؤُلَاءِ فَقَالَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ هُمْ وَ اللَّهِ أَهْلُ قُمَّ.)

🔹علامه طباطبایی در توضیح این آیه، منظور از ارض را سرزمین فلسطین و توابع آن دانسته‌اند. (المیزان، ج۱۳، ص۳۹) و اعتقاد دارند که این دو فساد قبلاً اتفاق افتاده است. ایشان بعید نمی‌دانند که فساد اول مربوط به شش قرن قبل از میلاد باشد که بخت النصر به بنی اسراییل در فلسطین حمله کرد و چهل سال بیت المقدس مخروب باقی ماند و دومین فساد مربوط به یک قرن قبل از میلاد باشد که توسط قیصر روم (اسبیانوس) انجام شد. (همان، ص۴۴) ایشان اعتقاد دارند که آیه در مقام بیان این است که مجازاتی از سوی خداوند رخ می‌دهد و عبارت «عباداً لنا» لزوماً به معنای افراد مومن نیست و می‌تواند کفار را نیز شامل شود. (همان، ص۳۹) مرحوم طباطبایی مثل روایت کتاب کافی را نه از باب توضیح واژگان آیه، بلکه از باب تطبیق می‌دانند؛ به این معنا که از پیامبر نقل شده هرآنچه درباره بنی اسراییل رخ داد، درباره مسلمانان نیز رخ خواهد، و این روایات از این حیث ایراد شده‌اند. همان طور که در روایت کافی، بنی اسراییل بر دشمنان تطبیق شده است. (نک: همان، ص۴۳) البته این معنا درباره روایتی که در بحار نقل شده، ظاهر نیست، هرچند سند هردو روایت فاقد اعتبار است.

🔸اما برخی این آیات را خبر از آینده دانسته‌اند؛ سید قطب این دو وعده را از وعده‌های صادق قرآن مربوط به آینده می‌داند. او با اینکه «ارض» را به معنای بیت المقدس دانسته، ولی معتقد است اولین وعده، توسط مسلمانان و اخراج بنی اسراییل از جزیره عرب صورت گرفت و دومین وعده، توسط هیتلر صورت گرفت! (فی ظلال القرآن، ص۲۲۱۳ و ۲۲۱۴) هرچند این تطبیق، بعید بلکه ممنوع به نظر می‌رسد اما چه بگوییم این دو فساد قبلاً اتفاق افتاده و چه در آینده رخ می‌دهد، خداوند در آیه ۸ سوره اسراء به آنها می‌گوید: «فان عدتم عدنا» یعنی: اگر بعد از این دو اتفاق، بار دیگر به فساد و طغيان روى آوريد ما نيز به عقوبت شما بازمى‏‌گرديم‏ و این بیانگر سنت الهی درباره طغیان بنی اسراییل و عذاب آنها در دنیاست.

@Hadith1398

📝شیعیانی کم عقل و دروغگو

🔹از امام صادق علیه السلام نقل شده: «همواره کسانی هستند که به ما اهل بیت دروغ می‌بندند و باعث می‌شوند راستگویی ما نزد مردم مخدوش شود...ما همواره به افراد دروغگو یا کم عقل مبتلا هستیم.» (رجال الکشی، ص۳۰۵)

🔸همچنین از ایشان نقل شده: «وقتی قائم ما قیام کند اول به جنگ کذاب‌های شیعه می‌رود و آنها را شکست می‌دهد.» (همان، ص۲۹۹)

🔹در نقل دیگری آمده: «همواره شیطان شخصی را به میان ما وارد می‌کند (وی را به ما منتسب می‌کند) که نه از ماست و نه از اهل دین ما! پس زمانی که شیطان وی را بالا برد و [در جامعه] مورد توجه قرار گرفت، شیطان به او امر می‌کند و او به ما دروغ می‌بندد! و هر گاه یکی برود یکی دیگر می‌آید!» (تحف العقول، ص۳۱۰)

@Hadith1398

🔹اینک با ماه رمضان خداحافظی می کنیم همچون خداحافظی با کسی که فراقش برای ما دشوار است و رفتنش ما را دچار اندوه و وحشت می کند و عهدی نگه داشتنی و حرمتی رعایت کردنی و حقی گزاردنی را بر ما لازم می کند. پس می گوییم: سلام بر تو ای بزرگترین ماه خدا و ای عید دوستان خدا...

🔸فنحن مودعوه وداع من عز فراقه علینا و غمنا و اوحشنا انصرافه عنا و لزمنا له الذمام المحفوظ و الحرمه المرعیه و الحق المقضی فنحن قائلون: السلام علیک یا شهر الله الاکبر و یا عید اولیائه...

🔗از دعای ۴۵ صحیفه سجادیه
@Hadith1398

📝معنای فقیر و نیازهای ضروری

🔹نقل شده که ابوبصیر به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد: ما دوستی داریم که بسیار راستگوست و به آنچه ما متدین هستیم، متدین است. امام صادق پرسیدند: این شخصی که از او تعریف می‌کنی کیست؟ ابوبصیر عرض کرد: عباس بن ولید بن صبیح. امام صادق فرمود: خداوند ولید بن صبیح را رحمت کند. درباره او چه مطلبی وجود دارد؟

🔸ابو بصير گفت: فدايت شوم! او خانه‌اى دارد كه چهار هزار درهم ارزش دارد! كنيز دارد! و غلامى هم دارد كه روزى بين دو تا چهار درهم به شترش آب مى‌دهد و اين تازه به غير از علف شتر است. [اما] عیال دارد (و ظاهراً بدون فروش اموالش، برای دادن خرج عیالش محتاج است) آيا حق دارد كه از زكات چيزى بگيرد؟ امام فرمود بله. ابو بصير گفت: با اينکه این همه اموال دارد؟!

🔹امام فرمود: اى ابا محمد! آيا انتظار دارى بگویم خانه‌اش را كه مایه عزّت و محل تولدش هست بفروشد؟ يا اينكه دست از كنيزش كه او را از سرما و گرما محافظت مى‌كند و آبروى خودش و زن و بچه‌اش را نگه مى‌دارد، بردارد؟ يا امر به فروش غلام و شترش كه محل درآمد اوست، بکنم؟! او مستحق زکات است و زكات براى او حلال است و لازم نیست خانه و غلام و شترش را بفروشد.

🔗کافی، ج۳، ص۵۶۲

@Hadith1398

📝سزای عدم مخالفت با ظالم و عذرتراشی برای آن

🔹از امام صادق عليه السلام نقل شده که فرمودند: هر كس براى تبرئه ظالمی نسبت به ظلمى كه از او به ديگران رسيده، عذرتراشى كند (و در رفع سرزنش و ملامت او بكوشد) خداوند متعال بر او کسی را مسلط می‌کند كه به او ستم كند و هر چه (برای نجات خودش) دعا كند، مستجاب نمی‌کند و پاداشى در برابر ظلمى كه كشيده به او نمی‌دهد. (ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص274)

🔸نقل شده که امام حسین علیه السلام فرمودند: «ای مردم ! رسول خدا فرمود: هر کسی سلطان جائری را ببیند که حرام‌های خدا را حلال می‎کند و عهد او را می‎شکند و با سنت رسول الله (صلی الله علیه و آله) مخالفت می‎نماید، با گناه در بین بندگان خدا و ظلم به آنان حکومت می‎کند، پس با کلمه ای یا کاری بر علیه او، او را نکوهش ننماید بر خداوند حق است که او را در قیامت با همان سلطان ظالم در یک مکان قرار دهد.» (تاریخ الطبری، ج4، ص304 و الکامل فی التاریخ، ج4، ص48)

@Hadith1398

📝حسین بن روح اگر قطعه قطعه میشد مخفی‌گاه امام زمانش را فاش نمی‌کرد

🔹نقل شده که از ابو سهل نوبختى پرسيدند: چطور شد كه حسين بن روح نائب امام زمان شد ولی تو نشدى؟ در جواب گفت: ائمه طاهرين عليهم السلام بهتر مي‌دانند چه كسى را برای این کار انتخاب کنند. من مردى هستم كه دشمنان شيعه را ملاقات نموده و با آنها در امور اعتقادى مناظره مي‌كنم. اگر من مانند ابو القاسم (حسين بن روح) مكان امام زمان عليه السّلام را مي‌شناختم شايد در موقع مناظره كه درآوردن دليلى معطل مي‌شدم براى اثبات مدعا جاى او را به ديگران نشان مي‌دادم! ولى حسین بن روح اگر مثلاً امام در زير دامنش باشد و او را با قيچى پاره پاره كنند، دامنش را نمى‏‌گشايد كه دشمنان او را ببينند!

🔸قالَ ابْنُ نُوحٍ وَ سَمِعْتُ جَمَاعَةً مِنْ أَصْحَابِنَا بِمِصْرَ يَذْكُرُونَ أَنَّ أَبَا سَهْلٍ النَّوْبَخْتِيَّ سُئِلَ فَقِيلَ لَهُ كَيْفَ صَارَ هَذَا الْأَمْرُ إِلَى الشَّيْخِ أَبِي الْقَاسِمِ الْحُسَيْنِ بْنِ رَوْحٍ دُونَكَ. فَقَالَ هُمْ أَعْلَمُ وَ مَا اخْتَارُوهُ وَ لَكِنْ أَنَا رَجُلٌ أَلْقَى الْخُصُومَ وَ أُنَاظِرُهُمْ وَ لَوْ عَلِمْتُ بِمَكَانِهِ كَمَا عَلِمَ أَبُو الْقَاسِمِ وَ ضَغَطَتْنِي الْحُجَّةُ [عَلَى مَكَانِهِ‏] لَعَلِّي كُنْتُ أَدُلُّ عَلَى مَكَانِهِ وَ أَبُو الْقَاسِمِ فَلَوْ كَانَتِ الْحُجَّةُ تَحْتَ ذَيْلِهِ وَ قُرِّضَ بِالْمَقَارِيضِ مَا كَشَفَ الذَّيْلَ عَنْهُ او کما قال.

🔗الغيبة (للطوسي)، ص391
@Hadith1398

از امام صادق علیه السلام نقل شده که مردم چهار گروه هستند؛

اول: جاهلى كه غرق در هوا و هوس و در معرض هلاكت است.

دوم: عابدى كه تظاهر به تقوا مى‌كند و هر چه بيشتر عبادت مى‌نمايد، تكبرش بيشتر مى‌شود.

سوم: عالمى كه مى‌خواهد پشت سرش حركت كنند و دوست دارد از او تعريف نمايند.

چهارم: حق شناسِ حق پويى كه دوست دارد حق را به پا دارد، اما یا ناتوان است و یا زير سلطه. چنين فردى بهترين نمونه روزگار و عاقل‌ترين مردم دوران است.

🔗الخصال، ج1، ص262

@Hadith1398

📝سختی‌های حضرت نوح در تبلیغ دین خدا

🔹از امام صادق علیه السلام نقل شده: زمانی که خداوند، نبوت نوح عليه السلام را آشكار كرد و شيعیان به فرج يقين كردند و بلوای شدیدی شد. دروغ و اختلاف زیاد شد، تا جایی كه شیعیان به سختی افتادند و به نوح‏ حمله شد و او را به شدت مضروب كردند تا حدی که سه روز بيهوش افتاد و خون از گوشش ريخت. (کمال الدین، ج1، ص133)
‏
🔸ابن اثیر نوشته: ابن اسحاق و ديگران گفته‌‏اند: قوم نوح به او حمله مى‌‏بردند و مى‌‏خواستند او را خفه كنند تا جائى كه او از هوش مى‌‏رفت. و هنگامى كه به هوش مى‌‏آمد، مى‌‏گفت: «خدايا، من و قومم را ببخش زيرا آنها نمى‌‏دانند كه چه مى‌‏كنند.»
وقتى آن قوم در گناهكارى پايدار ماند و لغزش‌‏هاى آنها زیاد شد و كشمكش در ميان نوح و مردمش بالا گرفت و عرصه بر او تنگ گرديد چشم به راه نسلى پس از نسل ديگر شد ولى هر نسلى كه آمد از نسل پيشين تباهكارتر بود تا نسلى فرا رسيد كه مى‌‏گفت: «اين همان ديوانه‌‏اى است كه پدران و نياكان ما را نيز دردسر داده است.» و نوح را مى‌‏زدند و چیزی را به دور او می‌پیچیدند و در خانه‌‏اش مى‌‏انداختند تا جائى كه مى‌‏ديدند به مرگ نزديك شده است. (الکامل، ج1، ص68 و 69)

@Hadith1398

📝رئوف‌تر بودن خداوند نسبت به دختران و دختری که از نسل او هفتاد پیامبر به دنیا آمد

🔸از حضرت رضا علیه السلام نقل شده که پیامبر فرمودند: خداوند نسبت به دختران و زنان رئوف‌تر است تا نسبت به پسران و مردان؛ هیچ مردی زنی را که محرم اوست، خوشحال نمی‌کند، مگر آنکه خداوند او را در روز قیامت خوشحال می‌کند. (کافی، ج۶، ص۶)

🔹همچنین نقل شده که برای یکی از شیعیان دختری به دنیا آمد، نزد امام صادق رفت و امام وی را عصبانی دید. به او فرمود: اگر خداوند به تو وحی کند که خودش برای تو چیزی انتخاب کند یا بگذارد خودت انتخاب کنی، به خدا چه می‌گویی؟ گفت: می‌گویم که خدا انتخاب کند. امام فرمود: خداوند برای تو این دختر را اختیار کرده! سپس امام فرمود: پسری را خضر به قتل رساند و خداوند درباره آن گفت: «پس خواستيم كه پروردگارشان براى آنان فرزندى را كه در ايمان و نيكوكارى از او بهتر و به رعايت حق خويشاوندى نزديك‏تر باشد، جايگزين او كند.» (سوره کهف، آیه۸۱) خداوند دختری را جایگزین آن پسر کرد که از نسل آن دختر هفتاد پیامبر آمد. (همان)

@Hadith1398