📝علت نکوهش آرزوهای دراز

🔹از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمودند: من فقط از دو چیز برای شما می‌ترسم؛ تبعیت از هوای نفس و آرزوی دراز؛ تبعیت از هوای نفس از اجراء حق و گرایش به آن جلوگیری می کند و آرزوی دراز باعث فراموشی آخرت می شود.

🔸الحسين بن محمد عن معلى بن محمد عن الوشاء عن عاصم بن حميد عن أبي حمزة عن يحيى بن عقيل قال قال أمير المؤمنين ع إنما أخاف عليكم اثنتين؛ اتباع الهوى و طول الأمل أما اتباع الهوى فإنه يصد عن الحق و أما طول الأمل فينسي الآخرة.

🔗الكافي ج2 ص 336

💬طریحی در شرح این روایت می‌نویسد:
علت طول امل همان طور که گفته شده، حب دنیا است. انسانی که به دنیا و لذت‌های آن انس دارد، جدایی از دنیا برای او سنگین است و دوست دارد که دنیایش ادامه داشته باشد. پس به مرگ که باعث جدایی او و دنیایش هست، فکر نمی‌کند چرا که هر کسی که چیزی را دوست داشته باشد، از فکر کردن پیرامون آنچه که محبوبش را از او می گیرد، تنفر دارد. پس چنین شخصی همواره خواهان بقاء در دنیا و جمع کردن خانواده و مال و وسائل دنیوی است پس فکرش در آن غرق است و اصلا مرگ به خاطرش نمی آید. اگر به فکرش بیاید که از اعمال زشتش توبه کند و به آخرت گرایش پیدا کند، مدام توبه را به از روزی به روز دیگر و از ماهی به ماه دیگر و از سالی به سال دیگر به تاخیر می‌اندازد مثلا می‌گوید وقتی به میانسالی رسیدم و جوانی ام از بین رفت، توبه می‌کنم. وقتی میانسال می‌شود، می‌گوید وقتی پیر شدم توبه می‌کنم. وقتی پیر می‌شود، می‌گوید هر وقت ساخت فلان بناء را تمام کردم و برای فرزندم عروسی گرفتم و وقتی از فلان سفر برگشتم، توبه می‌کنم و این چنین توبه را همواره به تاخیر می‌اندازد... (مجمع البحرین ج5 ص310)


@Hadith1398

📝نمایی از غیبت صغری

🔻گفتاری از آیت الله سید احمد مددی

🔹شلمغانی بلااشکال در بغداد جزء وجوه و علما، فقیه و ملّا ـ بلکه ظاهراً متکلّم و در خطّ عرفان هم ـ بوده. در مجموع حدیث و ... هم خود مؤلّف بوده و هم راوی آثار اصحاب است. ظاهراً تدریجاً منحرف می‌شود و عاقبت امرش آرام آرام و محرمانه به راه جهّال صوفیه و ادّعای حلول و «أنا الله»، «أنا الحقّ»، «أنا الرازق»، «أنا الخالق» و همین مرید بازی‌هایی که الآن بعضی جهّال صوفیّه دارند کشیده می‌شود. تا این‌که کار منجر به نشر قضیّه شد، که خودش گاهی انکار و گاهی اصرار می‌کرد، تا این‌که در سال 322 وی را پیش خلیفه بردند. خلیفه پرسید: تو ادّعای ربوبیّت، الوهیّت و از این حرف‌ها کردی؟ گفت: نه. به مریدانش گفت: در صورتش تف کنید. یکی از آنها کرد، اما دیگری بلند شد و گفت: أنت إلهي وربّي و رازقي! به هر حال مرید و مراد را کشتند و به درک واصل کردند. (سير أعلام النبلاء، ج 14، ص 566 ـ 569)

🔸البتّه روایات در لعن او توسّط حسین بن روح و قتل او در زمان حسین بن روح، وکیل سوم است (الغيبة للطوسيّ، ص 307) و اصلاً هنوز مرحوم حسین بن روح زنده بود که از او حرف‌های نامربوط و این طور نقل شده که مثلاً: من و حسین بن روح، نه من نه او ـ نستجیر بالله ـ اصلاً به خدا اعتقاد نداشتیم و این اسم‌ها و اوضاع را برای دنیا مطرح کردیم. (همان، ص 391 ـ 392) لعن‌های زیادی بر او وارد شده و دیگر از سال 322 که اين امرش علنی شد قطعاً بین اصحاب ما ایشان مرفوض بود. (همان، ص392)

🔹البتّه در کتاب «فرق الشیعه»ی نوبختی (کتاب معلوم نیست مال نوبختی باشد) نوشته: شیعه 14 فرقه شدند. یکی می‌گفت: مادر امام حسن (ع) امام است، یکی می‌گفت: جعفر امام است، 14 فرقه را ایشان نام برده و این عدد روشن و واضح نیست و معلوم نیست درست باشد. به هر حال بلااشکال دوران حیرت است. کتاب معروف صدوق هم «الإمامة والتبصرة من الحیرة» نام دارد. این دوران دوران حیرت است و بلااشکال برای شیعه سنگین بوده.

🔸تا عثمان بن سعید زنده بود شیعه تقریباً متّحد بودند و مشکلی نبود. ایشان وکیل امام هادی و بعد وکیل امام عسكری ـ علیهما السلام ـ و بعد هم وکیل امام مهدی ـ صلوات الله علیه ـ بود. آن سابقۀ درخشان ایشان و کبر سنّ ایشان طوری بود که دیگر بقیّه همه ساکت بودند. ایشان (در زمان حضرت ولی عصر عمری نکرد. تا 266، 6 سال دورۀ نیابت ایشان است و از 266 پسر ایشان محمّد بن عثمان به‌عنوان وکیل خاصّ حضرت سر کار آمد و طبعاً جوان بود. البتّه ایشان وکیل حضرت عسکری هم بود و بعد هم وکیل خاصّ حضرت مهدی شد. زمان ایشان افتراقات شیعه زیاد شد؛ یعنی: مثلاً محمّد بن نصیر همین زمان ادّعا کرد که نايب است. احمد بن هلال عبرتائی همین زمان. او البته ادّعا نکرد نايب است، بلکه گفت: من عثمان بن سعید را قبول دارم، امّا این پسرش هنوز پیش من واضح نیست. خود احمد بن هلال خیلی ظاهر الصلاح و پیرمرد هم بود.

🔹از این جا به بعد رفته‌رفته لعن‌هایی که در توقیعات درآمده آغاز و از زمان محمّد بن عثمان مشکل شیعه زیاد می‌شود؛ چون گذشته از خود امام (ع) شروع به ایراد کردن در نايب خاص می‌کنند. فردی مثل محمّد بن نصیر ادّعا کرد: من نايبم، که جدا شد. او که در بغداد بود، کارش در آن جا نگرفت و در حقّش لعن صادر شد، لذا به بصره، و از آن جا به جبال لبنان رفت و نصیری‌ها را در لازقیه و اطراف آن پایه‌گذاری کرد، که الآن این علوی‌های شام نصیری هستند. علوی‌های شام مثل ما دوازده امامی‌اند و سر یک نايب (محمّد بن عثمان) اختلاف داریم که آنها نايب دوم را محمّد بن نصیر می‌دانند. البتّه خود محمّد بن نصیر جزء غلات و مرد انصافاً نادان و جاهل و بیسوادی است. کتاب‌ها و روایاتی هم که از او رسیده بسیار نامربوط است. صفت بارز آنها غلو شد و تقریباً دوازده امام اللّهی هستند، نه فقط علی اللّهی. البتّه اعمال زشتی مثل شرابخواری و کارهای دیگری هم دارند.

🔸این وضع ادامه پیدا کرد تا زمان حسین بن روح نوبختی. احمد بن هلال با این‌که همان اوایل فوت می‌کند، امّا بعضی لعن‌های او توسّط حسین بن روح رسیده. این نشان می‌دهد که با گذشت حدود 30 سال باز هم جامعۀ شیعه آن اضطراب خودش را از دست نداده بوده. از 266 مرحوم محمّد بن عثمان بن سعید نايب امام معرّفی می‌شود تا 304. این نزدیک 40 سال است. این دوران پراضطرابی است.

🔹خاندان نوبخت خاندان ایرانی الاصلی و به‌اصطلاح آن روز جزء تیپ روشنفکرها بودند. آل نوبخت را غالباً منجّم نوشته‌اند ـ یعنی: مهندس و ریاضی‌دان و عالم به همین علوم جدید، به‌اصطلاح فیزیک و شیمی و... . نایب دوم و سوم در شکل‌گیری حدود مذهب تأثیر فراوانی داشتند و خود محمّد بن عثمان هم مرد بزگواری بوده. خیلی از چیزهایی که ما الآن داریم از بعد از ایشان به ما رسیده. مثلاً دعای افتتاح در آثار وی پیدا شده. یکی هم دعای ندبه‌ است.

🔗با تلخیص از کانال تلگرام آیت الله مددی

@Hadith1398

📝وظایف متقابل حاکم و مردم

🔹از ابوحمزه ثمالی نقل شده که از حضرت باقر علیه السلام پرسیدم حق امام بر مردم چیست؟ فرمود: حق او بر مردم این است که مردم به سخنش گوش دهند و وی را اطاعت کنند. پرسیدم: حق مردم بر امام چیست؟ فرمود: به مساوات اموال را میان آنها تقسیم کند و بین آنها به عدالت حکم کند.

🔸محَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ يُونُسَ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ علیه السلام سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع مَا حَقُّ الْإِمَامِ عَلَى النَّاسِ قَالَ حَقُّهُ عَلَيْهِمْ أَنْ يَسْمَعُوا لَهُ وَ يُطِيعُوا قُلْتُ فَمَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِمْ قَالَ يَقْسِمَ بَيْنَهُمْ بِالسَّوِيَّةِ وَ يَعْدِلَ فِي الرَّعِيَّةِ

🔗کافی ج1 ص405

💬علامه مجلسی در شرح این روایت نوشته: تقسیم کردن به تساوی، یعنی به قشر بالا و پایین جامعه به یک اندازه از غنائم و بیت المال عطا کند. و این سنت رسول خدا بود که خلفاء بعد از او برای جلب رضایت روساء و اشراف آن را تغییر دادند و به همین دلیل مردم به آنها مایل شدند و به دور آنها جمع شدند و از امام واقعی‌شان روی گرداندند. اما زمانی که امیر المومنین خلیفه شد، سنت پیامبر را احیاء کرد و بر همان سیره مشی کرد و اکثر مردم ترسیدند چرا که با باطل انس گرفته بودند و سنت پیامبر را فراموش کرده بودند. طلحه و زبیر و امثال آن دو، این مطلب را به امام گفتند اما امام به آنها گفت که شرف بر حسب دین و تقواست و دین و تقوا باعث برتری در دنیا نمی‌شود و این برتری فقط در آخرت است و همه مردم در دنیا نسبت به هم مساوی‌اند. (مرآة العقول ج4 ص334)

@Hadith1398

📝فتنه‌ای که توسط برخی از شیعیان ایجاد می‌شود، از فتنه دجال شدیدتر است

🔹از حضرت رضا علیه السلام نقل شده که فرمودند: از کسانی که اظهار محبت به ما اهل بیت می‌کنند، کسانی هستند که فتنه آنها از دجال شدیدتر است. راوی می‌گوید پرسیدم به چه دلیل؟ امام فرمود: به دلیل دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستان ما! وقتی چنین باشد، حق و باطل با یکدیگر مخلوط شوند و شناخت حقیقت مشکل شود و مومن از منافق تشخیص داده نمی‌شود.

🔸حدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْمُتَوَكِّلُ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْخَزَّازِ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع يَقُولُ إِنَّ مِمَّنْ يَتَّخِذُ [ینتحل] مَوَدَّتَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ لَمَنْ هُوَ أَشَدُّ فتنةً عَلَى شِيعَتِنَا مِنَ الدَّجَّالِ فَقُلْتُ لَهُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ بِمَا ذَا قَالَ بِمُوَالاةِ أَعْدَائِنَا وَ مُعَادَاةِ أَوْلِيَائِنَا إِنَّهُ إِذَا كَانَ كَذَلِكَ اخْتَلَطَ الْحَقُّ بِالْبَاطِلِ وَ اشْتَبَهَ الْأَمْرُ فَلَمْ يُعْرَفْ مُؤْمِنٌ مِنْ مُنَافِقٍ.

🔗 وسائل الشیعة، ج16، ص179 و بحار الانوار، ج72، ص391 (لازم به ذکر است که در چاپ فعلی صفات الشیعة، ص8 به جای واژه «فتنة» از واژه «لعنة» استفاده شده که در این صورت معنای روایت این است که آن شیعیان از دجال ملعون‌ترند.)


@Hadith1398

📝آیا مجازیم هر فضلی را به اهل بیت نسبت دهیم؟

🔹آیت الله شبیری زنجانی نقل می‌کنند: «به مناسبتی در حضور مرحوم آقای بروجردی ذکر این حدیث به میان آمد که «نزّلونا عن الربوبیة و قولوا فینا ما شئتم» (یعنی ما اهل بیت را از مرتبه خدایی پایین بیاورید و هر آنچه خواستید درباره ما بگویید.) مرحوم آقای بروجردی این جمله را انکار کردند و فرمودند که چنین روایتی کجاست؟

🔸اوایل، آقای بروجردی اگر از این‌گونه مطالب می‌شنید، از پایین منبر آن را رد می‌کرد. وقتی حدیث اربعمائه را مطالعه می‌کردم، مضمون این الفاظ را در این حدیث دیدم. می‌فرماید: «ایاک و الغلو فینا، قولوا انّا عبید مربوبون و قولوا فی فضلنا ما شئتم» (خصال، ص614) ظاهراً منظور این است که هر مقدار درباره عظمت و فضل ما بگویید، زیاد نگفته‌اید و قطعاً مراد این نیست که هر دروغی خواستید درباره ما بگویید، بلکه در مرتبه ممکنات هر کمالی ممکن باشد، اهل بیت علیهم السلام صلاحیت آن را دارند.»

🔗جرعه‌ای از دریا، ج4، ص550؛ در حاشیه صفحه ذکر شده که در بحار الانوار، ج2، ص279 چنین آمده: «اجعلونا مخلوقین و قولوا فینا ما شئتم فلن تبلغوا»

@Hadith1398

📝سه وظیفه اساسی حاکم جامعه

🔹از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: سه چیز وظیفه حاکم است که همه مردم به آن احتیاج دارند؛ امنیت، عدالت و رفاه.

🔸وَ عَلَى السُّلْطَان‏ ثَلَاثَةُ أَشْيَاءَ يَحْتَاجُ النَّاسُ طُرّاً إِلَيْهَا الْأَمْنُ وَ الْعَدْلُ وَ الْخِصْب‏

🔗تحف العقول، ص320

@Hadith1398

📝برابری همه مسلمانان در مقدار برخورداری از بیت المال

🔹از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: اهل اسلام فرزندان اسلامند، و من در بخشش، آنان را برابر با یکدیگر در نظر می‌گیرم. فضایل آنها امرى است میان آنان و خدایشان! من به آنان همچون فرزندان یک مرد نگاه می‌کنم، همان طور که در مساله ارث، فضل و صلاح هیچ یک از فرزندان باعث ارث بیشتر نمی‌شود؛ بنابراین فرزندى که بالاتر است بیش از آن فرزندی ضعیف‌تر و ناقص‌تر است، سهم نمی‌برد.

🔹آنگاه امام صادق فرمود: روش رسول خدا نیز از آغاز همین گونه بود؛ اما بعد کسانی غیر ما اهل بیت آمدند (که به سنّت پیامبر «ص» عمل نکردند، به کسانى امتیاز بیشتری دادند و) گفتند: کسانى را که سوابق اسلامى بیشتری دارند، بر دیگران مقدّم می‌داریم (و به آنان مبلغ بیشترى می‌دادند) رای آنها چنین بود که همگان به واسطه اسلام سهم می‌برند اما همان طور که در مساله ارث برخی از دیگری به واسطه قرابت بیشتر به شخص میت، ارث بیشتری می‌برند، در اینجا نیز اسلام مانند همین خویشاوندی است. [پس کسی که زودتر اسلام آورده مانند کسی است که به میت نزدیک‌تر است!] و خلیفه دوم عمر چنین می‌کرد.

🔸 محَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقَاسَانِيِّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ وَ سُئِلَ عَنْ قَسْمِ بَيْتِ الْمَالِ فَقَالَ أَهْلُ الْإِسْلَامِ هُمْ أَبْنَاءُ الْإِسْلَامِ أُسَوِّي بَيْنَهُمْ فِي الْعَطَاءِ وَ فَضَائِلُهُمْ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ اللَّهِ أُجْمِلُهُمْ كَبَنِي رَجُلٍ وَاحِدٍ لَا نُفَضِّلُ أَحَداً مِنْهُمْ لِفَضْلِهِ وَ صَلَاحِهِ فِي الْمِيرَاثِ عَلَى آخَرَ ضَعِيفٍ مَنْقُوصٍ وَ قَالَ هَذَا هُوَ فِعْلُ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي بَدْوِ أَمْرِهِ وَ قَدْ قَالَ غَيْرُنَا أُقَدِّمُهُمْ فِي الْعَطَاءِ بِمَا قَدْ فَضَّلَهُمُ اللَّهُ بِسَوَابِقِهِمْ فِي الْإِسْلَامِ إِذَا كَانُوا فِي الْإِسْلَامِ أَصَابُوا ذَلِكَ فَأُنْزِلُهُمْ عَلَى‏ مَوَارِيثِ ذَوِي الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَقْرَبُ مِنْ بَعْضٍ وَ أَوْفَرُ نَصِيباً لِقُرْبِهِ مِنَ الْمَيِّتِ وَ إِنَّمَا وُرِّثُوا بِرَحِمِهِمْ وَ كَذَلِكَ كَانَ عُمَرُ يَفْعَلُهُ.

🔗تهذيب الأحكام (تحقيق خرسان)، ج‏6، ص 147؛ برای فهم بهتر ترجمه فقره آخر روایت، به ملاذ الاخیار، ج9، ص392 مراجعه شود. فیض کاشانی نیز در توضیح این روایت نوشته: «در کتاب الحجة گذشت که وقتی قائم (عجل الله تعالی فرجه) ظهور می‌کند، مال را به تساوی بین مردم تقسیم می‌کند و در باب سیره اهل بیت با مردم، آمد که این مطلب، حقی است که مردم بر ذمه امام‌شان دارند.» (وافی، ج10، ص204)

@Hadith1398

📝مجازات عذر تراشی برای ظالم

🔹از امام صادق عليه السلام نقل شده که فرمودند: هر كس براى تبرئه ظالمی نسبت به ظلمى كه از او به ديگران رسيده، عذرتراشى كند (و در رفع سرزنش و ملامت او بكوشد) خداوند متعال بر او کسی را مسلط می‌کند كه به او ستم كند و هر چه (برای نجات خودش) دعا كند، مستجاب نمی‌کند و پاداشى در برابر ظلمى كه كشيده به او نمی‌دهد.

🔸أبي ره قال حدثني محمد بن يحيى العطار عن أحمد بن أبي عبد الله عن أبيه عن أبي نهشل عن عبد الله بن سنان عن أبي عبد الله ع قال: من عذر ظالما بظلمه سلط الله تعالى عليه من يظلمه فإن دعا لم يستجب له و لم يأجره الله على ظلامته.

🔗ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص274
@Hadith1398

📝مشاغل و حِرَف اصحاب و راویان ائمه اطهار علیهم السلام تا پایان غیبت صغری

🖌مجید افلاکیان (کارشناس ارشد تاریخ تشیع موسسه امام خمینی) و مهدی پیشوایی (مدیر پژوهشی گروه تاریخ موسسه امام خمینی)

🔹سفارش اهل بیت (علیهم السلام) به کسب و کار و نهی از بیکاری و بطالت، از نکات مهم تاثیرگذار در زندگی شیعیان در عصر حضور ائمه اطهار بوده است. شیعیان به شغل و گونه‌ای به کسب روزی حلال اهتمام داشتند که شهرت برخی از آنها به شغل‌شان است. هرچند به سبب کمبود منابع، دستیابی به شغل تمام اصحاب ائمه دشوار است اما در این نوشتار سعی شده تا با استقرای کافی و بررسی گسترده، به شغل اصحاب امامان و فضای اقتصادی دوره ائمه و وضعیت شیعیان در آن دوره، دست یابد. بر اساس این استقراء یاران و راویان ائمه اطهار، شغل‌های متنوعی داشتند که نشان دهنده حضور آنان در عرصه اقتصادی است. از سوی دیگر آنان در کنار شغل و پیشه عادی، حامل علوم و معارف اهل بیت علیهم السلام بودند و بعضی از آنان حافظ هزاران حدیث بودند و حتی برخی از آنان به مرتبه فقاهت و اجتهاد رسیده بودند.

👈متن کامل را در فایل مطالعه کنید.
@Hadith1398

📝جایگاه امانت‌داری

🔻لزوم امانت‌داری حتی نسبت به دشمنان خدا

🔹از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: سه چیز است که هیچ کس در ترک آن عذری ندارد؛ اداء امانت به افراد، چه مومن باشند و چه فاجر، وفای عهد به دیگران، چه مومن باشند و چه فاجر و نیکی کردن به پدر و مادر، چه مومن باشند و چه فاجر. (کافی، ج5، ص132)

🔸همچنین نقل شده: «شخصی از حضرت صادق پرسید که یکی از دوستداران شما مال و خون بنی امیه را حلال می‌شمارد و امانتی از بنی امیه نزد او سپرده است. [آیا مجاز است در امانت تصرف کند؟] امام فرمودند: امانت را به صاحبش برگردانید حتی اگر مجوسی باشد. حلال شمردن مال و خون دشمنان خدا در هنگام ظهور قائم ماست و او تعیین خواهد کرد که چه چیزی حلال و چه چیزی حرام است.» (همان، ص133)

🔹از امام علی نیز نقل شده: «امانتداری کنید حتی اگر صاحب امانت قاتل فرزندان پیامبران باشد.» (همان) یا از امام صادق نقل شده که فرمودند: «تقوا داشته باشید و امانتدار باشید. اگر قاتل علی بن ابی طالب (علیه السلام) نیز نزد من امانتی بگذارد، از امانتش محافظت خواهم کرد.» (همان)

🔻امانت‌داری باعث جلب روزی می‌شود

🔸از حفص بن قرط نقل شده: «به حضرت صادق گفتم زنی هست که مردم دخترانشان را نزد وی می‌گذارند و او آنها را تربیت می‌کند. ما کسی را مانند او ندیدیم که انقدر روزی او زیاد باشد. حضرت فرمودند: او انسانی راستگو و امانت‌دار است و این باعث جلب روزی می‌شود.» همچنین از پیامبر نقل شده: «کسی خیانت در امانت می‌کند؛ از ما نیست. خیانت باعث دفع روزی و امانت‌داری باعث جلب روزی می‌شود.» (همان)

🔻امانت‌داری شرط مهم وصلت در ازدواج

🔹از حسين بن بشّار نقل شده که به امام جواد علیه السلام نامه نوشتم و پرسیدم: «شخصی از دخترم خواستگارى كرده، [تكليف من چيست؟]» حضرت فرمود: «هرگاه کسی برای خواستگاری دختر شما آمد و دين و امانت‌داری‌اش رضايت بخش بود، هركس كه باشد با وى وصلت نمایيد و اگر اين كار را نكنيد، باعث بروز فتنه و فسادی بزرگ می‌شود.» (کتاب من لا يحضره الفقيه، ج‏3، ص393)
@Hadith1398

📝رئوف‌تر بودن خداوند نسبت به دختران و دختری که از نسل او هفتاد پیامبر به دنیا آمد

🔸از حضرت رضا علیه السلام نقل شده که پیامبر فرمودند: خداوند نسبت به دختران و زنان رئوف‌تر است تا نسبت به پسران و مردان؛ هیچ مردی زنی را که محرم اوست، خوشحال نمی‌کند، مگر آنکه خداوند او را در روز قیامت خوشحال می‌کند. (کافی، ج۶، ص۶)

🔹همچنین نقل شده که برای یکی از شیعیان دختری به دنیا آمد، نزد امام صادق رفت و امام وی را عصبانی دید. به او فرمود: اگر خداوند به تو وحی کند که خودش برای تو چیزی انتخاب کند یا بگذارد خودت انتخاب کنی، به خدا چه می‌گویی؟ گفت: می‌گویم که خدا انتخاب کند. امام فرمود: خداوند برای تو این دختر را اختیار کرده! سپس امام فرمود: پسری را خضر به قتل رساند و خداوند درباره آن گفت: «پس خواستيم كه پروردگارشان براى آنان فرزندى را كه در ايمان و نيكوكارى از او بهتر و به رعايت حق خويشاوندى نزديك‏تر باشد، جايگزين او كند.» (سوره کهف، آیه۸۱) خداوند دختری را جایگزین آن پسر کرد که از نسل آن دختر هفتاد پیامبر آمد. (همان)

@Hadith1398

📝ریشه‌های کفر

🔹از ابوبصیر نقل شده که امام صادق علیه السلام فرمود: «ریشه های کفر سه چیز است: حرص، استکبار و حسادت. اما حرص آنجا بود که حضرت آدم هنگامی که از خوردن میوه آن درخت نهی شد، حرص او را وادار کرد که از آن بخورد. و استکبار هنگامی بود که ابلیس مامور به سجده بر آدم بود اما او خودداری کرد. و اما حسادت، زمانی بود که یکی از پسران حضرت آدم، دیگری را کُشت.»

🔸 الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّه‏ ع أصول الكفر ثلاثة الحرص و الاستكبار و الحسد فأما الحرص فإن آدم ع حين نهي عن الشجرة حمله الحرص على أن أكل منها و أما الاستكبار فإبليس حيث أمر بالسجود لآدم فأبى و أما الحسد فابنا آدم حيث قتل أحدهما صاحبه

🔗کافی ج2 ص289
@Hadith1398

📝بهترین و بدترین مخلوقات

🔹از امام حسن عسکری علیه السلام نقل شده که فرمودند: از امیر المومنین علیه السلام سوال شد که بعد از اهل بیت علیهم السلام بهترین خلق خدا چه کسانی هستند؟ فرمود: عالمان، زمانی که صالح باشند. و از ایشان سوال شد که بدترین خلق خدا بعد از ابلیس و فرعون و نمرود و کسانی که اسامی و القاب و جایگاه شما را غصب کرده اند، چه کسانی هستند؟ فرمود: عالمان، زمانی که فاسد باشند. عالمان فاسد هستند که اباطیل را اظهار و حقائق را کتمان می‌کنند و خداوند در حق آنها گفته: اولئك يلعنهم الله و يلعنهم اللاعنون- إلا الذين تابوا... سپس خداوند گفته: «فويل للذين يكتبون الكتاب بأيديهم- ثم يقولون هذا من عند الله- ليشتروا به ثمنا قليلا»

🔸...ثم [قال قيل] لأمير المؤمنين ع: من خير خلق الله بعد أئمة الهدى و مصابيح الدجى قال: العلماء إذا صلحوا.
قيل: فمن شر خلق الله بعد إبليس و فرعون و نمرود، و بعد المتسمين بأسمائكم و المتلقبين بألقابكم، و الآخذين لأمكنتكم، و المتأمرين في ممالككم قال: العلماء إذا فسدوا، هم المظهرون للأباطيل، الكاتمون للحقائق، و فيهم قال الله عز و جل: أولئك يلعنهم الله و يلعنهم اللاعنون- إلا الذين تابوا الآية .ثم قال الله عز و جل: «فويل للذين يكتبون الكتاب بأيديهم- ثم يقولون هذا من عند الله- ليشتروا به ثمنا قليلا»

🔗تفسیر منسوب به امام حسن عسکری ص302

@Hadith1398

📝گمراهی‌های مُزیّن به قرآن

🔹از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمودند: چه بسیار است گمراهى‌ای كه به آيه ای از كتاب خدا زينت شده همان طور که درهم مس به نقره روكش شده، زینت می شود.

🔸كم من ضلالة زخرفت بآية من كتاب الله سبحانه كما زخرفت الدرهم النحاس بالفضة المموجة.

🔗غرر الحکم ص515
@Hadith1398

📝نماز اولین یکشنبه ماه ذی القعدة

🔹از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نقل شده که در اولین یکشنبه ماه ذی القعده خطاب به مردم فرمود: ای مردم! کدام یک از شما خواهان توبه کردن است؟ همه گفتند که طالب توبه هستند. پیامبر فرمود: غسل کنید و وضو بگیرید و چهار رکعت نماز بخوانید و در هر رکعت بعد از حمد، سه بار سوره توحید و یک بار سوره فلق و سوره ناس را بخوانید. سپس بعد از نماز 70 بار استغفار کنید و در نهایت بگویید: "لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم" و این دعا را بخوانید: "یا عَزِیزُ یا غَفَّارُ، اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ فَإِنَّهُ لا یغْفِرُ الذُّنُوبَ الَّا انْتَ"
سپس پیامبر فرمود: هیچ بنده‌ای از بندگان امت من نیست که این عمل را انجام دهد مگر آنکه از آسمان نداء می آید: ای بنده خدا از ابتدا آغاز کن که توبه تو پذیرفته شده و گناهانت بخشیده شده است. و فرشته دیگری از زیر عرش نداء می‌دهد: ای بنده خدا بر تو و خانواده و نسلت مبارک باشد و منادی دیگری می گوید: ای بنده خدا دشمنانت روز قیامت از تو راضی می‌شوند و فرشته دیگری می‌گوید: ای بنده خدا در حالی که مومن هستی از دنیا می‌روی و دینت از تو سلب نمی‌شود و قبرت فراخ و نورانی می‌شود. و منادی دیگری می‌گوید: ای بنده پدر و مادرت از تو راضی می‌شوند هر چند قبلا از تو ناراضی بوده باشند و گناهان پدر و مادر و نسلت نیز بخشیده می‌شود در حالی که روزی تو در دنیا و آخرت زیاد است. و جبرئیل ندا می‌دهد: من به همراه فرشته مرگ می آیم تا با تو مدارا کند و مرگ سختی نداشته باشی و روح از جسدت با آرامش جدا شود.
گفتیم ای پیامبر خدا اگر بنده‌ای این عمل را در غیر از این ماه انجام دهد چه؟ فرمود: مثل همین است که گفتم و این را جبرئیل در معراج به من آموخت.

🔸وجدنا ذلك بخط الشيخ علي بن يحيى الخياط رحمه الله و غيره في كتب أصحابنا الإمامية و قد روينا عنه كلما رواه و خطه عندنا بذلك في إجازة تاريخها شهر ربيع الأول سنة تسع و ست مائة فقال ما هذا لفظه‌رَوَى أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ص يَوْمَ الْأَحَدِ فِي شَهْرِ ذِي الْقَعْدَةِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُرِيدُ التَّوْبَةَ قُلْنَا كُلُّنَا نُرِيدُ التَّوْبَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ع اغْتَسِلُوا وَ تَوَضَّئُوا وَ صَلُّوا أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَ اقْرَءُوا فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ مَرَّةً وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَ الْمُعَوِّذَتَيْنِ مَرَّةً ثُمَّ اسْتَغْفِرُوا سَبْعِينَ مَرَّةً ثُمَّ اخْتِمُوا بِلَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ ثُمَّ قُولُوا يَا عَزِيزُ يَا غَفَّارُ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ ذُنُوبَ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ ثُمَّ قَالَ ع مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ أُمَّتِي فَعَلَ هَذَا إِلَّا نُودِيَ مِنَ السَّمَاءِ يَا عَبْدَ اللَّهِ اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَإِنَّكَ مَقْبُولُ التَّوْبَةِ مَغْفُورُ الذَّنْبِ وَ يُنَادِي مَلَكٌ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ أَيُّهَا الْعَبْدُ بُورِكَ عَلَيْكَ وَ عَلَى أَهْلِكَ وَ ذُرِّيَّتِكَ وَ يُنَادِي مُنَادٍ آخَرُ أَيُّهَا الْعَبْدُ تَرْضَى خُصَمَاؤُكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ يُنَادِي مَلَكٌ آخَرُ أَيُّهَا الْعَبْدُ تَمُوتُ عَلَى الْإِيمَانِ وَ لَا أَسْلِبُ مِنْكَ الدِّينَ وَ يُفْسَحُ فِي قَبْرِكَ وَ يُنَوَّرُ فِيهِ وَ يُنَادِي مُنَادٍ آخَرُ أَيُّهَا الْعَبْدُ يَرْضَى أَبَوَاكَ وَ إِنْ كَانَا سَاخِطَيْنِ وَ غُفِرَ لِأَبَوَيْكَ ذَلِكَ وَ لِذُرِّيَّتِكَ وَ أَنْتَ فِي سَعَةٍ مِنَ الرِّزْقِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ يُنَادِي جَبْرَئِيلُ ع أَنَا الَّذِي آتِيكَ مَعَ مَلَكِ الْمَوْتِ ع أَنْ يَرْفُقَ بِكَ وَ لَا يَخْدِشَكَ أَثَرُ الْمَوْتِ إِنَّمَا تَخْرُجُ الرُّوحُ مِنْ جَسَدِكَ سَلًّا [سَلَاماً] قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَنَّ عَبْداً يَقُولُ فِي غَيْرِ الشَّهْرِ فَقَالَ ع مِثْلَ مَا وَصَفْتُ وَ إِنَّمَا عَلَّمَنِي جَبْرَئِيلُ ع هَذِهِ الْكَلِمَاتِ أَيَّامَ اللَّهِ رَبِّي [أُسْرِيَ بِي]

🔗اقبال الإعمال ج۱ ص ۳۰۸

#حدیث_روز

@Hadith1398

📝اهمیت لذت های حلال

از حضرت امام رضا عليه السلام نقل شده که فرمودند:

🔹إجتَهِدوا أن يَكونَ زَمانُكُم أربَعَ ساعاتٍ
بكوشيد كه زمانتان را به چهار بخش تقسيم كنيد:

🔸ساعَةً مِنهُ لِمُناجاةِ اللّه
زمانى براى مناجات با خدا

🔹و ساعَةً لِأمر المَعاشِ
زمانى براى تأمين زندگی

🔸و ساعةً لِمُعاشَرَةِ الإخوانِ و الثِّقاتِ و الَّذينَ يُعَرِّفُونَ عُيُوبَكُم و يَخلِصونَ لَكُم فِي الباطِنِ

و زمانی برای معاشرت با برادران و معتمدان تان؛ کسانی که عيب هايتان را به شما مى شناسانند و باطنشان برای شما خالص است.

🔹و ساعَةً تَخلُونَ فِيها لِلَذّاتِكُم فی غیر محرم
و زمانی براى كسب لذّت هاى حلال

👈و بِهذِهِ السّاعَةِ تَقدِروُن عَلَى الثَّلاثِ ساعاتٍ.
با بخش چهارم توانايى انجام دادن سه بخش ديگر را به دست مى آوريد.

🔗تحف العقول، ص409
@Hadith1398

📝گرانی و آسیب های اخلاقی آن

🔹از پیامبر نقل شده که فرمودند: علامت رضایت خداوند از مردم، عدالت حاکم آنها و ارزانی است. و نشانه خشم خداوند، ظلم حاکم و گرانی است؛ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْغِفَارِيِّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص عَلَامَةُ رِضَا اللَّهِ تَعَالَى فِي خَلْقِهِ عَدْلُ سُلْطَانِهِمْ وَ رُخْصُ أَسْعَارِهِمْ وَ عَلَامَةُ غَضَبِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى خَلْقِهِ- جَوْرُ سُلْطَانِهِمْ وَ غَلَاءُ أَسْعَارِهِمْ.

🔸همچنین از حضرت صادق نقل شده: گرانی، اخلاق‌ها را بد می‌کند، امانت‌داری را از بین می‌برد و مسلمان را اندوهگین می‌کند؛ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَبِي إِسْمَاعِيلَ السَّرَّاجِ عَنْ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: غَلَاءُ السِّعْرِ يُسِي‏ءُ الْخُلُقَ وَ يُذْهِبُ الْأَمَانَةَ وَ يُضْجِرُ الْمَرْءَ الْمُسْلِمَ.

🔗کافی، ج5، ص162 و 164

@Hadith1398

📝علت مخالفت حضرت رضا با شیوه حکمرانی مامون خلیفه عباسی

🔹 نقل شده که هرگاه حضرت رضا عليه السلام خلوت مى‌كرد تمامى كارگزاران و خدمتكاران خويش را از صغير و كبير گرد خود جمع مي‌كرد و براى آنان سخن مي‌گفت و با آنان گفتگو مي‌نمود و انس مي‌گرفت و هم صحبت مى‌شد، و روش آن حضرت در هنگام صرف غذا اين بود كه همه را سر يك سفره مي‌خواند، و همه را حتى تيمارگر اسب و حجامت كُن را سر سفره حاضر مي‌ساخت.

🔹ياسر خادم می‌گويد: روزى ما با حضرت بوديم كه ناگهان صداى قفل درى كه از قصر مأمون به منزل حضرت باز مي‌شد شنيديم و امام فرمود: برخيزيد و متفرق شويد. ما برخاستيم و مأمون با نامه‌اى بلند كه در دست داشت وارد شد. حضرت خواست برخيزد و احترام كند، مأمون قسم داد كه شما را به حق پيغمبر صلى الله عليه و آله بلند نشوید. آنگاه آمد و روى حضرت را بوسيد و در مقابلش روى تشك نشست، و نامه را خواند و در آن خبر فتح پاره‌اى از قريه‌هاى كابل بود و نوشته بود كه ما قلعه فلان را فتح کردیم و چنان و چنين کردیم.

🔹وقتی مامون از خواندن نامه فارغ شد، حضرت به او فرمود: آيا فتح قريه‌اى از قريه‌هاى اهل شرك تو را خشنود مى‌كند؟ مأمون گفت: آيا در اين فتح، سرور و خوشحالى نيست؟ امام فرمود: اى امير از خدا بترس و احوال امت محمد صلى الله عليه و آله و مأموريتى را كه خدا به تو داده، مراعات کن. سرزمين‌هایى را كه بر آنها حكومت دارى، ضايع گذاشته‌اى و به امورشان رسيدگى نمي‌كنى و آن را به عهده ديگران محول كرده‌اى، و آنان به خلاف آنچه خدا فرموده، بر اين امت حكومت مى‌كنند و به كلى از مدينه دار الهجرة غافل شده‌اى كه آن مهبط و محل ريزش رحمت و نزول وحى است و اولاد مهاجر و انصار در آنجا مظلوم واقع شده‌اند و به آنان مرتب ظلم و ستم مى‌شود و دادرسى ندارند و كسانى كه بر آنان مسلط مي‌باشند ملاحظه و رعايت هيچ گونه پيمان و عهدى نه با خدا و نه با خلق نمي‌كنند.

🔹 روزگارى بر مردم مظلوم آنجا مي‌گذرد كه كاملا در مشقت و بدبختى زندگی می‌کنند و از نفقه و مخارج خود عاجزند، و كسى را پیدا نمی‌کنند كه از حال‌شان نزد او شكايت كنند، و دست آنان به تو هم نمى‌رسد. اى امير از خدا بترس و به امور مسلمانان رسيدگى کن و نظرى به خانه نبوت و مركز مهاجرين و انصار بينداز. آيا نمي‌دانى كه والى و سرپرست مسلمين حكمش حكم عمود خيمه است که هر كس بخواهد می‌تواند آن را بگيرد؟!

🔸حدثنا حمزة بن محمد بن أحمد بن جعفر بن محمد بن زيد بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب بقم في رجب سنة تسع و ثلاثين و ثلاثمائة قال أخبرني علي بن إبراهيم بن هاشم فيما كتب إلي سنة سبع و ثلاثمائة قال حدثني ياسر الخادم قال: كان الرضا ع إذا كان خلا جمع حشمه كلهم عنده الصغير و الكبير فيحدثهم و يأنس بهم و يؤنسهم و كان ع إذا جلس على المائدة لا يدع صغيرا و لا كبيرا حتى السائس و الحجام إلا أقعده معه على مائدته قال ياسر الخادم فبينا نحن عنده يوما إذ سمعنا وقع القفل الذي كان على باب المأمون إلى دار أبي الحسن ع فقال لنا الرضا ع قوموا تفرقوا فقمنا عنه فجاء المأمون و معه كتاب طويل فأراد الرضا ع أن يقوم فأقسم عليه المأمون بحق رسول الله ص ألا يقوم إليه ثم جاء حتى انكب على أبي الحسن ع و قبل وجهه و قعد بين يديه على وسادة فقرأ ذلك الكتاب عليه فإذا هو فتح لبعض قرى كابل فيه إنا فتحنا قرية كذا و كذا فلما فرغ قال له الرضا ع و سرك فتح قرية من قرى الشرك فقال له المأمون أ و ليس في ذلك سرور فقال يا أمير المؤمنين اتق الله في أمة محمد ص و ما ولاك الله من هذا الأمر و خصك به فإنك قد ضيعت أمور المسلمين و فوضت ذلك إلى غيرك يحكم فيهم بغير حكم الله و قعدت في هذه البلاد و تركت بيت الهجرة و مهبط الوحي و إن المهاجرين و الأنصار يظلمون دونك و لا يرقبون في مؤمن إلا و لا ذمة و يأتي على المظلوم دهر يتعب فيه نفسه و يعجز عن نفقته و لا يجد من يشكو إليه حاله و لا يصل إليك فاتق الله يا أمير المؤمنين في أمور المسلمين و ارجع إلى بيت النبوة و معدن المهاجرين و الأنصار أ ما علمت يا أمير المؤمنين أن والي المسلمين مثل العمود في وسط الفسطاط من أراده أخذه...

🔗 عيون أخبار الرضا عليه السلام ج2 ص 160

@Hadith1398

📝اگر مردم، اهل بیت را درست بشناسند، از ایشان تبعیت خواهند کرد

🔹از حضرت رضا علیه السلام روایت شده که فرمودند: «خدا رحمت کند کسی را که امر ما را زنده کند.» راوی می‌گوید از ایشان پرسیدم امر شما چگونه زنده می‌شود؟ فرمودند: «به اینکه علوم ما اهل بیت را یاد بگیرد و آن را به مردم یاد بدهد؛ چرا که اگر مردم به محاسن کلام ما آگاهی پیدا کنند، از ما تبعیت می‌کنند.»

🔸حدثنا عبد الواحد بن محمد بن عبدوس النيسابوري العطار رضي الله عنه قال حدثنا علي بن محمد بن قتيبة النيسابوري عن حمدان بن سليمان عن عبد السلام بن صالح الهروي قال: سمعت أبا الحسن علي بن موسى الرضا ع يقول رحم الله عبدا أحيا أمرنا فقلت له و كيف يحيي أمركم قال يتعلم علومنا و يعلمها الناس فإن الناس لو علموا محاسن كلامنا لاتبعونا.

🔗عیون اخبار الرضا، ج1، ص307
@Hadith1398

📝چگونه اهل کتاب، عالمانشان را پروردگار خود قرار دادند؟!

🔹از ابو بصیر نقل شده که از حضرت صادق علیه السلام درباره آیه "اتخذوا أحبارهم‏ و رهبانهم أربابا من دون الله" (توبه،31) [یهودیان و مسیحیان علماء و پیشوایان دینی خود را پروردگار خود قرار دادند] پرسیدم، حضرت جواب دادند که به خدا قسم آن عالمان مردم خود را به پرستش خودشان دعوت نکردند و اگر هم این کار را می کردند، مردمشان از آنها قبول نمی کردند، اما آن علماء حرامی را حلال کردند و حلالی را حرام کردند و مردمشان نیز از گفته آنها تبعیت کردند! پس در حالی که متوجه نبودند، آنها را عبادت کردند!

🔸عدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيَى عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ- اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا وَ اللَّهِ مَا دَعَوْهُمْ إِلَى عِبَادَةِ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ دَعَوْهُمْ مَا أَجَابُوهُمْ وَ لَكِنْ أَحَلُّوا لَهُمْ حَرَاماً وَ حَرَّمُوا عَلَيْهِمْ حَلَالًا فَعَبَدُوهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ.

🔗کافی، ج1، ص53
@Hadith1398