📝درباره حدیث لولاک

🔹حضرت زهراء سلام الله علیها، در روایات زیادی مورد مدح قرار گرفته‌اند و در جلالت شان ایشان هیچ گونه تردیدی نیست. اوصافی نظیر "سیدة نساء العالمین"، "الصدیقة"، و همچنین "ارتباط با جبرئیل" و... تنها بخشی از اوصاف بلندی است که درباره شخصیت بزرگ حضرت زهراء سلام الله علیها بیان شده است. (نک: کافی، ج1، ص458)

🔸در روایتی از حضرت باقر علیه السلام آمده: زمانی که فاطمه به دنیا آمد، خداوند به فرشته‌ای وحی کرد و آن فرشته نام فاطمه را بر زبان پیامبر جاری ساخت و پیامبر او را فاطمه نامید. خداوند فرمود: تو را به واسطه علم از جهل جدا کردم و از هرگونه آلودگی پاک کردم. سپس حضرت باقر فرمود: این علم و طهارت، در روز میثاق اتفاق افتاد؛ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: لَمَّا وُلِدَتْ فَاطِمَةُ ع أَوْحَى اللَّهُ إِلَى مَلَكٍ فَأَنْطَقَ بِهِ لِسَانَ مُحَمَّدٍ ص فَسَمَّاهَا فَاطِمَةَ ثُمَّ قَالَ إِنِّي فَطَمْتُكِ بِالْعِلْمِ وَ فَطَمْتُكِ مِنَ الطَّمْثِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع وَ اللَّهِ لَقَدْ فَطَمَهَا اللَّهُ بِالْعِلْمِ وَ عَنِ الطَّمْثِ فِي الْمِيثَاقِ.(کافی، ج1، ص460 و نک: مرآة العقول، ج5، ص344)

🔹اما نقلی به عنوان حدیث قدسی مشهور شده که در آن علت خلقت آسمان‌ها پیامبر و امام علی عنوان شده‌اند و علت خلقت این دو، حضرت زهراء بیان شده است. این نقل چنین است: «ای احمد! اگر تو نبودی افلاک را خلق نمی‌کردم و اگر علی نبود تو را خلق نمی‌کردم و اگر فاطمه نبود شما دو نفر را خلق نمی‌کردم؛ یا احمد لولاک لما خلقت الافلاک و لولا علی لما خلقتک و لولا فاطمه لما خلقتکما.»

🔸آیت الله شبیری زنجانی درباره این حدیث که در فضیلت حضرت زهرا ذکر می‌شود، معتقدند: «اگر چه ایراداتی به سند این روایت وارد است اما از نظر متن قابل دفاع است و برفرض صدور باز این روایت مشکلی ندارد. اگر امام صادق علیه السلام هم نبود خداوند متعال افلاک را خلق نمی کرد. اینها واسطه فیض الهی هستند. اگر حضرت زهرا - سلام الله علیها- و اولاد ایشان نبودند نور هدایت الهی به بشر نمی رسید . اینها واسطه هدایت بین خلق و خالقند. دنیا خلق شده است که مردم به خداوند متعال روی بیاورند و لذا باید همه مقدمات آن طی بشود. باید پیامبری بیاید و یک شخصیتی مانند حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بیاید که از او نسل معصوین به وجود بیاید و همه اینها به هم وابسته است.»
@Hadith1398

📝اهمیت نوافل در قبول شدن نماز

🔹از ابو بصیر نقل شده که مردی به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد: سهو من در نماز زیاد است (یعنی حواسم زیاد پرت می‌شود)، حضرت صادق فرمود: آیا کسی هم هست که در نماز حواسش پرت نشود؟! گفتم فکر نمی‌کنم کسی سهوش از من بیشتر باشد! حضرت فرمود: ای ابا محمد همانا بنده دو سوم نمازش، نصفش، سه چهارم یا کمتر بالا می رود (و قبول می‌شود) به مقداری که در نماز سهو نداشته اما با به جا آوردن نافله، آن مقداری را که سهو داشته، جبران می‌کند. آنگاه ابوبصیر به حضرت صادق عرض کرد: فکر می‌کنم نباید نافله را اصلاً ترک کرد! حضرت فرمودند: بله سزاوار نیست ترک شود.

🔸و عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ أَنَا أَسْمَعُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي كَثِيرُ السَّهْوِ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ وَ هَلْ يَسْلَمُ مِنْهُ أَحَدٌ فَقُلْتُ مَا أَظُنُّ أَحَداً أَكْثَرَ سَهْواً مِنِّي فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ الْعَبْدَ يُرْفَعُ لَهُ ثُلُثُ صَلَاتِهِ وَ نِصْفُهَا وَ ثَلَاثَةُ أَرْبَاعِهَا وَ أَقَلُّ وَ أَكْثَرُ عَلَى قَدْرِ سَهْوِهِ فِيهَا لَكِنَّهُ يَتِمُّ لَهُ مِنَ النَّوَافِلِ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبُو بَصِيرٍ مَا أَرَى النَّوَافِلَ يَنْبَغِي أَنْ تُتْرَكَ عَلَى حَالٍ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَجَلْ لَا.

🔗کافی، ج3، ص363

@Hadith1398

📝فضیلت اشک (بخش اول)

🔹در قرآن کریم در وصف مومنان ذکر شده: «وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى‏ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِ؛ و هنگامی که مومنان آیات نازل شده بر پیامبر را می‌شنوند، چشم‌های آنها را به خاطر شناختی که از حق پیدا کرده اند، گریان می بینی.» (سوره مائده، آیه 83)

🔸در روایات اهل بیت علیهم السلام نیز خشکی چشم، علامت «شقاوت» یا «نفاق» بیان شده است. در کتاب کافی از حضرت صادق علیه السلام به نقل از پیامبر چنین روایت کرده است: «از علائم شقاوت و بدبختی شخص، «خشکی چشم از اشک»، «قساوت قلب»، «شدت حرص در طلب دنیا» و «اصرار برگناه» است؛ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مِنْ عَلَامَاتِ الشَّقَاءِ جُمُودُ الْعَيْنِ وَ قَسْوَةُ الْقَلْبِ وَ شِدَّةُ الْحِرْصِ فِي طَلَبِ الدُّنْيَا وَ الْإِصْرَارُ عَلَى الذَّنْبِ.» (کافی ج2 ص290) این چهار امر در کتاب اختصاص با اندکی تفاوت به عنوان علائم نفاق ذکر شده است. (نک: الاختصاص، ص228)

🔹اما آیا اشک ریختن به صورت مطلق فضیلت است؟ از برخی از روایات ظاهر می‌شود که هر اشکی فضیلت نیست. از پیامبر نقل شده که فرمودند: «کسی که برای بهشت اشک بریزد، داخل بهشت می‌شود و کسی که برای مطامع دنیا اشک بریزد، داخل جهنم می‌شود؛ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ بَكَى عَلَى الْجَنَّةِ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ مَنْ بَكَى عَلَى الدُّنْيَا دَخَلَ النَّارَ.» (نوادر راوندی، ص10) و از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که به علی بن عبد العزیز فرمودند: گریه آنها (ظالمان) تو را فریب ندهد؛ چرا که جایگاه تقوا، قلب است؛ أبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَا عَلِيَّ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ لَا يَغُرَّنَّكَ بُكَاؤُهُمْ فَإِنَّ التَّقْوَى فِي الْقَلْبِ. (صفات الشیعة، ص27) و همچنین از پیامبر نقل شده که فرمودند: هرگاه نفاق شخصی کامل شود، مالک اشک چشمش می‌شود و هر وقت بخواهد با آنها اشک می‌ریزد؛ إذا تمّ فجور العبد ملك‏ عينيه‏ فبكى بهما متى شاء. (نهج الفصاحة ص191)
@Hadith1398

📝داستان زنی که در هنگام قحطی، صدقه داده بود

🔹از حضرت رضا علیه السلام نقل شده که فرمودند: چندین سال در ميان بنى اسرائيل قحطى ایجاد شد. زنى لقمه نانى داشت، آن را به دهان برد تا بخورد، فقيرى گفت: اى كنيز خدا! گرسنه‌‏ام! زن با خود گفت: در اين دوران قحطى، صدقه مى‌‏دهم. و آن لقمه را از دهان بيرون آورد و به فقير داد.

🔹اين زن كودكى خردسال داشت كه براى جمع آورى هيزم به صحرا رفته بود. گرگى آمد و او را ربود. زن شیون کشید و به دنبال گرگ رفت. خداوند جبرئيل را فرستاد و جبرئيل آن كودك را از دهان گرگ بيرون كشيد و به مادرش باز داد و به او گفت: آيا به لقمه‌ای در ازاء لقمه دیگر راضی شدی؟

🔸حدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي الْحَسَنِ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ: ظَهَرَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ قَحْطٌ شَدِيدٌ سِنِينَ مُتَوَاتِرَةً وَ كَانَ عِنْدَ امْرَأَةٍ لُقْمَةٌ مِنْ خُبْزٍ فَوَضَعَتْهَا فِي فِيهَا لِتَأْكُلَ فَنَادَى السَّائِلُ يَا أَمَةَ اللَّهِ الْجُوعُ فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ أَتَصَدَّقُ فِي مِثْلِ هَذَا الزَّمَانِ فَأَخْرَجَتْهَا مِنْ فِيهَا فَدَفَعَتْهَا إِلَى السَّائِلِ وَ كَانَ لَهَا وَلَدٌ صَغِيرٌ يَحْطِبُ فِي الصَّحْرَاءِ فَجَاءَ الذِّئْبُ فَاحْتَمَلَهُ فَوَقَعَتِ الصَّيْحَةُ فَعَدَتِ الْأُمُّ فِي أَثَرِ الذِّئْبِ فَبَعَثَ اللَّهُ إِلَيْهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى جَبْرَئِيلَ ع فَأَخْرَجَ الْغُلَامَ مِنْ فَمِ الذِّئْبِ فَدَفَعَهُ إِلَى أُمِّهِ فَقَالَ لَهَا جَبْرَئِيلُ ع يَا أَمَةَ اللَّهِ أَ رَضِيتِ لُقْمَةً بِلُقْمَةٍ.

🔗ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ص140

@Hadith1398

📝تاملی بر دعای معروف ماه رجب
🖌#محسن_سلیمانی طلبه مقطع خارج فقه و اصول

🔹طبق نقل معروف، این دعا مختص به ماه رجب است ولی مختص به اوقات بعد از نماز نیست و در هر ساعتی از صبح و شب این ماه شریف می‌توان آن را خواند و طبق نقل دیگر، این دعاء از ادعیه غیر موقت است و خواندن آن در هر زمانی وارد شده است. آنچه در حال حاضر متداول شده به این صورت است که افراد در حال خواندن فقره پایانی، با دست چپ محاسن خود را گرفته و انگشت سبابه دست راست را برخی با سرعت زیاد و برخی با سرعت کم به چپ و راست تکان می‌دهند.

🔸به نظر می‌رسد که آنچه حضرت در این دعا انجام دادند، صرفاً یک عمل تعبدی نبوده بلکه ایشان حالتی را ایجاد نمودند که واقعاً مبین حالت تضرع، انکسار و التجاء به درگاه الهی بوده است؛ بنابراین باید التجاء به وسیله انگشت سبابه به نحوی باشد که وجداناً این حالت تضرع ادراک شود و تناسب داشته باشد. براساس تجربیات شخصی و آنچه از عامه مؤمنین دیده شده، چنین تناسبی احساس نمی‌شود و اتفاقاً فلسفه این نحوه حرکت انگشت سبابه از جانب بسیاری از افراد، محل سؤال و اشکال است. در برخی نوشته‌ها دیده می‌شود که به جهت تقریب به ذهن این حالت را تشبیه به حالتی نموده‌اند که سگی در مقابل صاحب خود دم تکان می‌دهد و چنین استفاده کرده‌اند که فردی که مشغول به دعای ماه رجب است با این تشبیه ذهنی، حالت خضوع و خشوع را به دست می‌آورد ولی این تشبیه و این استفاده، هیچ وجه قابل قبولی ندارد و پذیرفتنی نیست و همواره در لسان ادعیه و روایات، از حالات خضوع و انکسار عبد در مقابل مولی سخن به میان آمده نه حیوان در مقابل صاحب خود!

متن کامل یادداشت را در اینستنت ویو مطالعه کنید.
@Hadith1398

📝تجویز فرار از بیماری‌های مسری

🔹از محمد بن مسلم نقل شده که از امام صادق علیه السلام پرسید: چون وبا در سرزمینی افتد، آیا از آن کناره‌گیری کنیم؟ پس فرمود: چه اشکالی خواهد داشت که از وبا بگریزی؟؛ محمد بن مسلم قال‏: قلت له وباء اذا وقع فى الارض ا نعتزل قال و ما باس ان تعتزل الوباء؟ (الأصول الستة عشر، شبستري، ص150) پاسخ امام به گونه‌ای است که این گونه فرار یک واکنش بدیهی عقلی فرض شده.

🔸اما اهل سنت روایاتی از پیامبر (ص) نقل کرده‌اند که فرار از طاعون یا وباء، مانند فرار از جنگ و مردن با وبا را شهادت توصیف کرده اند. اما ظاهراً این احادیث بر امامان عرضه شده و ائمه آن را مخصوص فرار از طاعون در مرز مقابله و نبرد با دشمن دانسته‌اند:

💬از حلبى نقل شده که از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: در ناحیه‌ای از شهرى وبا آمده و کسی از اين‏ قسمت به جای ديگر شهر منتقل گردد، يا در شهرى است و از آنجا بشهر ديگر منتقل شود (چگونه است)؟ فرمود عيبى ندارد، و اينكه پيغمبر (ص) از اين كار نهى فرمود تنها در آنجائى بود كه ديده‏‌بانانى در برابر دشمن بودند و وباء در آنها پيدا شد، رسول خدا (ص) فرمود: هر كه از آنجا بگريزد همانند كسى است كه از جنگ با دشمن گريخته، و اين سخن را فرمود، بخاطر آنكه نمي‌خواست آنها مراكز خود را خالى كنند (و راه را براى ورود دشمن باز كنند)؛ علي عن أبيه عن ابن أبي عمير عن حماد بن عثمان عن الحلبي عن أبي عبد الله ع قال: سألت أبا عبد الله ع عن الوباء يكون في ناحية المصر فيتحول الرجل إلى ناحية أخرى أو يكون في مصر فيخرج منه إلى غيره فقال لا بأس إنما نهى رسول الله ص عن ذلك لمكان ربيئة كانت بحيال العدو فوقع فيهم الوباء فهربوا منه فقال رسول الله ص الفار منه كالفار من الزحف كراهية أن يخلو مراكزهم. (الكافي، ج8، ص108 و نک: معاني الأخبار، ص254 و علل الشرائع، ج2، ص520)

🔹با این حال در روایت دیگری قید دیگری نیز برای تجویز فرار از وبا ذکر شده که آن عدم وقوع وبا در مسجدی است که شخص در آن نماز می‌خواند؛ و سألته عن الوباء يقع في الأرض هل يصلح للرجل أن يهرب منه قال يهرب منه ما لم يقع في مسجده الذي يصلي فيه فإذا وقع في أهل مسجده الذي يصلي فيه فلا يصلح له الهرب منه‏. (مسائل علي بن جعفر و مستدركاتها، ص117 و نک: معاني الأخبار، ص254)

🔸اما ظاهراً فقهاء شیعه آن را حمل بر کراهت کرده‌اند. به عنوان نمونه صاحب عروه می‌نویسد: «و يجوز الفرار من الوباء و الطاعون و ما في بعض الأخبار من أن الفرار من الطاعون كالفرار من الجهاد مختص بمن كان في ثغر من الثغور لحفظه نعم لو كان في المسجد و وقع الطاعون في أهله يكره الفرار منه‌.» (العروة الوثقى، ج‌1، ص: 376‌)

@Hadith1398

📝کرامتی از امام جواد علیه السلام

🔹شخصی به نام قاسم بن محسن نقل می‌کند در مسیری که از مدینه به مکه می‌آمدم شخص بادیه نشینی که وضعیت جسمی ضعیفی داشت نزد من آمد و از من در خواست کمک کرد، دلم برای او به رحم آمد و به او نانی دادم.
در ادامه ی مسیر باد شدیدی وزید و عمامه‌ی من را از سرم برداشت و به جایی پرتاب کرد که هرچه گشتم دیگر عمامه را پیدا نکردم!
به مدینه رسیدم و نزد امام جواد ع شرف حضور پیدا کردم، امام جواد ع فرمودند قاسم! عمامه‌ات در مسیر گم شد؟ گفتم: آری! حضرت از غلامشان خواستند که عمامه‌ام را برایم بیاورد. غلام رفت و عمامه‌ام را برایم آورد با تعجب پرسیدم: عمامه‌ی من چطور نزد شما آمده؟ حضرت فرمودند: به ان عرب صدقه دادی خدا به عنوان تشکر از تو عمامه‌ات را به تو برگرداند. و خداوند اجر احسان کنندگان را ضایع نمی‌کند.

🔸ما رُوِيَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ الْمُحَسِّنِ‏ قَالَ: كُنْتُ فِيمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَ الْمَدِينَةِ فَمَرَّ بِي أَعْرَابِيٌّ ضَعِيفُ الْحَالِ فَسَأَلَنِي شَيْئاً فَرَحِمْتُهُ فَأَخْرَجْتُ لَهُ رَغِيفاً فَنَاوَلْتُهُ إِيَّاهُ فَلَمَّا مَضَى عَنِّي هَبَّتْ رِيحٌ زَوْبَعَةٌ فَذَهَبَتْ بِعِمَامَتِي مِنْ رَأْسِي فَلَمْ أَرَهَا كَيْفَ ذَهَبَتْ وَ لَا أَيْنَ مَرَّتْ فَلَمَّا دَخَلْتُ الْمَدِينَةَ صِرْتُ إِلَى أَبِي جَعْفَرِ بْنِ الرِّضَا ع فَقَالَ لِي يَا قَاسِمُ ذَهَبَتْ عِمَامَتُكَ فِي الطَّرِيقِ‏ قُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ يَا غُلَامُ أَخْرِجْ إِلَيْهِ عِمَامَتَهُ‏ فَأَخْرَجَ إِلَيَّ عِمَامَتِي‏ بِعَيْنِهَا قُلْتُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ كَيْفَ صَارَتْ إِلَيْكَ قَالَ تَصَدَّقْتَ عَلَى الْأَعْرَابِيِّ فَشَكَرَهُ اللَّهُ لَكَ وَ رَدَّ إِلَيْكَ عِمَامَتَكَ وَ إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ‏

🔗كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)، ج‏2، ص: 368

@Hadith1398

📝تاثیر شکرگزاری در دفع بلاء

🔹از حضرت باقر علیه السلام نقل شده که فرمودند: هرگاه شخص گرفتاری را دیدی، بدون آنکه او بشنود سه بار بگو: «سپاس خدایی را که به من از آنچه تو به آن گرفتاری، عافیت بخشید که اگر می خواست، من نیز گرفتار می‌شدم.» هرکس این را بگوید، به آن بلاء هیچ گاه گرفتار نخواهد شد.

🔸علِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْخَزَّازِ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: تَقُولُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ إِذَا نَظَرْتَ إِلَى الْمُبْتَلَى مِنْ غَيْرِ أَنْ تُسْمِعَهُ- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي مِمَّا ابْتَلَاكَ بِهِ وَ لَوْ شَاءَ فَعَلَ قَالَ مَنْ قَالَ ذَلِكَ لَمْ يُصِبْهُ ذَلِكَ الْبَلَاءُ أَبَداً.

🔗کافی، ج2، ص97
@Hadith1398

📝بشارت میلاد امیر المؤمنین علیه السلام

🔹مرحوم کلینی به سند خود از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمودند: «فاطمه بنت اسد نزد ابوطالب رفت تا بشارت تولد پیامبر صلوات الله علیه را به او بدهد؛ جناب ابوطالب گفت: قدری صبر کن، من تو را به کودکی همانند این بشارت خواهم داد، تنها با این تفاوت که آن کودک پیامبر نیست»... .

🔸الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الْفَارِسِيِّ، عَنْ أَبِي حَنِيفَةَ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيى‏، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبَانٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ:
قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام: «إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَسَدٍ جَاءَتْ إِلى‏ أَبِي طَالِبٍ لِتُبَشِّرَهُ بِمَوْلِدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله، فَقَالَ أَبُو طَالِبٍ: اصْبِرِي سَبْتاً، أُبَشِّرْكِ بِمِثْلِهِ إِلَّا النُّبُوَّةَ»... .

🔗الكافي (ط - دارالحديث)، ج‏2، ص: 474
@Hadith1398

📝داستان خواب متوکل درباره ورود امام علی به آتش!

ملا اسماعیل خواجویی در حاشیه‌اش بر کتاب مفتاح الفلاح شیخ بهایی، نقل کرده که متوکل خلیفه ظالم عباسی، در خواب دید که امام علی علیه السلام وارد آتش شد و از آن خارج نشد!
متوکل از خواب بیدار شد و بابت خوابش بسیار خوشحال شد! احمد بن حنبل نزد او آمد، و متوکل خوابش را به عنوان بشارت برای او نقل کرد و از او خواست تا مُعبّر زبردستی را آماده کند تا این خواب را تعبیر کند. احمد بن حنبل گفت شخص نابینایی هست که خواب تعبیر می‌کند. وی را حاضر کردند و متوکل بدون اینکه نامی از امام علی ببرد، گفت: من خواب مردی از مسلمانان را دیدم که وارد آتش شد و از آن خارج نشد! تعبیر این خواب چیست؟ آن شخص نابینا گفت: تا ده هزار درهم برای من نیاورید، آن را تعبیر نمی‌کنم!
پول را برای او فراهم کردند و آن مُعبّر گفت بار دیگر خوابتان را برای من تعریف کنید. متوکل بار دیگر خوابش را گفت. آن معبر گفت این خواب باید درباره پیامبر یا وصی پیامبری باشد! چهره متوکل سیاه شد و گفت به چه دلیل این را می‌گویی؟! آن شخص گفت: به دلیل این آیه: «فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَهَا»
متوکل عصبانی شد و گفت این را درباره علی بن ابی طالب دیدم! شخص نابینا، ده هزار درهم را برداشت و بلند شد و گفت: مثل اینکه نشنیده‌اید که بر بالای منبر کوفه گفت: «انا قسیم الجنة و النار!»

🔗مفتاح الفلاح با تعلیقات ملا اسماعیل خواجویی ص493
@Hadith1398

📝گزارشی از حلم امیرالمومنین علیه السلام

🔹امیرالمومنین از کنار خرمافروشان رد می شدند که کنیزی گریه می‌کرد. حضرت علت گریه او را جویا شدند.
کنیز گفت: مولای من با درهمی من را برای خرید خرما فرستاد. من نیز از این مرد خرما خریدم و آن را برای ایشان بردم ولی آنها خرما را نپسندیدند. این مرد نیز خرما را پس نمی‌گیرد.
حضرت به خرمافروش فرمودند: این خادم است و خودش اختیار ندارد. خرما را بگیر و درهم او را بازگردان.
مرد خرمافروش به پا خاست و با مشت به سینه حضرت زد. مردم به او گفتند که او امیرالمومنین است.
نفس مرد به شماره افتاد و رنگش زرد شد. خرما را گرفت و درهم را به کنیز بازگرداند.
خرمافروش به حضرت عرض کرد: یا امیرالمونین از من راضی باشید.
حضرت فرمودند: آنچه من را راضی می‌کند این است که کار خود را اصلاح کنی.

🔸روی أنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ع مَرَّ بِأَصْحَابِ التَّمْرِ فَإِذَا هُوَ بِجَارِيَةٍ تَبْكِي فَقَالَ يَا جَارِيَةُ مَا يُبْكِيكِ فَقَالَتْ بَعَثَنِي مَوْلَايَ بِدِرْهَمٍ فَابْتَعْتُ مِنْ هَذَا تَمْراً فَأَتَيْتُهُمْ بِهِ فَلَمْ يَرْضَوْهُ فَلَمَّا أَتَيْتُهُ بِهِ أَبَى أَنْ يَقْبَلَهُ قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنَّهَا خَادِمٌ وَ لَيْسَ لَهَا أَمْرٌ فَارْدُدْ إِلَيْهَا دِرْهَمَهَا وَ خُذِ التَّمْرَ فَقَامَ إِلَيْهِ الرَّجُلُ فَلَكَزَهُ فَقَالَ النَّاسُ هَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فَرَبَا الرَّجُلُ‏ وَ اصْفَرَّ وَ أَخَذَ التَّمْرَ وَ رَدَّ إِلَيْهَا دِرْهَمَهَا ثُمَّ قَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ارْضَ عَنِّي فَقَالَ مَا أَرْضَانِي عَنْكَ إِنْ أَصْلَحْتَ أَمْرَكَ.

🔗مناقب ابن شهرآشوب، ج2، ص 112
@Hadith1398

📝سخن امام علی در هنگام بدرقه ابوذر؛ این قوم به دلیل ترس از دست دادن دنیایشان از تو مى‌ترسند و تو از ایشان به خاطر دینت مى‌ترسى!

♦️ زمانى كه ابوذر را از مدینه تبعيد كردند، نقل شده که اميرالمؤمنين عليه‌السلام در هنگام بدرقه وی فرمود:

🔹 اى ابوذر، همانا تو براى خداوند [و در راه کسب رضایت او] مورد خشم قرار گرفته‌اى، پس به او امید داشته باش. بدرستى که این قوم از ترس دنیایشان از تو مى‌ترسند و تو از ایشان به خاطر دینت مى‌ترسى! ...اگر بر بنده‌ای بلایی نازل شود که آسمانها و زمین بهم بچسبد و او در میان آنها بماند و با این حال پرهیزگارى نماید، خداوند براى او راه فرار و چاره فراهم نماید. پس جز حق با تو انس نگیرد و چیزی جز باطل تو را به وحشت نیندازد.

🔸يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ إِنَّمَا غَضِبْتَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- فَارْجُ مَنْ غَضِبْتَ لَهُ إِنَّ الْقَوْمَ خَافُوكَ عَلَى دُنْيَاهُمْ وَ خِفْتَهُمْ عَلَى دِينِكَ .... وَ اللَّهِ لَوْ كَانَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ عَلَى عَبْدٍ رَتْقاً ثُمَّ اتَّقَى اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لَهُ مِنْهَا مَخْرَجاً فَلَا يُؤْنِسْكَ إِلَّا الْحَقُّ وَ لَا يُوحِشْكَ إِلَّا الْبَاطِلُ»

🔗کافی، ج‏8، ص206

@Hadith1398

📝درمان بیماری با اسباب غیر عادی (بخش اول)
🖌حجت الاسلام امینی

🔹آنچه از اسلام مسلم است و روایات متعددی به ان پرداخته این است که اسلام به رعایت مسائل بهداشتی اعم از مسواک کردن (وسائل الشیعه، ج2، ص5؛ ابواب سواک باب 1 و 2 و 3 و4و 5 و 6 و 7) ، رعایت نظافت اعضای بدن و استحمام کردن (همان، ج 2، ابواب اداب الحمام باب 2)، ناخن گرفتن (همان، ج 2، ابواب اداب الحمام باب 80- 81- 82- 83)، نظافت سر و بدن (همان، ابواب آداب الحمام باب 60 و 63)، رعایت مسائل بهداشتی در خورد و خوراک، تهیه ی ظرف مناسب برای غذا، آداب بهداشتی موقع غذا خوردن (همان، ج 24، ص431، باب جمله من آداب المائده؛ جالب است بدانیم در مورد آداب غذا خوردن 112 باب ذکر شده است)، استحباب استحمام هر دو روز یک بار (همان، ابواب آداب الحمام باب 2) ، پرهیز از آب های آلوده (وسائل الشیعه، ج1، ص219، باب 11 من ابواب ماء المضاف) و... به طور قابل توجهی پرداخته است.

🔸نگاه اسلام به مقوله ی بهداشت شخصی و بهداشت عمومی جامعه اعم از خانه، مسجد، کوچه و خیابان، آب های عمومی و راکد، یک نگاه بسیار دقیق و منضبط است که خود نیازمند مقاله ای مجزا است و ما برای ارجاع مخاطبِ این مقاله مراجعه به کتاب شریف وسائل الشیعه ابتدای جلد 2 را توصیه می‌کنیم. نگاه اجمالی به تیتر ابواب کتاب وسائل الشیعه در این مجلد هر منصفی را اقناع می‌کند که اسلام در زمینه ی بهداشت شخصی و اجتماعی اهتمام فوق العاده‌ای داشته است که ممکن است کسی آن را افراط در مساله‌ی بهداشت بداند.

🔹اما نکته‌ای که مرکز این مقاله است این است که توجه اسلام به معنویت و رفع بیماری ها و گرفتاری‌ها با دعا و خضوع و خشوع و تضرع به سوی خدای متعال به عنوان یگانه سبب مستقل در عالم و توسل به بزرگان دینی اعم از پیامبران گذشته ص و پیامبر اکرم ص و خاندان مطهرشان نیز از مسلمات شیعیان و بلکه مضمون روایاتی از جوامع صحیح اهل سنت است.

🔸آنچه باعث تعجب جدی نویسنده‌ی این مقاله است این است که برخی مغرضانه و یا به جهالت و عدم آشنایی با شیوه‌ی اسلام پژوهی ادعا می کنند که پیامبر اکرم ص و ائمه ع محل مراجعه‌ی به جهت استشفاء و درمان بیماری ها از راه های معنوی و ادعیه و...نبوده‌اند و در دین اسلام چنین توصیه‌ای توسط متولیان دینی نشده است.
@Hadith1398

📝صلاح امورتان در صالح شدن حاکم‌تان است

🔹از حضرت کاظم علیه السلام نقل شده که به پیروانشان فرمودند: با ترک اطاعت سلطان خود را به هلاکت نیندازید؛ اگر حاکمتان عادل است از خدا بخواهید باقی بماند و اگر جائر است از خدا بخواهید وی را اصلاح کند؛ چرا که صلاح امور شما در صالح شدن سلطان شماست. سلطان عادل مانند یک پدر مهربان است پس هرچه را که برای خود دوست دارید، برای او نیز دوست داشته باشید و هرچه را که نمی‌پسندید برای او نیز مکروه بدارید.

🔸حدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَدَانِيُّ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَيْهِ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع عَنْ أَبِيهِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ أَبِيهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع أَنَّهُ قَالَ لِشِيعَتِهِ يَا مَعْشَرَ الشِّيعَةِ لَا تُذِلُّوا رِقَابَكُمْ بِتَرْكِ طَاعَةِ سُلْطَانِكُمْ فَإِنْ كَانَ عَادِلًا فَاسْأَلُوا اللَّهَ إِبْقَاءَهُ وَ إِنْ كَانَ جَائِراً فَاسْأَلُوا اللَّهَ إِصْلَاحَهُ فَإِنَّ صَلَاحَكُمْ فِي صَلَاحِ سُلْطَانِكُمْ وَ إِنَّ السُّلْطَانَ الْعَادِلَ بِمَنْزِلَةِ الْوَالِدِ الرَّحِيمِ فَأَحِبُّوا لَهُ مَا تُحِبُّونَ لِأَنْفُسِكُمْ وَ اكْرَهُوا لَهُ مَا تَكْرَهُونَ لِأَنْفُسِكُمْ.

🔗الأمالي( للصدوق)، ص338

@Hadith1398

📝درمان بیماری با اسباب غیر عادی (بخش دوم)
🖌حجت الاسلام امینی

🔹ما در ذیل تنها به ذکر نمونه ای از خروار (به تعبیر حقیقی و نه کنایه ای) از روایاتی که دال بر عنایت اسلام و دین به درمان امراض از راه های معنوی و غیر طبیعی است، می پردازیم و شواهدی اقامه خواهیم نمود که ائمه ع از جمله اموری که انجام میداده‌اند درمان بیماران خصوصا بیماران صعب العلاج از طریق کرامت و خرق عادت بوده است و این یا بواسطه‌ی قدرت تکوینی‌ای بوده است که خدا به انها تفویض نموده بوده و یا به عنوان واسطه و شفیع از استجابت دعای خویش استفاده می‌کرده‌اند.

🔸این نکته نیز لازم به ذکر است که تعداد این روایات به قدری زیاد است که از حد تواتر بارها و بارها بیشتر است و خدشه‌ی در اسناد این روایات جایی ندارد علاوه بر اینکه در بین روایات مدعا روایات صحیح السند وجود دارد.

🔹آنچه مدعای نویسنده ی این وجیزه است این است که:

1️⃣اولا: شفا به صورت مستقل از ادویه ی متعارف توسط ائمه ع انجام می شده است و یکی از کرامات رایج توسط پیامبران و ائمه ع شفای امراض جسمی بدون استناد به دارو بوده است.

2️⃣ثانیا: آنچه از روایات مستفاد است این است که ائمه در تاثیر پذیری داروهای متعارف، توسل و ادعیه را نیز ضمیمه می‌کرده‌اند و تاثیر دارو را در سایه‌ی معنویت و قدرت‌های معنوی الهی بیشتر می‌دیده‌اند و به این امر توصیه می‌کرده‌اند.

🔸این دو امر با هم منافات ندارند اینکه ائمه امر به طبابت متعارف و خواص موجود در گیاهان دارویی و... می‌کرده‌اند و گاهی نیز در موارد خاص از قدرت معنوی خویش استفاده می‌کرده‌اند و به صورت مستقل از دارو دعا و توسل را وسیله‌ی درمان می‌دانسته‌اند.

🔹در این مطلب به ذکر نمونه ای از روایاتی که ادعا شد می پردازیم. البته قبل از شروع در روایات می توان ادعا کرد که قران نیز به این امر اذعان دارد که همانطور که بیماری از راه متعارف و خواصی که خدای متعال در گیاهان قرار داده است ممکن است از راه معنوی و غیر عادی نیز امکان شفای بیماری حتی بیماری های لاعلاج هست.
@Hadith1398

📝ایمان حضرت ابوطالب

🔹از جابر نقل شده که به پیامبر عرض کرد: ای رسول خدا! مردم می‌گویند ابوطالب کافر از دنیا رفت. پیامبر فرمود: ای جابر پروردگار تو به غیب آگاه‌تر است. آن شب که به معراج رفتم و به نهایت عرش رسیدم، چهار نور دیدم؛ آن چهار نور عبدالمطلب، عمویم ابوطالب، پدرم عبدالله و پسر عمویم جعفر بود. گفتم ای پروردگار من به واسطه چه کاری به این درجه رسیدند؟ خداوند فرمود: به دلیل کتمان ایمان و اظهار کفر (به خاطر تقیه) تا وقتی که از دنیا رفتند.

🔸قَالَ جَابِرٌ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ يَقُولُونَ إِنَّ أَبَا طَالِبٍ مَاتَ كَافِراً قَالَ يَا جَابِرُ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَتِ اللَّيْلَةُ الَّتِي أُسْرِيَ بِي إِلَى السَّمَاءِ انْتَهَيْتُ إِلَى الْعَرْشِ فَرَأَيْتُ أَرْبَعَةَ أَنْوَارٍ فَقِيلَ لِي هَذَا عَبْدُ الْمُطَّلِبِ وَ هَذَا عَمُّكَ أَبُو طَالِبٍ وَ هَذَا أَبُوكَ عَبْدُ اللَّهِ وَ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقُلْتُ إِلَهِي بِمَ نَالُوا هَذِهِ الدَّرَجَةَ قَالَ بِكِتْمَانِهِمُ الْإِيمَانَ وَ إِظْهَارِهِمُ الْكُفْرَ حَتَّى مَاتُوا عَلَى ذَلِكَ.

🔗جامع الأخبار(للشعيري)، ص:16

@Hadith1398

📝توضیح امام صادق درباره چهار گروه از مردم

🔹از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: مردم چهار گروه هستند:

1️⃣جاهلى كه غرق در هوا و هوس و در معرض هلاكت است.

2️⃣عابدى كه تظاهر به تقوا مى‌كند و هر چه بيشتر عبادت مى‌نمايد، تكبرش بيشتر مى‌شود.

3️⃣عالمى كه مى‌خواهد پشت سرش حركت كنند و دوست دارد از او تعريف نمايند.

4️⃣حق شناسِ حق پويى كه دوست دارد حق را به پا دارد، اما یا ناتوان است و یا زير سلطه. چنين فردى بهترين نمونه روزگار و عاقل‌ترين مردم دوران است.

🔸حدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمُقْرِئُ الْجُرْجَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَوْصِلِيُّ بِبَغْدَادَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَاصِمٍ الطَّرِيفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ عَيَّاشُ بْنُ زَيْدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْكَحَّالُ مَوْلَى زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ الْحَسَنِ قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ: النَّاسُ عَلَى أَرْبَعَةِ أَصْنَافٍ جَاهِلٌ متردي [مُتَرَدٍّ] مُعَانِقٌ لِهَوَاهُ وَ عَابِدٌ متقوي [مُتَقَوٍّ] كُلَّمَا ازْدَادَ عِبَادَةً ازْدَادَ كِبْراً وَ عَالِمٌ يُرِيدُ أَنْ يُوطَأَ عُقْبَاهُ وَ يُحِبُّ مَحْمَدَةَ النَّاسِ وَ عَارِفٌ عَلَى طَرِيقِ الْحَقِّ يُحِبُّ الْقِيَامَ بِهِ فَهُوَ عَاجِزٌ أَوْ مَغْلُوبٌ فَهَذَا أَمْثَلُ أَهْلِ زَمَانِكَ وَ أَرْجَحُهُمْ عَقْلًا.

🔗الخصال، ج1، ص262

@Hadith1398

📝درمان بیماری با اسباب غیر عادی (بخش سوم)
🖌حجت الاسلام امینی

🔻شفا به غیرعادت در قرآن

1️⃣و رَسُولاً إِلى‏ بَني‏ إِسْرائيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى‏ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ في‏ بُيُوتِكُمْ إِنَّ في‏ ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ (آل عمران / 49)

🔸ترجمه: «و پيامبرى است كه به سوى بنى اسرائيل فرستاده خواهد شد با اين سخن كه من با نشانه‏‌اى از جانب پروردگارتان [كه رسالت مرا تأييد مى‌‏كند] نزد شما آمده‏‌ام. من از گل براى شما چيزى همانند شكل پرندگان مى‌‏سازم و در آن‏ها مى‌‏دمم پس به اذن خدا پرندگانى مى‌‏شوند، و كور مادرزاد و كسى را كه دچار پيسى است، بهبودى مى‏‌بخشم، و به اذن خدا مردگان را زنده مى‌‏كنم، و شما را از آنچه خواهيد خورد و از آنچه در خانه‌‏هايتان ذخيره مى‏‌كنيد خبر مى‌‏دهم. قطعا در اينها براى شما اگر مؤمن باشيد نشانه‏‌اى است.»

2️⃣و تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَى باذنی (سوره مائده آیه110)

🔸ترجمه: «...و كور مادرزاد و كسى را كه دچار پيسى بود به اذن من بهبودى مى‌‏بخشيدى، و آن‏گاه كه مردگان را به اذن من از گور زنده بيرون مى‌‏آوردى‏...»

🔹در این دو آیه، خداوند از توانایی‌هایی که حضرت عیسی با اذن او به دست آورده بود، حکایت می‌کند و بیماری‌های صعب العلاج را حضرت عیسی درمان می‌کرد.

3️⃣فلَمَّا أَنْ جَاءَ الْبَشِيرُ أَلْقَاهُ عَلَى وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيراً (سوره یوسف، آیه96)

🔸ترجمه: «و هنگامى كه مژده‏رسان آمد، پيراهن را بر چهره يعقوب افكند و او بينا شد. او به فرزندانش گفت: مگر به شما نگفتم كه من از صفات خدا چيزهايى مى‏‌دانم كه شما نمى‌‏دانيد؟»

🔹مطابق این آیه حضرت یعقوب که نابینا شده بود، به واسطه پیراهن حضرت یوسف بینا شد که شاهد دیگری بر تصرفات خارق العادة می‌تواند باشد.

♦️به طور کلی بنابر شهادت نص صریح قرآن توانایی‌های پیامبران و اولیاء الهی قابل انکار نیست. قرآن آصف بن برخیا را دارای بهره‌ای از علم کتاب توصیف می‌کند که به همین سبب توانایی انتقال تخت بلقیس را در کمتر از چشم برهمزدنی داشت. (سوره نمل، آیه40) بنابراین وقوع تصرفات خارق العادة از سوی اولیاء الهی امر ناممکنی نیست.

@Hadith1398

📝لزوم تواضع نسبت به شاگرد و استاد

🔹از حضرت صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: علم را بیاموزید و در کنار آن با صبر و وقار خود را زینت دهید. در مقابل شخصی که به او علم می‌آموزید و نسبت به کسی که از او علم فرا می‌گیرید، متواضع باشید. از عالمان متکبر نباشید که تکبرتان باعث نابودی ثمرات علم‌تان شود.

🔸مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطَّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ تَزَيَّنُوا مَعَهُ بِالْحِلْمِ وَ الْوَقَارِ وَ تَوَاضَعُوا لِمَنْ تُعَلِّمُونَهُ الْعِلْمَ وَ تَوَاضَعُوا لِمَنْ طَلَبْتُمْ مِنْهُ الْعِلْمَ وَ لَا تَكُونُوا عُلَمَاءَ جَبَّارِينَ فَيَذْهَبَ بَاطِلُكُمْ بِحَقِّكُمْ.

🔗الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏1، ص36
@Hadith1398

📝درمان بیماری با اسباب غیر عادی (بخش چهارم)
🖌حجت الاسلام امینی

🔻شفاء به غیر عادت در سنت

1️⃣مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُوسَى‏ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ صَاحِبِ الشَّعِيرِ عَنْ حُسَيْنٍ الْخُرَاسَانِيِّ وَ كَانَ خَبَّازاً قَالَ: شَكَوْتُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَجَعاً بِي فَقَالَ إِذَا صَلَّيْتَ فَضَعْ يَدَكَ مَوْضِعَ سُجُودِكَ ثُمَّ قُلْ بِسْمِ اللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص اشْفِنِي يَا شَافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سُقْماً شِفَاءً مِنْ‏ كُلِ‏ دَاءٍ وَ سُقْمٍ. (الكافي (ط - الإسلامية)، ج‏2، ص567)

🔹شخصی به نام حسین خراسانی نقل میکند از دردی که داشتم نزد امام صادق شکوه کردم حضرت فرمودند بعد از نماز دستت را به محل سجده گاهت بگذار و این دعا را بخوان: بِسْمِ اللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ص اشْفِنِي يَا شَافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سُقْماً شِفَاءً مِنْ‏ كُلِ‏ دَاءٍ وَ سُقْمٍ.

2️⃣وَ عَنِ الصَّادِقِ ع قَالَ‏ أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى مُوسَى‏ بْنِ عِمْرَانَ ع تَدْرِي لِمَ انْتَجَبْتُكَ مِنْ خَلْقِي وَ اصْطَفَيْتُكَ بِكَلَامِي‏ قَالَ لَا يَا رَبِّ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ أَنِّي اطَّلَعْتُ إِلَى الْأَرْضِ فَلَمْ أَعْلَمْ لِي عَلَيْهَا أَشَدَّ تَوَاضُعاً مِنْكَ فَخَرَّ مُوسَى سَاجِداً وَ عَفَّرَ خَدَّيْهِ فِي التُّرَابِ تَذَلُّلًا مِنْهُ لِرَبِّهِ تَعَالَى فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنِ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَ أَمِرَّ يَدَكَ فِي مَوْضِعِ سُجُودِكَ وَ امْسَحْ بِهِمَا وَجْهَكَ وَ مَا نَالَتَا مِنْ بَدَنِكَ‏ فَإِنِّي أُؤَمِّنُكَ مِنْ‏ كُلِ‏ دَاءٍ وَ سُقْمٍ‏. ( الدعوات (للراوندي) / سلوة الحزين، ص78)

🔹در حدیثی قدسی آمده است سر را از سجده بردار و دستت را بر محل سجده گاهت بکش و به صورت خود و قسمتهای مختلف بدنت بمال این کار باعث می شود که از هر درد و بیماری نجات پیدا کنی.

👈🏻البته باید توجه داشت که این روایات به معنای این نیست که با این کار دیگر نیاز به رعایت مسائل بهداشتی نیست بلکه به اصطلاح علمی این روایات را مقتضی می نامند یعنی یکی از عوامل کمک کننده به کم شدن بیماری، این عمل معنوی است.


3️⃣جا، المجالس للمفيد ما، الأمالي للشيخ الطوسي الْمُفِيدُ عَنِ الْجِعَابِيِّ عَنِ الْحُسَيْنِ‏ بْنِ الْهَادِ بْنِ حَمْزَةَ أبو [أَبِي‏] عَلِيٍّ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ الْأَصْفَهَانِيِ‏ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَصْفَهَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ: دَعَانِي النَّبِيُّ ص وَ أَنَا أَرْمَدُ الْعَيْنِ فَتَفَلَ فِي عَيْنِي وَ شَدَّ الْعِمَامَةَ عَلَى رَأْسِي وَ قَالَ اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنْهُ الْحَرَّ وَ الْبَرْدَ فَمَا وَجَدْتُ بَعْدَهَا حَرّاً وَ لَا بَرْداً. ( بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏18، ص4)

🔹امیر المومنین ع فرمودند زمانی که من درد چشم شدیدی داشتم پیامبر مرا صدا زد و از آب دهان مبارکشان به چشم من مالیدند و عمامه‌ای را بر سرم محکم بستند و فرمودند خدایا گرمی وسردی را از علی ع برطرف بفرما (کنایه از بیماری هایی است که باعث تب و لرزش بدن و...) می‌شود این کار پیامبر ص باعث شد که بعد از ان دیگر هیچ گرمی و سردی متوجه من نشود.
@Hadith1398

📝درمان بیماری با اسباب غیر عادی (بخش پنجم)
🖌حجت الاسلام امینی

🔻شفاء به غیر عادت در سنت

4️⃣بصائر الدرجات أَيُّوبُ بْنُ نُوحٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَى عَنْ حَمَّادِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي عَوْفٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَأَلْطَفَنِي وَ قَالَ إِنَّ رَجُلًا مَكْفُوفَ الْبَصَرِ أَتَى النَّبِيَّ ص فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَرُدَّ عَلَيَّ بَصَرِي قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ ثُمَّ أَتَاهُ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لِي أَنْ يَرُدَّ عَلَيَّ بَصَرِي قَالَ فَقَالَ الْجَنَّةُ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَوْ يُرَدُّ عَلَيْكَ بَصَرُكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ إِنَّ ثَوَابَهَا الْجَنَّةُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَبْتَلِيَ عَبْدَهُ الْمُؤْمِنَ بِذَهَابِ بَصَرِهِ ثُمَّ لَا يُثِيبُهُ الْجَنَّةَ. (بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏18، ص5)

🔸ابی عوف می‌گوید: روزی امام صادق ع به من فرمودند مردی کور نزد پیامبر ص آمد و عرض کرد ای رسول خدا از خدا بخواه تا چشمان من را به من برگرداند! پیامبر ص دعا کردند و او بینا شد.

5️⃣الخرائج و الجرائح رُوِيَ‏ أَنَّ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص فِي حَجَّتِهِ الَّتِي حَجَّهَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَطْنِ الرَّوْحَاءِ نَظَرَ إِلَى امْرَأَةٍ تَحْمِلُ صَبِيّاً فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا ابْنِي مَا أَفَاقَ مِنْ خَنْقٍ مُنْذُ وَلَدْتُهُ إِلَى يَوْمِهِ هَذَا فَأَخَذَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ تَفَلَ فِي فِيهِ فَإِذَا الصَّبِيُّ قَدْ بَرَأَ. (بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏18، ص9)

🔹پیامبر اکرم بچه‌ای را که با بیماری تنگی نفس مواجه بود، با آب دهان شفاء دادند.

6️⃣الخرائج و الجرائح رُوِيَ عَنْ عُمَرَ بْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: دَخَلَ الْأَشْتَرُ عَلَى عَلِيٍّ ع فَسَلَّمَ فَأَجَابَهُ ثُمَّ قَالَ مَا أَدْخَلَكَ عَلَيَّ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ قَالَ حُبُّكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ- قَالَ ع فَهَلْ رَأَيْتَ بِبَابِي أَحَداً قَالَ نَعَمْ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ فَخَرَجَ الْأَشْتَرُ مَعَهُ فَإِذَا بِالْبَابِ أَكْمَهُ وَ مَكْفُوفٌ وَ مُقْعَدٌ وَ أَبْرَصُ فَقَالَ ع مَا تَصْنَعُونَ هَاهُنَا قَالُوا جِئْنَاكَ لِمَا بِنَا فَرَجَعَ فَفَتَحَ حُقّاً لَهُ فَأَخْرَجَ رَقّاً صَفْرَاءَ فَقَرَأَ عَلَيْهِمْ فَقَامُوا كُلُّهُمْ مِنْ غَيْرِ عِلَّة. (بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏41، ص195)

🔸علی ع چند نفر که بیماری های لا علاجی داشتند و برای درمان بیماریشان به خانه ی علی ع مراجعه کرده بودند را شفا داد.

7️⃣أَمَّا الْخَامِسَةُ وَ الْأَرْبَعُونَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دَعَانِي وَ أَنَا رَمِدُ الْعَيْنِ فَتَفَلَ‏ فِي عَيْنِي وَ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْ حَرَّهَا فِي بَرْدِهَا وَ بَرْدَهَا فِي حَرِّهَا فَوَ اللَّهِ مَا اشْتَكَتْ عَيْنِي إِلَى هَذِهِ السَّاعَةِ. ( الخصال، ج‏2، ص577)

🔹علی ع نقل میکند که پیامبر اکرم ص مرا از بیماری چشم به واسطه آب دهان شفا دادند.

8️⃣صَلَاةُ الْحُمَّى مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الصَّفَّارُ يَرْفَعُهُ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع وَ أَنَا مَحْمُومٌ- فَقَالَ لِي مَا لِي أَرَاكَ مُنْقَبِضاً- فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ حُمَّى أَصَابَتْنِي- فَقَالَ إِذَا حُمَّ أَحَدُكُمْ فَلْيَدْخُلِ الْبَيْتَ وَحْدَهُ- وَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَ يَضَعُ خَدَّهُ الْأَيْمَنَ عَلَى الْأَرْضِ وَ يَقُولُ- يَا فَاطِمَةُ بِنْتَ مُحَمَّدٍ عَشْرَ مَرَّاتٍ- أَتَشَفَّعُ بِكِ إِلَى اللَّهِ فِيمَا نَزَلَ بِي- فَإِنَّهُ يَبْرَأُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ. (بحار الأنوار، ج‌88، ص372)

🔸امام صادق ع به کسی که مبتلا به تب شده بودند، فرمودند برای درمان در اتاقی تنها دو رکعت نماز بخوان و گونه‌ی راستت را بر زمین بگذار و به حضرت زهرا س متوسل شود و ده مرتبه بگو یا فاطمه بنت محمد...

@Hadith1398