کاش مجبور نمی‌شدم واسه سر خاکت گل بگیرم.

گاهی‌وقت‌ها یادم می‌ره نباید با آدمی که منفعت‌ش توی نفهمیدنه بحث کنم.

چرا آدما به همدیگه ثبت نام یه کلاس آموزشی هدیه نمیدن؟
مثل کلاس زبان یا ..

خب واقعا چرا؟

به اون مرحله از خودشناسی رسیدم که می‌فهمم کِی دارم خودمو گول می‌زنم و کِی نه؛ و این یعنی دیگه زیاد نمی‌تونم از خودم قایم شم.

جالبه چیزی که تا دیروز بخاطرش روحمو مچاله می‌کردم، حالا آسون و بی ارزش بنظر میاد.

ازت می‌خوام اجازه ندی هیچ نیرویی، هیچ سدی و هیچ قدرتی امیدت رو ازت بگیره.

لطفاً اجازه نده احساساتت قطب‌نمای تو باشه.

یه چیزی داریم به اسم توهم آگاهی. حالا چطوریه؟ یکی ازتون در مورد موضوعی که ادعا می‌کنین بلدین سؤال می‌پرسه، و شما وقتی می‌خواین توضیح بدین تازه متوجه می‌شین چقدر هیچی ازش نمی‌دونین!

ساختن زندگی دل‌خواهت شاید به نظر ترسناک بیاد، اما می‌دونی چی از اون ترسناک‌تره؟ پشیمونی.

اگه یه چیزی رو می‌خوای که هیچوقت نداشتی، باید یه جوری تلاش کنی که هیچوقت نکردی.

تا آخر امشب براتون تخفیف بیست درصدی گذاشتم هان!

از یک جایی به بعد خیلی راحت‌تر تونستم بعضی آدم‌ها رو از زندگیم کنار بذارم، اما هنوز نفهمیدم این کار نشونه‌ی قدرت منه یا حاصل تمام اون سختی‌ها و دردهایی هست که بهم تحمیل کردن و روی دوشم گذاشتن.

اتفاقا همه‌چی خیلی ساده به نظر می‌آد وقتی دست از گول زدن خودت برمی‌داری.

دوست دارم هرروز بیام بهتون بگم که نوشتن واقعا معجزه می‌کنه.

چیزهای زیادی اهمیت‌شون رو برام از دست دادن جدی. عصبانی نمی‌شم. ناراحت نمی‌شم. به خودم نمی‌گیرم. تلاش نمی‌کنم. نگاه نمی‌کنم. فقط گذاشتن و گذشتن ازم بر می‌آد.
: هلیا

‏دلم می‌خواد تک تک دخترهایی که بهشون حس ناکافی بودن داده شده رو بغل کنم و بگم تو برای هرکسی کافی و درجه یکی دختر.
-slygirl

مشتاق نباش همه‌چیز جوری که تو دوست داری پیش بره. بلکه مشتاق باش مسائل اونجوری که باید تو مسیر خودشون پیش برن. همونجاست که تو احساس امنیت می‌کنی‌.

حالا تو هی بگو سخته، ببین چیزی تغییر می‌کنه؟ نه! فقط سخت‌ترش می‌کنی. حالا تو دو دقیقه به سخت بودنش فکر نکن و انجامش بده، شاید برعکس چیزی که تصور می‌کردی بود.

لذتی که در رها کردن هست، در هیچ‌چیز نیست. حالا تو هی توضیح بده. حالا تو هی خودت رو اذیت کن. نیازه بهت یادآوری کنم ارزشت رو؟

خودت رو از تک‌و‌تا نمی‌ندازی؛ چون فهمیدی اصل، خودتی و خودت. اتفاق‌ها میان و می‌رن، شرایط می‌چرخن و محو می‌شن، ولی تویی که می‌مونی، معنا می‌دی و بارِ بودن رو به دوش می‌کشی.