HrDaneshحمیدرضادانش
107 members
539 photos
334 videos
1 file
94 links
"فراتر از آنچه هست بنگر"
این زبانزد من است
و روش نگاهم به زندگی
و پندم به دیگران
از سر آموخته‌هایم
از دانشگاه و روزگار

روان‌شناسی خواندم و الکترونیک
روان‌درمانگر
پژوهشگر
وکمی هم فرتورگرم

تزم تأثیر زبان بر..

https://t.me/joinchat/AAAAAEIbtadjj1RAzj6o-A
Download Telegram
to view and join the conversation
سحر خدایاری
دختر آبی
🐟
کلکل تلگرام و واتس‌آپ

واتس‌آپ در توییتی نوشت اگر می‌خواهید فایل‌هایی تا حجم ۱۰۰مگابایت را بفرستید ولی در ایمیل شدنی نیست از واتس‌آپ بهره بگیرید.
.
تلگرام در پاسخ نوشت: اگر می‌خواهید فایل‌هایی با حجم بالای ۱/۵ گیگ را بفرستید و در پیام‌رسان‌های دیگر این توانایی نیست از تلگرام بهره بگیرید.
🐟
ژن خودی
زاده‌ی ۶۶، بامدرک لیسانس طراحی دوخت
اکنون شده "دبیر شورای راهبردی گردشگری کیش"

هرکی ژن خودی داشته باشه، اگر آبیاری گیاهان دریایی هم خوانده باشد یکجا می‌چپانندش

غلامحسین ظفری مدیرعامل سازمان منطقه آزاد کیش در حکمی سعیده مهرعلیزاده دختر محسن مهرعلیزاده معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی را به‌ عنوان دبیر شورای راهبردی گردشگری سلامت منطقه آزاد کیش منصوب کرد. 

این انتصاب در حالی است که یک ماه پیش هم از حکم مشاوری حمید رضا عارف فرزند معاون اول دولت آغازگر ایده عجیب «ژن خوب»، در منطقه آزاد کیش پرده برداشته شده است.
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کالای ۳۵۰۰ تومانی را ریختند پشت وانت و تا سه برابر قیمت همه‌اش را فروختند.
از همکاران خودشان نیز برای بازارگرمی بهره گرفته و دور خودشان را شلوغ کردند تا مردم باور کنند که براستی کالایشان ارزشمند است.!!
داستانی که هرروزه و همه‌جا رخ‌می‌دهد.

واکنش مردم را ببینید
🐟
هپکو، شرکتی که پیش از ‎خصوصی سازی از مهم‌ترین و موفق‌ترین نمادهای صنایع مادر کشور بود، بعد از واگذاری به مالکان بی‌صلاحیت و رانتی، از عرش به فرش افتاد!

شرکت هپکو در زمان جنگ با ماشین آلات راهسازی به ساخت جاده و سنگر در جبهه کمک کرد، اولین خودرو زرهی جنگ را ساخت و با مهندسی معکوس، تجهیزات عراقی را بازتولید کرد تا جایی که صدام سه بار هپکو را بمباران کرد!
در طول عمر جمهوری اسلامی به اسم خصوصی سازی صنایع تولیدی ایران را نابود کرده و مافیای دلالی و چپاول ثروت ملی را بوجود آوردند.
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سگ زجرکشیده را نجات دادند.
درود بر کمیل شهامت عزیز، از هواداران خوب جانداران و همچنین دیگر هواداران جانداران بیرون و درون نیروی‌ انتظامی
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ستایش، دوتایش یا هیچ‌تایش 😂
آنگاه که تهیه‌کنندگان صدا و سیما بر شعور تماشاگران خود هیچ ارزشی نمی‌گذارند.
#شوخی
#صداگذاری
🐟
هرگاه زمان یکی از جشن‌های ایرانی فرامی‌رسد یادمان می‌آید که چگونه گروهی با پذیرش گاه‌شماری نابرابر با گاه‌شمار امروزی و هنجاری و پذیرفته شده‌ی ایرانیان، میان مردمان ایران زمین پراکندگی می‌اندازند.
باشد که بدانیم همبستگی همه‌ی مردمان ایران زمین، گرامی‌تر و با ارزش‌تر و مهم‌تر از گاه‌شماری است که کم‌تر شناخته شده است. (اکنون در مورد درستی و نادرستی آن گاه‌شمار که می‌گویند زرتشتی است، گفتگویی ندارم)
باید بپذیریم تمدن ایران زمین فرگشتی است
و همچون فرگشت همه‌ی زیستارهای روی زمین، رو به سوی بهبود و تازگی و فرایاز شدن دارد و پویاست. خود را به روز می‌کند و گره‌ها و نادرستی‌های خود را پالایش می‌نماید. فرهنگ ایران زمین بسته و سنگ شده و واپس‌گرا نیست.
اگر بپذیریم که از روی درست اندیشی و ریزبینی ما ایرانیان و برپایه‌ی ژرفنگری گاه‌شمارمان، روز نخست تابستان، درست برابر با بلند‌ترین روز سال است و همچنین برابر با یکم تیر ماه،‌ این نکته نه تنها نشان از پذیرش درست و ریز بودن گاه‌شمار امروزیمان دارد، همانا ما را به این پذیرش وامی‌دارد که روز تیر از ماه تیر و جشن تیرگان درست برابر با سیزدهم ماه با گاه‌شمار امروزی و رسمی کشور است.
و همچنین روز نخست پاییز و مهر برپایه‌ی گاهشمار نوین امروزی و رسمی ایران است که درست برابر یکسانی شب و روز و آغاز پاییز راستین است و جشن مهرگان که ۱۶ روز پس از آغاز پاییز و روز مهر است درست برابر با شانزدهم ماه با گاهشمار امروزی و رسمی کشور است.
نگذاریم، گروهی با پافشاری بر جابجا بودن گاه‌شمار، جشن‌ها ایرانی که بیشترین آماجش پس از شادی، یک‌دستی مردمان ایران زمین است را پراکنده کنند.

روز ۱۶ مهر (روز مهر از ماه مهر) و جشن مهرگان خجسته و فرخنده باد

#حمیدرضادانش
#جشنهای_ایرانی

🐟
همواره فرهنگ و آیین ایرانی رو به سوی فرایاز دارد/

کوروش نیکنام (زاده ۲۰ تیر ١٣٣٣ خورشیدی، یزد)، موبدیار، نویسنده و پژوهش‌گر فرهنگ ایران باستان و نماینده زرتشتیان در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی که پژوهش ها و نوشته‌های بسیاری پیرامون تاریخ ایران و دین زرتشتی دارد در نامه‌ای به انجمن موبدان تهران، شالوده‌ای برای بازسازی سال‌نمای زرتشتی نمایان کرده است.

در این نامه، نیکنام با بیان اینکه ناهماهنگی‌هایی در سالنمای کنونی زرتشتیان وجود دارد، می‌نویسد : «برای اینکه گاهشماری خود را با تقویم خورشیدی و برپایه‌ی دانش گاهشماری هماهنگ سازیم و بازنگری دیگری پس از تقویم پیش از ساسانی داشته باشیم و ناهماهنگی‌های یادشده را درست کنیم و در یادگیری اسامی ۳۰ روز ماه نسبت به اعداد تقویم خورشیدی راهکاری ساده‌تر داشته باشیم که بدانیم روز ۱۳ هر ماه، تشتر، روز ۲۰ هر ماه، ورهرام، روز ۳۰ هر ماه، انارام و ... خواهد بود؛ باید ناهماهنگی‌های یاد شده در گاهشماری سنتی هماهنگ گردد.»

وی با بیان این ناهماهنگی‌ها که باعث اینجاد ناهماهنگی در جشنهای ایرانی نیز شده می‌نویسد : «در سالنمای زرتشتی شاهد برخی ناهماهنگی ها هستیم. روزهای اول هر ماه زرتشتی باید اورمزد نام داشته باشد ولی در تقویم خورشیدی ۱ فروردین، ۳۱ فروردین، ۳۰ اردیبهشت، ۲۹ خورداد، ۲۸ تیر، ۲۷ امرداد، ۲۶ شهریور، ۲۵ مهر، آبان، آذر، دی و بهمن را باید اورمزد بنامیم و به همین ترتیب ناهماهنگی در بقیه‌ی روزهای سنتی زرتشتی با تقویم خورشیدی وجود دارد.
پرسه تیر ماه در پایان ماه خورداد واقع شده است و پرسه‌ی اسفندماه در ماه بهمن خورشیدی است.
جشن شهریورگان در ماه امرداد خورشیدی قرار گرفته است.
شانزدهمین روز هر ماه زرتشتی مهر نام دارد ولی جشن مهرگان در روز دهم مهرماه خورشیدی برگزار می‌شود ...»

هموند هیات مدیره‌ی انجمن موبدان تهران در ادامه به طرح خود اشاره می‌کند و می‌نویسد‌: «چون روز اضافی در فرهنگ گاهشماری اورداد نام دارد که هر چهار سال یکبار (سال کبیسه) به نام روز ۳۰ از ماه اسفند (پس از ۵ روز پنجه) اضافه می‌کنیم از این واژه (اورداد) برای روزهای اضافی هر ماه در فصل بهار و تابستان استفاده کنیم یعنی روز ۳۱ فروردین را روز اورداد از ماه فروردین بدانیم. روز ۳۱ از ماه اردیبهشت را روز اورداد از ماه اردیبهشت و به همین ترتیب تا پایان شهریور که روز ۳۱ این ماه را نیز اورداد بنامیم با این کار آغاز تمام ماه‌های ۱۲ گانه‌ی زرتشتی نیز از اورمزد شروع می‌شود و تا انارام روز پایان می‌یابد. با این ابتکار و تغییر آن در گاهشماری سنتی، روزهای پرهیز از خوردن گوشت هر ماه در روزهای دوم، دوازدهم، چهاردهم و بیست و یکم ثابت خواهد شد و تمام ناهماهنگی های دیگر نیز برطرف خواهد شد به عنوان مثال جشن اسفندگان در ماه اسفند قرار می گیرد نه ۲۹ بهمن، شب چله، روز انارام و ۳۰ آذر بزرگ‌ترین شب سال خواهد شد. جشن دیگان در ماه آذر نخواهد بود، جشن مهرگان و سده هر دو روز مهر یعنی شانزدهمین روز ماه قرار می‌گیرد، پرسه‌ی اسفندماه در ماه بهمن اجرا نخواهد شد و گاهشماری درست‌تری خواهیم داشت.»

با سپاس بی‌کران از این مرد بزرگ و سرور ایرانی که در راه همبستگی همه‌ی مردمان ایران کوشاست.
🐟
‍ ریشه‌های تاریخی و فرهنگی چهاردهم مهرماه، روز ملی دامپزشکی

در ایران باستان هر یک از روزهای ماه، نامی ویژه داشتند. برای نمونه روز یکم هر ماه را «اورمزد»، روز دوم را «بهمن»، روز هفتم ماه را « امرداد»، روز دهم را «آبان»، روز دوازدهم را «ماه»، روز چهاردهم را «گوش» و روز بیست و یکم را «رام» می‌نامیدند و در روزهای «بهمن»، «ماه»، «گوش» و «رام » که در اصطلاح روزهای «نبُر» نامیده می‌شدند از ریختن خون جانوران و خوردن گوشت آن‌ها پرهیز می‌کردند و این کار با انگیزه حفظ جمعیت‌ گروه‌های جانوری و همچنین تامین سلامتی انسان‌ها انجام می‌شد.

واژه «گِوش» در اوستا «گِو» = «گاوُ» = «گاوُش» = «گِوش » و در پهلوی «گُوش» و در فارسی «گاو» در اصل به معنی «جهان» و «گیتی» و «مجموعۀ آفرینش» و همچنین نام کلی همه چارپایان و ستوران اهلی است. گاه این واژه به معنی گوشت یا شیر هم آمده است. گُوش نام روز چهاردهم ماه است که به نام گِوش ایزد بانوی نگاهبان چارپایان سودمند خوانده می‌شود.

در نهمین یشت از یشت‌های بیست و یک گانه اوستا که «گوش یشت» یا «دَرواسپ یشت» نام دارد (دَرواسپ به معنی " دارنده اسب درست" می‌باشد) در ستایش و نیایش ایزد بانوی نگاهبان چارپایان و ستوران (گِوش یا گِوش تَشَن یا درواسپ) می‌خوانیم:
« درواسپ توانای مزدا آفریده اشَوَن را می‌ستاییم که ستوران خُرد را تندرست نگاه می‌دارد؛ که ستوران بزرگ را تندرست نگاه می دارد؛ که کودکان را تندرست نگاه می دارد…نیرومند بُرزمند پاداش نیک بخشنده و درمان بخشی که اشَوَن مردان را یاری رساند و پیشه درست بخشد و آرامگاه آماده کند».

دستور "داراب پالتن" موبد بزرگ پارسی در منظومه خود به نام «فرضیات نامه» که در سال ۱۰۶۳ یزدگردی سروده ، تفصیل سی روز از ماه را به شرح از یک ترجمه پهلوی آورده و «تفصیل روز گوش» را چنین به نظم کشیده است:
به روز گوش زین گردان بر اسپان /
خریدن جملگی این روز می‌دان
به رنج و آفت خلقان حمایت /
همه این روز کردن به حمایت
هرآن چه کار گاو و گوسفند است /
همه این روز کردن سودمند است
همه کار سلاح و ورزش آن /
نمودن هر هنر این روز می دان
به کشت و ورز ها هم گاو راندن /
به آمرزش پی این کار ماندن
کند کم خورد هر چند گوشت این روز /
که شیر و غیر ازو بر خوان باندوز
به روز گوش و هم دیگر انیران /
تمامی شاخ و هم سم ستوران
به رنگ گونه گون آراستن شان /
دهشن نیک تر دادن به ایشان
ز انگور و ز خرما کار سازد /
به بیع و هم شرا انبار سازد

مسعود سعد سلمان (۴۳۸ – ۵۱۶ ق) نیز در منظومه "روزهای فرس" در مورد «گوش روز» یا چهاردهم ماه و شادمانی در این روزگوید:
گوش روز ای نگار مشکین خال /
گوش بربط بگیر و نیک بمال
من ز بهر سماع خواهم گوش /
بی سماعم مدار در هر حال

در این روز گویا دعای مخصوص درواسپ را می خواندند و سلامت حیوانات را آرزو می کردند چنان که درکتاب پهلوی «شایست و ناشایست» آمده است:
«امردادت رمه چارپایان بدهاد… گوشورون امشاسپند تو را نگاهبان چارپایان و گوسفندان باد.»

گوش روز و اشتاد روز (روز ۲۶ هر ماه) از نظر تقویم امور دامی مهم بوده است. در «گوش روز» به آموزش گاو برای کار توجه کرده و در «اشتاد روز» گشن‌گیری حیوانات را مورد دقت قرار می‌داده‌اند، البته مسلما در روزهای دیگر نیز این امور مورد توجه بوده، اما در این روزها اهتمام بیشتری داشته‌اند. در یکی از متون پهلوی میانه به نام «اندرز انوشه روان آذرپاد مهر اسپندان» آمده:
«گوش روز، پرورش گوشورون کن و گاو کار به ورز آموز … اشتاد روز، اسب و گاو ستور به گشن هل تا به درستی بزاید.»

دکتر تاج‌بخش، دامپزشک و استاد ممتاز دانشگاه تهران که از سال ۱۳۶۹ خورشیدی به پیشنهاد او چهاردهم مهرماه هرسال به عنوان روز دامپزشکی برگزیده و در تقویم رسمی کشور ثبت شد، در مورد تاریخچه برگزیدن روز دامپزشکی می‌گوید:

«در سال ۱۳۶۹ دانشجویان دانشکده دامپزشکی که تمایل داشتند روزی را به عنوان روز دامپزشکی معین کنند، از نگارنده تعیین روزی را خواستند؛ اینجانب گفتم که روز چهاردهم به یاد "گوش روز" خوب است، چون هم در ایران باستان روز مبارکی بوده و هم در منابع اسلامی آمده است؛ به عنوان ماه نیز "مهرماه" شایسته است چون آغاز سال تحصیلی است. بنابراین چهاردهم هر مهرماه به عنوان روز دامپزشکی معیّن شد.»
نوشتار از شاهین سپنتا
https://t.me/negaasht/93
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ساخت و گشایش باغ کوروش کبیر در تاجیکستان
بشنوید زبان زیبای تاجیکی با واژهای پارسی
🐟
۱۶ مهر
🌹مهرگان🌹جشن مهرورزان گرامی‌باد


مهرگان، در درازای تاریخ دومین جشن بزرگ ایرانیان پس از نوروز بوده است. برای برگزاری جشن مهرگان، ریشه‌های طبیعی، تاریخی، استوره‌شناسی، اخترشناختی و آیینی بر شمرده‌اند.

فردوسی نیز در شاهنامه آنجا که درباره فریدون و پیروزی کاوه آهنگر بر ضحاک (بیوراسب) سخن می‌گوید به برگزاری جشن مهرگان در «سَرِ مهرماه» اشاره می‌کند.

با گسترش آیین مهر در ایران و زیر تاثیر باورهای مهری، تا پایان دوره هخامنشی و شاید تا اواخر دوره اشکانی، جشن ویژه مهر یا میترا (میتراکانا) در آغاز مهرماه برگزار می‌شده است.

چنان‌که نوروز در نخستین روز از بهار، برابر با نقطه‌ اعتدال بهاری برگزار می‌شود، جشن مهرگان (میتراکانا) نیز در اعتدال‌ دوم یا اعتدال پاییزی برگزار می‌شده است؛ به سخن دیگر در سال خورشیدی طبیعی، پس از فصل بهار و تابستان که هر یک دارای سه ماه ۳۱ روزه هستند، به نقطه اعتدال پاییزی (مدت روز و شب‌ برابر است) می‌رسیم که بر این بنیان اخترشناختی روز برگزاری جشن مهرگان، یکم مهرماه بوده است.

اما از دوران ساسانی جشن مهرگان در مهر روز از مهرماه (شانزدهم مهرماه) برگزار می‌شود، چون در گاه‌شماری ایرانی، شانزدهمین روز هر ماه و هفتمین ماه هر سال «مهر» نام دارد، از این روی به فرخندگی این هم‌نامی روز مهر از ماه مهر یا شانزدهم مهرماه جشن مهرگان برگزار می‌شود. ‌این جشن از روز شانزدهم مهر آغاز می‌شود و شش روز به طول می‌انجامد و در روز ۲۱ مهر به پایان می‌رسد. در گذشته نخستین روز این جشن را مهرگان همگان (عامه) و آخرین روز این جشن را مهرگان ویژگان (خاصه) می‌نامیدند.

مهر یا میترا، ستاره و ایزد روشنایی، پیمان‌داری، دوستی و مهرورزی است. در باور، فرهنگ و ادب ایرانی پرتوهای زندگی‌بخش بزرگ‌ترین سرچشمه نور مادی (خورشید) را نیز (مهر) می‌نامند. نیاکان ما با ژرف نگری در شناخت درونی بزرگ‌ترین سرچشمه نور مینوی (خداوند)، فروزه‌های پاک و جاودانش همچون «مهر مینوی» را نیز ستودند و کوشیدند تا برترین صفاتی را که برای او متصور بودند همچون مهرورزی و پیمان‌داری و میانه ‌روی و دادگستری را در نهاد خود نیز پرورش دهند.

مهرگان «روز مهر ایرانی» و «جشن مهرورزان» است. مهر همواره بر پیمان و پیمان داری استوار است. مهر در اوستای نو ایزد فروغ و روشنایی و پیمان‌شناسی است. به گزارش بندهش، مشی و مشیانه (مهری و مهریانه) یا نخستن مرد و زن نیز در باورهای ایرانی در مهرماه و مهر روز (هنگام جشن مهرگان) از تخمه کیومرث از زمین بروییدند و به هم پیچیدند، و در آغاز گیاه‌پیکر بودند و سپس مردم‌پیکر شدند.
سراینگان پارسی گو به ارتباط جشن مهرگان و مهرورزی اشاره کرده اند:
👈 مسعود سعد سلمان:
روز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان / مهر بفزای ای نگار مهرجوی مهربان
👈 ادیب ترمذی :
تویی که مهر تو در مهرگان بهار من است / که چهره تو گلستان و لاله‌زار من است
👈 عثمان مختاری غزنوی:
با چمن نامهربان شد باز باد مهربان / مهرگانی باده پیش آر ای نگار مهربان
👈خيام نيشابوري در این درباره در نوروزنامه نوشته: «مهرماه، اين ماه را از آن مهرماه گويند که مهرباني بود مردمان را بر يکديگر، از هر چه رسيده باشد از غله و ميوه نصيب باشد بدهند، و بخورند به‌هم...»

برگزاری مهرگان در نخستین ماه پاییز و همزمان با پایان فصل کشت و برداشت محصولات کشاورزی از دیرباز در جامعه ایرانی استوار بر کشاورزی، رنگ و بویی ویژه داشته است.
بر این پایه، گستردن خوان مهرگانی با پارچه‌ای ارغوانی و نهادن کتاب، آب و بوی‌های خوش همچون گلاب در گلاب‌دان و اسپند و عود و صندل، گل‌های همیشه‌بشکفته یا سرخ رنگ با شاخه‌های همیشه سبز گیاه مورد، هفت دانه مورد، نیلوفر، آيینه، آويشن و میوه‌هایی همچون، انار سرخ، سیب سرخ، بهی (به)، انجیر، سنجد، انگورسفید، خرما، خرمالو و دانه‌هایی همچون گردو، بادام، پسته، فندق، تخمه و نخودچی کشمش در کنار نان‌های سنتی و شیر و شربت و شکر و شیرینی و هفت دانه خوراکی مانند گندم، جو، برنج، نخود، عدس، ماش و لوبیا در کنار آتش فروزان در آتشدان یا شمع و سپس دست‌افشانی، پایکوبی و سرنا و دف‌نوازی و شادمانی همگانی، از سنت‌های زیبای جشن مهرگان و سپاس و ستایش داده‌های اهورایی است.

مهرگان، یادروز داریوش بزرگ هخامنشی نیز هست. پیرو گزارش‌های تاریخی، داریوش بزرگ در روز دهم از ماه هفتم گاهشماری پارسی، گئومات مغ را کنار زد و سپس در روز شانزدهم از ماه هفتم گاهشماری یادشده برابر با روز جشن مهرگان به شاهنشاهی ایران رسید. بر این پایه، روز ۱۶ مهرماه هرسال همزمان با جشن مهرگان از سوی دوستداران فرهنگ ایران به نام روز نکوداشت داریوش بزرگ هخامنشی گرامی داشته می‌شود.

نوشتار از شاهین سپنتا
https://t.me/negaasht/94
🐟
هویتی جعلی بر اجساد انسانها


آنچه این روزها می‌بینیم؛ تاریخی است که صدها سال است بارها و بارها با قتل‌عام انسانها از ارمنی‌، آشوری، آذری، رومی‌، یونانی‌ و کُرد گرفته تا چرکس‌، گرجی‌، بلغار، صرب‌ و..تکرار شده و اشغال سرزمینهایی که متعلق به این ملت‌ها و اقوام بوده، ره‌آورد این جنایات می‌باشد.

آل عثمان هنگامی که پس از سال‌ها راهپیمایی، از رود فرات گذشته و جسد شاه سلیمان را در آنجا، دفن کرده و وارد آناتولی شدند؛ با خوی تجاوزگری که با خود از آسیای میانه به آنجا آورده بودند، به اقوام و ملت‌های همسایه تاختند، کشتند و سر بریدند تا نهایتا توانستند سرزمینی را اشغال کنند که به آنان تعلق نداشت.

سلطان سلیم‌شان خون شیعیان را مباح اعلام کرد و در جنگ چالدران که نتیجه تقابل او و دولت صفوی بود، قسمت اعظم کردستان را از مام میهن جدا نمود.

او و سلیمان بارها به ایران هجوم آوردند و بزرگترین قتل‌عام‌ها را در تبریز و ارومیه انجام دادند و زنان و دختران را به بردگی بردند.

سلطان محمد‌شان که از او به نام فاتح یاد میکنند، شهر بیزانس را در آتش خشمش سوزاند و کنستانتینوپول را تبدیل به اسلامبول نمود.

سلیمان مرزهای عثمانی را با غارت و کشتار ملتهای مختلفی از اروپا و آسیا و آفریقا، به بزرگترین حد خود رساند.

امپراطوری عثمانی که تاریخی از خونریزی را پشت سر خود داشت، در اواخر عمرش و با کمک ترکان جوان، قتل عام یک و نیم میلیون ارمنی را رقم زد.

آنها همچنین یونانیها و رومیها را از شهرهایشان بیرون راندند. آنها را کشتند و شهرهایی که مقاومت کردند را در آتش سوزاندند.
جمهوری ترکیه که بر آوارهای عثمانی بنا شد، همان راه را به صورت نژادپرستانه‌تری ادامه داد و اساس حکومتش را بر جمله "چه خوشبخت است کسی که میگوید ترک هستم" بنا نمود و نام کشور جدید را "ترک‌-یه" نهاد تا در کشور جدید همه یا ترک باشند و یا بمیرند.
این جمهوری مجعول، بارها و بارها کُردها را قتل عام کرد و بارها مجبور به کوچ اجباری نمود. کشتار کُردها تقریبا هیچ وقت متوقف نشد و تا کنون نیز ادامه دارد.
حاکمیت نژادپرست ترکیه عادت داشته است که از ضعف کشورهای همسایه استفاده نموده و خاکشان را اشغال نماید. نمونه‌اش الحاق استان اسکندرون سوریه و تبدیل آن به هاتای، اشغال شمال قبرس و دایر نمودن ده‌ها پایگاه نظامی در اقلیم کردستان میباشد. اشغال ادلب، عفرین، اعزاز، جرابلس و باب از حرص و طمع دولتمردان ترکیه نکاست و رهبر دیکتاتور این کشور با الگو قرار دادن سلاطین عثمانی سعی در اشغال سرزمین‌های بیشتری نیز دارد که تجاوز اخیر او به شمال سوریه مطمئنا آخرین موردش نخواهد بود.

این توهمات اگر متوقف نشوند، مسلما سودای اتصال حلب به موصل و کرکوک، اولین قدم‌های تشکیل دوباره امپراطوری عثمانی خواهند بود و در این راه صدها هزار زن و کودک و پیر و جوان قربانی زیاده‌خواهی سلطانک ترکیه خواهند شد.

نوشتار از ارشاک رئوف گنبدی
https://t.me/negaasht/95
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نگر جهانگردان درباره ایران
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
داریم می‌ریم اینجا.
اگه میایید، زود بگید و کوله ببندید و راه بیفتید.
🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌ بهرام پارسایی، نماینده شیراز در مجلس شورای اسلامی خطاب به روحانی:

«آقای روحانی! در سفرهای خارجی از تاریخ ایران یاد می‌کنید و یهودیان را خطاب می‌کنید که ما ناجی تاریخی شما بوده‌ایم، آنجا که مصرف خارجی برای شما دارد از آن حرف می‌زنید و در برخوردی دوگانه، انکار داخلی شما را شاهدیم؛ که به نوعی سودجویی از فرهنگ و تاریخ این سرزمین است که خود بی‌احترامی به شعور تاریخی و فرهنگی جامعه است.

درخواست نام‌گذاری #روز_کوروش_بزرگ را که مسئله‌ای کاملا اجتماعی و فرهنگی است به شورای عالی امنیت ملی ارجاع داده و آن را امنیتی کردید.

🐟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پس از دیسکو حلال ، حالا "بار حلال" هم در عربستان راه اندازی شد و مشروب حلال با الکل ۴۰% در آن سرو می‌شود!
🐟
📝دارنده‌ی یکی از سرشناس‌ترین واژه‌نامه‌های جهان (به نام مریام وبستر) یک کلمه را به واژگان خود افزود که سر و صدایی به پا کرد:

🔹این واژه چه بود؟
شیپل (Sheeple)!

▫️این مرجع در معنای واژه شیپل نوشته است:
«افرادی مطیع، سازگار و به شدت تأثیر پذیر؛ در یک کلمه افرادی مثل گوسفند»!

تا اینجای کار همه چیز عادی به نظر می‌رسيد، ولی مریام وبستر به این بسنده نکرد و در بخش توضیح این واژه از نویسنده بخش تکنولوژی شبکه تلویزیونی سی.ان.ان مطلبی را آورد:

▫️اپل یک قاب مخصوص برای افزایش ظرفیت باتری آیفون معرفی کرده، یک محصول بی فایده و مسخره برای شیپل‌ها که با خوشحالی ۹۹ دلار برایش می‌پردازند!

▫️یعنی اینکه برخی طرفداران متعصب شرکت اپل، شیپل هستند. حالا می‌دانید ریشه شیپل چیست؟

▫️ این واژه که از درآمیختگی دو واژه‌ی انگلیسی Sheep (گوسفند) و People (مردم) ساخته شده! یعنی انسان گوسفند!


واکاوی:
شیپل بودن همه جا می‌تواند باشد هر جایی که گرایش (جذابیت) و پافشاری (تعصب) و گاهی ترس با هم گره می‌خورند.

دست کم چهار حوزه ممکن است ما را به شیپل بودن بکشد:
افراد سرشناس و بانفوذ، تیم‌های ورزشی، برندهای محبوب و .... بنابراین شیپل بودن دور از ما نیست.

🔹 چه می‌توان کرد؟
هر زمان که موضوعی مرتبط با پدیده‌های دوست داشتنی مان مطرح شد با ژرفای بیشتر از خودمان چند پرسش بپرسیم؟

۱- آیا آنچه می‌گوید را، اگر فرد دیگری هم بگوید به همین آسودگی از او می‌پذیرم؟

۲- آیا کاری که او انجام می‌دهد، برای من بهره‌ای دارد یا تنها چون این کار اوست از آن خوشم می‌آید؟

۳- آیا دید یا کار او استدلال منطقی و محاسبه عقلایی (هزینه-فایده) دارد یا من هرگز آن‌ها را ارزیابی نمی‌کنم؟

شما ارزشمندتر از آنید که زندگیتان به پیروی کورکورانه بگذرد.
🐟