تیم محققان این موسسه، برای حرکت دادن این دو طبل آلومینیومی از پالس های مایکروویو استفاده کردند؛ به گونهای که یکی از طبلها با الگوی آرای پرش میکند، در حالی که دیگری با سرعت بیشتری در حال حرکت است. محققان سیگنالهایی دریافت کردند که نشان میدهد حرکت این دو طبل نوعی الگوی در هم پیچیده تشکیل میدهد که مشاهده آن در دنیای کلاسیک ناممکن است.
جان توفل، یکی از فیزیکدانهای موسسه، میگوید:«وقتی به طور جداگانه موقعیت و حرکت هر کدام از طبلها را اندازه بگیریم، به نظر میرسد که هر دوی آنها دمای بالایی دارند. اما با نگاه کردن به آنها در کنار هم، متوجه میشویم که حرکت هر طبل که تصادفی به نظر میآید. در واقع به شدت وابسته به طبل دیگر است. به طوری که تنها با درهمتنیدگی کوانتومی قابل توجیه است.»
هر چند مکانیک کوانتومی، در اصل به عنوان قوانینن حاکم بر نور و ماده در مقیاس اتمی تصور میشد، تحقیقات سالهای اخیر نشان میدهند که برخی از این قوانین میتوانند بر اشیای بزرگتری، مثل طبلها اعمال شوند.
با توجه به دشوار بودن مرتبط کردن دو شی بزرگ، اعضای تیم محققان، روشی طراحی کردند تا بتوانند حرکت این دو طبل را به طور همزمان اندازهگیری کنند.
این دو طبل به یک جریان الکتریکی متصل هستند و در یک حفره سرد محصور شدهاند. هنگامی یک پالس مایکروویو اعمال میشود، سیستم الکتریکی با طبل ها تعامل میکند که میتواند باعث حفظ در هم تنیدگی به مدت یک میلیثانیه شود؛ که در جهان کوانتومی زمان زیادی است.
برای انجام این آزمایش محققان در مجموع شش پالس مایکروویو به هر طبل ارسال میکنند. برای ایجاد درهمتنیدگی محققان پالسهایی با فرکانسی بیشتر از طبل اول و کمتر از طبل دوم اعمال کردند. این پالس باعث در هم تنیدن فونون های طبل اول با فوتون های حفره ای شد که طبل ها در آن قرار دارند که منجر به تولید یک دوتایی فونون-فوتون میشود. همچنین این پالس طبل دوم را تا جایی سرد می کند که فوتون هایی که حفره را ترک میکنند با فونون جایگزین میشوند و چیزی که باقی میماند جفتهای در هم پیچیدهای از فونونها است.
برای این که در هم تنیدگی دو فونون رخ بدهد، پالسها باید بیشتر از 4 میلی ثانیه طول بکشند که مقدار ایدهال آن 16.8 ثانیه است. در طول این زمان در هم تنیدگی محکمتر و حرکات طبلها بیشتر میشود.
محققان به دنبال الگوهایی در موجهای منعکس شده از طبلها گشتند. در جهان کلاسیک، نتایج کاملا تصادفی خواهند بود اما با رسم نتایج حاصل بر روی نمودار الگوهای غیر معمولی مشاهده میشود که نشان دهنده وجود نوعی در هم تنیدگی کوانتومی است. برای اطمینان از نتیجه حاصل محققان این آزمایش را ده هزار بار تکرار کردند.
جان توفل میگوید: «ما به طور تقریبی، میزان وابستگی دو متغیر را اندازه گیری کردیم. برای مثال، این که با اندازهگیری مکان یکی از طبلها با چه دقتی میتوانیم مکان دیگری را حدس بزنیم. اگر آنها هیچ وابستگیای نداشته باشند و هر دو کاملاً سرد باشند، فقط میتوانیم موقعیت متوسط طبل دیگر را حدس بزنیم. اما اگر دو طبل در همتنیده باشند، میتوانیم موقعیت آنها را با دقت بیشتر و عدم قطعیت کمتری پیشبینی کنیم.»
سیستمهای کوانتومی بسیار درگیر و عظیم مانند این، ممکن است به عنوان گره های طولانی مدت شبکههای کوانتومی عمل کنند. اندازهگیریهای رادار با کارایی بالا در این کار میتوانند در کاربردهایی مانند انتقال کوانتومی مورد استفاده قرار بگیرند. سیستمهای در همتنیده، همچنین میتوانند در آزمایشهای بنیادی مکانیک کوانتوم و سنجش نیرو فراتر از محدودیتهای استاندار کوانتومی مورد استفاده قرار بگیرند.
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍ سپیده رفیقائی
با جست و جوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید
@GuilanPhysics
جان توفل، یکی از فیزیکدانهای موسسه، میگوید:«وقتی به طور جداگانه موقعیت و حرکت هر کدام از طبلها را اندازه بگیریم، به نظر میرسد که هر دوی آنها دمای بالایی دارند. اما با نگاه کردن به آنها در کنار هم، متوجه میشویم که حرکت هر طبل که تصادفی به نظر میآید. در واقع به شدت وابسته به طبل دیگر است. به طوری که تنها با درهمتنیدگی کوانتومی قابل توجیه است.»
هر چند مکانیک کوانتومی، در اصل به عنوان قوانینن حاکم بر نور و ماده در مقیاس اتمی تصور میشد، تحقیقات سالهای اخیر نشان میدهند که برخی از این قوانین میتوانند بر اشیای بزرگتری، مثل طبلها اعمال شوند.
با توجه به دشوار بودن مرتبط کردن دو شی بزرگ، اعضای تیم محققان، روشی طراحی کردند تا بتوانند حرکت این دو طبل را به طور همزمان اندازهگیری کنند.
این دو طبل به یک جریان الکتریکی متصل هستند و در یک حفره سرد محصور شدهاند. هنگامی یک پالس مایکروویو اعمال میشود، سیستم الکتریکی با طبل ها تعامل میکند که میتواند باعث حفظ در هم تنیدگی به مدت یک میلیثانیه شود؛ که در جهان کوانتومی زمان زیادی است.
برای انجام این آزمایش محققان در مجموع شش پالس مایکروویو به هر طبل ارسال میکنند. برای ایجاد درهمتنیدگی محققان پالسهایی با فرکانسی بیشتر از طبل اول و کمتر از طبل دوم اعمال کردند. این پالس باعث در هم تنیدن فونون های طبل اول با فوتون های حفره ای شد که طبل ها در آن قرار دارند که منجر به تولید یک دوتایی فونون-فوتون میشود. همچنین این پالس طبل دوم را تا جایی سرد می کند که فوتون هایی که حفره را ترک میکنند با فونون جایگزین میشوند و چیزی که باقی میماند جفتهای در هم پیچیدهای از فونونها است.
برای این که در هم تنیدگی دو فونون رخ بدهد، پالسها باید بیشتر از 4 میلی ثانیه طول بکشند که مقدار ایدهال آن 16.8 ثانیه است. در طول این زمان در هم تنیدگی محکمتر و حرکات طبلها بیشتر میشود.
محققان به دنبال الگوهایی در موجهای منعکس شده از طبلها گشتند. در جهان کلاسیک، نتایج کاملا تصادفی خواهند بود اما با رسم نتایج حاصل بر روی نمودار الگوهای غیر معمولی مشاهده میشود که نشان دهنده وجود نوعی در هم تنیدگی کوانتومی است. برای اطمینان از نتیجه حاصل محققان این آزمایش را ده هزار بار تکرار کردند.
جان توفل میگوید: «ما به طور تقریبی، میزان وابستگی دو متغیر را اندازه گیری کردیم. برای مثال، این که با اندازهگیری مکان یکی از طبلها با چه دقتی میتوانیم مکان دیگری را حدس بزنیم. اگر آنها هیچ وابستگیای نداشته باشند و هر دو کاملاً سرد باشند، فقط میتوانیم موقعیت متوسط طبل دیگر را حدس بزنیم. اما اگر دو طبل در همتنیده باشند، میتوانیم موقعیت آنها را با دقت بیشتر و عدم قطعیت کمتری پیشبینی کنیم.»
سیستمهای کوانتومی بسیار درگیر و عظیم مانند این، ممکن است به عنوان گره های طولانی مدت شبکههای کوانتومی عمل کنند. اندازهگیریهای رادار با کارایی بالا در این کار میتوانند در کاربردهایی مانند انتقال کوانتومی مورد استفاده قرار بگیرند. سیستمهای در همتنیده، همچنین میتوانند در آزمایشهای بنیادی مکانیک کوانتوم و سنجش نیرو فراتر از محدودیتهای استاندار کوانتومی مورد استفاده قرار بگیرند.
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍ سپیده رفیقائی
با جست و جوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید
@GuilanPhysics
#خبر
پالس های لیزر با شدت شکست رکورد
محققان پالسهای لیزر با شدت شکست رکورد تولید میکنند.
محققان با استفاده از لیزر پتاوات (تصویر) در مرکز علوم نسبی «CoReLS» درجمهوری کره، پالسهایی با شدت بالا ایجاد کردند. این لیزر با شدت بالا به دانشمندان امکان میدهد که پدیدههای اخترفیزیکی مانند پراکندگی "الکترون-فوتون" و "فوتون-فوتون" را در آزمایشگاه بررسی کنند.
از لیزر قدرتمند میتوان برای بررسی پدیدههایی استفاده کرد که گمان میرود مسئول پرتوهای کیهانی با قدرت بالا هستند و انرژی آنها بیش از 1015 ولتاژ الکترونیکی (eV) است. اگرچه دانشمندان میدانند که این اشعه ها از جایی خارج از منظومه شمسی سرچشمه میگیرند، اما نحوهی ساختن و شکلگیری آنها یک راز دیرینه بوده است.
چانگ هی نام، مدیر «Institute CoReLS» و استاد مؤسسه علم و فناوری گوانجو گفت: «این لیزر با شدت بالا به ما امکان میدهد پدیدههای اخترفیزیکی مانند پراکندگی الکترون-فوتون و فوتون-فوتون را در آزمایشگاه بررسی کنیم؛ ما میتوانیم از آن برای آزمایش تجربی و دستیابی به ایدههای نظری استفاده کنیم. برخی از آنها تقریبا یک قرن پیش ارائه شده است.»
ادامه #خبر 👇
پالس های لیزر با شدت شکست رکورد
محققان پالسهای لیزر با شدت شکست رکورد تولید میکنند.
محققان با استفاده از لیزر پتاوات (تصویر) در مرکز علوم نسبی «CoReLS» درجمهوری کره، پالسهایی با شدت بالا ایجاد کردند. این لیزر با شدت بالا به دانشمندان امکان میدهد که پدیدههای اخترفیزیکی مانند پراکندگی "الکترون-فوتون" و "فوتون-فوتون" را در آزمایشگاه بررسی کنند.
از لیزر قدرتمند میتوان برای بررسی پدیدههایی استفاده کرد که گمان میرود مسئول پرتوهای کیهانی با قدرت بالا هستند و انرژی آنها بیش از 1015 ولتاژ الکترونیکی (eV) است. اگرچه دانشمندان میدانند که این اشعه ها از جایی خارج از منظومه شمسی سرچشمه میگیرند، اما نحوهی ساختن و شکلگیری آنها یک راز دیرینه بوده است.
چانگ هی نام، مدیر «Institute CoReLS» و استاد مؤسسه علم و فناوری گوانجو گفت: «این لیزر با شدت بالا به ما امکان میدهد پدیدههای اخترفیزیکی مانند پراکندگی الکترون-فوتون و فوتون-فوتون را در آزمایشگاه بررسی کنیم؛ ما میتوانیم از آن برای آزمایش تجربی و دستیابی به ایدههای نظری استفاده کنیم. برخی از آنها تقریبا یک قرن پیش ارائه شده است.»
ادامه #خبر 👇
در Optica، محققان نتایج سالها کار برای افزایش شدت پالسهای لیزر را از لیزر CoReLS گزارش دادند. مطالعهی فعل و انفعالات لیزر به پرتوی لیزر کاملا متمرکز نیاز دارد و محققان توانستند پالسهای لیزر را به اندازهی نقطه ای بیش از یک میکرون، قطری کمتر از یک پنجاهم قطر موی انسان، متمرکز کنند. شدت جدید لیزر رکوردشکن، با تمرکز تمام نوری که از خورشید به زمین میرسد تا یک نقطهی 10 میکرونی قابل مقایسه است.
این لیزر با شدت بالا به ما اجازه می دهد تا با دانش جدید و چالش برانگیز ، به ویژه الکترودینامیک کوانتومی میدان قوی ، که عمدتا توسط نظریه پردازان انجام شده است ، مقابله کنیم. "علاوه بر اینکه به ما کمک می کند تا پدیده های اخترفیزیکی را بهتر درک کنیم ، برای ایجاد منابع جدید برای نوعی پرتودرمانی که از پروتونهای با انرژی بالا برای درمان سرطان استفاده می کند."
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍ سپیده رفیقائی
با جست و جوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید.
@GuilanPhysics
این لیزر با شدت بالا به ما اجازه می دهد تا با دانش جدید و چالش برانگیز ، به ویژه الکترودینامیک کوانتومی میدان قوی ، که عمدتا توسط نظریه پردازان انجام شده است ، مقابله کنیم. "علاوه بر اینکه به ما کمک می کند تا پدیده های اخترفیزیکی را بهتر درک کنیم ، برای ایجاد منابع جدید برای نوعی پرتودرمانی که از پروتونهای با انرژی بالا برای درمان سرطان استفاده می کند."
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍ سپیده رفیقائی
با جست و جوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید.
@GuilanPhysics
#خبر
سازمان ESO در jun16 2020
هنگامی ک Betelgeuse ، یک ستاره نارنجی روشن در صورت فلکی جبار، در اواخر سال 2019 و اوایل سال 2020 به وضوح تاریک شد، جامعه نجوم متحیر شد. اکنون گروهی از ستارهشناسان تصاویر جدیدی از سطح ستاره را که با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوب اروپا (ESL’s VLT) گرفته شده است منتشر میکنند که به وضوح نشان میدهد چگونه روشنایی آن تغییر کرده است. تحقیقات جدید نشان میدهد که ستاره تا حدودی توسط ابر غبار پنهان شده است، این کشف رمز و راز "بزرگ شدن هوا" Betelgeuse را حل میکند.
ادامه ی #خبر 👇
سازمان ESO در jun16 2020
هنگامی ک Betelgeuse ، یک ستاره نارنجی روشن در صورت فلکی جبار، در اواخر سال 2019 و اوایل سال 2020 به وضوح تاریک شد، جامعه نجوم متحیر شد. اکنون گروهی از ستارهشناسان تصاویر جدیدی از سطح ستاره را که با استفاده از تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوب اروپا (ESL’s VLT) گرفته شده است منتشر میکنند که به وضوح نشان میدهد چگونه روشنایی آن تغییر کرده است. تحقیقات جدید نشان میدهد که ستاره تا حدودی توسط ابر غبار پنهان شده است، این کشف رمز و راز "بزرگ شدن هوا" Betelgeuse را حل میکند.
ادامه ی #خبر 👇
این تصاویر که با ابزار SPHERE در تلسکوپ بسیار بزرگ ESO گرفته شده است ، سطح ستاره فوق العاده قرمز قرمز Betelgeuse را در هنگام کم نور شدن بی سابقه خود نشان می دهد ، اتفاقی که در اواخر سال 2019 و اوایل سال 2020 رخ داد. تصویر در سمت چپ انتهایی که در ژانویه 2019 گرفته شده است ، این ستاره در درخشش عادی خود است ، در حالی که تصاویر باقیمانده از دسامبر 2019 ، ژانویه 2020 و مارس 2020 ، همه زمانی گرفته شده اند که روشنایی ستاره به ویژه در منطقه جنوبی آن کاهش یافته است. روشنایی در آوریل 2020 به حالت عادی بازگشت. اعتبار: ESO / M. Montargès
Forwarded from انجمن علمی فیزیک گیلان
فرو رفتن Betelgeuse در روشنایی -تغییری که حتی با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است- باعث شد میگوئل مونتارگس و تیمش اواخر سال 2019 VLT ESO را به سمت ستاره هدایت کنند. تصویری از دسامبر 2019، در مقایسه با تصویر قبلی که در ژانویه همان سال گرفته شده است، نشان داد که سطح ستاره به ویژه در منطقه جنوبی به طور قابل توجهی تاریکتر است. اما ستاره شناسان مطمئن نبودند که چرا.
تیم در ادامه مشاهدات ستاره در حین تضعیف بزرگ خود، دو تصویر دیگر که قبلاً هرگز دیده نشده بود را در ژانویه 2020 و مارس 2020 ثبت کرد. تا آوریل 2020 ، این ستاره به روشنایی عادی خود بازگشت.
برای یک بار هم که شده ، شاهد تغییر شکل ظاهری یک ستاره در مقیاس چند هفتهای در زمان واقعی بودیم. ” تصاویری که اکنون منتشر شده تنها مواردی است که نشان میدهد سطح Betelgeuse در طول زمان در حال تغییر است.
در مطالعه جدید خود، که امروز در نیچر منتشر شد، این تیم نشان داد که تیرگی مرموز ناشی از حجاب غبارآلود سایه ستاره است که به نوبه خود نتیجه افت دما در سطح ستارهای Betelgeuse است.
سطح Betelgeuse با حرکت، کوچک شدن و تورم درون ستاره، حبابهای غول پیکر گاز به طور منظم تغییر میکند. این تیم نتیجهگیری کرد که مدتی قبل از بزرگ شدن هوا، این ستاره یک حباب بزرگ گاز را خارج کرد که از آن دور شد. هنگامی که تکهای از سطح اندکی بعد سرد شد، این کاهش دما کافی بوده تا گاز به غبار جامد تبدیل شود.
ما به طور مستقیم شاهد شکلگیری به اصطلاح ستاره ذرات بوده ایم.
امیلی کانون، KU Leuven ، که همچنین در این مطالعه شرکت داشت، میافزاید: "گرد و غبار خارج شده از ستارههای خنک تکامل یافته، مانند پرتابی که اخیراً شاهد آن بودهایم، میتواند به عناصر سازنده سیارات زمینی تبدیل شود."
بهجای نتیجه فقط یک طغیان غبارآلود، برخی گمانه زنیها در اینترنت وجود داشت مبنی بر اینکه افت روشنایی Betelgeuse میتواند مرگ قریب الوقوع آن را در یک انفجار فوقالعاده ابرنواختر نشان دهد. از قرن هفدهم ابرنواختر در کهکشان ما مشاهده نشده است، بنابراین ستاره شناسان امروزی کاملاً مطمئن نیستند که انتظار یک ستاره در چنین رویدادی چیست. با این حال، این تحقیقات جدید تأیید میکند که Great Dimming از Betelgeuse نشانه اولیهای نبود که ستاره به سمت سرنوشت چشمگیر خود پیش میرود.
مشاهده کم نور شدن چنین ستاره قابل شناسایی برای منجمان حرفهای و آماتور هیجان انگیز بود، همانطور که توسط کانن خلاصه شده است: «با نگاه به ستارهها شب، این نقاط ریز و درخشان نور ماندگار به نظر میرسند. کم نور شدن Betelgeuse این توهم را میشکند.
این تیم برای تصویربرداری مستقیم از سطحBetelgeuse ، در کنار دادههای ابزار GRAVITY در تداخل سنج تلسکوپ بسیار بزرگ ESO (VLTI) ، از ابزار Spectro-Polarimetric Exoplanet REsearch (SPHERE) با کنتراست بالا (SPHERE) برای تصویربرداری از ستاره در طول کم نور استفاده کرد. کانون میگوید، این تلسکوپها که در رصدخانه Paranal ESO در صحرای آتاکامای شیلی واقع شدهاند، "یک ابزار تشخیصی حیاتی در کشف علت این واقعه کم نور" بودند. مونتارگس میافزاید: "ما قادر به مشاهده ستاره نه تنها به عنوان یک نقطه بودیم بلکه میتوانستیم جزئیات سطح آن را برطرف کرده و در طول رویداد آن را رصد کنیم."
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍ سپیده رفیقایی
با جست و جوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید.
تیم در ادامه مشاهدات ستاره در حین تضعیف بزرگ خود، دو تصویر دیگر که قبلاً هرگز دیده نشده بود را در ژانویه 2020 و مارس 2020 ثبت کرد. تا آوریل 2020 ، این ستاره به روشنایی عادی خود بازگشت.
برای یک بار هم که شده ، شاهد تغییر شکل ظاهری یک ستاره در مقیاس چند هفتهای در زمان واقعی بودیم. ” تصاویری که اکنون منتشر شده تنها مواردی است که نشان میدهد سطح Betelgeuse در طول زمان در حال تغییر است.
در مطالعه جدید خود، که امروز در نیچر منتشر شد، این تیم نشان داد که تیرگی مرموز ناشی از حجاب غبارآلود سایه ستاره است که به نوبه خود نتیجه افت دما در سطح ستارهای Betelgeuse است.
سطح Betelgeuse با حرکت، کوچک شدن و تورم درون ستاره، حبابهای غول پیکر گاز به طور منظم تغییر میکند. این تیم نتیجهگیری کرد که مدتی قبل از بزرگ شدن هوا، این ستاره یک حباب بزرگ گاز را خارج کرد که از آن دور شد. هنگامی که تکهای از سطح اندکی بعد سرد شد، این کاهش دما کافی بوده تا گاز به غبار جامد تبدیل شود.
ما به طور مستقیم شاهد شکلگیری به اصطلاح ستاره ذرات بوده ایم.
امیلی کانون، KU Leuven ، که همچنین در این مطالعه شرکت داشت، میافزاید: "گرد و غبار خارج شده از ستارههای خنک تکامل یافته، مانند پرتابی که اخیراً شاهد آن بودهایم، میتواند به عناصر سازنده سیارات زمینی تبدیل شود."
بهجای نتیجه فقط یک طغیان غبارآلود، برخی گمانه زنیها در اینترنت وجود داشت مبنی بر اینکه افت روشنایی Betelgeuse میتواند مرگ قریب الوقوع آن را در یک انفجار فوقالعاده ابرنواختر نشان دهد. از قرن هفدهم ابرنواختر در کهکشان ما مشاهده نشده است، بنابراین ستاره شناسان امروزی کاملاً مطمئن نیستند که انتظار یک ستاره در چنین رویدادی چیست. با این حال، این تحقیقات جدید تأیید میکند که Great Dimming از Betelgeuse نشانه اولیهای نبود که ستاره به سمت سرنوشت چشمگیر خود پیش میرود.
مشاهده کم نور شدن چنین ستاره قابل شناسایی برای منجمان حرفهای و آماتور هیجان انگیز بود، همانطور که توسط کانن خلاصه شده است: «با نگاه به ستارهها شب، این نقاط ریز و درخشان نور ماندگار به نظر میرسند. کم نور شدن Betelgeuse این توهم را میشکند.
این تیم برای تصویربرداری مستقیم از سطحBetelgeuse ، در کنار دادههای ابزار GRAVITY در تداخل سنج تلسکوپ بسیار بزرگ ESO (VLTI) ، از ابزار Spectro-Polarimetric Exoplanet REsearch (SPHERE) با کنتراست بالا (SPHERE) برای تصویربرداری از ستاره در طول کم نور استفاده کرد. کانون میگوید، این تلسکوپها که در رصدخانه Paranal ESO در صحرای آتاکامای شیلی واقع شدهاند، "یک ابزار تشخیصی حیاتی در کشف علت این واقعه کم نور" بودند. مونتارگس میافزاید: "ما قادر به مشاهده ستاره نه تنها به عنوان یک نقطه بودیم بلکه میتوانستیم جزئیات سطح آن را برطرف کرده و در طول رویداد آن را رصد کنیم."
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍ سپیده رفیقایی
با جست و جوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید.
📌اطلاعیه انجمن علمی فیزیک دانشگاه گیلان
📣در ارتباط با پایان یافتن دوره کنونی انجمن علمی فیزیک به اطلاع میرساند ، از تمامی عزیزانی که شرایط ثبت نام را دارا هستند و علاقه به انجام فعالیت میدانی در حوضههای انجمن دارند؛ با توجه به دستور العملهای ارائه شده در تصویر فوق اقدام به ثبت نام و اعلام کاندیداتوری نمایند.
💬1: در پست بعدی راهنمای ثبت نام قرار خواهد گرفت.
💬2: شما میتوانید از طریق راههای ارتباطی موجود سوالات خود در خصوص انتخابات و فعالیت انجمن علمی را از ما بپرسید.
-------------------------------
🔸 ارتباط با ما:
🆔 @guilan_physic
🔸 صفحه ما در اینستاگرام:
🆔 Guilanphysics
------------------------------------
@Guilanphysics
📣در ارتباط با پایان یافتن دوره کنونی انجمن علمی فیزیک به اطلاع میرساند ، از تمامی عزیزانی که شرایط ثبت نام را دارا هستند و علاقه به انجام فعالیت میدانی در حوضههای انجمن دارند؛ با توجه به دستور العملهای ارائه شده در تصویر فوق اقدام به ثبت نام و اعلام کاندیداتوری نمایند.
💬1: در پست بعدی راهنمای ثبت نام قرار خواهد گرفت.
💬2: شما میتوانید از طریق راههای ارتباطی موجود سوالات خود در خصوص انتخابات و فعالیت انجمن علمی را از ما بپرسید.
-------------------------------
🔸 ارتباط با ما:
🆔 @guilan_physic
🔸 صفحه ما در اینستاگرام:
🆔 Guilanphysics
------------------------------------
@Guilanphysics
Forwarded from برنامه رصدخانه
اطلاع رسانی 📣📣📣
🔹پخش قسمت نهم گرانش
✍🏻شکوفایی استعدادها در شرایط فعلی کشور
.
.
.
🗓این قسمت از برنامه از۲۲مرداد ماه در بستر پخش “ آپارات ” در دسترس همراهان قرار خواهد گرفت.
با تشکر از شما همراهان محترم و فرهیخته
🔹🔹🔹
#تلویزیون_اینترنتی_گرانش
#توسعه
#علم_و_فناوری
#آینده_ی_کشور
🆔 @GRAVITY_TVshow
📎 https://instagram.com/gravitytvshow?igshid=49ziojvrvbk6
🔹پخش قسمت نهم گرانش
✍🏻شکوفایی استعدادها در شرایط فعلی کشور
.
.
.
🗓این قسمت از برنامه از۲۲مرداد ماه در بستر پخش “ آپارات ” در دسترس همراهان قرار خواهد گرفت.
با تشکر از شما همراهان محترم و فرهیخته
🔹🔹🔹
#تلویزیون_اینترنتی_گرانش
#توسعه
#علم_و_فناوری
#آینده_ی_کشور
🆔 @GRAVITY_TVshow
📎 https://instagram.com/gravitytvshow?igshid=49ziojvrvbk6
خوشه کهکشان Abell 3158 در اشعه X بازرسی شده است.
اخترشناسان دانشگاه بن، آلمان و جاهای دیگر از تلسکوپ eROSITA روی مأموریت Spektrum-Roentgen-Gamma (SRG) برای انجام مشاهدات اشعه ایکس از یک خوشه کهکشان در آن نزدیکی موسوم به Abell 3158 استفاده کردهاند.
خوشههای کهکشان حاوی هزاران کهکشان است که توسط جاذبه به یکدیگر متصل شدهاند. آنها بزرگترین سازههای شناخته شده گرانشی در جهان هستند و میتوانند به عنوان آزمایشگاههای عالی برای مطالعه تکامل کهکشان و کیهانشناسی عمل کنند. با تغییر سرخ 0.059 و شعاع مشخصه تقریباً 23/95 دقیقهای، Abell 3158 (یا بهطور خلاصه A3158) یک خوشه کهکشانی کاملاً نزدیک است. با توجه به مجاورت نسبی، Abell 3158 مکان مناسبی برای بررسی حومههای ضعیفی است که در آن فرآیندهای فیزیکی و غنی سازی در حال انجام است، مانند ادغام جزئی یا وارد شدن تودههای گاز.
تیمی از ستارهشناسان به سرپرستی Béibhinn Whelan از دانشگاه بن، eROSITA را برای تحقیق در مناطق پیرامونی Abell 3158 به کار انداختهاند تا ویژگیهای این جسم را بیشتر روشن کنند. این مطالعه با دادههای ماهواره XMM-Newton ESA تکمیل شد.
محققان در این مقاله نوشتند: "ما مشخصات دو درجه حرارت، فراوانی و نرمال سازی را از هر دو داده eROSITA و XMM-Newton و همچنین نقشههای دو بعدی از دما و توزیع فراوانی فلز از دادههای eROSITA تعیین کردیم."
دمای کلی Abell 3158 حدود 4.725 keV اندازهگیری شد. ستارهشناسان خاطر نشان کردند که مشخصات دما، فراوانی و عادی سازی eROSITA با مطالعات قبلی در مورد این خوشه سازگار است. دادههای eROSITA محدودیتهای بیشتری را در مورد فلزات Abell 3158 تا شعاعهای بزرگ فراهم میکند. طبق این مقاله، پرونده عادی سازی نشان میدهد که مقادیر بهدست آمده از مشاهدات XMM-Newton کمی بالاتر از مقادیر eROSITA است. این مطالعه نشان داد که شکل ظاهری و مشخصات روشنایی سطح Abell 3158 منظم به نظر میرسد. با این حال، نقشه دمای دو بعدی Abell 3158 نشان میدهد که خوشه دارای یک هسته خنک نیست، چیزی که برای یک خوشه با چنین مشخصات روشنایی سطح غیرمعمول است. علاوه براین، بر اساس تغییرات قرمز طیفی 365، عضوی از Abell 3158، سرعت پراکنده شدن کهکشانهای عضو خوشه، 1058 کیلومتر بر ثانیه اندازهگیری شد. کل جرم این خوشه 38/1 کوادریلیون جرم خورشیدی محاسبه شد. این تحقیق همچنین مشخص كرد كه یك گسترش گاز حدود 2/2 میلیون سال نوری در جهت غرب از مركز آبل 3158 وجود دارد. این یافته نشان میدهد كه خوشه آرام نیست و تحت فعالیت ادغام است. نتیجهگیری شد، بینظمی بین مقیاسهای مختلف نشان میدهد که ممکن است در خوشه اثر کاهندهای وجود داشته باشد که از ادعای اینکه خوشه در حال فعالیت ادغام است نیز پشتیبانی میکند.
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍سپیده رفیقائی
با جستوجوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید
اخترشناسان دانشگاه بن، آلمان و جاهای دیگر از تلسکوپ eROSITA روی مأموریت Spektrum-Roentgen-Gamma (SRG) برای انجام مشاهدات اشعه ایکس از یک خوشه کهکشان در آن نزدیکی موسوم به Abell 3158 استفاده کردهاند.
خوشههای کهکشان حاوی هزاران کهکشان است که توسط جاذبه به یکدیگر متصل شدهاند. آنها بزرگترین سازههای شناخته شده گرانشی در جهان هستند و میتوانند به عنوان آزمایشگاههای عالی برای مطالعه تکامل کهکشان و کیهانشناسی عمل کنند. با تغییر سرخ 0.059 و شعاع مشخصه تقریباً 23/95 دقیقهای، Abell 3158 (یا بهطور خلاصه A3158) یک خوشه کهکشانی کاملاً نزدیک است. با توجه به مجاورت نسبی، Abell 3158 مکان مناسبی برای بررسی حومههای ضعیفی است که در آن فرآیندهای فیزیکی و غنی سازی در حال انجام است، مانند ادغام جزئی یا وارد شدن تودههای گاز.
تیمی از ستارهشناسان به سرپرستی Béibhinn Whelan از دانشگاه بن، eROSITA را برای تحقیق در مناطق پیرامونی Abell 3158 به کار انداختهاند تا ویژگیهای این جسم را بیشتر روشن کنند. این مطالعه با دادههای ماهواره XMM-Newton ESA تکمیل شد.
محققان در این مقاله نوشتند: "ما مشخصات دو درجه حرارت، فراوانی و نرمال سازی را از هر دو داده eROSITA و XMM-Newton و همچنین نقشههای دو بعدی از دما و توزیع فراوانی فلز از دادههای eROSITA تعیین کردیم."
دمای کلی Abell 3158 حدود 4.725 keV اندازهگیری شد. ستارهشناسان خاطر نشان کردند که مشخصات دما، فراوانی و عادی سازی eROSITA با مطالعات قبلی در مورد این خوشه سازگار است. دادههای eROSITA محدودیتهای بیشتری را در مورد فلزات Abell 3158 تا شعاعهای بزرگ فراهم میکند. طبق این مقاله، پرونده عادی سازی نشان میدهد که مقادیر بهدست آمده از مشاهدات XMM-Newton کمی بالاتر از مقادیر eROSITA است. این مطالعه نشان داد که شکل ظاهری و مشخصات روشنایی سطح Abell 3158 منظم به نظر میرسد. با این حال، نقشه دمای دو بعدی Abell 3158 نشان میدهد که خوشه دارای یک هسته خنک نیست، چیزی که برای یک خوشه با چنین مشخصات روشنایی سطح غیرمعمول است. علاوه براین، بر اساس تغییرات قرمز طیفی 365، عضوی از Abell 3158، سرعت پراکنده شدن کهکشانهای عضو خوشه، 1058 کیلومتر بر ثانیه اندازهگیری شد. کل جرم این خوشه 38/1 کوادریلیون جرم خورشیدی محاسبه شد. این تحقیق همچنین مشخص كرد كه یك گسترش گاز حدود 2/2 میلیون سال نوری در جهت غرب از مركز آبل 3158 وجود دارد. این یافته نشان میدهد كه خوشه آرام نیست و تحت فعالیت ادغام است. نتیجهگیری شد، بینظمی بین مقیاسهای مختلف نشان میدهد که ممکن است در خوشه اثر کاهندهای وجود داشته باشد که از ادعای اینکه خوشه در حال فعالیت ادغام است نیز پشتیبانی میکند.
#تیم_خبر_انجمن_فیزیک_دانشگاه_گیلان
✍سپیده رفیقائی
با جستوجوی #خبر میتوانید به باقی اخبار دسترسی داشته باشید
#تاریخ_علم
🗓 ۱ شهریور مصادف با 21 August
سالروز تولد ویلیام هنری اکلس
"ویلیام اکلس" دانشمند انگلیسی و از پیشروان ساخت رادیو بود . اکلس از اولین حامیان و استدلال کنندگان تئوری "اُلیور هیویساید" بود که تأثیر لایه فوقانی جوّ در انعکاس امواج رادیویی را مطرح میکرد؛ که مخابره امواج رادیویی را در فواصل دور فراهم میکند. او همچنین بر روی اختلالات جوی در دریافت امواج رادیویی مطالعه میکرد و بعد از جنگ جهانی اول سهم زیادی در توسعه مدارهای الکترونیکی، از جمله "فلیپ - فلاپ" که در سال 1918 ثبت و در شمارندههای دوتایی استفاده شد، داشت.
✍ حمیده بابائی
تیم تحریریه انجمن علمی فیزیک گیلان
@Guilanphysics
🗓 ۱ شهریور مصادف با 21 August
سالروز تولد ویلیام هنری اکلس
"ویلیام اکلس" دانشمند انگلیسی و از پیشروان ساخت رادیو بود . اکلس از اولین حامیان و استدلال کنندگان تئوری "اُلیور هیویساید" بود که تأثیر لایه فوقانی جوّ در انعکاس امواج رادیویی را مطرح میکرد؛ که مخابره امواج رادیویی را در فواصل دور فراهم میکند. او همچنین بر روی اختلالات جوی در دریافت امواج رادیویی مطالعه میکرد و بعد از جنگ جهانی اول سهم زیادی در توسعه مدارهای الکترونیکی، از جمله "فلیپ - فلاپ" که در سال 1918 ثبت و در شمارندههای دوتایی استفاده شد، داشت.
✍ حمیده بابائی
تیم تحریریه انجمن علمی فیزیک گیلان
@Guilanphysics
#تاریخ_علم
🗓 ۲شهریور مصادف با 24 August
سالروز فوت لوئیس اِسِن
فیزیکدان انگلیسی که ساعت حلقهای کریستال کوارتز و اولین ساعت کاربردی اتمی را اختراع کرد. این دستگاهها قادر بودند زمان را با دقت بیشتری نسبت به ساعتهای قبلی اندازه گیری کنند.
او یک ساعت اتمی با پرتو سزیم ساخت، دستگاهی که در نهایت روشی را که زمان اندازهگیری میشد، تغییر داد. هر عنصر و ترکیب شیمیایی در فرکانس مشخص خود، تابش الکترومغناطیسی را جذب و ساطع میکند. این تشدید به طور ذاتی در طول زمان و مکان پایدار است. بنابراین، فرکانس طبیعی اتم سزیم به طور رسمی در سال 1967 به عنوان واحد بین المللی جدید زمان شناخته شد.
✍ حمیده بابائی
تیم تحریریه انجمن علمی فیزیک گیلان
@GuilanPhysics
🗓 ۲شهریور مصادف با 24 August
سالروز فوت لوئیس اِسِن
فیزیکدان انگلیسی که ساعت حلقهای کریستال کوارتز و اولین ساعت کاربردی اتمی را اختراع کرد. این دستگاهها قادر بودند زمان را با دقت بیشتری نسبت به ساعتهای قبلی اندازه گیری کنند.
او یک ساعت اتمی با پرتو سزیم ساخت، دستگاهی که در نهایت روشی را که زمان اندازهگیری میشد، تغییر داد. هر عنصر و ترکیب شیمیایی در فرکانس مشخص خود، تابش الکترومغناطیسی را جذب و ساطع میکند. این تشدید به طور ذاتی در طول زمان و مکان پایدار است. بنابراین، فرکانس طبیعی اتم سزیم به طور رسمی در سال 1967 به عنوان واحد بین المللی جدید زمان شناخته شد.
✍ حمیده بابائی
تیم تحریریه انجمن علمی فیزیک گیلان
@GuilanPhysics
📣📣 فراخوان دعوت به همکاری
انجمن علمی فیزیک گیلان از افراد علاقمند به بخشهای زیر دعوت به همکاری میکند.
⭕️گرافیک
مسلط به نرم افزارهای طراحی پوستر و کاور
⭕️گویندگی
گوینده آقا جهت همکاری در تیم پادکست
⭕️تحریریه
داشتن تسلط نسبی به زبان انگلیسی و ویراست متن
به علاقهمندان در این قسمت در صورت نیاز آموزشهای اولیه داده میشود.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر و درخواست به همکاری به آیدی زیر پیام دهید.
@guilan_physic
-----------------------------------------------------
🆔@GuilanPhysics
انجمن علمی فیزیک گیلان از افراد علاقمند به بخشهای زیر دعوت به همکاری میکند.
⭕️گرافیک
مسلط به نرم افزارهای طراحی پوستر و کاور
⭕️گویندگی
گوینده آقا جهت همکاری در تیم پادکست
⭕️تحریریه
داشتن تسلط نسبی به زبان انگلیسی و ویراست متن
به علاقهمندان در این قسمت در صورت نیاز آموزشهای اولیه داده میشود.
جهت دریافت اطلاعات بیشتر و درخواست به همکاری به آیدی زیر پیام دهید.
@guilan_physic
-----------------------------------------------------
🆔@GuilanPhysics