پرسنل لمیز تجریش به طور جدی روز بنده رو می‌سازند.

بیدار شدن از رویاهای تو در تو، رفتن پی روزمرگی بی بال‌های روح.
من از سمفونی‌خدا نواختم از جغرافیا، از پست ترین ارتفاع تا دور دست ترین طلوع.

امروز با تمام وجود احساس کردم غذایی که پختم مزه دستپخت مامانم رو میده و رو ابرا هستم.

"تو هیچ‌گاه نمی‌توانی به مفهوم واقعی رهایی پی‌ببری، مگر اینکه دست به چنین کاری زده باشی، وسط یک اتاق پر از هدف بایستی و اجازه دهی گلوله‌ها به هر سمتی به پرواز درآیند، بدون احساس گناه و پشیمانی."

بادبادک‌باز

کلاس هشت صبح برای دیر رسیدنه، قبول ندارید؟

A new tattoo can fix me.

بهترین لحظات زندگیم همه وقت‌هاییه که می‌شینم و اون برام از خاطراتش میگه. حاضرم هرچیز رو ول کنم اما اون صحنه تا ابد ادامه پیدا کنه.
امشب، مثل همیشه داشت خاطراتشو تعریف میکرد. همیشه یه چیز جدید داره. یه چیزی که یهو میگم "جدی میگی؟"
اگر قادر بودم کل زندگیم رو همین لحظه میدادم بهش تا نبینم وسط حرف زدن باز درد بیاد سراغش. داره یه خاطره خنده‌دار تعریف میکنه و من یهو پر اشک میشم و میترسم که این درد ولش نکنه.
بعضی وقت‌ها میترسم دوست داشتنم نسبت بهش کم باشه. میترسم اونقدری که اون بهم از همه‌چیز خوب دنیا داده نتونم سربلندش کنم.
کاش همیشه بخنده، مطمئنم اگه یه روزی ازم بپرسند خنده کی خوشحالت میکرد، قطعا اون نفر اوله.

کالکشنی که طراحی کردم الهام گرفته از هنیبال و کانیبالیسمه و یادم نمیاد تا به‌حال انقدر با عشق کاری‌رو انجام داده باشم.😭

https://youtu.be/jYaAAxRvsx0?si=BQ-MyhantRGwtjDS
بعد از وقفه ای طولانی ، سلامممم🍓🤭🧚🏼✨