گذار دموکراتیک

346 views14:27

آخرین نامه‌های اسیران کشته شده از سوی ارتش ترک

اسرایی که ارتش ترک در گاره به قتل رساند در ماه سپتامبر ٢٠١٩ نامه‌‌هایی به رئیس جمهور ترک، رئیس مجلس ترکیه و رئیس حزب خلق جمهوری نوشته بودند و آنان را مورد انتقاد قرار داده‌اند که برای رهایی آنان گامی برنمی‌دارند.

پلیس و مزدوران ترک که در اسارت بسر می‌بردند در حمله اشغالگرانه گاره از سوی ارتش ترک در بمباران شیمیایی کشته شدند. آشکار شده است که این اسرا به مصطفی شنتوپ رئیس مجلس ترک و کمال کلیچدار‌اوغلو رئیس حزب خلق جمهوری نامه‌ای مشترک نوشته‌اند. آنان همچنین نامه‌هایی به خانواده‌های خود نوشته‌اند. همچنین نامه‌ای به طیب اردوغان رئیس جمهور ترک نوشته‌‌اند.

نامه‌های مشترکی که یک نسخه از کپی آن از منابع ه.پ.گ به خبرگزاری فرات رسیده است در ۶ سپتامبر ٢٠١٩ (١۵ شهریور ١٣٩٨) نوشته شده‌اند و امضای سدات سورگون، امید گجر، سدات یابالاک، ودات کایا، حسین سار، مولود قهوه‌جی، سمیح اُزبای، سلیمان سونگور، مسلم آلتنتاش، آیدین کوسه، عادل کاباکل و م. صالح کونجا در زیر آنان دیده می‌شود.

در نامه‌ی اسرا که با عنوان "به رئیس مجلس ملت بزرگ ترکیه آقای پروفسور دکتر مصطفی شنتوپ" نوشته شده، آمده است که اطلاعات مربوط به آنان [اسرا]، زمان، مکان و چگونگی به اسارت درآمدن آنان در سازمان‌های مربوطه وجود دارد و اعلام می‌کنند که یک فرد غیرنظامی، یک پلیس، یک سرباز و ۴ سرباز دیگر که مجبور به طی کردن دوره خدمت سربازی بوده‌اند در میان اسرا قرار دارند. در نامه آمده است که زمان سربازی این نظامیان سال‌هاست تمام شده است، بدیهی است که پس از مصوبه مجلس، مدت دوره سربازی به ۶ ماه کاسته شده، اما نظامیگری با حقوق همیشه وجود داشته و در ادامه می‌پرسند؛ "آیا گناه این نظامیان انجام وظیفه برای کشور است؟"در نامه آمده است که همین پرسش از سوی خانواده اسرا بارها در مقابل دوربین‌های رسانه‌ها گفته شده است اما بدون پاسخ مانده است.

برای ۶٠٠ نماینده مجلس بخوانید

اسرا خاطرنشان کرده‌اند که مقامات دولتی کم و بیش از وضعیت آنان آگاهند و از مصطفی شنتوپ رئیس مجلس می‌خواهند که این نامه را در صحن مجلس برای ۶٠٠ نماینده قرائت کند. اسرا نوشته‌اند:"آیا افرادی که در اسارت بسر می‌برند فرزندان سرمایه‌دارها و یا شیفتگان شهرت رسانه‌ای نیستند، به همین دلیل کسی از ما صیانت نمی‌کند؟ ما پیش‌بینی نمی‌کردیم که دولت جمهوری ترکیه بیش از ۴ سال، یعنی حدود ١۵٠٠ روز از نظامیان و پلیس خود صاحب‌مندی نکند."

نوبت خود را انتظار می‌کشیم

همچنان که برای اسرای دیگر گام برداشته شد، چه شهروندان جمهوری ترکیه چه غیر ترکیه؛ سال ٢٠١۴ در زمان اشغال کنسولگری ترکیه در موصل از سوی سازمان تروریستی داعش برای ازاد افرادی که در کنسولگری بودند. برای افرادی که در نیجریه از سوی تروریست‌ها به اسارت گرفته شدند، برای بازگشت اعضای فتو [فتح‌الله گولن] از گابُن، برای نظامیان اوکراینی که از سوی روسیه اسیر شده بودند، برای آزادی تاتارها در کریمه، برای روزنامه‌نگاران ژاپن که از سوی القاعده اسیر شدند و در نتیجه مذاکره آزاد شدند و نزد خانواده و کشور خود برگشتند، ما نیز با چشم امید این خبرها را دریافت کدیم و سال‌هاست انتظار می‌کشیم که نوبت ما نیز فرا می‌رسد.

آیا می‌توانیم به جای دیگری مراجعه کنیم؟

در سال‌های گذشته هیچ کسی ضامن سلامتی و امنیت ما نبود، همچنان نیز نمی‌تواند. در وضعیتی که زندگی ما تحت ضمانت قرار ندارد شما چگونه می‌توانید جسد ما را از اینجا خارج کنید؟ آنهایی که مسئله سلامتی ما برایشان اهمیتی ندارد، آیا بدنبال اجساد ما براه می‌افتند یا نه، ما چیزی نمی‌دانیم. اگر رئیس جمهور و رئیس مجلس ما را آزاد نکنند آیا ما باید به کجا مراجعه کنیم؟ شما هم دارای فرزند هستید، خود را جای خانواده ما قرار دهید، به عنوان مثال در عید شما منتظر فرزندانتان هستید تا به دست‌بوسی شما بیایند. ٩ عید سپری شده است که ما نه توانسته باشیم خانواده‌امان را ببینیم و یا دست آنان را ببوسیم. تنها یک روز فرزندانتان اگر از شما دور باشند آیا به دنبال آنان نمی‌گردید؟ بیش از ۴ سال است که ما از خانواده خود دور هستیم و هیچ رابطه‌ای با آنان نداریم. در این شرایط چکار باید بکنیم؟ ما می‌خواهیم که شما دارای وجدان باشید.

اگر ما جرمی مرتکب شده‌ایم، به ما بگویید که ما هم مطلع شویم

اگر ما متهم می‌شویم، پس حق داریم که از آن اطلاع داشته باشیم. آیا در مورد ما تصمیم محکومیت صادر شده است؟ ما می‌خواهیم اطلاع پیدا کنیم. گفتن 'صبر کنید' به خانواده‌ها تنها با هدف تأخیر و چشم‌پوشی بر این مسئله است. ملاقات‌هایی که با عبدالله اوجالان صورت گرفته بودند به ما امید بخشیده بود، اما از آنجا هم نتیجه‌ای کسب نشد.

331 views14:27