Forwarded from اتچ بات
دوو چەکداری حیزبی دیموکراتی کوردستان(#حدک) بەناوی #پەکەکەوە کاری چەتەگەری دەکەن
هەفتەی ڕابردوو دوو چەکداری حزبی دیموکراتی کوردستان(حدک) لە قەزای کۆیە لە کەمپی سەربازی خۆیان چوونەتە دەرەوە و هێرشیان کردووەتە سەر هاوڵاتیانی گوندی شیلێان و بەناوی گەریلاکانی پەکەکەوە کاری چەتەگەریان کردوە
دوو چەکداری حزبی دیموکراتی کوردستان ( حدک) لە ڕێکەوتی ٢٢ مانگی ڕابردوو لە قەزانی کۆیە لە کەمپەکەی خۆێان دەچنە دەرەوە و هێڕشی گوندی شیلی نزیک کەمەپی دیموکرات دەکەن و ١٦ هاوڵاتی ئەو گوندە بۆ ماوەی زیاتر لە ٥ کاتژمێر بە بارمتە دەگرن و دوای ئەشەکنجەدان و بێڕێزیەکی زۆری هاوڵاتیانی گوندەکە پارەو مۆبایلەکانیان دەدزن و جارێکی تر دەگەڕێنەوە ناو کەمپەکە.
ئەو دوو چەکدارەی حیزبی دیموکراتی کوردستان لە کاتی ئەنجامدانی ئەوکردەوە دڕندانەیە خۆیان وەک گەریلای پەکەکە بە هاوڵاتیانی ئەو گوندە ناساندەوە.
ئێمە وەک تیمی ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF) بە پێوستمان زانی لە نزیکەوە بەدواداچوون بۆ ڕووداوەکە بکەین و خۆمان گەیاندە ئەو شوێنەی کە ئەو دوو چەکدارەی حزبی دیموکرات بە ناوی پەکەکەوە کاری چەتە گەری و دزیان کردووە.
هاوڵاتی ئازاد قەساب یەکێکە لەو کەسانەی کە لەلایەن چەکدارانی دیموکراتەوە بە بارمتە گیرا بوو، ڕووداوەکە بەم شێوەیە بۆ ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF) دەگێرێتەوە:" ئێوارە بوو لە ماڵی خۆمان بووم لە گوندی شیلی ئەوندەم زانی دوو چەکدار لە سەر دێوارەوە چەکیان لێمان ڕاکێشا و پێیان وتین مەجوڵێن. ئێمە پەکەکەین دەتانکوژین، بەم شێوەیە من و گەنجێکی تر کە شوانی مەڕەکانمانە دەستگیریان کردین، سوکایەتی زۆریان پێ کردین فیشەکیان تەقاندە بن دەست و پێمان پارە و مۆبایلیان لێمان سەند و ئەشەکنجەیان داین".
هەروەها ئازاد قەساب وتیشی، "ئێمەیان بردە گوندی شیلی بۆ ماڵی شوانەکەی ئێمە. لەوی دەستبەسەریان کردین. هەرکەسێک هاتبا بە هاناشمانەوە دەستگیریان دەکرد. زیاتر لە ١٦ کەسیان دەستگیر کرد و بێڕێزو و سوکایەتیەکی زۆیان پێ کردین و هەموومانیان لە ژووڕیک زیندانی کرد و بۆ چەندین جار دەستڕیژی گولەیان کرد و هـەمێشە دووبارەیان دەکردوە و خۆیان بە پەکەکە دەناساند"
ئەو هاوڵاتیە وتیشی زیاتر لە ٥ کاتژمێر دەستگیرکراون، بەڵام لە زانییان هێزەکانی ئاسایش پۆلیس دێت ڕایان کرد و خۆیان کردە ناو کەمپی دێموکراتەوە، لە کۆتاییدا ڕاستیەکان ئاشکرابوون کە ئەو چەکدارانە پێشمەرگەی دیموکرات بوون. هەر لەویش لە قەڵای دیموکرات لەلاین هێزەکانی ئاسایشی کۆیەوە دەستگیر کران.
ڕۆژی دوای ڕووداوکە عەلی عەبدوڵا بەرپرسی قەزای کۆیە ڕایگەیاند:" ئەو دووکەسەی هێڕشی کردووەتە سەر هاوڵاتیانی گوندی شیلیان، ئەندامی حزبی دیموکرات بوون و لە ئیستادا دەستگیر کراون و پراوی لێکۆلێنەوەیان بۆ کراوەتەوە"
ئەوەی لە کۆتاییدا وەک پرسیار دەمێنێتەوە ئەوەیە ئایە بۆچی دەبێت پێشمەرگەی دیموکرات بە ناوی گەریلای پەکەکەوە کاری چەتەگەری و تێکدەرانەی بەم شێوەیە بکەن؟. دەکرێت ئەو بابەتە خوێندەوەی هەمە جۆری بۆ بکرێت، بەڵام تا ئیستا بەرپرسانی حزبی دیموکرات هێچ ڕوونکردنەوەیەکیان لەبارەی بڕووداوەکە بۆ ڕای گشتی بڵاونەکردووتەوە.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
هەفتەی ڕابردوو دوو چەکداری حزبی دیموکراتی کوردستان(حدک) لە قەزای کۆیە لە کەمپی سەربازی خۆیان چوونەتە دەرەوە و هێرشیان کردووەتە سەر هاوڵاتیانی گوندی شیلێان و بەناوی گەریلاکانی پەکەکەوە کاری چەتەگەریان کردوە
دوو چەکداری حزبی دیموکراتی کوردستان ( حدک) لە ڕێکەوتی ٢٢ مانگی ڕابردوو لە قەزانی کۆیە لە کەمپەکەی خۆێان دەچنە دەرەوە و هێڕشی گوندی شیلی نزیک کەمەپی دیموکرات دەکەن و ١٦ هاوڵاتی ئەو گوندە بۆ ماوەی زیاتر لە ٥ کاتژمێر بە بارمتە دەگرن و دوای ئەشەکنجەدان و بێڕێزیەکی زۆری هاوڵاتیانی گوندەکە پارەو مۆبایلەکانیان دەدزن و جارێکی تر دەگەڕێنەوە ناو کەمپەکە.
ئەو دوو چەکدارەی حیزبی دیموکراتی کوردستان لە کاتی ئەنجامدانی ئەوکردەوە دڕندانەیە خۆیان وەک گەریلای پەکەکە بە هاوڵاتیانی ئەو گوندە ناساندەوە.
ئێمە وەک تیمی ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF) بە پێوستمان زانی لە نزیکەوە بەدواداچوون بۆ ڕووداوەکە بکەین و خۆمان گەیاندە ئەو شوێنەی کە ئەو دوو چەکدارەی حزبی دیموکرات بە ناوی پەکەکەوە کاری چەتە گەری و دزیان کردووە.
هاوڵاتی ئازاد قەساب یەکێکە لەو کەسانەی کە لەلایەن چەکدارانی دیموکراتەوە بە بارمتە گیرا بوو، ڕووداوەکە بەم شێوەیە بۆ ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF) دەگێرێتەوە:" ئێوارە بوو لە ماڵی خۆمان بووم لە گوندی شیلی ئەوندەم زانی دوو چەکدار لە سەر دێوارەوە چەکیان لێمان ڕاکێشا و پێیان وتین مەجوڵێن. ئێمە پەکەکەین دەتانکوژین، بەم شێوەیە من و گەنجێکی تر کە شوانی مەڕەکانمانە دەستگیریان کردین، سوکایەتی زۆریان پێ کردین فیشەکیان تەقاندە بن دەست و پێمان پارە و مۆبایلیان لێمان سەند و ئەشەکنجەیان داین".
هەروەها ئازاد قەساب وتیشی، "ئێمەیان بردە گوندی شیلی بۆ ماڵی شوانەکەی ئێمە. لەوی دەستبەسەریان کردین. هەرکەسێک هاتبا بە هاناشمانەوە دەستگیریان دەکرد. زیاتر لە ١٦ کەسیان دەستگیر کرد و بێڕێزو و سوکایەتیەکی زۆیان پێ کردین و هەموومانیان لە ژووڕیک زیندانی کرد و بۆ چەندین جار دەستڕیژی گولەیان کرد و هـەمێشە دووبارەیان دەکردوە و خۆیان بە پەکەکە دەناساند"
ئەو هاوڵاتیە وتیشی زیاتر لە ٥ کاتژمێر دەستگیرکراون، بەڵام لە زانییان هێزەکانی ئاسایش پۆلیس دێت ڕایان کرد و خۆیان کردە ناو کەمپی دێموکراتەوە، لە کۆتاییدا ڕاستیەکان ئاشکرابوون کە ئەو چەکدارانە پێشمەرگەی دیموکرات بوون. هەر لەویش لە قەڵای دیموکرات لەلاین هێزەکانی ئاسایشی کۆیەوە دەستگیر کران.
ڕۆژی دوای ڕووداوکە عەلی عەبدوڵا بەرپرسی قەزای کۆیە ڕایگەیاند:" ئەو دووکەسەی هێڕشی کردووەتە سەر هاوڵاتیانی گوندی شیلیان، ئەندامی حزبی دیموکرات بوون و لە ئیستادا دەستگیر کراون و پراوی لێکۆلێنەوەیان بۆ کراوەتەوە"
ئەوەی لە کۆتاییدا وەک پرسیار دەمێنێتەوە ئەوەیە ئایە بۆچی دەبێت پێشمەرگەی دیموکرات بە ناوی گەریلای پەکەکەوە کاری چەتەگەری و تێکدەرانەی بەم شێوەیە بکەن؟. دەکرێت ئەو بابەتە خوێندەوەی هەمە جۆری بۆ بکرێت، بەڵام تا ئیستا بەرپرسانی حزبی دیموکرات هێچ ڕوونکردنەوەیەکیان لەبارەی بڕووداوەکە بۆ ڕای گشتی بڵاونەکردووتەوە.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
گذار دموکراتیک
رووداوی کوشتنی فەرماندەیەکی سوپا هیچ پەیوەندی بە ئێمەوە نییە لەچەند رۆژی رابردوودا لەلایەن ژمارەیەک میدیای شەڕی تایبەتی رژێمی داگیرکەری ئێران و تۆڕە کۆمەڵایەتیەکان و هەندێک میدیای سێبەر، بە بێ بوونی بەڵگە تۆمەتی ناڕەوا دەخەنە پاڵ پژاک و یەرەکە. ئەو تۆمەتانە…
ی.ر.ک: رویداد کشته شدن فرمانده سپاه هیچ ارتباطی به ما ندارد
مرکز اطلاعرسانی یگانهای مدافع روژهلات کوردستان در مورد کشته شدن یک فرمانده سپاه استعمارگر جمهوری اسلامی در منطقه شنو روژهلات کوردستان اطلاعیهای منتشر کرد
ی.ر.ک در رابطه با کشته شدن یک عنصر بلندپایه سپاه استعمارگر ایران در منطقه شنو اطلاعیهای منتشر کرده است.
در اطلاعیه ی.ر.ک آمده است:"در چند روز گذشته برخی از رسانههای جنگ ویژه رژیم اشغالگر ایران و شبکههای اجتماعی و برخی از رسانههای وابسته به آنان بدون ارائه مدارک مستدل تهمتهای ناروایی را به پژاک و ی.ر.ک وارد میکنند. این افتراها با هدف مشروعیت بخشی به میلیاریزه کردن روژهلات کوردستان طرح شدهاند.
در این چهارچوب رویداد کشته شدن یک فرمانده بلند پایه سپاه استعمارگر ایران در منطقه شنو روژهلات کوردستان که برخی از رسانهها و جریانها آنرا به پژاک و ی.ر.ک منتسب میکنند؛ برای اطلاع افکار عمومی اعلام میکنیم که این رویداد هیچگونه ارتباطی به ما ندارد و انتشار هرگونه اطلاعیهای را تکذیب میکنیم.".
ANF
🆔 @GozarDemocratic
مرکز اطلاعرسانی یگانهای مدافع روژهلات کوردستان در مورد کشته شدن یک فرمانده سپاه استعمارگر جمهوری اسلامی در منطقه شنو روژهلات کوردستان اطلاعیهای منتشر کرد
ی.ر.ک در رابطه با کشته شدن یک عنصر بلندپایه سپاه استعمارگر ایران در منطقه شنو اطلاعیهای منتشر کرده است.
در اطلاعیه ی.ر.ک آمده است:"در چند روز گذشته برخی از رسانههای جنگ ویژه رژیم اشغالگر ایران و شبکههای اجتماعی و برخی از رسانههای وابسته به آنان بدون ارائه مدارک مستدل تهمتهای ناروایی را به پژاک و ی.ر.ک وارد میکنند. این افتراها با هدف مشروعیت بخشی به میلیاریزه کردن روژهلات کوردستان طرح شدهاند.
در این چهارچوب رویداد کشته شدن یک فرمانده بلند پایه سپاه استعمارگر ایران در منطقه شنو روژهلات کوردستان که برخی از رسانهها و جریانها آنرا به پژاک و ی.ر.ک منتسب میکنند؛ برای اطلاع افکار عمومی اعلام میکنیم که این رویداد هیچگونه ارتباطی به ما ندارد و انتشار هرگونه اطلاعیهای را تکذیب میکنیم.".
ANF
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
تداوم خشونت ساختاری بدون پشتیبانی دین میسر نخواهد بود 🆔 @GozarDemocratic
تداوم خشونت ساختاری بدون پشتیبانی دین میسر نخواهد بود
امرزوه اولین مسئلهای را که میتوان از چشمانداز خشونت تشخیص داد این است که در گسترهای فراتر از جامعه و در تاروپود آن ژرف رخنه کرده است. خشونت مفهومی ایدئولوژیک است که با فرسودگی بافتهای اخلاقی- سیاسی جامعه رابطهی تنگاتنگی دارد. امروزه جامعهای که در آن حضور داریم در بدترین وضعیت خود بهسر میبرد و موجودیتش در خطر است و به بحرانی ساختارین مبدل گشته است. اگر بهطور پیوسته معظلات اساسی جامعه که خشونت و خشونتورزی یکی از شاخصههای اصلی آن است، بزرگ و سرطانی میگردد این امر بدان معناست که کشتن جامعه را در پی دارد. این ادعا که دولت و شاخههای آن پاسداران جامعه میباشند نگرشی مغلطهانداز است چونکه مجریان قانون اساسی در جهان کنونی و عامل انبوه خشونت در عصر جدید دولت و در راس آن دولت-ملت است.
دولت –ملت با انحصار خشونت ورزی در حیطه ی اقتدار خویش همواره در جامعه بی بصیرتی را نسبت به زنان رواج داده که جهت شکستن چنین بیبصیرتی نسبت به زنان و برطرف سازی آن، مستلزم تلاش وسیع روشنفکرانه و فروپاشاندن ذهنیت مردسالار حاکم بر اذهان عمومی میباشیم. پژوهش و واشکافی در مورد مسائل زنان که خشونت بارزترین جلوهی آن است، جهت گره گشایی از مشکلات عمیق اجتماعی موجود، امری است که حائز اهمیت فراوانی میباشد.
جهت راه برون رفت از خشونت ومسائل حول–محور آن بایستی دارای تعریفی دال بر اینکه خشونت دارای ابعاد مختلف میباشد بود. به طور کلی خشونت به دو شیوه در جامعه خویش را نمایان میسازد
مستقیم که فیزیکی-فرهنگی (ضرب وشتم، قتل، گرسنگی گذاشتن، آزار های جنسی با شیوههای مختلف، ممانعت از حق تحصیل، مردانه شدن هنجارهای اجتماعی و..) را شامل میگردد که دراکثر موارد فاعل آن معلوم میباشد.
بعد دیگر خشونت فاعل آن مجهول یا مخاطب آن سیستم میباشد که میتوان آن را خشونت ساختاری (تعصبات ملی –مذهبی- توطئه های داخلی و فقر فراگیر اجتماعی و...) تعریف نمود.
تداوم خشونت ساختاری که بایستی بهتر برآن تامل نمود، بدون پشتیبانی دین میسر نخواهد بود. اساسی ترین خشونت ساختاری در زندگی بشری نظمی است که در آن جایگاه زن به عنوان کنیز، ضعیفه وجنس دوم تعیین میشود واین نوع خشونت بسیار به شیوهای قاعدهمند وسیستماتیک با اهداف ومنفعت ذهنیت مردسالاری بهکار گرفته میشود. همانطور که رهبرآپو نیز میگویند، ازبین بردن این نگرش نسبت زنان همانند شکافتن اتم است.
ذهنیت مردسالاری با بهرهگیری از شریعت وسنت دیرین حاکم بر جامعه تمامی اشکال خشونت ( مستقیم-غیرمستقیم) را با نگاهی جنسیت گرایانه وتفاوت جنسیتی در تمامی ادوار تاریخی و از همان آغاز شکلگیری ذهینت هیرارشیک تا به امروز که جهان مدرن و مدرنیته میباشد ،مشروع و موجه ساخته است. البته لازم به ذکر است که جهان مدرنیته همان راهی را میپیماید که دین گشوده است چونکه این دین ومبانی او بوده که با توجه به منافع جنسیت گراینهی خویش دستنشان کرده که چه اعمالی در برابر زنان خشونت محسوب گشته ویا نگشته است. برای نمونه چند همسری، کودک همسری، زنان به عنوان غنیمت جنگی در جنگهای اسلامی، حق طلاق، کالا و اموال نمودگی زنان در حیطه قدرت مرد، کارگر ارزان وکارخانهی تولید باارزشترین کالای نظام یعنی بچه و....در حوزهی تعریف خشونت از دیدگاه دین قرار نمیگیرد واین اعمال را مشروع والهی تلقی نمودهاند.
این واقعیتی جامعه شناختی است که امروزه هر مرد از حقوق بسیاری نسبت زنان برخوردار است وحق کشتن زنان از جمله این حقوق میباشد. روزانه دختران بسیاری به ویژه در ایران وشرق کردستان اقدام به خودکشی مینمایند که این واقعیت غیرقابل انکار میباشد. اکثریت قریب بهاتفاق روابطی که ذهنیت مردسالار تعریف نموده دارای کاراکتر آزار رسانی و تجاوزند که این دو درحوزه ی تعاریف خشونت جای میگیرند. چون در چار چوب اجتماعی، خانواده به مثابهی میکرو دولت بوده که مرد در آن برای خویش دنیایی اقتدارمدار ساخته و تمامی اهداف دولت را به اجرا درآورده که مهمترین آن، زن را به عنوان مدل نقش آفرینی (بردگی) برای تمام جامعه آماده کردن میباشد.
سرمنشاء تمامی خشونتهای به کار گرفته در برابر زنان تبعیض بوده که آن نیز شاخص اصلی مردسالاری است و تبعیض علیه زنان، نمود شاخص اصلی نظام قدرت میباشد. تبعیض در تمامی مراحل زندگی وعرصههای اجتماعی –سیاسی و اقتصادی جامعه به ویژه در موقعیتی که زنان با آن تعریف میگردند خود را نمایان میسازد. ازهمان بدو تولد تا آخرین لحظات عمر خویش همواره با تبعیض هایی که به هنجارهای اجتماعی مبدل شدهاند مواجه میشوند. از آموزش گرفته تا بهداشت ونیازهای اساسی وجایگاه اجتماعی-سیاسی رنگ و بویی جنسیتگرایانه داشته و به سبب هویت و مسائل مشترک میان زنان، زنی را نمیتوان یافت که خارج از این حیطه تعریف شده قرار گرفته باشد. تنزل موقعیت زنان
امرزوه اولین مسئلهای را که میتوان از چشمانداز خشونت تشخیص داد این است که در گسترهای فراتر از جامعه و در تاروپود آن ژرف رخنه کرده است. خشونت مفهومی ایدئولوژیک است که با فرسودگی بافتهای اخلاقی- سیاسی جامعه رابطهی تنگاتنگی دارد. امروزه جامعهای که در آن حضور داریم در بدترین وضعیت خود بهسر میبرد و موجودیتش در خطر است و به بحرانی ساختارین مبدل گشته است. اگر بهطور پیوسته معظلات اساسی جامعه که خشونت و خشونتورزی یکی از شاخصههای اصلی آن است، بزرگ و سرطانی میگردد این امر بدان معناست که کشتن جامعه را در پی دارد. این ادعا که دولت و شاخههای آن پاسداران جامعه میباشند نگرشی مغلطهانداز است چونکه مجریان قانون اساسی در جهان کنونی و عامل انبوه خشونت در عصر جدید دولت و در راس آن دولت-ملت است.
دولت –ملت با انحصار خشونت ورزی در حیطه ی اقتدار خویش همواره در جامعه بی بصیرتی را نسبت به زنان رواج داده که جهت شکستن چنین بیبصیرتی نسبت به زنان و برطرف سازی آن، مستلزم تلاش وسیع روشنفکرانه و فروپاشاندن ذهنیت مردسالار حاکم بر اذهان عمومی میباشیم. پژوهش و واشکافی در مورد مسائل زنان که خشونت بارزترین جلوهی آن است، جهت گره گشایی از مشکلات عمیق اجتماعی موجود، امری است که حائز اهمیت فراوانی میباشد.
جهت راه برون رفت از خشونت ومسائل حول–محور آن بایستی دارای تعریفی دال بر اینکه خشونت دارای ابعاد مختلف میباشد بود. به طور کلی خشونت به دو شیوه در جامعه خویش را نمایان میسازد
مستقیم که فیزیکی-فرهنگی (ضرب وشتم، قتل، گرسنگی گذاشتن، آزار های جنسی با شیوههای مختلف، ممانعت از حق تحصیل، مردانه شدن هنجارهای اجتماعی و..) را شامل میگردد که دراکثر موارد فاعل آن معلوم میباشد.
بعد دیگر خشونت فاعل آن مجهول یا مخاطب آن سیستم میباشد که میتوان آن را خشونت ساختاری (تعصبات ملی –مذهبی- توطئه های داخلی و فقر فراگیر اجتماعی و...) تعریف نمود.
تداوم خشونت ساختاری که بایستی بهتر برآن تامل نمود، بدون پشتیبانی دین میسر نخواهد بود. اساسی ترین خشونت ساختاری در زندگی بشری نظمی است که در آن جایگاه زن به عنوان کنیز، ضعیفه وجنس دوم تعیین میشود واین نوع خشونت بسیار به شیوهای قاعدهمند وسیستماتیک با اهداف ومنفعت ذهنیت مردسالاری بهکار گرفته میشود. همانطور که رهبرآپو نیز میگویند، ازبین بردن این نگرش نسبت زنان همانند شکافتن اتم است.
ذهنیت مردسالاری با بهرهگیری از شریعت وسنت دیرین حاکم بر جامعه تمامی اشکال خشونت ( مستقیم-غیرمستقیم) را با نگاهی جنسیت گرایانه وتفاوت جنسیتی در تمامی ادوار تاریخی و از همان آغاز شکلگیری ذهینت هیرارشیک تا به امروز که جهان مدرن و مدرنیته میباشد ،مشروع و موجه ساخته است. البته لازم به ذکر است که جهان مدرنیته همان راهی را میپیماید که دین گشوده است چونکه این دین ومبانی او بوده که با توجه به منافع جنسیت گراینهی خویش دستنشان کرده که چه اعمالی در برابر زنان خشونت محسوب گشته ویا نگشته است. برای نمونه چند همسری، کودک همسری، زنان به عنوان غنیمت جنگی در جنگهای اسلامی، حق طلاق، کالا و اموال نمودگی زنان در حیطه قدرت مرد، کارگر ارزان وکارخانهی تولید باارزشترین کالای نظام یعنی بچه و....در حوزهی تعریف خشونت از دیدگاه دین قرار نمیگیرد واین اعمال را مشروع والهی تلقی نمودهاند.
این واقعیتی جامعه شناختی است که امروزه هر مرد از حقوق بسیاری نسبت زنان برخوردار است وحق کشتن زنان از جمله این حقوق میباشد. روزانه دختران بسیاری به ویژه در ایران وشرق کردستان اقدام به خودکشی مینمایند که این واقعیت غیرقابل انکار میباشد. اکثریت قریب بهاتفاق روابطی که ذهنیت مردسالار تعریف نموده دارای کاراکتر آزار رسانی و تجاوزند که این دو درحوزه ی تعاریف خشونت جای میگیرند. چون در چار چوب اجتماعی، خانواده به مثابهی میکرو دولت بوده که مرد در آن برای خویش دنیایی اقتدارمدار ساخته و تمامی اهداف دولت را به اجرا درآورده که مهمترین آن، زن را به عنوان مدل نقش آفرینی (بردگی) برای تمام جامعه آماده کردن میباشد.
سرمنشاء تمامی خشونتهای به کار گرفته در برابر زنان تبعیض بوده که آن نیز شاخص اصلی مردسالاری است و تبعیض علیه زنان، نمود شاخص اصلی نظام قدرت میباشد. تبعیض در تمامی مراحل زندگی وعرصههای اجتماعی –سیاسی و اقتصادی جامعه به ویژه در موقعیتی که زنان با آن تعریف میگردند خود را نمایان میسازد. ازهمان بدو تولد تا آخرین لحظات عمر خویش همواره با تبعیض هایی که به هنجارهای اجتماعی مبدل شدهاند مواجه میشوند. از آموزش گرفته تا بهداشت ونیازهای اساسی وجایگاه اجتماعی-سیاسی رنگ و بویی جنسیتگرایانه داشته و به سبب هویت و مسائل مشترک میان زنان، زنی را نمیتوان یافت که خارج از این حیطه تعریف شده قرار گرفته باشد. تنزل موقعیت زنان
گذار دموکراتیک
تداوم خشونت ساختاری بدون پشتیبانی دین میسر نخواهد بود 🆔 @GozarDemocratic
به پسترین مرحلهی آن یعنی کالا شدگی جنسیتی وبرچسبهایی مانند ابزار تبلیغاتی تجاری وابزار تحریک مستمر در امور تبلیغاتی وامورات سیاسی در مدرنیتهی کاپتالیستی ومبدل شدن به فایده بخشترین بردهی عصرکاپتالیستی، نقطهی اوج خشونت در برابرزنان است که منفعت سرشاری را با خود به همراه دارد. رهبرآپو دراین مورد دارای تحلیلی این چنین بوده که زنان در خطرناکترین وحساسترین لحظات تاریخی خویش بهسر میبرند.
متاسفانه به هنگام بحث دربارهی خشونت دیدگاه ونگرشهای مختلفی سربرآورده که با توجه به موقعیت ومنافع شان دارای نواقص جدی بوده که اکثر اوقات بافت اجتماعی جامعه بر نظریات آنان موثرند. این نگرشهای نهادهای دولتی– خاندان وخانواده- ادیان و.. از هم منفکاند، این باعث کوری وبیبصیرتی در واقعیت موجود در اعمال خشونت می گردد. این موضوع اکثرا در نگرش ونظریات روشنفکران و سیاستمداران ایرانی نیز به شیوهای بسیار آشکار نمایان میگردد وسبب ژرفا یافتن هرچه بیشتر مسائل در درون جامعه میگردند.
رژیم استبدادی ایران دولتی مقتدر و دارای تاریخی پیشینهای بوده که هموراه پایههای اقتدار خویش را با به بردگی کشاندن زنان و تبعیض جنسیتی محکم واستوار نموده است. این نظام در بطن خویش خشونت را درونی سازی و همچون چماغی در برابر زنان و جامعه در تمامی ادوار حاکمیت خویش به کار گرفته است و خشونت واستثمار را به انحصار درآورده است. نظام حاکم با استفاده از بافت سنتی – مذهبی و احکام شرعی و آیین شریعت خشونت را امری رایج وضروری فرض نموده وبا شعار خشونت برای تداوم تمامی اعمال غیر انسانی خویش را لاپوشالی نموده است. به موازات آن به شیوهای بسیار نرم و پنهانی به صورت سیستماتیک با سو استفاده از تابوهای حاکم در جامعه و با اغفال افکار عمومی زنان را در چنگال افکار خویش قرار داده و سعی نموده جهت نرمالیزه نمودن تابو وخشونت موجود در قبال زنان در جامعه از زنان در راستای تعمق خشونت ورزی حاکم نهایت استفاده را کرده واز این طریق خواهان سهیم نمودن آنان در اعمال خشونت برزنان میباشد که وجود خواهران زینب، بسیج زنان در تمامی عرصه ها و مبلغان آیینی زن در دانشگاهها ومدارس و زنان ارتشی و سپاهی در اکثر نقاط کشور... افکار پلید دولت ایران را آشکار مینماید.
رژیم ایران با اتکا بر ایدوئولوژی شیعیگرایی ولایت فقیه رنگ ولعابی مردانه به ساختار حکومتی خویش داده واین را امری بسیار طبیعی وحق مسلم مردان با مُهر الهی تلقی نموده است. دولت مستبد ایران ازهمان اولین مرحلهی دولت خویش یعنی هخامنشیان تا به امروز یعنی دولت – ملت با ریاست جمهوری روحانی، نگاهی ابزاری به زنان داشته وجهت به تسلیم کشاندن ارادهی جامعه از زنان بهرهکشی نموده است. این حقیقتی اجتناب ناپذیر میباشد که با اوج گرفتن تنشهای سیاسی –اقتصادی در ساختار حکومتی ایران میزان اعمال خشونت در تمامی ابعاد زندگی زنان و به دنبال آن تمامی جامعه به شیوهای چشمگیر روندی افزایشی به خویش میگیرد. این موضوع مسئلهای تازه نبوده و تاریخ قدرت طلبی ایران سرشار از این خشونت ورزیها میباشد. برای نمونه بعد ازانقلاب ۱۳۵۷ در دهههای ۶۰-۷۰ شمسی زندانیان سیاسی مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته که تجاوز به دختران باکره قبل از اعدام، حاملگی و مادر بودن اجباری، عقیم شدن اجباری، فروختن کودکان به خانواده های نشناس و آزار جسمی و جنسی کودکان به شیوهی دستمالی کردن آنان که اصطلاحی عامیانه در میان جامعه بوده و شنیدن توهین وتهدیدهای جنسی با موجه نمودن اینکه شماها غنایم جنگی اسلام بوده وبرای ما حلال میباشید و... از نمونههای بارز این خشونتها میباشد.
امروزه در جامعه کنونی جوامع ایران و شرق کردستان نیز به سبب شرایط نامساعد اقتصادی واجتماعی که حاصل ناکارآمدی وبیلیاقتی سران و کاربهدستان دولت میباشد در مردابی فرو رفتهاند که در صورت هر نوع تقلا کردنی بهتر در این مرداب فروخواهند رفت وگرفتار خواهند شد. دولت ایران واپسین نفسهای اقتدر خویش را کشیده است به همین دلیل از اعمال هر نوع خشونتی در قبال زنان دریغ نورزیده واجتناب نخواهد کرد. وضعیت وخیم زندانیان سیاسی زن در زندانهای ایران به ویژه در اوین، قرچک و قزلحصار و افزایش شکنجه و آزار جنسی به ویژه بعد انتخابات ۱۳۸۸ و نارضایتی خلق از تقلب در انتخابات،کاهش سن ازدواج و ترویج کودک همسری و به عنوانی دیگر فروختن کودکان و محروم نمودن آنان از دوران کودکی وخط باطلی بر خیال و رویاهای کودکانه آنان کشیدن، افزایش قتل به ویژه قتلهای ناموسی وخودکشی با دلایلی مانند فقر و بیکاری، افزایش فحشا و اعتیاد در میان زنان وجوانان و... از دغدغههایی بوده که امروزه گریبانگیر تمامی جوامع ایرانی وشرق کردستان شده است و موجب تشنجی اجتماعی گشته است. متاسفانه اعمال خشونت بر زنان در شرق کردستان روندی رو به افزایش به خود گرفته که افزایش آمار خودکشی و قتل زنان در ش
متاسفانه به هنگام بحث دربارهی خشونت دیدگاه ونگرشهای مختلفی سربرآورده که با توجه به موقعیت ومنافع شان دارای نواقص جدی بوده که اکثر اوقات بافت اجتماعی جامعه بر نظریات آنان موثرند. این نگرشهای نهادهای دولتی– خاندان وخانواده- ادیان و.. از هم منفکاند، این باعث کوری وبیبصیرتی در واقعیت موجود در اعمال خشونت می گردد. این موضوع اکثرا در نگرش ونظریات روشنفکران و سیاستمداران ایرانی نیز به شیوهای بسیار آشکار نمایان میگردد وسبب ژرفا یافتن هرچه بیشتر مسائل در درون جامعه میگردند.
رژیم استبدادی ایران دولتی مقتدر و دارای تاریخی پیشینهای بوده که هموراه پایههای اقتدار خویش را با به بردگی کشاندن زنان و تبعیض جنسیتی محکم واستوار نموده است. این نظام در بطن خویش خشونت را درونی سازی و همچون چماغی در برابر زنان و جامعه در تمامی ادوار حاکمیت خویش به کار گرفته است و خشونت واستثمار را به انحصار درآورده است. نظام حاکم با استفاده از بافت سنتی – مذهبی و احکام شرعی و آیین شریعت خشونت را امری رایج وضروری فرض نموده وبا شعار خشونت برای تداوم تمامی اعمال غیر انسانی خویش را لاپوشالی نموده است. به موازات آن به شیوهای بسیار نرم و پنهانی به صورت سیستماتیک با سو استفاده از تابوهای حاکم در جامعه و با اغفال افکار عمومی زنان را در چنگال افکار خویش قرار داده و سعی نموده جهت نرمالیزه نمودن تابو وخشونت موجود در قبال زنان در جامعه از زنان در راستای تعمق خشونت ورزی حاکم نهایت استفاده را کرده واز این طریق خواهان سهیم نمودن آنان در اعمال خشونت برزنان میباشد که وجود خواهران زینب، بسیج زنان در تمامی عرصه ها و مبلغان آیینی زن در دانشگاهها ومدارس و زنان ارتشی و سپاهی در اکثر نقاط کشور... افکار پلید دولت ایران را آشکار مینماید.
رژیم ایران با اتکا بر ایدوئولوژی شیعیگرایی ولایت فقیه رنگ ولعابی مردانه به ساختار حکومتی خویش داده واین را امری بسیار طبیعی وحق مسلم مردان با مُهر الهی تلقی نموده است. دولت مستبد ایران ازهمان اولین مرحلهی دولت خویش یعنی هخامنشیان تا به امروز یعنی دولت – ملت با ریاست جمهوری روحانی، نگاهی ابزاری به زنان داشته وجهت به تسلیم کشاندن ارادهی جامعه از زنان بهرهکشی نموده است. این حقیقتی اجتناب ناپذیر میباشد که با اوج گرفتن تنشهای سیاسی –اقتصادی در ساختار حکومتی ایران میزان اعمال خشونت در تمامی ابعاد زندگی زنان و به دنبال آن تمامی جامعه به شیوهای چشمگیر روندی افزایشی به خویش میگیرد. این موضوع مسئلهای تازه نبوده و تاریخ قدرت طلبی ایران سرشار از این خشونت ورزیها میباشد. برای نمونه بعد ازانقلاب ۱۳۵۷ در دهههای ۶۰-۷۰ شمسی زندانیان سیاسی مورد شکنجه و تجاوز قرار گرفته که تجاوز به دختران باکره قبل از اعدام، حاملگی و مادر بودن اجباری، عقیم شدن اجباری، فروختن کودکان به خانواده های نشناس و آزار جسمی و جنسی کودکان به شیوهی دستمالی کردن آنان که اصطلاحی عامیانه در میان جامعه بوده و شنیدن توهین وتهدیدهای جنسی با موجه نمودن اینکه شماها غنایم جنگی اسلام بوده وبرای ما حلال میباشید و... از نمونههای بارز این خشونتها میباشد.
امروزه در جامعه کنونی جوامع ایران و شرق کردستان نیز به سبب شرایط نامساعد اقتصادی واجتماعی که حاصل ناکارآمدی وبیلیاقتی سران و کاربهدستان دولت میباشد در مردابی فرو رفتهاند که در صورت هر نوع تقلا کردنی بهتر در این مرداب فروخواهند رفت وگرفتار خواهند شد. دولت ایران واپسین نفسهای اقتدر خویش را کشیده است به همین دلیل از اعمال هر نوع خشونتی در قبال زنان دریغ نورزیده واجتناب نخواهد کرد. وضعیت وخیم زندانیان سیاسی زن در زندانهای ایران به ویژه در اوین، قرچک و قزلحصار و افزایش شکنجه و آزار جنسی به ویژه بعد انتخابات ۱۳۸۸ و نارضایتی خلق از تقلب در انتخابات،کاهش سن ازدواج و ترویج کودک همسری و به عنوانی دیگر فروختن کودکان و محروم نمودن آنان از دوران کودکی وخط باطلی بر خیال و رویاهای کودکانه آنان کشیدن، افزایش قتل به ویژه قتلهای ناموسی وخودکشی با دلایلی مانند فقر و بیکاری، افزایش فحشا و اعتیاد در میان زنان وجوانان و... از دغدغههایی بوده که امروزه گریبانگیر تمامی جوامع ایرانی وشرق کردستان شده است و موجب تشنجی اجتماعی گشته است. متاسفانه اعمال خشونت بر زنان در شرق کردستان روندی رو به افزایش به خود گرفته که افزایش آمار خودکشی و قتل زنان در ش
گذار دموکراتیک
تداوم خشونت ساختاری بدون پشتیبانی دین میسر نخواهد بود 🆔 @GozarDemocratic
هرهایی همچون ایلام، سنندج و کرمانشاه،کشته شدن کولبران در مناطق مرزی و افزایش کودک همسری،کودکان کار و... در این مناطق اثباتی است بر این ادعا.
تمامی این خشونتها در شرایطی رخ میدهند که درقانون اساسی ایران که همانا مجریان اصلی آن همان هایی هستند که در افزایش این روندها دستهای آلوده به خون دارند، در ماده ۳۸ و ۵۷۸ شکنجه و آزار جنسی در هر صورتی برای گرفتن اعتراف ممنوع بوده و با مجازات روبه روخواهند شد و همچنین مطابق قانون۱۰۴۱ ازدواج کودکان زیر ۱۳-۱۵ ممنوع میباشد. اما هر روز شاهد ازدواج کودکان زیر ۱۰سال میباشیم که دچار اختلات روحی و روانی شده و در دنیایی قرار گرفته که با خیالهای کودکانهشان در ستیز و تضاد میباشد، این نشان از کاهش ملاک و معیار بافتهای اخلاقی- سیاسی جامعه ایران وشرق کردستان میباشد.
متاسفانه ذهنیت مردسالار ایران به سبب نگاه جنسیت گرایانهی خویش به جامعه از درد وآلام والتیاماتی که زنان از خشونت در قبالشان به کار گرفته میشود و رنجیده و آزرده خاطر میگردند غمی به دل نداشته و در این راستا دارای رویکردی واقع بینانه نمیباشد چونکه بانیان اصلی این مسائل و متهم اصلی در این راستا ذهنیت حاکم مردسالار یعنی نظام ایران میباشد.
برهمین مبنا ما به عنوان جامعه ی زنان آزاد شرق کردستان و ایران(کژار) همواره با اتکا بر ایدئولوژی جامعهی دمکراتیک و اکولوژیک و رهایی زن که رهبرآپو به جامعه هدیه نمودهاند، خویش را سازماندهی نموده و مبارزه مشترک و اتحاد و انسجام را با تمامی اشکال مبارزه و مقاومت به هر نحوی شالوده فعالیتهای سازمانی خویش قرار داده و خط مشی را برای خویش مشخص نمودهایم. سعی نموده که با ارتقا سطح دانش وآگاهی زنان در تمامی عرصهها، در میان جامعه نفوذ کرده و آنان را جهت فروپاشی پایههای اقتدار ذهنیت مردسالار حاکم در ایران سازماندهی نموده و دارای موضعی رادیکال در برابر خشونت ورزیهایی که نظام حاکم اعمال مینماید باشیم. چون براین حقیقت واقف بوده که ارتقا سطح دانش زنان و مبارزه مشترک تمامی آنها در هر موقعیت وجایگاهی که باشند( از زنان خانه دار گرفته تا کسانی در اماکن عمومی حضور دارند) یگانه راه رهایی و برونرفت از مسائل حادتر گشتهی زنان در نظام حاکم و نهادینه و درونی سازی کردن مقاومت و مبارزه در میان زنان میشود.
دراین راستا کژار در ۲۵-۸-۲۰۱۸ جهت چارهیابی تمامی مسائل زنان که خشونت یکی از شاخههای آن میباشد، پروژهای را پیشکش جوامع زنان ایران و شرق کردستان کرد در مادههایی که در آن دست نشان کرده بودند مبارزه با کودک همسری وشکنجه و تجاوز به زندانیان سیاسی و همچنین تغییر و از نو ایجاد قانون اساسی بنا بر ذهنیتی دمکراتیک وبرابر و... از مواردی بوده برآن تاکید ورزیده بودند وشالوده مبارزه خویش قرار داده است وسعی نموده که با فراگیر نمودن عرصهی مبارزاتی در تمامی نهادهای جامعه حملهای فراگیر را جهت فروپاشی پایههای اقتدار دولت ایران سازماندهی نماید. اکنون در تابستان ۲۰۱۹ با برگزاری کمپین وبا شعار(در مقابل خشونت متحد شو، مبارزه کن وآزاد شو) جهت مبارزه با خشونت در قبال زنان خویش را سازماندهی نموده و تا کنون با استقبال گرمی از سوی اکثر زنان مواجه گشته است. همچنین براین امر واقف میباشد که برگزاری چنین کمپینی الهامی خواهد بود برای تمامی زنان در اکثر نقاط دنیا برای برگزاری چنین کمپینی، چون از این واقعیت غافل نبوده که مسائل وخشونتی که در برابر تمام زنان به کار گرفته میشود مشترک و دارای یک منشا که همان ذهنیت مردسالار جنسیتگرا میباشد. برگزار نمودن کمپینی از جانب زنان نیجریه که آنان نیز در مردابی وخیمتر گرفتار این ذهنیت شدهاند، جهت صیانت ورزی از زنان در قبال خشونت زنان، مصداق این ادعا میباشد و مطمئنا این آغاز مرحلهای نوین برای ارتقاء سطح مبارزاتی زنان در آینده خواهد بود.
جامعه زنان آزاد شرق کوردستان « کژار »
kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
تمامی این خشونتها در شرایطی رخ میدهند که درقانون اساسی ایران که همانا مجریان اصلی آن همان هایی هستند که در افزایش این روندها دستهای آلوده به خون دارند، در ماده ۳۸ و ۵۷۸ شکنجه و آزار جنسی در هر صورتی برای گرفتن اعتراف ممنوع بوده و با مجازات روبه روخواهند شد و همچنین مطابق قانون۱۰۴۱ ازدواج کودکان زیر ۱۳-۱۵ ممنوع میباشد. اما هر روز شاهد ازدواج کودکان زیر ۱۰سال میباشیم که دچار اختلات روحی و روانی شده و در دنیایی قرار گرفته که با خیالهای کودکانهشان در ستیز و تضاد میباشد، این نشان از کاهش ملاک و معیار بافتهای اخلاقی- سیاسی جامعه ایران وشرق کردستان میباشد.
متاسفانه ذهنیت مردسالار ایران به سبب نگاه جنسیت گرایانهی خویش به جامعه از درد وآلام والتیاماتی که زنان از خشونت در قبالشان به کار گرفته میشود و رنجیده و آزرده خاطر میگردند غمی به دل نداشته و در این راستا دارای رویکردی واقع بینانه نمیباشد چونکه بانیان اصلی این مسائل و متهم اصلی در این راستا ذهنیت حاکم مردسالار یعنی نظام ایران میباشد.
برهمین مبنا ما به عنوان جامعه ی زنان آزاد شرق کردستان و ایران(کژار) همواره با اتکا بر ایدئولوژی جامعهی دمکراتیک و اکولوژیک و رهایی زن که رهبرآپو به جامعه هدیه نمودهاند، خویش را سازماندهی نموده و مبارزه مشترک و اتحاد و انسجام را با تمامی اشکال مبارزه و مقاومت به هر نحوی شالوده فعالیتهای سازمانی خویش قرار داده و خط مشی را برای خویش مشخص نمودهایم. سعی نموده که با ارتقا سطح دانش وآگاهی زنان در تمامی عرصهها، در میان جامعه نفوذ کرده و آنان را جهت فروپاشی پایههای اقتدار ذهنیت مردسالار حاکم در ایران سازماندهی نموده و دارای موضعی رادیکال در برابر خشونت ورزیهایی که نظام حاکم اعمال مینماید باشیم. چون براین حقیقت واقف بوده که ارتقا سطح دانش زنان و مبارزه مشترک تمامی آنها در هر موقعیت وجایگاهی که باشند( از زنان خانه دار گرفته تا کسانی در اماکن عمومی حضور دارند) یگانه راه رهایی و برونرفت از مسائل حادتر گشتهی زنان در نظام حاکم و نهادینه و درونی سازی کردن مقاومت و مبارزه در میان زنان میشود.
دراین راستا کژار در ۲۵-۸-۲۰۱۸ جهت چارهیابی تمامی مسائل زنان که خشونت یکی از شاخههای آن میباشد، پروژهای را پیشکش جوامع زنان ایران و شرق کردستان کرد در مادههایی که در آن دست نشان کرده بودند مبارزه با کودک همسری وشکنجه و تجاوز به زندانیان سیاسی و همچنین تغییر و از نو ایجاد قانون اساسی بنا بر ذهنیتی دمکراتیک وبرابر و... از مواردی بوده برآن تاکید ورزیده بودند وشالوده مبارزه خویش قرار داده است وسعی نموده که با فراگیر نمودن عرصهی مبارزاتی در تمامی نهادهای جامعه حملهای فراگیر را جهت فروپاشی پایههای اقتدار دولت ایران سازماندهی نماید. اکنون در تابستان ۲۰۱۹ با برگزاری کمپین وبا شعار(در مقابل خشونت متحد شو، مبارزه کن وآزاد شو) جهت مبارزه با خشونت در قبال زنان خویش را سازماندهی نموده و تا کنون با استقبال گرمی از سوی اکثر زنان مواجه گشته است. همچنین براین امر واقف میباشد که برگزاری چنین کمپینی الهامی خواهد بود برای تمامی زنان در اکثر نقاط دنیا برای برگزاری چنین کمپینی، چون از این واقعیت غافل نبوده که مسائل وخشونتی که در برابر تمام زنان به کار گرفته میشود مشترک و دارای یک منشا که همان ذهنیت مردسالار جنسیتگرا میباشد. برگزار نمودن کمپینی از جانب زنان نیجریه که آنان نیز در مردابی وخیمتر گرفتار این ذهنیت شدهاند، جهت صیانت ورزی از زنان در قبال خشونت زنان، مصداق این ادعا میباشد و مطمئنا این آغاز مرحلهای نوین برای ارتقاء سطح مبارزاتی زنان در آینده خواهد بود.
جامعه زنان آزاد شرق کوردستان « کژار »
kjar.online
🆔 @GozarDemocratic
Forwarded from Aryentv
♦️ڕێوڕەسمی سێ شەڕڤان یەپەگە بە بەشداری دایکانی ئاشتی لە سنە بەڕێوەچوو
🔸رۆژی رابردوو ژمارەیەک لە دایکانی ئاشتی رۆژهەڵاتی کوردستان و هاوڵاتیان چوونە سەردانی ماڵی شەهید موحەمەدئەمین ئەمیری لە شارۆچکەی دێولانی سەر بە شاری سنە.
🔸لەو رێورەسمەدا دایکانی ئاشتی وێڕای بیرهێنانەوەی گیانبەختکردووانی ئازادی یادی شەهیدان دیاکۆ ئیلام، بەرفین چلچەمە و هاوڕێ لەیلاخ-یان بەرز راگرت.
🔸دایکی هاوڕێ لەیلاخ لە ڕێوڕەسمەکەدا وتی رۆڵەکەی من و هەڤاڵانی وڵاتپارێز و نیشتمانپەروەر بوون و لە ڕێگای گەیشتن بە بڕواکانیان گیانیان فەدا کرد. من بە رۆڵەکەم سەربەرزم کە لە گەڵ هەڤاڵانی لە دژی چەتەکانی داعش تێکۆشا.
🔸موحەمەد ئەمین ئەمیری ناسراو بە هاوڕێ لەیلاخ لە شارۆچکەی دێولان لە دایکبوو ئەو شەڕڤانەی ئازادی کوردستان لە گەڵ هەڤاڵی خۆی فەرید لەشکەری ناسراو بە بەرفین چل چەمە لە دووی ئوکتوبەری ٢٠١٥ و دیاکۆ ئیلام لە ساڵی ٢٠١٦ لە ریزی شەرڤانانی یەپەگە لە رۆژاوای کوردستان لە شەڕ دژی چەتەکانی داعش گیانیان بەختکرد.
@aryentvnews
🔸رۆژی رابردوو ژمارەیەک لە دایکانی ئاشتی رۆژهەڵاتی کوردستان و هاوڵاتیان چوونە سەردانی ماڵی شەهید موحەمەدئەمین ئەمیری لە شارۆچکەی دێولانی سەر بە شاری سنە.
🔸لەو رێورەسمەدا دایکانی ئاشتی وێڕای بیرهێنانەوەی گیانبەختکردووانی ئازادی یادی شەهیدان دیاکۆ ئیلام، بەرفین چلچەمە و هاوڕێ لەیلاخ-یان بەرز راگرت.
🔸دایکی هاوڕێ لەیلاخ لە ڕێوڕەسمەکەدا وتی رۆڵەکەی من و هەڤاڵانی وڵاتپارێز و نیشتمانپەروەر بوون و لە ڕێگای گەیشتن بە بڕواکانیان گیانیان فەدا کرد. من بە رۆڵەکەم سەربەرزم کە لە گەڵ هەڤاڵانی لە دژی چەتەکانی داعش تێکۆشا.
🔸موحەمەد ئەمین ئەمیری ناسراو بە هاوڕێ لەیلاخ لە شارۆچکەی دێولان لە دایکبوو ئەو شەڕڤانەی ئازادی کوردستان لە گەڵ هەڤاڵی خۆی فەرید لەشکەری ناسراو بە بەرفین چل چەمە لە دووی ئوکتوبەری ٢٠١٥ و دیاکۆ ئیلام لە ساڵی ٢٠١٦ لە ریزی شەرڤانانی یەپەگە لە رۆژاوای کوردستان لە شەڕ دژی چەتەکانی داعش گیانیان بەختکرد.
@aryentvnews
Forwarded from aryentvfarsi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
♦️امروز سومین سالگرد جانباختن ١٢ گریلا نیروهای مدافع شرق کردستان ی.ر.ک در استان کرماشان است، گریلاهایی کە با مقاومتی قهرمانانە و ارادەای پولادین جنگیدند، تا بار دیگر در تاریخ قیام های کردستان خط بطلانی کشیدە باشند بر خیانت و تسلیمیت.
@aryentvfarsi
@aryentvfarsi
Forwarded from اتچ بات
نامه سرگشاده م.س.د به دبیر کل سازمان ملل متحد و نماینده سازمان ملل در امور سوریه
مجلس سوریه دمکراتیک (م.س.د) نامهای برای آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل و گیر پیترسون نمایندهی سازمان ملل در امور سوریه فرستاد.
مجلس سوریهی دمکراتیک در مورد به حاشیه راندن نمایندگان شمال و شرق سوریه در کمیتهی تدوین قانون اساسی سوریه، نامهای سرگشاده برای آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل و گیر پیترسون نمایندهی سازمان ملل در امور سوریه فرستاد.
این نامه در سایت مجلس سوریه دمکراتیک منتشر شد.
متن نامه به این شرح است:
"نامهای سرگشاده برای آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل و گیر پیترسون نمایندهی سازمان ملل در امور سوریه:
علیرغم تلاشهای سازمان ملل برای پایان دادن به تنشها و ایجاد یک راه حل، اما بحران سوریه در نهمین سال همچنان ادامه دارد. اخیرا کمیتهی تدوین قانون اساسی توسط سه جریان ایجاد شد، اما خودمدیریتی دمکراتیک از این کمیته حذف شد. همان طور که میدانید شمال و شرق سوریه تنها منطقهای است که در مقابل سازمان فاشیستی داعش و النصره سایر طیفهای وابسته به آنها ایستاد و مدلی را ارائه نمود که سوریه به آن نیازمند است. هم زمان امنیت و آسایش داخلی را ایجاد کرد. همچنین نیروهای سوریهی دمکراتیک با هزاران شهید، داعشی را از بین برد که مانند بیماری خطرناک برای سرتاسر جهان بود. به همراه نیروهای ائتلاف بینالمللی برای همهی بشریت و جوامع دمکراتیک پیروزی را به ارمغان آورد.
میدانید که مبارزات در همان سطح برای خشک کردن سرچشمهی خشونت و از میان برداشتن ریشهی ایدئولوژی و هستههای پنهانی داعش ادامه دارد. در نتیجهی این مبارزات اکنون منطقهای امن ایجاد شده است که به قوانین بینالمللی احترام میگزارد و دخالت در امور همسایگان را رد میکند. در منطقه خودمدیریتی مدنی وجود دارد که متعلق به همهی گروهها و خلقهای شمال و شرق سوریه است و به بیش از ۵ میلیون سوری خدمترسانی میکند که حدود ۳۰ درصد از خاک سوریه را تشکیل میدهند.
علاوه بر آن آغوش خود را برای هزاران سوری دیگر باز کرده است که به دلیل جنگ آواره شدهاند و در حال پیشرفت میباشد. علاوه بر اینها خودمدیریتی دمکراتیک مسئولیت حدود ۷۰ هزار تبهکار داعشی و خانوادههایشان را که تعدادی از آنها دارای شناسنامهی سوری هم نیستند، را به عهده دارد. این تعداد برای خودمدیریتی هزینهی بسیاری به همراه دارند و امنیت منطقه و جهان را با خطر مواجه میکند.
همچنین ما از چارهیابی سیاسی و مکانیسم گفتگو حمایت میکنیم. ما ایجاد کمیتهی تدوین قانون اساسی و حذف نمایندگان شمال و شرق سوریه را بسیار شگفت انگیز میدانیم. حذف نمایندگان مجلس سوریه دمکراتیک و شمال و شرق سوریه نقض حقوق ماست. این اقدام به معنی حذف نمایندگان ۱۱ هزار شهید است که برای امنیت و آسایشسوریه و منطقه و جهان جان خود را فدا کردهاند. ما این اقدام را ناعادلانه میدانیم. ما میبینیم برخی جریانات در این کمیته شرکت کردهاند که هیچ تاثیری در وضعیت سوریه ندارند و به همین دلیل خلقهای منطقه اعم از عرب، کورد، سوریان، آشور، ارمن، چرکس و ترکمن این اقدام را نمیپذیرند. این اقدام نشان میدهد که نیتی برای ایجاد امنیت و آرامش در منطقه ندارند. در مورد کسانی که میگویند "نمایندهی منطقه ی ما هستند"، در حقیقت این افراد از طرف مردم ما به عنوان نماینده پذیرفته نشدهاند و هیچ مسئولیتی ندارند و حتی نیروی لازم برای این کار را نیز ندارند.
آقایان گوترش و پیترسون:
امیدوار بودیم آقای پیترسون بتواند با همهی نیروها و طیفهای سوریه مشاوره کند و با آنها مذاکره کرده و توافقی ایجاد نماید. اما ما هنوز به نقش سازمان ملل و آقای پیترسون باور داریم و میتواند برابری را ایجاد کند، همچنین از نقش شمال و شرق سوریه حمایت کند و در ازای سوریه و خلقهای سوریه و ایجاد امنیت و آرامش، تغییراتی دمکراتیک ایجاد کند."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
مجلس سوریه دمکراتیک (م.س.د) نامهای برای آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل و گیر پیترسون نمایندهی سازمان ملل در امور سوریه فرستاد.
مجلس سوریهی دمکراتیک در مورد به حاشیه راندن نمایندگان شمال و شرق سوریه در کمیتهی تدوین قانون اساسی سوریه، نامهای سرگشاده برای آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل و گیر پیترسون نمایندهی سازمان ملل در امور سوریه فرستاد.
این نامه در سایت مجلس سوریه دمکراتیک منتشر شد.
متن نامه به این شرح است:
"نامهای سرگشاده برای آنتونیو گوترش دبیر کل سازمان ملل و گیر پیترسون نمایندهی سازمان ملل در امور سوریه:
علیرغم تلاشهای سازمان ملل برای پایان دادن به تنشها و ایجاد یک راه حل، اما بحران سوریه در نهمین سال همچنان ادامه دارد. اخیرا کمیتهی تدوین قانون اساسی توسط سه جریان ایجاد شد، اما خودمدیریتی دمکراتیک از این کمیته حذف شد. همان طور که میدانید شمال و شرق سوریه تنها منطقهای است که در مقابل سازمان فاشیستی داعش و النصره سایر طیفهای وابسته به آنها ایستاد و مدلی را ارائه نمود که سوریه به آن نیازمند است. هم زمان امنیت و آسایش داخلی را ایجاد کرد. همچنین نیروهای سوریهی دمکراتیک با هزاران شهید، داعشی را از بین برد که مانند بیماری خطرناک برای سرتاسر جهان بود. به همراه نیروهای ائتلاف بینالمللی برای همهی بشریت و جوامع دمکراتیک پیروزی را به ارمغان آورد.
میدانید که مبارزات در همان سطح برای خشک کردن سرچشمهی خشونت و از میان برداشتن ریشهی ایدئولوژی و هستههای پنهانی داعش ادامه دارد. در نتیجهی این مبارزات اکنون منطقهای امن ایجاد شده است که به قوانین بینالمللی احترام میگزارد و دخالت در امور همسایگان را رد میکند. در منطقه خودمدیریتی مدنی وجود دارد که متعلق به همهی گروهها و خلقهای شمال و شرق سوریه است و به بیش از ۵ میلیون سوری خدمترسانی میکند که حدود ۳۰ درصد از خاک سوریه را تشکیل میدهند.
علاوه بر آن آغوش خود را برای هزاران سوری دیگر باز کرده است که به دلیل جنگ آواره شدهاند و در حال پیشرفت میباشد. علاوه بر اینها خودمدیریتی دمکراتیک مسئولیت حدود ۷۰ هزار تبهکار داعشی و خانوادههایشان را که تعدادی از آنها دارای شناسنامهی سوری هم نیستند، را به عهده دارد. این تعداد برای خودمدیریتی هزینهی بسیاری به همراه دارند و امنیت منطقه و جهان را با خطر مواجه میکند.
همچنین ما از چارهیابی سیاسی و مکانیسم گفتگو حمایت میکنیم. ما ایجاد کمیتهی تدوین قانون اساسی و حذف نمایندگان شمال و شرق سوریه را بسیار شگفت انگیز میدانیم. حذف نمایندگان مجلس سوریه دمکراتیک و شمال و شرق سوریه نقض حقوق ماست. این اقدام به معنی حذف نمایندگان ۱۱ هزار شهید است که برای امنیت و آسایشسوریه و منطقه و جهان جان خود را فدا کردهاند. ما این اقدام را ناعادلانه میدانیم. ما میبینیم برخی جریانات در این کمیته شرکت کردهاند که هیچ تاثیری در وضعیت سوریه ندارند و به همین دلیل خلقهای منطقه اعم از عرب، کورد، سوریان، آشور، ارمن، چرکس و ترکمن این اقدام را نمیپذیرند. این اقدام نشان میدهد که نیتی برای ایجاد امنیت و آرامش در منطقه ندارند. در مورد کسانی که میگویند "نمایندهی منطقه ی ما هستند"، در حقیقت این افراد از طرف مردم ما به عنوان نماینده پذیرفته نشدهاند و هیچ مسئولیتی ندارند و حتی نیروی لازم برای این کار را نیز ندارند.
آقایان گوترش و پیترسون:
امیدوار بودیم آقای پیترسون بتواند با همهی نیروها و طیفهای سوریه مشاوره کند و با آنها مذاکره کرده و توافقی ایجاد نماید. اما ما هنوز به نقش سازمان ملل و آقای پیترسون باور داریم و میتواند برابری را ایجاد کند، همچنین از نقش شمال و شرق سوریه حمایت کند و در ازای سوریه و خلقهای سوریه و ایجاد امنیت و آرامش، تغییراتی دمکراتیک ایجاد کند."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
خودمدیریتی کوردها سوریه را تجزیه نمیکند/ ما مبارزه و جنگ بقای کوردها را به پیش میبریم" [بخش پنجم و پایانی]
... اگر ترکیه در جنگ جهانی سوم بتواند جنبش آزادیخواهی خلق کورد را سرکوب نماید، تصور میکند که میتواند منطقهای را که در میثاق ملی مشخص شده است تحت کنترل خود قرار دهد و در این منطق کشتار کوردها را ادامه بدهد ...
🆔 @GozarDemocratic
... اگر ترکیه در جنگ جهانی سوم بتواند جنبش آزادیخواهی خلق کورد را سرکوب نماید، تصور میکند که میتواند منطقهای را که در میثاق ملی مشخص شده است تحت کنترل خود قرار دهد و در این منطق کشتار کوردها را ادامه بدهد ...
🆔 @GozarDemocratic
"خودمدیریتی کوردها سوریه را تجزیه نمیکند/ ما مبارزه و جنگ بقای کوردها را به پیش میبریم" [بخش پنجم و پایانی[
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری کنفدرالیسم جوامع کوردستان به پرسشهای سامان مجید از روزنامه هاولاتی در رابطه با تحولات آتی در سوریه، حل مسئله کورد در این کشور، محاصره کمپ مخمور و وضعیت باشور کوردستان پاسخ داده است. بخش پنجم و پایانی گفتوگوی هاولاتی با جمیل باییک به این شرح است:
هاولاتی: آینده سوریه و جنگ علیه ترور در منطقه را چگونه پیش بینی میکنید؟ آیا احتمال دارد که داعش یا نیرویی شبیه داعش بار دیگر ظهور نماید؟ اگر احتمال دارد، در آنصورت کوردها باید چکار کنند؟
باییک: قبل از هر چیز در صدد اعلام این مسئله هستم؛ هنوز جنگ جهانی سوم در خاورمیانه خاتمه نپذیرفته است و این جنگ همچنان ادامه دارد. زیرا توافقی که موازنه نهایی را ایجاد کرده و به جنگ خاتمه دهد، هنوز ایجاد نشده است. جنگ تا مدتی دیگر ادامه خواهد یافت. اما نباید هیچ کس منتظر خاتمه جنگ در کوتاه مدت باشد؛ از همین رو تعامل و برخورد بر مبنای چنین انتظاری اشتباه است. اگر کوردها در این صورت سیاست انتظار را پیشه کنند، دستاوردها و سنگرهای کنونی را نیز از دست میدهند. از همین رو لازم است کوردها دریابند که جنگ در خاورمیانه تا مدتی دیگر نیز ادامه یافته و از این رو باید ارتباطات و سیاستهای خود را بر مبنای این مسئله استوار کنند. سیاستهای جنگی و تمامی حملات دولت ترک علیه کوردها قرار دارد. دولت ترک در زمینه و زمانه جنگ جهانی سوم تلاش دارد تا اجازه ندهد کوردها قدرتمندانه در عرصه [سیاسی] سر بلند نمایند. در این رابطه نیز هر تلاشی را انجام داده و تحریکات لازم را انجام میغدهند. کوردها باید به خوبی بر این مسئله وقوف داشته باشند.
داعش و نیرهایی همانند داعش در میان واقعیت خاورمیانه را نمیتوان به تمامی از میان برداشت، چنین نیروهایی نابود نخواهند شد. آنچه که داعش و نیروهایی همانند داعش را خلق کرد، مشکلات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در خاورمیانه بودند؛ نیروهای مدرنیست-سرمایهداری و همکاران آنها که واقعیت خاورمیانه را درک نمیکنند، ارتباطات کسانی که صرفا به منافع خود میاندیشند، وضعیت سیاسی که آنها ایجاد کردهاند و موازنههایی که همواره آنها باعث اعتراضات بسیاری از بخشها شدهاند. نیروهای متفاوتی مانند داعش و النصره از این شرایط سود جسته و آن را مورد بهره برداری خود قرار میدهند. به همین دلیل باید سیستم دمکراتیکی از اقتصاد، اجتماع و سیاست را آفرید که از خلق و ظهور سازمان داعش و سازمانهایی مانند داعش ممانعت به عمل آورد. اگر بتوان چنین سیستم دمکراتیکی را آفریده و آن را به موفقیت برسانند، در آن زمان است که از ظهور نیروهایی مانند داعش و جبهه النصره که خارج از مدار بشریت قرار دارند، ممانعت به عمل میآید. در آنصورت نمیتوانند مسائل و مشکلات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی را مورد بهره برداری خود قرار دهند. در غیر اینصورت سازمانهایی مانند داعش همچنان بقای خود را حفظ میکنند.
در سوریه هم اکنون نیز داعش حضور دارد. حافظ الاسد در زمان اوج قدرت خود نیز در جنوب شرق این کشور حاکمیت را کاملا در دست نداشت. جنوب شرق سوریه، مخالف رژیم بود. باید این واقعیت را درک کرد. این مسئله برآمده از اختلافات بین سوریه و عراق است. گفته میشود که از آنجا که عشایر این منطقه سنی هستند، از سوی صدام حسین دستگیر میشوند، چنین شایع کرده بودند. اما مشکل از این فراتر بود. مسئله نه فقط چنین وضعیتی بود که به صدام نسبت داده شود. یا وضعیت به گونهای نبود که بتوان آن را به اختلافات بین عراق و سوریه نسبت داد. حکومت کنونی عراق و سوریه رابطه دارند، اما هم اکنون نیز در جنوب شرق سوریه، هم داعش خود را تقویت می کند و هم از وجود آن نیز در هراس است. جنوب شرق سوریه و منطقه همجوار آن در عراق، پایگاهی است که داعش آن را متعلق به خود میداند. از سوی دیگر، سیاستهای ترکیه میتواند زمینه را برای ایجاد سازمانی بدین شیوه ایجاد نماید.
یکی از دلایل وقوع مشکلات بین آمریکا و ترکیه، مصر بود. حضور اخوان المسلمین در مصر به داعش و سازمانهایی همانند آن در سوریه جسارت میبخشد. به همین دلیل آمریکا از کودتا در مصر حمایت نمود. برای ایجاد توقف در چنین جنبشهایی، لازم است زمینههای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بدون تاثیرگذاری شوند. در وضعیت کنونی حاکمیت آ.ک.پ در ترکیه و خصوصا تمامی سخنرانیها و ارزیابیهای اردوغان، زمینه ساز ایجاد سازمانهایی مانند داعش میشوند. چنین سخنان و ارزیابیهایی تمامی مشروعیت سیاسی و ایدئولوژیک آنها را ایجاد کرده و آنها را واجد حق نشان میدهد.
اگر سخنان حاکمیت کنونی ترکیه، گفتهها و ارزیایبهای آنان زمینهساز ایجاد داعش و سازمانهایی مانند داعش میشود، میتوان گفت سازمانهایی مانند دا
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری کنفدرالیسم جوامع کوردستان به پرسشهای سامان مجید از روزنامه هاولاتی در رابطه با تحولات آتی در سوریه، حل مسئله کورد در این کشور، محاصره کمپ مخمور و وضعیت باشور کوردستان پاسخ داده است. بخش پنجم و پایانی گفتوگوی هاولاتی با جمیل باییک به این شرح است:
هاولاتی: آینده سوریه و جنگ علیه ترور در منطقه را چگونه پیش بینی میکنید؟ آیا احتمال دارد که داعش یا نیرویی شبیه داعش بار دیگر ظهور نماید؟ اگر احتمال دارد، در آنصورت کوردها باید چکار کنند؟
باییک: قبل از هر چیز در صدد اعلام این مسئله هستم؛ هنوز جنگ جهانی سوم در خاورمیانه خاتمه نپذیرفته است و این جنگ همچنان ادامه دارد. زیرا توافقی که موازنه نهایی را ایجاد کرده و به جنگ خاتمه دهد، هنوز ایجاد نشده است. جنگ تا مدتی دیگر ادامه خواهد یافت. اما نباید هیچ کس منتظر خاتمه جنگ در کوتاه مدت باشد؛ از همین رو تعامل و برخورد بر مبنای چنین انتظاری اشتباه است. اگر کوردها در این صورت سیاست انتظار را پیشه کنند، دستاوردها و سنگرهای کنونی را نیز از دست میدهند. از همین رو لازم است کوردها دریابند که جنگ در خاورمیانه تا مدتی دیگر نیز ادامه یافته و از این رو باید ارتباطات و سیاستهای خود را بر مبنای این مسئله استوار کنند. سیاستهای جنگی و تمامی حملات دولت ترک علیه کوردها قرار دارد. دولت ترک در زمینه و زمانه جنگ جهانی سوم تلاش دارد تا اجازه ندهد کوردها قدرتمندانه در عرصه [سیاسی] سر بلند نمایند. در این رابطه نیز هر تلاشی را انجام داده و تحریکات لازم را انجام میغدهند. کوردها باید به خوبی بر این مسئله وقوف داشته باشند.
داعش و نیرهایی همانند داعش در میان واقعیت خاورمیانه را نمیتوان به تمامی از میان برداشت، چنین نیروهایی نابود نخواهند شد. آنچه که داعش و نیروهایی همانند داعش را خلق کرد، مشکلات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در خاورمیانه بودند؛ نیروهای مدرنیست-سرمایهداری و همکاران آنها که واقعیت خاورمیانه را درک نمیکنند، ارتباطات کسانی که صرفا به منافع خود میاندیشند، وضعیت سیاسی که آنها ایجاد کردهاند و موازنههایی که همواره آنها باعث اعتراضات بسیاری از بخشها شدهاند. نیروهای متفاوتی مانند داعش و النصره از این شرایط سود جسته و آن را مورد بهره برداری خود قرار میدهند. به همین دلیل باید سیستم دمکراتیکی از اقتصاد، اجتماع و سیاست را آفرید که از خلق و ظهور سازمان داعش و سازمانهایی مانند داعش ممانعت به عمل آورد. اگر بتوان چنین سیستم دمکراتیکی را آفریده و آن را به موفقیت برسانند، در آن زمان است که از ظهور نیروهایی مانند داعش و جبهه النصره که خارج از مدار بشریت قرار دارند، ممانعت به عمل میآید. در آنصورت نمیتوانند مسائل و مشکلات سیاسی، فرهنگی و اجتماعی را مورد بهره برداری خود قرار دهند. در غیر اینصورت سازمانهایی مانند داعش همچنان بقای خود را حفظ میکنند.
در سوریه هم اکنون نیز داعش حضور دارد. حافظ الاسد در زمان اوج قدرت خود نیز در جنوب شرق این کشور حاکمیت را کاملا در دست نداشت. جنوب شرق سوریه، مخالف رژیم بود. باید این واقعیت را درک کرد. این مسئله برآمده از اختلافات بین سوریه و عراق است. گفته میشود که از آنجا که عشایر این منطقه سنی هستند، از سوی صدام حسین دستگیر میشوند، چنین شایع کرده بودند. اما مشکل از این فراتر بود. مسئله نه فقط چنین وضعیتی بود که به صدام نسبت داده شود. یا وضعیت به گونهای نبود که بتوان آن را به اختلافات بین عراق و سوریه نسبت داد. حکومت کنونی عراق و سوریه رابطه دارند، اما هم اکنون نیز در جنوب شرق سوریه، هم داعش خود را تقویت می کند و هم از وجود آن نیز در هراس است. جنوب شرق سوریه و منطقه همجوار آن در عراق، پایگاهی است که داعش آن را متعلق به خود میداند. از سوی دیگر، سیاستهای ترکیه میتواند زمینه را برای ایجاد سازمانی بدین شیوه ایجاد نماید.
یکی از دلایل وقوع مشکلات بین آمریکا و ترکیه، مصر بود. حضور اخوان المسلمین در مصر به داعش و سازمانهایی همانند آن در سوریه جسارت میبخشد. به همین دلیل آمریکا از کودتا در مصر حمایت نمود. برای ایجاد توقف در چنین جنبشهایی، لازم است زمینههای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بدون تاثیرگذاری شوند. در وضعیت کنونی حاکمیت آ.ک.پ در ترکیه و خصوصا تمامی سخنرانیها و ارزیابیهای اردوغان، زمینه ساز ایجاد سازمانهایی مانند داعش میشوند. چنین سخنان و ارزیابیهایی تمامی مشروعیت سیاسی و ایدئولوژیک آنها را ایجاد کرده و آنها را واجد حق نشان میدهد.
اگر سخنان حاکمیت کنونی ترکیه، گفتهها و ارزیایبهای آنان زمینهساز ایجاد داعش و سازمانهایی مانند داعش میشود، میتوان گفت سازمانهایی مانند دا
عش میتوانند تداوم و بقای خود را حفظ کنند. و این در حالی است که شما میپرسید که آیا امکان دارد که داعش بار دیگر در صحنه قد علم نماید؟ داعش خاتمه نپذیرفته است. بلکه موجودیت داعش محدود شده است، اما رهایی از دست آن، کاملا منوط به تدابیر سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است.با ایجاد یک خاورمیانه دمکراتیک، با دمکراتیک شدن کشورها چنین امری انکان پذیر میگردد. زیرا کشورهای دمکراتیک چنین فرصتهایی را برای سوءاستفاده از این موضوعات ایجاد میکنند.
از نظر ما در خاورمیانه هم جنگ ادامه خواهد یافت و هم سازمانهایی مانند داعش دوباره ایجاد میشوند. باید کوردها نیز برای چنین رویدادهایی آمادگی داشته باشند. در رابطه با این موضوع، اتحاد کوردها مهمترین مسئله است. باید مسائل و مشکلات بین کوردها به پایینترین سطح خود تقلیل پیدا کند. داعش حمله نمود، چیزی نمانده بود که هولیر و کرکوک را به اشغال خود درآورد. همه میدانند که در شنگال چه روی داد. هر چقدر بین احزاب سیاسی تفرقه نیز وجود داشت، اما از آنجا که در رابطه با این حملات با روح و موضوعی مشترک عمل نمودند، این حملات درهم شکسته شد. زیرا در این فرایند، کوردها با برخورداری از تفکرات متفاوت نیز به گریلا کمک نمودند. گریلا با چنین روحیهای نبردی هوشمندانه را علیه داعش مدیریت نمود. در این رابطه باید دریافت که در زمانی که جنگ در خاورمیانه ادامه دارد، داعش و النصره تهدید به شمار میروند، باید کوردها بر روابط داخلی بین خودشان متمرکز شوند. نباید علیه یکدیگر جبهه بگیرند. باید مشکلات خود را به شیوهای منعطف حل نمایند. البته که در این میان کنگره ملی و اتحاد ملی ترجیح داده میشود. باید بر این موارد متمرکز شد. اما از آنجا که ما کنگره ملی را ایجاد نکردهایم، اتحاد ملی شکل نگرفته است، نباید از این ایده که باید مناسبات کوردها بهتر شود و تحکیم یابد پا پس کشید. باید روابط بین کوردها بهتر شود. در این رابطه لازم است که رسانههای کوردی، روشنفکران کورد، نویسندگان، هنرمندان و سازمانهای اجتماعی با دقت در این رابطه عمل نمایند و نقش و مسئولیت خود را ایفا نمایند.
در عراق، تهدیدات همچنان ادامه دارند. بارزانی مدتی پیش با انتشار اعلامیهای بیان نمود که داعش در عراق مجددا در حال تقویت میباشد. گزارشها و بیانیههای دیگری از این دست منتشر شدند. در روژآوا و شمال-شرق سوریه، هستههای مخفی داعش وجود دارند و علیه آن مبارزه در جریان است. به کرکوک حمله شد. در این رابطه کوردها باید از واقعیت این تهدید در باشور کوردستان و خصوصا کرکوک تا شنگال- که از انها به عنوان منطقه میانی نام برده میشود- اطلاع داشته و نسبت به آن حساس باشند. داعش میتواند از وضعیت موجود در این مناطق به عنوان فرصتی برای خویش استفاده نماید. با استفاده از نام برخی از گروههای دیگر درصدد باشد که در این مناطق که به آن مناطق مورد مناقشه گفته میشود، حاکمیت یابد. از سوی دیگر دولت ترک در کرکوک و در برخی از نواحی دیگر کوردستان تلاش دارد تا حاکمیت یابد. نیروهای دولت ترک در بعشیقه حضور دارند، در تل عفر تلاش دارد حاکمیت خود را نهادینه نماید. زمانی که بر تمامی این موارد توجه شود، کردها باید قدرتمند ظاهر شوند، نباید تضعیف شوند، باید پیوندهای سیاسی خود را تقویت نمایند و در بعد نظامی از امادگی برخوردار بوده و بتوانند تمامی حملات را درهم شکنند.
هاولاتی: از نظر شما حل مسئله کورد در شمال سوریه باید چگونه باشد؟ به منظور دستیابی به راه حل چه راهکارهایی را انتخاب میکنید؟
باییک: ما در سوریه نه فقط خواهان حل مسئله کورد، بلکه حل تمامی مسائل و مشکلات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی بر مبنای دمکراتیزه کردن سوریه هستیم. در این چارچوب ما بر این باور هستیم که خودمدیریتی شمال-شرق سوریه به مبنایی برای دمکراتیزاسیون در سوریه منجر خواهد شد. با ذهنیت دولتهای خاورمیانه امکان ندارد که مشکلات و مسائل حل و فصل شوند. ذهنیت و عقلانیت دولت یا دولت-ملت سرچشمه مشکلات است. عقلانیت دولت-ملت محوری هویتهای متمایز اتنیکی و دینی متفاوت را سرکوب مینماید، آنها را سرکوب مینماید، آنها را از میان بر میدارد و به نوبه خود بر مسائل و مشکلات میافزاید.
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
از نظر ما در خاورمیانه هم جنگ ادامه خواهد یافت و هم سازمانهایی مانند داعش دوباره ایجاد میشوند. باید کوردها نیز برای چنین رویدادهایی آمادگی داشته باشند. در رابطه با این موضوع، اتحاد کوردها مهمترین مسئله است. باید مسائل و مشکلات بین کوردها به پایینترین سطح خود تقلیل پیدا کند. داعش حمله نمود، چیزی نمانده بود که هولیر و کرکوک را به اشغال خود درآورد. همه میدانند که در شنگال چه روی داد. هر چقدر بین احزاب سیاسی تفرقه نیز وجود داشت، اما از آنجا که در رابطه با این حملات با روح و موضوعی مشترک عمل نمودند، این حملات درهم شکسته شد. زیرا در این فرایند، کوردها با برخورداری از تفکرات متفاوت نیز به گریلا کمک نمودند. گریلا با چنین روحیهای نبردی هوشمندانه را علیه داعش مدیریت نمود. در این رابطه باید دریافت که در زمانی که جنگ در خاورمیانه ادامه دارد، داعش و النصره تهدید به شمار میروند، باید کوردها بر روابط داخلی بین خودشان متمرکز شوند. نباید علیه یکدیگر جبهه بگیرند. باید مشکلات خود را به شیوهای منعطف حل نمایند. البته که در این میان کنگره ملی و اتحاد ملی ترجیح داده میشود. باید بر این موارد متمرکز شد. اما از آنجا که ما کنگره ملی را ایجاد نکردهایم، اتحاد ملی شکل نگرفته است، نباید از این ایده که باید مناسبات کوردها بهتر شود و تحکیم یابد پا پس کشید. باید روابط بین کوردها بهتر شود. در این رابطه لازم است که رسانههای کوردی، روشنفکران کورد، نویسندگان، هنرمندان و سازمانهای اجتماعی با دقت در این رابطه عمل نمایند و نقش و مسئولیت خود را ایفا نمایند.
در عراق، تهدیدات همچنان ادامه دارند. بارزانی مدتی پیش با انتشار اعلامیهای بیان نمود که داعش در عراق مجددا در حال تقویت میباشد. گزارشها و بیانیههای دیگری از این دست منتشر شدند. در روژآوا و شمال-شرق سوریه، هستههای مخفی داعش وجود دارند و علیه آن مبارزه در جریان است. به کرکوک حمله شد. در این رابطه کوردها باید از واقعیت این تهدید در باشور کوردستان و خصوصا کرکوک تا شنگال- که از انها به عنوان منطقه میانی نام برده میشود- اطلاع داشته و نسبت به آن حساس باشند. داعش میتواند از وضعیت موجود در این مناطق به عنوان فرصتی برای خویش استفاده نماید. با استفاده از نام برخی از گروههای دیگر درصدد باشد که در این مناطق که به آن مناطق مورد مناقشه گفته میشود، حاکمیت یابد. از سوی دیگر دولت ترک در کرکوک و در برخی از نواحی دیگر کوردستان تلاش دارد تا حاکمیت یابد. نیروهای دولت ترک در بعشیقه حضور دارند، در تل عفر تلاش دارد حاکمیت خود را نهادینه نماید. زمانی که بر تمامی این موارد توجه شود، کردها باید قدرتمند ظاهر شوند، نباید تضعیف شوند، باید پیوندهای سیاسی خود را تقویت نمایند و در بعد نظامی از امادگی برخوردار بوده و بتوانند تمامی حملات را درهم شکنند.
هاولاتی: از نظر شما حل مسئله کورد در شمال سوریه باید چگونه باشد؟ به منظور دستیابی به راه حل چه راهکارهایی را انتخاب میکنید؟
باییک: ما در سوریه نه فقط خواهان حل مسئله کورد، بلکه حل تمامی مسائل و مشکلات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی بر مبنای دمکراتیزه کردن سوریه هستیم. در این چارچوب ما بر این باور هستیم که خودمدیریتی شمال-شرق سوریه به مبنایی برای دمکراتیزاسیون در سوریه منجر خواهد شد. با ذهنیت دولتهای خاورمیانه امکان ندارد که مشکلات و مسائل حل و فصل شوند. ذهنیت و عقلانیت دولت یا دولت-ملت سرچشمه مشکلات است. عقلانیت دولت-ملت محوری هویتهای متمایز اتنیکی و دینی متفاوت را سرکوب مینماید، آنها را سرکوب مینماید، آنها را از میان بر میدارد و به نوبه خود بر مسائل و مشکلات میافزاید.
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
⬆️⬆️⬆️
مشکل جنگهای مذهبی در جریان است. این مشکل ذهنیتهای غیر دمکراتیک است. در کشوری دمکراتیک جوامع متمایز اتنیکی و مذهبی میتوانند با هویت و فرهنگ خود آزادانه زندگی کنند. و این امر فقط به دمکراتیک بودن آنها مرتبط است. در این میان لازم نیست که هیچ کس بر مبنای دینی حاکمیت را در دست داشته باشد، هیچ کس درصدد از میان برداشتن هویتهای دیگر بر نیامده و بر این مبنا برای بدست گرفتن حاکمیت تلاش نورزند. هیچ دین و باوری تلاش نداشته باشد تا بر باورها و ادیان دیگر حاکمیت یابد. لازم است که در چنین جامعهای زن آزادی داشته باشد. در این رابطه ما براین باوریم که حل تمامی این مشکلات از طریق دمکراتیک شدن امکان پذیر است. خودمدیریتی هویتها و فرهنگهای متمایز، بدین معناست که تمام بخشها بر پایهای دمکراتیک به فعالیت بپردازند. خودمدیریتی کوردها سوریه را تجزیه نمیکند. زمانی که هویتهای اتنیکی متمایز به خودمدیریتی دست یابند، سوریه دچار تجزیه نمیشود بلکه اتحاد را تحکیم میبخشد. زمانیکه اجتماعات با باورها و ادیان متمایز بر مبنای اصالت خود زندگی نمایند، با باورهای خود زندگی نمایند، چنین امری جامعه را تجزیه نمیکند.
هر کس به دیگران احترام بگذارد، درک متقابل شکل گرفته و کسی درصدد اعمال حاکمیت بر دیگری نباشد، در اینصورت است که کشور دمکراتیک خواهد شد. این کشور یکپارچه خواهد شد، این کشور در حوزههای گوناگون، در عرصههای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تقویت میشود. ما راه حل را در این مسئله میبینیم. در این چارچوب باید در سوریه قانون اساسی موجود باشد که تمامی بخشهای جامعه را از طریق توافق دمکراتیک به یکدیگر نزدیک نماید. در این رابطه باید رهبری دولت نیز بر مبنای دمکراتیک خود را تغییر دهد، درچارچوب یک قانون اساسی دمکراتیک، در دمکراتیک شدن سوریه نقش و وظایف خود را به جای آورد. از نظر ما درست است که کوردها و تمامی نیروها در روژآوا، میتوانند با رژیم سوریه مراوده داشته و در چارچوب اتحاد سوریه به دنبال دستیابی به راه حل باشند. چنین تلاشهایی باید از سوی رژیم سوریه و از سوی کوردها، از سوی رهبری شمال و شرق سوریه نیز انجام شوند. زیرا در خاتمه باید در درون سوریه به دنبال راه حل برآمده و سوریه مبنا قرار داده شود. اما از سوی دیگر سوریه نیز باید کوردها را با هویت و فرهنگ خود بپذیرد تا کوردها در منطقه خود به آزادانه زندگی کنند. برخورد پیشین تلاش داشت تا کوردها را تحت کنترل خود قرار دهد، این جنبش باید بداند که عقلانیت و هوشمندی ملت-دولت واجد هیچگونه منفعتی برای هیچ کس نیست. اتحاد سوریه نیز خارج از این مسئله نیست، و در صورت تداوم چنین رویکردی متحمل زیانهای فراوانی میشود.
حاکمیت موجود باید این مسئله را درک نماید. ٨ سال گذشته بسیاری از مسائل را تغییر داده است، سوریه کاملا دگرگون شده است، در سوریه مشکلات سنگین سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایجاد شدهاند. برای حل این مسائل نباید بر رویکرد پیشین متمرکز شد. لازم است برخوردی دیگر، تعاملی منعطف را در این باره نشان داد. بدون تردید برخورد النصره و سازمانهای دیگری که میگویند ما این کار و آن کار را میکنیم، امکان ندارد. در سوریه هر کسی میتواند دست به سازماندهی خود بزند، میتواند با اعتقادات و فرهنگ خود زندگی نماید، اما نمیتوان اعتقادات خود را بر هیچ کس دیگری تحمیل نمود. نمیتوان با چنین عقلانیتی و سازمانی عمل نمود که اعتقادات و باورهای خود را بر دیگران تحمیل مینماید. در این رابطه امکان ندارد که بتوان برخورد جبهه النصره، اخوان المسلمین را که درصدد تحمیل اعتقادات خود هستند، پذیرفت. با دمکراتیک شدن، هر هویتی، هر فرهنگی، هر اعتقادی میتواند با آزادی حق حیات داشته باشد. در این رابطه رژیم سوریه یکطرفه درصدد اقداماتی برآمده است. اما از برداشتن گامهای دمکراتیک در هراس است. براین باور هستند که در صورت برداشتن چنین گامهایی به مسائل پایان داده و نجات مییابند، نیات دیگری دارند، چنین برخوردی تنگ نظرانهای وجود دارد. باید از چنین سخنانی دست بردارند. ما به گونه دیگری براین باور هستیم که در صورتیکه سوریه گامهای دمکراتیک را برداشته و اگر در این رابطه برخورد خوبی صورت پذیرد، بیش از این تضعیف نشده و در موقعیت قدرتمندتری خواهند گرفت. در این صورت است که موقعیت آنها در برابر کسانی که با آنها در جنگ هستند، بهتر خواهد شد.
ما طرفدار توافق و مذاکره هستیم. ما خواهان این هستیم اما باید دمکراتیک شدن روی دهد، خصوصا که باید دمکراسی محلی ایجاد شود. از سوی دیگر، باید کوردها با هویت و فرهنگ خود، به خودمدیریتی دست یابند. شمال سوریه باید به خودمدیریتی دست یابد. باید در سوریه چند منطقه خودمدیریتی ایجاد شوند و این مسئله به تضعیف سوریه منجر نخواهد شد. در این رابطه اگر سوریهای واجد مناطق خودمدیریتی باشد، اگر واجد دمکراسی محلی باش
مشکل جنگهای مذهبی در جریان است. این مشکل ذهنیتهای غیر دمکراتیک است. در کشوری دمکراتیک جوامع متمایز اتنیکی و مذهبی میتوانند با هویت و فرهنگ خود آزادانه زندگی کنند. و این امر فقط به دمکراتیک بودن آنها مرتبط است. در این میان لازم نیست که هیچ کس بر مبنای دینی حاکمیت را در دست داشته باشد، هیچ کس درصدد از میان برداشتن هویتهای دیگر بر نیامده و بر این مبنا برای بدست گرفتن حاکمیت تلاش نورزند. هیچ دین و باوری تلاش نداشته باشد تا بر باورها و ادیان دیگر حاکمیت یابد. لازم است که در چنین جامعهای زن آزادی داشته باشد. در این رابطه ما براین باوریم که حل تمامی این مشکلات از طریق دمکراتیک شدن امکان پذیر است. خودمدیریتی هویتها و فرهنگهای متمایز، بدین معناست که تمام بخشها بر پایهای دمکراتیک به فعالیت بپردازند. خودمدیریتی کوردها سوریه را تجزیه نمیکند. زمانی که هویتهای اتنیکی متمایز به خودمدیریتی دست یابند، سوریه دچار تجزیه نمیشود بلکه اتحاد را تحکیم میبخشد. زمانیکه اجتماعات با باورها و ادیان متمایز بر مبنای اصالت خود زندگی نمایند، با باورهای خود زندگی نمایند، چنین امری جامعه را تجزیه نمیکند.
هر کس به دیگران احترام بگذارد، درک متقابل شکل گرفته و کسی درصدد اعمال حاکمیت بر دیگری نباشد، در اینصورت است که کشور دمکراتیک خواهد شد. این کشور یکپارچه خواهد شد، این کشور در حوزههای گوناگون، در عرصههای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی تقویت میشود. ما راه حل را در این مسئله میبینیم. در این چارچوب باید در سوریه قانون اساسی موجود باشد که تمامی بخشهای جامعه را از طریق توافق دمکراتیک به یکدیگر نزدیک نماید. در این رابطه باید رهبری دولت نیز بر مبنای دمکراتیک خود را تغییر دهد، درچارچوب یک قانون اساسی دمکراتیک، در دمکراتیک شدن سوریه نقش و وظایف خود را به جای آورد. از نظر ما درست است که کوردها و تمامی نیروها در روژآوا، میتوانند با رژیم سوریه مراوده داشته و در چارچوب اتحاد سوریه به دنبال دستیابی به راه حل باشند. چنین تلاشهایی باید از سوی رژیم سوریه و از سوی کوردها، از سوی رهبری شمال و شرق سوریه نیز انجام شوند. زیرا در خاتمه باید در درون سوریه به دنبال راه حل برآمده و سوریه مبنا قرار داده شود. اما از سوی دیگر سوریه نیز باید کوردها را با هویت و فرهنگ خود بپذیرد تا کوردها در منطقه خود به آزادانه زندگی کنند. برخورد پیشین تلاش داشت تا کوردها را تحت کنترل خود قرار دهد، این جنبش باید بداند که عقلانیت و هوشمندی ملت-دولت واجد هیچگونه منفعتی برای هیچ کس نیست. اتحاد سوریه نیز خارج از این مسئله نیست، و در صورت تداوم چنین رویکردی متحمل زیانهای فراوانی میشود.
حاکمیت موجود باید این مسئله را درک نماید. ٨ سال گذشته بسیاری از مسائل را تغییر داده است، سوریه کاملا دگرگون شده است، در سوریه مشکلات سنگین سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایجاد شدهاند. برای حل این مسائل نباید بر رویکرد پیشین متمرکز شد. لازم است برخوردی دیگر، تعاملی منعطف را در این باره نشان داد. بدون تردید برخورد النصره و سازمانهای دیگری که میگویند ما این کار و آن کار را میکنیم، امکان ندارد. در سوریه هر کسی میتواند دست به سازماندهی خود بزند، میتواند با اعتقادات و فرهنگ خود زندگی نماید، اما نمیتوان اعتقادات خود را بر هیچ کس دیگری تحمیل نمود. نمیتوان با چنین عقلانیتی و سازمانی عمل نمود که اعتقادات و باورهای خود را بر دیگران تحمیل مینماید. در این رابطه امکان ندارد که بتوان برخورد جبهه النصره، اخوان المسلمین را که درصدد تحمیل اعتقادات خود هستند، پذیرفت. با دمکراتیک شدن، هر هویتی، هر فرهنگی، هر اعتقادی میتواند با آزادی حق حیات داشته باشد. در این رابطه رژیم سوریه یکطرفه درصدد اقداماتی برآمده است. اما از برداشتن گامهای دمکراتیک در هراس است. براین باور هستند که در صورت برداشتن چنین گامهایی به مسائل پایان داده و نجات مییابند، نیات دیگری دارند، چنین برخوردی تنگ نظرانهای وجود دارد. باید از چنین سخنانی دست بردارند. ما به گونه دیگری براین باور هستیم که در صورتیکه سوریه گامهای دمکراتیک را برداشته و اگر در این رابطه برخورد خوبی صورت پذیرد، بیش از این تضعیف نشده و در موقعیت قدرتمندتری خواهند گرفت. در این صورت است که موقعیت آنها در برابر کسانی که با آنها در جنگ هستند، بهتر خواهد شد.
ما طرفدار توافق و مذاکره هستیم. ما خواهان این هستیم اما باید دمکراتیک شدن روی دهد، خصوصا که باید دمکراسی محلی ایجاد شود. از سوی دیگر، باید کوردها با هویت و فرهنگ خود، به خودمدیریتی دست یابند. شمال سوریه باید به خودمدیریتی دست یابد. باید در سوریه چند منطقه خودمدیریتی ایجاد شوند و این مسئله به تضعیف سوریه منجر نخواهد شد. در این رابطه اگر سوریهای واجد مناطق خودمدیریتی باشد، اگر واجد دمکراسی محلی باش
د، چنین مسئلهای سوریه را تضعیف نخواهد کرد، این امر میتواند تمامی مشکلات خود را حل نموده و قدرتمندتر از قبل، میتواند از بحران کنونی رهایی یابد. اگر چنین وضعیتی ایجاد شود، برخوردی دمکراتیک نشان داده شود، موضع سوریه در تقابل ترکیه نیز تحکیم میشود، در رابطه با امریکا، روسیه و اسرائیل نیز موقعیت این کشور تقویت خواهد شد. اگر این کشور دمکراتیک شود، نیروهای خارجی نمیتوانند بر این کشور از تاثیرگذاری زیادی برخوردار باشند. نیروهای خارجی بر کشورهای غیر دمکراتیک تاثیرگذاری فراوان دارند. اما در کشورهایی که جامعه و خلق سازماندهی شدهاند و دمکراتیک هستند، نیروهای خارجی نمیتوانند این کشور را مدیریت کرده و مقدرات آینده آن را تعیین نمایند. امکان ندارد که امری خارج از مطالبات اجتماعی تحمیل شود. به همین دلیل اگر رژیم سوریه میخواهد از غلبه خارجی، از فشارهای خارجی خود را رها کند، اگر از این مسئله دچار ناراحتی است باید سوریه دمکراتیک شود.
ترکیه تنها کشوری است دست به اشغال سوریه زده است. بله، روسیه، امریکا و ایران نیز تا حدی در این اشغالگری دست دارند، اما در این میان تنها دولت ترک است که اشغالگر است. نیروهای دیگر به انحای دیگری از تاثیرگذاری برخوردارند. اما همانند دولت ترک مستقیما به اشغالگری دست نزدهاند. در بعد سیاسی نیز از تاثیرگذاری برخوردار هستند. البته سوریه همانند یک دولت مستقل خواهان برخورداری از اراده سیاسی خود است. نمیخواهد که هیچ نیروی خارجی اراده سیاسی این کشور را تعیین نماید، اما دستیابی به چنین امری نیازمند دمکراتیک شدن سوریه است. یک سوریه دمکراتیک میتواند از هر گونه تاثیرگذاری خارجی خود را حفظ نماید. ما نیز در این راستا حل مسئله کورد را با هدف دمکراتیک شدن سوریه، بر مبنای مذاکره با دولت سوریه تشویق میکنیم. در این رابطه باید میانجیگری وجود داشته باشد. باید دستیابی به راه حل را در درون خود سوریه تشویق نمود.
هاولاتی: طی ماههای گذشته دولت ترک برخی از فرماندهان شما مانند سرحد وارتو و دیار غریب را هدف قرار داد. شما نیز اعلام کردید که انتقام خواهید گرفت. بعد از آن در ٢۶ ژوئیه در هولیر یکی از اعضای کنسولگری [ترکیه] کشته شد. به همین دلیل شما تنها متهم آن قلمداد شدید. شما با این رویداد چه ارتباطی داشتید؟
باییک: پیش از این نیز ما اعلام کردهایم که هیچ ارتباطی با این رویداد نداریم. فرماندهی قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق نیز اظهار داشت که جوانان میهن دوست این اقدام را انجام دادهاند. تا جایی که در رسانهها نیز بازتاب داشته است، عدهای از جوانان کورد این اقدام را انجام دادهاند. این اقدام عملیاتی نبوده است که از سوی سازماندهی ما انجام شده باشد، یعنی پیشاپیش برنامهریزی شده باشد و بعد از آن صورت گرفته باشد. بدون تردید رفقای ما دیار غریب و سرحد وارتو، سینان سور، ناوگر سینَگر، سرحد شفق، در زمانهای مختلف و طی حملات هوایی به شهادت رسیدند. البته هر کس در این قتلعام دست داشته باشد، مسئولیت داشته باشد، ما پیگیری خواهیم نمود. بدون گمان ما ارتباط این افراد را با این قتلعام مشخص خواهیم کرد و انتقام خواهیم گرفت. زیرا این مسئله دشمنی است. در این رابطه تلاشهای ما ادامه دارد. اما ما هیچ ارتباطی با رویداد هولیر نداریم. اعضای میت -را که دستگیر نمودیم- اعترافاتی داشتهاند. بعد از واقعه هولیر مشخص شد که مقتول نه از اعضای کنسولگری ترکیه، بلکه یکی از اعضای اطلاعاتی است که در رابطه با ایران به جمع اوری اطلاعات دست میزد. گفته میشود که فعالیتهای میت در رابطه با ایران در جنوب کوردستان را مدیریت مینمود. اما از آنجا که مقتول عضو میت بوده است، درصدد برآمدند تا این رویداد را به ما نسبت دهند. بعد از آنکه اعلام نمودیم که رفقای ما با همکاری میت و خائنان کشته شدهاند، بعد از آن این رویداد به وقوع پیوست و متعاقب مشخص شدن این نکته که مقتول عضو میت بوده است، آن را به ما نسبت دادند. البته چنین ارزیابی از موضوع درک میشود. زیرا ترکیه علیه ما جنگ میکند و ما نیز در جنگ علیه ترکیه هستیم. زمانی که علیه ترکیه اقدامی صورت میگیرد، در وهله نخست به ما نسبت داده میشود.
بعد از آنکه اطلاعات مرتبط به این موضوع شفافیت یافت، رفقای ما بیانیهای را منتشر کردند که ما با این رویداد هیچگونه ارتباطی نداریم. اگر ما به چنین اقدامی دست میزدیم، بدون گمان مانند دفعات پیش آن را اعلام میکردیم. زیرا دولت ترکیه در جنگ علیه ما است. در این جنگ هر کسی که علیه ما قرار گرفته باشد، مرتکب جرم شده باشد، به بخشی از این جنگ تبدیل شده باشد، امری بسیار طبیعی است که توسط ما هدف قرار گیرد. این اقدام دقیقا بعد از گفتههای ما روی داد، اما این اقدام، اقدامی نیست که در کوتاه مدت بتوان آن را انجام داد. بدون هیچ تردیدی بیش از یک ماه زمان برای تمهیدات آن لازم بو
ترکیه تنها کشوری است دست به اشغال سوریه زده است. بله، روسیه، امریکا و ایران نیز تا حدی در این اشغالگری دست دارند، اما در این میان تنها دولت ترک است که اشغالگر است. نیروهای دیگر به انحای دیگری از تاثیرگذاری برخوردارند. اما همانند دولت ترک مستقیما به اشغالگری دست نزدهاند. در بعد سیاسی نیز از تاثیرگذاری برخوردار هستند. البته سوریه همانند یک دولت مستقل خواهان برخورداری از اراده سیاسی خود است. نمیخواهد که هیچ نیروی خارجی اراده سیاسی این کشور را تعیین نماید، اما دستیابی به چنین امری نیازمند دمکراتیک شدن سوریه است. یک سوریه دمکراتیک میتواند از هر گونه تاثیرگذاری خارجی خود را حفظ نماید. ما نیز در این راستا حل مسئله کورد را با هدف دمکراتیک شدن سوریه، بر مبنای مذاکره با دولت سوریه تشویق میکنیم. در این رابطه باید میانجیگری وجود داشته باشد. باید دستیابی به راه حل را در درون خود سوریه تشویق نمود.
هاولاتی: طی ماههای گذشته دولت ترک برخی از فرماندهان شما مانند سرحد وارتو و دیار غریب را هدف قرار داد. شما نیز اعلام کردید که انتقام خواهید گرفت. بعد از آن در ٢۶ ژوئیه در هولیر یکی از اعضای کنسولگری [ترکیه] کشته شد. به همین دلیل شما تنها متهم آن قلمداد شدید. شما با این رویداد چه ارتباطی داشتید؟
باییک: پیش از این نیز ما اعلام کردهایم که هیچ ارتباطی با این رویداد نداریم. فرماندهی قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق نیز اظهار داشت که جوانان میهن دوست این اقدام را انجام دادهاند. تا جایی که در رسانهها نیز بازتاب داشته است، عدهای از جوانان کورد این اقدام را انجام دادهاند. این اقدام عملیاتی نبوده است که از سوی سازماندهی ما انجام شده باشد، یعنی پیشاپیش برنامهریزی شده باشد و بعد از آن صورت گرفته باشد. بدون تردید رفقای ما دیار غریب و سرحد وارتو، سینان سور، ناوگر سینَگر، سرحد شفق، در زمانهای مختلف و طی حملات هوایی به شهادت رسیدند. البته هر کس در این قتلعام دست داشته باشد، مسئولیت داشته باشد، ما پیگیری خواهیم نمود. بدون گمان ما ارتباط این افراد را با این قتلعام مشخص خواهیم کرد و انتقام خواهیم گرفت. زیرا این مسئله دشمنی است. در این رابطه تلاشهای ما ادامه دارد. اما ما هیچ ارتباطی با رویداد هولیر نداریم. اعضای میت -را که دستگیر نمودیم- اعترافاتی داشتهاند. بعد از واقعه هولیر مشخص شد که مقتول نه از اعضای کنسولگری ترکیه، بلکه یکی از اعضای اطلاعاتی است که در رابطه با ایران به جمع اوری اطلاعات دست میزد. گفته میشود که فعالیتهای میت در رابطه با ایران در جنوب کوردستان را مدیریت مینمود. اما از آنجا که مقتول عضو میت بوده است، درصدد برآمدند تا این رویداد را به ما نسبت دهند. بعد از آنکه اعلام نمودیم که رفقای ما با همکاری میت و خائنان کشته شدهاند، بعد از آن این رویداد به وقوع پیوست و متعاقب مشخص شدن این نکته که مقتول عضو میت بوده است، آن را به ما نسبت دادند. البته چنین ارزیابی از موضوع درک میشود. زیرا ترکیه علیه ما جنگ میکند و ما نیز در جنگ علیه ترکیه هستیم. زمانی که علیه ترکیه اقدامی صورت میگیرد، در وهله نخست به ما نسبت داده میشود.
بعد از آنکه اطلاعات مرتبط به این موضوع شفافیت یافت، رفقای ما بیانیهای را منتشر کردند که ما با این رویداد هیچگونه ارتباطی نداریم. اگر ما به چنین اقدامی دست میزدیم، بدون گمان مانند دفعات پیش آن را اعلام میکردیم. زیرا دولت ترکیه در جنگ علیه ما است. در این جنگ هر کسی که علیه ما قرار گرفته باشد، مرتکب جرم شده باشد، به بخشی از این جنگ تبدیل شده باشد، امری بسیار طبیعی است که توسط ما هدف قرار گیرد. این اقدام دقیقا بعد از گفتههای ما روی داد، اما این اقدام، اقدامی نیست که در کوتاه مدت بتوان آن را انجام داد. بدون هیچ تردیدی بیش از یک ماه زمان برای تمهیدات آن لازم بو
ده است. زیرا محل وقوع این قتل، جایی نزدیک کنسولگری است و به خوبی مورد محافظت قرار میگیرد. گفته میشود که نیروهای آسایش حزب دمکرات کوردستان نیز در آنجا حضور دارند. به همین دلیل برای انجام آن باید تمهیدات خوبی اندیشیده شده باشد. اما حزب دمکرات کوردستان این رویداد را به عنوان فرصتی برای خود قاپید و متاسفانه کار خوبی نکرد. ما اطلاع داشتیم که در رابطه با مخمور ناراحتیهایی داشتند، ما از ناراحتی آنها در رابطه با مخمور اطلاع داشتیم. بین حزب دمکرات کوردستان و کمپ مخمور مشکلاتی وجود داشتند. بعد از روی دادن این مسئله، حزب دمکرات کوردستان اعلام نمود که مرتکبان این قتل، رفت و آمدهایی را به مخمور داشته و بعد از آن مخمور محاصره شد. ما این مسئله را درست و اصولی ارزیابی نمیکنیم. امری غیر اخلاقی است که رویدادی را که ما در ان دست نداشتهایم، ارتباطی با آن نداریم و مسئولیت آن را بر عهده نگرفتهایم، متوجه ما و خلق مخمور نماید. میلیونها کورد طرفدار ما هستند. در این رابطه اگر اقدامی را که یک هموطن کورد انجام داده باشد نمیتوان بر گردن ما انداخت. دولت ترک با کوردها دشمنی عمیقی دارد. میتوان درک کرد که خلق کورد نیز علیه دولت ترک در خشم بوده و احتمالا بخواهند که علیه دولت ترک به اقدامی دست بزنند.
هاولاتی: شما چه زمانی حاضر به گذاشتن سلاحهایتان بر زمین هستید؟
باییک: زمین گذاشتن اسلحه مسئله ما نیست. مسئله ما دمکراتیک شدن ترکیه و حل مسئله کورد است. باید از این دریچه به مسئله نگاه کرد. مشخص است که چرا دست به سلاح بردهایم. زیرا موجودیت کوردها به رسمیت شناخته نشد، با فشار فراوان تلاش شد اراده کوردها درهم شکسته شود و ریشهکن شوند، و تمامی این موارد را از طریق ارتش، پلیس و دستگیری و محاکمه انجام دادند، ما ناگزیر به مقاومت مسلحانه شدیم. آنچه که باعث شد تا ما مبارزه مسلحانه را در پیش گیریم سیاستهای دولت ترک میباشند. دولت ترک غیر از مبارزه مسلحانه، هیچ فرصتی را برای مبارزه، باقی نگذاشته است. دولت ترک تمامی استراتژی خود و تمامی سیاستهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی ورزشی را بر مبنای قتلعام کوردها استوار کرده است. دولت ترک هر زمان از استراتژی قتلعام کوردها دست بردارد، موجودیت کوردها را به رسمیت بشناسد، ترکیه به سرزمینی دمکراتیک تبدیل شود، موجودیت، زبان، فرهنگ کوردها را به رسمیت بشناسد و هویت کوردها را از طریق تامین قانون اساسی حفاظت نماید، آن زمان است که بر زمین گذاشتن اسلحه، میتواند در دستور کار قرار بگیرد. در غیر اینصورت تا زمانی که دمکراتیک شدن روی ندهد، در رابطه با مسئله کورد هیچ مدلی برای حل و فصل و برخورد مبتنی بر حل و فصل در سطحی که مایه پذیرش باشد، پدیدار نشود امکان ندارد که ما سلاح بر زمین بگذاریم.
دولت ترک اکنون میگوید که این کار را به زور انجام میدهد. بدون تردید کوردها را به رسمیت نمیشناسد، فراتر از این میگوید مسئله کورد را به هیچ وجه قبول نمیکند، بلکه مسئلهای تحت عنوان پ.ک.ک وجود دارد. امروز نیز میگوید که حزب دمکراتیک خلقها باید خود را از پ.ک.ک جدا کند و در مقابله با پ.ک.ک اعلام موضع نماید. تلاش دارند تا چنین سیاستهایی را از طریق جنگ ویژه ادامه دهند و بر حزب دمکراتیک خلقها فشار وارد کنند. اگر جنبش آزادیخواهی خلق کورد نابود شود، به حزب دمکراتیک خلقها نیز میگویند شما نیز سیاستهای هویتی را در پیش گرفتهاید و چنین مسئلهای جرم محسوب میشود، چنین امری تبعیض بوده و همانگونه که با پ.ک.ک و گریلا رفتار کردند، با این حزب نیز رفتار میکنند. دولت ترک ارزشی برای معیارهای دمکراتیک قایل نیست. زیرا موجودیت کوردها را به رسمیت نمیشناسد. سعی میکنند کوردستان را به عرصه و جولانگاه ترویج ملیت ترکی تبدیل کنند. تنها سیاست آنها این است. باید این سیاست در هم شکسته شود. از این سیاست دست بردارند، موجودیت کوردها در قانون اساسی تضمین شود. باید به دنبال تامین راه حلی بر مبنای قانون اساسی برآمد. ان زمان است که کوردها نیازی به یک سازمان مسلح و مقاومت مسلحانه نخواهند داشت.
هاولاتی: شما در سیوپنجمین سالگرد تأسیس پ.ک.ک اعلام کردید که پنجاه هزار شهید و هفتاد هزار مجروح دارید. این تعداد شهید و زخمی علاوه بر باکور چگونه بر باشور کوردستان تأثیرگذار بوده است؟
باییک: ما مبارزه و جنگ بقای کوردها را به پیش میبریم. این جنگ، نه فقط برای بقای خلق کورد در باکور کوردستان است. دولت ترک پیشقدم و پیشاهنگ جنگ علیه کوردهاست و قتلعام کوردها را پیش روی خود قرا داده است. از میثاق ملی سخن میگوید. منظور دولت ترک از میثاق ملی الحاق باشور، باکور و روژآوای کوردستان است. موجودیت کوردها را به رسمیت نمیشناسد. میثاق ملی که در سال ١٩١٩ پذیرفته شده است، [ترکیه] را به عنوان میهن مشترک کوردها و ترکها پذیرفته است. بر این مبنا عصمت ا
هاولاتی: شما چه زمانی حاضر به گذاشتن سلاحهایتان بر زمین هستید؟
باییک: زمین گذاشتن اسلحه مسئله ما نیست. مسئله ما دمکراتیک شدن ترکیه و حل مسئله کورد است. باید از این دریچه به مسئله نگاه کرد. مشخص است که چرا دست به سلاح بردهایم. زیرا موجودیت کوردها به رسمیت شناخته نشد، با فشار فراوان تلاش شد اراده کوردها درهم شکسته شود و ریشهکن شوند، و تمامی این موارد را از طریق ارتش، پلیس و دستگیری و محاکمه انجام دادند، ما ناگزیر به مقاومت مسلحانه شدیم. آنچه که باعث شد تا ما مبارزه مسلحانه را در پیش گیریم سیاستهای دولت ترک میباشند. دولت ترک غیر از مبارزه مسلحانه، هیچ فرصتی را برای مبارزه، باقی نگذاشته است. دولت ترک تمامی استراتژی خود و تمامی سیاستهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی ورزشی را بر مبنای قتلعام کوردها استوار کرده است. دولت ترک هر زمان از استراتژی قتلعام کوردها دست بردارد، موجودیت کوردها را به رسمیت بشناسد، ترکیه به سرزمینی دمکراتیک تبدیل شود، موجودیت، زبان، فرهنگ کوردها را به رسمیت بشناسد و هویت کوردها را از طریق تامین قانون اساسی حفاظت نماید، آن زمان است که بر زمین گذاشتن اسلحه، میتواند در دستور کار قرار بگیرد. در غیر اینصورت تا زمانی که دمکراتیک شدن روی ندهد، در رابطه با مسئله کورد هیچ مدلی برای حل و فصل و برخورد مبتنی بر حل و فصل در سطحی که مایه پذیرش باشد، پدیدار نشود امکان ندارد که ما سلاح بر زمین بگذاریم.
دولت ترک اکنون میگوید که این کار را به زور انجام میدهد. بدون تردید کوردها را به رسمیت نمیشناسد، فراتر از این میگوید مسئله کورد را به هیچ وجه قبول نمیکند، بلکه مسئلهای تحت عنوان پ.ک.ک وجود دارد. امروز نیز میگوید که حزب دمکراتیک خلقها باید خود را از پ.ک.ک جدا کند و در مقابله با پ.ک.ک اعلام موضع نماید. تلاش دارند تا چنین سیاستهایی را از طریق جنگ ویژه ادامه دهند و بر حزب دمکراتیک خلقها فشار وارد کنند. اگر جنبش آزادیخواهی خلق کورد نابود شود، به حزب دمکراتیک خلقها نیز میگویند شما نیز سیاستهای هویتی را در پیش گرفتهاید و چنین مسئلهای جرم محسوب میشود، چنین امری تبعیض بوده و همانگونه که با پ.ک.ک و گریلا رفتار کردند، با این حزب نیز رفتار میکنند. دولت ترک ارزشی برای معیارهای دمکراتیک قایل نیست. زیرا موجودیت کوردها را به رسمیت نمیشناسد. سعی میکنند کوردستان را به عرصه و جولانگاه ترویج ملیت ترکی تبدیل کنند. تنها سیاست آنها این است. باید این سیاست در هم شکسته شود. از این سیاست دست بردارند، موجودیت کوردها در قانون اساسی تضمین شود. باید به دنبال تامین راه حلی بر مبنای قانون اساسی برآمد. ان زمان است که کوردها نیازی به یک سازمان مسلح و مقاومت مسلحانه نخواهند داشت.
هاولاتی: شما در سیوپنجمین سالگرد تأسیس پ.ک.ک اعلام کردید که پنجاه هزار شهید و هفتاد هزار مجروح دارید. این تعداد شهید و زخمی علاوه بر باکور چگونه بر باشور کوردستان تأثیرگذار بوده است؟
باییک: ما مبارزه و جنگ بقای کوردها را به پیش میبریم. این جنگ، نه فقط برای بقای خلق کورد در باکور کوردستان است. دولت ترک پیشقدم و پیشاهنگ جنگ علیه کوردهاست و قتلعام کوردها را پیش روی خود قرا داده است. از میثاق ملی سخن میگوید. منظور دولت ترک از میثاق ملی الحاق باشور، باکور و روژآوای کوردستان است. موجودیت کوردها را به رسمیت نمیشناسد. میثاق ملی که در سال ١٩١٩ پذیرفته شده است، [ترکیه] را به عنوان میهن مشترک کوردها و ترکها پذیرفته است. بر این مبنا عصمت ا
ینونو در دیدار لوزان میگوید که ما نمایندگی کوردها را نیز بر عهده داریم اما با خاتمه دیدارهای لوزان دست از میثاق ملی برداشته و دیگر از میهن مشترک کوردها و ترکها چیزی نمیگویند. زیرا در آن زمان، انگلیسیها چشمان خود بر قتلعام در باکور و باشور کوردستان بستند. به گونهای دیگر، انگلستان در چارچوبی که قتلعام باشور کوردستان را تحت کنترل خود بگیرد، اقدام نمود. اگر ترکیه در جنگ جهانی سوم بتواند جنبش آزادیخواهی خلق کورد را سرکوب نماید، تصور میکند که میتواند منطقهای را که در میثاق ملی مشخص شده است تحت کنترل خود قرار دهد و در این منطق کشتار کوردها را ادامه بدهد. در رابطه با کرکوک نیز چنین سیاستهایی را در دست دارند. سیاستهای آنان در کرکوک صرفا در راستای نگرانیهایشان برای ترکمنهای کرکوک است. زمانی که ترکیه فرصت را مناسب تشخیص دهد، ترکمنهای کرکوک و تلعفر را به بهانهای تبدیل کرده و خواهان حاکمیت خود بر باشور کوردستان نیز برخواهد آمد. اگر مبارزه ما نیز علیه استعمارگری وجود نمیداشت، دستاوردهای باشور کوردستان مجال تحقق را نمییافتند. این دستاوردها در نتیجه مبارزه عمومی کوردها محقق شدهاند.
مبارزات کوردها در باکور کوردستان، روژآوا و روژهلات اکنون بسط و گسترش یافته است. مبارزه کوردها، نیروی نظامی و سیاسی کوردها اکنون برجسته شده است. در چنین وضعیتی بوده است که دستاوردها خلق شدهاند. اگر این مبارزه در تمامی بخشهای کوردستان وجود نمیداشت، اگر نیروی عمومی سیاسی، نظامی و اجتماعی کوردها محقق نمیشد، دستاوردهای باشور کوردستان نیز محقق نمیشدند. از این بعد لازم است که به خوبی دریافته شود که مبارزه آزادیخواهی کوردها با پیشاهنگی پ.ک.ک باعث گسترش و ایجاد ظرفیت دستاوردهای باشور کوردستان شده است و در این میان نقشی مهم ایفا نموده است.
البته بسط و گسترش مبارزه در بزرگترین بخش کوردستان بر تمامی بخشهای دیگر کوردستان نیز تاثیر گذار خواهد بود. از این امر طبیعیتر چیزی ممکن است؟ میهنی، سرزمینی بین چهار کشور تقسیم شده باشد، از چهار بخش، در بخش بزرگ چیزی وجود نداشته باشد اما بخشهای دیگر دستاوردهایی به دست آمده باشند و مورد صیانت و حفاظت نیز واقع شوند. چنین امری غیر ممکن است. اگر امروز دستاوردهایی وجود داشته باشند، از این دستاوردها حفاظت و صیانت شود، و همچنان بتواند محافظت نیز شود، بدون تردید پ.ک.ک نیز در این میان سهم داشته است. پیوندهای موجود دولت ترک با حزب دمکرات کوردستان در نتیجه مبارزه پ.ک.ک است. اگر مبارزه پ.ک.ک وجود نمیداشت، اگر برای نابودی پ.ک.ک نیازمند حزب دمکرات کوردستان نمیشدند، ایا حتی میشد تصور نیز نمود که به حزب دمکرات حتی سلامی نیز بکنند؟ با سخنانی همچون «لیسنده کفشها، رهبران مرتجع قبایل، فلان و بهمان» شدیدترین توهینها را به آنها کردند. گفتههای آنان بعد از رفراندوم استقلال در دسترس است. از این بعد دستاوردهای جنوب کوردستان و حفاظت از آنها، البته امری مهم است نیازمند مبارزه آزادیخواهانه است.
بدون گمان خلقمان در باشور کوردستان هزینههای سنگینی را متحمل شده است، مبارزه کرده است و دردهای فراوانی را به جان خریده است. روستاهای فراوانی در آتش سوختهاند، متحمل انفال شده است. البته این امر به دستاوردهای خلق کوردستان منجر شده است. اما آیا اگر در باشور کوردستان هیچگونه مبارزهای در جریان نمیبود، شاهد چنین دستاوردهایی بودیم؟ اما اگر زمانی بر واقعیت خاورمیانه متمرکز شویم، زمانیکه به دشمنان کوردها توجه نماییم، وضعیت بخشهای کوردستان، مبارزه برای آزادی و دمکراسی در بزرگترین بخش کوردستان را مورد توجه قرار دهیم، میتوانیم بر تاثیرگذاری این بخش از کوردستان بر تمامی کوردها و مسئله کورد بنگریم که مسئله کورد را در انظار جهانیان مطرح کرده است، تاکید نماییم. آمریکا و برخی از نیروها برای آنکه کوردها تحت تاثیر پ.ک.ک واقع نشوند، در ابعاد سیاسی، نظامی و دیپلماسی، به احزاب سیاسی باشور کوردستان کمک کردهاند. باید همه بر این مسئله واقف بوده و از این طریق نگرش و برخوردهای سیاسی خود را توسعه بخشند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
مبارزات کوردها در باکور کوردستان، روژآوا و روژهلات اکنون بسط و گسترش یافته است. مبارزه کوردها، نیروی نظامی و سیاسی کوردها اکنون برجسته شده است. در چنین وضعیتی بوده است که دستاوردها خلق شدهاند. اگر این مبارزه در تمامی بخشهای کوردستان وجود نمیداشت، اگر نیروی عمومی سیاسی، نظامی و اجتماعی کوردها محقق نمیشد، دستاوردهای باشور کوردستان نیز محقق نمیشدند. از این بعد لازم است که به خوبی دریافته شود که مبارزه آزادیخواهی کوردها با پیشاهنگی پ.ک.ک باعث گسترش و ایجاد ظرفیت دستاوردهای باشور کوردستان شده است و در این میان نقشی مهم ایفا نموده است.
البته بسط و گسترش مبارزه در بزرگترین بخش کوردستان بر تمامی بخشهای دیگر کوردستان نیز تاثیر گذار خواهد بود. از این امر طبیعیتر چیزی ممکن است؟ میهنی، سرزمینی بین چهار کشور تقسیم شده باشد، از چهار بخش، در بخش بزرگ چیزی وجود نداشته باشد اما بخشهای دیگر دستاوردهایی به دست آمده باشند و مورد صیانت و حفاظت نیز واقع شوند. چنین امری غیر ممکن است. اگر امروز دستاوردهایی وجود داشته باشند، از این دستاوردها حفاظت و صیانت شود، و همچنان بتواند محافظت نیز شود، بدون تردید پ.ک.ک نیز در این میان سهم داشته است. پیوندهای موجود دولت ترک با حزب دمکرات کوردستان در نتیجه مبارزه پ.ک.ک است. اگر مبارزه پ.ک.ک وجود نمیداشت، اگر برای نابودی پ.ک.ک نیازمند حزب دمکرات کوردستان نمیشدند، ایا حتی میشد تصور نیز نمود که به حزب دمکرات حتی سلامی نیز بکنند؟ با سخنانی همچون «لیسنده کفشها، رهبران مرتجع قبایل، فلان و بهمان» شدیدترین توهینها را به آنها کردند. گفتههای آنان بعد از رفراندوم استقلال در دسترس است. از این بعد دستاوردهای جنوب کوردستان و حفاظت از آنها، البته امری مهم است نیازمند مبارزه آزادیخواهانه است.
بدون گمان خلقمان در باشور کوردستان هزینههای سنگینی را متحمل شده است، مبارزه کرده است و دردهای فراوانی را به جان خریده است. روستاهای فراوانی در آتش سوختهاند، متحمل انفال شده است. البته این امر به دستاوردهای خلق کوردستان منجر شده است. اما آیا اگر در باشور کوردستان هیچگونه مبارزهای در جریان نمیبود، شاهد چنین دستاوردهایی بودیم؟ اما اگر زمانی بر واقعیت خاورمیانه متمرکز شویم، زمانیکه به دشمنان کوردها توجه نماییم، وضعیت بخشهای کوردستان، مبارزه برای آزادی و دمکراسی در بزرگترین بخش کوردستان را مورد توجه قرار دهیم، میتوانیم بر تاثیرگذاری این بخش از کوردستان بر تمامی کوردها و مسئله کورد بنگریم که مسئله کورد را در انظار جهانیان مطرح کرده است، تاکید نماییم. آمریکا و برخی از نیروها برای آنکه کوردها تحت تاثیر پ.ک.ک واقع نشوند، در ابعاد سیاسی، نظامی و دیپلماسی، به احزاب سیاسی باشور کوردستان کمک کردهاند. باید همه بر این مسئله واقف بوده و از این طریق نگرش و برخوردهای سیاسی خود را توسعه بخشند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
اتچ بات
دوو چەکداری حیزبی دیموکراتی کوردستان(#حدک) بەناوی #پەکەکەوە کاری چەتەگەری دەکەن هەفتەی ڕابردوو دوو چەکداری حزبی دیموکراتی کوردستان(حدک) لە قەزای کۆیە لە کەمپی سەربازی خۆیان چوونەتە دەرەوە و هێرشیان کردووەتە سەر هاوڵاتیانی گوندی شیلێان و بەناوی گەریلاکانی…
دو عضو حزب دمکرات کوردستان (#حدک) تحت عنوان #پ_ک_ک به راهزنی پرداختهاند
هفتهی گذشته دو عضو مسلح حزب دمکرات کوردستان (حدک) در منطقهی کویه از کمپ نظامی خود خارج شده و به اهالی روستای شیله حمله کرده و تحت عنوان گریلاهای پ.ک.ک دست به راهزنی و غارت زدهاند
دو عضو مسلح حزب دمکرات کوردستان (حدک) در تاریخ ۲۲ ماه گذشته در کویه از کمپ خود خارج شده و به روستای شیله که در نزدیکی کمپ آنها واقع شده است، حمله کرده و ١۶ تن از اهالی این روستا را به مدت بیشتر از ۵ ساعت به گروگان گرفته و پس از شکنجه و تحقیر بسیار اهالی روستا، پول و موبایلهای آنها را گرفته و به کمپ خود باز میگردند.
این دو عضو حدک در زمان ارتکاب اعمال وحشیانهی خود، خود را به عنوان گریلاهای پ.ک.ک به اهالی روستا معرفی میکنند.
ما به عنوان تیم خبرگزاری فرات لازم دانستیم تا از نزدیک به این مسئله رسیدگی کرده و خود را به محلی رساندیم که این دو عضو حزب دمکرات تحت عنوان اعضای پ.ک.ک به دزدی و راهزنی پرداختهاند.
قساب یکی از اهالی روستا است که توسط نیروهای حزب دمکرات کوردستان گروگان گرفته شده است. وی این حادثه را اینگونه روایت میکند: "عصر بود و در منزل خودم در روستای شیله بودم، متوجه شدم دو تن مسلح از روی دیوار به روی ما اسلحه کشیدند و به ما گفتند حرکت نکنیم. ما اعضای پ.ک.ک هستیم و شما را میکشیم، اینگونه بود که من و یک جوان دیگر را که چوپان ما هستند را گرفتند. به ما بیاحترامی بسیاری انجام دادند و چندین گلوله به اطرافمان شلیک کردند و پول و موبایلهایمان را از ما گرفتند و ما را شکنجه کردند".
آزاد قساب همچنین گفت، "ما را به روستا به خانهی چوپانمان بردند. آنجا ما را دستگیر کردند و هر کسی هم که میخواست به ما کمک کند او را نیز دستگیر میکردند. بیشتر از ۱۶ تن را دستگیر کردند و ما را تحقیر و تهدید کردند و همهی ما را در یک اتاق زندانی کردند و چندین بار به تیراندازی پرداختند و مدام تکرار میکردند که ما اعضای پ.ک.ک هستیم."
این هم وطن گفت که بیشتر از ۵ ساعت در بند بودهاند. اما همین که فهمیدند نیروهای آسایش و پلیس میآیند فرار کردند و به داخل کمپ دمکرات رفتند. در پایان مشخص شد که این افراد از اعضای دمکرات بودهاند. در همان جا در داخل کمپ دمکرات توسط نیروهای آسایش کویه دستگیر شدند.
روز پس از این رخداد، علی عبدالله مسئول بخش کویه اعلام کرد: "آن دو فردی که به اهالی روستای شیله حمله کردهاند، عضو حزب دمکرات کوردستان (حدک) بودهاند و اکنون دستگیر شده و پروندهای برای آنها باز شده است."
آنچه در پایان به عنوان سوال باقی میماند این است که چرا پیشمرگههای دمکرات تحت عنوان گریلای پ.ک.ک به کار راهزنی و دزدی به این شیوهی وحشیانه میپردازند؟ میتوان از این رخداد برداشتهای بسیاری انجام داد، اما مسئولین حزب دمکرات تاکنون هیچ توضیحی در این زمینه برای افکار عمومی ارائه نکردهاند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
هفتهی گذشته دو عضو مسلح حزب دمکرات کوردستان (حدک) در منطقهی کویه از کمپ نظامی خود خارج شده و به اهالی روستای شیله حمله کرده و تحت عنوان گریلاهای پ.ک.ک دست به راهزنی و غارت زدهاند
دو عضو مسلح حزب دمکرات کوردستان (حدک) در تاریخ ۲۲ ماه گذشته در کویه از کمپ خود خارج شده و به روستای شیله که در نزدیکی کمپ آنها واقع شده است، حمله کرده و ١۶ تن از اهالی این روستا را به مدت بیشتر از ۵ ساعت به گروگان گرفته و پس از شکنجه و تحقیر بسیار اهالی روستا، پول و موبایلهای آنها را گرفته و به کمپ خود باز میگردند.
این دو عضو حدک در زمان ارتکاب اعمال وحشیانهی خود، خود را به عنوان گریلاهای پ.ک.ک به اهالی روستا معرفی میکنند.
ما به عنوان تیم خبرگزاری فرات لازم دانستیم تا از نزدیک به این مسئله رسیدگی کرده و خود را به محلی رساندیم که این دو عضو حزب دمکرات تحت عنوان اعضای پ.ک.ک به دزدی و راهزنی پرداختهاند.
قساب یکی از اهالی روستا است که توسط نیروهای حزب دمکرات کوردستان گروگان گرفته شده است. وی این حادثه را اینگونه روایت میکند: "عصر بود و در منزل خودم در روستای شیله بودم، متوجه شدم دو تن مسلح از روی دیوار به روی ما اسلحه کشیدند و به ما گفتند حرکت نکنیم. ما اعضای پ.ک.ک هستیم و شما را میکشیم، اینگونه بود که من و یک جوان دیگر را که چوپان ما هستند را گرفتند. به ما بیاحترامی بسیاری انجام دادند و چندین گلوله به اطرافمان شلیک کردند و پول و موبایلهایمان را از ما گرفتند و ما را شکنجه کردند".
آزاد قساب همچنین گفت، "ما را به روستا به خانهی چوپانمان بردند. آنجا ما را دستگیر کردند و هر کسی هم که میخواست به ما کمک کند او را نیز دستگیر میکردند. بیشتر از ۱۶ تن را دستگیر کردند و ما را تحقیر و تهدید کردند و همهی ما را در یک اتاق زندانی کردند و چندین بار به تیراندازی پرداختند و مدام تکرار میکردند که ما اعضای پ.ک.ک هستیم."
این هم وطن گفت که بیشتر از ۵ ساعت در بند بودهاند. اما همین که فهمیدند نیروهای آسایش و پلیس میآیند فرار کردند و به داخل کمپ دمکرات رفتند. در پایان مشخص شد که این افراد از اعضای دمکرات بودهاند. در همان جا در داخل کمپ دمکرات توسط نیروهای آسایش کویه دستگیر شدند.
روز پس از این رخداد، علی عبدالله مسئول بخش کویه اعلام کرد: "آن دو فردی که به اهالی روستای شیله حمله کردهاند، عضو حزب دمکرات کوردستان (حدک) بودهاند و اکنون دستگیر شده و پروندهای برای آنها باز شده است."
آنچه در پایان به عنوان سوال باقی میماند این است که چرا پیشمرگههای دمکرات تحت عنوان گریلای پ.ک.ک به کار راهزنی و دزدی به این شیوهی وحشیانه میپردازند؟ میتوان از این رخداد برداشتهای بسیاری انجام داد، اما مسئولین حزب دمکرات تاکنون هیچ توضیحی در این زمینه برای افکار عمومی ارائه نکردهاند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
حسو: مشخص است اردوغان تصمیم به جنگ و قتلعام دارد/ زمان، زمان متوقف کردن فاشیسم است
غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تو-دم (TEV-DEM) اظهار نمود، مشخص است که اردوغان تصمیم به جنگ دارد و آنها نیز از خود محافظت خواهند کرد. وی گفت، "تصمیم جنگ، تصمیم ترکیه، سوریه، روسیه و ایران است و از خلقهای منطقه میخواهیم علیه حملات متحد باشند."
🆔 @GozarDemocratic
غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تو-دم (TEV-DEM) اظهار نمود، مشخص است که اردوغان تصمیم به جنگ دارد و آنها نیز از خود محافظت خواهند کرد. وی گفت، "تصمیم جنگ، تصمیم ترکیه، سوریه، روسیه و ایران است و از خلقهای منطقه میخواهیم علیه حملات متحد باشند."
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
حسو: مشخص است اردوغان تصمیم به جنگ و قتلعام دارد/ زمان، زمان متوقف کردن فاشیسم است غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تو-دم (TEV-DEM) اظهار نمود، مشخص است که اردوغان تصمیم به جنگ دارد و آنها نیز از خود محافظت خواهند کرد. وی گفت، "تصمیم جنگ، تصمیم…
حسو: مشخص است اردوغان تصمیم به جنگ و قتلعام دارد/ زمان، زمان متوقف کردن فاشیسم است
غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تو-دم (TEV-DEM) اظهار نمود، مشخص است که اردوغان تصمیم به جنگ دارد و آنها نیز از خود محافظت خواهند کرد. وی گفت، "تصمیم جنگ، تصمیم ترکیه، سوریه، روسیه و ایران است و از خلقهای منطقه میخواهیم علیه حملات متحد باشند."
تهدیدهای رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه علیه شمال و شرق سوریه ادامه دارد و در سخنان اخیرش از جنگی سنگین خبر داد و گفت، "جنگ، امروز یا فردا نزدیک است". همراه با تهدیدهای اشغالگرانهی دولت ترکیه انتقال نیروهای نظامی به مرزها ادامه دارد.
غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تودم در مورد تهدیدهای اردوغان با خبرگزاری فرات سخن گفت.
غریب حسو تهدیدهای ترکیه را نقشهی ترکیه، سوریه، روسیه و ایران دانست و از خلق کورد و سایر خلقهای منطقه خواست علیه حملات و تهدیدها یک صدا و متحد باشند.
حسو همچنین اعلام کرد، بر اساس قوانین بینالمللی اردوغان مرتکب جرم میشود و میخواهد قتلعام انجام دهد وی گفت، "در مقابل حملات تا پایان خواهیم ایستاد. تهدیدها و ذهنیت اشغالگرانهی اردوغان میراث عثمانیهاست. او میخواهد به اشغالگری ادامه بدهد. چون کشتار تاکنون به نفع آنها بوده است و میخواهد تهدیدها و حملاتش را ادامه دهد. چون تابحال بازخواست نشدهاند و به همین دلیل است که به قتل عام روی میآورد."
"اردوغان تصمیم به قتلعام گرفته است"
حسو اشاره کرد، "نیروهای بینالمللی و رژیم سوریه لازم ندانستند قوانین بینالمللی را به اردوغان یادآور شوند به همین دلیل اردوغان مرزها را شکسته است و علیه خلق کورد و خلقهای شمال و شرق سوریه تصمیم به قتلعام گرفته است و به گفتهی او میخواهد 'فردا و یا زودتر از آن' حمله کند."
غریب حسو اعلام کرد، باید خلقهای ترکیه بدانند برای آنکه بحران کشور و بحران داخلی حزبش را پنهان کند، اردوغان تلاش میکند تا جنگ برپا کند. وی گفت، "اما راه حل بحران ترکیه در ترکیه است نه در سوریه. اردوغان توسط تبهکارانش تمام تلاش خود را انجام داد اما موفق نشد. غارت، ترور و راهزنیشان در تمام جهان برملا شد. اکنون نیز میخواهد از راه غارت، راهزنی و ترور و اشغالگری نتیجهای بدست آورد. وقتی ما میگوییم میخواهد جرمی مرتکب شود، منظورمان این اعمال است. در مقابل همهی جهانیان ما را تهدید میکند، نقشهی اشغالگری و قتل عام را آشکار میکند. علی رغم آنکه خطر دیده میشود، اما هیچ کس اقدامی در مقابلش انجام نمیدهد."
"خلقهای منطقه از خود محافظت میکنند"
حسو یادآور شد، خلقهای منطقه در مقابل اشغالگری خواهند ایستاد. خلقهای ما در مقابل اشغالگری ایستادهاند. با فعالیتهایشان، با سیاستهایشان و دفاع خود در مقابل آن خواهند ایستاد. اما جامعهی بینالمللی سکوت کرده است. باید همه بدانند که دفاع خواهیم کرد خلقهای منطقه در یک شرایط قرار دارند. به همین دلیل یک صدا از خود محافظت خواهیم کرد.
"با هم این نقشه را کشیدهاند"
غریب حسو همچنین گفت، "اردوغان در تهدیداتش تنها نیست، با پشتیبانی روسیه، ایران و در چهارچوب توطئهای متحد که رژیم سوریه نیز در آن جای دارد، دست به تهدید میزند. رژیم سوریه نیز در این تهدیدات و حملات شریک است. در حالی که اردوغان را تهدید میکند اما رژیم سوریه به ق.س.د حمله میکند و این نشان میدهد با هم این توطئه را تدارک دیدهاند. هر دو کشور تلاش میکنند این نقشه را با هم عملی کنند. در پشت آنها نیز ایران و روسیه حضور دارند. همگی با هم در این نقشه دخیل هستند."
"عمر رژیم را نیز کوتاه میکنند"
حسو گفت، "این توطئه برای رژیم سوریه بسیار خطرناک است. این نیروها ممکن است برای از میان برداشتن ما مقداری به هم نزدیک شوند اما در نهایت در داخل دچار اختلاف میشوند و عمر رژیم را هم کوتاه میکنند. سوریه وارد یک پروسهی تصمیم گیری میشود. همه میدانیم رژیم سوریه از یک هم پیمانی سه طرفه تشکیل شده است که یک طرف شیعه و یک طرف سنی و طرف دیگر هم اروپاست. اگر رژیم نابودی خلق کورد و خلقهای شمال و شرق سوریه را به نفع خود ببیند، آنگاه به سمت نابودی خود پیش میرود و سیاستهایش به هم میخورد. آنگاه تهدیدها تنها علیه ما نیستند."
درخواست برای افکار عمومی
حسو از خلق کورد و خلقهای منطقه خواست علیه تهدیدها هشیار باشند. اردوغان و هم پیمانان فاشیستش در هر جایی که منطقهای کوردی وجود داشته باشد، برای نابودی آن تلاش میکنند. اگر متحد نباشیم، اگر از یکدیگر دفاع نکنیم، نوبت همه میرسد. اگر همه با هم متحد باشیم، افکار عمومی نیز همراه ما خواهد بود. از همهی احزاب کورد میخواهیم، سکوت نکرده و صدایشان را بلند کنند.
زمان متوقف کردن فاشیسم است
حسو در پایا
غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تو-دم (TEV-DEM) اظهار نمود، مشخص است که اردوغان تصمیم به جنگ دارد و آنها نیز از خود محافظت خواهند کرد. وی گفت، "تصمیم جنگ، تصمیم ترکیه، سوریه، روسیه و ایران است و از خلقهای منطقه میخواهیم علیه حملات متحد باشند."
تهدیدهای رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه علیه شمال و شرق سوریه ادامه دارد و در سخنان اخیرش از جنگی سنگین خبر داد و گفت، "جنگ، امروز یا فردا نزدیک است". همراه با تهدیدهای اشغالگرانهی دولت ترکیه انتقال نیروهای نظامی به مرزها ادامه دارد.
غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تودم در مورد تهدیدهای اردوغان با خبرگزاری فرات سخن گفت.
غریب حسو تهدیدهای ترکیه را نقشهی ترکیه، سوریه، روسیه و ایران دانست و از خلق کورد و سایر خلقهای منطقه خواست علیه حملات و تهدیدها یک صدا و متحد باشند.
حسو همچنین اعلام کرد، بر اساس قوانین بینالمللی اردوغان مرتکب جرم میشود و میخواهد قتلعام انجام دهد وی گفت، "در مقابل حملات تا پایان خواهیم ایستاد. تهدیدها و ذهنیت اشغالگرانهی اردوغان میراث عثمانیهاست. او میخواهد به اشغالگری ادامه بدهد. چون کشتار تاکنون به نفع آنها بوده است و میخواهد تهدیدها و حملاتش را ادامه دهد. چون تابحال بازخواست نشدهاند و به همین دلیل است که به قتل عام روی میآورد."
"اردوغان تصمیم به قتلعام گرفته است"
حسو اشاره کرد، "نیروهای بینالمللی و رژیم سوریه لازم ندانستند قوانین بینالمللی را به اردوغان یادآور شوند به همین دلیل اردوغان مرزها را شکسته است و علیه خلق کورد و خلقهای شمال و شرق سوریه تصمیم به قتلعام گرفته است و به گفتهی او میخواهد 'فردا و یا زودتر از آن' حمله کند."
غریب حسو اعلام کرد، باید خلقهای ترکیه بدانند برای آنکه بحران کشور و بحران داخلی حزبش را پنهان کند، اردوغان تلاش میکند تا جنگ برپا کند. وی گفت، "اما راه حل بحران ترکیه در ترکیه است نه در سوریه. اردوغان توسط تبهکارانش تمام تلاش خود را انجام داد اما موفق نشد. غارت، ترور و راهزنیشان در تمام جهان برملا شد. اکنون نیز میخواهد از راه غارت، راهزنی و ترور و اشغالگری نتیجهای بدست آورد. وقتی ما میگوییم میخواهد جرمی مرتکب شود، منظورمان این اعمال است. در مقابل همهی جهانیان ما را تهدید میکند، نقشهی اشغالگری و قتل عام را آشکار میکند. علی رغم آنکه خطر دیده میشود، اما هیچ کس اقدامی در مقابلش انجام نمیدهد."
"خلقهای منطقه از خود محافظت میکنند"
حسو یادآور شد، خلقهای منطقه در مقابل اشغالگری خواهند ایستاد. خلقهای ما در مقابل اشغالگری ایستادهاند. با فعالیتهایشان، با سیاستهایشان و دفاع خود در مقابل آن خواهند ایستاد. اما جامعهی بینالمللی سکوت کرده است. باید همه بدانند که دفاع خواهیم کرد خلقهای منطقه در یک شرایط قرار دارند. به همین دلیل یک صدا از خود محافظت خواهیم کرد.
"با هم این نقشه را کشیدهاند"
غریب حسو همچنین گفت، "اردوغان در تهدیداتش تنها نیست، با پشتیبانی روسیه، ایران و در چهارچوب توطئهای متحد که رژیم سوریه نیز در آن جای دارد، دست به تهدید میزند. رژیم سوریه نیز در این تهدیدات و حملات شریک است. در حالی که اردوغان را تهدید میکند اما رژیم سوریه به ق.س.د حمله میکند و این نشان میدهد با هم این توطئه را تدارک دیدهاند. هر دو کشور تلاش میکنند این نقشه را با هم عملی کنند. در پشت آنها نیز ایران و روسیه حضور دارند. همگی با هم در این نقشه دخیل هستند."
"عمر رژیم را نیز کوتاه میکنند"
حسو گفت، "این توطئه برای رژیم سوریه بسیار خطرناک است. این نیروها ممکن است برای از میان برداشتن ما مقداری به هم نزدیک شوند اما در نهایت در داخل دچار اختلاف میشوند و عمر رژیم را هم کوتاه میکنند. سوریه وارد یک پروسهی تصمیم گیری میشود. همه میدانیم رژیم سوریه از یک هم پیمانی سه طرفه تشکیل شده است که یک طرف شیعه و یک طرف سنی و طرف دیگر هم اروپاست. اگر رژیم نابودی خلق کورد و خلقهای شمال و شرق سوریه را به نفع خود ببیند، آنگاه به سمت نابودی خود پیش میرود و سیاستهایش به هم میخورد. آنگاه تهدیدها تنها علیه ما نیستند."
درخواست برای افکار عمومی
حسو از خلق کورد و خلقهای منطقه خواست علیه تهدیدها هشیار باشند. اردوغان و هم پیمانان فاشیستش در هر جایی که منطقهای کوردی وجود داشته باشد، برای نابودی آن تلاش میکنند. اگر متحد نباشیم، اگر از یکدیگر دفاع نکنیم، نوبت همه میرسد. اگر همه با هم متحد باشیم، افکار عمومی نیز همراه ما خواهد بود. از همهی احزاب کورد میخواهیم، سکوت نکرده و صدایشان را بلند کنند.
زمان متوقف کردن فاشیسم است
حسو در پایا
گذار دموکراتیک
حسو: مشخص است اردوغان تصمیم به جنگ و قتلعام دارد/ زمان، زمان متوقف کردن فاشیسم است غریب حسو رئیس مشترک جنبش جامعهی دمکراتیک تو-دم (TEV-DEM) اظهار نمود، مشخص است که اردوغان تصمیم به جنگ دارد و آنها نیز از خود محافظت خواهند کرد. وی گفت، "تصمیم جنگ، تصمیم…
ن سخنانش یادآور شد، منطقه با فاشیسمی بزرگ مواجه شده است. وی گفت، "درخواستمان از افکار عمومی بینالمللی، سازمان ملل، اتحادیهی اروپا، اتحادیهی عرب و کشورهای عربی این است که باید بدانند این خطر بزرگ علیه همهی طیفهاست و زمان، زمان متوقف کردن فاشیسم است."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
ANF
🆔 @GozarDemocratic