Forwarded from خبرگزاری فرات | فارسی
آغاز پخش HD شبکه «سترک تیوی»
شبکه تلویزیونی کوردی «سترک تیوی» از اول اکتبر پخش برنامههایش را با فرمت HD آغاز کرد
تلویزیون سترک تیوی سال ٢٠٠٩ پس از توطئه چرکین دولت فاشیست ترک و جریانهای نژادپرست اروپایی علیه «روژ تیوی» تأسیس گردید. این شبکه تلویزیونی اقدام به پخش برنامه به لهجههای سورانی، کرمانجی، زازاکی، هورامی و کلهری میکند. سترک تیوی بر روی دو ماهواره هاتبرد و نیلسات برنامههای خود را کوردها در خاورمیانه، قفقاز و اروپا پخش میکند.
برای مشاهده سترک تیوی در فرمت HD لازم است که در بخش تنظیمات گیرندههای خود تغییراتی را اعمال نمایید.
🆔 @anfpersian
شبکه تلویزیونی کوردی «سترک تیوی» از اول اکتبر پخش برنامههایش را با فرمت HD آغاز کرد
تلویزیون سترک تیوی سال ٢٠٠٩ پس از توطئه چرکین دولت فاشیست ترک و جریانهای نژادپرست اروپایی علیه «روژ تیوی» تأسیس گردید. این شبکه تلویزیونی اقدام به پخش برنامه به لهجههای سورانی، کرمانجی، زازاکی، هورامی و کلهری میکند. سترک تیوی بر روی دو ماهواره هاتبرد و نیلسات برنامههای خود را کوردها در خاورمیانه، قفقاز و اروپا پخش میکند.
برای مشاهده سترک تیوی در فرمت HD لازم است که در بخش تنظیمات گیرندههای خود تغییراتی را اعمال نمایید.
🆔 @anfpersian
شمارهی 76 نشریهی آلترناتیو منتشر شد
شمارهی 76 نشریهی آلترناتیو، ارگان رسمی حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک منتشر گردید.
فایل شمارهی هفتادوشش، «تروریسم مقدس» نام دارد و به بررسی ابعاد وجودی «ترور و تروریسم دولتی» در ساختار مافیایی رژیم استبدادی اسلامی ایران میپردازد. در این راستا پدیدهی ترور و تروریسم را از جنبههای سیاسی، اجتماعی و ایدئولوژیک بهعنوان ماشین سرکوب و وحشتآفرینی در فضای سیاسی- اجتماعی ایران موردبررسی قرار گرفته است.
در این شماره میخوانیم:
دولت-ملت، قدرت و فاشیسم / تحلیلات #رهبر_آپو
سخن پژاک
حکومت ترور و وحشت/ #آمد_شاهو
خاورمیانه، بنبست سیاسی و یکهتازی جنگ / #ریوار_آبدانان
اسطورهزدایی از اسطوره / #آریو_برزن
ترور سیستماتیک، زنان ایرانی/ آرین زانا
تروریسم اقتصادی/ #رامین_گارا
ترور فرهنگی در سیستم خسروانی/ #گلاویژ_اورین
دولت-ملت ایرانی،دستگاه ترور و وحشتآفرینی / #اهون_چیاکو
برای دریافت آلترناتیو: 👇
http://pjak.eu/fa/?p=5555
🆔 @GozarDemocratic
شمارهی 76 نشریهی آلترناتیو، ارگان رسمی حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک منتشر گردید.
فایل شمارهی هفتادوشش، «تروریسم مقدس» نام دارد و به بررسی ابعاد وجودی «ترور و تروریسم دولتی» در ساختار مافیایی رژیم استبدادی اسلامی ایران میپردازد. در این راستا پدیدهی ترور و تروریسم را از جنبههای سیاسی، اجتماعی و ایدئولوژیک بهعنوان ماشین سرکوب و وحشتآفرینی در فضای سیاسی- اجتماعی ایران موردبررسی قرار گرفته است.
در این شماره میخوانیم:
دولت-ملت، قدرت و فاشیسم / تحلیلات #رهبر_آپو
سخن پژاک
حکومت ترور و وحشت/ #آمد_شاهو
خاورمیانه، بنبست سیاسی و یکهتازی جنگ / #ریوار_آبدانان
اسطورهزدایی از اسطوره / #آریو_برزن
ترور سیستماتیک، زنان ایرانی/ آرین زانا
تروریسم اقتصادی/ #رامین_گارا
ترور فرهنگی در سیستم خسروانی/ #گلاویژ_اورین
دولت-ملت ایرانی،دستگاه ترور و وحشتآفرینی / #اهون_چیاکو
برای دریافت آلترناتیو: 👇
http://pjak.eu/fa/?p=5555
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
شمارهی 76 نشریهی آلترناتیو منتشر شد شمارهی 76 نشریهی آلترناتیو، ارگان رسمی حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک منتشر گردید. فایل شمارهی هفتادوشش، «تروریسم مقدس» نام دارد و به بررسی ابعاد وجودی «ترور و تروریسم دولتی» در ساختار مافیایی رژیم استبدادی اسلامی…
آلترناتیو-76تک-صفحه_ای.pdf
1.8 MB
کوردستان لابراتوار سیاست سرکوب و شکنجه در ایران
کاروان کارزان
زمانی که قدرت در دست اقلیت خاصی از جامعه قبضه شد و دوران اقتدارطلبی آغاز گشت؛ سرکوب برای حفظ بقا و استمرار موجودیت این اقلیت به بخش لاینفکی از سیاستهای آن تبدیل شد. در حاکمیتی که ذهنیت بر اساس یک دین، یک نژاد، یک زبان و یک جنس نهادینه شده است ، آن “دیگری" یا می باید تسلیم این نظام گردد و یا نابود و سرکوب میشد.
ابداع " شکنجه" به این دلیل است تا آن "دیگری" که در نظم موجود سیستم خود را نمییافت و علیه سیستم عصیان نموده بود را تسلیم یا نابود میکرد. ابداع شکنجه در جبهه اقتدارطلبان، فلسفه مقاومت و عدم تسلیمیت را در میان جبهه مقابل که همانا آزادیخواهان است را تقویت نمود. در طول تاریخ اقتدار همواره اقلیتهای اتنیکی، دینی، هویتی و جنسیتی علیرغم سرکوب و فشارهای طاقت فرسا توانستهاند با مقاومت و پایداری موجودیت خود را حفظ نمایند. از سوی دیگر نظام استعمارگر و استثمارگر با کاربست علم جهت ابداع و اختراع ابزار و آلات شکنجه و شیوه های آن همچنان در رسیدن به اهداف خود ناکام مانده است.
خلق کورد به عنوان یکی از خلقهای کهن همانند سایر تفاوتمندیهای اتنیکی،
کاروان کارزان
زمانی که قدرت در دست اقلیت خاصی از جامعه قبضه شد و دوران اقتدارطلبی آغاز گشت؛ سرکوب برای حفظ بقا و استمرار موجودیت این اقلیت به بخش لاینفکی از سیاستهای آن تبدیل شد. در حاکمیتی که ذهنیت بر اساس یک دین، یک نژاد، یک زبان و یک جنس نهادینه شده است ، آن “دیگری" یا می باید تسلیم این نظام گردد و یا نابود و سرکوب میشد.
ابداع " شکنجه" به این دلیل است تا آن "دیگری" که در نظم موجود سیستم خود را نمییافت و علیه سیستم عصیان نموده بود را تسلیم یا نابود میکرد. ابداع شکنجه در جبهه اقتدارطلبان، فلسفه مقاومت و عدم تسلیمیت را در میان جبهه مقابل که همانا آزادیخواهان است را تقویت نمود. در طول تاریخ اقتدار همواره اقلیتهای اتنیکی، دینی، هویتی و جنسیتی علیرغم سرکوب و فشارهای طاقت فرسا توانستهاند با مقاومت و پایداری موجودیت خود را حفظ نمایند. از سوی دیگر نظام استعمارگر و استثمارگر با کاربست علم جهت ابداع و اختراع ابزار و آلات شکنجه و شیوه های آن همچنان در رسیدن به اهداف خود ناکام مانده است.
خلق کورد به عنوان یکی از خلقهای کهن همانند سایر تفاوتمندیهای اتنیکی،
دینی-مذهبی و جنسیتی جهان در طول تاریخ بارها با نسل کشی های فیزیکی و فرهنگی مواجه شده اما هر بار با مبارزه و مقاومت تا امروز توانسته اند به حیات خویش ادامه دهند. با وجود تقسیم و اشغال سرزمینشان و هر گونه استثمار به اشکال متفاوت، همچنان در برابر چنین ذهنیتی ایستاده اند. روز شمار تاریخ این خلق با قتل و عامهای خونین و ناجوانمردانه همچون گَلی زیلان، دِرسیم، حلبچه، انفال، قارنه، قلاتان و نوروز سنه و دهها مورد دیگر از چنین جنایاتی نگاشته شده است.
شکنجه در رژیم استبدادی ایران از آغاز حاکمیت آن تاکنون به بخشی لاینفکی از ماهیت وجودی این نظام مبدل شده است. از همان فردای آغاز انقلاب خلقهای ایران، بازداشتهای گسترده، شکنجه و اعدام مبارزان خلقهای ایران در بسیاری از شهرها از جمله ترکمنصحرا، اهواز، کوردستان از سوی نیروهای سرکوبگر رژیم استبدادی آغاز گردید.
شرق کوردستان به دلیل شرایط ژئوپولیتیک و پیشینه تاریخی مبارزاتی آن از سوی حاکمیت همواره به عنوان تهدیدی امنیتی شناخته شده است. در این راستا در تصمیمگیریها و رویکردهای کلان با تمامی مسائل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی در این مناطق دیدگاهی امنیتی وجود داشته و دارد. در واقع رژیم ایران با بکاریگیری راههای سختافزاری و خشونتآمیز درصدد حذف مسئله کورد در ایران بوده است. با نگاهی به کارنامه رژیم استبدادی ایران به وضوح خواهیم دید که شرق کوردستان به لابراتواری جهت اجرایی نمودن راهکارهای خشونتآمیز و شکنجهمحور در ایران تبدیل شده است؛ در هر برهه زمانی که نظام استبداد نیاز به سرکوب و خفقان در داخل داشته به سراغ کوردستان آمده و دورههای جدیدی از بازداشت، شکنجه،
شکنجه در رژیم استبدادی ایران از آغاز حاکمیت آن تاکنون به بخشی لاینفکی از ماهیت وجودی این نظام مبدل شده است. از همان فردای آغاز انقلاب خلقهای ایران، بازداشتهای گسترده، شکنجه و اعدام مبارزان خلقهای ایران در بسیاری از شهرها از جمله ترکمنصحرا، اهواز، کوردستان از سوی نیروهای سرکوبگر رژیم استبدادی آغاز گردید.
شرق کوردستان به دلیل شرایط ژئوپولیتیک و پیشینه تاریخی مبارزاتی آن از سوی حاکمیت همواره به عنوان تهدیدی امنیتی شناخته شده است. در این راستا در تصمیمگیریها و رویکردهای کلان با تمامی مسائل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی در این مناطق دیدگاهی امنیتی وجود داشته و دارد. در واقع رژیم ایران با بکاریگیری راههای سختافزاری و خشونتآمیز درصدد حذف مسئله کورد در ایران بوده است. با نگاهی به کارنامه رژیم استبدادی ایران به وضوح خواهیم دید که شرق کوردستان به لابراتواری جهت اجرایی نمودن راهکارهای خشونتآمیز و شکنجهمحور در ایران تبدیل شده است؛ در هر برهه زمانی که نظام استبداد نیاز به سرکوب و خفقان در داخل داشته به سراغ کوردستان آمده و دورههای جدیدی از بازداشت، شکنجه،
صدور احکام سنگین، اعدام و حبسهای طولانی مدت را در جهت ایجاد فضای رعب وحشت در ایران و بهخصوص کوردستان از سر گرفته است.
همانطور که در نظامهای دموکراتیک در کشورهای مختلف، گسترش ارزشها و مبانی دموکراتیک وجوه مشترک این نظامها است؛ در دولتهای فاشیستی همچون رژیم استبدادی ایران و ترکیه ابداع روشهای نوین شکنجه و سرکوب مخالفان و منتقدان از وجوه مشترک آنان محسوب میشود.
در سال ۵۷ پس از قبضه نمودن قدرت از سوی رژیم استبدادی ایران، بازداشتگاههای امنیتی در محل پیشین ساواک دایر گردید و نهادهای امنیتی مختلف هر یک در حوزه های مختص به خود، سرکوب و شکنجه را آغاز نمود.
نیروهای انتظامی با همه نهادهای تحت امر خود همچون پلیس امنیت، حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی، اداره آگاهی،اداره اماکن، نیروهای ضد شورش، ستاد امر به معروف و نهی از منکر، گشتهای ارشاد، نیروهای مرزبانی، دایره مبارزه با مواد مخدر و مبارزه با قاچاق کالا به طور مستقیم در سرکوب لایههای مختلف جامعه نقش فعال دارند. شدت شکنجههای جسمی توسط نهادهای وابسته به نیروی انتظامی نسبت به سایر نهادهای نظامی و امنیتی بیشتر است. هر یک از نهادهای دارای بازداشتگاههای مخصوص به خود بوده و بدون نظارت نهادهای بین المللی در این بازداشتگاههای انواع مختلف شکنجههای جهت اعتراف گیری بازداشت شدگان بکار گرفته میشود؛ شدت شکنجهها به حدی بوده که افراد بیگناه تحت این شکنجههای هولناک مجبور به قبول اتهاماتی همچون قتل، سرقت و.. می گردند که با صدور حکم اعدام مواجه شده و در نهایت به مرحله اجرایی نیز می رسد.
اداره اماکن، نیروهای ضد شورش، گشتهای ارشاد، پلیس امنیت و ستاد امر به معروف و نهی از منکر به بهانه حفظ ارزشهای اسلامی و مبارزه با اعتراضات مدنی در سرکوب مستقیم طبقات مختلف جامعه نقش فعالی ایفا میکنند؛ یعنی در واقع نیروهای انتظامی بازی سرکوب اجتماعی دولت ایران است. با توجه به اینکه بیشتر بازداشت شدگان از شهروندان عادی جامعه هستند در سکوت خبری از سوی این نیروها بازداشت و به راحتی توسط ماموران این نهادها مورد شکنجههای شدید قرار میگیرند. همچنین نیروهای مرزبانی که در مناطق مرزی مختلف شرق کوردستان حضور دارند نیز در شکنجه شهروندان عادی و کولبران نقش فعالی دارند. این نیروها با اختیار تام و بدون پیگرد قانونی اقدام به کشتن و شکنجه کردن کولبران و شهروندان مناطق مرزی کوردستان میکنند. طی چند سال گذشته چندین ویدیو از ضرب و شتم کولبران کورد توسط نیروهای مرزبانی رژیم ایران در شبکههای اجتماعی منتشر گردید که با واکنشها گسترده افکار عمومی همراه بود.
دو نهاد نظامی و امنیتی دیگر رژیم ایران، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در سرکوب و شکنجه مخالفین سیاسی، فعالان مدنی، فرهنگی دارای نقش فعالی هستند.
این دو نهاد به موازات هم مسئولیت بازداشت و پرونده سازی علیه شهروندان و فعالان سیاسی و مدنی را بر عهده دارند و هر یک دارای بازداشتگاههای مخفی و فوق امنیتی در شهرهای مختلف هستند.
این دو نهاد نظامی-امنیتی با بکارگیری شکنجههای جسمی و روانی بازداشت شدگان چندین هدف را دنبال میکنند:
_اعتراف گیری
_ابراز ندامت و خُرد کردن شخصت فرد و ایجاد بیباوری جهت انقطاع شخص از آرمانهایش
_ تلاش برای جذب فرد بازداشت شده به سوی نهادهای نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی
همانطور که در نظامهای دموکراتیک در کشورهای مختلف، گسترش ارزشها و مبانی دموکراتیک وجوه مشترک این نظامها است؛ در دولتهای فاشیستی همچون رژیم استبدادی ایران و ترکیه ابداع روشهای نوین شکنجه و سرکوب مخالفان و منتقدان از وجوه مشترک آنان محسوب میشود.
در سال ۵۷ پس از قبضه نمودن قدرت از سوی رژیم استبدادی ایران، بازداشتگاههای امنیتی در محل پیشین ساواک دایر گردید و نهادهای امنیتی مختلف هر یک در حوزه های مختص به خود، سرکوب و شکنجه را آغاز نمود.
نیروهای انتظامی با همه نهادهای تحت امر خود همچون پلیس امنیت، حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی، اداره آگاهی،اداره اماکن، نیروهای ضد شورش، ستاد امر به معروف و نهی از منکر، گشتهای ارشاد، نیروهای مرزبانی، دایره مبارزه با مواد مخدر و مبارزه با قاچاق کالا به طور مستقیم در سرکوب لایههای مختلف جامعه نقش فعال دارند. شدت شکنجههای جسمی توسط نهادهای وابسته به نیروی انتظامی نسبت به سایر نهادهای نظامی و امنیتی بیشتر است. هر یک از نهادهای دارای بازداشتگاههای مخصوص به خود بوده و بدون نظارت نهادهای بین المللی در این بازداشتگاههای انواع مختلف شکنجههای جهت اعتراف گیری بازداشت شدگان بکار گرفته میشود؛ شدت شکنجهها به حدی بوده که افراد بیگناه تحت این شکنجههای هولناک مجبور به قبول اتهاماتی همچون قتل، سرقت و.. می گردند که با صدور حکم اعدام مواجه شده و در نهایت به مرحله اجرایی نیز می رسد.
اداره اماکن، نیروهای ضد شورش، گشتهای ارشاد، پلیس امنیت و ستاد امر به معروف و نهی از منکر به بهانه حفظ ارزشهای اسلامی و مبارزه با اعتراضات مدنی در سرکوب مستقیم طبقات مختلف جامعه نقش فعالی ایفا میکنند؛ یعنی در واقع نیروهای انتظامی بازی سرکوب اجتماعی دولت ایران است. با توجه به اینکه بیشتر بازداشت شدگان از شهروندان عادی جامعه هستند در سکوت خبری از سوی این نیروها بازداشت و به راحتی توسط ماموران این نهادها مورد شکنجههای شدید قرار میگیرند. همچنین نیروهای مرزبانی که در مناطق مرزی مختلف شرق کوردستان حضور دارند نیز در شکنجه شهروندان عادی و کولبران نقش فعالی دارند. این نیروها با اختیار تام و بدون پیگرد قانونی اقدام به کشتن و شکنجه کردن کولبران و شهروندان مناطق مرزی کوردستان میکنند. طی چند سال گذشته چندین ویدیو از ضرب و شتم کولبران کورد توسط نیروهای مرزبانی رژیم ایران در شبکههای اجتماعی منتشر گردید که با واکنشها گسترده افکار عمومی همراه بود.
دو نهاد نظامی و امنیتی دیگر رژیم ایران، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در سرکوب و شکنجه مخالفین سیاسی، فعالان مدنی، فرهنگی دارای نقش فعالی هستند.
این دو نهاد به موازات هم مسئولیت بازداشت و پرونده سازی علیه شهروندان و فعالان سیاسی و مدنی را بر عهده دارند و هر یک دارای بازداشتگاههای مخفی و فوق امنیتی در شهرهای مختلف هستند.
این دو نهاد نظامی-امنیتی با بکارگیری شکنجههای جسمی و روانی بازداشت شدگان چندین هدف را دنبال میکنند:
_اعتراف گیری
_ابراز ندامت و خُرد کردن شخصت فرد و ایجاد بیباوری جهت انقطاع شخص از آرمانهایش
_ تلاش برای جذب فرد بازداشت شده به سوی نهادهای نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی
با نظر به عدم توجه نهادهای بین المللی مدافع حقوق بشر به مسائل نقض حقوق بشر در شرق کوردستان، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه با بهرهبردن از این سکوت و بیاعتنایی رسانه و نهادهای بین المللی جهت رسیدن به اهداف خود از اعمال هر گونه شکنجهای ابایی نداشته تا جایی که از تجاوز تا اعدامهای ساختگی در بازداشتگاههای امنیتی فروگذار نمی نماید.
انتشار عکسهای جنازه «شوانه سید قادر» در مهاباد، نامههای زندانیان سیاسی اعدام شده کورد در زندان اوین تهران، قتل «ابراهیم لطفالهی» دانشجوی کورد در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، قتل «سارو قهرمانی» در جریان اعتراضات دی ماه سال ۹۶ در بازداشتگاه اطلاعات سنندج، نامههای سرگشاده «زینب جلالیان» و «شیرین علمهولی» در خصوص شکنجههایشان در بازداشتگاههای امنیتی «میدان نفت» کرمانشاه و ۲۰۹ اوین تهران و صدها مورد دیگر اسناد معتبر و موثقی از وضعیت غیرانسانی حاکم بر بازداشتگاههای این دو نهادی امنیتی است.
مساله که باید مد نظر قرار داد این است که به دلیل دیدگاه امنیتی رژیم استبدادی ایران به مسائل در شرق کوردستان، بدون در نظر گرفتن تغییر دولتهای مختلف در ایران، مساله سرکوب و شکنجه همچنان در اساس کار نهادهای نظامی و امنیتی قرار دارد و افزایش یا کاهش آمار نقض حقوق بشر در شرق کوردستان بستگی به شرایط مبارزات اجتماعی-سیاسی خلق کورد در نوسان بوده است. در واقع نمیتوان تمایزی میان هر یک از دولتهای از سازندگی، اصلاحات، تا تدبیر و امید قائل بود؛ زمانی که مبارزات گسترش یافته آمار سرکوب و شکنجه نیز به تبع آن سیر صعودی داشته و زمانی که مقتضای شرایط مبارزات با انفعال و سکوت همراه بوده، آمار نقض حقوق بشر نیز در نوسان بوده است.
نکته مهمی که می باید در پایان بدان اشاره نمود بحث انجام اعترافات تلویزیونی فعالان سیاسی و مدنی بازداشت شده در بازداشتگاههای امنیتی رژیم ایران است. این مساله طی چند سال گذشته همانند سالهای ابتدای انقلاب مورد توجه دستگاههای امنیتی رژیم ایران قرار گرفته است. با گسترش مبارزات مردمی، وزارت اطلاعات ایران و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران جهت ایجاد فضای رعب و وحشت و همچنین نمایش اقتدار خود اقدام به انتشار اعترافات اجباری تلویزیونی فعالان سیاسی و مدنی مینماید. اعترافاتی که در اصل یک سناریوی از پیش طراحی شده است و فرد بازداشت شده به اجبار باید نقش تعیین شده از سوی رژیم را در آن ایفا نماید. بازجویان امنیتی در راستای نیل به اهداف خود از این اعتراف گیریهای اجباری به هر نوعی از شکنجه های جسمی و روحی متوسل میشوند باید این فیلم بر صفحه تلویزیونهای خانگی شهروندان ایرانی ظاهر شود تا عبرتی شود برای سایر ایرانیان!.
طی روزهای اخیر انتشار گزارشی از وضعیت تعدادی از شهروندانی که پیشتر به اتهام قتل دانشمندان هستهای محاکمه و اعترافات تلویزیونی آنها نیز از «صدا و سیمای» دولتی ایران منتشر شده بود، مورد توجه رسانهها قرار گرفت. تعدادی از این افراد که بعنوان قاتلان دانشمندان هستهای معرفی و در یکی از برنامه های تلویزیونی به اعتراف علیه خود پرداخته بودند، هماکنون بعد از آزادی به افشاگری در خصوص شکنجههایی که منجر به اعترافات تلویزیونی آنها شده بود، پرداختند.
با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد تاکنون اخذ اعترافات تلویزیونی از فعالان سیاسی و مدنی بازداشت شده همانند اوایل انقلاب در راس فعالیتهای بازجویان امنیتی قرار گرفته است. دهها فعال بازداشتی کورد طی چند سال گذشته در بازداشتگاههای امنیتی شهرهای مختلف کوردستان تحت شدیدترین شکنجههای جسمی و روحی قرار گرفته و مجبور به انجام اعترافات تلویزیونی علیه خود شدهاند. «زانیار و لقمان مرادی»، دو زندانی سیاسی کورد که شهریور ماه سال گذشته در زندان رجایی شهر کرج اعدام شدند با انتشار رنجنامه خود به شکنجههایی که جهت گرفتن «اعترافات نمایشی» متحمل شده بودند، پرداختند. اعترافات نمایشی و مهندسی شده از جانب نهادهای امنیتی که تحت شکنجههای دشوار و طاقتفرسا که در نهایت به اعدام مخفیانه آنها منتهی شد.
بنابراین شکنجه و خشونت یکی از ارکان اصلی رژیم استبدای ایران در به تسلیمیت درآوردن اراده آزاد فرد و جوامع ایرانی صورت می گیرد است و در حقیقت بخشی از ماهیت دیکتاتوری در ایران است. به گونه ای که چنین رویه ای پساز سپری شدن چهار دهه از حاکمیت «ولایت فقیه» همچنان ادامه دارد اما مقاومت زندانیان در برابر چنین رویکردی سیاستهای رژیم را در این حوزه با شکست بزرگی روبه رو ساخت و رژیم را با این واقعیت مهم مواجه ساخت که زندان برای زندانیان سیاسی جایگاه برای کسب و برساخت شخصیت آزاد و مقاوم است. یکی از دلایل افزایش آمار زندانیان سیاسی و مدنی در جامعه ایران این است که مبارزات برای کسب آزادی همچنان استمرار خواهد داشت.
http://pjak.eu/fa/?p=5560
🆔 @GozarDemocratic
انتشار عکسهای جنازه «شوانه سید قادر» در مهاباد، نامههای زندانیان سیاسی اعدام شده کورد در زندان اوین تهران، قتل «ابراهیم لطفالهی» دانشجوی کورد در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، قتل «سارو قهرمانی» در جریان اعتراضات دی ماه سال ۹۶ در بازداشتگاه اطلاعات سنندج، نامههای سرگشاده «زینب جلالیان» و «شیرین علمهولی» در خصوص شکنجههایشان در بازداشتگاههای امنیتی «میدان نفت» کرمانشاه و ۲۰۹ اوین تهران و صدها مورد دیگر اسناد معتبر و موثقی از وضعیت غیرانسانی حاکم بر بازداشتگاههای این دو نهادی امنیتی است.
مساله که باید مد نظر قرار داد این است که به دلیل دیدگاه امنیتی رژیم استبدادی ایران به مسائل در شرق کوردستان، بدون در نظر گرفتن تغییر دولتهای مختلف در ایران، مساله سرکوب و شکنجه همچنان در اساس کار نهادهای نظامی و امنیتی قرار دارد و افزایش یا کاهش آمار نقض حقوق بشر در شرق کوردستان بستگی به شرایط مبارزات اجتماعی-سیاسی خلق کورد در نوسان بوده است. در واقع نمیتوان تمایزی میان هر یک از دولتهای از سازندگی، اصلاحات، تا تدبیر و امید قائل بود؛ زمانی که مبارزات گسترش یافته آمار سرکوب و شکنجه نیز به تبع آن سیر صعودی داشته و زمانی که مقتضای شرایط مبارزات با انفعال و سکوت همراه بوده، آمار نقض حقوق بشر نیز در نوسان بوده است.
نکته مهمی که می باید در پایان بدان اشاره نمود بحث انجام اعترافات تلویزیونی فعالان سیاسی و مدنی بازداشت شده در بازداشتگاههای امنیتی رژیم ایران است. این مساله طی چند سال گذشته همانند سالهای ابتدای انقلاب مورد توجه دستگاههای امنیتی رژیم ایران قرار گرفته است. با گسترش مبارزات مردمی، وزارت اطلاعات ایران و سازمان اطلاعات سپاه پاسداران جهت ایجاد فضای رعب و وحشت و همچنین نمایش اقتدار خود اقدام به انتشار اعترافات اجباری تلویزیونی فعالان سیاسی و مدنی مینماید. اعترافاتی که در اصل یک سناریوی از پیش طراحی شده است و فرد بازداشت شده به اجبار باید نقش تعیین شده از سوی رژیم را در آن ایفا نماید. بازجویان امنیتی در راستای نیل به اهداف خود از این اعتراف گیریهای اجباری به هر نوعی از شکنجه های جسمی و روحی متوسل میشوند باید این فیلم بر صفحه تلویزیونهای خانگی شهروندان ایرانی ظاهر شود تا عبرتی شود برای سایر ایرانیان!.
طی روزهای اخیر انتشار گزارشی از وضعیت تعدادی از شهروندانی که پیشتر به اتهام قتل دانشمندان هستهای محاکمه و اعترافات تلویزیونی آنها نیز از «صدا و سیمای» دولتی ایران منتشر شده بود، مورد توجه رسانهها قرار گرفت. تعدادی از این افراد که بعنوان قاتلان دانشمندان هستهای معرفی و در یکی از برنامه های تلویزیونی به اعتراف علیه خود پرداخته بودند، هماکنون بعد از آزادی به افشاگری در خصوص شکنجههایی که منجر به اعترافات تلویزیونی آنها شده بود، پرداختند.
با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد تاکنون اخذ اعترافات تلویزیونی از فعالان سیاسی و مدنی بازداشت شده همانند اوایل انقلاب در راس فعالیتهای بازجویان امنیتی قرار گرفته است. دهها فعال بازداشتی کورد طی چند سال گذشته در بازداشتگاههای امنیتی شهرهای مختلف کوردستان تحت شدیدترین شکنجههای جسمی و روحی قرار گرفته و مجبور به انجام اعترافات تلویزیونی علیه خود شدهاند. «زانیار و لقمان مرادی»، دو زندانی سیاسی کورد که شهریور ماه سال گذشته در زندان رجایی شهر کرج اعدام شدند با انتشار رنجنامه خود به شکنجههایی که جهت گرفتن «اعترافات نمایشی» متحمل شده بودند، پرداختند. اعترافات نمایشی و مهندسی شده از جانب نهادهای امنیتی که تحت شکنجههای دشوار و طاقتفرسا که در نهایت به اعدام مخفیانه آنها منتهی شد.
بنابراین شکنجه و خشونت یکی از ارکان اصلی رژیم استبدای ایران در به تسلیمیت درآوردن اراده آزاد فرد و جوامع ایرانی صورت می گیرد است و در حقیقت بخشی از ماهیت دیکتاتوری در ایران است. به گونه ای که چنین رویه ای پساز سپری شدن چهار دهه از حاکمیت «ولایت فقیه» همچنان ادامه دارد اما مقاومت زندانیان در برابر چنین رویکردی سیاستهای رژیم را در این حوزه با شکست بزرگی روبه رو ساخت و رژیم را با این واقعیت مهم مواجه ساخت که زندان برای زندانیان سیاسی جایگاه برای کسب و برساخت شخصیت آزاد و مقاوم است. یکی از دلایل افزایش آمار زندانیان سیاسی و مدنی در جامعه ایران این است که مبارزات برای کسب آزادی همچنان استمرار خواهد داشت.
http://pjak.eu/fa/?p=5560
🆔 @GozarDemocratic
PJAK
کوردستان لابراتوار سیاست سرکوب و شکنجه در ایران
شمارهی 76 نشریهی آلترناتیو، ارگان رسمی حزب حیات آزاد کوردستان-پژاک منتشر گردید. فایل شمارهی هفتادوشش، «تروریسم مقدس» نام دارد و به بررسی ابعاد وجودی «ترور و تروریسم دولتی» در ساختار مافیایی رژیم استبدادی اسلامی ایران میپردازد. در این راستا پدیدهی ترور و تروریسم را از جنبههای سیاسی، اجتماعی و ایدئولوژیک بهعنوان ماشین سرکوب و وحشتآفرینی در فضای سیاسی- اجتماعی ایران موردبررسی قرار گرفته است.
http://pjak.eu/fa/?p=5555
🆔 @GozarDemocratic
http://pjak.eu/fa/?p=5555
🆔 @GozarDemocratic
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بەرنامەی #ڕاوین
ڕۆژنامەوان #ماریا_پەناهی لەگەڵ هەڤاڵ #زەینەب_نەرگس_بۆتان ئەندامی ڕاگەیاندنی کژار پرسەکانی وەک؛
دیداری شاندی ژنانی ڕۆژئاوای کوردستان و کۆمەڵگای ژنان ڕۆژهەڵاتی کوردستان #کژار و توندوتیژیەکانی ڕژێمی داگیرکەری ئێران لەدژی چالاکانی سیاسی و مەدەنی تاووتوێ دەکەن
🆔 @GozarDemocratic
ڕۆژنامەوان #ماریا_پەناهی لەگەڵ هەڤاڵ #زەینەب_نەرگس_بۆتان ئەندامی ڕاگەیاندنی کژار پرسەکانی وەک؛
دیداری شاندی ژنانی ڕۆژئاوای کوردستان و کۆمەڵگای ژنان ڕۆژهەڵاتی کوردستان #کژار و توندوتیژیەکانی ڕژێمی داگیرکەری ئێران لەدژی چالاکانی سیاسی و مەدەنی تاووتوێ دەکەن
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
بەرنامەی #ڕاوین ڕۆژنامەوان #ماریا_پەناهی لەگەڵ هەڤاڵ #زەینەب_نەرگس_بۆتان ئەندامی ڕاگەیاندنی کژار پرسەکانی وەک؛ دیداری شاندی ژنانی ڕۆژئاوای کوردستان و کۆمەڵگای ژنان ڕۆژهەڵاتی کوردستان #کژار و توندوتیژیەکانی ڕژێمی داگیرکەری ئێران لەدژی چالاکانی سیاسی و مەدەنی…
RAWÎN 2019-10-02 ڕاوین
<unknown>
بەرنامەی #ڕاوین mp3 🎧
ڕۆژنامەوان #ماریا_پەناهی لەگەڵ هەڤاڵ #زەینەب_نەرگس_بۆتان ئەندامی ڕاگەیاندنی کژار پرسەکانی وەک؛
دیداری شاندی ژنانی ڕۆژئاوای کوردستان و کۆمەڵگای ژنان ڕۆژهەڵاتی کوردستان #کژار و توندوتیژیەکانی ڕژێمی داگیرکەری ئێران لەدژی چالاکانی سیاسی و مەدەنی تاووتوێ دەکەن
🆔 @GozarDemocratic
ڕۆژنامەوان #ماریا_پەناهی لەگەڵ هەڤاڵ #زەینەب_نەرگس_بۆتان ئەندامی ڕاگەیاندنی کژار پرسەکانی وەک؛
دیداری شاندی ژنانی ڕۆژئاوای کوردستان و کۆمەڵگای ژنان ڕۆژهەڵاتی کوردستان #کژار و توندوتیژیەکانی ڕژێمی داگیرکەری ئێران لەدژی چالاکانی سیاسی و مەدەنی تاووتوێ دەکەن
🆔 @GozarDemocratic
پ.ک.ک و ک.ج.ک با برخورداری از ذهنیت آزادی زنان امکان ندارد که تحریف شوند" | بخش سوم
... ما جنبشی هستیم که دست از ذهنیت دولت-محور و اقتدارگرا برداشتهایم. ما طرفدار حل مسائل و مشکلات از طریق برخوردهای دمکراتیک و انقلابی هستیم. ما خواهان حل مسئله کورد بر مبنای دمکراتیک شدن تمامی کشورها هستیم…
🆔 @GozarDemocratic
... ما جنبشی هستیم که دست از ذهنیت دولت-محور و اقتدارگرا برداشتهایم. ما طرفدار حل مسائل و مشکلات از طریق برخوردهای دمکراتیک و انقلابی هستیم. ما خواهان حل مسئله کورد بر مبنای دمکراتیک شدن تمامی کشورها هستیم…
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
پ.ک.ک و ک.ج.ک با برخورداری از ذهنیت آزادی زنان امکان ندارد که تحریف شوند" | بخش سوم ... ما جنبشی هستیم که دست از ذهنیت دولت-محور و اقتدارگرا برداشتهایم. ما طرفدار حل مسائل و مشکلات از طریق برخوردهای دمکراتیک و انقلابی هستیم. ما خواهان حل مسئله کورد بر…
"پ.ک.ک و ک.ج.ک با برخورداری از ذهنیت آزادی زنان امکان ندارد که تحریف شوند" | بخش سوم
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری کنفدرالیسم جوامع کوردستان در گفتوگو با روزنامه هاولاتی به ارزیابی تلاشهای حزب کارگران کوردستان و در رأس آن رهبر خلق کورد عبدالله برای چارهیابی دمکراتیک مسئله کورد پرداخته است. بخش سوم گفتوگوی هاولاتی با جمیل باییک به این شرح است.
هاوولاتی: اگر احزاب جنوب کوردستان مجددا قدم در فرایند آشتی بگذارند، شما از این مسئله چگونه استقبال نموده و تا چه حدی برای آن آمادگی دارید؟
جمیل باییک: در وهله نخست رهبر آپو و جنبش ما حامی این مسئله است که مشکلات کوردها از طریق آشتی و دمکراسی حل و فصل شوند. این مسئله نیز سالهاست که اعلام شده است. رهبر آپو در سال ۱۹۹۸ طی مصاحبهای با محمد علی بیراند این نگرش و اولویت خود را به منظور دستیابی به راه حلی دمکراتیک برای مسئله کورد بر زبان آورده است. در این رابطه حداقل ده بار آتش بس اعلام شده است. از طریق فراخوان رهبر آپو جنبش ما فعالیتهای [نظامی] خود را متوقف کرده و آتش بس بدون فعالیت را اعلام کرد. در نتیجه ان، دیدارهایی چند در امرالی صورت گرفتند. رهبر آپو آخرین بار نیز در سال ۲۰۱۳ مجددا این فراخوان را دادند. جنبش ما بخش بزرگی از نیروهای گریلای خود را به خارج از مرزهای ترکیه کشاند. نظامیان و پلیسهای اسیر نیز آزاد شدند. هر آنچه که از سوی ما لازم بود، انجام شد. جنبش ما در راستای دست یابی به آشتی تمامی وظایف خود را انجام داد. در رابطه با مسئله راه حل دمکراتیک نیز، جنبش ما از هیچ اقدامی فروگذار نکرده است. ما میتوانیم بر این مسئله تاکید داشته باشیم. در ۲۸ فوریه سال ۲۰۱۵ نیز با مشارکت مسئولان دولتی در قصر دلما باغچه توافقنامهای منطقی برای حل دمکراتیک مسئله نیز منتشر شد. این توافقنامه با حضور وزیر کشور، وزرای دولت و مسئولان دولتی قرائت شد. اما از انجا که دولت ترکیه دارای سیاستی برای حل مسئله کورد نبوده است، این نوع برخورد منطقی نیز از سوی رجب طیب اردوغان رد شد. اخیرا داوود اوغلو با اشاره به رویدادهای بین ۷ ژوئن و اول نوامبر سال ٢٠١۴ نموده است. در واقع باید رد توافقنامه دلما باخچه از سوی اردوغان را نیز به آن اضافه کرد. از سوی دیگر انزوای تحمیلی بر رهبر آپو که از ۵ آوریل آغاز شده است را نیز باید به آن زیاد گرد. دولت ترک، و مزدوران قلم بدست این رژیم، در رابطه با خاتمه دادن وضعیت آتش بس، جستجو برای دستیابی به راه حلی دمکراتیک، خاتمه یافتن این فرایند توجیه تراشی میکنند. تمامی این توجیهات دروغ هستند. اما در این میان صرفا یک واقعیت مشهود است؛ این اردوغان بود که توافقنامه دلما باخچه را رد کرد. در ۵ آوریل انزوای رهبر اپو تشدید شد و از پذیرش نتایج انتخابات ۷ ژوئن نیز سر باز زد. متعاقبا با دست زدن به نسل کشی پرسوس و آنکارا، همراه و همگام با داعش علیه حنبش آزادیخواهی خلق کورد، به اعلان جنگ دست زد.
اکنون سوال میشود که آیا دیدارها مجددا میتوانند صورت گیرند؟ آیا امکان ایجاد فرایندی مبتنی بر راه حل دمکراتیک امکان پذیر است یا خیر؟ شما نیز بر این مسئله دست گذاشتهاید. ما میخواهیم بر این مسئله تاکید کنیم در وضعیتی که سیاستهای جنگ افروزانه آ.ک.پ/ م.ه.پ حکمفرما هستند، امکان ندارد آتشبس و فرایند گفتگویی دمکراتیک تحقق یابد. زیرا این سیاست بر این باور است که باید تا آخرین فرد جنبش ما را نابود نمایند، ما را ریشهکن نمایند. به همین دلیل هیچ کس نباید سیاست انتظار و انتظاری از این دست را داشته باشد. نه خلقمان، نه روشنفکران کورد، نه نیروهای سیاسی و نه احزاب سیاسی و میهن دوستان کورد در بخشهای دیگر کوردستان نباید دچار چنین انتظاری باشند. زیرا چنین مسئلهای واقعیت ندارد. اما بدون تردید اگر احزاب جنوب کوردستان بتوانند فرایندی از گفتوگوهای دمکراتیک را آغاز نمایند، هیچ کس با آن مخالفتی نخواهد کرد. اما بدون هیج تردیدی این مسئله نیز از طریق رهبر اپو ممکن میشود، بدون رهبر آپو، بدون قرار گرفتن رهبر آپو در صدر هیات مذاکره کنندگان، [هیچ] گفتگویی و [هیچ ] آتش بسی و فرایندی از مذاکره دمکراتیک امکان پذیر نیست. رهبر آپو در دیدار خود در دوم مه ٢٠١٩ در بیانیه ۷ مادهای خود به اهمیت سیاست دمکراتیک، مذاکرات دمکراتیک و پرهیز از خشونت و دشمنی اشاره نمود. به استفاده از قدرت نرم تاکید کرد. در این چارچوب موضع خود را مشخص نمودند. در ملاقات اخیر نیز اعلام کرده است که از آمادگی برخوردار هستند، اما عقلانیت دولت آمادگی پذیرش آن را ندارد. اما برای ایجاد فرایندی از مذاکره که رهبر آپو در آن حضور داشته باشد، هیچ کس با آن مخالفتی ابراز نداشته است. رهبر آپو در امرالی است، اگر دولت و حکومت چنین نگرشی داشته باشند، در این صورت دیدارها در امرالی لازم بوده و باید در این راستا دیدارهای لازم صورت گرفته و چنین فرایندی ایجا
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری کنفدرالیسم جوامع کوردستان در گفتوگو با روزنامه هاولاتی به ارزیابی تلاشهای حزب کارگران کوردستان و در رأس آن رهبر خلق کورد عبدالله برای چارهیابی دمکراتیک مسئله کورد پرداخته است. بخش سوم گفتوگوی هاولاتی با جمیل باییک به این شرح است.
هاوولاتی: اگر احزاب جنوب کوردستان مجددا قدم در فرایند آشتی بگذارند، شما از این مسئله چگونه استقبال نموده و تا چه حدی برای آن آمادگی دارید؟
جمیل باییک: در وهله نخست رهبر آپو و جنبش ما حامی این مسئله است که مشکلات کوردها از طریق آشتی و دمکراسی حل و فصل شوند. این مسئله نیز سالهاست که اعلام شده است. رهبر آپو در سال ۱۹۹۸ طی مصاحبهای با محمد علی بیراند این نگرش و اولویت خود را به منظور دستیابی به راه حلی دمکراتیک برای مسئله کورد بر زبان آورده است. در این رابطه حداقل ده بار آتش بس اعلام شده است. از طریق فراخوان رهبر آپو جنبش ما فعالیتهای [نظامی] خود را متوقف کرده و آتش بس بدون فعالیت را اعلام کرد. در نتیجه ان، دیدارهایی چند در امرالی صورت گرفتند. رهبر آپو آخرین بار نیز در سال ۲۰۱۳ مجددا این فراخوان را دادند. جنبش ما بخش بزرگی از نیروهای گریلای خود را به خارج از مرزهای ترکیه کشاند. نظامیان و پلیسهای اسیر نیز آزاد شدند. هر آنچه که از سوی ما لازم بود، انجام شد. جنبش ما در راستای دست یابی به آشتی تمامی وظایف خود را انجام داد. در رابطه با مسئله راه حل دمکراتیک نیز، جنبش ما از هیچ اقدامی فروگذار نکرده است. ما میتوانیم بر این مسئله تاکید داشته باشیم. در ۲۸ فوریه سال ۲۰۱۵ نیز با مشارکت مسئولان دولتی در قصر دلما باغچه توافقنامهای منطقی برای حل دمکراتیک مسئله نیز منتشر شد. این توافقنامه با حضور وزیر کشور، وزرای دولت و مسئولان دولتی قرائت شد. اما از انجا که دولت ترکیه دارای سیاستی برای حل مسئله کورد نبوده است، این نوع برخورد منطقی نیز از سوی رجب طیب اردوغان رد شد. اخیرا داوود اوغلو با اشاره به رویدادهای بین ۷ ژوئن و اول نوامبر سال ٢٠١۴ نموده است. در واقع باید رد توافقنامه دلما باخچه از سوی اردوغان را نیز به آن اضافه کرد. از سوی دیگر انزوای تحمیلی بر رهبر آپو که از ۵ آوریل آغاز شده است را نیز باید به آن زیاد گرد. دولت ترک، و مزدوران قلم بدست این رژیم، در رابطه با خاتمه دادن وضعیت آتش بس، جستجو برای دستیابی به راه حلی دمکراتیک، خاتمه یافتن این فرایند توجیه تراشی میکنند. تمامی این توجیهات دروغ هستند. اما در این میان صرفا یک واقعیت مشهود است؛ این اردوغان بود که توافقنامه دلما باخچه را رد کرد. در ۵ آوریل انزوای رهبر اپو تشدید شد و از پذیرش نتایج انتخابات ۷ ژوئن نیز سر باز زد. متعاقبا با دست زدن به نسل کشی پرسوس و آنکارا، همراه و همگام با داعش علیه حنبش آزادیخواهی خلق کورد، به اعلان جنگ دست زد.
اکنون سوال میشود که آیا دیدارها مجددا میتوانند صورت گیرند؟ آیا امکان ایجاد فرایندی مبتنی بر راه حل دمکراتیک امکان پذیر است یا خیر؟ شما نیز بر این مسئله دست گذاشتهاید. ما میخواهیم بر این مسئله تاکید کنیم در وضعیتی که سیاستهای جنگ افروزانه آ.ک.پ/ م.ه.پ حکمفرما هستند، امکان ندارد آتشبس و فرایند گفتگویی دمکراتیک تحقق یابد. زیرا این سیاست بر این باور است که باید تا آخرین فرد جنبش ما را نابود نمایند، ما را ریشهکن نمایند. به همین دلیل هیچ کس نباید سیاست انتظار و انتظاری از این دست را داشته باشد. نه خلقمان، نه روشنفکران کورد، نه نیروهای سیاسی و نه احزاب سیاسی و میهن دوستان کورد در بخشهای دیگر کوردستان نباید دچار چنین انتظاری باشند. زیرا چنین مسئلهای واقعیت ندارد. اما بدون تردید اگر احزاب جنوب کوردستان بتوانند فرایندی از گفتوگوهای دمکراتیک را آغاز نمایند، هیچ کس با آن مخالفتی نخواهد کرد. اما بدون هیج تردیدی این مسئله نیز از طریق رهبر اپو ممکن میشود، بدون رهبر آپو، بدون قرار گرفتن رهبر آپو در صدر هیات مذاکره کنندگان، [هیچ] گفتگویی و [هیچ ] آتش بسی و فرایندی از مذاکره دمکراتیک امکان پذیر نیست. رهبر آپو در دیدار خود در دوم مه ٢٠١٩ در بیانیه ۷ مادهای خود به اهمیت سیاست دمکراتیک، مذاکرات دمکراتیک و پرهیز از خشونت و دشمنی اشاره نمود. به استفاده از قدرت نرم تاکید کرد. در این چارچوب موضع خود را مشخص نمودند. در ملاقات اخیر نیز اعلام کرده است که از آمادگی برخوردار هستند، اما عقلانیت دولت آمادگی پذیرش آن را ندارد. اما برای ایجاد فرایندی از مذاکره که رهبر آپو در آن حضور داشته باشد، هیچ کس با آن مخالفتی ابراز نداشته است. رهبر آپو در امرالی است، اگر دولت و حکومت چنین نگرشی داشته باشند، در این صورت دیدارها در امرالی لازم بوده و باید در این راستا دیدارهای لازم صورت گرفته و چنین فرایندی ایجا
گذار دموکراتیک
پ.ک.ک و ک.ج.ک با برخورداری از ذهنیت آزادی زنان امکان ندارد که تحریف شوند" | بخش سوم ... ما جنبشی هستیم که دست از ذهنیت دولت-محور و اقتدارگرا برداشتهایم. ما طرفدار حل مسائل و مشکلات از طریق برخوردهای دمکراتیک و انقلابی هستیم. ما خواهان حل مسئله کورد بر…
د شود. اما نه حکومت در این راستا قدمی برداشته و نه عقلانیت دولت در این راستا قرار دارد. اگر احزاب جنوب کوردستان قادر به ایجاد فرایندی از صلج باشند که رهبر آپو در آن حضور داشته باشد، ما با نگاهی مثبت به آن نگریسته و در این رابطه ما هیچگونه مخالفتی با آن نخواهیم داشت.
ما خواهان افشای اسامی هیچ کسی نبوده و آنها نیز خواهان افشای اسامی خود نیستند، اما در میان احزاب سیاسی جنوب کوردستان برخی از شخصیتها در سطح مسئول، تلاش دارند تا در این رابطه به تلاشهایی دست بزنند. اظهار میدارند که در دیدارهایشان با مسئولان ترک، آنها از تمایل خود در این چارچوب سخن گفتهاند. نگرشهایی از این دست نیز وجود دارند. ما مانع از تلاش افرادی که در این راه گام برداشتهاند نمیشویم، ما اظهار داشتهایم که برداشتن چنین گامی را مهم ارزیابی میکنیم اما در واقعیت ترکیه چنین زمینهای وجود ندارد. اما در وضعیت موجود انتظار برای فرایند صلح، انتظار برای دیدارهای دمکراتیک به معنای خودفریبی، فریب خلق و افکار عمومی است و این مسئله مبارزه خلق کورد و نیروهای دمکراسیخواه را تضعیف مینماید.
ما در این رابطه اعلام میکنیم که چنین فرایندی از طریق مبارزه خلق کورد و نیروهای دمکراسیخواه ایجاد میگردد. در زمانیکه خلق کورد و نیروهای دمکراسی مبارزه خود را تشدید میکنند، چنین مسئلهای روی نمیدهد. وضعیت آتش بس و دیدارهای سال ۲۰۱۳ نیز بعد از تشدید مبارزه آغاز شدند. در سال ۲۰۱۲ حاکمیت آ.ک.پ و ارتش دچار تنگناهای بسیاری شدند، ارتش دچار وضعیتی شده بود که توان خروج از مراکز نظامی خود را نداشت، آ.ک.پ در آستانه فرپاشی بود، در چنین وضعیتی به منظور خروج از بن بست و تجدید قوا، اتخاذ رویکرد مذاکره را در پیش گرفتند. رهبر آپو به منظور ایجاد چنین میلی در میان جامعه، به منظور تشویق نیروهای دمکراسیخواه و نیز جامعه، تقویت میل دستیابی به راه حل چنین گامی را برداشت. با برداشتن چنین گامی تلاش نمود تا دولت و حاکمیت را ناگزیر به حل و فصل مسئله نماید. اما حاکمیت چنین نگرشی نداشت. اما رهبر آپو تلاش نمود تا از طریق سیاست به اعمال فشار دست بزند. اما در ترکیه سیاست انکار چنین عمیق و اولویتی چنان استراتژیک و ملی است که تلاشهای وی خنثی شدند. در توافقنامه دولما باغچه نگرشهای منطقی رهبر اپو اعلام شده بوند. این موافقتنامه دو بار به دست ما نیز رسید. ما با آن مخالفت کردیم. اما رهبر آپو اظهار داشتند که باید آن را بپذیرید. ما نیز به دلیل موافقت رهبر آپو، آن را پذیرفتیم. ما اعتراف میکنیم که ذهنیت و هوشمندی، پیشبینی سیاسی و نگرشهای رهبر آپو در راستای منافع خلقمان، سرزمینمان و خلقهاست، به همین دلیل نیز آن را پذیرفتیم. ما گفتیم که آشکار است که برخی از مسائل را نمیبینیم، از محدودیت نگرش برخوردار هستیم و از آنجا که رهبر آپو بر آن صحه گذاشته است باید آن را قبول کنیم. اما ۱۰-۱۵ روز بعد از گذشت این توافقنامه، اردوغان از پذیرش آن سرباز زد. به همین دلیل، به منظور درک تلاشهایی از این دست، و احتمال موفقیت فرایندهای از این دست باید ضعیت سیاسی در ترکیه و واقعیت حاکمیت را مد نظر قرار داد.
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
ما خواهان افشای اسامی هیچ کسی نبوده و آنها نیز خواهان افشای اسامی خود نیستند، اما در میان احزاب سیاسی جنوب کوردستان برخی از شخصیتها در سطح مسئول، تلاش دارند تا در این رابطه به تلاشهایی دست بزنند. اظهار میدارند که در دیدارهایشان با مسئولان ترک، آنها از تمایل خود در این چارچوب سخن گفتهاند. نگرشهایی از این دست نیز وجود دارند. ما مانع از تلاش افرادی که در این راه گام برداشتهاند نمیشویم، ما اظهار داشتهایم که برداشتن چنین گامی را مهم ارزیابی میکنیم اما در واقعیت ترکیه چنین زمینهای وجود ندارد. اما در وضعیت موجود انتظار برای فرایند صلح، انتظار برای دیدارهای دمکراتیک به معنای خودفریبی، فریب خلق و افکار عمومی است و این مسئله مبارزه خلق کورد و نیروهای دمکراسیخواه را تضعیف مینماید.
ما در این رابطه اعلام میکنیم که چنین فرایندی از طریق مبارزه خلق کورد و نیروهای دمکراسیخواه ایجاد میگردد. در زمانیکه خلق کورد و نیروهای دمکراسی مبارزه خود را تشدید میکنند، چنین مسئلهای روی نمیدهد. وضعیت آتش بس و دیدارهای سال ۲۰۱۳ نیز بعد از تشدید مبارزه آغاز شدند. در سال ۲۰۱۲ حاکمیت آ.ک.پ و ارتش دچار تنگناهای بسیاری شدند، ارتش دچار وضعیتی شده بود که توان خروج از مراکز نظامی خود را نداشت، آ.ک.پ در آستانه فرپاشی بود، در چنین وضعیتی به منظور خروج از بن بست و تجدید قوا، اتخاذ رویکرد مذاکره را در پیش گرفتند. رهبر آپو به منظور ایجاد چنین میلی در میان جامعه، به منظور تشویق نیروهای دمکراسیخواه و نیز جامعه، تقویت میل دستیابی به راه حل چنین گامی را برداشت. با برداشتن چنین گامی تلاش نمود تا دولت و حاکمیت را ناگزیر به حل و فصل مسئله نماید. اما حاکمیت چنین نگرشی نداشت. اما رهبر آپو تلاش نمود تا از طریق سیاست به اعمال فشار دست بزند. اما در ترکیه سیاست انکار چنین عمیق و اولویتی چنان استراتژیک و ملی است که تلاشهای وی خنثی شدند. در توافقنامه دولما باغچه نگرشهای منطقی رهبر اپو اعلام شده بوند. این موافقتنامه دو بار به دست ما نیز رسید. ما با آن مخالفت کردیم. اما رهبر آپو اظهار داشتند که باید آن را بپذیرید. ما نیز به دلیل موافقت رهبر آپو، آن را پذیرفتیم. ما اعتراف میکنیم که ذهنیت و هوشمندی، پیشبینی سیاسی و نگرشهای رهبر آپو در راستای منافع خلقمان، سرزمینمان و خلقهاست، به همین دلیل نیز آن را پذیرفتیم. ما گفتیم که آشکار است که برخی از مسائل را نمیبینیم، از محدودیت نگرش برخوردار هستیم و از آنجا که رهبر آپو بر آن صحه گذاشته است باید آن را قبول کنیم. اما ۱۰-۱۵ روز بعد از گذشت این توافقنامه، اردوغان از پذیرش آن سرباز زد. به همین دلیل، به منظور درک تلاشهایی از این دست، و احتمال موفقیت فرایندهای از این دست باید ضعیت سیاسی در ترکیه و واقعیت حاکمیت را مد نظر قرار داد.
🆔 @GozarDemocratic
⬇️⬇️⬇️
⬆️⬆️⬆️
هاوولاتی: شما ایستارهای اوجالان را در رابطه با مسائل منطقهای چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا ایستارهای شما نیز همانند وی میباشد؟ شما خودتان در این رابطه همان نظرات را دارید یا شما نظرات متفاوتی دارید؟
باییک: لازم است در ابتدا این مسئله را اعلام کنیم که ما جنبشی [تحت فرمان] رهبریمان هستیم. رهبر آپو نگرشهای ایدئولوژیک-سیاسی خود را از کسی اخذ نکرده است. از سازمانی آن را به ارث نبرده است. یک تنه و شخصا اقدام کرده است. بعد از آنکه واجد نگرشی ایدئولوژیک-سیاسی شده است، بعد از آنکه به این نتیجه رسیده است که باید تفکرات خود را در قالب سازمانی عملی نماید، نگرشهای خود را با رفقای نزدیک خود در میان گذاشته است و متعاقبا جنبش آپوییستی را وارد عمل نموده و بدین شیوه در عرصه سیاست ظهور نموده است. تا کنون خط ایدئولوژیک-سیاسی جنبش آپویی، حزب کارگران کردستان از سوی رهبر آپو مشخص شده است. این خط بعد از آنکه در امرالی زندانی شد، بیش از پیش ریشه دواند، بسط و گسترش پیدا کرد و در قالب یک سیستم رشد کرد. از سوی دیگر رهبر آپو پارادایمی را خلق کرد که میتواند به پیشرو مبارزه دمکراسی و آزادیخواهی در سراسر جهان نیز تبدیل شود. پارادایم صیانت از آزادی زنان، اکولوژی اجتماعی را تاسیس نمود. تمامی مسائل را در این چارچوب ارزیابی نمود. جنبش ما در تمامی ابعاد در چارچوب ایدئولوژیک سیاسی رهبر آپو میتواند ارزیابی شود. تمامی ارزیابیها در چارچوب خط مشی رهبر آپو تحلیل و ارزیابی میشوند. ما تمامی نگرشهای رهبر آپو را قبول داشته و همانند روز نخست آنها را واقعی و درست ارزیابی میکنیم و برای تحقق آن تلاش میورزیم. تلاش داریم تا این تعامل ایدئولوژیک سیاسی را عملی نماییم. تلاش میکنیم تا دگرگونی سیستماتیک را در درون این چارچوب تقویت کنیم، جامعه را سازماندهی کنیم و سیستمی دمکراتیک و جامعهای دمکراتیک را ایجاد کنیم. تمامی تلاشهای ما در این چارچوب هستند.
از همین رو هیچ نگرش متمایزی با رهبر آپو نداریم، منبع رهبر آپو است. زیرا تمامی ارزیابیها بر مبنای خط مشی سیاسی ایدئولوژیک رهبر آپو انجام میشوند. این امر نیز برای ما مبنا بوده و بدین شیوه با رویدادها برخورد میکنیم. اگر در این میان نقصی موجود باشد، این امر بدین معناست که ما خط ایدئولوژیک-سیاسی رهبر آپو را به درستی درک نکرده و در این رابطه نواقصی وجود دارند. در این رابطه کاستی وجود داشته است. زمانی که ما از نواقصی برخوردار باشیم، آنزمان است که خط ایدئولوژیک-سیاسی رهبر آپو به شیوهای درست و اصولی متحقق نمیشود. برنامه، پیرو و اصول خطوط حزبی ما با ایستارهای رهبر آپو ایجاد شدهاند. سیستم کنفدرالیسم جوامع کوردستان نیز بر مبنای ایستارهای رهبر آپو تاسیس شده است؛ این سیستم به آسانی و خود بخود ایجاد نشده است. ما جنبشی هستیم که دست از ذهنیت دولت-محور و اقتدارگرا برداشتهایم. ما طرفدار حل مسائل و مشکلات از طریق برخوردهای دمکراتیک و انقلابی هستیم. ما خواهان حل مسئله کورد بر مبنای دمکراتیک شدن تمامی کشورها هستیم. بر مبنای دمکراتیزاسیون ترکیه، سوریه، ایران و عراق، خواهان جستجوی راه حلی با ثبات برای مشکلات هستیم. از نظر ما مشکلات موجود در عراق نیز باید بر مبنای دمکراتیک حل شوند. از همین رو ما نیز واجد رویکرد و ذهنیتی دولت محور نیستیم. بدون تردید در این میان کسانی هستند که دارای چنین ذهنیتی هستند. ما برای چنین ایستارهایی نیز احترام قایل بوده و مانع از چنین افکاری نیز نیستیم. اما در بعد ایدئولوژیک ما بر این باور هستیم که ما ذهنیت دولت محوری را صحیح ارزیابی نمیکنیم. برخی میتوانند همچنان از این رویکرد صیانت نمایند، اما مانع چنین امری نیستیم. اما ما در بعد ایدئولوژیک-سیاسی این ایستار را داشته و بدین شیوه در مقابل آن واکنش نشان میدهیم.
خط صیانت از آزادی زنان از سوی رهبر آپو مطرح شده است. این امر به معنای بسط و گسترش و تعمیق خط ایدئولوژیک حزب کارگران کوردستان است. بدون وجود خط مشی آزادی زنان، خط ایدئولوژیک سیاسی حزب کارگران کوردستان نیز وجود نخواهد داشت. پ.ک.ک و ک.ج.ک با برخورداری از ذهنیت آزادی زنان امکان ندارد که تحریف شوند. نه در رابطه با موضوع خاورمیانه و نه در رابطه با موضوع این کشورها، در رابطه با نگرش به اجتماع تاریخی خاورمیانه، نه در رابطه با برخورد با ادیان، در رابطه با موضوع محیط زیست ایستارهای ما با ایستارهای رهبر آپو تفاوتی ندارند. ما خواهان اجرایی کردن ارزیابیهای رهبر آپو هستیم. ایستارهای رهبر آپو کاملا شفاف و آشکار هستند. اخیرا دفاعیات وی در ۵ جلد منتشر شده است. جایگاه مهمی را به کاپیتالیسم اختصاص داده است، جایگاه ویژهای را به نیروهای دمکراتیک و سوسیالیست اختصاص داده است. به خاورمیانه جایگاه ویژهای اختصاص داده است. جایگاه خاصی را به حل مسئله کورد اختصاص داده است. ایشان در
هاوولاتی: شما ایستارهای اوجالان را در رابطه با مسائل منطقهای چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا ایستارهای شما نیز همانند وی میباشد؟ شما خودتان در این رابطه همان نظرات را دارید یا شما نظرات متفاوتی دارید؟
باییک: لازم است در ابتدا این مسئله را اعلام کنیم که ما جنبشی [تحت فرمان] رهبریمان هستیم. رهبر آپو نگرشهای ایدئولوژیک-سیاسی خود را از کسی اخذ نکرده است. از سازمانی آن را به ارث نبرده است. یک تنه و شخصا اقدام کرده است. بعد از آنکه واجد نگرشی ایدئولوژیک-سیاسی شده است، بعد از آنکه به این نتیجه رسیده است که باید تفکرات خود را در قالب سازمانی عملی نماید، نگرشهای خود را با رفقای نزدیک خود در میان گذاشته است و متعاقبا جنبش آپوییستی را وارد عمل نموده و بدین شیوه در عرصه سیاست ظهور نموده است. تا کنون خط ایدئولوژیک-سیاسی جنبش آپویی، حزب کارگران کردستان از سوی رهبر آپو مشخص شده است. این خط بعد از آنکه در امرالی زندانی شد، بیش از پیش ریشه دواند، بسط و گسترش پیدا کرد و در قالب یک سیستم رشد کرد. از سوی دیگر رهبر آپو پارادایمی را خلق کرد که میتواند به پیشرو مبارزه دمکراسی و آزادیخواهی در سراسر جهان نیز تبدیل شود. پارادایم صیانت از آزادی زنان، اکولوژی اجتماعی را تاسیس نمود. تمامی مسائل را در این چارچوب ارزیابی نمود. جنبش ما در تمامی ابعاد در چارچوب ایدئولوژیک سیاسی رهبر آپو میتواند ارزیابی شود. تمامی ارزیابیها در چارچوب خط مشی رهبر آپو تحلیل و ارزیابی میشوند. ما تمامی نگرشهای رهبر آپو را قبول داشته و همانند روز نخست آنها را واقعی و درست ارزیابی میکنیم و برای تحقق آن تلاش میورزیم. تلاش داریم تا این تعامل ایدئولوژیک سیاسی را عملی نماییم. تلاش میکنیم تا دگرگونی سیستماتیک را در درون این چارچوب تقویت کنیم، جامعه را سازماندهی کنیم و سیستمی دمکراتیک و جامعهای دمکراتیک را ایجاد کنیم. تمامی تلاشهای ما در این چارچوب هستند.
از همین رو هیچ نگرش متمایزی با رهبر آپو نداریم، منبع رهبر آپو است. زیرا تمامی ارزیابیها بر مبنای خط مشی سیاسی ایدئولوژیک رهبر آپو انجام میشوند. این امر نیز برای ما مبنا بوده و بدین شیوه با رویدادها برخورد میکنیم. اگر در این میان نقصی موجود باشد، این امر بدین معناست که ما خط ایدئولوژیک-سیاسی رهبر آپو را به درستی درک نکرده و در این رابطه نواقصی وجود دارند. در این رابطه کاستی وجود داشته است. زمانی که ما از نواقصی برخوردار باشیم، آنزمان است که خط ایدئولوژیک-سیاسی رهبر آپو به شیوهای درست و اصولی متحقق نمیشود. برنامه، پیرو و اصول خطوط حزبی ما با ایستارهای رهبر آپو ایجاد شدهاند. سیستم کنفدرالیسم جوامع کوردستان نیز بر مبنای ایستارهای رهبر آپو تاسیس شده است؛ این سیستم به آسانی و خود بخود ایجاد نشده است. ما جنبشی هستیم که دست از ذهنیت دولت-محور و اقتدارگرا برداشتهایم. ما طرفدار حل مسائل و مشکلات از طریق برخوردهای دمکراتیک و انقلابی هستیم. ما خواهان حل مسئله کورد بر مبنای دمکراتیک شدن تمامی کشورها هستیم. بر مبنای دمکراتیزاسیون ترکیه، سوریه، ایران و عراق، خواهان جستجوی راه حلی با ثبات برای مشکلات هستیم. از نظر ما مشکلات موجود در عراق نیز باید بر مبنای دمکراتیک حل شوند. از همین رو ما نیز واجد رویکرد و ذهنیتی دولت محور نیستیم. بدون تردید در این میان کسانی هستند که دارای چنین ذهنیتی هستند. ما برای چنین ایستارهایی نیز احترام قایل بوده و مانع از چنین افکاری نیز نیستیم. اما در بعد ایدئولوژیک ما بر این باور هستیم که ما ذهنیت دولت محوری را صحیح ارزیابی نمیکنیم. برخی میتوانند همچنان از این رویکرد صیانت نمایند، اما مانع چنین امری نیستیم. اما ما در بعد ایدئولوژیک-سیاسی این ایستار را داشته و بدین شیوه در مقابل آن واکنش نشان میدهیم.
خط صیانت از آزادی زنان از سوی رهبر آپو مطرح شده است. این امر به معنای بسط و گسترش و تعمیق خط ایدئولوژیک حزب کارگران کوردستان است. بدون وجود خط مشی آزادی زنان، خط ایدئولوژیک سیاسی حزب کارگران کوردستان نیز وجود نخواهد داشت. پ.ک.ک و ک.ج.ک با برخورداری از ذهنیت آزادی زنان امکان ندارد که تحریف شوند. نه در رابطه با موضوع خاورمیانه و نه در رابطه با موضوع این کشورها، در رابطه با نگرش به اجتماع تاریخی خاورمیانه، نه در رابطه با برخورد با ادیان، در رابطه با موضوع محیط زیست ایستارهای ما با ایستارهای رهبر آپو تفاوتی ندارند. ما خواهان اجرایی کردن ارزیابیهای رهبر آپو هستیم. ایستارهای رهبر آپو کاملا شفاف و آشکار هستند. اخیرا دفاعیات وی در ۵ جلد منتشر شده است. جایگاه مهمی را به کاپیتالیسم اختصاص داده است، جایگاه ویژهای را به نیروهای دمکراتیک و سوسیالیست اختصاص داده است. به خاورمیانه جایگاه ویژهای اختصاص داده است. جایگاه خاصی را به حل مسئله کورد اختصاص داده است. ایشان در
آغاز کتابش نشان داده است که ایستارهای فلسفی وی چگونه است که چنین مباحثی را خلق کرده است. ایستارهای رهبر آپو مبهم نیستند. گزارش و متنهای تمامی دیدارها منتشر شدهاند. ما بار دیگر اعلام میکنیم که همیشه به ایستارهای رهبر آپو پایبند هستیم. در رابطه با هیچ موضوع نگرشی متفاوت با وی نداریم. اگر کاستی وجود داشته باشد کاستی از ما بوده است. بدون تردید رهبر آپو در زندان اسیر است، هیچ امکانی برای سیاست ورزی روزانه ندارد. در این رابطه در صورت وجود نقص و کاستی، رهبری به ارزیابی دست میزند، نقد میکند، ایستارهای خود را اعلام مینماید. ما در این چارچوب رویکردها و عملکرد خود را تصحیح میکنیم و مبارزه خود را ادامه میدهیم.
-----
ادامه دارد …
ANF
🆔 @GozarDemocratic
-----
ادامه دارد …
ANF
🆔 @GozarDemocratic
اصرار بر رویکردهای کلاسیک، نشانی از فروپاشی منطق دولتی
آسیبپذیری و شکنندگی ساختار و اقتصاد گلوبال در مقطع کنونی، متاثر از تغییر و تحولات خاورمیانه
🆔 @GozarDemocratic
آسیبپذیری و شکنندگی ساختار و اقتصاد گلوبال در مقطع کنونی، متاثر از تغییر و تحولات خاورمیانه
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
اصرار بر رویکردهای کلاسیک، نشانی از فروپاشی منطق دولتی آسیبپذیری و شکنندگی ساختار و اقتصاد گلوبال در مقطع کنونی، متاثر از تغییر و تحولات خاورمیانه 🆔 @GozarDemocratic
اصرار بر رویکردهای کلاسیک، نشانی از فروپاشی منطق دولتی
آسیبپذیری و شکنندگی ساختار و اقتصاد گلوبال در مقطع کنونی، متاثر از تغییر و تحولات خاورمیانه
امری بدیهی و غیرقابل انکار میباشد. رویدادهای اخیر در خاورمیانه و کشورهای حوزه خلیج و به صورت واضح حمله به قلب تاسیسات نفتی خاورمیانه، موید این ادعاست. علیرغم ادعاهای مکرر نظام جهانی در رابطه با عدم نیاز و خودکفایی از لحاظ انرژی به خاورمیانه و در همین راستا برگزاری کنفراسهای متعدد انرژی در نقاط مختلف جهان آنچه بیشتر خودنمایی میکند نیاز روزافزون و مداوم ابرشرکتها و کمپانیهای جهانی از توکیو گرفته تا نیویورک به نفت ارزان و سرشار خاورمیانه است. در این میان تنها کشوری که به لحاظ موجودی انرژی و زیرساختهای وابسته بدان در وضعیت مطلوب به سرمیبرد ایالات متحده امریکاست. این در حالی است که مساله انرژی را بایستی چشم اسفندیار دول غربی ارزیابی نمود. برخورد توام با مماشات تروئیکای اروپایی با مساله برجام و تحریمها را بایستی مصداقی بر این ادعا ارزیابی نمود. از یاد نبردیم که قضیه ایران این امکان را به دول اروپایی میدهد که از آن به عنوان کارت فشار در گفتگوهای دو یا چندجانبه برای بازنویسی پیمان فروریخته ترانس پاسیفیک استفاده نماید. همه این موارد قدرت چانهزنی ایران و برد عملیاتی این کشور را در منطقه تقویت نموده، تا جاییکه جمهوری اسلامی با اشراف بر این وضعیت علی رغم بحران عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی از استراتژی تنشزایی جهت دامن زدن هرچه بیشتر بر بحران تا کرانه جنگ و نه خود جنگ بهره میگیرد.
شکنندگی دولت در آمریکا باتوجه به نزدیکی انتخابات و ضعفهای راهبردی دکترین دفاعی عربستان به عنوان ذرادخانه پیشرفته تسلیحات نظامی خاورمیانه مزید بر علت گشته و دست ایران را در بحران آفرینی هرچه بیشتر در منطقه گشوده است. اما برکسی پوشیده نیست که طی بازه زمانی یک سال و نیم گذشته در نتیجه تحریمهای کمرشکن اقتصادی، ستون فقرات ساختار اقتصاد ایران درهم شکسته و بدون شک جمهوری اسلامی به هیچ وجه من الوجوه قادر به ادامه این روند برای دورهای طولانی نیست. بنابراین هم اصرار بر این وضعیت و هم قبول هرگونه مذاکره با نظام جهانی پتانسیل هستیزدایی جمهوری اسلامی را در بطن خویش حمل مینماید. به واقع راه-استراتژی دموکراسی در داخل و دیپلماسی در خارج تنها راهکار پیش روی نظام است و صدالبته این استراتژی که روحانی در هفتادوچهارمین مجمع عمومی ملل متحد آن را بر زبان راند شعاری توخالی بوده و فاصلهای کیهانی با واقعیتهای عملکردی در جمهوری اسلامی ایران را دارد. البته که گفته شیخ کلید به دست در وضعیت اسفبار ایران درست مینمایاند و واقعیت این است که سیاستهای خارجی یک کشور تداوم و برآیند تعاملات و سیاستهای داخلی آن کشور میباشد. نتیجه آنکه کلیدهای ارائه شده جهت حل مسائل داخلی خصوصا مساله خلقها و دموکراسی داخلی بیشتر باعث ایجاد بنبست گردیده و تنشآفرینی و نظامیگری در ایران به امری بدیهی و روزمره مبدل گشته است. وجود حجم عظیمی از آشوبهای جدید و قدیم و لاینحل مانده اجازه اجرای این راه -استراتژی را عملا در داخل از جمهوری اسلامی سلب نموده است. لاجرم برآیند این سیاستهای خودکرده چیزی جز تورم تنشها در خاورمیانه و منطقه نمیباشد. همچنین ناتوانی شخص به اصطلاح دوم مملکت به اعتراف خود ایشان و نبود مکانیسمهای قانونی مترتب بر آن عملا این پروژه را عقیم میگذارد. رویکرد رژیم ایران در دیپلماسی منطقهای مصداق بارز ضربالمثل نان به قرضدان میباشد و دورنمای مبهمی را ارائه مینماید. در شرایطی که خود دولت ایران به مرکز ثقل تنش در حوزه خلیج فارس مبدل گشته از کوزه طرح صلح «هوپ» چیزی جز ناامیدی نصیب جمهور اسلامی نخواهد گشت. از سوی دیگر مراودات ایران با کشور ترکیه به عنوان یکی دیگر از پایههای اساسی تنشزایی در منطقه تاکتیکی و روزانه است و از کشوری بحرانآفرین در منطقه رفتاری غیر را نمیتوان انتظار داشت. در چنین وضعیتی سرمایهگذاری بر روی حزبی که از درون دچار ریزش مشروعیت گشته شرطبندی بر روی اسب مرده میباشد. این در حالی است که هر دوی این کشورها میتوانستند با رویکردی دموکراتیک نسبت به چارهیابی مساله کورد در منطقه خود را از ورطه بحران به دور نگاه دارند. اصرار بر عدم چارهیابی و عدم تغییر و تحول نشان از فروپاشی عقل و منطق دولت در هردوی این کشورها است. بدون شک این اصرار و ابرام بر رویکردهای کلاسیک سبب شده که هر دو کشور در زیر آوار تغییر و تحولات ناگزیر و اجتنابناپذیر ساختار نظام جهانی بمانند و سیاستهایشان به ابزاری جهت تنشزایی و بازارگرمی کارتلهای فروش تسلیحات شده مبدل گردد. نمونهای از آن را بعد از تلاوت آیاتی چند از قرآن در ترکیه توسط پوتین و پیشنهاد فروش اس ۴۰۰ به عربستان را در کمال استهزا شاهد بودیم.
در این تابلوی سرشار از بحرا
آسیبپذیری و شکنندگی ساختار و اقتصاد گلوبال در مقطع کنونی، متاثر از تغییر و تحولات خاورمیانه
امری بدیهی و غیرقابل انکار میباشد. رویدادهای اخیر در خاورمیانه و کشورهای حوزه خلیج و به صورت واضح حمله به قلب تاسیسات نفتی خاورمیانه، موید این ادعاست. علیرغم ادعاهای مکرر نظام جهانی در رابطه با عدم نیاز و خودکفایی از لحاظ انرژی به خاورمیانه و در همین راستا برگزاری کنفراسهای متعدد انرژی در نقاط مختلف جهان آنچه بیشتر خودنمایی میکند نیاز روزافزون و مداوم ابرشرکتها و کمپانیهای جهانی از توکیو گرفته تا نیویورک به نفت ارزان و سرشار خاورمیانه است. در این میان تنها کشوری که به لحاظ موجودی انرژی و زیرساختهای وابسته بدان در وضعیت مطلوب به سرمیبرد ایالات متحده امریکاست. این در حالی است که مساله انرژی را بایستی چشم اسفندیار دول غربی ارزیابی نمود. برخورد توام با مماشات تروئیکای اروپایی با مساله برجام و تحریمها را بایستی مصداقی بر این ادعا ارزیابی نمود. از یاد نبردیم که قضیه ایران این امکان را به دول اروپایی میدهد که از آن به عنوان کارت فشار در گفتگوهای دو یا چندجانبه برای بازنویسی پیمان فروریخته ترانس پاسیفیک استفاده نماید. همه این موارد قدرت چانهزنی ایران و برد عملیاتی این کشور را در منطقه تقویت نموده، تا جاییکه جمهوری اسلامی با اشراف بر این وضعیت علی رغم بحران عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی از استراتژی تنشزایی جهت دامن زدن هرچه بیشتر بر بحران تا کرانه جنگ و نه خود جنگ بهره میگیرد.
شکنندگی دولت در آمریکا باتوجه به نزدیکی انتخابات و ضعفهای راهبردی دکترین دفاعی عربستان به عنوان ذرادخانه پیشرفته تسلیحات نظامی خاورمیانه مزید بر علت گشته و دست ایران را در بحران آفرینی هرچه بیشتر در منطقه گشوده است. اما برکسی پوشیده نیست که طی بازه زمانی یک سال و نیم گذشته در نتیجه تحریمهای کمرشکن اقتصادی، ستون فقرات ساختار اقتصاد ایران درهم شکسته و بدون شک جمهوری اسلامی به هیچ وجه من الوجوه قادر به ادامه این روند برای دورهای طولانی نیست. بنابراین هم اصرار بر این وضعیت و هم قبول هرگونه مذاکره با نظام جهانی پتانسیل هستیزدایی جمهوری اسلامی را در بطن خویش حمل مینماید. به واقع راه-استراتژی دموکراسی در داخل و دیپلماسی در خارج تنها راهکار پیش روی نظام است و صدالبته این استراتژی که روحانی در هفتادوچهارمین مجمع عمومی ملل متحد آن را بر زبان راند شعاری توخالی بوده و فاصلهای کیهانی با واقعیتهای عملکردی در جمهوری اسلامی ایران را دارد. البته که گفته شیخ کلید به دست در وضعیت اسفبار ایران درست مینمایاند و واقعیت این است که سیاستهای خارجی یک کشور تداوم و برآیند تعاملات و سیاستهای داخلی آن کشور میباشد. نتیجه آنکه کلیدهای ارائه شده جهت حل مسائل داخلی خصوصا مساله خلقها و دموکراسی داخلی بیشتر باعث ایجاد بنبست گردیده و تنشآفرینی و نظامیگری در ایران به امری بدیهی و روزمره مبدل گشته است. وجود حجم عظیمی از آشوبهای جدید و قدیم و لاینحل مانده اجازه اجرای این راه -استراتژی را عملا در داخل از جمهوری اسلامی سلب نموده است. لاجرم برآیند این سیاستهای خودکرده چیزی جز تورم تنشها در خاورمیانه و منطقه نمیباشد. همچنین ناتوانی شخص به اصطلاح دوم مملکت به اعتراف خود ایشان و نبود مکانیسمهای قانونی مترتب بر آن عملا این پروژه را عقیم میگذارد. رویکرد رژیم ایران در دیپلماسی منطقهای مصداق بارز ضربالمثل نان به قرضدان میباشد و دورنمای مبهمی را ارائه مینماید. در شرایطی که خود دولت ایران به مرکز ثقل تنش در حوزه خلیج فارس مبدل گشته از کوزه طرح صلح «هوپ» چیزی جز ناامیدی نصیب جمهور اسلامی نخواهد گشت. از سوی دیگر مراودات ایران با کشور ترکیه به عنوان یکی دیگر از پایههای اساسی تنشزایی در منطقه تاکتیکی و روزانه است و از کشوری بحرانآفرین در منطقه رفتاری غیر را نمیتوان انتظار داشت. در چنین وضعیتی سرمایهگذاری بر روی حزبی که از درون دچار ریزش مشروعیت گشته شرطبندی بر روی اسب مرده میباشد. این در حالی است که هر دوی این کشورها میتوانستند با رویکردی دموکراتیک نسبت به چارهیابی مساله کورد در منطقه خود را از ورطه بحران به دور نگاه دارند. اصرار بر عدم چارهیابی و عدم تغییر و تحول نشان از فروپاشی عقل و منطق دولت در هردوی این کشورها است. بدون شک این اصرار و ابرام بر رویکردهای کلاسیک سبب شده که هر دو کشور در زیر آوار تغییر و تحولات ناگزیر و اجتنابناپذیر ساختار نظام جهانی بمانند و سیاستهایشان به ابزاری جهت تنشزایی و بازارگرمی کارتلهای فروش تسلیحات شده مبدل گردد. نمونهای از آن را بعد از تلاوت آیاتی چند از قرآن در ترکیه توسط پوتین و پیشنهاد فروش اس ۴۰۰ به عربستان را در کمال استهزا شاهد بودیم.
در این تابلوی سرشار از بحرا
گذار دموکراتیک
اصرار بر رویکردهای کلاسیک، نشانی از فروپاشی منطق دولتی آسیبپذیری و شکنندگی ساختار و اقتصاد گلوبال در مقطع کنونی، متاثر از تغییر و تحولات خاورمیانه 🆔 @GozarDemocratic
ن منطقه با محوریت ایران، سیاست کوردی در شرق کوردستان به جای واگرایی و نظارهگر بودن نیاز به یک پوستاندازی سریع و جدی دارد و تبدیل شدن به مخاطب اصلی مساله کورد در سطح کلان و ارائه گفتمان و کردمانی نظاممند برای هر نوع دوره تغییر و گذار امریست ضروری و اجتناب ناپذیر.
مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک
31/09/2019
منبع: آلترناتیو شماره 76
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک
31/09/2019
منبع: آلترناتیو شماره 76
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
تبهکار هلندی داعش: حمله به کوردها به ما پایان داد
یاگو آلسانده ریدیژک تبهکار هلندی داعش اکنون در دست نیروهای سوریه دمکراتیک است. ریدیژک گفت: من هنوز هم نفهمیدهام که حمله داعش به کوردها برای چه بود، هیچ فایدهای نداشت... حمله به کوردها به کار ما پایان داد."
🆔 @GozarDemocratic
یاگو آلسانده ریدیژک تبهکار هلندی داعش اکنون در دست نیروهای سوریه دمکراتیک است. ریدیژک گفت: من هنوز هم نفهمیدهام که حمله داعش به کوردها برای چه بود، هیچ فایدهای نداشت... حمله به کوردها به کار ما پایان داد."
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
تبهکار هلندی داعش: حمله به کوردها به ما پایان داد یاگو آلسانده ریدیژک تبهکار هلندی داعش اکنون در دست نیروهای سوریه دمکراتیک است. ریدیژک گفت: من هنوز هم نفهمیدهام که حمله داعش به کوردها برای چه بود، هیچ فایدهای نداشت... حمله به کوردها به کار ما پایان داد."…
تبهکار هلندی داعش: حمله به کوردها به ما پایان داد
یاگو آلسانده ریدیژک تبهکار هلندی داعش اکنون در دست نیروهای سوریه دمکراتیک است. ریدیژک گفت: من هنوز هم نفهمیدهام که حمله داعش به کوردها برای چه بود، هیچ فایدهای نداشت... حمله به کوردها به کار ما پایان داد."
یاگو الساندره ریدیژک اهل هلند همسر تبهکار انگلیسی داعش شمیما باگوم است. دولت انگلستان تابعیت شامیما باگوم را لغو کرد. یکی از تبهکاران داعش است که در روستای باقوز به اسارت نیروهای سوریه دمکراتیک درآمد. ریدیژک در جنایتهای بسیاری در سوریه دست داشته است.
در بازداشتگاههای فوق امنیتی واقع در مناطق خودمدیریتی شمال و شرق سوریه با الساندره ریدیژک (٢٧ ساله) مصاحبهای انجام دادیم. او سال ٢٠١۴ به سوریه آمده و به داعش ملحق شده است. ریدیژک مایل به افشای نام خویش در میان داعش نیست، او ر ٢١ ژانویه ٢٠١٩ همراه با همسرش شمیما باگوم در منطقه باقوز به اسارت نیروهای سوریه دمکراتیک درآمد.
به هشت سال حبس در هلند محکوم شد
بنابر گزارشهای استخباراتی هلند این تبهکار داعش (ریدیژک) نقش فعالی در داعش داشته و در قتلعامهای فراوانی مستیقما دست داشته است. به اتهام عضویت در داعش پروندهای در هلند برای او تشکیل شد و به ٨ سال حبس محکوم گردید. او قبل از پیوستن به داعش تحت تأثیر یک زن مسلمان در شهر آرنهایم هلند قرار گرفت، مذهب خود را تغییر داد و پس از آن مساجد سلفیها در آرنهایم را شناخت.
مساجد ترکها و مراکشیها (فاسها)
ریدیژک میگوید که در آرنهایم پیوسته به مساجد مراکشیها و یک مسجد ترکها به نام مسجد ایاصوفیا رفته است، آموزشهای این مساجد زندگی وی را تغییر داد. ریدیژک میگوید که در سال ٢٠١٣ با افرادی رابطه برقرار کرد تا به گروههای جهادی در سوریه بپیوندد. او از بیان جزئیات کامل طفره میرودو در مورد ورود به سوریه میگوید:"در ماههای پایانی سال ٢٠١۴ برای پیوستن به داعش وارد آلمان شدم، با هواپیما به استانبول آمدم و سپس به دیلوک رفتم، در فرودگاه دیلوک نیروهای پلیس ترکیه چند سئوال از من پرسیدند، با اینکه میدانستند که به سوریه میروم اما من را آزاد کردند. سپس با افرادی از داعش که از طریق اینترنت با آنها رابطه داشتم من را از یک هتل در شهر دیلوک تحویل گرفته و به منطقهای دیگر بردند. در این منطقه دهها شهروند از کشورهای متعدد که به داعش ملحق شده بودند گرد هم آمده بودند. غروب یک روز همراه با دیگر اعضای داعش بدون هیچ مشکلی از مرز سوریه عبور کردیم. مسئولان نظامی داعش در داخل خاک سوریه از ما استقبال کردند و ما را در شهر جرابلس به یک مهمانخانه بردند.
ازدواج با شمیما باگوم ١۵ ساله
ریدیژک پس از سه روز از جرابلس به رقا برده میشود و پس از دو ماه آموزش نظامی به شیوهای فعالانه در کارهای داعش جای گرفته است. ریدیژک در مقطعی که در رقا بوده است با یک زن عضو داعش به نام شمیما باگوم (١۵ ساله) و تبعه انگلستان ازدواج میکند. به گفته وی دو تن از دوستانش در جنگ باقوز و یکی دیگر از دوستانش در بازداشتگاه ق.س.د به دلیل بیماری مرده است. او مدعی است که در مدت کوتاهی در میان اعضای داعش سرشناس شد. ریدیژک اعتراف میکند که اسلحه را بکار گرفته اما از سخن گفتن در مورد محل استفاده از اسلحه و نقش وی در جنایتهای داعش سر باز میزند.
در رقا اجساد قربانیان را به نمایش میگذاشتند
اگر چه ریدیژک نمیخواهد بگوید که در جنایتهای داعش مستقیما دست داشته اما سخنان او اعتراف ضمنی به این است که داعش بر مبنای قوانین خود در مرکز شهر رقا دست به قتلعام مردم میزدند و میگوید:"داحش اجساد غیرنظامیان کشته شده را برای ایجاد رعب و وحشت در مرکز شهر به نمایش میگذاشت. هر انسانی که کشته میشد جرم وی هم با نوشتهای روی جسدش قرار داده میشد. تمام کشته شدگان انسانهای مسلمان غیرنظآمی بودند. اغلب آنان به جاسوسی متهم شده بودند."
روایتی از زندانهای داعش
ریدیژک ادعا میکند که به دلیل قطع رابطه با داعش بازداشت شده و حتی هفت ماه را هم در زندانهای این گروه بسر برده است. او میگوید که مورد شکنجه بسیاری قرار گرفته و میافزاید:"قتلعامها در خارج از زندان بود اما در زندانها وضعیت وحشتناکتری جریان داشت. نمیتوانم از آنها سخن بگویم. بسیاری از چیزهایی که در مورد داعش نمیدانستم در زندان آنها را فراگرفتم. اما نمیتوانم انها را بیان کنم."
داعش را سازمان تروریستی نمیداند
ریدیژک میگوید که از پیوستن به داعش پشیمان است اما داعش را سازمانی تروریستی نمیداند. با اینکه در جنایتهای فراوانی هم شرکت کرده است اما خود را گناهکار نمیداند.
حمله به کوردها اشتباه بود
ریدیژک حمله داعش علیه کوردها را خطای تاریخی دانسته و میگوید:"من هنوز هم نفهمیدم که چرا داعش به کوردها حمله کرد. در این سرزمین هیچ نیرویی به استثنای کوردها نمیتوانس
یاگو آلسانده ریدیژک تبهکار هلندی داعش اکنون در دست نیروهای سوریه دمکراتیک است. ریدیژک گفت: من هنوز هم نفهمیدهام که حمله داعش به کوردها برای چه بود، هیچ فایدهای نداشت... حمله به کوردها به کار ما پایان داد."
یاگو الساندره ریدیژک اهل هلند همسر تبهکار انگلیسی داعش شمیما باگوم است. دولت انگلستان تابعیت شامیما باگوم را لغو کرد. یکی از تبهکاران داعش است که در روستای باقوز به اسارت نیروهای سوریه دمکراتیک درآمد. ریدیژک در جنایتهای بسیاری در سوریه دست داشته است.
در بازداشتگاههای فوق امنیتی واقع در مناطق خودمدیریتی شمال و شرق سوریه با الساندره ریدیژک (٢٧ ساله) مصاحبهای انجام دادیم. او سال ٢٠١۴ به سوریه آمده و به داعش ملحق شده است. ریدیژک مایل به افشای نام خویش در میان داعش نیست، او ر ٢١ ژانویه ٢٠١٩ همراه با همسرش شمیما باگوم در منطقه باقوز به اسارت نیروهای سوریه دمکراتیک درآمد.
به هشت سال حبس در هلند محکوم شد
بنابر گزارشهای استخباراتی هلند این تبهکار داعش (ریدیژک) نقش فعالی در داعش داشته و در قتلعامهای فراوانی مستیقما دست داشته است. به اتهام عضویت در داعش پروندهای در هلند برای او تشکیل شد و به ٨ سال حبس محکوم گردید. او قبل از پیوستن به داعش تحت تأثیر یک زن مسلمان در شهر آرنهایم هلند قرار گرفت، مذهب خود را تغییر داد و پس از آن مساجد سلفیها در آرنهایم را شناخت.
مساجد ترکها و مراکشیها (فاسها)
ریدیژک میگوید که در آرنهایم پیوسته به مساجد مراکشیها و یک مسجد ترکها به نام مسجد ایاصوفیا رفته است، آموزشهای این مساجد زندگی وی را تغییر داد. ریدیژک میگوید که در سال ٢٠١٣ با افرادی رابطه برقرار کرد تا به گروههای جهادی در سوریه بپیوندد. او از بیان جزئیات کامل طفره میرودو در مورد ورود به سوریه میگوید:"در ماههای پایانی سال ٢٠١۴ برای پیوستن به داعش وارد آلمان شدم، با هواپیما به استانبول آمدم و سپس به دیلوک رفتم، در فرودگاه دیلوک نیروهای پلیس ترکیه چند سئوال از من پرسیدند، با اینکه میدانستند که به سوریه میروم اما من را آزاد کردند. سپس با افرادی از داعش که از طریق اینترنت با آنها رابطه داشتم من را از یک هتل در شهر دیلوک تحویل گرفته و به منطقهای دیگر بردند. در این منطقه دهها شهروند از کشورهای متعدد که به داعش ملحق شده بودند گرد هم آمده بودند. غروب یک روز همراه با دیگر اعضای داعش بدون هیچ مشکلی از مرز سوریه عبور کردیم. مسئولان نظامی داعش در داخل خاک سوریه از ما استقبال کردند و ما را در شهر جرابلس به یک مهمانخانه بردند.
ازدواج با شمیما باگوم ١۵ ساله
ریدیژک پس از سه روز از جرابلس به رقا برده میشود و پس از دو ماه آموزش نظامی به شیوهای فعالانه در کارهای داعش جای گرفته است. ریدیژک در مقطعی که در رقا بوده است با یک زن عضو داعش به نام شمیما باگوم (١۵ ساله) و تبعه انگلستان ازدواج میکند. به گفته وی دو تن از دوستانش در جنگ باقوز و یکی دیگر از دوستانش در بازداشتگاه ق.س.د به دلیل بیماری مرده است. او مدعی است که در مدت کوتاهی در میان اعضای داعش سرشناس شد. ریدیژک اعتراف میکند که اسلحه را بکار گرفته اما از سخن گفتن در مورد محل استفاده از اسلحه و نقش وی در جنایتهای داعش سر باز میزند.
در رقا اجساد قربانیان را به نمایش میگذاشتند
اگر چه ریدیژک نمیخواهد بگوید که در جنایتهای داعش مستقیما دست داشته اما سخنان او اعتراف ضمنی به این است که داعش بر مبنای قوانین خود در مرکز شهر رقا دست به قتلعام مردم میزدند و میگوید:"داحش اجساد غیرنظامیان کشته شده را برای ایجاد رعب و وحشت در مرکز شهر به نمایش میگذاشت. هر انسانی که کشته میشد جرم وی هم با نوشتهای روی جسدش قرار داده میشد. تمام کشته شدگان انسانهای مسلمان غیرنظآمی بودند. اغلب آنان به جاسوسی متهم شده بودند."
روایتی از زندانهای داعش
ریدیژک ادعا میکند که به دلیل قطع رابطه با داعش بازداشت شده و حتی هفت ماه را هم در زندانهای این گروه بسر برده است. او میگوید که مورد شکنجه بسیاری قرار گرفته و میافزاید:"قتلعامها در خارج از زندان بود اما در زندانها وضعیت وحشتناکتری جریان داشت. نمیتوانم از آنها سخن بگویم. بسیاری از چیزهایی که در مورد داعش نمیدانستم در زندان آنها را فراگرفتم. اما نمیتوانم انها را بیان کنم."
داعش را سازمان تروریستی نمیداند
ریدیژک میگوید که از پیوستن به داعش پشیمان است اما داعش را سازمانی تروریستی نمیداند. با اینکه در جنایتهای فراوانی هم شرکت کرده است اما خود را گناهکار نمیداند.
حمله به کوردها اشتباه بود
ریدیژک حمله داعش علیه کوردها را خطای تاریخی دانسته و میگوید:"من هنوز هم نفهمیدم که چرا داعش به کوردها حمله کرد. در این سرزمین هیچ نیرویی به استثنای کوردها نمیتوانس
گذار دموکراتیک
تبهکار هلندی داعش: حمله به کوردها به ما پایان داد یاگو آلسانده ریدیژک تبهکار هلندی داعش اکنون در دست نیروهای سوریه دمکراتیک است. ریدیژک گفت: من هنوز هم نفهمیدهام که حمله داعش به کوردها برای چه بود، هیچ فایدهای نداشت... حمله به کوردها به کار ما پایان داد."…
ت ما را از میان بردارند. از این رو نمیدانم چرا این خطای بزرگ روی داد. حمله به کوردها هیچ فایدهای برای داعش در بر نداشت. حمله به کوردها به ما پایان داد."
ترکیه تمام نیازهای ما را تأمین کرد
ریدیژک میگوید که ترکیه تمام نیازهای داعش را فراهم کرده و میافزاید:"به عنوان نمونه ما علیه رژیم سوریه جنگیدیم، اما در عین حال ما نفت به رژیم سوریه میفروختیم. با ارتش آزاد سوریه هم رابطه داشتیم. بخش بزرگی از نیازهای تسلیحاتیمان را از راه این گروه فراهم میکردیم. همچنین بخش بزرگی از نفت را به ترکیه میفروختیم. داعش تمام نیازهای خود را از طریق ترکیه فراهم میکرد. به عقیده من مابین داعش و رژیم ترکیه پیمان مخفیانهای وجود داشت. مبنای این پیمان چنین بود؛«تو مزاحم کار من نباش و با کوردها بجنگ، من هم در مقابل تمام نیازهای تو را برآورده میکنم». اینگونه بود. داعش هم به ترکیه نفت میداد و هم نیازهایش را از راه این کشور تأمین میکرد."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
ترکیه تمام نیازهای ما را تأمین کرد
ریدیژک میگوید که ترکیه تمام نیازهای داعش را فراهم کرده و میافزاید:"به عنوان نمونه ما علیه رژیم سوریه جنگیدیم، اما در عین حال ما نفت به رژیم سوریه میفروختیم. با ارتش آزاد سوریه هم رابطه داشتیم. بخش بزرگی از نیازهای تسلیحاتیمان را از راه این گروه فراهم میکردیم. همچنین بخش بزرگی از نفت را به ترکیه میفروختیم. داعش تمام نیازهای خود را از طریق ترکیه فراهم میکرد. به عقیده من مابین داعش و رژیم ترکیه پیمان مخفیانهای وجود داشت. مبنای این پیمان چنین بود؛«تو مزاحم کار من نباش و با کوردها بجنگ، من هم در مقابل تمام نیازهای تو را برآورده میکنم». اینگونه بود. داعش هم به ترکیه نفت میداد و هم نیازهایش را از راه این کشور تأمین میکرد."
ANF
🆔 @GozarDemocratic