This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پژمان تاڵ ناسراو بە کارۆ سنە
محل شهادت: کوبانی
پنجمین سال شهید شدنت را بە روح آزادی تبریک می گویم.
شهید_نامرن🌹🌹🌹🌹
🆔 @GozarDemocratic
محل شهادت: کوبانی
پنجمین سال شهید شدنت را بە روح آزادی تبریک می گویم.
شهید_نامرن🌹🌹🌹🌹
🆔 @GozarDemocratic
هەشتەمین ساڵوەگەڕی شەهادەتی فەرماندەی HPG
ڕۆستەم_جودی
27/9/2011 خواکوڕک
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
شهید_نامرن🌹🌹🌹🌹
🆔 @GozarDemocratic
ڕۆستەم_جودی
27/9/2011 خواکوڕک
🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷
شهید_نامرن🌹🌹🌹🌹
🆔 @GozarDemocratic
پژاک بازیگری کارا، کارآزموده و توانمند در میدان مبارزات انقلابی است
#سرهلدان_چیا، عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک در مورد همایش گفتگوی ملی روژهلات کوردستان که در روزهای اخیر در شهر استکهلم – سوئد برگزار شد، گفتگویی را با برنامه (لاپهره) که از رادیو (دهنگی وهلات) پخش میگردد، صورت داد، در این راستا چکیدهای از مصاحبه یاد شده را جهت اطلاع مخاطبان تنظیم و ارائه میدهیم.
🆔 @GozarDemocratic
#سرهلدان_چیا، عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک در مورد همایش گفتگوی ملی روژهلات کوردستان که در روزهای اخیر در شهر استکهلم – سوئد برگزار شد، گفتگویی را با برنامه (لاپهره) که از رادیو (دهنگی وهلات) پخش میگردد، صورت داد، در این راستا چکیدهای از مصاحبه یاد شده را جهت اطلاع مخاطبان تنظیم و ارائه میدهیم.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
پژاک بازیگری کارا، کارآزموده و توانمند در میدان مبارزات انقلابی است #سرهلدان_چیا، عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک در مورد همایش گفتگوی ملی روژهلات کوردستان که در روزهای اخیر در شهر استکهلم – سوئد برگزار شد، گفتگویی را با برنامه (لاپهره) که از رادیو…
پژاک بازیگری کارا، کارآزموده و توانمند در میدان مبارزات انقلابی است
#سرهلدان_چیا، عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک در مورد همایش گفتگوی ملی روژهلات کوردستان که در روزهای اخیر در شهر استکهلم – سوئد برگزار شد، مصاحبه ای را با برنامه (لاپهره) که از رادیو (دهنگی وهلات) پخش میگردد، صورت داد، در این راستا چکیدهای از مصاحبه یاد شده را جهت اطلاع مخاطبان تنظیم و ارائه میدهیم.
عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان – پژاک، سرهلدان چیا در ابتدای سخنانش با اشاره به اینکه: آغاز به کار چنین همایشی در سطح ملی در مورد مسئله کورد در شرق کوردستان و ایران امری بجا و حتی ضروری است. رژیم استبدادی اسلامی ایران از داخل و خارج دچار بحران شدید شده و قادر به حل مشکلات بنیادین و نهادینهی خود نیست. رژیم به لحاظ سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حتی ایدئولوژیک دچار مشکل و بحران ساختاری عمیق است و حتی دخالتهای سیاسی و نظامی رژیم در کشورهای منطقه باعث عمیقتر شدن مشکلات شده است. یکی از دلایل سرپا ماندن رژیم در قدرت، خارج از مولفههای خارجی، ضعیف بودن اپوزیسیون ایرانی است. اگر اپوزیسیونی منسجم و کارا وجود داشته باشد، رژیم استبدادی اسلامی ایران نمیتواند همچنان بر سیاستهای اشتباه و بحرانآفرین خود اصرار کند. در مورد شرق کوردستان و در سالهای گذشته اپوزیسیون کوردی به دلیل دوری از یکدیگر و واگرایی شدید حوزههای سیاسی و تفکری نتوانسته بودند، دور یک میز جمع شوند و همین مسئله باعث قویتر شدن رژیم استبدادی اسلامی ایران و ضربه زدن به منافع خلق کورد در شرق کوردستان میگردید. برای همین برگزاری چنین همایشی در مورد مسئله کورد در روژهلات کوردستان از اهمیت خاصی برخوردار است و توان آن را دارد اپوزیسیون کوردی را بار دیگر دور یک میز جمع کرده و موجبات همگرایی و اتخاذ تصمیمات سیاسی مشترک در برابر رژیم اشغالگر اسلامی ایران را به وجود آورد.
عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان در ادامه گفت که: ما اکنون در شرق کوردستان دارای چندین حزب با حوزهی تفکری و ایدئولوژیهای متفاوت هستیم و البته ما با نگاهی مثبت به این موضوع مینگریم. وجود احزاب با افکار و گرایشها و دیدگاههای متفاوت از نمودهای ملتهای مدرن است و باعث میشود که مردم با گرایشها و افکار متفاوت خود در دموکراتیک کردن شرق کوردستان نقش خود را ایفا کنند. در این راستا مکانیسمی که میتواند راهگشا باشد این است که احزاب یا اپوزیسیون کوردی حول مسائل مشترک یک جبهه مشترک را تشکیل دهند. این جبهه میتواند در چارچوب یک کنگره و یا در حد یک پلاتفرم باشد. این همگرایی در مورد مسائل مشترک در مرحله گذار امری اجتنابناپذیر است. در وضعیت فعلی اگر ما نتوانیم در مورد مسائل مشترک، سیستمی مشترک که همه گروهها خود را در آن ببینند به تفاهم برسیم، در ایران و بهویژه در شرق کوردستان به مشکل و بحران بر خواهیم خورد.
سرهلدان چیا، عضو مجلس پژاک در ادامه به چگونگی اتخاذ استراتژی مشترک و برساخت نیروی دفاعی مشترک پرداخت و گفت: در چنین همایش مشورتی، باید نقاط مشترک سیاسی و استراتژیک مشخص باشد، بهطور مثال یکی از آنها استراتژی مشترک درباره اینکه ما پس از نابودی رژیم چه نوع سیستم سیاسی و اجتماعی میخواهیم و اینکه بتوانیم نیروهای نظامی خود را زیر چتری مشترک جمع کنیم، برای اینکه این نیروها در آینده وسیلهای در جهت جنگ داخلی نشوند چه راهکارهای را باید اتخاذ نماییم. چیزی که ما امروز در جنوب کوردستان همچنان شاهد آن هستیم و در حال تکرار شدن است. در صورت هرگونه تغییری در شرق کوردستان نیروهای نظامی مشترک باید در چارچوبی ملی و نه حزبی و با دیالوگ میان احزاب باید سازماندهی گردد. از نقاط دیگری که بتوان به آن اشاره کرد، دیپلماسی مشترک است که باعث تحکیم جایگاه و پایگاه سیاسی و اجتماعی، خلق کورد نهتنها در شرق کوردستان بلکه در سراسر ایران میگردد و اگر ما بهعنوان احزاب دارای همگرایی معنامندی باشیم میتوانیم در فضای سیاسی داخل ایران با قدرت هرچهتمامتر از مواضع خلقمان دفاع کنیم. برای حل مسائل و گفتگو با دیگر ملتهای ایرانی و حتی ارتباط با خارج احتیاج به دیپلماسی همگن و همگرا داریم. از دیگر وسایلی که به آن نیاز داریم ایجاد یک خبرگزاری مشترک است چون خبرگزاریهای حزبی، جوابگویی نیازهای ما را ندارند و گهگاه خبرهای مندرج در خبرگزاریها به این دلیل که مشترک و منسجم نیستند، موجبات تخریب و سوءاستفادهی رژیم را فراهم نماید. برای همین ایجاد یک خبرگزاری مشترک در آینده، مهم و ضروری است.
عضو مجلس پژاک سرهلدان چیا در پایان صحبتهایش با اشاره به اینکه: پژاک هنگامیکه بحث از استراتژی «خط سوم» مینماید درواقع صحبت از دفاع همهجانبه از منافع خلق کورد است. اکنون در شرایطی بسر میبریم که رژیم استبدادی اسلامی، توانایی پاسخگویی به نیازهای سیاسی-اقتصادی جوامع ایرانی را ندارد و حتی نمیتواند
#سرهلدان_چیا، عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک در مورد همایش گفتگوی ملی روژهلات کوردستان که در روزهای اخیر در شهر استکهلم – سوئد برگزار شد، مصاحبه ای را با برنامه (لاپهره) که از رادیو (دهنگی وهلات) پخش میگردد، صورت داد، در این راستا چکیدهای از مصاحبه یاد شده را جهت اطلاع مخاطبان تنظیم و ارائه میدهیم.
عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان – پژاک، سرهلدان چیا در ابتدای سخنانش با اشاره به اینکه: آغاز به کار چنین همایشی در سطح ملی در مورد مسئله کورد در شرق کوردستان و ایران امری بجا و حتی ضروری است. رژیم استبدادی اسلامی ایران از داخل و خارج دچار بحران شدید شده و قادر به حل مشکلات بنیادین و نهادینهی خود نیست. رژیم به لحاظ سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حتی ایدئولوژیک دچار مشکل و بحران ساختاری عمیق است و حتی دخالتهای سیاسی و نظامی رژیم در کشورهای منطقه باعث عمیقتر شدن مشکلات شده است. یکی از دلایل سرپا ماندن رژیم در قدرت، خارج از مولفههای خارجی، ضعیف بودن اپوزیسیون ایرانی است. اگر اپوزیسیونی منسجم و کارا وجود داشته باشد، رژیم استبدادی اسلامی ایران نمیتواند همچنان بر سیاستهای اشتباه و بحرانآفرین خود اصرار کند. در مورد شرق کوردستان و در سالهای گذشته اپوزیسیون کوردی به دلیل دوری از یکدیگر و واگرایی شدید حوزههای سیاسی و تفکری نتوانسته بودند، دور یک میز جمع شوند و همین مسئله باعث قویتر شدن رژیم استبدادی اسلامی ایران و ضربه زدن به منافع خلق کورد در شرق کوردستان میگردید. برای همین برگزاری چنین همایشی در مورد مسئله کورد در روژهلات کوردستان از اهمیت خاصی برخوردار است و توان آن را دارد اپوزیسیون کوردی را بار دیگر دور یک میز جمع کرده و موجبات همگرایی و اتخاذ تصمیمات سیاسی مشترک در برابر رژیم اشغالگر اسلامی ایران را به وجود آورد.
عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان در ادامه گفت که: ما اکنون در شرق کوردستان دارای چندین حزب با حوزهی تفکری و ایدئولوژیهای متفاوت هستیم و البته ما با نگاهی مثبت به این موضوع مینگریم. وجود احزاب با افکار و گرایشها و دیدگاههای متفاوت از نمودهای ملتهای مدرن است و باعث میشود که مردم با گرایشها و افکار متفاوت خود در دموکراتیک کردن شرق کوردستان نقش خود را ایفا کنند. در این راستا مکانیسمی که میتواند راهگشا باشد این است که احزاب یا اپوزیسیون کوردی حول مسائل مشترک یک جبهه مشترک را تشکیل دهند. این جبهه میتواند در چارچوب یک کنگره و یا در حد یک پلاتفرم باشد. این همگرایی در مورد مسائل مشترک در مرحله گذار امری اجتنابناپذیر است. در وضعیت فعلی اگر ما نتوانیم در مورد مسائل مشترک، سیستمی مشترک که همه گروهها خود را در آن ببینند به تفاهم برسیم، در ایران و بهویژه در شرق کوردستان به مشکل و بحران بر خواهیم خورد.
سرهلدان چیا، عضو مجلس پژاک در ادامه به چگونگی اتخاذ استراتژی مشترک و برساخت نیروی دفاعی مشترک پرداخت و گفت: در چنین همایش مشورتی، باید نقاط مشترک سیاسی و استراتژیک مشخص باشد، بهطور مثال یکی از آنها استراتژی مشترک درباره اینکه ما پس از نابودی رژیم چه نوع سیستم سیاسی و اجتماعی میخواهیم و اینکه بتوانیم نیروهای نظامی خود را زیر چتری مشترک جمع کنیم، برای اینکه این نیروها در آینده وسیلهای در جهت جنگ داخلی نشوند چه راهکارهای را باید اتخاذ نماییم. چیزی که ما امروز در جنوب کوردستان همچنان شاهد آن هستیم و در حال تکرار شدن است. در صورت هرگونه تغییری در شرق کوردستان نیروهای نظامی مشترک باید در چارچوبی ملی و نه حزبی و با دیالوگ میان احزاب باید سازماندهی گردد. از نقاط دیگری که بتوان به آن اشاره کرد، دیپلماسی مشترک است که باعث تحکیم جایگاه و پایگاه سیاسی و اجتماعی، خلق کورد نهتنها در شرق کوردستان بلکه در سراسر ایران میگردد و اگر ما بهعنوان احزاب دارای همگرایی معنامندی باشیم میتوانیم در فضای سیاسی داخل ایران با قدرت هرچهتمامتر از مواضع خلقمان دفاع کنیم. برای حل مسائل و گفتگو با دیگر ملتهای ایرانی و حتی ارتباط با خارج احتیاج به دیپلماسی همگن و همگرا داریم. از دیگر وسایلی که به آن نیاز داریم ایجاد یک خبرگزاری مشترک است چون خبرگزاریهای حزبی، جوابگویی نیازهای ما را ندارند و گهگاه خبرهای مندرج در خبرگزاریها به این دلیل که مشترک و منسجم نیستند، موجبات تخریب و سوءاستفادهی رژیم را فراهم نماید. برای همین ایجاد یک خبرگزاری مشترک در آینده، مهم و ضروری است.
عضو مجلس پژاک سرهلدان چیا در پایان صحبتهایش با اشاره به اینکه: پژاک هنگامیکه بحث از استراتژی «خط سوم» مینماید درواقع صحبت از دفاع همهجانبه از منافع خلق کورد است. اکنون در شرایطی بسر میبریم که رژیم استبدادی اسلامی، توانایی پاسخگویی به نیازهای سیاسی-اقتصادی جوامع ایرانی را ندارد و حتی نمیتواند
گذار دموکراتیک
پژاک بازیگری کارا، کارآزموده و توانمند در میدان مبارزات انقلابی است #سرهلدان_چیا، عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان- #پژاک در مورد همایش گفتگوی ملی روژهلات کوردستان که در روزهای اخیر در شهر استکهلم – سوئد برگزار شد، گفتگویی را با برنامه (لاپهره) که از رادیو…
مشکلات و فساد نهادمند موجود درون ارکان نظام را ریشهکن کند و همراستا با آن نیروهای منطقهای و فرا منطقهای نیز قادر به حل این مشکلات نتنها نیستند بلکه عمق و گسترهی بحران را هر چه بیشتر گستردهتر میکنند. ما در اوایل انقلاب خلقهای ایران، شاهد هضم شدن بعضی جریانات در داخل رژیم استبدادی اسلامی ایران بودیم و حتی بعضی از آنها با همکاری دول خارجی مشغول جنگ مسلحانه با رژیم شدند و درنهایت با پایان جنگ هشتساله و کمتر شدن فاصله نیروهای منطقهای با رژیم، کلیه نیروهای که مشغول درگیری با رژیم بودند بهنوعی از میدان خارج شدند و حتی از لحاظ سیاسی و نظامی تصفیه و بیتأثیر شدند. در حال حاضر جنگ میان نیروهای منطقهای و فرا منطقهای و حکومت استبدادی حاکم بر ایران در بیرون و درون مرزهای ایران در جریان است در این چارچوب، نه تغییر و مداخلات که نیروهای منطقهای و فرا منطقهی در ذهن دارند به نفع جوامع ایرانی است و نه ماندن و موجودیت رژیم استبدادی اسلامی ایران به این شکل پاسخگوی خواستههای بهحق مردم ایران و خلق کورد است. پژاک بازیگری کارا، کارآزموده و توانمند در میدان مبارزات انقلابی است و خود را دارای جایگزینهای سیاسی و اجتماعی و اقتصادی تحت نام «خودمدیریتی دموکراتیک» میباشد و بر آن نیز اصراری معنامند و راهبردی دارد. این مشکلی با گفتگوی ما با دیگر احزاب کوردی در حل مسئله کورد در ایران ایجاد نمیکند و بهعکس میتواند ما را در دست یافتن به توافقی برای ایجاد یک سیستم هماهنگ یاری رساند. سیستمی در مورد آن بحث میکنیم باید موردتوافق همه طرفین و احزاب کوردی باشد، مشکلات خلق ما را حل کند و موازین حقوق بشری را رعایت کند و بتواند چارچوبی مدرن و دموکراتیک را برای خلق کورد و خلقهای ایران به همراه بیاورد.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
Forwarded from خبرگزاری فرات | فارسی
🔹یادبود شهدای ماه سپتامبر حزب کارگران کوردستان
🔻کمیته شهدای حزب کارگران کوردستان با انتشار بیانیهای یاد و خاطره شهدای منطقه خاکورک در ماه سپتامبر را که در راه مبارزه آزادی کوردستان به شهادت رسیدهاند گرامیداشت.
بيشتر بخوانيد ...
🔗 https://bit.ly/2npJFKw
🆔 @andpersian
🔻کمیته شهدای حزب کارگران کوردستان با انتشار بیانیهای یاد و خاطره شهدای منطقه خاکورک در ماه سپتامبر را که در راه مبارزه آزادی کوردستان به شهادت رسیدهاند گرامیداشت.
بيشتر بخوانيد ...
🔗 https://bit.ly/2npJFKw
🆔 @andpersian
ANF News
یادبود شهدای ماه سپتامبر حزب کارگران کوردستان
کمیته شهدای حزب کارگران کوردستان، یاد و خاطره رستم جودی عضو کمیته مرکزی پ.ک.ک و عضو کمیته رهبری کنفدرالیسم جوامع کوردستان، علی شیر کوچگیری عضو شورای نظامی نیروهای مدافع خلق، یژاستار و چیچک کیچی ...
رۆژهەڵات حوجرەی بنەڕەتی (سلول بنیادی) کولتور و شوناسی گەلی کوردە، داگیرکەری سەردەم، دوای شەڕی چاڵدران ١٥١٤ و دوای گرێبەستی زەهاو (قەسری شیرین) ١٦٣٩ و لە سیڤەر و لۆزانەوە تا ئیستا دەیەوێت لە کوردستانی گەورە دایببڕێنێت و جیای بکاتەوە!
هاوکات باشوری رۆژهەڵاتی کوردستان (کرماشان، ئیلام، گۆران - هەورام ، لەکستان و...) هەمان رۆڵی بۆ رۆژهەڵات هەیە، واتە: حوجرەی بنەڕەتی کولتور و شوناسی رۆژهەڵاتی کوردستانە، بۆیە داگیرکەری دەیەوێت لە رۆژهەڵات دایببڕێنێت!
پێویستە وشیار بین ئاو بە ئاشی داگیرکەردا نەکەین، کوردستان پێکەوە گوزارە لە هێز، جوانی و حەقیقەت دەکات!
✍ #ئەهوەن_چیاکۆ
🆔 @GozarDemocratic
هاوکات باشوری رۆژهەڵاتی کوردستان (کرماشان، ئیلام، گۆران - هەورام ، لەکستان و...) هەمان رۆڵی بۆ رۆژهەڵات هەیە، واتە: حوجرەی بنەڕەتی کولتور و شوناسی رۆژهەڵاتی کوردستانە، بۆیە داگیرکەری دەیەوێت لە رۆژهەڵات دایببڕێنێت!
پێویستە وشیار بین ئاو بە ئاشی داگیرکەردا نەکەین، کوردستان پێکەوە گوزارە لە هێز، جوانی و حەقیقەت دەکات!
✍ #ئەهوەن_چیاکۆ
🆔 @GozarDemocratic
Forwarded from اتچ بات
یوسف: بازگشت به پیش از ۲۰۱۱ برای سوریه خودکشی است
فوزا یوسف عضو شورای مدیریت جنبش جامعهی دمکراتیک «تَو-دَم» گفت، اردوغان میخواهد سوریه را به پیش از ۲۰۱۱ بازگرداند. همچنین اعلام کرد، علیه عملیات نظامی واکنش آنها واضح است.
فوزا یوسف عضو شورای مدیریت جامعه ی دمکراتیک تو-دم در مصاحبهای با خبرگزاری مزوپتامیا اعلام کرد، نشست ۱۵ سپتامبر که در آنکارا انجام شد، ادامهی آستانه است. وی گفت، "مشخص است هر سه کشور در مقابل تغییرات دمکراتیک خواهند ایستاد و سیستم دولت-ملت را در سوریه حفظ خواهند کرد. آنها خواستار بازگشت به دوران پیش از ۲۰۱۱ به سوریه هستند که این امر برای سوریه خودکشی است."
اردوغان خواستار اجازه برای اشغالگری شد
فوزا یوسف به سخنان رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه در مجمع سازمان ملل در نیویورک اشاره کرد و گفت، "اردوغان امیدوار بود ترامپ اشغالگری آنها را بپذیرد. اما تا آنجایی که ما شاهد بودیم درخواستش مورد پذیرش قرار نگرفت. اردوغان تلاش میکند با خواست خود منطقهی امن را گسترش دهد، اما این اقدام توسط مدیریت شمال و شرق سوریه و همچنین ق.س.د قابل پذیرش نیست."
عملیات نظامی را نخواهیم پذیرفت
یوسف در مورد سیاست اشغالگری اردوغان گفت، "اردوغان در شرایط ناگواری قرار دارد. به ویژه پس از انتخابات شهرداریها و تضعیف نیروی سیاسیاش تلاش میکند دوباره نیرومند شود. برای این امر نیز نیاز به یک پیروزی دارد. اگر در ترکیه انتخاباتی زودهنگام انجام شود، بعید نیست ترکیه به شمال و شرق سوریه حمله کند. میخواهند توسط آوارههها دمگرافی منطقه را تغییر دهند. هیچ کس این شرایط را نخواهد پذیرفت و واکنش خودمدیریتی آشکار و مشخص است."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
فوزا یوسف عضو شورای مدیریت جنبش جامعهی دمکراتیک «تَو-دَم» گفت، اردوغان میخواهد سوریه را به پیش از ۲۰۱۱ بازگرداند. همچنین اعلام کرد، علیه عملیات نظامی واکنش آنها واضح است.
فوزا یوسف عضو شورای مدیریت جامعه ی دمکراتیک تو-دم در مصاحبهای با خبرگزاری مزوپتامیا اعلام کرد، نشست ۱۵ سپتامبر که در آنکارا انجام شد، ادامهی آستانه است. وی گفت، "مشخص است هر سه کشور در مقابل تغییرات دمکراتیک خواهند ایستاد و سیستم دولت-ملت را در سوریه حفظ خواهند کرد. آنها خواستار بازگشت به دوران پیش از ۲۰۱۱ به سوریه هستند که این امر برای سوریه خودکشی است."
اردوغان خواستار اجازه برای اشغالگری شد
فوزا یوسف به سخنان رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه در مجمع سازمان ملل در نیویورک اشاره کرد و گفت، "اردوغان امیدوار بود ترامپ اشغالگری آنها را بپذیرد. اما تا آنجایی که ما شاهد بودیم درخواستش مورد پذیرش قرار نگرفت. اردوغان تلاش میکند با خواست خود منطقهی امن را گسترش دهد، اما این اقدام توسط مدیریت شمال و شرق سوریه و همچنین ق.س.د قابل پذیرش نیست."
عملیات نظامی را نخواهیم پذیرفت
یوسف در مورد سیاست اشغالگری اردوغان گفت، "اردوغان در شرایط ناگواری قرار دارد. به ویژه پس از انتخابات شهرداریها و تضعیف نیروی سیاسیاش تلاش میکند دوباره نیرومند شود. برای این امر نیز نیاز به یک پیروزی دارد. اگر در ترکیه انتخاباتی زودهنگام انجام شود، بعید نیست ترکیه به شمال و شرق سوریه حمله کند. میخواهند توسط آوارههها دمگرافی منطقه را تغییر دهند. هیچ کس این شرایط را نخواهد پذیرفت و واکنش خودمدیریتی آشکار و مشخص است."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
Forwarded from aryentvfarsi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹دیدار هیئت زنان روژاوا با کژار
🔻هیئتی از زنان روژاوای کردستان بە منظور تمهیدات برگزاری سومین کنفرانس ملی زنان کردستان، با شماری از نهاد و جنبش های زنان دیدار بە عمل آوردند.
🔻این هیئت همچنین با جامعە زنان آزاد شرق کردستان کژار برای پیشبرد مبارزات و اتحاد هرچە بیشتر دیدار کردند.
@aryentvfarsi
🔻هیئتی از زنان روژاوای کردستان بە منظور تمهیدات برگزاری سومین کنفرانس ملی زنان کردستان، با شماری از نهاد و جنبش های زنان دیدار بە عمل آوردند.
🔻این هیئت همچنین با جامعە زنان آزاد شرق کردستان کژار برای پیشبرد مبارزات و اتحاد هرچە بیشتر دیدار کردند.
@aryentvfarsi
Forwarded from Aryentv
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚡️هەواڵی گرنگ...
♦️سیامەند موعینی کاردانەوەی توندی نیشاندا دژی پرۆپاگەندەکانی سەر پژاک
🔻بۆ لاواز کردنی پژاک هەندێک لایەن بانگەشەی ئەوە دەکەن کە پەژاک لە گەڵ رژیمی ئێران پەیوەندی هەیە. هاوسەرۆکی پژاک سیامەند موعینی ئەوەی ڕەت کردە و وتی: ئەو کردەوەیانە شێوازێک لە ڕەش کردن و دوژمنکارانەی خودی دەزگای ئیتڵاعاتە.
@aryentvnews
♦️سیامەند موعینی کاردانەوەی توندی نیشاندا دژی پرۆپاگەندەکانی سەر پژاک
🔻بۆ لاواز کردنی پژاک هەندێک لایەن بانگەشەی ئەوە دەکەن کە پەژاک لە گەڵ رژیمی ئێران پەیوەندی هەیە. هاوسەرۆکی پژاک سیامەند موعینی ئەوەی ڕەت کردە و وتی: ئەو کردەوەیانە شێوازێک لە ڕەش کردن و دوژمنکارانەی خودی دەزگای ئیتڵاعاتە.
@aryentvnews
Forwarded from انجمن سبز چیا
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ئەمە تەنیا هاواری مرۆڤێک نییە، ئەمە دەنگی گەردوونە، دەنگی ژیانە، دەنگی ژیانەوەیه، ئەمە هاوار و شینی مێژووی ڕسکانی داربەڕووە سووتاوەکانە، ئەمە دەنگی پشووسواری چرۆ پشکووتاوە سەوزەکانی لێڕەوارە چڕەکانە، ئەمە هەناسە هەڵکێشانی سمۆرەیەکی دیل کراوە، وا بە گڕ و بە تینەوە دەنگ هەڵدێنێ، بچنە هانای دارەسووتاوەکانی نیشتمانم، گوێ ڕابگرن بۆ ئازاری دیل کراوی سمۆرەیەکی بێ هانا، من وێڵ بکەن، خەڵفە سەوزە بەرزەکانی دارستانی دەوەنەکان ڕزگار بکەن، بچن بە گژ گژی گڕدا و نیشتمانمان بڕسکێنن.
ئەمە هاواری نێعەمەت ڕەحمانی_یە، ئەو ڕۆڵە قارەمانەی کە هاواری ئێشی ئەژنۆی، تێکەڵ ببوو بە ناو گڕ و هاواری کپ کراوی دارستان و دەنگ بۆ ژیانەوە هەڵدێنێت و مێژووی شەرمەزاری هەنگاوە سەوزەکانی کرد.
#ئەنجومەنی_سەوزی_چیا
@chya2716
ئەمە هاواری نێعەمەت ڕەحمانی_یە، ئەو ڕۆڵە قارەمانەی کە هاواری ئێشی ئەژنۆی، تێکەڵ ببوو بە ناو گڕ و هاواری کپ کراوی دارستان و دەنگ بۆ ژیانەوە هەڵدێنێت و مێژووی شەرمەزاری هەنگاوە سەوزەکانی کرد.
#ئەنجومەنی_سەوزی_چیا
@chya2716
Forwarded from Aryentv
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
➖ئایا پژاک هەوڵ بۆ ڕووخانی ڕژێمی داگیرکەریی ئێران دەدات یا ڕێگای دیالۆگ لەگەڵی دەگرێتە بەر؟
➖ئامانجی هێرشی بەربڵاوی هەندێک کەس و لایەنی کوردی لە دژی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک چیە؟
♦️هاوسەرۆکی پژاک سیامەند موعینی لەگەڵ وڵامدانەوەی ئەم پرسیارانە ئاماژە بە چەند خاڵێکی گرنگ دەکات.
تەواوی چاوپێکەوتنی سیامەند موعینی لەگەڵ #ئاریەن_تیڤی بە حەجمی کەم
@aryentvnews
➖ئامانجی هێرشی بەربڵاوی هەندێک کەس و لایەنی کوردی لە دژی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک چیە؟
♦️هاوسەرۆکی پژاک سیامەند موعینی لەگەڵ وڵامدانەوەی ئەم پرسیارانە ئاماژە بە چەند خاڵێکی گرنگ دەکات.
تەواوی چاوپێکەوتنی سیامەند موعینی لەگەڵ #ئاریەن_تیڤی بە حەجمی کەم
@aryentvnews
چاوپێکەوتنی هەڤاڵ #جەمیل_بایک لەگەڵ ڕۆژنامەی هاوڵاتی (بەشی دووەم)
http://hawlati.co/page_detail?smart-id=9113
🆔 @GozarDemocratic
http://hawlati.co/page_detail?smart-id=9113
🆔 @GozarDemocratic
hawlati.co
جهمیل بایک بۆ هاوڵاتی: نامهیهكمان بۆ ئەمریکا نووسیوە... پهیوهندیی راستهوخۆ، یان ناڕاستهوخۆ لهگهڵ ئەمریکا بۆ ئێمه كێشه…
Forwarded from Aryentv
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹چاوپێکەوتنی شاندی ژنانی ڕۆژاوا لەگەڵ کەژار
🔻ماوەیەکە شاندێک لە ژنانی رۆژاوای کوردستان بۆ ئامادەکاری سێهەمین کۆنفڕانسی نەتەوەیی لە باشوری کوردستانن و لە گەڵ رێکخراوەکانی ژنان چاوپێکەوتن پێکدێنن. شاندی ژنان لەم دوایانەدا سەردانی کۆمەڵگای ژنانی ئازادی رۆژهەڵاتی کوردستان کەژاریان کرد.
@aryentvnews
🔻ماوەیەکە شاندێک لە ژنانی رۆژاوای کوردستان بۆ ئامادەکاری سێهەمین کۆنفڕانسی نەتەوەیی لە باشوری کوردستانن و لە گەڵ رێکخراوەکانی ژنان چاوپێکەوتن پێکدێنن. شاندی ژنان لەم دوایانەدا سەردانی کۆمەڵگای ژنانی ئازادی رۆژهەڵاتی کوردستان کەژاریان کرد.
@aryentvnews
گذار دموکراتیک
دولت ملت و سیستم شکنجه ✍ #اهون_چیاکو 🆔 @GozarDemocratic
دولت ملت و سیستم شکنجه
✍ #اهون_چیاکو
شکنجە بە تعریف رایج و مرسوم آن بە عملی گفتە میشود کە بهصورت آگاهانە برای درد و آزار رساندن فیزیکی و روحی بە فرد و جامعە اعمال میشود، بدون تردید در بسیاری از مواقع درون ساختارهای دولتی و اقتدارطلب از شکنجە بهعنوان ابزاری جهت اعتراف گیری از مخالفین و متهمین جهت همکاری و انصراف از مخالفت و مبارزە با این نیروها استفاده میشود، ولی این بدین معنا نیست کە شکنجە را صرفا بە شکنجەهای عریان روحی و فیزیکی مخالفان و متهمان در زندان محدود نمود، این نوع شکنجەها صرفا نمودی عریان از کلیت مفهوم شکنجە است کە در سطح زندگی روزانە و اجتماعی از سوی نیروهای مستبد اعمال میشود.
باید شکنجە را با مفهوم کلی آن و نحوە اعمال آن بر فرد و جامعە مورد واکاوی قرار دهیم و صرفا درک از شکنجە را محدود بە پشت دیوارهای زندان و بازداشتگاههای مخوف کە جهت شکستن ارادە مخالفین و اعتراف گیریهای اجباری و وادار کردن فرد بە قبول اتهامات وارده جهت پروندە سازی تصور ننماییم. درواقع نیروهای استیلاگر میخواهند این تقلیل دهی در مورد مفهوم شکنجە را بر فرد و جامعە بقبولانند تا شکنجە با مفهوم کلی آن درک نگردد. دولت و حکومت استعمارگر و استیلاگر اسلامی ایران نە تنها دارای مخوفترین بازداشتگاهها و زندانها برای اعمال هولناکترین شکنجەها است؛ بلکە تمام حوزههای حیات اجتماعی خلقها و جوامع ایران را بە یک زندان و شکنجەگاە تبدیل کردە است کە در این نوشتار سعی میشود نظری بر جنبههای متعدد آن بیفکنیم.
پدیدە شکنجە و روند تاریخی آن
ابتدا لازم میدانم سیری بر تاریخ پدیدە شکنجە داشتە باشم. ما در دوران جامعە طبیعی و نوسنگی شاهد دادهها و شواهدی کە وجود «شکنجە» را دلالت نمایند، نیستیم اما با گذار بە جامعە مردسالار و هیرارشیک در کنار دیگر نامطلوبیها، پدیدە شکنجە هم هویدا میشود، بویژە بر روی زنان، مگر میتوان راندن زن از سوژەگی دوران جامعە طبیعی و نوسنگی را بدون اعمال شکنجە روحی و روانی بە ابژە شدەگی دوران جامعە مردسالار، هیرارشیک، طبقاتی و استعمارگری صورت داد؟ آیا این ابژەگی تحمیل شدە بر زن خود نوعی شکنجە نیست؟
بدون تردید با گذار جامعە هیرارشیک بە جامعە طبقاتی و دولتی در درون شهر، پدیدە شکنجە برای تراکم و انباشت قدرت و سرمایە از سوی خاندانها و کاهنان تشدید مییابد، یعنی تمدن مرکزی کە از «تثلیث شهر، طبقە و دولت» تکوین یافته، زندگی را برای زنان و طبقات تحتانی جامعه بە شکنجەگاهی تبدیل مینماید و کودکان هم به یکی از قربانیان این سیستم شکنجەگر مبدل میشوند، آیا قربانی کردن کودکان در پیشگاه شاهان و کاهنان کە دادهها و روایات بسیاری دال بر اعمال این شکنجە و جنایت وجود دارد را میتوان از دایرە سیستم شکنجە گر خارج نمود؟
با تکوین دولتشهرها و سیستم طبقاتی در درون آنها، راه بر کولونیالیسم(استعمارگری) بدوی گشودە شد و خاندانهای بزرگ جهت گسترش حوزههای قدرت خود بە یکدیگر تاختند و شهرها و جوامع مغلوب مورد شکنجە و آزار قدرتهای غالب و فاتح قرار گرفتند، حملە «گیلگامیش» بە کوهستانهای «زاگرس» و کشتن «هومبابا» با همکاری و خیانت «آنکیدو» را نمیتوان تنها یک داستان و متون متولوژیک عاری از واقعیت قلمداد نمود، در بنیان هر متن متولوژیک یک واقعیت اجتماعی هم نهفتە است. آیا حملە «سارگون» آکادی برای فتح جوامع مجاور جهت ایجاد امپراتوری خاندانی را میتوان بدون اعمال شکنجە بر جوامع متصور شد؟
ما شاهد تصاویر گلی و نقش برجسته تصلیب و پوست کندن انسانها توسط «آشوری»ها هستیم کە بر افراد ممالک مفتوحە و اسیران جنگی اعمال شدە است، آیا میتوانیم در کنار این همە آثار شکنجە، شکنجەهای روانی را بر جوامع به ویژه زنان، کهنسالان و کودکان در آن زمان را متصور نشویم؟ آیا ساخت بناهای عظیم توسط بردگان وادار شدە بە کار اجباری و تا حد مرگ را میتوان نوعی شکنجە قلمداد ننمود؟ همگی ما شنیدەایم کە در ساخت اهرام مصر و طرحهای مشابە چگونە بردگان بیجان و نیمەجان را بدون هیچ ترحمی در لابهلای دیوارها و سنگها میگذاردند.
حتی نمیتوانیم اعمال شکنجە در تاریخ را در برابر پیروان ادیان در دوران بردهداری، مانند شکنجە پیروان «ابراهیم» از سوی «نمرود» و راندن آنها از سرزمینشان بە سرزمینهای غربت و مصائبی را کە در طول راە دچار آن میشوند، راندن «موسی» و پیروانش توسط «فرعون»، بە صلیب کشیدن «عیسی» و پیروانش، شکنجە یاران «محمد» در بدو اسلام مانند اعمال شکنجەهای طاقتفرسا بر عمارها، سمیەها، بلالها و … را از نظر دور داشت؟
همچنین در دوران فئودالیته کە دیگر دین بە ایدئولوژی طبقە حکام و سیستم تمدن مرکزی و قدرتگرا تبدیل شدە در خاورمیانە زیر لوای اسلام قدرتگرا شاهد نمونههای بارزی از شکنجەهای فردی و اجتماعی و روحی هستیم کە نمونههایی همانند قتلعام و ذبح قبیلە «بنی قریضە» در زمان خود محمد، قتلعام
✍ #اهون_چیاکو
شکنجە بە تعریف رایج و مرسوم آن بە عملی گفتە میشود کە بهصورت آگاهانە برای درد و آزار رساندن فیزیکی و روحی بە فرد و جامعە اعمال میشود، بدون تردید در بسیاری از مواقع درون ساختارهای دولتی و اقتدارطلب از شکنجە بهعنوان ابزاری جهت اعتراف گیری از مخالفین و متهمین جهت همکاری و انصراف از مخالفت و مبارزە با این نیروها استفاده میشود، ولی این بدین معنا نیست کە شکنجە را صرفا بە شکنجەهای عریان روحی و فیزیکی مخالفان و متهمان در زندان محدود نمود، این نوع شکنجەها صرفا نمودی عریان از کلیت مفهوم شکنجە است کە در سطح زندگی روزانە و اجتماعی از سوی نیروهای مستبد اعمال میشود.
باید شکنجە را با مفهوم کلی آن و نحوە اعمال آن بر فرد و جامعە مورد واکاوی قرار دهیم و صرفا درک از شکنجە را محدود بە پشت دیوارهای زندان و بازداشتگاههای مخوف کە جهت شکستن ارادە مخالفین و اعتراف گیریهای اجباری و وادار کردن فرد بە قبول اتهامات وارده جهت پروندە سازی تصور ننماییم. درواقع نیروهای استیلاگر میخواهند این تقلیل دهی در مورد مفهوم شکنجە را بر فرد و جامعە بقبولانند تا شکنجە با مفهوم کلی آن درک نگردد. دولت و حکومت استعمارگر و استیلاگر اسلامی ایران نە تنها دارای مخوفترین بازداشتگاهها و زندانها برای اعمال هولناکترین شکنجەها است؛ بلکە تمام حوزههای حیات اجتماعی خلقها و جوامع ایران را بە یک زندان و شکنجەگاە تبدیل کردە است کە در این نوشتار سعی میشود نظری بر جنبههای متعدد آن بیفکنیم.
پدیدە شکنجە و روند تاریخی آن
ابتدا لازم میدانم سیری بر تاریخ پدیدە شکنجە داشتە باشم. ما در دوران جامعە طبیعی و نوسنگی شاهد دادهها و شواهدی کە وجود «شکنجە» را دلالت نمایند، نیستیم اما با گذار بە جامعە مردسالار و هیرارشیک در کنار دیگر نامطلوبیها، پدیدە شکنجە هم هویدا میشود، بویژە بر روی زنان، مگر میتوان راندن زن از سوژەگی دوران جامعە طبیعی و نوسنگی را بدون اعمال شکنجە روحی و روانی بە ابژە شدەگی دوران جامعە مردسالار، هیرارشیک، طبقاتی و استعمارگری صورت داد؟ آیا این ابژەگی تحمیل شدە بر زن خود نوعی شکنجە نیست؟
بدون تردید با گذار جامعە هیرارشیک بە جامعە طبقاتی و دولتی در درون شهر، پدیدە شکنجە برای تراکم و انباشت قدرت و سرمایە از سوی خاندانها و کاهنان تشدید مییابد، یعنی تمدن مرکزی کە از «تثلیث شهر، طبقە و دولت» تکوین یافته، زندگی را برای زنان و طبقات تحتانی جامعه بە شکنجەگاهی تبدیل مینماید و کودکان هم به یکی از قربانیان این سیستم شکنجەگر مبدل میشوند، آیا قربانی کردن کودکان در پیشگاه شاهان و کاهنان کە دادهها و روایات بسیاری دال بر اعمال این شکنجە و جنایت وجود دارد را میتوان از دایرە سیستم شکنجە گر خارج نمود؟
با تکوین دولتشهرها و سیستم طبقاتی در درون آنها، راه بر کولونیالیسم(استعمارگری) بدوی گشودە شد و خاندانهای بزرگ جهت گسترش حوزههای قدرت خود بە یکدیگر تاختند و شهرها و جوامع مغلوب مورد شکنجە و آزار قدرتهای غالب و فاتح قرار گرفتند، حملە «گیلگامیش» بە کوهستانهای «زاگرس» و کشتن «هومبابا» با همکاری و خیانت «آنکیدو» را نمیتوان تنها یک داستان و متون متولوژیک عاری از واقعیت قلمداد نمود، در بنیان هر متن متولوژیک یک واقعیت اجتماعی هم نهفتە است. آیا حملە «سارگون» آکادی برای فتح جوامع مجاور جهت ایجاد امپراتوری خاندانی را میتوان بدون اعمال شکنجە بر جوامع متصور شد؟
ما شاهد تصاویر گلی و نقش برجسته تصلیب و پوست کندن انسانها توسط «آشوری»ها هستیم کە بر افراد ممالک مفتوحە و اسیران جنگی اعمال شدە است، آیا میتوانیم در کنار این همە آثار شکنجە، شکنجەهای روانی را بر جوامع به ویژه زنان، کهنسالان و کودکان در آن زمان را متصور نشویم؟ آیا ساخت بناهای عظیم توسط بردگان وادار شدە بە کار اجباری و تا حد مرگ را میتوان نوعی شکنجە قلمداد ننمود؟ همگی ما شنیدەایم کە در ساخت اهرام مصر و طرحهای مشابە چگونە بردگان بیجان و نیمەجان را بدون هیچ ترحمی در لابهلای دیوارها و سنگها میگذاردند.
حتی نمیتوانیم اعمال شکنجە در تاریخ را در برابر پیروان ادیان در دوران بردهداری، مانند شکنجە پیروان «ابراهیم» از سوی «نمرود» و راندن آنها از سرزمینشان بە سرزمینهای غربت و مصائبی را کە در طول راە دچار آن میشوند، راندن «موسی» و پیروانش توسط «فرعون»، بە صلیب کشیدن «عیسی» و پیروانش، شکنجە یاران «محمد» در بدو اسلام مانند اعمال شکنجەهای طاقتفرسا بر عمارها، سمیەها، بلالها و … را از نظر دور داشت؟
همچنین در دوران فئودالیته کە دیگر دین بە ایدئولوژی طبقە حکام و سیستم تمدن مرکزی و قدرتگرا تبدیل شدە در خاورمیانە زیر لوای اسلام قدرتگرا شاهد نمونههای بارزی از شکنجەهای فردی و اجتماعی و روحی هستیم کە نمونههایی همانند قتلعام و ذبح قبیلە «بنی قریضە» در زمان خود محمد، قتلعام
گذار دموکراتیک
دولت ملت و سیستم شکنجه ✍ #اهون_چیاکو 🆔 @GozarDemocratic
هایی کە توسط لشکرکشیهای اسلام بعد از او، لشکرکشیهای بنیامیە بویژە بە فرماندهی اشخاص سفاکی مانند «حجاج بن یوسف» و… کە دارای اعمال شکنجەهای دهشتناک بودە است همچنین در زمان استقرار خلافت عباسی شاهد شکنجەهایی با مواردی مشخص مانند شکنجە «بابک خرمدین»، «منصور حلاج» و یارانشان هستیم و در کنار این موارد شکنجەهای گستردە فردی و جمعی، روحی و فیزیکی هستیم. در دوران استقرار عثمانی، صفوی و حکومتهای متعاقب آنهم شاهد موارد مشخص و فضای عمومی زجرآور و توام با شکنجە هستیم. در غرب نیز در انجام «اسکولاستیک» مسیحی در چارچوب تمدن مرکزی و در دوران تفتیش عقاید شاهد شکنجەهای دهشتناکی همانند سوزاندن، بە صلیب کشیدن، بە گیوتن سپردن و… کە سوزاندن «برونو» از موارد بارز آن میباشد، هستیم.
بدون تردید تمدن مرکزی و قدرتگرا در کنار هجمە بە زنان، انسان و جامعە آزاد، طبیعت هم عنصر سوم اعمال شکنجە و هجمە است، بدون تردید نمیتوان طبیعت، جامعە، انسان و بویژە زنان ر از هم منفک نمود و هرگونە هجمە و اعمال شکنجە بر هریک از این عناصر دیگری را نیز دربر می گیرد. افراد و جوامع خواهان حیاتی آزاد و قرار گرفتن در خارج از گسترە این سیستم شکنجه گر باشند، ناچار بە کوهها و دشتها پناە ببرند و مشقاتی متحمل شوند کە نمیتوان این را نیز بخشی از شکنجە سیستم حاکم قلمداد ننمود و این تنها مبارزە و مقاومت است که بە مشقات اسکان در دشت و کوە تسکین بخشیدە است.
شکنجە در عصر مدرنیتە کاپیتالیسم
بدون تردید همانطور کە در عصر مدرنیتە کاپیتالیسم تراکم، تمرکز قدرت و سرمایە بە حد اعلاء رسیده و اعمال شکنجە در حوزەهای فردی و اجتماعی از لحاظ جسمی و روحی شدت بیشتری یافته است و حتی شکنجەگری بە یک حرفە مبدل شده و دورههای آموزشی برای کارکنان شکنجەگر دایر شد، ابزارها و فناوری شکنجە بازتولید و اماکن و زندانهای مخوف انفرادی و عمومی ساختە شدند. یعنی فناوری، رویەهای آموزشی و معماری را هم در راستای خدمت به ارتقای پدیدە شکنجە بە کار بستند. البتە نەتنها شکنجههای عریان و در اماکن محدود، بلکە مدرنیتەی کاپیتالیسم با سە پایە نگهدارندە و اساسی خود یعنی «کاپیتالیسم، دولت-ملت و صنعتگرایی» گسترە حیات بشر را بە زندان و شکنجە تبدیل میکند.
کاپیتالیسم بهعنوان یکی از سە پایە مدرنیتە سرمایه داری با سە مرحلە خود یعنی مرکانتالیسم(بازاربستگرایی یا سوداگری)، کاپیتالیسم صنعتی و سرمایە مالی و رویکردهای سیاسی و استعمارگرایانەی خود و منطبق با این مراحل یعنی کولونیالیسم، امپریالیسم و گلوبالیسم خود مروج خشونت و شکنجە بودە است.
مگر کسی می تواند پیشبرد کولونیالیسم، رویکرد سیاسی کاپیتالیسم در دوران مرکانتالیسم ، تجارت مبتنی بر سود را بە عنوان مرحلە اول کاپیتالیسم، در آفریقا، استرالیا، آمریکا، هندوستان و …، باوجود ضبط موارد متعدد اعمال شکنجە مربوط بە این دوران را بدون اعمال شکنجە روحی و جسمی بە فرد و جامعە این سرزمینهاا متصور شود. امپریالیسم بهعنوان رویکرد سیاسی مرحلە دوم مدرنیتە کاپیتالیسم یعنی سرمایه داری صنعتی، وضعیت حیات انسان را بغرنجتر کرد کە در این دورە خاورمیانە هم طعمە استعمارگری گردید. در این دوران ما شاهد بروز دو جنگ جهانی گستردە و تعداد بیشماری جنگ منطقەای و محلی هستیم کە هر یک از این جنگها در گسترە خود شکنجەگاهی را برای فرد و جامعە در هردو بعد جسمی و فیزیکی ایجاد نمود. بناهایی مخوف و ابزارآلات شکنجە در این مرحلە بە وحشتناکترین سطح خود رسید و چنان شگردهایی برای شکنجە بەکار بستە شد کە زبان از گفتن و تعریف آن عاجز میماند. امروزە استعمار نو با نقاب گلوبالیسم (جهانیشدن) بهعنوان رویکرد سیاسی مرحلە سوم کاپیتالیسم یعنی سرمایە مالی و از طریق مجازی کردن پول و پیکار برای کسب پول و سود بیشتر از طریق بازارهای بورس جزر و مد رسیدن بە سرمایه را بە یک شکنجه گاە تبدیل کردە و فشارهای روانی و روحی بی نهایتی را بە جامعە تحمیل نمودە، بلکە کل حوزههای حیات را برای اکثریت جامعە بە یک فضای زندان مانند تبدیل کردە است.
دولت ـ ملت
دولت ـ ملت یکی دیگر از سە پایە نگهدارندە مدرنیتە کاپیتالیسم، کە ساختاری طراحی شدە برای کسب سود و قدرت است، باهدف برساخت ملت تک تیپ و از میان برداشتن هزاران فرهنگ، ملیت و زبان متفاوت شده است. با ماشین بروکراسی غولآسای خود بە قول «ماکس وبر» “قفس آهنینی” برای جامعە ساختە است. بیشتر از هر دورانی فاصلە طبقە و ملیت فرادست و فرودست را ازدیاد و تعمیق بخشیدە و وسیلەای سیاسی برای بروز جنگهای جهانی، منطقەای و محلی از طریق فاشیسم و شونیسم طبقاتی و ملی بودە است. آیا میتوان تمام این رویکردها و ستمهای صورت گرفتە توسط دولت ـ ملت، بویژە در خاورمیانە را اسباب اعمال شکنجەهای فردی و اجتماعی ازلحاظ جسمی و روحی برنشمرد؟ در کنار آن واقفیم کە در هیچ یک از اشکال دولت بە اندازە دوران دولت ـ ملت اماکن و ا
بدون تردید تمدن مرکزی و قدرتگرا در کنار هجمە بە زنان، انسان و جامعە آزاد، طبیعت هم عنصر سوم اعمال شکنجە و هجمە است، بدون تردید نمیتوان طبیعت، جامعە، انسان و بویژە زنان ر از هم منفک نمود و هرگونە هجمە و اعمال شکنجە بر هریک از این عناصر دیگری را نیز دربر می گیرد. افراد و جوامع خواهان حیاتی آزاد و قرار گرفتن در خارج از گسترە این سیستم شکنجه گر باشند، ناچار بە کوهها و دشتها پناە ببرند و مشقاتی متحمل شوند کە نمیتوان این را نیز بخشی از شکنجە سیستم حاکم قلمداد ننمود و این تنها مبارزە و مقاومت است که بە مشقات اسکان در دشت و کوە تسکین بخشیدە است.
شکنجە در عصر مدرنیتە کاپیتالیسم
بدون تردید همانطور کە در عصر مدرنیتە کاپیتالیسم تراکم، تمرکز قدرت و سرمایە بە حد اعلاء رسیده و اعمال شکنجە در حوزەهای فردی و اجتماعی از لحاظ جسمی و روحی شدت بیشتری یافته است و حتی شکنجەگری بە یک حرفە مبدل شده و دورههای آموزشی برای کارکنان شکنجەگر دایر شد، ابزارها و فناوری شکنجە بازتولید و اماکن و زندانهای مخوف انفرادی و عمومی ساختە شدند. یعنی فناوری، رویەهای آموزشی و معماری را هم در راستای خدمت به ارتقای پدیدە شکنجە بە کار بستند. البتە نەتنها شکنجههای عریان و در اماکن محدود، بلکە مدرنیتەی کاپیتالیسم با سە پایە نگهدارندە و اساسی خود یعنی «کاپیتالیسم، دولت-ملت و صنعتگرایی» گسترە حیات بشر را بە زندان و شکنجە تبدیل میکند.
کاپیتالیسم بهعنوان یکی از سە پایە مدرنیتە سرمایه داری با سە مرحلە خود یعنی مرکانتالیسم(بازاربستگرایی یا سوداگری)، کاپیتالیسم صنعتی و سرمایە مالی و رویکردهای سیاسی و استعمارگرایانەی خود و منطبق با این مراحل یعنی کولونیالیسم، امپریالیسم و گلوبالیسم خود مروج خشونت و شکنجە بودە است.
مگر کسی می تواند پیشبرد کولونیالیسم، رویکرد سیاسی کاپیتالیسم در دوران مرکانتالیسم ، تجارت مبتنی بر سود را بە عنوان مرحلە اول کاپیتالیسم، در آفریقا، استرالیا، آمریکا، هندوستان و …، باوجود ضبط موارد متعدد اعمال شکنجە مربوط بە این دوران را بدون اعمال شکنجە روحی و جسمی بە فرد و جامعە این سرزمینهاا متصور شود. امپریالیسم بهعنوان رویکرد سیاسی مرحلە دوم مدرنیتە کاپیتالیسم یعنی سرمایه داری صنعتی، وضعیت حیات انسان را بغرنجتر کرد کە در این دورە خاورمیانە هم طعمە استعمارگری گردید. در این دوران ما شاهد بروز دو جنگ جهانی گستردە و تعداد بیشماری جنگ منطقەای و محلی هستیم کە هر یک از این جنگها در گسترە خود شکنجەگاهی را برای فرد و جامعە در هردو بعد جسمی و فیزیکی ایجاد نمود. بناهایی مخوف و ابزارآلات شکنجە در این مرحلە بە وحشتناکترین سطح خود رسید و چنان شگردهایی برای شکنجە بەکار بستە شد کە زبان از گفتن و تعریف آن عاجز میماند. امروزە استعمار نو با نقاب گلوبالیسم (جهانیشدن) بهعنوان رویکرد سیاسی مرحلە سوم کاپیتالیسم یعنی سرمایە مالی و از طریق مجازی کردن پول و پیکار برای کسب پول و سود بیشتر از طریق بازارهای بورس جزر و مد رسیدن بە سرمایه را بە یک شکنجه گاە تبدیل کردە و فشارهای روانی و روحی بی نهایتی را بە جامعە تحمیل نمودە، بلکە کل حوزههای حیات را برای اکثریت جامعە بە یک فضای زندان مانند تبدیل کردە است.
دولت ـ ملت
دولت ـ ملت یکی دیگر از سە پایە نگهدارندە مدرنیتە کاپیتالیسم، کە ساختاری طراحی شدە برای کسب سود و قدرت است، باهدف برساخت ملت تک تیپ و از میان برداشتن هزاران فرهنگ، ملیت و زبان متفاوت شده است. با ماشین بروکراسی غولآسای خود بە قول «ماکس وبر» “قفس آهنینی” برای جامعە ساختە است. بیشتر از هر دورانی فاصلە طبقە و ملیت فرادست و فرودست را ازدیاد و تعمیق بخشیدە و وسیلەای سیاسی برای بروز جنگهای جهانی، منطقەای و محلی از طریق فاشیسم و شونیسم طبقاتی و ملی بودە است. آیا میتوان تمام این رویکردها و ستمهای صورت گرفتە توسط دولت ـ ملت، بویژە در خاورمیانە را اسباب اعمال شکنجەهای فردی و اجتماعی ازلحاظ جسمی و روحی برنشمرد؟ در کنار آن واقفیم کە در هیچ یک از اشکال دولت بە اندازە دوران دولت ـ ملت اماکن و ا