ار وکلا را بدهند. کمیته منع شکنجه اتحادیه اروپا نیز ناگزیر از عزیمت به زندان ها و امرالی شده تا وضعیت را بررسی کند. وزیر دادگستری ترکیه نیز طی بیانیه‌ای اظهار داشت که برای ملاقات با وی [رهبر آپو] هیچ قانونی ایجاد محدودیت نمی‌کند. وکلا می‌توانند دیدارها را انجام دهند. عده‌ای گفتند که حصر باید به صورت عملی خاتمه پذیرد. در ین رابطه نه فقط باید به صورت قانونی، بلکه باید به صورت عملی نیز خاتمه یابد. زیرا به صورت عملی نیز این انزوا تحمیل می‌شود. با در نظر داشتن زمان عزیمت هیات ‌سی‌پی‌تی، اظهار نظر وزیر دادگستری ترکیه و عزیمت وکلا به امرالی نتیجه‌ای مشهود می‌شود: برخی از نیروهای خارجی نیز خواهان خاتمه دادن به انزوا شده‌اند. از طرف دیگر؛ مشروعیت اعتصاب غذاهای زندانها، در ترکیه به همه قبولانیده است که بدین شیوه ترکیه نمی‌تواند حفظ شود، در ترکیه نیز عده‌ای چنین مساله و خواستی را مطرح کردند. ترکیه ناگزیر شد این گام را به پیش گذارد. نباید این وضعیت به شکل پیشین ادامه می‌یافت. نباید بار دیگر قوانین خود را نقض نماید. درچنین صورتی نه ما و نه خلق کرد این مساله را نخواهد پذیرفت. در چنین صورتی نیروهای دمکراسی‌خواه و نه ضد فاشیستی این مساله را قبول نخواهند کرد. هیچ کس را یارای زیستن در حصر و قبول آن نیست.

آقای باییک؛ در دیدار ۲ ماه مه، رهبر خلق کرد به بیانیه سال ۲۰۱۳ اشاره کرد. اکنون نیز اعتصاب‌ها خاتمه پذیرفته‌اند. از مقطع کنونی به بعد، مسئولان ترک مبارزه و خصوصا برای دمکراتیزاسیون ترکیه را باید چگونه درک کنند؟ شما به عنوان جنبش این مقطع را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در صورت عدم تحقق آزادی و دمکراتیزاسیون در ترکیه، مشکلات حل نخواهند شد

رهبر آپو و جنبش ما، در برهه‌های فراوانی اعلام آتش‌بس نموده است. چرا؟ زیرا رهبر آپو می‌خواهد در ترکیه دمکراتیزاسیون تحقق یابد. اگر مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ترکیه حل نشوند، ذهنیت دمکراتیک در ترکیه تعمیق نگردد، در ترکیه آزادی پدیدار نگشته و هیچگاه دمکراتیک نخواهد شد، مشکلات موجود به راه حل دست نیافته و بیش از پیش تعمیق خواهند شد. ترکیه با مشکلات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی دست به گریبان بوده و تمامی این مشکلات با جنگ علیه کردها در ارتباط هستند. با جنگ علیه کردها، به جنگ علیه تمامی نیروهای دمکراتیک دست می‌زنند. در صورتی‌که ذهنیت‌ها تغییر نیابند، ترکیه هیچگاه از دست جنگ رهایی نخواهد یافت. امروزه خصوصا مشکلات اقتصادی تعمیق گشته و با تداوم این جنگ ترکیه هیچگاه از دست آن رهایی نخواهد یافت. ترکیه بیش از پیش در گرداب این مشکلات درخواهد افتاد. دچار مشکلات مهلکی می‌گردد. اردوغان-باخچلی همواره می‌گویند: مساله بقاع در جریان است. برای خودشان مساله‌تراشی می‌کنند. غیر از خودشان هیچ کس مساله‌تراشی نمی‌کند. خودشان در حال تجزیه ترکیه هستند. در صورت نگاهی به تاریخ ترکیه می‌بینیم که این کشور هیچ زمانی تا کنون دچار تجزیه و پراکندگی نشده ست. هیچگاه تا کنون دچار مشکلات سیاسی، اجتماعی عمیق نشده است. این امر نیز نشات گرفته از سیاست آنهاست. همه بر چنین امری واقف هستند. هیچ کسی همانند اردوغان-باخچلی این امر را تعمیق نبخشیده‌اند. سیاست جنگی آنها این مسائل را برای آنها رقم می‌زند. در انتخابات اخیر نیز خلق تصمیم خود را گرفته و علنا اعلام نموده است که: ما چنین حکومتی را نمی‌خواهیم. این حکومت حیات ما را تهدید می‌کند. زندگی را بر ما تلخ نموده است. اگر چنین مشکلاتی وجود دارند، در نتیجه‌ی وجود چنین حکومتی است. این پیامی است که آشکارا بیان شده است.



🆔 @GozarDemocratic



👇👇👇

👆👆👆


در صورتیکه ترکیه قدمهایی بردارد، رهبر آپو برای حل مسائل آمادگی دارد


رهبر آپو اکنونی دریافته است که سیاست‌ورزی موجود می‌تواند به فاجعه‌ای بزرگ منتهی شود. رهبر آپو بار دیگر به مسئولیت خود عمل نموده است، همانند دفعات پیشین؛ همانند برهه‌های پیشین که درصدد برآمده بود از طریق سیاسی-دمکراتیک و از راه صلحی شرافتمندانه به مسئولیت خویش عمل نماید. بدین منظور در ۲ ماه مه از طریق وکلای خود برای خلقها در چند ماده اعلامیه‌ای صادر نمود. این اعلامیه خطاب به نیروهای دمکراسیخواه، و خطاب به خلقهای دیگر ترکیه نیز بود. در این بیانیه به ۷ ماده اشاره نمود. این بیانیه را در راستای تغییر ذهنیت موجود در ترکیه اعلام داشت. زیرا این ذهنیت دمکراتیک نیست. این ذهنیت باعث گسترش دمکراسی نمی‌شود. جنگ طلبانه است. برای ترکیه در خارج از این کشور احترامی برجای نگذارده است. پیوندهای ترکیه را با خارج برهم زده است. این پیوندها را معلق گذارده است. باعث شده است که ترکیه با مشکلات سنگینی دست به گریبان باشد. این موارد را می‌توان دلایل اشاره رهبر آپو بر این ۷ ماده برشمرد. به منظور حذف ذهنیت انکار و امحا بود. به منظوز تاکید بر ذهنیت دمکراسی بوده و همه باید بر این بعد متمرکز شوند. بدون جنگ و از طریق دیالوگ است که مشکلات حل خواهند شد. در چنین وضعیتی است که همگان می‌توانند در صلح با یکدیگر برادروار همزیستی داشته باشند. در صورتیکه دولت ترک گامهایی را در این رابطه بردارد، رهبر آپو آماده است که مشکلات را حل نماید. دولت ترک تا به کنون بر تداوم جنگ تاکید دارد. بر پیگیری سیاست امحا و انکار تاکید می‌نماید. رهبر آپو دهها بار بر این مساله تاکید و در عمل ان را به اثبات رسانده است. به صورت یکطرفه به اعلام آتش بس دست زده است. رهبر آپو مسئولیت تاریخی خود را تقبل کرده است. او هم در ترکیه و هم در خارج از ترکیه علیه فاشیسم است؛ دمکراسیخواهان دریافته‌اند که رهبر آپو با حس برخورداری از مسئولیت عمل می‌نماید.

آقای باییک؛ دیدارهای به عمل آمده در امرالی بسیار مورد بحث و گفتوگو قرار گرفته‌اند، برخی براین نظر هستند که کردها و حکومت آ.ک.پ در ارتباط با انتخابات در استانبول توافق کرده‌اند. نظرات فراوانی در اینباره مطرح می‌گردند. شما در این رابطه چه نظری دارید؟

دیدارها هیچ رابطه‌ای با انتخابات ندارند، درصدد فریب و اغوای کردها و نیروهای دمکراتیک هستند. برخی براین باورند که این دیدارها به منظور زمینه‌سازی برای انتخابات استانبول انجام شده‌اند. در راستای اقدامات انجام شده این اعلام نظرها صحیح نیستند. هیچ ارتباطی با این مساله ندارد. ترکیه به نقض حقوق دست زده است. از همین رو این مبارزه مشروعیت یافت. این مبارزه برای تحقق قوانین صورت گرفت. اعتصاب کنندگان می‌گفتند: ما حاضر به پذیرش این مساله نیستیم. در اعتراض به فشار و حمله علیه کردها این مبارزه صورت گرفت. عدالت نقض می‌شد. دفاع از خود حقی مشروع بود. به همین منظور همه بر این باور بودند که باید به بیعدالتی پایان داده شود. برای انتخابات نیز درصدد هستند مساله را برای برخی از کردها ماست مالی کنند. برای آنکه کردها را اغوا کرده و فریب دهند. تا نیروهای دمکراسیخواه را در حاشیه گذاشته و دمکراتیزاسیون در ترکیه تحقق نیابد. در صورتیکه دمکراتیزاسیون در ترکیه صورت نگیرد، مساله کرد نیز به راه حلی دست نمی‌یابد. ذهنیتی که کردها را نمی‌پذیرد، ذهنیتی که نابودی کردها را مبنا قرار می‌دهد؛ کردها خود به تمامی بر چنین ذهنیتی واقف هستند. تا زمانی که این ذهنیت دچار تغییر نشود، امکان حل مساله کرد وجود ندارد. در این انتخابات باید دقت شود که چه کسی درصدد حل مساله کرد برآمده است، چه کسی درصدد است در مقابل فاشیسم قرار بگیرد، چه کسی خواهان پایان دادن به حاکمیت آ.ک.پ/ م.ه.پ است.

آقای باییک؛ بعد از انتخابات ۳۱ مارس، انتخابات در استانبول مجددا برگزار گشته و حکومت حزب عدالت و توسعه تلاش دارد تا بار دیگر شهرداری استانبول را در دست بگیرد. در این رابطه آ.ک.پ درصدد خرید زمان است. بعد از دیدارهای انجام شده با رهبرآپو، انتخابات ۲۳ ژوئن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ بر این باور هستید که این انتخابات دمکراسی را به دنبال خواهد داشت؟ آینده را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

حزب دمکراتیک خلق‌ها حزبی ترکیه‌ای است، در داخل ترکیه فعالیت می‌کند. این حزب درصدد پیشبرد دمکراسی است. این حزب از نقائصی برخوردار است، با این وجود در راستای دمکراتیزاسیون فعالیت می‌نماید. در جریان انتخابات بر مبنای دمکراسی، استراتژی خود را به پیش برده است. این استراتژی به نتیجه دست یافت. اما ذهنیت موجود در ترکیه در ضدیت با دمکراسی و آزادی قرار دارد. زیرا در ترکیه مساله کرد در جریان است. تا زمانیکه در ترکیه سیاستهای ضد کردی از میان برداشته نشوند، سیاستهای ضد دمکراتیک تداوم خواهند یافت. این سیاستها علیه آزادی و دمکراسی قرار

دارند. به منظور پایان دادن به این سیاست، حزب دمکراتیک خلقها پروژه خود را پیش برده است. به منظور از میان برداشتن سیاست انکار و امحای خلق کرد، به منظور همزیستی و زندگی برادروار همه با آزادی، بر مبنای فرهنگ و هویت خود این سیاست در پیش گرفته شده است. اگر حزب دمکراتیک خلقها با چنین حملاتی روبرو می‌شود به دلیل در پیش گرفتن چنین سیاستهایی است.

ذهنیت موجود در ترکیه در ضدیت با دمکراسی و آزادی قرار دارد


حزب دمکراتیک خلقها در ترکیه سیاستهای خلقی را به پیش می‌برد. این ذهنیت اراده خلقها را نمی‌پذیرد، حزب دمکراتیک خلقها، شهرداران خود را برگزیده است. اما حاکمیت آ.ک.پ از پذیرش نتایج انتخابات سر باز می زند. چنین انکاری از هیچ ارتباطی با قانون برخوردار نیست. در ترکیه نهادهای انتخاباتی، هیات انتخاباتی این امر را پذیرفته و به رغم تمامی این موارد حزب دمکراتیک خلقها به این نتایج دست یافته است. هیات عالی انتخابات اعلام می‌کند که من قادر به ابلاغیه شروع به کار نیستم؛ اراده هیات عالی انتخابات به رسمیت شناخته نمی‌شود. دستاوردهای انتخابات را نیز به رسمیت نمی‌شناسند. می‌گویند ما عشق خلق را به رسمیت نمی‌شناسیم. عشق و اراده خلق کرد به رسمیت شناخته نمی‌شود. تحت عنوان منصوبان و قیمها شهرداران را اخراج می‌کنند. ابلاغیه‌های شروع بکار برای آنان صادر نمی‌شود. در عوض منصوبان و گماشتگان خود را به شهرداریها منصوب می‌کنند. علیه کردها سیاستهای فرادستانه را به کار می‌بندند. شهرداریهایی که حزب دمکراتیک خلقها به ان دست یافته است را دوباره از کردها می‌گیرند. سیاست پیشین انتصاب گماشتگان خود را تداوم می‌بخشند، از همین رو باید خلق کرد و نیروهای دمکراسیخواه این واقعیت را درک کنند.

کردها و نیروهای دمکراسی دقت کنند، سیاست گماشتگان و قیم‌ها همچنان ادامه دارد


اگر نهادهای انتخاباتی در ۳۱ مارس عشق و اراده کردها را در برخی از مناطق نپذیرفتند، در کردستان با لشکریان، با نیروهای پلیس توانستند چند شهرداری را در اختیار بگیرند، اگر در مقابل این رویه موضعگیری می‌شد، انتخابات استانبول را نیز نمی‌پذیرفتند، وضعیت به گونه‌ای دیگر رقم می‌خورد؛ در میان کردها و نیروهای چپ ترکیه هیچ کس در مقابل این عمل موضع نگرفت؛ از همین رو جسارت گرفته و انتخابات استانبول باطل اعلام شد. به منظور ممانعت از عزیمت ترکیه به سوی فاجعه، باید کردها و نیروهای دمکراسی اراده خود را در عمل تحقق بخشند. چنین امری هم برای شهرداریها در کردستان و هم نیز برای انتخابات استانبول در مواجهه و ضدیت با فاشیسم بسیار مهم است. آنها نمی‌خواهند استانبول را به نیروهای دمکراسی بدهند، دوباره تلاش می‌کنند شهرداریهای کردستان را نیز تحت کنترل خود بگیرند. از هم اکنون برای این مساله تمهیداتی می‌اندیشند. در مقابل درب ورودی برخی از شهرداریها دستگاههایی را نصب کرده‌اند؛ فشار دستگیریها همچنان ادامه دارند. در تمامی نقاط در حال استقرار نیروهای نظامی و پلیس هستند. هر روز عده‌ای را اخراج و ابلاغیه‌های آنان را فسخ می‌کنند. آنها سیاست گماشتگان و نصب شهرداران را تداوم می‌بخشند. باید از طریق کنش‌ورزیهای اجتماعی در مقابل این سیاست گماشتگان مقاومت شده و این سیاستها متوقف شوند.

ادامه دارد ...



ANF



🆔 @GozarDemocratic

باییک: ترکیه در ابعاد اقتصادی، سیاسی و اطلاعاتی، جنوب کردستان را اشغال کرده است- بخش دوم و پایانی


... لازم است که احزاب جنوب کردستان و خلقمان در جنوب کردستان این نکته را درک کنند که دشمنان حزب کارگران کردستان، دشمنان خلق کرد و دشمنان خلقمان در جنوب کردستان نیز هستند ...




🆔 @GozarDemocratic

باییک: ترکیه در ابعاد اقتصادی، سیاسی و اطلاعاتی، جنوب کردستان را اشغال کرده است- بخش دوم و پایانی



جمیل باییک ریاست کمیته‌ی رهبری ک.ج.ک با شرکت در برنامه روژفا ولات تلویزیون سترک پرسشهای انس ییلدز را در ارتباط با دیدارهای امرالی، پایان دادن به اعتصاب غذا، انتخابات استانبول، جنگ ادلب، اشغالگری در عفرین و پیامهای رهبر خلق کرد، عبدالله اوجالان را در ارتباط با حفظ یکپارچگی سوریه پاسخ داد. بخش دوم و پایانی گفتوگو منتشر می‌گردد.

آقای باییک؛ رهبر خلق کرد اوجالان در جریان ملاقات با وکلا در امرالی از یکپارچگی سوریه سخن به میان آورده است. رژیم سوریه پس از یورش داعش حاکمیت بر این كشور را از کف داد. جنگ در ادلب همچنان شعله‌ور است. این جنگ بر عفرین تأثیر گذاشته است. ناظران از توافقی پنهانی در مورد مناطق شهبا، ادلب و لازقیه سخن می‌گویند. این توافق میان روسیه، رژیم سوریه و دولت ترک شکل گرفته است. در مورد آتیه‌ی سوریه چگونه می‌اندیشید؟

نه بمنظور حل مسئله کرد، بلکه صرفا برای منافع خویش در تلاشند کردها را جذب خود کنند


اکنون رهبر آپو، کردها و حزب کارگران کردستان نه فقط در عرصه سیاست در کردستان، بلکه در عرصه سیاست خاورمیانه نیرویی استراتژیک و بنیادین محسوب می‌شوند. این نیرو همگام با هر نیروی دیگری قرار بگیرد، به پیروزی دست یافته و هر کس در مقابل آن قرار بگیرد از میان می‌رود. امروز در کردستان و خاورمیانه نیز کسانی که در صحنه سیاست ورزی قرار گرفته‌اند، این مساله را به خوبی درک کرده‌اند، تمامی طرفها به منظور دستیابی به تغییر موازنه قوا و دست یابی به اهداف خود درصدد هستند کردها را به سوی خود جلب کنند، زیرا بر این نکته واقف هستند اگر کردها را به سوی خود جلب نکنند، قادر به دستیابی به اهداف خود نخواهند بود. اما امروز نیز بر کردها سیاست اعمال شده و کردها در کانون این سیاست قرار دارند. به منظور کشاندن کردها به سوی خود، به منظور جلب توجه کردها به سوی خود سیاستهای مبتنی بر شانتاژ و تهدید را به کار می‌برند. اما این سیاست به معنی پذیرش حقوق کردها، پذیرش مبارزه کردها نبوده است، زیرا در صورتیکه حقوق کردها را درک کرده و آن را بپذیرند کردها دستاوردهایی خواهند داشت، به همین منظور اینگونه عمل نمی‌کنند. اگر بدینگونه عمل می‌شد حقوق کردها پذیرفته می‌شد. اما اراده کردها، ارزشهای کردها، آزادی کردها و مطالبات کردها را نمی-پذیرند. درصدد هستند از طریق تهدید و ارعاب کردها را به سوی خود بکشانند. می‌خواهند از این طریق به اهداف خود دست یابند، کردها را از این طریق در خدمت منافع خود قرر دهند. چنین امری هرگز پذیرفته نخواهد شد. باید این را بدانند.

رهبر آپو و حزب کارگران کردستان مسئولیتهای خود را انجام می‌دهند


رهبر آپو، حزب کارگران کردستان و خلق کرد با حس مسئولیت‌پذیری گام برمی‌دارند. برای کردها نیز، برای خلقهای منطقه نیز و در کل برای همه با حس مسئولیت پذیری عمل می کنند؛ بدینصورت که به حقوق همه، نسبت به منافع همه معترف بوده و بدین صورت نیست که صرفا منافع و حقوق خود را مدنظر داشته باشند. می‌خواهیم همه مانند رهبر آپو و حزب کارگران کردستان و خلق کرد فکر و عمل کنند. در این نقطه نیزاصرار دارد تا همگان بر این مساله معترف بوده و برآن واقف شوند. اکنون در خاورمیانه و نیز خلق کرد در نبردی سنگین و بی امان قرار دارد. این جنگ مشکلات فراوانی را برای همه رقم می‌زند. آن را بحرانی می‌نماید.

بدون رهبر آپو، دست یابی به راه حل امکانپذیر نیست


رهبر آپو، حزب کارگران کردستان و خلق کرداین مسائل را مد نظر قرار داده و مسئولیتهایی را که بر عهده انان خواهد بود، انجام خواهند داد. رهبر آپو به همین منظور از طریق ابلاغ این ٧ ماده به مسائل سوریه اشاره می‌نمیاید. یعنی چگونگی حل این مسائل و مشکلات را نشان می‌دهد. بدیهی است که بدون رهبر اپو، بدون کرد این مساله حل نخواهد شد، یعنی هر کسی که درصدد دست یابی به راه حل برآید بر این مبنا گام بر دارد. اما نمی‌توانند به راه حل دست یابند، تنها کسی که می‌تواند به راه حلی برای این مساله دست یابد رهبر آپو و سیاستی است که از سوی پیگیری می‌شود. با نگاهی به گذشته نیز میتوان دریافت که دیدارهای فراوانی بین سوریه و ترکیه و بسیاری از طرفین انجام شده است، اما رهبر آپو در جریان اعلام ٧ ماده خود، یکی از مواد را به سوریه اختصاص می دهد. بعد از اعلام این ٧ ماده، ترافیک دیدارها بین ترکیه و سوریه افزایش یافتند. در رسانه‌ها اخباری مبنی بر انجام دیدارها در تهران نیز منتشر شده است.

مساله سوریه از طریق دمکراتیزاسیون سوریه و دمکراتیزاسیون در درون سوریه امکانپذیر است



این امر نیز منوط موادی است که رهبر آپو آن را اعلام کرده است، بر همین مبنا نیز ترافیک شدیدی ایجاد شده است، باید این مساله را دید، یعنی رهبر آپو بار دیگر اعلام نموده است که میخاهیم مسائل و مشکلات سوریه

را از طریق مذاکرات دمکراتیک حل و فصل نماییم. یعنی از طریق اتحاد سوریه مسائل و مشکلات حل خواهند شد، از طریق دمکراتیزاسیون سوریه مشکلات حل می‌شوند. باید تمامی خلقها در سوریه و در این میان خلق کرد از اراده برخوردار بوده، هویت آنان، ارزشهای آنان فعلیت یافته و بر مبنای ارزشها و آزادی آنها، اراده آنان مسائل و مشکلات به گونه‌ای دمکراتیک حل و فصل شوند. خود مدیریتی آنان در درون سیستمی که حقوق آنان را محافظت نماید حفظ شود. مشکلات آنان در میان سوریه متحد حل و فصل شود. رهبر آپو این موارد را مطرح و براین مبنا خلقهای سوریه با برادری می‌توانند همزیستی داشته باشند، مسائل سوریه و اتحاد این کشور نیز بدین شیوه حفظ می‌گردد.

این ترکیه است که علیه خلق سوریه و خلق کرد میجنگد


می‌توان دریافت که رهبر آپو در این مقطع از چه مساله‌ای سخن گفته است. گفت که لازم است حساسیت ترکیه نیز مد نظر واقع شود. از روح اشمه که سابقا توسط رهبر آپو پیش مطرح شده بود اشاره دارد. در صورتیکه این امر مبنا قرار داده شود، یعنی در این راه جنگی صورت نگرفته و از طریق جنگ مسائل نمی‌شوند، اشغالگری و ظلم وجود نداشته، با یکدیگر از طریق زندگی برادروار به همزیستی دست خواهند یافت. یعنی بر این اساس حساسیتهای ترکیه را مشخص کردند. یعنی در شمال سوریه هچگاه کردها علیه ترکیه به نبرد نپرداخته‌اند، به چنین جنگی دست نزده‌اند. اما در این میان ترکیه است که علیه آنها به جنگ دست زده است. ترکیه عفرین را که بخشی از خاک سوریه است اشغال کرده است. درصدد است دموگرافی و جغرافیای آن را تغییر دهد. در منطقه شرق فرات به تهدید دست میزند. یعنی این ترکیه است که علیه خلق سوریه، علیه خلق کرد جنگ بره انداخته است، نه سوریه و نه خلق کرد. کردها هیچگاه علیه سوریه دست به جنگ نزده است و مایل به چنین امری نیز نیست. از همین رو لازم است ترکیه سیاست خود را تغییر دهد، ترکیه دست از عفرین بردارد، به اشغالگری خود پایان دهد. لازم است دیگر به تهدیدهای خود علیه شرق رود فرات دست نزند برادری خلق سوریه را بپذیرد، سیستم دمکراتیک ایجاد شده در آنجا را بپذیرد. زیرا ترکیه از طریق تهدیدهای خود در صدد از میان برداشتن آن برآمده است. در صورتیکه ترکیه از این تهدیدها دست بردارد مشکلات سوریه به راحتی قابل حل و فصل است. از طریق آشتی، از طریق دیالوگ و مذاکره مشکلات حل و فصل خواهند شد. سوریه‌ای دمکراتیک پدیدار شده و در این سوریه هر کس می‌تواند بر مبنای اراده خود، ارزشهای خود، ارزشها و اراده خود را بازتاب دهد.


ارتباط سوریه و ترکیه بر مبنای ضدیت با کردها و سیستم دمکراتیک قرار دارد


ما می‌بینیم که ترکیه از این سیاست خود دست برنداشته است. پیوندهای سوریه و ترکیه نیز در مقابله با کردها و علیه سیستم دمکراتیک پیشرفت داشته واین امر مایه پذیرش نیست. بین روسیه و ترکیه معامله برقرار شده است، مثلا عفرین در مقابل ادلب، تل رفعت تا حلب و مناطق دیگر شرق سوریه مورد معامله واقع شود؛ بازرگانی و معاملات بسیار پلیدی که باید روسیه از ان دست بردارد، به جای آن اراده خلقها را بپذیرد، سیستم ایجاد شده در شمال و شرق سوریه را پذیرفته و به ان احترام بگذارد. با ترکیه همکاری نکرده و این کشور را تشویق ننماید، آن موقع است که مسائل و مشکلات سوریه، آنگونه که رهبر آپو مشخص کرده است به راه حل دست می‌یابند.

آقای باییک؛ در جنوب کردستان و عراق مشکلت سیاسی و اجتماعی فراوانی وجود دارند. قطع ارتباط و گسست بین احزاب مشاهده می‌شود، و این مساله نیز به عیچ عنوان حل نمی‌شود، در میان آنها، توافق یا نیرویی که توانمندی مخالفت از خود نشان دهد و یا نیروهایی حامی دمکراسی به کنار زده می‌شوند. شما وضعیت جنوب کردستان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ و کنگره ملی برای آینده چگونه می‌تواند حایز اهمیت باشد؟

اکنون عراق و جنوب کردستان نیز در وضعیت دشواری قرار دارند، به دلیل محاصره اقتصادی آمریکا علیه ایران، این وضعیت دشوار روز به روز دشوارتر می‌گردد. [آمریکا] تلاش دارد همه را وارد این محاصره نماید، فشارهای زیادی را بر ایران تحمیل نماید، این محاصره تاثیر شدیدی را بر جنوب کردستان و عراق می‌گذارد. یعنی عراق و جنوب کردستان به محل مناقشات ایران و آمریکا تبدیل می‌شوند.



🆔 @GozarDemocratic


👇👇👇

👆👆👆
احزابی که خواهان پیشاهنگی و دست یابی به راه حل باشند وجود ندارند


همه براین نکته واقفند که از نیروهای موجود در عراق و جنوب کردستان، احزاب و سازمانهای موجود، برخی طرفدار ایران، برخی طرفدار ترکیه و برخی طرفدار آمریکا هستند. اختلاف بین امریکا و ایران بر این نیروها و احزاب تاثیرگذار است، اختلافات موجود بین ایران و آمریکا به اختلاف بین احزاب و سازمانهایی که در عراق و جنوب کردستان هستند، تاثیر عمیقی خواهند گذاشت. یعنی این اختلاف روز به روز عمیق تر خواهد شد. به همین دلیل وضعیت دشوار سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را می‌توان مشاهد کرد. هم عراق و هم جنوب کردستان در جستجوی راههایی برای کنار گذاشتن اختلافات و دست‌یابی به راه حل هستند. عراق و ترکیه، جنوب کردستان و عراق، احزاب و سازمانهای جنوب کردستان در میان خود دیدارهایی را به این منظور انجام می‌دهند، با نیروها و کشورهای همجموار دیدار می‌کنند. خواهان برون رفت از این وضعیت هستند، اما آشکار شد که نتیجه‌ای ملموس به دست نیاوردند، خصوصا با سیاست موجود در جنوب کردستان، مشکلات قادر به دستیابی به راه حل نیستند. در جنوب کردستان خصوصا احزاب اپوزیسیون درصدد دست یابی به راه حل هستند، اما نمی‌توانند این سیاست را به اندازه کافی به پیش ببرند. زیرا این امر نیازمند پیشاهنگی می-باشد. این امر نیز ضعیف است. زیرا پیشاهنگی صرف نمی‌تواند به راه حل منجر شود. در این جستجو برای راه حل، برخی از این احزاب برخی گسترش می‌یابند، برخی تضعیف می‌گردند؛ تا زمانیکه مشکل میان آنها [مجددا] ظهور می‌کنند. نتیجه از اینقرار است. زیرا در عراق و هم در جنوب کردستان سیاست نیازمند پیشاهنگی است که این پیشهاهنگ بتواند دست یابی به راه حل را پیش برد، الزامات سیاست در عراق را بتواند اجرا کند. اما نیازمندیها و الزامات این سیاست ورزی روز به روز بیشتر می‌شود، خود را عیان می‌سازد. اما کسی که این نیازمندیها و الزامات را به جای آورد پیدا نمی‌شود،از همین رو تا زمانی که سیاست بر این مدار قرار داشته باشد، تا زمانیکه سیاست احزاب بر این مدار باشد، این مشکلات همچنان بر جای مانده و خطرات خود را نیز ایجاد می‌نمایند. اگر جنوب کردستان و عراق دچار پراکندگی می‌شوند، اگر تحت تاثیر دولتهای خارجی قرار می‌گیرند، این امر نشان از ضعف و سستی انها است.

کنگره ملی می‌تواند راه حلی برای این مشکلات باشد


در این رابطه و خصوصا برای جنوب کردستان اگر کنگره ملی برگزار شود، این امر می‌تواند به یک راه حل بدل شود. یعنی می‌تواند پاسخگوی جستجوی راه حل برای خلق، سازمانها و احزاب باشد. میتواند راه حل را به دنبال داشته باشد. به همین علت امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند اتحاد کردهاست. این مسئولیت بر گرده همگان قرار دارد. حتی اگر کنگره ملی نیز برگزار نشود، لازم است که اتحاد در میان کردها ایجاد شود. این راه حل است. میتوااند الزامات سیاست در جنوب کردستان را پاسخ دهد. نیازهای خلق کرد را پاسخگو باشد. زیرا هر پیشرفتی خوب یا ید در هر بخشی از کردستان بر بخشهای دیگر کردستان تاثیرگذار است. امروزه نیز وضعیتی که جنوب با ان دست به گریبان است، بر بخشهای دیگر کردستان تاثیر گذار است. به همین علت باید در جنوب کردستان اتحاد میان کردها مبنای عمل قرار گرفته، دمکراتیزاسیون بنیادی مبنا قرار گیرد. در این رابطه لازم است که همه آحاد کردستان بر مسئولیتهای خود واقف باشند. بدینگونه می‌توانند هم خود را حفظ کرده و مشکلات موجود را حل کنند. و با این عمل، به بخشهای دیگر کردستان نیز خدمت نمایند.

از طریق احزاب و حکومت جنوب کردستان هواپیماهای جنگی بر فراز مناطق ما پرواز می‌کنند


در این رابطه می بینیم که گامهایی برداشته می‌شوند، گامهای به عقب نیز برداشته میشوند. قبلا نیز اعلام کرده بودیم که اگر ترکیه هواپیماهای اکتشافی مسلح را در مناطق ما به پرواز در می‌آورد، در منطقه حفاظتی مدیا، این امر به جنوب کردستان، حاکمیت جنوب کردستان، احزاب در قدرت آنجا، بستگی دارد. مشخص است که این فرصت را برای ترکیه مهیا کرده‌اند. بر مینای این امکانات است که هوایپماهای ترکیه در مناطق ما به پرواز در میآیند.

آقای باییک در یکی از بیانیه‌های نیروهای مدافع خلق امده است که یک هوایپمای سیحا ی متعلق به دولت ترک از سوی آنها هدف قرار گرفته است و بسیاری از اعضای سازمان اطلاعات نیز در جریان آن کشته شده اند. آیا میتوان با قاطعیت گفت که این هواپیماهای جنگی از جنوب کردستان به پرواز در می‌آیند؟

حول ارتباطات جنوب کردستان و ترکیه تا کنون هیچ بیانیه رسمی منتشر نشده است


ما پیش از این نیز اعلام کرده بودیم که همه آگاهند که نیروهای مدافع خلق بیانیه‌ای منتشر کرده و اعلام نمودند که بدون هیچ تردیدی، این هواپیمای اکتشافی، خصوصا هوایپماهای مسلح که علیه ما به کار برده می‌شوند و رفقایمان را به شهادت می‌رسانند، از جنوب کردستان به پرواز درمیآیند

. زیرا هواپیمای بدون سرنشین [ارتش ترک] در سرسنگ سقوط کرد. این امر بر گفته ما صحه می‌گذارد که اگر جنوب کردستان امکاناتی را در اختیار دولت ترک قرار نداده و در این راستا با ترکیه همکاری نکند چنین مساله ای روی نمی‌دهد. لازم است در این رابطه بیانیه ای را خظاب به خلق کرد منتشر نمایند و ما نیز منتظر چنین بیانیه‌ای هستیم. اما تا کنون هیچ کس به این درخواست پاسخی نداده است. و این بدین معنی است که گفته ها و مشاهدات و مستندات ما حقیقت دارند. هواپیمای تجسسی ترکیه در سرسنگ سقوط کرد و به منظور عدم دستیابی به این هواپیما، بعد از بمباران دولت ترک لاشه‌ آن را نیز از محل منتقل کرده بودند تا مدارک مربوط به این هواپیما در دست هیچ کسی قرار نگیرد. در همین راستا لازم است که جنوب کردستان با ترکیه همکاری ننماید. میتوان با ترکیه ارتباط داشته باشد، اما لازم است در مورد حزب کارگران کردستان و خلق کرد به آنها اطلاعاتی منتقل ننماید. در این رابطه با انها همکاری ننماید، پایگاهی در اختیار آنها قرار نداده و در مقابل این حرکات ترکیه قرار گیرند.

همکاری با ترکیه انها را نیز تضعیف کرده و در راستای منافع خلق در جنوب کردستان نیست


لازم است در ارتباط با مساله اتحاد کردها، برادری کردها، همکاری کردها و دمکراتیزاسیون کرها گام بردارند. اگر در این راستا گام برداشته شود، این امر در راستای منافع خلق ما در جنوب کردستان و احزاب جنوب کردستان قرار می‌گیرد. از این طریق میتوانند از دشواریهای این مشکلات رهایی یابند. اگر از طریق دمکراتیزاسیون و اتحاد کردها، برادری کردها و همکاری کردها محقق نشود، همه میدانند که ترکیه با کردها به دشمنی دست می زند. همکاری با ترکیه آنها را بیش از پیش دچار ضعف مینماید. آنها در معرض تهدید قرار میدهد، از همین رو باید اینگونه سیاست ورزی نکنند، زیرا در راستای منافع خلق در جنوب کردستان قرار نخواهد داشت.

ترکیه در ابعاد اقتصادی، سیاسی و اطلاعاتی، جنوب کردستان را اشغال کرده است


لازم است که خلقمان نیز در این رابطه فشارهای لازم را وارد نماید، هم در راستای دمکراتیزاسیون به مبارزه دست زده و هم آنها را ناچار نماید که در این راستا گامهای لازم را بردارند. هم در ارتباط با اتحاد کردها نیز لازم است همه گامهای لازم را بردارند، مسئولیتهای خود را نیز به جای آورند. نباید هیچ کس در راستای منافع اشغالگران قرار گیرد، از طریق این همکاری با ترکیه با کردها به دشمنی دست نزند. دشمنان حزب کارگران کردستان دشمنان خلق کرد خواهند بود. اگر امروز ترکیه به دشمنی با حزب کارگران کردستان دست میزند، به دلیل دشمنی با خلق کرد است. کسانی که می‌گویند که ما در راستای منافع خلق کرد قرار داریم، نمی‌توانند بدین صورت به دولت ترکیه خدمت نمایند. زیرا ترکیه از طریق آنها به دشمنی دست می زند. در صورت عدم همکاری آنها با ترکیه، این کشور هیچگاه نمی‌تواند سیاستهای کشتار کردها را بدین شیوه در پیش گیرد. نمی‌تواند بدین صورت در کردستان به بمباران دست بزند. در جنوب کردستان اشغالگری از این طرییق پیش برده می‌شود. ترکیه مناطق بسیاری را به اشغال خود در آورده است. در ابعاد اقتصادی و سیاسی ترکیه جنوب کردستان را اشغال کرده است. مترصد کنترل کرکوک نیز می‌باشد. در کرکوک در حال آماده سازی نیروهای مسلح برامده است. سازمان اطلاعات ترکیه در هر جایی استقرار یافته است، و در ظاهر نشان میدهد که در حال دشمنی با حزب کارگران کردستان برامده است. لازم است که احزاب جنوب کردستان و خلقمان در جنوب کردستان این نکته را درک کنند که دشمنان حزب کارگران کردستان، دشمنان خلق کرد و دشمنان خلقمان در جنوب کردستان نیز هستند، به همین دلیل، لازم است که در مقابل آن ایستادگی کرده و برای دمکراتیزاسیون و اتحاد کردها مبارزه نمایند. در صورتیکه مبارزه بزرگی در پیش گرفته شود، هر آنچه را که وظیفه ما باشد بر عهده خواهیم گرفت. ما در راستای منافع خلقمان در جنوب کردستان هستیم. برای آنکه مشکلات حل شوند، دستاوردها و موفقیتهای ان بیشتر شوند، هر مسئولیتی را بر عهده می‌گیریم. در زمانی که تنشها و داعش به جنوب کردستان حمله ور شدند، ما وظایفمان را بر جای اوردیم، همه از این مساله مطلع هستند. از هم اکنون به بعد نیز با خلقمان در جنوب کردستان بوده و خواهیم بود.

رهبر آپو، خلق کرد و حزب کارگران کردستان عاشقان دمکراسی و آزادی هستند


اعتصابهای غذا و روزه مرگ که در زندان و خارج از زندان و در هر چهار بخش کردستان در اروپا و اقضی نقاط جهان صورت گرفتند، اقدامی بسیار بزرگ و بی نظیر تاریخی بودند. نمی توان برای آنها مثال دیگری بر شمرد. این اعتصابات و اقدامات در مناطق بسیاری صورت گرفته است، اما هیچگاه چنین بزرگ و حماسی نبوده است، اینچنین دراز مدت نبوده است. این مساله نشان میدهد که رهبر آپو، خلق کرد و حزب کارگران کردستان عاشقان دمکراسی و آزادی هستند، عاشقان خلق بوده و برای من

افع خلقها، برای دمکراتیزاسیون و آزادی هر آنچه را که لازم باشد، به جای خواهند آورد. از همین رو بود که این اعتصاب غذا اینچنین بزرگ و بی نظیر صورت پذیرفت.انسانهای پرشماری بدنهای خود را تحلیل بردند، بدین منظور خود را روزانه در آستانه مرگ قرار دادند. هیچ کس نمی‌تواند اینچنین درازمدت و با این شمار فراوان اعتصاب کننده این چنین اعتصابی را پیش برد؛ نمیتواند چنین مسئولیتی را برعهده بگیرد. اگر رهبر آپو، خلق کرد و اعتصاب کنندگان این مسئولیت را بر عهده گرفتند، این امر نشان میدهد که برای دمکراسی و آزادی و برای منافع خلقمان آماده انجام هر کاری هستند، هر هزینه‌ای هم که لازم باشد خواهند پرداخت.

با مقاومت است که دفاع، دستاورد امکان پذیر است، بدون مقاومت هیچ امری ممکن نیست


مسئولیت خود را در مقابل تاریخ و بشریت انجام میدهند، این امر به عینه ثابت شده است. این اعتصاب، اعتصابی برای دست یابی به آزادی و دمکراسی بود. اعتصاب خلقها بود، با این اعتصاب از ارزشهای بشری دفاع شد. این اعتصاب در ضدیت و مقابله با فاشیسم بود. همه این اعتصاب را مشروع قلمداد کرده و در نتیجه به اهداف خود دست یافت. از این طریق بار دیگر به لیلا گوون و تمامی اعتصاب کنندگان و اعتصاب کنندگان روزه مرگ درود می فرستم. بار دیگر به کسانی که از این اعتصاب مقدس حمایت کردند، درود می فرستم. این اعتصاب نشان داد که از طریق مقاومت میتوان همه دستاوردها را حفظ کرد، بدون مقاومت هیچ امری ممکن نیست. هیچ کس نمی‌تواند بگوید که این اعتصاب غذا به نتیجه رسیده و خاتمه یافته است، تهدیدی پیش روی نبوده و دست از مبارزه بشوید. این امر غفلت محسوب میشود، نباید به هیچ شیوه‌ای بدین صورت با این مساله برخورد کرد. باید از این مساله دنبال نتیجه بود. زمان که یک اقدام و فعالیت راه را بر یک پیروزی می گشاید، نتایج بدنبال آن خواهند آمد، لازم است از این به برهه به بعد ما کنش ورزیهای اجتماهی-دمکراتیکمان را تقویت و تشدید کنیم. برای دست یابی به دمکراسی و آزادی، برای اینکه بتوانیم نتایج بهتری را کسب کنیم لازم است که مبارزاتمان را تشدید و تقویت کنیم. اگر ضعف به خود راه دهیم، دست از مقاومت اجتماعی و دمکراتیک بکشیم، آن را تقویت نکنیم، این مساله به کاستی و غفلت منجر می شود. برخوردی از این دست میتواند مقاومت و پیشرفتهای به دست آمده را به سوی وضعیتی خطرناک ببرد. باید مقاومت را تشدید و تقویت کرد، اتحاد و همبستگی را تشدید و تقویت کرد، بر این اساس حرکت نمود. اگر علیه فاشیسم فعالیتها و مبارزات دمکراسی تشدید و تقویت شوند، آن زمان است که نتیج بسیار بهتری خلق خواهند شد.




ANF



🆔 @GozarDemocratic

‍ ئێران دەیەوێت ڕەوایەتی بە کوشتنی کۆڵبەران بدات.

حکومەتی ئێران بە دڕێژایی تەمەنی بۆ سەپاندنی سیاسەتەکانی خۆی بەسەر تاک و کۆمەڵگادا هەمیشە سیاسەتی داگیرکاری و برسیکردنی سیستماتیکی کۆمەڵگای لە ڕۆژهەڵاتی کوردستان وەکو ئامرازێک بۆ بێکاریگەرکردنی کۆمەڵگا و بۆ سەپاندنی هەژموون و ڕەواییدان بە دەسەڵاتی خۆی بەسەر کۆمەڵگادا پەیڕەو کردووە، هەمیشە هەوڵیداوە تاک و کۆمەڵگا لە جەوهەری ئازادیخوازی خۆی دوور بخاتەوە و گرێدراوی سیاسەتەکانی خۆی بکات، بەڵام سەرەڕای ئەو سیاسەتە کۆمەڵگای ڕۆژهەڵاتی کوردستان خۆی بەدەستی ئەو ژیانە بێنرخەی دەسەڵاتدارییەوە نەداوە، هەمیشە لەو ململانییەدا و لە گۆرەپانی تێکۆشانی ئازادیخوازی خۆی پاراستووە و بۆ دابینکردنی بژێوی ژیانی خۆی ژیانێکی شەرافەتمەندانە و ئازادیخوازانەی بە بنەما گرتووە، لەم چوارچێوەیەدا بە ڕەنج و زەحمەتکێشان بۆ ژیانی خۆی، نرخەکانی مرۆڤ بوون و کەسایەتی خۆی لە سیاسەتی مشەخۆری دەوڵەتی داگیرکەری ئێران پاراستووە و خۆبەدەستەوەدانی قبوڵ نەکردووە.


لەم چوارچێوەدا یەک لەو دیاردانەی کە لە ئەنجامی سیاسەتی مشەخۆری دەوڵەتی داگیرکەری ئێران لە ڕۆژهەڵاتی کوردستان سەری هەڵداوە دیاردەی 'کۆڵبەری'یە، کە لە بەر نەبوونی و بێدەسەڵاتی ئابوری چینی خوارەوەی کۆمەڵگا بۆ دابینکردنی پێداویستی سەرەتایی ژیانی خۆیان بەهۆی نەبوونی دەرفەتی گونجاوی کار، پێوەی سەرقاڵن، سەرەڕای ئەوەی کە دیاردەی کۆڵبەری لەژێر سیاسەتی برسیکردنی کۆمەڵگای ڕۆژهەلاتی کوردستان سەری هەڵداوە، لە ئێستادا وەک ڕێگایەکی مەرگە کە خەڵک بۆ دابینکردنی بژیوی ژیانی خۆی ناچار بە ئەنجامدانی بووە، بەڵام هاوکاتی ئەوە بە پێناسەکردنی ئەو دیاردەیە بە ڕێگایەکی ناڕەوا بە قاچاخچێتی ناوبردنی، دەوڵەتی ئێران هەوڵدەدات لە ڕای گشتیدا ڕەوایەتی بە کوشتنی کۆڵبەران بدات، لەم چوارچیوەدا و لە ڕۆژانی ڕابردوو دا سوپای پاسداران بە هاوکاری حەشدی شەعبی کۆمەڵیک کۆڵبەریان خستۆتە بۆسەیەکەوە و لە ئەنجامدا چەندین کۆڵبەریان کۆمەڵکۆژ کردووە و چەندین کەسی دیکەش برینداربوون.


وەکو کۆڕدیناسیونی رێکخستنەکانی پژاک لە ئەوروپا وێڕای شەرمەزارکردنی ئەو کردەوەیە هاوکات بە بڕیارداری و هەستی بەرپرسیاریەتی و بە بنەماگرتنی ئازادکردنی کوردستان لەدەستی داگیرکەران پەرە بە تێکۆشانی خۆمان دەدەین و خاوەندارێتی لە چارەنووسی گەلەکەمان لە ڕۆژهەلاتی کوردستان دەکەین، هەروەها بانگ لە هەموو خەڵکی ئازادیخواز و مرۆڤ دۆست بە تایبەت گەلی کورد لە ئەوروپا دەکەین، بۆ شەرمەزارکردنی ئەو کردەوانە بێ هەڵوێست نەبن و خاوەندارێتی لە ئەو مرۆڤە زەحمەتکێش و ڕەنجدەرانە بکەن و لە بەرامبەر چارەنووسی گەلەکەمان بەرپرسیارێتی خۆیان پێکبێنێن.

کۆردیناسیونی ڕێکخستنەکانی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان #پژاک/ ئەوروپا
٣١-٠٥-٢٠١٩



🆔 @GozarDemocratic

تورکیا لەڕێگەی فڕۆکەوە بە گوندەکانی سنووری هەولێر دەڵێت چۆڵیکەن!


سوپای تورک لە ڕێگەی فڕۆکەی بێ فڕۆکەوان و لەڕێگەی سیستمێکی دەنگییەوە، داوا لە هاوڵاتیانی گوندێکی دەڤەری سیدەکانی سەربە پارێزگای هەولێر دەکات، کە گوندەکەیان چۆڵبکەن.

سوپای تورک بەردەوامە لە هاتنە ناو باشوری کوردستانەوە، تا ئێستا نە حکومەتی عێراق و نە هەرێم هیچ هەڵوێستیان نەبووە، ئەویش بەردەوامە لە فشارەکانی لەسەر هاوڵاتیانی مەدەنی و دەیەوێت بە خەڵکی سنوورەکەی چۆڵبکات.

بەپێێ ئەو زانیاری و ڤیدیۆیەی ڕۆژنیوز لە هاوڵاتیانی سنوورەکەوە دەستیکەوتووە، سوپای تورک بە فڕۆکەیەکی بێ فڕۆکەوان لە گوندی خەلیفان لە ڕێگەی سیستمێکی دەنگییەوە، بە کوردی داوا لە هاوڵاتیان دەکەن کە سنوورەکە چۆڵبکەن و دەڵێن "لە ئێمە دووربکەونەوەو ئەم ناوە چۆڵبکەن، ئەگیان تەقەتان لێدەکەین".



ROJNEWS


🆔 @GozarDemocratic

ترکیه روستانشینان استان هولیر را به مرگ تهدید کرد


رژیم ترک با استفاده از پهپهادهای بدون سرنشین ساکنان روستاهای استان هولیر را به مرگ تهدید کرد



دولت ترک به اقدامات اشغالگرانه خود علیه غیرنظامیان جنوب کردستان ادامه می‌دهد. برپایه‌ی گزارش روژنیوز ارتش ترک از ساکنان روستاهای استان هولیر خواست تا روستاهای خود را ترک کنند اگر نه کشته می‌شوند.

روژنیوز با انتشار ویدیویی اعلام کرد:"بنا بر گزارش منابع محلی و تصاویر ویدیویی که اهالی منطقه به مرکز خبر این خبرگزاری ارسال کرده‌اند، سربازان ارتش ترک در روستای خلیفان منطقه سیدکان استان هولیر با استفاده از پهپهاد و ارتباط بی‌سیم به زبان کردی از ساکنان خواسته‌اند مناطق خود را تخلیه کنند.

پهپاد ارتش ترک عبارتی را با این مضمون به زبان کردی پخش می‌کند؛'' از ما دور شوید و منطقه را ترک کنید، اگر نه به شما شلیک می‌کنیم."


ساکنان منطقه حزب دمکرات کردستان عراق- پ.د.ک را به همکاری با ارتش ترک در اشغال مناطق مذکور متهم می‌کنند. پ.د.ک همچنان به سکوت در قبال کشتار شهروندان و حملات روزافزون ارتش ترک به منطقه برادوست ادامه می‌دهد.


ANF



🆔 @GozarDemocratic

نوێترین دیمەنی چالاکی #گەریلاکانی کوردستان لە دژی ئارتەشی داگیرکەری تورک لە هەرێمی ئاڤاشین و کوشتنی ۷ نیزامی دەوڵەتی تورک


🆔 @GozarDemocratic

🆔 @anfpersian

🔹 توهم، افترا و بازی با حاصل جمع جبری صفر | یادداشت
🔸 ... کاملا عیان است اتحاد تمامی این افراد و گروهها حول دشمنی با پ.ک.ک و کودار است و نه تلاش برای دریافت منظور درست این سخنان ...
▪️ با افزایش تنشهای آمریکا و ایران، لفاظیهای تند و خط و نشان کشیدنهای طرفین، موج تب آلودی مبنی بر سقوط زودهنگام جمهوری اسلامی ایران با حمله امریکا به ایران فضای رسانه‌های مجازی را اشغال کرده است. بازتاب این تنشهای لفظی مبتنی بر وجود این پیش فرض است که با حمله عنقریب امریکا به ایران، این کشور و شرق کردستان از لوث حکومت تئوکراتیک رهایی یافته و تقسیم کیک قدرت به زودی آغاز خواهد شد. از همین رو لازم است که با سیاه‌نمایی احزاب سیاسی دیگر، زمینه را برای دستیابی خود به قدرت سیاسی و بهره گیری از تقسیم کیک قدرت مهیا نمایند. این رویکرد طی سالهای گذشته نیز همچنان تداوم یافته است. چنین ذهنیتی که مبتنی بر بازی با حاصل جمع جبری صفر شکل گرفته است، با تکیه بر موج تبلیغاتی در فضای مجازی، هیچ گروه و قدرتی را در عرصه سیاسی نپذیرفته و از میان برداشتن آن را از هر طریقی مباح قلمداد می‌کند. این امر از طریق سیاه‌نمایی گروه‌های دیگر، وارد کردن افتراهای ناروای سیاسی و وارونه جلوه دادن سخنان گروههای دیگر همواره سعی می‌نماید با کنار گذاشتن مبانی اخلاقی در سیاست، رسیدن به هدف را با هر وسیله‌ای به پیش ببرد.
در جریان دو هفته گذشته، انتشار مصاحبه‌های زیلان وژین* و سیامند معینی** با خبرگزاری فرات واکنشهای متفاوتی را از سوی احزاب و گروههای مختلف اپوزیسیون ایرانی، کرد و نیروهای امنیتی رژیم جمهوری اسلامی برانگیخت که همگی آنها را می‌توان ذیل دشمنی با حرکت آزادیخواهانه خلق کرد در شرق کردستان بازخوانی کرد. برخی از افراد وابسته به احزاب کردی که طی سالهای اخیر خصومت ورزی با جنبش آزادیخواهی خلقمان در شرق کردستان را به وظیفه خود تبدیل کرده‌اند با تقطیع بخشی از جملات رفیق زیلان وژین اظهار داشته بودند که پ.ک.ک و کودار خواهان حفظ رژیم جمهوری اسلامی بوده و در راستای منافع این رژیم کار می‌کنند، از سوی دیگر وبسایتهای نهادهای امنیتی ایران نیز با درج همان سخنان چنان القا کرده بودند که پ.ک.ک و کودار در حمله به ایران همکاری کرده و چراغ سبز همکاری با امریکا را روشن کرده‌اند. برخی از گروههای اپوزیسیون ایرانی نیز این سخنان را دال بر تجزیه‌طلبی جنبش آزادیخواهی خلق کرد قلمداد کرده بودند. در میانه این برداشتهای گوناگون از این سخنان، آنچه که کاملا عیان است اتحاد تمامی این افراد و گروهها حول دشمنی با پ.ک.ک و کودار است و نه تلاش برای دریافت منظور درست این سخنان.
جنبش آزادیخواهی خلق کرد در شرق کردستان همواره اعلام کرده است که با پیروی از خط سیاست سوم، بر مبنای مشروعیت سیاسی برگرفته از مردم، مطیع سیاستهای هیچ کشوری نگشته و در راستای منافع سیاسی هیچ کشوری نیز وارد جنگ نیز نمی‌شود. این جنبش که بر مبنای سازماندهی اقشار متفاوت خلق، تکیه بر نیروی مردم و بهبود آینده سیاسی تمامی خلقها فعالیت می‌نماید، دمکراتیزاسیون، به رسمیت شناختن زبان، فرهنگ و هویت ملی و سیاسی تمامی خلقهای موجود در ایران را در کانون اهداف سیاسی خود قرار داده و از سوی دیگر براین باور است که دمکراسی نه امری صادراتی، بلکه فرایندی است که توسط مردم و برای مردم بر مبنای زمینه اجتماعی و سیاسی خلق و ارزشهای انسانی ساخته می‌شود.
بنابراین بدون توجه به اهداف سیاسی امنیتی نهادهای وابسته به رژیم از طرح این مسائل، آنچه که حایز اهمیت قلمداد می‌شود نقطه نظرات افرادی است که خود را به برخی از احزاب سیاسی کرد منسوب کرده و با انتساب چنین سخنانی در ذهن آحاد مردم شرق کردستان در تلاش ایجاد زمینه‌های نفاق و ناامیدی در میان خلق و فراهم کردن بستری پوشالین برای روزهای سخت خود هستند. به نظر می‌رسد در این مقطع حساس که آرامشی شکننده در جریان است، افترا، سیاه‌نمایی و برداشتهای نادرست صرفا در راستای منافع رژیم ایران قرار داشته و نمی‌تواند دربردارنده هیچ خدمتی به فرایند پیشبرد مساله سیاسی خلقمان در شرق کردستان باشد. تا زمانی که احزاب و گروههای سیاسی موجود در شرق کردستان با تکیه بر منافع ملی، حیات مشترک سیاسی، توان گذار از ذهنیت بازی با حاصل جمع جبری صفر را نداشته باشند، نمی‌توانند در فرایند پیشبرد پروسه سیاسی در شرق کردستان به موفقیت دست یابند.▫️
———————-
* گفتوگوی خبرگزاری فرات با زیلان وژین
** گفتوگوی خبرگزاری فرات با سیامند معینی
🆔 @anfpersian

رجعت به تاریخ خویش


جمهوری اسلامی هرچند در ظاهر با نظام سرمایه‌داری در چالش قرار دارد اما در اصل با اعدام‌كردن دموكراسی، بزرگترین خدمت را به این نظام نمود...



🆔 @GozarDemocratic

رجعت به تاریخ خویش


جمهوری اسلامی هرچند در ظاهر با نظام سرمایه‌داری در چالش قرار دارد اما در اصل با اعدام‌كردن دموكراسی، بزرگترین خدمت را به این نظام نمود...



ماحصل ورود نظام مدرنیته‌ی سرمایه‌داری به خاورمیانه طی دویست سال اخیر، دولت‌ـ ملت‌هایی بود كه جز خون و اشك چیزی برای خلق‌های منطقه به همراه نداشت. اینك كه موج تازه‌ای از مداخلات نیروهای نظام آغاز گشته، این آلام و دردها روزبه‌روز بیشتر نمایان می‌شوند. نیروهای مداخله‌گر، این‌بار با شعار آوردن دموكراسی و حمایت از جنبش‌های اعتراضی و مردمی به میدان آمده‌‌اند. در نتیجه‌ی این مداخلات، بحران‌ها و تنش‌های منطقه‌ای شدت گرفته و مسائل خلق‌ها به سطحی حاد رسیده‌اند، مرزبندی‌های سیاسی موجود در حال تغییر هستند و دولت‌‌ـ ملت‌های منطقه‌ یكی از پی دیگری در حال ریزش می‌باشند. با همه‌ی این تفاصیل، دولت‌مردان جمهوری اسلامی تلاش وافری می‌كنند تا موج تحولات اخیر را ناشی از الهام‌گیری خلق‌های منطقه از انقلاب 57 معرفی كنند! اما واقعیت این است كه آنچه پس از انقلاب 57 از سوی خلق‌های ایران تجربه شد، چیزی برای الهام‌بخشی به دیگر خلق‌های منطقه ندارد. در انقلاب سال 57 ایران طیف‌های مختلف اسلامی،‌ چپ، لیبرال و ملیت‌های مخلتفی نظیر كوردها و آذری‌ها حضور داشتند. اما یك سال بعد از انقلاب، این همگرایی طیف‌ها كه منجر به پیروزی انقلاب شد با یك گرایش هژمونیك از سوی اسلام‌گرایان از میان رفت و حذف چپ‌گرایان، كوردها و اسلامیون لیبرال و فرهنگی از صحنه آغاز شد. محاكمات نظامی، تیرباران‌ها، دارهای اعدام و انقلاب فرهنگی، خفقان و استبداد رژیم گذشته را دوباره زنده ساخت. بدین ترتیب یك نظام تك‌حزبی و با محوریت اسلام سیاسی شكل گرفت كه با هر نوع اندیشه و تنوع هویتی، سیاسی و فرهنگی در ایران، به ستیزه می‌پردازد. بنابراین جمهوری از ماهیت واقعی خود دور افتاد، زیرا یك جمهوری راستین از پیمان دموكراتیك طیف‌های مختلف متشكل است نه جولاندهی یك گرایش تك‌محور و سركوب‌گر. اما حزب جمهوری اسلامی با زدن انگ تجزیه‌طلبی بر كوردها، منحرف‌خواندن اسلام‌گرایان لیبرال یا مخالف ولایت فقیه و اعلام ارتداد چپ‌گرایان، زمینه‌ی یك پیمان اجتماعی دموكراتیك را از میان برد و جمهوری را با صفت اسلامی تحت هژمونی خود درآورد. ضعف سازمان‌های كورد در پیش كشیدن یك پروسه‌ی مبارزاتی سیاسی دموكراتیك كه بتواند پروژه‌ای كارآمد برای حل مسئله‌ی كورد ارائه نماید نیز در تشدید این وضعیت تأثیرگذار بوده است. چپگرایان با نگرش جزم‌اندیشانه‌ی خود، پروسه‌ی شكل‌گیری جمهوری اسلامی را یك روند ضدسرمایه‌داری انگاشته و عملا به خدمت آن درآمدند. هنگامی متوجه وضعیت شدند كه دیگر بسیار دیر شده و با موج خشونت‌آمیزی از پاكسازی‌ها رویارو شدند. آنانی كه قرائتی فرهنگی از اسلام داشتند نیز یا به اجای استناد به هویت بومی و شرقی، به سمت لیبرالیسم غرب درغلتیدند و عملا در جامعه فاقد تأثیر ماندند یا توسط نظام جمهوری اسلامی به حاشیه رانده شده و در حصر قرار گرفتند (نظیر آیت‌الله منتظری). این دقیقا چیزی بود كه به میل نظام مدرنیته‌ی سرمایه‌داری بود. زیرا شكل‌گیری یك جمهوری دموكراتیك ایرانی می‌توانست یك خطر بالقوه برای نظام جهانی باشد. از همین رو جمهوری اسلامی هرچند در ظاهر با نظام سرمایه‌داری در چالش قرار دارد اما در اصل با اعدام‌كردن دموكراسی، بزرگترین خدمت را به این نظام نمود. واضح است خطری كه یك دولت‌ـ ملت قاطع افزون‌طلب برای نظام مدرنیته‌ی سرمایه‌داری دربر دارد در قیاس با نظامی دموكراتیك بسیار ناچیز است.

جمهوری اسلامی با این وضعیت خود نمی‌تواند تداوم یابد. تنها دستیابی به ویژگی دموكراتیك می‌تواند آن را از بحران كنونی نجات دهد؛ كه این نیز از طریق ایجاد یك فضای دموكراتیك نظیر مقطع ابتدایی پیروزی انقلاب ممكن است. یعنی دست كشیدن از هژمونی‌خواهی ایدئولوژیك و مساعدسازی زمینه برای مشاركت همه‌ی نیروهایی كه در پیروزی انقلاب 57 شركت داشتند؛ از اسلامیونی كه قرائتی فرهنگی از دین دارند تا چپ‌گراها، سازمان‌های خلق‌های مختلف نظیر كوردها، عرب‌ها،‌ بلوچ‌ها، آذری‌ها و سایرین. این امر جمهوری را دموكراتیك می‌نماید. جهت این امر اقدام به ایجاد یك قانون اساسی دموكراتیك كه مورد توافق و اجماع كل جامعه باشد امری حیاتی و تحول‌ساز خواهد بود. با این وجود،‌ فعلا هیچ گامی از سوی سران نظام در این راستا برداشته نشده و روزبه‌روز از احتمال چنین تحولی كاسته می‌شود و نظام را به سمت قهقرا می‌كشاند.

گذشته از رویكرد جمهوری اسلامی،‌ برخورد اپوزیسیون ایرانی نیز امری قابل تأمل است و مستلزم نقد و بررسی. ویژگی اساسی اپوزیسیون ایرانی كه مانع از ارائه‌ی رهیافتی چاره‌یاب از سوی آنها برای حل بحران موجود می‌شود را می‌توان به چند فاكتور اساسی نسبت داد:

1ـ ملی‌گرایی: در ایران، پیشینه‌ی ملی‌گرایی در معنای مدرن، به دوران رضاخان بازمی‌گردد (اگرچه این ملی‌گرایی، بن‌مایه‌هایی تاریخی دارد و هرگاه دولتی مركزگرا در ایران پدید آمده سعی داشته‌ اندیشه‌ی ملت فرادست را غالب گرداند. این امر در برخورد شاهان هخامنشی، ساسانی و صفوی به‌طور چشم‌گیر قابل مشاهده بوده و زمینه‌های ملت‌پرستی را زیر پوشش دین رسمی، فراهم آورده است). می‌دانیم كه رضاخان، به آلمان نازی گرایش داشت. او شیفته‌ی هیتلر و رفتارهای وی بود. از سوی دیگر او میل شدیدی به تقلید از آتاترك و دولت‌‌ـ ملت مدرن ترك داشت. موج ناسیونالیسم فارس‌گرا و آسیمیلاسیون زبان‌ها، هویت‌ها و فرهنگ‌های دیگر ایران در همین دوره آغاز شد. نظام ایلی و عشیره‌ای خلق‌های مختلف ایران كه از نوعی مدیریت بومی كنفدرال برخوردار بودند با سركوب شدید مواجه گشت. معلوم است كه مدل دولت‌ـ ملت آلمان به الگویی برای وی مبدل شده بود. بی‌جهت نیست كه دولت پهلوی به نشر ایرانی‌گری افراطی كه مبتنی بر فرادستی ملت فارس و استحاله‌ی فرهنگی دیگر ملت‌های ایران بود، پرداخته و این گرایش را به نیرویی اصلی جهت تمركز قدرت خود مبدل كرده است. داروینیسم اجتماعی عملا در سیاست‌های تك‌گرایانه و یكدست‌سازانه كه دولت‌‌ـ ملت ایرانی طرح‌ریزی و اجرا می‌كرد، رخ می‌نمایاند. تنها ملت، گروه و طبقه‌ای از حق و حقوق برخوردار بود كه قدرت‌مندتر می‌بود. فاشیسم موجود در دولت‌ـ ‌ملت‌های پهلوی و جمهوری اسلامی از همین مسئله ریشه می‌گیرد. در آن زمان جریان چپ‌گرای ایران به‌عنوان نیرومندترین اپوزیسیون، به دلیل عدم دقت به این مسئله هرچند در ظاهر بر مبنای مقابله با فاشیسم آلمانی ظهور یافت اما خودش نیز از ملی‌گرایی، دولت‌گرایی، مدرنیسم و مركزگرایی گذار نكرد. لذا به رغم پیشوازی خلق‌های ستمدیده از ایده‌های سوسیالیستی آن،‌ دموكراسی و آزادی را به ارمغان نیاورد و رفته‌رفته زمینه را برای پیشرفت جریانات رادیكال اسلامی واگذار كرد (مدرنیته‌ی سرمایه‌داری نیز جهت مقابله با جریان چپ‌گرایی در خاورمیانه و ازجمله ایران، دست جریانات اسلامی را بازگذارد). در دوران هر دو پهلوی تقدس‌بخشی الوهی به عناصر نژادگرای ایرانی در گسترده‌ترین سطح رخ نمود. مراكز آموزشی جهت یك‌شكل‌سازی فرهنگ‌ها تأسیس شدند و زیر جلای مدرن‌شدن، بافت اخلاقی و سیاسی جامعه را فرسوده ساخت. نظامی‌گری رشد یافت و باتوم و گلوله به زبان اصلی دولت در مقابل مطالبات جامعه مبدل شد. این وضعیت همچون سنتی منحوس در دوران جمهوری اسلامی ادامه و تشدید یافت. اپوزیسیون ایرانی اگرچه همیشه در تقابل با قدرت و دولت موجود قرار داشته اما به دلیل اتكاكردن بر ناسیونالیسم ایرانی و رد هویت‌های ملی دیگر، هرگز نتوانسته مبارزات دموكراتیك خلق‌های ایران را زیر یك چتر گردهم آورد. اپوزیسیون ایرانی، هنوز هم نتوانسته پروژه‌ی قابل اعتمادی برای حل مسائل خلق‌های ایران ارائه نماید. حتی مدل‌های پیشنهادی آن كه در قالب فدرالیسم ارائه می‌شوند نیز چندان با اقبال رویارو نیست. زیرا نتیجه‌ی چنین مدل‌هایی در خاورمیانه و به‌ویژه عراق به‌وضوح در مقابل دید همگان قرار گرفته است.

2ـ به‌جای آنكه به رهیافتی اجتماعی برای حل مسائل خلق‌ها باور داشته‌ باشند به فكر قدرت‌یابی خود هستند. نیروهای اپوزیسیون ایرانی به دلیل اتكا بر طبقه‌ی متوسط نتوانسته‌اند از منفعت‌طلبی قشری، گروهی، جنسیتی و طبقاتی گذار كنند. از همین رو تاكنون قابل اعتماد نبوده‌اند.

3ـ جزم‌اندیشی پوزیتیویستی در آن‌ها شدیدا حاكم است. به اندازه‌ای كه جزم‌اندیشی دینی خطرناك است و منجر به استبدادی از نوع جمهوری اسلامی می‌شود، جزم‌اندیشی پوزیتیویستی علمی‌ نیز خطرناك است و منجر به مركز‌گرایی و فاشیسم می‌گردد. پوزیتیویسم مانع از آن شده است كه آن‌ها تنوعات فرهنگی، ساخت‌های سیاسی مختلف و هویت‌های متفاوت ایران را دیده و بدان‌ها اعتراف نمایند. آنها تك‌گرا هستند. هویت طبقه‌ی فرادست قدرت را زیر عنوان شیعه و فارس به حد الوهیت رسانده و قصد دارند همه چیز را قربانی آن كنند. از ایرانی‌بودن دم می‌زنند، اما نه با پذیرش تنوعات فرهنگی آن و به رسمیت شناختن اراده‌ی آنها؛ بلكه از راه جذب و استحاله و «مبدل‌سازی به دیگری» می‌خواهند همگان را مطیع سازند. از نظر آنها كوردها،‌ عرب‌ها، بلوچ‌ها،‌آذری‌ها و سایرین در حكم یك ماده و شیء هستند كه هر طور بخواهند حق دارند آن را جهت‌دهی، تخریب و مورد دستبرد و دستكاری قرار دهند. خصلت پوزیتیویسم همین است. همه چیز را به دید پدیده،‌ جزئی و مادی می‌نگرند. با این بینش علمی نمی‌توان به فرهنگ‌های كوردی، عربی، بلوچ، آذری، تركمن، مازنی،‌ گلیكی و سایرین احترام گذاشت. این دیدگاه همه چیز را در قدرت مركزی و غیرقابل بحث كلید كرده و هر گفتمان متفاوت را انگ می‌زند.

بنابراین از این بحث چنین می‌توان نتیجه گرفت: با تداوم وضعیت كنونی، جمهوری اسلامی برخلاف آنچه ادعا می‌كند نمی‌تواند ایستار سلطه‌ستیزی صادقانه‌ای در برابر نظام جهانی سرمایه‌داری از خود به نمایش گذارد. زیرا آسیب‌شناسی سیاست‌ها و رفتارهایش به ما نشان می‌دهد كه جمهوری اسلامی به واسطه‌ی اتكا به دولت‌‌ـ ملت مركزگرا، ضمیمه‌ای از نظام سلطه‌گر جهانی است كه به‌واسطه‌ی عملكردهای زیاده‌خواهانه و هژمونی‌طلبانه‌اش از سوی نیروهای ابرهژمون قابل تحمل نبوده و درصدد حذف آن برآمده‌اند. اپوزیسیون ایرانی نیز خصلت‌های بنیادین خود را از نظام مدرنیته‌ی سرمایه‌داری كسب كرده و نمی‌تواند پاسخی برای نیازهای خلق‌های ایران ارائه كند. بنابراین در برابر دو رهیافت دولت‌گرای یكدست‌ساز و رهیافت فدرالیستی تنش‌زا كه تنها ضمانت‌گر منافع قشر متوسط است، باید رهیافت دیگری را ارائه كرد. این رهیافت،‌ رهیافت مبتنی بر ملت دموكراتیك است. یعنی رهیافتی كه نه براندازی دولت را مبنا قرار می‌دهد و نه استحاله‌شدن در دولت یا روش‌های دولتی را. چیزی كه خلق‌های ایران به آن نیاز دارند تا بتوانند مسائل عدیده‌ی سیاسی،‌ اجتماعی، فرهنگی و دفاعی خود را چاره‌جویی كنند همین رهیافت ملت دموكراتیك است كه می‌تواند با اتكا بر وطن مشترك دموكراتیك به همه‌ی تنوعات فرهنگی و هویتی موجود در ایران امكان ابراز وجود و آزادی بدهد. در این رهیافت، كنفدرالیسم دموكراتیك شكل مدیریت سیاسی جامعه را تشكیل می‌دهد. در آن نه خبری از هژمونی‌خواهی ایدئولوژیك، مركز‌گرایی و یكدست‌سازی دولتی است و نه ناسیونالیسم، طبقه‌گرایی و تك‌گرایی جریانات قدرت‌طلب اپوزیسیون. بنابراین تشدید بحران‌ها و عدم جوابگویی راهكارهای دولتی و فدرالیستی، روزبه‌روز اهمیت و حیاتی‌بودن رهیافت ملت دموكراتیك را گوشزد می‌نمایند. ساحل امن دموكراسی و آزادی كه خلق‌های ایران در جستجوی آنند، تنها با در پی‌گرفتن این رهیافت پیدا خواهد گشت. تاریخ مقاومت‌ها و مبارزات خلق‌های ایران، همگی چنین حقیقتی را در گوش ما زمزمه می‌كنند. كافیست به تاریخ خود رجعت كنیم.


✍🏻 کومینار


🆔 @GozarDemocratic

ئەگەری شەڕی نێوان ئێران _ ئەمریکا و چەواشەکاریەکان و هەڵمەتی ڕەشکردن

✍🏻 #ڕوبار_کۆچەر


🆔 @GozarDemocratic

ئەگەری شەڕی نێوان ئێران _ ئەمریکا و چەواشەکاریەکان و هەڵمەتی ڕەشکردن

✍🏻 #ڕوبار_کۆچەر

تا دەچێت ئاڵۆزیەکانی نێوان ئەمریکا و ئێران لە مێدیای هەر دوولا و لەزاری ڕایەدارانەوە ڕۆژ بەڕۆژ تۆختر و توندتر دەبنەوە، بەڵام لە باس و خواسی دانوستاندن و گفتوگۆدا گومانی دانیشتنی ژێر بەژێری هەردوولاش دەوروژێت. بۆیە خۆدانە پاڵ یەک تەرەفی هاوکێشەکە بە نیسبەت هێزە ئۆپۆزسیۆن و ئازادیخوازەکانەوە نەک هەر هەڵە، بەڵکو فریو خواردن و ناسیاسی بوونی ئەو لایەنە ڕۆشنتر دەکاتەوە.

تەڤگەری ئازادیخوازی کوردستان و هێزە ئاپۆیستیەکان لەهەموو بەشەکانی کوردستان بە پەیڕەو کردنی ڕێبازی هێڵی سێهەم توانیویەتی سیاسەت و ستراتیژی خۆی بۆ هەموو لایەک ڕوون بکاتەوە. (هێڵی سێهەم) نەک تاکتیک بەڵکو ستراتیژ و پرەنسیپێکی دەست لێ بەرنەدراوی تەڤگەرو حیزب و ڕێکخراوە ئاپۆچیەکانە لە سەرانسەری جیهاندا کە بۆ ئێرانیش بەهەمان شێوەو بە گرتنە بەری ئەم ڕێبازە کۆششی جدی دیموکراتیزاسیۆن و گەڕانەوەی ئیرادە بۆ گەل و بوون بەهێزێکی کاریگەری هاوکێشەو گۆڕانکاریەکان دەکات. لەگەڵ ئەوەشدا کە زۆرینەی هێزە جیهانیەکان لەهەوڵی ئەوەدان تەڤگەری ئاپۆیی لەبەرەی خۆیاندا ناودێر بکەن، هاوکات هێزی هەرێمی ستاتۆپارێزی ناوچەیی وەک ئێران، بە ئیلهام وەرگرتن لە دیکتاتۆریەت، خۆسەپاندن، نەژادپەرستی و مەزهەب گەرایی دەیهەوێ هەڵوێستەکانی حەرەکەتی ئاپۆیستی لە ڕۆژهەڵاتی کۆردستان و ئێران چەواشە بکات و پژاک لەبەرەی کاپیتالیزمدا پێناسە بکات. لەلایەکی تریشەوە چەندین هێزی کوردی و کەسایەتی لۆمپەن هەن کە هەر ڕۆژ لە کاسەیەکدا ئاو دەخۆنەوە و زۆرترین هەوڵ دەدەن و زۆرترین وزەی خۆیان بۆ ڕەشکردن و بەلاڕێدا بردنی حەرەکەتی ئاپۆیستی سەرف دەکەن و بێ هیچ سڵەمینەوەیەک کەوتوونە چاندنی تۆوی ناکۆکی دروستکردن و تۆمەت بەخشینەوە. بەڵام لە ڕوانگەی تەڤگەری ئازادیخوازی کوردستانەوە پاراستنی سەربەخۆیی سیاسی، ئیداری، فیکری، ئایدیۆلۆژی، ڕێکخستنی، سەربازی و …وو وەک نرخێک دەبینرێت و پەیوەست بەڕێبازی شەهیدانەوە هەڵدەسەنگێندرێت، بۆیە بە گوتنی چەواشەکارانەی ڕژێم یان پارت یان کەسێک بزوتنەوەی ئازادیخوازی ناوروژێت و کاردانەوە نیشان نادات و پاراستنی هێڵی سێهەم لە گوتن و کرداردا دەسەلمێنێت و ئەو بەرچەسپانە هیچ کاریگەریەکیان لەسەر پێداگری خەباتی دیموکراتیانەو چەسپاندنی مافە بنەڕەتیەکان ناکات.

لەماوەی ڕابردوودا پارتی ژیانی ئازادی کوردستان / پژاک، کۆمەڵگای دیموکراتیک و ئازادی ڕۆژهەڵاتی کوردستان / کۆدار و کۆمەڵگای ژنانی ئازادی ڕۆژهەڵاتی کوردستان/ کژار، پڕۆژە، پلاننامەو نەخشەڕێگای جیاوازو هاوبەشیان بۆ دیموکراتیزە کردنی ئێران لە چوارچێوەی خەباتی هەمەلایەنەو یەکێتی و یەکڕیزی پارت و لایەنە سیاسیە کوردیەکان و ئۆپۆزسیۆنی ئێرانی پێشکەش کردووەو دەستیان لەسەر برین و چارەسەریەکان داناوەو لەهەمانکاتیشدا تێکۆشانی ئازادیخوازانەی خۆیان بەلەبەرچاوگرتنی ڕەوش و قۆناغەکەو ڕاگرتنی هاوسەنگیە هەرێمی و جیهانیەکان بەردەوام کردووەو لەهەر بارودۆخێکیشداو وێڕای هەر ئاستەنگیەک، بەردەوام دەبێت و هیچ کاتیش ناکەوێتە بەرەی هیچ کام لە لایەنە ناکۆک و بەشەڕهاتووەکان. چونکە حەرەکەتی ئاپۆیستی بەساڵانە گەیشتۆتە ئەو بڕوایەی کە هەرچەندەش بانگەشەی ئازادی و دیموکراسی دەکەن، بەڵام هێزە هێژموونگەرە جیهانیەکان بەدوای بەرژەوەندیەکانی خۆیان کەوتوون و ئامانجیان ڕزگاری گەلان لە جیهاندا نیە، بۆیە پشتیوانی لە هێرش و پەلاماری هێژموونگەرا جیهانیەکان لەکاتێکدا خاوەن پڕۆژە بۆ ئازادی و مافی گەلان نین، غەفڵەت و خیانەتە لە بەهاو نرخی گەلانی ناوچەکەو هەروەها دەوڵەتانی ناوچەیی ستاتۆپارێزیش ڕۆژ بەڕۆژ برەو بە ستەم و داگیرکاریەکانیان دەدەن و بە بن پێ کردنی ئیرادە، مەعنەویات و خواستی گەلان دەیانهەوێت هاوکێشەکان ڕاگرن و درێژە بە تەمەنی پڕ لە خوێنڕێژی و زوڵم و ناعەدالەتیەکانی خۆیان بدەن. بۆیە پژاک، کۆدار و کژار، بەردەوام ئەوەیان ڕاگەیاندووە کە نە فەرشی سور بۆ داگیرکاری هێزە دەستێوەردەرە جیهانیەکان ڕادەخەن، نە حکومڕانی دەوڵەت-نەتەوە محافەزەکارەکانیش پەسەند دەکەن.

لە کاتێکدا کە ئەمریکاو هێزە دەستێوەردەرەکان و ئۆپۆزسیۆنی پاسیڤی ئێرانیش هەژارترین ساتەکانی تەمەنیان لە خستنە ڕووی پڕۆژەی چارەسەری بۆ کێشەی گەلانی ئێران دەژین، نەخشەڕێگای تەڤگەری ئاپۆیی بۆ چارەسەری قەیران و پرسی گەلان لە ئێران و ڕۆژهەڵاتی کوردستان بە ڕەچاو کردنی تایبەتمەندی موزایکی نەخشەی ژیان و کەلتوری گەلانی ئێران، مۆدێرنترین و چڕ و پڕترین پڕۆژەی پێشکەش کراوە کە دەسەڵاتی بەڕێوەبردن و پێکەوەژیانی ئاشتیانەی گەلان و پێشەنگایەتی ژنان بنەما سەرەکیەکانیەتی و ناوەرۆکێکی سروشتی نادەوڵەتی لەخۆ دەگرێت. لەبەر ئەوە چاوەڕوانی لە هێزێکی وەک ئەمریکا کە جگە لەبەرژەوەندیە سەرمایەداریەکانی خۆی هیچ شتێکی تری بۆ گرنگ نیەو هەر ساتێک ئەگەری ڕێککەوتنی لەگەڵ ئێران هەیە، جۆرێکە لە خۆش خەیاڵی و