بە همین جهت زندانی سیاسی همچون ادریس فقیهی بعد از ٣ سال و وریشه مورادی نزدیک ۵ ماه، سرنوشتشان معلوم نباشد، گواهی ترس و خوف رژیم را از اعمال خویش و مقاومتی که در جریان است را نشان می‌دهد. البته تداوم و گسترش این مقاومت زنجیرهای ستم و قانون کوردستیزی را درهم می‌شکند و بە جامعە شجاعت، امید و باوری خواهد بخشید. بە همین دلیل سیاست موجود رژیم را علیه این زندانیان سیاسی کورد و بخصوص زنان محکوم می‌کنیم. بە ویژە علیە زندانیانی کە در راستای آزادی و دموکراسی مبارزە می‌کنند، رژیم سیاستی وحشیانە علیە آنان اجرا می‌کند. بدون شک این سیاست‌های پلید از سوی خلق ناپسند است و اینها هم به دلیلی قاطع برای تداوم مبارزه‌ی جوانان و زنان کورد و سایر خلق‌های دیگر ایران خواهد بود و در نتیجه‌ی موج این مبارزات روزی فرا خواهد رسید کە رژیم مجبور به پاسخگوی چنین اعمالش بشود.
قتل زنان، تداوم نسلکشی علیه زنان می‌باشد
* شما گفتید کە انقلاب بە پیشاهنگی زنان پیروز می‌شود یعنی سیاست زن ستیزی و کشتار زنان در این برهه‌ی حساس تاریخی توسط رژیم و نهادهای مربوطه‌اش چه تأثیری بر مبارزات آزادیخواهی زنان خواهد داشت؟
ـ ما در منطقە با ذهنیتی مردسالار روبەرو هستیم که بە صورت گره‌کوری درآمدە کە مانع چارەیابی تمامی مسائل شده است. بخصوص جهان سرمایەداری، جهانی ضد زن است که در داخل این جهان، رژیم اشغالگر ایران رژیمی ضد زن و مدافع ذهنیت مردسالاری است. برای همین این ذهنیت در ایران برای زنان فرصت و امکان دست‌یابی به آزادی و مبارزە باقی نگذاشته است. به همین جهت بە صورت روزانه فرصت زندگی آزاد برای زنان سیر نزولی دارد. بخصوص سرکوب زنان در فضاهای عمومی، خانواده و بە ویژە در دانشگاه‌ها افزایش یافتە است. این وقایع هم فارغ از ذهنیت مردسالاری نیست. در واقع ذهنیت مردمحوری رژیم علیە زنان سیستماتیک شده است، تا زنان از هویت حقیقیشان که در انقلاب زن زندگی آزادی نمود یافت، محروم گردانند. بدین دلیل هجمەهای خویش را علیە زنان افزایش دادە‌اند. اینها را هم بخشی از طریق قوانین و بخشی هم از طریق آداب وسنت و بخشی را نیز از طریق خانوادە و دیگر سازوبرگ‌های نظام علیە زنان پیش می‌برد. چیزی کە جای شگفتی است خلق‌های ایران کە تا بە این حد جویای دموکراسی و آزادی هستند، چرا از ذهنیت نادموکراتیک و مردمحور حمایت و تبعیت می‌کنند؟ منشا آن در واقع ذهنیت مردسالاری نهفته است. بە ویژە کە رژیم ولایت فقیه پیشاهنگ ذهنیت [مردسالاری] است و ثمرەی این ذهنیت بنابر آمار رسمی خود رژیم کە در طی ٢٠ سال حکمرانی‌اش ١٢٠٠ زن کشتە شدەاند و یا خودکشی کردەاند. بر همین اساس در طی دو سال از خرداد ١٤٠٠ تا خرداد ١٤٠٢ بنابر همان منابع آماری رژیم ١٦٥ زن کشتە شدەاند. این در حالی است کە آمارهای واقعی دو تا سه برابر را هم بیشتر از این آمارها نشان می‌دهد. حال چە کسی مسئول انجام این رفتارها می‌باشد؟ با چە ذهنیتی چنین اعمالی صورت می‌گیرد؟ با چه اعمال و نیرویی می‌توان این ذهنیت را از هم فروپاشید؟
علیرغم تحولات عمیق در منطقه و نقش پیشاهنگ زنان در این تحولات، ذهنیت مردسالاری رژیم هنوز زن را همچون ناموس می‌بیند. در حالی کە چنین کسانی بعنوان ناموس قلمداد می‌شوند، پیشاهنگ انقلاب ژن ژیان ئازادی هستند. یعنی در ذهنیت مردسالار نظام، زن ناموس است و همچون یک پدیدەی منفی و زشت و ناپسند ارزیابی می‌گردد. اما با یک ذهنیت دموکراتیک و در جامعەای دموکراتیک کە انقلاب زن زندگی آزادی در آن می‌درخشد، زن پیشاهنگ انقلاب و مبارزه در راه آزادی، عدالت اجتماعی و دمکراسی است. حال نگاهی به این دو ذهنیت بیندازیم، ذهنیتی کە مردسالاری بر آن سلطە دارد، بدون شک کشتار و خودکشی زنان در آن رشد می‌کند. بە ویژە بعد از سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی رژیم آگاهانە سیاست [ضد زن] را در کوردستان گسترش داد. از راه نظام آموزشی و از راه نهادهای سرکوبگر چنین سیاستی را در پیش گرفتە است. از راه جنگ ویژە، اهرم‌های فشار و خشونت را علیە زنان توسعە می‌دهد. نهاد و اشخاص زن‌کشی را فعال می‌سازد. یا ذهنیتی را در جامعه ترویج می‌بخشد که زنان را وادار بە خودکشی می‌کند. اما این ذهنیت مانع دست‌یابی زنان به احقاق حقوق خود، آزادی و دمکراسی می‌باشد. مشکلات را حل نمی‌کند. همیشە ناامیدی بر زنان مسلط می‌شود. در حالی کە انقلابی کە در جریان است، امیدبخش و انرژی‌زا است. رسیدن بە اهداف والامرتبە انسان است. برای همین اعمال نظام علیه زن، تداوم نسلکشی زن می‌باشد و نظام برای تحقیر و پرده‌پوش نمودن اهداف و آمال انقلاب سیاست زن‌کشی را افزایش داده است.

 رژیم اکنون مسئلەی حجاب و قانون عفاف و حجاب را به بحث روزانە تبدیل کرده است. یعنی با سبک نوین زندگی خواهان کنترل و حاکمیت بر زنان می‌باشد. البته رژیم در پشت این قضیە، ذهنیت ضد زن را در جامعە پر رنگتر می‌کند. واسه‌ی همین هم پلیس حجاب بانان زن را بە کار گماشتند. در جایی کە لباس زنان مطابق با سلیقە و سبک زندگی مدنظر نظام نباشد، دخالت می‌کنند و او را بازداشت و مورد سوءزن و بی حرمتی قرار می‌گیرد. بە عبارتی فضا را طوری بر جامعە و زنان تنگ می‌کنند کە فرد را ناچار بە انجام یک سری رفتارها می‌کنند. یا نظام زنان را مجبور بە ترک میهن می‌کنند. بر این مبنا رژیم تعریفی از سبک زندگی ارائە می‌دهد این سبک نو چیست ک با گوهره‌ی انقلاب زن در تعارض است؟ سبکی کە خامنەای نمایندەی آن است. سبکی کە مرد بر زن و جامعه مسلط است. بە همین جهت زنان این سبک زندگی را قبول نمی‌کنند. سبکی کە خودش مشخص کردە و از پارادایم زن زندگی آزادی برخوردار است. اصرار بر این سبک نظام را وادار کرد که بعد از ۴۰ سال زنان برای اولین بار در استادیوم حضور پیدا بکنند و مستقیماً مسابقه‌ی فوتبال را تماشا بکنند. هر چند که این خواسته‌ی نهایی زنان نمی‌باشد، اما در راستای مبارزاتی که روزانه انجام می‌دهد، اقدامی مثبت و دلیلی عینی برای ادامه‌ی مبارزه خواهد بود.
انقلاب زن زندگی آزادی، انقلاب علیە فساد است
* رژیم ایران ادعا می‌کند کە تمامی مشکلاتش حل شدەاند، بە ویژە مشکلات اقتصادی. اما می‌بینیم کە مشکل و فساد مالی داخل ایران موضوع روز است و اینها هم تأثیر مستقیمی بر زندگی افراد جامعه دارد، این مسئلە را چگونە ارزیابی می‌کنید؟
ـ مسئلەی فساد، مسئلەای سیستماتیک درون سیستم ایران می‌باشد. رژیم تظاهر بە این مسئلە می‌کند کە مشکلاتش حل شدەاند و بە انقلاب پایان بخشیدەاند و جامعەای بدون مشکل در جریان است. در حالی کە اگر بە هر نقطەای از ایران بنگریم، فسادهای رژیم برملا می‌شود. بە ویژە در این ماه اخیر فساد در مسئلە چایی، نهاد کشاورزی و دامداری به موضوع داغ مسئولان داخلی رژیم تبدیل شده. در حقیقت به موضوعی مبدل شد کە مسئولان همدیگر را مورد تهمت قرار می‌دهند. گویا این فساد متعلق به کدام کابینه می‌باشد؟ یعنی ابراهیم رئیسی می‌خواهد که این تهدید بزرگ را به یک فرصت بزرگ تبدیل ‌کند. اما گفتیم کە مسئلەی فساد، تنها مسئلەای مختص به یک مقطع تاریخی نمی‌باشد. یعنی با ترویج فساد نظام هژمونی‌اش را بر جامعە استوارتر می‌کند. اما به دلیل شکاف، تضاد و تناقض‌های موجود در دولت گاه‌گاهی این فسادها آشکار می‌گردد. دوم اینکە؛ حقیقت از سوی مسئولان رژیم برای جامعە آشکار نمی‌گردد. برای همین رئیسی هر روز بە یکی از استان‌ها سر می‌زند، با وعدە و وعید جامعە را فریب می‌دهد، با‌ افتتاح پروژه‌ها مژدەی چارەیابی مشکلات اقتصادی را می‌دهند. اما از سوی دیگر کە بە قضیە بنگریم حقیقت چیز دیگری است. امروزە مسئلەی فساد میان رئیسی و روحانی را مشکل‌ساز کرده است. چون رئیسی این فسادها را به گردن کابینه‌ی روحانی می‌اندازد و خودش را فارغ از این مسئله می‌داند. در حالی کە مسئول قوەی قضائیە این مسئله را تأئید کرده است که فساد چایی مربوط بە دورەی رئیسی می‌باشد. هرچند که هر کدامشان در این خصوص چندان فرقی با هم ندارند و هر کدامشون برای خلق‌های ایران کاسه‌ی داغ‌تر از آش می‌باشند. چیزی کە مایەی حیرت است، امروز رئیسی ژست مبارزە با فسادکاران، بە خود می‌گیرد. در حالی کە رئیسی خود مفسد فی الارض است. بزرگترین مفسد تاریخ جمهوری اسلامی است. خود او یکی از اعضای گروه مرگ است. این همه جوان مبارز کورد و ایرانی را به پای طناب دار کشانده، در انقلاب زن زندگی آزادی این همه جوان و زن را به گلوله بستند. کسانی که در این انقلاب بازداشت و دستگیر شدند، مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند. خوب فساد از این بزرگتر چیست؟
علیرغم اینها امروز میان قوەی مجریە و قضائیە بر سر این مسائل نزاع و درگیری وجود دارد. برای مثال قوەی مجریە می‌گوید، رئیسی در مورد فساد چایی ٦٠ متهم را از کار برکنار کردەاند و بە قوەی قضائیە تحویل دادەاند. در حالی کە رئیس قوەی قضائیە می‌گوید چنین چیزی صحت ندارد. نام این افراد معلوم نیست و بە قوەی قضائیە تحویل دادە نشدەاند. این نشان می‌دهد کە مسئلەی فساد تا خود رئیسی و خامنەای را دربرمی‌گیرد. برای همین جسارت برملا کردن اسامی را هم ندارند، تا آنان را تحویل قوەی قضائیە بدهند. یا هر بار مسائل را با چیزهای دیگری پرده‌پوش می‌کنند. دولتی کە خودش تا خرخرە در فساد است، نمی‌تواند خود را بە عنوان علمدار مبارزە با فساد اقتصادی جای دهد. چون همین فساد‌ها هستند کە باعث گشتەاند تا جامعە از دست پدیدەی فقر بنالد، تورم تا بدین اندازە بالا باشد. اگر آنان با فاسدان مبارزە می‌کنند، سپاه پاسداران بزرگترین سازمان فاسد و تروریستی داخل ایران است. این همە نهاد اقتصادی تحت سلطەی سپاه پاسدارن هستند.

این همە فساد از سوی سپاه در کوردستان صورت می‌گیرد، چرا محاکمە نمی‌شود؟ چرا حساب و کتابی در کار نیست؟ چرا برای افکار عمومی آشکار نمی‌شود؟ اما امروزە با تبدیل کردن این موضوعات بە موضوع روز می‌خواهند بار دیگر مسائل را پنهان نمایند.
جامعەای کە اگر زیربنایش فساد و مردسالاری باشد، چیزی کە در آن رشد کند، همان است کە کاشتە شدە است! با این حال غیر از مردسالاری و فساد چە چیزی از این رژیم حاصل می‌شود؟ یعنی رئیسی با چنین کارنامه‌ای امروزە بە هر جایی کە سر می‌زند خودش را بە قهرمان مبارزە با تروریسم، فساد و اغتشاشگران مبدل کرده است. به نظر من بهترین قهرمان اون کسی است که امروز مشکلات، زنان، جوانان، کارگران، بازنشستگان، کارمندان و معلمان و کولبران و … را حل کند. بە نظر من انقلاب زن زندگی آزادی، انقلاب علیە فساد است. انقلابی علیە زشتی، ظلم، بی‌عدالتی و ذهنیت مردسالاری است. برای همین این انقلاب برای خنثی سازی ذهنیت مردسالاری در صدد خودسازماندهی است و با این نیرو مسئلەی فساد ریشەکن خواهد شد.
مجلس آتی رژیم مجلسی انقلابی‌تر است. یعنی ویران‌تر از مجلس کنونی خواهد بود
* بە انتخابات ایران نزدیک می‌شویم بە نظر شما اهمیت این انتخابات برای رژیم و مردم چه می‌باشد؟ یعنی رژیم می‌خواهد این انتخابات را چگونە بە کار ببرد، یا چگونە مردم را فریب دهد، تا مردم بە پای صندوق‌ها بروند؟
ـ بە نظرمن رژیم برای اینکە بتواند موضوعات روز جامعە را تغییر دهد و انسجامی درون جامعە بە وجود بیاورد، رژیم خود را یک‌دست جلوه دهد و آشفتگی درون قدرت را برچیند، مسئلەی انتخابات بسیار مهم و فرصت‌ساز است که می‌خواهد از آن بهرە ببرد. در ١١ اسفند انتخاباتی کە در مجلس خبرگان و مجلس شورای اسلامی برگذار می‌شود، برای رژیم می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد. اما سوال اینجاست آیا میزان مشارکت مردم در این انتخابات چگونە می‌باشد؟ در حالی کە مردم کارنامەی رژیم را با انقلاب زن زندگی آزادی بە دستان رژیم داد و نشان داد کە رژیم تا چە حدی مورد قبول عموم است. بعد از این همە سرکوب انقلاب زن، سیاست اعدام، زن‌ستیزی، جوان‌کشی، کولبرکشی و ستم و فشارها علیه خلق‌ کورد و خلق‌های دیگر ایران، سیاست‌هایی کە علیە خلق‌ها اجرا می‌شوند، استقبال مردم از انتخابات پیش‌رو چگونە باید باشد؟
در حالی که کابینه و مجلس شورای اسلامی در دوران ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی بە نام مجلس انقلابی بود. یعنی مجلس انقلابی دستاوردش برای مردم چە بود؟! چە تغییری در شرایط زندگی خلق‌ها بە وجود آورد؟ و چە فشارهایی بر جامعە افزود؟ پس این ٤ سال از کارنامە‌ی مجلس انقلابی رئیسی نشان می‌دهد، که چە دستاوردی برای مردم در بر داشتە است؟ چە مشکلی را حل کرد؟ آیا این انتخابات مشکلات مردم را رفع خواهد کرد؟ آیا در این انتخابات بە مشارکت افراد مستقل فرصت دادە خواهد شد؟ آیا این دستە افراد [مستقل] تایید صلاحیت خواهند شد؟ یا نه تنها لازم است که مردم از میان اصولگرایان نماینده‌ی مورد علاقه‌ی خود را انتخاب کنند؟ با توجە بە چیزی کە رژیم سخن به زبان می‌راند، مجلس آتی مجلسی انقلابی‌تر است. یعنی ویران‌تر از مجلس کنونی خواهد بود. یا در مورد مجلس خبرگان نیز بە همان صورت که مجلسی زن‌ستیز و ملت‌ستیز می‌باشد، چه امید و آرزویی برای جامعه به ارمغان خواهد آورد. در حالیکە انقلاب ژن ژیان ئازادی در حقیقت انکار گوهره‌ی این مجلس‌ها می‌باشد، که قوانین زن‌ستیزی و خلق‌ستیزی در آنها تصویب می‌گردد. با این حال و احوال این مجالس مشروعیت خود را در میان خلق از دست دادە است. پس این رژیم تاکنون در کجا و کدامین مصوبه و قانونی تغییری ایجاد کردە، تا مردم بدان دلخوش باشند؟ یا زخم‌های مردم را التیام بخشیدە باشد، تا خلق با جوش و خروش بە سوی صندوق‌های انتخابات بروند.
بە نظر من در کوردستان مسئلەی انتخابات متمایزتر از سایر نقاط ایران است. چون ما شاهد رفتار رژیم با زینب جلالیان، وریشە مرادی، ادریس فقیهی، پخشان عزیزی و نرگس محمدی و ده‌ها زندانی دیگر کە در زندان‌ها مقاومت می‌کنند، هستیم. رفتار با خانواده و مادرانی کە در انقلاب زن زندگی آزادی داغدار از دست دادن فرزندانشان هستند، یا فرزندان‌شان نقص عضو شدەاند. یا عضوی از خانواده‌اشان در زندان‌اند. کولبرانی که روزانه در مناطق صعب‌العبور کوردستان غرق خون می‌شوند. آیا با یک مجلس انقلابی دیگر زخم‌های مردم التیام می‌یابند؟ یا رژیم بار دیگر بر زخم‌های مردم، نمک می‌پاشد؟ بالعکس رفتارهای نظام با مردم فرصتی دوباره برای شعله‌ورسازی انقلاب مردمی را مهیا خواهد نمود و طرحی که رژیم در سر می‌پروراند در راستای منافع مردم به مثمر ثمر خواهد رسید.

جایزە ساخاروف حاکی از فراگیربودن انقلاب و جهانشمول بودن انقلاب ژن ژیان ئازادی می‌باشد
* جایزه ساخاروف به ژینا امینی و انقلاب ژن ژیان ئازادی داده شد، شما این موضوع را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
ـ در حقیقت این دستاورد دیگری برای زنان آزادیخواه محسوب می‌شود. یعنی بزرگی این انقلاب را نمایان می‌سازد که پس‌لرزه‌های آن همچون در دیگر نقاط جهان در حال وقوع است و همچنان ادامه دارد. اینهم دلیل واضح دیگر تداوم انقلاب را نشان می‌دهد. یعنی ارزش و عظمت این انقلاب را نمایان می‌سازد که مورد جلب توجه عموم جهانیان می‌باشد. اهدا نمودن این جایزه بخصوص در مقر پارلمان اروپا در استراسبورگ فرانسه به ژینا امینی و انقلاب ژن ژیان ئازادی حاکی از فراگیربودن انقلاب و جهانشمول بودن آن می‌باشد. همچنین ادای احترام به شهدای انقلاب و تداوم راه‌شان و حمایت از ارزش‌ها و دیدگاه‌های نوین انقلاب قلمداد می‌شود. از دیگر جهت مشروعیت فکر و پارادایمی که به چراغ‌ روشنایی انقلاب زن مبدل گردید، را نشان می‌دهد. این هم می‌تواند در آینده‌ای نزدیک تحولاتی را در قبال وضعیت رهبر آپو بوجود بیاورد. یعنی گام مثبت و مثمرثمری خواهد بود. چونکه صاحب اصلی این انقلاب و شاهکار عظیم ژن ژیان ئازادی رهبر آپو در امرالی با توندترین شیوه‌های شکنجه در شکنجه‌گاه مدرنیته‌ی سرمایه‌داردی مواجه شده که امروز انقلاب جهانی ژن ژیان ئازادی را برپا کرد.
از جهتی دعوت نمودن از خانواده‌ی ژینا امینی به این مراسم و آماده بودن وکیل ایشان و چند تن دیگر از خویشاوند و آسیب دیده‌گان این انقلاب بعنوان نماینده‌گان مردم حضور داشتند و خانواده‌ی ژینا امینی به دلیل اینکه توسط حکومت ممنوع الخروج شده بودند، نتوانستند در این مراسم حضور پیدا کنند، برای همین وکیل آنها صالح نیکبخت به نمایندگی از طرف این خانواده جایزه ساخاروف را دریاف نمود، این بخود ترس رژیم از این مسئله را نمایان می‌سازد. همچنین به نمایندگی از جنبش ژن ژیان ئازادی به افسون نجفی خواهر حدیث نجفی یکی از جانباختگان انقلاب ژن ژیان ئازادی و مرسده شاهین‌کار از آسیب‌دیدگان چشمی این انقلاب اهدا شد. سخنانی که در این مراسم چه از جانب وکیل ژینا و قرائت نمودن سخنان مادر ژینا و دیگر نمایند‌گان قرائت گردید، تداوم مبارزه را امیدوارتر نمود و تجلی‌بخش زندگی، مبارزه و مقاومت خستگی‌ناپذیر می‌باشد و حقانیت این انقلاب را آشکارتر ساخت. اهداء نمودن این جایزه یعنی تقدیر از روح مبارزه‌گری جوانان کورد و بخصوص زنان می‌باشد. برای همین من هم این موفقیت جهانی را به خانواده‌ی ژینا امینی، افسانه نجفی، مرسده شاهین‌کار و صاحبان حقیقی انقلاب ژن ژیان ئازادی تبریک می‌گویم.

pjak.net


🆔 @GozarDemocratic‌

دەوڵەتی فاشیستی تورک، لەپێنجوێنی شوێنی هاووڵاتیانی مەدەنی بوردومان کرد

🆔 @GozarDemocratic‌

دەوڵەتی فاشیستی تورک، لەپێنجوێنی شوێنی هاووڵاتیانی مەدەنی بوردومان کرد


دەوڵەتی داگیركەری تورك لەچوارچێوەی كۆنسێپی دژە كورد و بەئامانجی قڕكردنی گەلی كورد و دەستكەوتەكانی و بەهۆی دۆڕانی جەندەرمەكان لەبەرەكانی شەڕ و بەرخۆدان لەبەرامبەر بەگەریلاكانی ئازادی كوردستان لەهەرێمەكانی شەڕ لەئاڤاشین، زاپ و مەتینا و خواكورك هەموو پێوانە و یاساكانی شەڕی ژێر پێ ناوە و بەهێرش كردنە سەر ژێرخان و سەرخانی گەلەكەمان لەرۆژئاوا و باشوری كوردستان و بەئامانجگرتنی خەڵكی مەدەنی دەیەوێت قەرەبووی شكستەكانی بكاتەوە، تەنانەت بەهۆی هێرشە قڕکەرەکانی دەوڵەتی داگیركەری تورك لەم چەند رۆژەی رابردوودا بۆ سەر گەلەکەمان لەباكور و رۆژهەڵاتی سوریا ژمارەیەک هاوڵاتی مەدەنی کە لەناویاندا سینەماكاری كورد “مەنسوور كەریمیان” كە لەرۆژهەڵاتی کوردستانەوە بۆ بەڵگەكردن و تۆماری كارەساتەكان و ئەو دەستكەوتانەی گەلەكەمان چووبووە رۆژئاوا، دەكەنە ئامانج و شەهید دەبن.

واتا دەوڵەتی تورکیا بە شێوەیەکی ترسنۆکانە، ناوەندەكانی رۆشنبیری، پەروەردە و خزمەتگۆزاری و شوێنی نیشتەجێ هاولاتیان بەشێوەیەكی دڕندانە و بەچەكی قەدەغەكراو و فرۆكەی بێ فرۆكەوان دەكاتە ئامانج و سڵ لەهیچ پێوانەیەکی مرۆیی ناكاتەوە و رای گشتی جیهانیش لەبەرامبەر ئەو هێرشە هەمە لایەنەی دەوڵەتی داگیرکەری تورک بێدەنگە. بۆیە جارێکی دیکە ئەو هێرشانە شەرمەزار دەکەین و ستایشی بەرخودانی بێ وێنەی گەلەکەمان دەکەین.

هەر لەچوارچێوەی ئەو هێرشانەش فرۆكە بێ فرۆكەوانەكانی دەوڵەتی تورك؛ دوێنێ، بەرواری 27ی كانوون لەكاتژمێر نۆ تا دووی پاش نیوەڕۆ سێ جاران دەوربەری گوندی كانی میرانی سەر بەشارۆچكە پێنجوێن بۆردومان کرد و هاوكات لەنێوان كاتژمێر دوو و نیو بۆ سێ و بیست خۆلەك هەمان رۆژ دوو جاران دەوروبەری گوندی ساڵیاوا بۆردومان کرد. لەئەنجامی ئەو بۆردۆمانانە هیچ زەرەر و زیانێكی گیانی نەكەوتووەتەوە، بەڵام زەرەر و زیانی زۆر بەر رەز و باخی هاووڵاتیان و سروشتی ناوچەكە كەوتووەو بووەتە مایەی نیگەرانی خەڵکی ناوچەکە.

تایبەت ئەو شوێنانەی کە فرۆكەی شەڕكەر و بێ فرۆكەوانەكانی دەوڵەتی داگیرکەری تورك بۆردومانی كردوون، شوێنی نیشتەجێ هاووڵاتیانی مەدەنییە و هێزەكانی ئێمە دوورن لەو ناوچانەوە. بۆیە پێویستە گەلەكەمان لەهەرچواربەشی كوردستان و دەرەوەی وڵات و باشوری كوردستان و تایبەت گەلەکەمان لەرۆژهەڵاتی کوردستان لەبەرامبەر بە دەستدرێژیەكانی دەوڵەتی فاشیستی تورك بۆ سەر گەلەكەمان خاوەن هەڵوێست بێ.

ناوەندی راگەیاندنی یەرەكە

٢٨\١٢\٢٠٢٣


pjak.net


🆔 @GozarDemocratic‌

زیلان وژین: یک زندگی آزاد را برای خلق خود به ارمغان خواهیم آورد


🆔 @GozarDemocratic‌

زیلان وژین: یک زندگی آزاد را برای خلق خود به ارمغان خواهیم آورد


زیلان وژین، ریاست مشترک پژاک اعلام کرد که مشکلات روژهلات و ایران فقط از طریق راە‎های دمکراتیک قابل حل هستند و گفت: «ما به طور مستمر مبارزه خواهیم کرد و به وظایف خود عمل خواهیم نمود. در نتیجه یک زندگی آزاد را برای خلق خود به ارمغان خواهیم آورد.»

 زیلان وژین، ریاست مشترک حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) در خصوص تحولات سال ۲۰۲۳ در روژهلات کوردستان و ایران و اهدافشان در سال ۲۰۲۳ به سؤالات خبرگزاری فرات (ANF) پاسخ داد. زیلان وژین با یادآوری این‌که دولت ایران پس از قیام «ژن، ژیان، آزادی» متزلزل شده است و تأکید کرده است که سال ۲۰۲۴ با کار و مبارزه سپری خواهد شد.
ارزیابی زیلان وژین، ریاست مشترک حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) به شرح زیر است:
-وضعیت دولت ایران در داخل و همچنین در خارج چگونه است؟
زیلان وژین: دولت ایران در داخل کشور در ضعیف‌ترین حالت خود قرار دارد که از سال ۱۹۷۹ در چنین وضعیتی قرار نگرفته بود. از هر نظر با مشکلات و سختی‌های زیادی درگیر شده است که خود دولت ایران آن را ایجاد کرده است. دولت با دخالت در منطقه و صرف ثروت و هزینه‌های فراوان برای اعمال مداخله‌جویانه در سراسر جهان، توانایی و نفس را از جامعه گرفته است. کشور ایران به عنوان جغرافیا از نظر منابع و فرصت‌ها غنی است، اما مناطق سخت و پر از مشکلی دارد، بنابراین باید مدیریت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خوبی وجود داشته باشد تا بتواند امور کشور را به خوبی اداره نمایند. لازمه‌ی این امر نیز تخصص است، اما دولت به جای تخصص به وابستگی انسان‌ها به دولت خود و منافع افراد منتخب و برگزیدەای اهمیت می‌دهد که قدرت را در دست دارند. قبلا گفته می‌شد که منافع شیعیان در اولویت قرار دارد، اما اکنون مشخص شده است که هم شیعیان و سنی‌ها در برابر دولت لبریز از خشم و عصبانیت هستند. بر این اساس در بین شیعیان نیز بر مبنای منافع برخی از برگزیدگان و رانتخواران و مافیای محدود دولتی است که همه چیز را تعیین می‌کنند. در نتیجه‌ی این سیاست هر روز کشور پسرفت کرده است. آن کشوری که می‌توانست از طریق منابع طبیعی و فرصت‌های بازرگانی، گردش‎گری، اجتماعی و فرهنگی به یک بهشت تبدیل شود، اکنون به بیابانی پر از مشکل اکولوژی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی تبدیل شده است. می‌توان گفت که کلمه‌ی بحران تماما قادر بە بیان وضعیت داخلی ایران نیست! در واقع نیز می‌توان گفت که زیر و رو شده است. دولت فقط سازمان‌ها و مؤسسات سرکوب‌گر را تقویت می‌کند و از طریق روابط خارجه‌ی خود (در واقع فروش همه چیز به برخی از نیروها به مانند روسیه و چین) خود را تقویت کرده‌اند. جامعه‌ی ایران ثابت کرده است که ظلم و بی‌عدالتی را نمی‌پذیرد و قطعا واکنش‌هایی از خود نشان خواهد داد. عواملی مانند فقر که جامعه را به خود مشغول کرده است و عواملی مانند تکنولوژی که دولت برای سرکوب بسیار از آن استفاده می‌کند و برخی دیگر عواملی هستند که باید انسان در نظر داشته باشد و بدانند که جامعه را تحت تاثیر قرار خواهند داد و اجازه نمی‌دهند که اوضاع به زودی‌ تغییر کند.
دولت در داخل بسیار ضعیف شده است. در مدت ۴۰ سال گذشته هر بار یک جناح از دولت حذف می‌شود و اکنون جناح تند روی اصول‌گرا تمامی قدرت را در دست گرفته است. در درون آن‌ها نیز مخالفان حکومت ایران کم نیستند. مرگ «علی خامنه‌ای» می‌تواند انفجار و تفرقه و تقسیم درون حکومت را به دنبال داشته باشد. قطعاً ایران بعد از خامنه‌ای، ایران متفاوتی خواهد بود، ممکن است غلام حلقه به گوش قدرت‌هایی مانند چین و روسیه گردد و یا شاید درهای اصلاحات و ادغام با قدرت هژمون‌گرای جهان را بگشاید. در هر دو حالت، درگیری‌های بزرگی به وجود خواهد آمد.
در داخل ایران چندین جناح مختلف و افراد رانتخوار و مفسد وجود دارند که کانون‌های تاثیرگذار و تصمیم گیرنده هستند! اکنون نیز جناح رانتخوار نزدیک به اصول‌گرایان قوی هستند و اجازه نمی‌دهند هیچ تغییر و تحولی رخ دهد. رانت و فساد به میزانی زیاد است که به دور از تصور عقل است. مدتی پیش در فساد خرید چای ۳/۵ میلیارد دلار اختلاس شد. اختلاس و دزدی و فساد به میزانی زیاد است که مثل خواب می‌ماند. چند سال قبل یک سکوی نفتی به سرقت رفت! در فیلم‌ها نیز که پر از مبالغه و اغراق است، چنین چیزی وجود ندارد. به عبارت دیگر، این دولت ایران را به مکانی بی‌صاحب و پر از هرج و مرج تبدیل کرده است و در رأس آن سیستمی دزد و فاسد و چپاول‌گر ساخته‌اند که با دخالت‌های خارجی خود را نگه داشته است. در جریان قیام، در بسیاری از نقاط از نیروهای خارجی برای حمله و سرکوب خلق مورد استفاده قرار گرفتند که حدس زده می‌شود حزب‌الله یا حشدالشعبی باشند. کاملا و از هر طرف بر خارج تکیه کرده‌اند.

دولت ایران برای بقای خود، قراردادهای بزرگی با کشورهای چین و روسیه امضا کرده است، که محتوای آن را فاش نمی‌کنند. اکنون در تمامی عرصه‌های ایران و از صنایعی مانند نفت گرفته تا ماهیگیری در خلیج و حتی تولید «بیت کوین» چینی‌ها همه‌کاره هستند و حضور دارد. اکنون یکی از شک و‌ گمان‌ها این است که در چارچوب توافق با چینی‌ها برای استخراج ماده «لیتیوم» دریاچه‌ی ارومیه را خشک کرده‌ باشند. کارهایی بر روی دریاچه‌ی ارومیه در حال انجام هستند، که این ظن را تقویت می‌کند. همان‌طور که به نظر می‌رسد، دولت ایران برای از دست ندادن قدرت خود کشور را به تمامی کشورهای هم پیمانش، تقدیم کرده است. کشوری که در این ۴۰ سال می‌توانست با کشورهایی مانند ژاپن رقابت نماید، اکنون تبدیل به کشوری شده است که معلوم نیست در دست کدام نیرو قرار دارد و تمامی امورش تاریک و غیر شفاف است!
دولت ایران با کشور روسیه نیز چنین قراردادها و توافقاتی را منعقد کرده است. آن‌ها خود را متحد روسیه معرفی می‌کنند، اما در مواضع روسیه در پلتفرم‌های جهانی، روسیه این‌گونه عمل نمی‌کند و در بسیاری از جاها علیه ایران عمل کرده است. با در نظر گرفتن تلاش‌های روسیه در طول تاریخ برای ایجاد هژمونی بر ایران، حقایق را بهتر درک می‌کنیم، چند سال است که تصمیم دارند هواپیماهای سوخو‌ ۳۵ را به ایران بفروشند؟ اگرچه خود روس‌ها به دنبال خریدار هستند، اما هنوز آن را به ایران نفروخته‌اند، اما به نظر می‌رسد وضعیت آن‌طور نباشد که مسئولان ایران می‌گویند.
دولت ایران در سیاست خارجی خود از یک سو مداخله‌گر و از سوی دیگر مطیع و تسلیم شده است و این دوگانگی بلای جان سیاست و جامعه ایران شده است. اکنون این‌طور به نظر می‌رسد که با نیروهای خارجی به توافق رسیده‌اند. در اوایل جنگ اوکراین اینطور نبود، اما در جنگ غزه بسیار محتاطانه عمل کردند و حتی اظهارات آمریکا نیز این‌گونه بود و گفتند که هیچ مدرکی وجود ندارد که بتوان گفت ایران در حمله‌ی حماس دست داشته است. یعنی آن‌ها و ایران در مواردی به توافق رسیده‌اند، آزاد شدن ۱۱ میلیارد پول ایران در خارج از کشور اثبات‌گر این حقایق هستند.
ایران می‌خواهد به صورت کارتونی نقش قدرتمندی را در منطقه
ایفا نماید و تأثیر نیز دارد، اما اکنون خلق به خوبی می‌بینند که قدرت‌های جهانی آگاهانه و در چارچوب خاصی برای منافع خود چشم خود را بر این تأثیر ایران بسته‌اند. تا حدودی شبیه وضعیت ترکیه است، همان‌گونه که ترکیه در جبهه‌ی قدرت هژمون‌گرایان قرار دارد، آن‎ها نیز چشمان خود را می‌بندند، برای ایران نیز  که دلایل موجهی برای ماندن آن‌ها در منطقه دارد، چشم خود را می‌بندند. در غیر این صورت، دولت ایران نمی‌تواند نقش یک هژمونیک‌ منطقه‌ای را در وضعیت کنونی خود ایفا کند، تنها با اتکا به برخی اهداف جهانی می‌تواند این‌چنین ادامه دهد.
مشکلات ایران با ملت‌های مختلف و نقض حقوق آن‌ها و همچنین مشکلات عظیم اکولوژیکی از جمله «بیابان زایی» بخش بزرگی از مرکز ایران که روز به روز در حال افزایش است و مشکلاتی مانند عدم مشروعیت احکام شرعی در بین خلق‌های ایران، تمامی مشکلاتی که دولت ایران با آن مواجه بوده و هر راهی برای حل آن مشکلات پیشنهاد می‌کنند، همگی به بن‌بست منتهی می‌شوند. زیرا راه‌ها و پیشنهادات، ظالمانه و ستم‌گرانه هستند. دمکراسی و گشایش‌های سیاسی به هیچ وجه در برنامه‌ی آن‌ها قرار ندارد، بنابراین اوضاع روز به روز بدتر می‌شود.
در مجموع، دولت ایران در ارتباط با بحران‌های جهانی، دچار بحران شده و جامعه ایران را تحت تاثیر قرار داده و جامعه در شرایط سختی قرار دارد. دولت ایران با قیام ژن، ژیان و آزادی متزلزل شد و تا حدی با فروپاشی مواجه شد. اکنون می‌خواهد با قراردادها و توافقاتی با کشورهای خارجی و با دادن امتیازاتی، کنترل خود را بر داخل کشور به دست آورد. بدون شک دولت هنوز ابزاری برای بقای خود دارد و از سویی نیز روابط خارجی آن نیز به آن کمک می‌کند، اما جامعه‌ی ایران جامعه‌ای نیست که همه چیز را بپذیرد و راهی برای مقابله با اقدامات دولت پیدا خواهد کرد.

ادامە دارد...
ANF

🆔 @GozarDemocratic‌

گذار بسوی تشکل‌یابی دمکراتیک

✍ بیستون مختاری

🆔 @GozarDemocratic‌

گذار بسوی تشکل‌یابی دمکراتیک

✍ بیستون مختاری


مردم آزادی‌خواە ایران نزدیک بە یک‌سال و نیم است کە با تمام قوا، در برابر استبداد حاکم قد علم کرده‌اند. آنان هزینه آزادی را با خون خود، با خون فرزندانشان می‌پردازند. این انقلاب تمامی مرزهای طبقاتی، ملی-اتنیکی و سیاسی و حزبی را در هم شکسته است؛ زیرا که بر پایه آشکارترین چالش قرن یعنی آزادی زنان بنا شده است. “آزادی زن، آزادی جامعه است!” و این استراتژی شعار مشترک مردم در تمامی جغرافیای این سرزمین است؛ “ژن، ژیان، آزادی!”. جامعه‌ای که در آن زنان فاقد حقوق برابر باشند، هرگز به دموکراسی نخواهد رسید. مبارزه‌ای که زنان نیز در صف مقدم آن نباشند، قطعا به آزادی ختم نخواهد شد. بنابراین ژن، ژیان، آزادی، پرچم، فلسفە و شعار مشترک آزادی جامعه ایران است.
قیام پیشرو، مدرن و هدفمند مردم آزادی‌خواە ایران، نه تنها پایەهای رژیم استبدادی موجود را به لرزه درآورده، بلکه جهان را نیز در شوک فرو برده است. تمامی احزاب طبقاتی محور و ناسیونالیست محور نیز در پس گردوغبار برخاسته از مبارزات زنان، ناپدیدار گشته‌اند. مردم ایران و قیام آنان با محوریت آزادی زنان نشان داد که تئوری‌های قرون گذشتە جهت آزادی‌های طبقاتی و رهایی ملی، دیگر قدیمی و اکسپایر شده‌اند. آزادی زنان در اولویت نباشد، زندگی و آزادی اجتماعی نیز وجود نخواهد داشت.
دیگر بر همگان آشکار است کە ماهیت رژیم ایران ماهیتی استبدادی، وحشیانه و فاسد است. جامعه و تمامی نیک‌اندیشان جهان به ماهیت این نظام پی برده است. اگر امروزە نگاهی چه در منطقه و چه در سرتاسر جهان بیاندازیم همه انسان‌ها، اقشار مختلف و حتی ملیت‌های مختلف دیگر، نه ‌فقط خلق ایران بلکه همه خلق‌های جهان، حتی خلق‌های آزادی‌خواه و دموکراتیک دیگر در حال بلند نمودن صدای شعار علیه رژیم مرتجع و دیکتاتور جمهوری اسلامی و نشان‌دادن موضع‌ خود هستند. آن‌ها می‌خواهند ماهیت این حکومت را محکوم نمایند. یعنی حکومتی که علیه زن است، علیە زندگی و علیە آزادی است. به‌همین سبب امروزه خلق‌ها این حقیقت را خاطرنشان کرده‌اند و سمبل و نماد پیروزی خود را مشخص نموده‌اند. بر این اساس می‌گویند” زن، زندگی، آزادی”، چرا؟ زیرا می‌دانند حکومت علیه زنان است، به‌همین دلیل می‌گویند، زن. بر این اساس باید از حقوق، هویت و وجود زن‌ها صیانت شده و براساس حقیقت معنای آن مبارزه کنند. زن و زندگی به این دلیل است که حکومت و آخوندها هیچ معنا و مضمونی برای زندگی مردم باقی نگذاشته‌اند. خلقی که نان، کار و زندگی شرافتمندانه دارند، درحقیقت فلسفی، امروز نان ندارند، خانه ندارند و زندگی برای آن‌ها باقی نمانده‌است. آن‌ها خواستار آزادی و زندگی برابر هستند. اما حکومتی کە اساس و بنیادش علیه آزادی است بە هیچ‌وجە دمکراسی را نمی‌پذیرد و براساس اسارت و بردگی خلق حکومت خود را اداره می‌کند، به همین دلیل خلق سمبلی برای خود پیدا کرده و با جان و دل می‌گویند” زن، زندگی، آزادی” و این رمزی است برای مقاومت و برای پیروزی. بدون‌شک این موضوع بسیار باارزش بوده و باید برای آن ارزش بسیاری قائل بود؛ و اما در نقطە مقابل رژیم و عوامل استعمارگر جمهوری اسلامی در وضعیت کنونی هر رویکرد دموکراتیک را ضد امنیت ملی و تجزیه‌‌طلبی قلمداد می‌نماید. اشخاص وفادار رژیم که در سرکوب خلق‌های ایران نقش‌ داشته‌اند، از سوی رژیم دوباره زنده و فعال شده و مسئولیت‌های را در نظام و نهادهای آن برعهده می‌گیرند. نبود شفافیت و وجود فساد فراگیر بنیان‌های وجودی رژیم را تا بیخ استخوانش فاسد نموده‌ است. نظام پس از این شرایط دیگر به هر شخصی اعتماد ندارد. به همین ‌دلیل تغییراتی در نهادهای امنیتی و دولتی خود به وجود آورده است. بعضا تنش‌ها و بگومگوهای زبانی میان مسئولین‌ رژیم نیز رخ می‌دهد کە این تنها جنگی زرگری است.
عمدە تغییراتی کە در این مدت در بدنە ساختار مدیریتی رژیم ایجاد شدە است، سیاست داخلە و خارجە را در راستای عملی‌کردن سناریوهای سرکوب و خفقان به پیش می‌برد. دولت پنهان یا موازی نظام حی‌وحاضر بر سر قدرت است و سیاست‌های یکدست‌سازی و خالص‌سازی‌های رژیم تنها معنای سرکوب، تشدید گرسنگی و انقیاد خلق‌ها را می‌دهد. حاکمیت ایران و دول سازشگر و همسو با او می‌کوشند راهکارهای جنگ و بحران و نسل‌کشی را جایگزین اهداف و مطالبات اساسی جنبش اجتماعی و انقلابی ایران سازند. بنابراین جنبش اجتماعی و نافرمانی مدنی در ایران که یک حق دموکراتیک است نباید تحت تأثیر امواج متلاطم جنگ و بحران منطقه‌ای به سمت و سوی سرکوب و نابودی حرکت کند. راەکار این موضوع مورد بحث نیز توسل به سازماندهی مدنی است کە می‌توان خطر نابودی را برطرف سازد این تنها شانس برای نابودی فاشیسم است.

در بخش اتفاقات منطقەای، سیاست‌های خارجی و همچنین روابط بین‌الملل نظام جمهوری اسلامی بە این نتیجە می‌رسیم کە سیاست سرکوب در داخل و سازش مقطعی با قدرت‌های جهانی، مسئلەای‌ست کە نظام ولایی در این مدتِ یک‌سال و نیم بدنبال آن بودە و این مسلما همیشه ادامه نمی‌یابد که حاکمیت را از سقوط نجات دهد.
رژیم ایران در داخل، جنگ سرکوب علیه جامعه و در خارج توافقاتی برای بقا امضا می‌کند. از طرفی هم گروه‌بازی و جریان‌سازی میان تندروهای اصولگرا به راه انداخته‌اند تا تحت نام انتخابات نمایشی، توده‌ها را مشغول سازند و ذهن‌شان را از توجه عمیق به سیاست و انقلاب ژن، ژیان،‌ آزادی منحرف سازند. این یک فکت نه بلکه یک وضعیت پرمخاطره و نوعی مهندسی جنگ سرکوب علیه جامعه و ملیت‌هاست. در مقابل نیز اینطور نیست که خلق‌ها و ملیت‌ها هیچ برنامه و یا پتانسیل و نیرویی برای خنثی‌سازی برنامه‌های تهاجمی نظام حاکم نداشته باشند و قطعا بیداری جامعه، رژیم را به تقلا برای بقا بر سر قدرت واداشته است، پس بعید نیست که با این میزان از خشونتها، ورق علیه خود رژیم برگردد.
رژیم ایران حتی در روابط خارجی خویش نیز درمورد جامعه ایران و سرنوشت آن با قدرت‌های خارجی بر سر میز معامله مزورانه می‌نشیند. در خصوص گفتگوهایشان با آمریکا هیچ شفافیتی در قبال جامعه ندارند. واقعیت‌ها را از توده‌های خلقی پنهان می‌دارند. هم‌اکنون ایران در مقوله حفظ و بقای گروه‌های نیابتی‌اش در کشورهای عربی بویژه عراق، سوریه، فلسطین، لبنان و یمن با بزرگترین نگرانی‌ها و خطرات روبرو است. سران نظام می‌کوشند برنامه‌ریزی آمریکا برای تضعیف و نابودی گروه‌های نیابتی خود در آن کشورها را خنثی سازند لذا تمامی امکانات مالی و نیروهایش را از جامعه خود گرفته و در آن راه‌ها خرج می‌کند. ظاهرا در حوزه سیاست و روابط بین‌الملل، نظم روابطش با روسیه در شرف به‌هم خوردن است. در قضیه نوع برخورد با آمریکا و روسیه بر اساس اصل منافع کوتاه‌مدت و سیاست‌ورزی مرحله‌ای می‌اندیشد نه ایجاد هم‌پیمانی با برخی کشورها در راستای منافع درازمدت؛ زیرا در مرحله کنونی،‌ مقوله همپیمانیها در خاورمیانه بر هیچ اصل دوستانه‌ای استوار نیست. هم‌اکنون که یک نظم نوین در خاورمیانه در شرف شکل‌گیری است، ایران بیش از سایر کشورها مشکل‌آفرین و بیش از همه نیز آماج حملات ابرقدرت‌ها قراردارد.
پیوستن رژیم به فلان گروە تجاری منطقەای یا بین‌المللی برای تجارت تحریم‌شده و تشکیل بلوک‌های خاورمیانه‌ای گروه‌های نیابتی برای ایران کوتاه‌مدت خواهند بود. حتی سازش با آمریکا و اروپا هم جمهوری اسلامی را نجات نخواهد داد. این امر بدیهی‌ بودە و هیچ شبهەای در آن وجود ندارد زیرا رها کردن جامعه و اعلام همه اجتماع و خلق‌های ایران به عنوان دشمن معترض داخلی و سراسیمە حرکت کردن به‌سوی برخی قدرت‌های جهانی و منطقەای و دادن امتیازهای بەناچار فقط برای آنها شاید یک مُسَکن مقطعی بودە و تنها می‌تواند چند صباحی بر عمر منحوس رژیم بیافزاید. گذشته از این موارد، دخالت‌های ایران در کشورهای همسایه و منطقه و تشکیل گروه‌های نیابتی مسلح از فلسطین تا یمن و سوریه و عراق، یک تهدید بلندمدت علیه خود ایران است کە حتما در آیندەای نزدیک ورق را علیە خود بر خواهد گرداند. تبلیغاتی سوء با این ادعا که خیابان و خیزش‌های انقلابی ژن،‌ ژیان، آزادی شکست خورده، صرفا با اهداف جنگ روانی علیه جامعه مدنی انجام می‌گیرد. زنده‌بودن جامعه ایران امروز به زنده‌بودن جنبش اجتماعی ارزشمند آن بستگی دارد. باید همه اقشار و توده‌ها قدر این جنبش خود را که امروز در مرحله تغییر تدریجی ذهنیت و فرهنگ ادامه دارد، بدانند. این جنبش اجتماعی درواقع همان انقلاب تدریجی و دموکراتیک خلق‌ها در ایران و شرق کوردستان و تداوم خیزش‌های خیابانی است. این تبلیغات که سرکوب مطلق و کنترل کامل اوضاع و همه‌چیز در دستان حاکمیت فاسد است، یک دروغ محض می‌باشد. همه‌ فعالیت‌های مدنی قابل‌مهار نیست و در این برهە رژیم حتی از آن توان مطلق نیز برخوردار نمی‌باشد.
زیرا فعالیت هستەهای شهری آزادی‌خواە بە طرق نافرمانی مدنی و حتی بە صورت مخفیانە نشان از مهارناپذیری آن دارد. واقعیت این است کە جامعە مدنی ناراضی و تحول‌خواه ایران فراروی یک انتخاب بزرگ دیگر و برداشتن یک گام مهمتر قرار دارد. وضعیت کنونی نشان می‌دهد کە در این اوضاع، بزرگترین اپوزیسیون، تشکل‌های جنبش اجتماعی هستند کە باید میل بە سازماندهی بیشتر و منسجم‌تر داشتە باشد. این اپوزسیونِ خودبنیاد جنبش اجتماعی، موتور محرکە همە اپوزسیون‌های خارج نیز می‌باشد. جامعە آزادی‌خواە ایران نیک می‌دانند کە تنها راە پیروزی، زندە نگەداشتن سازماندهی‌های مدنی و تقویت آن با اتحاد و اهتمام سراسری است و فقط با این رویە پیروز خواهند شد.

همە این رویکردهای انحراف‌زای رژیم چە در داخل و چە در خارج در قبال انقلاب نەتنها در آیندە مانع شکل‌گیری و فوران مجدد نخواهد شد، بلکە زمینەای‌ست برای ادامە انقلاب در ابعاد وسیع‌تر، زیرا هم‌اینک و در این برهە از زمان با اینکە موج خیزش‌های خیابانی جنبش انقلابی ژن، ژیان، آزادی فروکش نمودە، اما در ابعادی دیگر، در مرحلەی دیگر، به صورت اعتراضات مدنی دموکراتیک توسط زنان، نسل نو جوانان و اقشار کارگران، بازنشستگان و زندانیان سیاسی ادامه دارد. قاعده این جنبش این است که شاید رژیم بتواند با تغییر در ساختار مدیریتی خود بُعد خیزش خیابانی آنرا برای مدتی سرکوب کند و خشونت عریان بکارگیرد، اما بُعد مدنی آن هرگز قابل سرکوب نیست. باتوجه به اینکه اقشار و توده‌ها به نسبت پایگاه و جایگاه‌شان روزانه به ضرورت تحول ساختاری در ایران فکر می‌کنند و لحظه‌به‌لحظه در فکر، ذکر و عمل خویش به جوانب مختلف جنبش انقلابی ژن، ژیان، آزادی می‌اندیشند، امیدوارکنندە است کە جنبش در بعد اجتماعی ادامه خواهد داشت. یک تحول ذهنیتی و فرهنگی در سراسر ایران پروسه‌ای انقلابی است که نزدیک بە یک‌سال و نیم است تحت اندیشه و فلسفه ژن،‌ ژیان، آزادی آغاز گردیدە و برگشت‌ناپذیر است.
همانگونە کە واقفیم یک پروسه تحول‌سازی ذهنیتی و فرهنگی در یک جامعه مخالف حاکمیت در هر وضعیت و کشوری آغاز گردد، آن حاکمیت فقط قادر است در زمینه‌های خیابانی آن را سرکوب کند یا فشار امنیتی و سیاسی وارد کند. هرگاه این پروسه به یک جنبش مبدل‌ گشت، دیگر سرکوب کامل آن ناممکن است. جنبش وقتی دارای ابعاد کامل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، ایدئولوژیک ـ پارادایمی و مدنی باشد، اگر تمام دستگاه‌های سرکوب‌گر حاکمیت سلطه‌گر ایران نیز بسیج شوند، باز شکست این جنبش ناممکن است. به عنوان نمونە، جنبش مشروطه در ظاهر سرکوب شد، اما امروز آن جنبش بصورت کاملا تحول‌یافته و به‌روزتر مطابق خصوصیات زمانه، ادامه دارد. پس نتیجە اینکە سرکوب مطلق یک جنبش فکری و سیاسی مترقی، یک خیال خام است.
مؤلفەی دیگر تحول‌ساز در هر جامعه‌ای بحران و رکود مستمر است. همانا کە در ایران چنین وضعیتی با شدت و حدت هرچه‌ بیشتر ادامه دارد و جامعه و حاکمیت را مقابل یکدیگر قرارداده است. انقلاب ژن، ژیان، آزادی اثبات کرد که خلق‌ها هرگاه بخواهند و اراده نمایند، می‌توانند همه مشروعیت‌ها را از رژیم سلب نمایند، حتی قدرت نظامی‌گری را. رژیم سرکوبگر جمهوری اسلامی در این مدت یک‌سال و نیم گذشته در تمامی موجودیت دستگاه‌ها و نهادها تجدیدنظر کرده و ساختار و برنامه‌های مدیریتی خود را مطابق تشکل یک رژیم دسپوتیک و فشار نظامی بازتنظیم نموده است. جامعه باید با هوشیاری خود متوجه این جنبه‌های خطرناک رژیم باشد. اپوزیسیون باید عمیقا هوشیار بودە و نیروهای دموکراتیک نیز مرتب برنامه‌های متناسب با تحولات داخل ایران را باز تنظیم نماید.
جان کلام اینکە با تمامی این اوصاف و نظریەها باید واقف بود که به موجب گسترش مبارزات، مقوله آزادی خلق‌ها در ایران و بخصوص خلق کورد به‌نوعی به آزادی فیزیکی رهبر آپو گره‌خورده و این یک واقعیت انکارناپذیر است، زیرا آفریدگار شعار و فلسفه ژن، ژیان، آزادی ایشان هستند که امروزە تمامی ایران را نیز درنوردیده، پس اگر به پاس احترام به آزادی و حیات آزاد در کارزارهای آزادی فیزیکی رهبر‌آپو مشارکت شود، فضای فعالیت روشنفکری و آزادی‌خواهی در میان آنها هم گسترش خواهدیافت. جوامع روژهلات کوردستان و ایران، جوامع روشنفکری پیشتاز در خاورمیانه هستند پس لازم است بە صورت گستردە در کارزارهای آزادی‌خواهی و روشنفکری عقب ‌نمانند. حمایت از رهبر آپو حمایت از خلق ‌کورد و حمایت از خلق‌کورد هم پشتیبانی از پروسه آزادی خلق‌های ایران است.

pjak.net


🆔 @GozarDemocratic‌

گەریلای ئاپۆیی و ژنی ئازاد، شۆڕشگێڕێكە كە گووتە و كرداری وەكو یەك وایە

بابەتێک بۆ ساڵیادی شەهید رۆناهی


🆔 @GozarDemocratic‌

گەریلای ئاپۆیی و ژنی ئازاد، شۆڕشگێڕێكە كە گووتە و كرداری وەكو یەك وایە

بابەتێک بۆ ساڵیادی شەهید رۆناهی


هەڤاڵ”سەنەم ئەریشەن”، بەنازناوی”رووناهی دەنیز”، لەدایكبووی شاری وانی باكوری كوردستان و ئەندامی رێكخستنی ژنانی رۆژهەڵاتی كوردستان”یەژەرەكە” بوو. یەك لەكادیرە هەرە دڵسۆز و بەئەمەك و پێشەنگەکانی بزووتنەوەی ئازادیخوازی ژنانی رۆژهەڵاتی کوردستان بوو. ساڵی 2005 لەنێو خەباتی رێكخستنی ژنانی رۆژهەڵات‌ دا بەشێوەیەكی ئاكتیڤ جێگای خۆی گرت و بەبێ وچان، شانبەشانی هەڤاڵانی‌ تر لەبەرەكانی تێكۆشاندا وەكو ژنێكی گەنج لەگۆڕەپانی تێكۆشانی ئازادیخوازی دا كاروخەباتی رێكخستنی راپەڕاند. ماوەیەك لەخەباتی پەروەردەیی كادیرانی هەرێمی دا جێگەی گرت و ئەركی پەروەردەیی گەنجان و ژنانی رۆژهەڵاتی رادەپەڕاند و دوابەدوای كۆنفرانسی بزاڤی ئازادیخوازی ژنان “یەژەرەكە” و كۆنگرەی دووهەمینی پەژاك لەساڵی 2006دا لەبەهاری هەمان ساڵدا و لەچوارچێوەی جێبەجێ كردنی پلان و بەرنامە و ئەو ستراتیژیەی لەكۆنفرانسی ژنان و كۆنگرەی دووەمی پەژاك دا دانرابوو هەڤاڵ رووناهی لەگەڵ پۆلێك لەهاوخەبات و هەڤاڵانی دا چووە هەرێمی كەلەڕەش و لەهەرێمەكانی ماكۆ، سەلماس، خۆی و ئەسەندەرە و ورمێ دەستی بەخەباتی رێكخستنی گەل كرد.
لەساڵی 2005 دا بەراگەیاندنی كۆما كۆمەڵانی كوردستان”كەجەكە”، لەتوركیا و باكوری كوردستان قۆناخێكی نوێ لەتێكۆشانی كۆمەڵایەتی و جەماوەری و تێكۆشانی پاراستنی رەوا لەلایەن گەریلا گیرایە بەر. ئەو هەنگاوەی رێبەر ئاپۆ لەو قۆناخە دەستی پێكردبوو، لەبواری ستراتیژی و پارادیگما و سیستەمەوە بەرچاو روونیەكی هزری، فەلسەفی، رێكخستنی زیاتر بەخشییە، رێكخستنەكانی گەریلا و گەل و وەكو وەرچەرخانێكی نوێ و دەست پێ كردنی هێرش و قەڵەمبازێكی نوێ بوو لەململانێ لەگەڵ دەوڵەتی داگیركەری تورك و رژێمە دەسپۆت و دیكتاتۆر و شوڤێنیزمەکان لەهەرێمەكە و سیستەمی مۆدێرنیتەی سەرمایەداری، ئەمەش هەم دەوڵەتی داگیركەری تورك و هەم نوێنەرانی سیستەم لەوڵاتانی یەكێتی ئەوروپا و ئەمریكا و ئیسرائیلی تەنگاو كردبوو، ئەوە بوو لەساڵی 2006 لەزینداندا رێبەر ئاپۆیان ژەهرخوارد كرد و ئەوەشیان لەژێر ناوی گوایە جێگۆڕكێ و سەرڕاستكردنی شوێنی مانەوەی و بەرێگەی بۆیاخ كردنی دەر و دیواری شوێنەكەی پێكهێنابوو. هەر لەو كاتەدا و دوای ئاشكرابوونی ئەو هەوڵە چەپەڵەی دەوڵەتی تورك و كاربەدەستانی رژێم و سیستەمی جیهانی لەزینداندا پەلاماری رێبەر ئاپۆیان دابوو و لەزیندانی تاكەكەسی ئیمراڵیدا، سزای گۆشەگیری و قەدەغەكردنی چاوپێكەوتنی لەگەڵ پارێزەرەكانیان بەسەردا سەپاند. لەو كاتەوە دەوڵەتی تورك بەهاوكاری سی پی تی، نوێنەری كۆمیتەی رێگرتن لەئەشكەنجەی سەر بەكۆنسەی ئەوروپا ناوەناوە سزای گۆشەگیری لەنێوگۆشەگیریان بەسەردا سەپاند و رێگەی هاتووچۆی پارێزەرەكانیشیان سنووردار كرد.
ئەو هەڵمەتەی رێبەر ئاپۆ بەرێگەی ستراتیژی نوێ تێكۆشان و پارادیگمای چارەسەری دیموكراتیانە و پاراستنی رەوا پێشی خستبوو، رەنگدانەوەی لەخەبات و تێكۆشانی ئازادیخوازی رێكخستنی ژنانی رۆژهەڵات و پەژاك دا دانا و هەر ئەوەش تین و هێز و مۆڕاڵێکی بەهێزتر و گوڕێكی تری دایە خەباتی ئازادیخوازانەی گەریلا و گەلەكەمان لەم بەشەی كوردستان و لەئەنجامی ئەو خاوەنداریە بەهێزەی گەلەكەمان لەشاری ماكۆ لەرێبەر ئاپۆ نیشانیان دا، ژمارەیەكی زۆر لەگەنجان و ژنان بوونە قوربانی، بەڵام ئەو سەرهەڵدانەی گەلەكەمان لەماكۆ و هێرشی وەحشیانەی رژێمی داگیركەر و هێزە سەرکوتكارەكانی بۆ سەر گەلەكەمان لەو شارە، دەنگدانەوەیەكی بەهێزی لەسەر شارەكانی سەلماس و خۆی و ئەسەندەرە و ورمێ و گوندەكانی دەوروبەریش دانا. لەو چوارچێوەیەدا، سەرهەڵدانی گەلەكەمان لەشاری ماكۆ بەرهەمی تێكۆشانی شەهید رووناهی و ئەو هەڤاڵانەی لەو هەرێمە كاریان دەكرد، لەوانە، شەهیدان”مادۆرا وان”میسەر ئادسز”، مانی كیاكسار”یوسف پیرۆتی”، دیجلە دێرك، د. ئافات”ئەشرەف كەرەباكان”، فازڵ”عەبدلرەحمان یۆرۆجو” تێكۆشین”نادیە رەیحان” و دیجلە دێرك”نەورۆز عەبدۆ” بوو.
رژێم ئیدی هەستی بەوە كردبوو كە هەوڵەكانی بزاڤی ئازادیخوازی لەرۆژهەڵاتی كوردستان، هەوڵێكی بونیادی و ستراتیژی درێژمەودایە، رژێمی داگیركەری ئێران تا ئەو كاتە بەهەستیاریەوە مامەڵەی لەگەڵ جموجۆڵەكانی گەریلادا دەكرد، بەڵام لەوە بەدوا بەشێوەیەكی دڕندانە و بەپیلانگێڕی و بەرنامە، رووبەڕووی گەریلا بوویەوە.
رژێمی داگیركەری ئێران و دەوڵەتی توركی فاشیست بۆ ئەوەی زیاتر بەر بەجموجۆڵەكانی گەریلا و كاروخەباتی جەماوەری بگرن، لەو قۆناخەدا بەدەیان جار لەسەر ئاستی باڵا بەمەبەستی توندوتۆڵكردن و چۆنیەتی رووبەڕووبوونەوەی گەریلا كۆبوونەوە.

یەكێك لەدەرئەنجامەكانی ئەو كۆبوونەوانەش كە لەساڵی 2007دا هاتە ئاراوە، راگەیاندنی شەڕی هاوبەشی هەردوو دەوڵەت دژ بەخاڵێكی مانەوەی گەریلا لەجەهەنەم دەرە بوو لەبەرامبەر بەگەریلاكانی پەژاك و هێزەكانی پاراستنی گەل، بەڵام لەو شەڕە داسەپاوەی هەردوو دەوڵەتی داگیركەر بەسەر گەریلاكانی رۆژهەڵاتی كوردستان، زەبرێكی مەزن بەرهێزەكانی رژێمی داگیركەری ئێران و دەوڵەتی تورك كەوت، بەجۆرێك كە لەو شەڕدا فەرماندەیەكی پایەبەرزی رژێمی ئێران و هەلیكۆپتەرێكی شەڕكەری سوپای پاسداران و کوشتنی چەند بەرپرسێكی سوپا لەو هەلیكۆپتەرەی لێكەوتەوە.
هەڤاڵ حەسەن حیكمەت دەمیر لەو شەڕەدا داستان و قارەمانێتیەكی بێ وێنەی تۆمار كردبوو و دوابەدوای بریندار بوون و دابڕاندنی لەیەكینەی هەڤاڵانی بۆ ماوەی دوو رۆژ لە گوندی ئەلەندی سەر بەشارۆچكەی ماکۆ دەستگیر دەكرێت و بەبرینداری دەیگوازنەوە بۆ زیندان و لەوێدا بەبێ ئەوەی برینەكەی دەرمان بكەن و دوای بڕینەوەی قاچێكی، سزای هەتاهەتایان بەسەردا سەپاند، هەرچەندە لەو كاتەدا هەوڵدرا بەرێگەی پارێزەرانیەوە و رەتكردنەوەی سزاكەی، بەڵام لەدیوانی دادگای باڵای رژێم سزای لەسێدارەدانی بەسەردا سەپێندرا، لەئەنجامدا دوای چەندین مانگ لەزیندان بەداربەستەكەیەوە دەیبەنە بەر پەتی سێدارە و لەسێدارەی دەدەن. سزای لەسێدارەدانی هەڤاڵ حەسەن حیكمەت دەمیر و جێبەجێ كردنی ئەو سزایە لەلایەن رژێمی داگیركەری ئێرانەوە، یەكەم رووداوی بەوشێوەیەیە کە لەبەرامبەر بەهەڤاڵانی بزوتنەوەی ئاپۆیی جێبەجێ دەكرێت. تەنانەت بەدرێژایی ئەو هەموو ماوەیە لەتێكۆشانی ئازادیخوازی لەگەڵ دەوڵەتی تورك سزایەكی بەوشێوەیە لەبەرامبەر بەهەڤاڵان پێكنەهاتبوو. ئەو هەڵوێستەی ئێران لەلووتكەدا ئاستی دژایەتی كردنی رژێمی داگیركەری ئێران لەبەرامبەر بەتێكۆشانی ئازادیخوازی بزووتنەوەكەمان و خەباتی رێكخستنی گەل و گەریلا بوو، بەتایبەتی هێرشێك بوو بەئامانجی پاكتاوكاری پەژاك و یەژەرەكە و بەتایبەتی بێ كاریگەرهێشتنەوە و دەستەوەستانی گەریلا و چۆنیەتی نزیكبوونەوە لەگەڵ رژێمی داگیركەری ئێران و خەباتی جەماوەری گەل بوو لەو هەرێمەدا. هەرێمی كەلەڕەش بەگشتی لەبزوتنەوەی ئازادیخوازی و پێشتریش لەبزاڤە نەتەوەیی و كۆمەڵایەتیەكاندا رۆڵێكی دیاركەر و بەرچاوی هەبووە و هەیە. بۆیە رژێمی ئێران ویستی بەسزای لەسێدارەدانی هەڤاڵ عەگید، ترس و تۆقاندن لەریزەكانی گەل و گەریلا بڵاوبكاتەوە لەلایەك و لەلایەكی تر، ئەو پەیامەی دایە دەوڵەتی داگیركەری تورك كە ئێران بەهەموو شێوەیەك و لەئاستێكی بەرزدا دژ بەگەریلا لەپاڵ دەوڵەتی توركدا دەوەستێتەوە، لەبەر ئەوەش لەساڵی 2007دا لەنێوان بزووتنەوەی ئازادیخوازی كوردان”پەكەكە” لەباكوری كوردستان ـ توركیا و دەوڵەتی تورك ئاگربەستی یەكلایەنە راگەیەندرابوو، رژێمی ئێران ویستی بەو هەنگاوەی لەدژی خەباتی گەریلایی پەژاك و یەژەرەكە هەڵیگرتبوو، دەوڵەتی تورك لەرێبازی چارەسەرئامێز دوور بخاتەوە و هاوڕاستە لەگەڵ سیاسەتە دەرەكیەكانی خۆی، دەوڵەتی تورك زیاتر پەلکێشی نێوشەڕی گەریلا و ئەرتەشی دەوڵەتی تورك بكرێت، بەڵام هەر زوو بەهەڵوێستێكی شۆڕشگێڕیانە، هەڤاڵ”رووناهی دەنیز” بەچالاكیەكی فیدایانە و گیانبازانە و بەتاقی تەنیا هەڵیكوتایە سەر بنكەیەكی سوپای پاسداران لەهەرێمی ماكۆ و زەبرێكی جەرگبڕی لەداگیركەرانی رژێمی ئێران وەشاند و بەو چالاكیە گیانبازیەی هەڤاڵ رووناهی رژێمی ئێران ترس و لەرز كەوتە دڵ و دەروونیەوە.
ئەو چالاكییە گیانبازیەی هەڤاڵ رووناهی بەپەلە لەو هەرێمە دەنگی دایەوە و كین و رقی هەموانی ئەستورتر و قووڵترکرد لەبەرامبەر بەرژێمی داگیركەری ئێران و هاوكارانی لەنێوریزەكانی گەریلا.
هەڤاڵ روناهی دەنیز لەپەیامێكی پڕبەواتای خۆیدا كە لەپێش چالاكییە گیانبازیەكەی بەجێی هێشتبوو وەها باس لەئامانجی چالاكیەكەی دەكات:”سیستەمی داگیركەر لەچوارچێوەی سیاسەتی ئینكار و لەناوبردنی گەلی كورد، پیلانگێڕیەكی هەمەلایەنە سەربازی، کلتوری و كۆمەڵایەتی لەبەرابەر بەگەلەكەمان لەهەر چواربەشی كوردستان خستووەتە گەڕ. زلهێزە جیهانیەكانیش بەگوێرەی بەرژەوەندییە سیاسیەكانی خۆیان لەلووتكەی ئەم پیلانگێڕیەدا جێ دەگرن. رێبەر ئاپۆ كە سەرچاوەی هێز، هیوا و ناسنامەی ئازادی گەلەكەمانە، لەژێر گوشار و ئەشكەنجەیەكی دژواردایە و رۆژبەرۆژ دۆخی تەندروستی جەستەیی رێبەر ئاپۆ رووبەرووی مەترسی دەبێتەوە. هاوكات هێرشە هەمەلایەنەكانی دەوڵەتە داگیركەرەكانی سەر كوردستان لەبەرامبەر بەگەلەكەمان و گەریلا لەباكوری كوردستان، باشور و رۆژهەڵاتی كوردستان بەرفراوانتر دەبێتەوە. بەو شێوەیە هەموو دەستكەوتەكانی گەلەكەمان كە بەخوێنی دەیان هەزار شەهید بەدەست هاتووە رووبەڕووی مەترسی و لەناوچوون دەكەنەوە.

هاوكات سیاسەتی سەرکوت و گوشاری رژێمی ئێران بەبەكارهێنانی هەرچەشنە رێبازێكی نامرۆڤانە و دژە مرۆڤیی و بەدەر لەپێوان و پرەنسیپە دیموكراتیەكان، هێرشێكی هەمەلایەنەی بەئامانجی بێ ئیرادەكردن و تەسلیمبوون و دەست بەردان لەبەرخۆدان و خۆڕاگری لەبەرامبەر بەگەلەكەمان ئەنجام دەدەن و دەیەوێت گەلەكەمان لەرۆژهەڵاتی كوردستان بەتەواوەتی بەچۆکدا بهێنن و بێ ئیرادەی بكەن.
لەبەرامبەر بە بێ هەڵوێستی هەندێ كەسایەت و گرووپگەلێك كە رادەستبوون و تەسلیم بوون بۆ خۆیان بەڕەوا دەبینن و رێگەی خیانەتی دژ بەگەلە زوڵملێكراوەكان دەگرنە بەر، پێویستە ببمە رووناككەرەوەی رێگەیەك كە چاندی خیانەت، بەكرێگیراوێتی و سەرشۆڕی لەبەرامبەر بەدوژمن و تەسلیم بوون قبووڵ نەكات. ژن لەكۆمەڵگە رووبەرووی مەترسی بێ ناسنامەیی و شكستی ئیرادەی خۆڕاگریانەی بووەتەوە. با ئەم چالاكیەی من ببێتە رێگە خۆشكەرێك بۆ گەڕاندنەوەی ناسنامە و ئیرادە و بەرخۆدان و تێكۆشان بۆ ئازادی و بەرابەری ژنان لەرۆژهەڵاتی كوردستان. بڕیار وەرگرتن بەپێكهێنانی چالاكیەك لەم قۆناخەدا، وەڵامێكی بەهێزە بەگوێرەی پێودانگ و پرەنسیپە بنەڕەتیەكانی شۆڕشگێڕی لەبەرامبەر بە جێبەجێ كردنی سزای لەسێدارەدانی هەڤاڵ عەگید لەلایەن خوێنمژانی رژێمی داگیرکەری ئێرانەوە. لەسێدارەدانی ئەم هەڤاڵەمان لەبەرزترین لووتكەی بێ ئەخلاقی و وەحشیگەری ئەو رژێمە لەبەرامبەر بەگەلی كورد هەڵدەسەنگێنم…”.
هەڤاڵ رووناهی شۆڕشگێڕی گووتە و كردار بوو
شۆڕشگێڕێتی واتا لەئان و سات دا وەڵامی هەر هێرشێك بدرێتەوە كە دەكرێتە سەر گیان وكیان و نرخ و دەستكەوتەكانی رێكخستن و گەل. ئەگەر شۆڕشگێڕێك توانی لەبەرامبەر بەهێرشەكانی دوژمن، بەبێ ئەوەی كات بەفێڕۆ بدات، وەڵامی پێویست بداتەوە، بەمەرجێك كە وەڵامدانەوەكەی ببێتە هۆی پووچەڵكردنەوەی ئەو هێرشانە، ئەوا دیار دەبێت ئەو شۆڕشگێڕە هەمەلایەنە و بەشێوەیەكی كوانتۆمیك بیردەكاتەوە و ئەگەریش ئەو شۆڕشگێڕە لەپەرچەكردارەكەیدا لەبەرامبەر بە هێرشەكانی دوژمن دوودڵ بوو، یاخود توانای بڕیاردانی نەبوو، ئەوا خوێندنەوەی ئەو شۆڕشگێڕە بەنیسبەت بارودۆخەكە و هێرشەكان و هەڵوێستەكانی دوژمن لاوازە و ناتوانێت دەركێكی وەهای لەهێرشەكانی دوژمن هەبێت، ئەمەش وادەكات كە هێرشەكان چەند قات لەسەر بوون و نەبونی هێزێكی شۆڕشگێڕی كاریگەری خۆیان بەجێ بهێڵن. هەڤاڵ رووناهی كاتێك هەست بەئاستی هێرشە دەڕندەیەكانی رژێمی داگیركەری ئێران لەسەر هەڤاڵانی و رێكخستنەكەی و دەستكەوتەكانی شۆڕش دەکات؛ هاوشێوەی شەهید زیلان، شەهید ڤیان، شەهید زەكیە ئاڵكان و شەهید رەخشان بڕیاری چالاكی گیانبازی لەبەرامبەر بەدوژمن دەدات و بەتاقی تەنیا پەلاماری بنكەیەكی هێزە سەركوتكارەكانی سوپای سەر بە رژێمی ئێران دەدات و زەبری كوشندە و جەرگبڕ دەوەشێنێت، بەو هەڵوێست و بڕیارەی لەبەرامبەر بەهێرشەكانی دوژمن پێشتڕاستی دەكاتەوە كە گەریلای ئاپۆیی و ژنی ئازاد، شۆڕشگێڕێكە كە گووتە و كرداری وەكو یەك وایە و لەبەرزترین ئاستەكاندا بەگیانی پارێزگاری لەنرخەكانی شۆڕش و بزوتنەوەكەی و دەستكەوتەكانی گەلەكەی و لەبەرزترین ئاستدا خاوەندارێتی لەناسنامەی ژنی ئازاد دەكات.
عاشقی ژنانی رۆژهەڵات و ئێران و خەباتی نەتەوەیی بوو
هەڤاڵ رووناهی وەكو گڕكانێك لەئاگر وابوو و لەهەناوی خۆیدا دەكوڵا، وەكو بوركانێكی ئاگرین، بەتین و بەگڕبوو. هەڤاڵێكی تا بڵێی بەدیسپلین و خاوەن هەڵوێستی شۆڕشگێڕانە بوو. بەهەست و نەستەوە بەشداری ریزەكانی شۆڕشی ئازادی كردبوو و لەریزەكانی رێكخستنی ئاپۆیی دا بە زانابوون دەركی بەناسنامەی ژنی ئازاد كردبوو و لەبەرزترین ئاستەكاندا خاوەندارێتی لێ دەكرد. كەم گووتە، بەڵام دڵ و دەروونی پڕ بەهەست و بەكردار بوو. پراكتیكی هەمیشە و لەهەر سات و كاتدا پێشتر لەگووتەكانی بوو و بەو شێوەیە جێگایەكی مەزنی لەدڵی هەڤاڵانیدا بۆ خۆی كردبوویەوە بەو خۆشەویستیەش لەهەڤاڵانی وەردەگرت نەخشەرێژی ژیانی شۆڕشگێڕانەی دادەڕشت. لەچالاكیە گیانبازیەكەیدا بەباشی مرۆڤ دەتوانێت دەرك بەو راستیە بكات، وەكو بەخۆشی دەڵێت؛ ماوەیەكی درێژە بڕیاری چالاكیەكی وەها گیانبازانەی داوە، بەڵام دەیەوێت گونجاوترین دەرفەت بدۆزێتەوە بۆ ئەوەی چالاكیەكی مەزن و پڕبەواتا پێكبهێنێت و ئەوەش دەڵێت؛ دەمەوێت بەرێگەی ئەم چالاكیەم ببمە؛ رێگە خۆشكەرێك بۆ گەڕاندنەوەی ناسنامە و ئیرادە و بەرخۆدان و تێكۆشان بۆ ئازادی و بەرابەری ژنان لەرۆژهەڵاتی كوردستان و بەچالاكی گیانبازی خۆی دەیسەلمێنێت كە چەندە عاشقی گەلەكەمان لەرۆژهەڵاتی كوردستان و خەباتی ئازادیخوازی ژنان لەو بەشەی كوردستان و ئێرانە و بەو هەڵوێست و كاردانەوەیەی لەبەرامبەر بەهێرشەكانی دەوڵەتی داگیركەری ئێران وەكو شۆڕشگێڕێكی ژن، ئەركی شۆڕشگێڕی و پێشەنگایەتی خەباتی ئازادیخوازی و شۆڕشی ژن، ژیان، ئازادی دەگرێت. هەڤاڵ رووناهی ژیانی خۆی بەرێكخستن كردبوو، بۆیە توانای رووبەرووبوونەوە و بڕیاردانی وەها چالاكیەك دەدات.

یەكێك لەرەهەندە فەلسەفی و پارادیگمایەكانی شۆڕش بەكارهێنانی مافی پاراستنی رەوایە. هەڤاڵ رووناهی بۆ ئەوەی بەهەرنرخێك بووە، پاراستنی دەستكەوتەكانی بزوتنەوەكەی و بەتایبەتی خەباتی ژنان و نەتەوەكەی بكات. بڕیاری چالاكی گیانبازی دەدات. شۆڕشگێڕانی شۆڕشی ژن، ژیان، ئازادی دەبێت بزانن، لەپاشخانی شۆڕشەكەیاندا، شۆڕشگێڕانێكی وەكو شەهید رووناهی زۆرن. دەبێت وا هەست نەكەن كە رژێمی داگیركەری ئێران تەنیا لەبەرامبەر بەویست و داواكاریەكانی ئەوان بەزەبری هێز وەستاوەتەوە؛ بەڵكو ئەو رەفتار و هەڵسوكەوتانەی رژێمی ئێران سەرەتا لەبەرامبەر بە كادیرانی پێشەنگ و لەچیا و گوند و شارەكانی رۆژهەڵاتی كوردستان و ئێران پێكهاتووە و هەرچەندە شۆڕش برەو بەخەبات و بەرێكخستن بوونی خۆی لەنێو ریزەكانی گەلدا بدات، لەو ئاستەدا و بگرە زیاتر رژێم پەلاماری شۆڕشگێڕان و لایەنگرانی شۆڕش دەدات. ئەركی سەرەكی شۆڕشیش خاوەنداری كردنە لەشەهیدانی پێشەنگی شۆڕش. نامەكەی هەڤاڵ شەهید رووناهی دەنیز، مانیفستۆی بەهێزی شۆڕشە و شۆڕشگێڕان و لایەنگرانی شۆڕشی ژن، ژیان، ئازادی دەتوانن ئەو مانیفستۆیە بكەنە رێنما بۆ بەردەوامی دان بەشۆڕشەكەیان تا سەركەوتن.

pjak.net

🆔 @GozarDemocratic‌

…ادامە

در مجموع، دولت ایران در ارتباط با بحران‌های جهانی، دچار بحران شده و جامعه ایران را تحت تاثیر قرار داده و جامعه در شرایط سختی قرار دارد. دولت ایران با قیام ژن، ژیان و آزادی متزلزل شد و تا حدی با فروپاشی مواجه شد. اکنون می‌خواهد با قراردادها و توافقاتی با کشورهای خارجی و با دادن امتیازاتی، کنترل خود را بر داخل کشور به دست آورد. بدون شک دولت هنوز ابزاری برای بقای خود دارد و از سویی نیز روابط خارجی آن نیز به آن کمک می‌کند، اما جامعه‌ی ایران جامعه‌ای نیست که همه چیز را بپذیرد و راهی برای مقابله با اقدامات دولت پیدا خواهد کرد.
خلق از سال ۲۰۰۳ تا کنون فعالیت انجام می‌دهد. دولت بسیاری از فعالان و مبارزان را یا اعدام کرد و یا زندانی نموده است. اکنون عدم آزادی و دمکراسی یا بهتر است بگوییم مشکلات اجتماعی به کجا رسیده است؟ به نظر شما این مشکلات چگونه حل می‌شوند؟
دولت ایران اکنون در بحران عمیقی قرار دارد. این بحران از سال ۱۹۷۹ که آغاز حکومت آن‌هاست شروع شد. زیرا خود ایدئولوژی و منطق آن‌ها بحران ساز بود. یعنی با دیدگاه‌های معیوب خود بحران ایجاد کردند. هر کسی که با آن‌ها مخالف بود و یا اگر با آن‌ها موافق نبود، باید حذف و کشته می‌شد. چندین هزار نفر توسط دادگاه‌های عجیب و شگفت‌آور به دار آویخته شدند. گفتن این راحت است! در داستان‌های قدیمی آمده است که هزاران انسان شکنجه و به دار آویخته شده‌اند! دولت ایران این کار را انجام داد و بذر مخالف را کاشت. به همین سبب خلق همیشه مخالف آن‌ها بوده است. در زمان جنگ، زمانی که سازمان‌های مخالف دولت ایران مسلح بودند، این مخالفت از طریق مبارزات مسلحانه صورت گرفت، زمانی که سازمان‌های پارتیزانی (گریلایی) و مسلحانه پیروزی به دست نیاوردند و همزمان جنگ ایران و عراق نیز پایان یافت، خلق چند سال استراحت کرد و دوباره برای احقاق حقوق خود تلاش کرد. خلق به دنبال شکلی از مبارزه بودند که در آن بتوانند مخالفت خود را نشان دهند. در انتخابات سال ۱۹٩۸ خلق حمایت خود را از اصلاحات سیاسی نشان دادند و «خاتمی» را به عنوان رئیس جمهور انتخاب کردند، اما در پاییز ۱۹٩۸ ده‌ها نفر از روشنفکران، نویسندگان و هنرمندان در جریان آن‌چه «قتل‌های زنجیره‌ای» ‌نامیدە می‌شود، کشته شدند. وقتی آن قتل‌عام فاش شد، دولت آن را گردن تبهکاران «وزارت اطلاعات» انداخت و این‌گونه بر آن سرپوش گذاشت. خلق در این مدت کوتاه دیدند که مسئولان کشور اسلامی آن طور که وعده‌ی اصلاحات را داده بودند عمل نکردند و صحبت از «اصلاحات» را ابزاری برای ادامه سیستم خود قرار دادند. بنابراین خلق به دنبال راهی برای نشان دادن عدم رضایتت خود بود. در چنین فضایی برای اولین بار خلق کورد شیوه‌ی قیام‌ توده‌ای و فرهنگی را به خلق ایران آموختند. زمانی که خلق کورد در سال ۱۹۹۹ علیه توطئه‌ی بین‌المللی که ضد رهبر آپو صورت گرفت، قیام کردند، تمامی خلق ایران دیدند که این اقدام بسیار مؤثر است و فورا بذر برخی سازمان‌ها جوانه زد. پس از آن بود که هر چند سال یک بار «اعتراضات»، «قیام»، «مخالفت» و «محکوم کردن» توسط خلق ایران انجام شد. این نوع مبارزات اغلب به طرز وحشیانه‌ای سرکوب می‌شدند. در تابستان ۱۹۹۹ به «کوی دانشگاه» تهران حمله کردند و دانشجویان را کشتند. این نیز اندک اندک به یک سنت تبدیل شد و خلق اعتراض خود را نشان دادند. در برخی موارد در پایتخت و در مواردی مانند کشته شدن جوانی به نام «شوانه‌ سید قادری» در مهاباد به صورت محلی انجام شده است. چنین اعتراضات محلی در نقاطی مانند بلوچستان و اهواز نیز رخ داده است.
خلق می‌دانست که باید علیه این دولت اعتراض نماید و سکوت ننمایند، دولت نیز نیروهای مختلفی برای سرکوب خلق آماده کرد. در سال ۲۰۲۲ پس از آن‌که آمریکا تحریم‌های اقتصادی سختی را بر ایران تصویب کرده بود، دولت تحت فشار شدیدی قرار داشت و باج این این بحران را نیز خلق می‌داد‌ و این فوران کرد. از سویی دیگر کسانی تحت عنوان «اصول‌گرا» با تمام توان و قدرت خود حکومت را در دست گرفتند و با قوانین سخت‌گیرانه شرع، خلق را بیزار کرده بودند. قوانینی را تصویب کردند که نسخه دیگری از قوانین طالبان و داعش بودند. خلق در چنین فشاری قرار داشتند و با جرقه‌ی رویداد «ژینا امینی» آتش قیام شعله‌ور شد و اکثر نقاط ایران را در بر گرفت. مناطق مرکزی ایران کمتر درگیر قیام بودند، اما مناطق مرزی و حاشیه با تمام قوا دست به تظاهرات زدند. مناطقی مانند کوردستان و بلوچستان و خوزستان (اهواز) عملکرد بالایی را در برابر دولت از خود نشان دادند. این اعتراضات چندین ماه ادامه یافت و زمانی که به دلیل سختی‌های زمستان و معیشت و فشار و جنگ‌‌های ویژه‌ی دولتی اعتراضات رو به کاسته شدن رفت، دولت فشارهای مختلفی را آغاز کرد و سعی کرد به روال قبلی بازگردد و آن را شدیدتر کند.

برخی اعدام شدند، با برخی زندانیان کاری کردند که پس از آزادی از زندان خودکشی نمایند، برخی را مسموم کردند. در نمونه‌ای وحشتناک مدارس دخترانه را با گاز سمی آلوده کردند و برخی جان‌باختند و از این طریق زنان انتقام گرفتند!
مشکلات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و آزادی‌های فردی در روژهلات کوردستان و ایران مانند گذشته باقی مانده و روز به روز شدیدتر می‌شوند. این مشکلات تنها از طریق یک سیستم دمکراتیک و آزاد قابل حل است. همچنین باید تاکید کرد که این سیستم مطابق با استانداردهای اکولوژیکی باشد. موضوع اکولوژیکی مبحث مهمی است که نه دولت به آن اهمیت می‌دهد و نه نیروهای مخالف به آن توجه دارند و روی آن کار می‌کنند. ما به عنوان یک حزب این موضوع را یک نکته جوهری و اساسی می‌بینیم که باید روی آن کار کنیم، باید در برنامه سیاسی و اجتماعی خود داشته باشیم. باید فرهنگ سازی کنیم و زندگی اکولوژیکی را به خلق بیاموزیم و باید بتوانیم یک زندگی اخلاقی را بر اساس استاندارهای اکولوژی ایجاد کنیم. ما معتقدیم راه‌حل مشکلات ایران در شعار «ژن، ژیان، آزادی» نهفته است. یعنی باید قبل از هرچیز آزادی ‌و در رأس همه‌ی آن‌ها آزادی زن، مشارکت زندگی، سیاسی و اجتماعی وجود داشته باشد. باید یک زندگی دمکراتیک وجود داشته باشد و این زندگی باید با طبیعت و اکولوژی سازگار باشد و نه این‌که مخالف اکولوژی باشد. این راه حل است. ما در مرحله‌ای قرار داریم که نباید انسان‌ها کارها را نیمه کاره انجام داده یا پیشنهاد نمایند. راه‌حل باید تعیین‌ کننده باشد، با راه‌حل‌های مقطعی نمی‌توان مشکلات را حل کرد. قطعا راه‌حلی که ما از آن اسم می‌بریم، جنبه‌های زیادی از جمله اقتصادی، فرهنگی، آموزشی، بهداشتی و غیره دارد، که باید در مورد تمامی آن‌ها گفت‌و‌گو کرد و برای آن‌ها برنامه‌ریزی‌هایی صورت بگیرد و اجرا شوند.
مبارزه‌ی اجتماعی و رهبری اجتماعی در حل مشکلات خلق ایران چه اهمیتی دارد؟
سیستم دولت ایران و سیستم جهانی سرمایه‌داری با فرصت‌ها و ابزارهای فراوان خود را تقویت کرده و شبکه گسترده‌ای را ایجاد کرده است. برای این‌که در برابر این سیستم مبارزه صورت بگیرد، قطعا اندیشه نیاز است، برنامه‌ نیاز است و افرادی برای اجرای آن نیاز است. اگر برای این برنامه و پروسه پیشگامی وجود نداشته باشد، این اتفاق رخ نخواهد داد. در مبارزه‌ای که ما به آن اعتقاد داریم، یک اصل اساسی وجود دارد و آن نیز این است که باید «به آن‌چه می‌گویید عمل کنید.» ما به آن در زندگی قرار دادن می‌گوییم. یعنی در زندگی، شخصیت و رفتار خود قرار دهی! اگر افرادی کردار و گفتار و اندیشیدنشان یکی باشد، آن‌گاه می‌توان در مورد سیستمی عادلانه و آزاد و برابر سخن بگوییم. اکنون تمامی مبارزه‌ی ما این است. رهبر آپو، رهبر ما نیز سعی کرد این شخصیت را بسازد. تمامی تلاشش برای خلق چنین انسان‌هایی است که در مورد آن سخن گفتیم و قطعا توانست این کار را انجام دهد. این مبارزه‌ای که اکنون در حال انجام است، توسط کسانی انجام می‎شود که این شخصیت را در خود خلق کرده‌اند. این «خودسازی‌ انقلابی» است. به همین سبب این سخن مهم است. قطعا بدون وجود پیشگام، مبارزه پیشرفت نمی‌کند. این امر نیز برای ایران و همه‌جا صدق می‌کند. تاریخ ایران پر است از دروغ، اشتباه و انکار است. فقط با یک شخصیت واقعی می‌توان تمام آن خطاها و اشتباهات را اصلاح کرد. متأسفانه احزاب و جریان‌های دیگر که خارج از ما به فعالیت می‌پردازند به آن توجهی ندارند و برنامه‌هایشان همگی در حوزه‌ی سیاست‌های بالادستی، سیاست دولتی و کسب قدرت‌ است. اما ما در صدد خلق پیشگامی هستیم که آزاد باشد، جنسیت‌گرا نباشد، علمی باشد، ملی‌گرا نباشد و بتواند اعمال و رفتار خود را با اندیشه آزاد تعریف و اجرا کند و سعی نماید جامعه‌ای پاک را ایجاد نماید. ما آن را «پیمودن در راه حق» می‌نامیم. به عبارت دیگر، کار حزب و جنبش ما فقط سیاسی نیست، جنبه‌ی فلسفی و اجتماعی نیز دارد و اعضای آن نیز برای داشتن یک زندگی فلسفی، اجتماعی و اخلاقی مبارزه می‌کنند. این درمان درد بحران شخصیت است که ناشی از تأثیر مقامات بر جامعه‌ی ایران است. بنابراین، بدون پیشگام، «انقلاب» که به معنای تغییر در جامعه و حکومت و به طور کلی در «زندگی» باشد، دشوار است.
با در نظر گرفتن اتفاقاتی که در سال ۲۰۲۳ رخ داده‌اند، در سال ۲۰۲۴ در روژهلات کوردستان و ایران انتظار دارید چه چیزی اتفاق بیافتد؟
سال ۲۰۲۴، سال مهمی است. وقتی به جنگ‌های کنونی نگاه می‌کنیم، در می‌یابیم که اوضاع مثل قبل باقی نخواهد ماند. مشکلات به جایی رسیده است که در حال انفجار است. نیروهای موجود، سال‌هاست که نمی‌خواهند با هم رویارویی داشته باشند و سعی می‌کنند از طریق افراد دیگر و نیروهای نیابتی با یکدیگر بجنگند. اکنون زمان آن فرا رسیده است و مشکلات بزرگ‌تر شده است. در چنین شرایطی فرصت‌ها و انتظارات مبارزه افزایش می‌یابد.

سال آینده در تمامی مناطق جهان سال متفاوت‌تری خواهد بود. ممکن است عقب گرد نیز وجود داشته باشد و این وضعیت بدتر نیز گردد، این بستگی به رویدادها و مبارزه دارد. سال ۲۰۲۴ در روژهلات کوردستان و ایران متفاوت‌تر خواهد بود. دولت در برخی از جنبه‌های خارجی خود را سازماندهی کرده است و می‌خواهد در داخل نفوذ ایجاد کند. خلق هم تجربه‌ی زیادی کسب کرده‌اند. نیروهای سیاسی هم مشخص شده‌اند. کسانی که می‌خواستند با نقاب‌های مختلف برای کسب قدرت کار کنند لو رفتند و در واقع رسوا شدند! خلق ماهیت آن‌ها را شناخت. نیروهای کورد هم معلوم شد که نمی‌توانند به آن شیوه‌ی کلاسیک ادامه دهند، یا باید تغییر کنند و گامی رو به جلو بر‌دارند یا به این شکل موجود به طور کلی از بین می‌روند. لازم بود تمامی آن مسائل روشن شوند و قطعا نیز روشن شدند. اکنون با توجه به حقایقی که روشن شده است در حال آماده سازی برای ورود به سال جدید هستیم. می‌دانیم که وظایف سیاسی و تشکیلاتی بزرگی در انتظار ماست. ما در چارچوب ایران فکر می‌کنیم و معتقد نیستیم که آزادی قسمتی از ایران راه‌حل باشد. بدون دمکراتیزه شدن تمام ایران، دست‌یابی قسمتی از ایران به آزادی دشوار است. علاوه بر این، اتحاد خلق‌ها در جریان قیام ژن، ژیان، آزادی نشان داد که یک جنبش انقلابی چگونه باید فکر کند و چگونه به موضوع مبارزه نگاه نماید. نباید به یک منطقه محدود شود. آزادی‌خواه نمی‌تواند برای مبارزه‌ی خود محدودیت قائل باشد. این نشان می‌دهد که وظایف ما بسیار بزرگ و سنگین است.
اتفاقات و تحولات این را نشان می‌دهند که سال ۲۰۲۴، سالی پر از مبارزه خواهد بود. اگر نگاه کنیم می‌بینیم که در تمامی بخش‌های کوردستان و بسیاری از مناطق جهان نیز همین‌طور است، سالی پر از سختی‌ها و پر سرعتی در انتظار منطقه است و ما نیز در این منطقه قرار داریم. ما این را می‌دانیم و بر اساس آن عمل می‌کنیم.
هدف شما و نیروهای آزادی‌خواه کوردستان روژهلات در سال جدید چیست؟
گفتیم که هدف ما گسترش سازماندهی و تشکیلاتمان است. برای محیا کردن جامعه‌‌ای آزاد برای آینده فعالیت می‌کنیم. سال گذشته کاستی‌ها و نواقصی در کار و فعالیت ما وجود داشت که در حال ارزیابی آن‌ها هستیم و می‌خواهیم آن را برطرف کنیم. هم در عرصه‌ی همکاری با خلق‌های دیگر ایران و هم از نظر عملکرد مبارزاتی و همچنین ما وضعیت و نوع فعالیت و روش‌های دولت را هم دیدیم. ما همچنین به دقت وضعیت سایر بخش‌های کوردستان را زیر نظر داریم. ما سعی می‌کنیم با توجه به واقعیت‌ها و عوامل بار دیگر خود را آماده کنیم و از طریق روش‌های دیگر سازماندهی وارد کار و مبارزه گردیم. همچنین رهبری ما خود را آماده می‌کنند تا بتواند با توجه به شرایط جدید که در منطقه وجود دارد به وظایف خود عمل کنند.

pjak.net

🆔 @GozarDemocratic‌