تبهکاران قیاده موقته که بودند؟ کسانی که نوشیروان مصطفی آنان را مزدور بین‌الدولی می‌نامید، که بودند؟


خیانت تبهکاران بارزانی تنها محدود به باشور کوردستان نبوده بلکه در هر ۴ بخش کوردستان بوده است. مهر خیانت را بر پیشانی خود زده‌اند و به دشمنان تعهد داده‌اند همواره علیه کوردها و در خدمت اشغالگران باشند.


🆔 @GozarDemocratic‌

تبهکاران قیاده موقته که بودند؟ کسانی که نوشیروان مصطفی آنان را مزدور بین‌الدولی می‌نامید، که بودند؟


خیانت تبهکاران بارزانی تنها محدود به باشور کوردستان نبوده بلکه در هر ۴ بخش کوردستان بوده است. مهر خیانت را بر پیشانی خود زده‌اند و به دشمنان تعهد داده‌اند همواره علیه کوردها و در خدمت اشغالگران باشند.


هرچند پس از شکست مفتضحانه خانواده بارزانی در سال ۱۹۷۵ خلق کورد با اوضاع روانی بدی روبرو شد؛ اما این سبب نشد که خلق کورد از مبارزه و مقاومت دست بردارد. لذا باوجود شکست ملامصطفی بارزانی، مقاومت مردم باشور کوردستان ادامه یافت و در مقابل خودفروشی و خدمت به اشغالگران توسط خانواده بارزانی همچنان ادامه یافت. یکی از قیام‌هایی که پس از شکست بارزانی در باشور کوردستان آغاز شد؛ قیام جدید خلق باشور بود. اما با شروع این حرکت، حزب دموکرات کوردستان-پ‌دک همواره در تلاش بود تا این قیام را متفرق، تضعیف و و از اهدافش دور نماید. پس از شکست بارزانی، مردم باشور کوردستان می‌خواستند تا ضد تابوت مرگی که اشغالگران در الجزایر برایش آماده کرده بودند؛ به‌پا خیزند. اما برخی دنباله‌رو و نیروی مسلح وابسته به بارزانی یک اتاق عملیات برای تضعیف این قیام جدید و ترور رهبرانش تاسیس کردند.

نوشیروان مصطفی امین از رهبران سابق اتحادیه میهنی کوردستان-ی‌ن‌ک در کتاب "فاجعه هکاری" که سال ۱۹۸۱ آن را نگاشته، از فاجعه هکاری می‌گوید و روابط قیاده موقته پ‌دک و همکاری‌های هر سه دستگاه جاسوسی و اطلاعاتی ساواک ایران و میت ترکیه و سیای آمریکا علیه قیام جدید در باشور کوردستان. همچنین از خسارات و تاثیرات منفی فاجعه هکاری بر قیام جدید می‌نویسد.

فاجعه هکاری چه بود؟ چرا روی داد؟

نوشیروان مصطفی ابتدا از دلایل رفتن نیروهای اتحادیه میهنی کوردستان-ی‌ن‌ک به منطقه مرزی سه‌گوشه نوشته و می‌نویسد: (در ماه آوریل ۱۹۷۸ یک نیروی متشکل از پیشمرگان همه مناطق باشور کوردستان خود را برای رفتن به‌طرف بادینان و آوردن اسلحه و مهمات و آغاز شعله‌ قیام در منطقه بادینان حاضر کرده بودند. این نیرو به این دلیل با عجله به‌راه افتاد تا پیش از اخراج ساکنین مناطق مرزی توسط رژیم نژادپرست بعث عراق، بتوانند مقداری اسلحه و مهمات به‌دست آوردند تا هنگام یورش دشمن برای اخراج مردم؛ بتوانند مقاومت کنند. این نیرو که برای انجام این امر مهم وطن‌دوستانه به‌راه افتاده بود؛ با یک توطئه بزرگ امپریالیستی روبرو شد که دولت‌های ایران و ترکیه و عراق و مزدوران بین‌المللی بارزانی در آن شرکت داشتند. در نتیجه آن قوای پیشمرگ اگرچه با قهرمانی و شهامت تمام در برابر گرسنگی و سرما مقاومت کردند، با یورش وحشیانه نیروهای ایران و ترکیه و مزدوران قیاده موقته روبرو شدند. اما در یکسری نبرد سنگین در ترکیه پس از شهادت دهها پیشمرگ قهرمان و تعدادی مجروح با شکست مواجه شدند.)

روابط ی‌ن‌ک و قیاده موقته پیش از فاجعه هکاری:

طبق این نوشته نوشیروان مصطفی هرچند اتحادیه میهنی کوردستان-ی‌ن‌ک پیش از فرستادن نیروهایش به منطقه مرزی هکاری، تلاش کرد تا با قیاده موقته به توافق برسد و آنان را مجاب به عدم یورش به نیروهایش نماید، زیرا وضعیت خلق کورد بد است و به اتحاد نیروهای کوردی نیاز مبرم دارد. به‌عنوان سند نیز نامه‌های ارسالی به قیاده موقته باقی مانده که آنان حسن نیت خود را به قیاده موقته نشان داده‌ و گفته‌اند که به‌هیچ وجه درصدد حمله به آنان نیستند.

نوشیروان مصطفی از وجود مباحثی در صفوف ی‌ن‌ک مبنی بر ازمیان برداشتن نیروهای قیاده موقته در کوردستان یا آتش‌بس با آنان و تلاش برای صلح و همزیستی در جریان بود. نیز می‌گوید: (در نشست‌های ی‌ن‌ک دو دلی و تفرقه درست می‌شد تا با قوای قیاده موقته درگیر نشوند. این نیز در زمینه روبرو شدن و درگیری با قیاده موقته، بر نیروهای پیشمرگ تاثیر می‌نهاد. حتی در میان اعضای مکتب سیاسی حزب آرائی برای به‌دست‌آوردن اسلحه و مهمات بدون روی‌دادن درگیری در جریان بود تا بتواند فرصت لازم برای مسلح‌کردن مردم را داشته باشد و با قیاده موقته توافق نماید تا مقادیری از اسلحه‌ها را به‌جای مالیات به آنان بدهد. از طرف قیاده موقته نیز ادریس بارزانی یکی دو نفر ساواکی را فرستاده بود تا ظاهرا گفتگو و توافق انجام شود. اما در واقع برای کسب اخبار و منفعل‌سازی ما و توطئه‌چینی بود!)

در همان کتاب نوشیروان مصطفی می‌نویسد:

(به هر سه بخش نیروهایمان دستور دادیم در صورت وقوع هر حالتی به وسط منطقه برادوست بروند و اگر قیاده موقته بدون جنگ مقرات سال پیش ی‌ن‌ک را تخلیه نمود؛ که به‌دلیل وضعیت سخت آب‌وهوایی و یکسری مشکلات دیگر آنجا را ترک کرده بودند، آنها را دنبال نکرده و به‌هیچ وجه درگیر نشوند.

اگر هم نیروهای قیاده موقته سر راه آنان قرار گرفتند، به‌تندی با آنان روبرو شوند.) همچنین می‌گوید که با نیت خودداری از جنگ با قیاده موقته و آرام‌کردن اختلافات، چندین نامه از طرف مام جلال طالبانی و علی عسکری و خالد سعید و طاهر علی والی به تعدادی از بزرگان خانواده بارزانی فرستاده شد. در نامه‌ها از وضعیت بد خلق کورد و نیاز مبرم به اتحاد نیروهای کورد نوشته شده و عنوان شد که خلق کورد در معرض اخراج از وطن و نسل‌کشی است و باید در مقابل دشمنان متحد و همکار باشیم. اما قیاده موقته نیروهایش را با دید دشمنی سخت و تنفرجویانه علیه نیروهای ی‌ن‌ک آموزش داده بود، به‌نحو ی که باید نیروهای ی‌ن‌ک را به‌کلی نابود کنند. این نیز کار همیشگی خانواده بارزانی بوده است که تلاش کنند تا قیام و جنبش‌های کوردی را به نفع اشغالگران متفرق و تضعیف کنند. ممکن است هیچ کس به‌اندازه ادریس بارزانی نتوانسته باشد خانواده بارزانی به خلق کورد بشناساند که گفته: "اگر نتوانیم قیام کنیم، وادار به قیام می‌شویم." این یادآور گفته ادریس بارزانی است که گفته بود: "اگر نتوانیم قیام کنیم، می‌توانیم آن را برهم بزنیم."

قیاده موقته و هر سه دولت عراق و ترکیه و ایران:

نوشیروان مصطفی از روابط هر سه دولت عراق و ترکیه و ایران می‌گوید که چگونه این سه دولت همواره در زمان لازم علیه جنبش‌های خلق کورد باهم همکاری کرده‌اند. نیز از این می‌نویسد که هنگام رفتن نیروهای ی‌ن‌ک به منطقه مرزی مابین سه کشور؛ چگونه این سه دولت باهم توافق کرده و قیاده موقته را برای زدن این نیرو و تضعیف قیام جدید در باشور کوردستان به‌کار گرفته‌اند. زیرا آنان این قیام را به‌زیان خود می‌دیدند. سرانجام نیز هر سه دولت با همکاری مزدوران قیاده موقته‌ی بارزانی، از لحاظ مادی و معنوی ضربه سنگینی به قیام باشور کوردستان زدند و این چیزی از شکست مفتضحانه ۱۹۷۵ کمتر نداشت.

مزدوران ملامصطفی بارزانی چه کسانی هستند؟

نوشیروان مصطفی مزدوران بارزانی را می‌شناساند و می‌گوید: (دستور اصلی مزدوران بارزانی که خود را قیاده موقته می‌نامند؛ از دو سال پیش ضربه‌زدن به قیام خلق کورد از پشت بوده و نیز جلوگیری از تهیه سلاح و مهمات و وسایل لازم برای توسعه قیام در منطقه بادینان بوده است. این برنامه و اقدام آنان بر اساس طرح و توطئه سی‌آی‌ای آمریکا و ساواک ایران و میت ترکیه بوده است که دشمن اصلی قیام نوین خلق ما هستند و می‌خواهند از پشت این قیام را بزنند. باوجود همکاری آشکاری که این گروه مزدور با رژیم عراق علیه قیام کوردها کرده‌اند و چندین دسته و گروه آنان خود را فروخته و علیه قیام جدید مسلح شده و به نیروهای ارتش عراق پیوسته‌اند. مقرات و پایگاه‌های قیاده موقته به‌طور رسمی و علنی در ایران و ترکیه وجود دارد و آنان با اوامر ساواک و میت کار می‌کنند. در مدت اخیر نیز ضربات سنگینی به قیام جدید باشور کرودستان و سایر بخش‌ها زده‌اند و در میان خلق ما بیشتر خوار و رسوا گشته‌اند.)

خیانت مزدوران بارزانی تنها در باشور کوردستان نبوده، بلکه در هرچهار بخش کوردستان بوده و مهر خیانت را بر پیشانی خود زده‌اند و به دشمنان تعهد داده‌اند تا زمانی که هستند ضد خلق کورد و در خدمت اشغالگران باشند. لذا به‌عنوان خبرگزاری فرات به بازگویی این تاریخ سیاه و خیانتکارانه ادامه خواهیم داد.



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

کمانگر: انقلاب ‘ژن، ژیان، آزادی’ به اراده و نیروی جوهری خلق تکیه کرده است

روزرین کمانگر، عضو کمیتەی دیپلماسی جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) گفت: “با وجود تمامی فشارها و خشونت‌های دولت ایران، انقلاب ‘ژن، ژیان، آزادی’ ادامه دارد و این انقلاب به اراده و نیروی جوهری خلق تکیه کرده است”.


🆔 @GozarDemocratic‌

کمانگر: انقلاب ‘ژن، ژیان، آزادی’ به اراده و نیروی جوهری خلق تکیه کرده است

روزرین کمانگر، عضو کمیتەی دیپلماسی جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) گفت: “با وجود تمامی فشارها و خشونت‌های دولت ایران، انقلاب ‘ژن، ژیان، آزادی’ ادامه دارد و این انقلاب به اراده و نیروی جوهری خلق تکیه کرده است”.



روزرین کمانگر، عضو کمیتەی دیپلماسی جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) در گفتگو با خبرگزاری ژنها‌‌ با اشاره بر جنبه‌های مختلف انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ در روژهلات کوردستان و ایران، در طول یکسال گذشته، گفت: این خیزش به عنوان یک انقلاب نام برده شده و این انقلاب، انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ نام گرفته است. یعنی یک دگرگونی ذهنیتی و فرهنگی درست شده که کل جامعه را در بر گرفته و مسببان و عاملین و پیشاهنگان این دگرگونی ذهنیتی و این انقلاب ذهنیتی، خود زنان هستند که در طول یک سال گذشته پیشاهنگ و پیشرو بودند.

کمانگر در خصوص هدف از انقلاب و دلایل شکل‌گیری انقلاب اظهار کرد: "در اوایل انقلاب در این مورد صحبت شد که چه چیزی باعث شد این انقلاب صورت بگیرد، درخواست از انقلاب بسیار مهم است چون در پی آن می‌توانیم راه‌یافته‌های صحیحی از انقلاب ارائه بدهیم. باید اشاره بکنیم که چون کل جامعه به این نتیجه رسیده بود که در پی آزادی زنان می‌توان از آزادی جامعه صحبت کرد، در طول این یک سال هم با توجه به این موضوع، هم خود زنان و هم جامعه، فعالیت داشتند و مبارزاتشان ادامه داشت. در طول یک سال گذشته، مسائل زنان نه تنها حل نشده بلکه وضعیت بسیار بغرنج‌تر شده، محدودیت‌ها بیشتر شد و حملات تهاجمی علیه زنان بیشتر شد".

مقابله حاکمیت با قشری که بله چشم قربان گو نیست و یک 'نه' قاطع بزرگ را گفت

روزرین کمانگر، ضمن تاکید بر فعالیت‌های دولت ایران علیه زنان و انقلاب 'ژن ژیان ئازادی'، اعلام کرد: "در طول ١١ ماه گذشته حاکمیت دیکتاتور در ایران از اقدام علیه زنان یک لحظه هم غافل نشد و از همان اوایل دانش‌آموزان را مورد حمله قرار داد، دانشگاه‌ها را محاصره کرد و از خیابان تا خانه، مدرسه تا دانشگاه، روستا تا شهر را به شیوه‌های مختلف مورد حمله قرار داد و دستگیری‌ها به اوج رسید".

وی افزود: ما از رسالت دانشگاه در طول ١١ ماه گذشته حرف می‌زنیم، رسالتی که در طول ۴۰ سال گذشته کمتر شاهد آن بودیم. دانشجویانی که در پی یافتن حقیقت به تمام معنا بودند، شاهد بودیم که چگونه مبارزه کردند و این یک طرف قضیه بود و دومین مورد، ما از جوانان صحبت کردیم و از مدارسی که باران مواد شیمیایی بر سرشان باریده شد و دختران ١٣ سال به بالایی که مورد حملات شیمیایی حاکمیت قرار گرفتند. این قشر بله چشم قربان گو نیست. قشری است که با حاکمیت چالش دارد و یک 'نه' قاطع بزرگ را گفت و پیشاهنگ مبارزات در ایران بود. یعنی تعریف خود ساخته‌ای که خاکمیت علیه زنان و جوانان ارائه داده بود با یک دیوار مانع با نام زنان و جوانان روبه‌رو شد و نشان دادند که خام نیستند و با یک انرژی کامل به سوی هدفشان گام برمی‌دارند. این‌ها تهدیدهای بزرگی برای حاکمیت محسوب می‌شد و حاکمیت برای مقابله با اون حمله به مدارس را آغاز کرد و وقتی به نتيجه نرسید، اعدام‌ها را گسترش داد تا ترس و خوف را در دل مردم بیاندازد و جامعه عقب‌نشینی کنند. ما دیدیم که جامعه از طناب دار هم نمی‌ترسید و حاکمیت از این ترفند استفاده می‌کرد تا مردم را بترساند و هم اینکه آن را به عاملی برای عقب‌نشینی آن‎ها بدل کند اما در یک سال گذشته شاهد بودیم که مردم نه تنها نترسیدند بلکه برای اینکه مخالفت کنند و انتقام خودشان را از حاکمیت بگیرند، به خیابآن‎ها آمدند.

او همچنین یادآوری کرد، آتش‌سوزی‌های گسترده در جنگل‌های زاگرس کوردستان را هدفمند و در نتیجه‌ی جنایات دولت ایران برای مقابله با انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ دانسته و گفت: در یک سال گذشته، به غیر از جامعه شاهد بودیم که چقدر محیط زیست مورد هدف قرار گرفت و اینها اتفاقی و یا بدون هدف نیست. علی‌الخصوص کوردستان که تمام جنگل‌های زاگرس با آتش دست و پنجه نرم می‌کنند. حکومت به آنجا که مردم روحیه‌ی میهن دوستی دارند، حمله کرد.

"این انقلاب به اراده‌ی ذاتی و نیروی مردم تکیه کرده است"

این عضو جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار)، تحت فشار قرار دادن مادران دادخواه را ترس حاکمیت از انقلاب دانست و گفت: "وقتی حاکمیت از اعدام‌ها هم نتیجه نگرفت، مادران و خانواده‌های شهدا را بازداشت و تحت فشار قرار داد. یعنی زنان مسنی که بر سر مزار فرزندانشان گریه نمی‌کردند و می‌رقصیدند. این رقص نوعی مبارزه و دعوت به مبارزه و دعوت به ادامه‌ی فعالیت بود و خطاب به جامعه گفتند که من گریه نمی‌کنم و شما انتقام فرزند من را بگیرید. این بود که از ٧ سال تا ٧٠ سال جامعه آگاه شدند و یعنی این انقلاب به اراده‌ی ذاتی و نیروی مردم تکیه کرده است".

وی ایستادگی و مقاومت زنان را از دلایل مهم به وجود آمدن انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ اعلام کرد و افزود: اینها (مبارزات و مقاومت زنان) یعنی این خیزش بوی انقلاب می‌دهد، هدفمند است، با امید همراه است که می‌خواهد آینده را بسازد و مسئله‌ی روشن و شفافی که اینها را روبه‌رو هم قرار داده، اتحاد مردم در کل شهرها و استآن‎ها بود. اتحاد تنها مسئله و از مسائل بسیار مهمی است که می‌تواند یک حاکمیت را به عقب بکشاند. مردم با تمام تفاوت‌های قومی و مذهبی در کنار هم قرار گرفتند و علی‌الخصوص زنان در تمام شهرها با همدیگر همصدا شدند و مبارزه کردند. زندان هم به محل مبارزه و مقاومت تبدیل شد. هرچقدر دستگیر می‌شدند، مقاومت بیشتری می‌کردند. حاکمیت هرچقدر بخواهد تمام ایران را به زندان تبدیل کند، زنان نشان دادند که در بدترین شرایط و در بدترین زندآن‎ها، مبارزه می‌کنند.

او همچنین بر جنبه‌های منفی، موانع و سنگ اندازی‌های حاکمیت و 'برخی اپوزیسیون‌های خارج از ایران' تاکید و خاطر نشان کرد: مسئله، مسئله‌ی مقاومت زنان و پیش‌روی آن‎هاست. تمام تهاجمات حاکمیت جنبه‌های منفی این انقلاب است و در کنار آن برخی اپوزیسیون‌های خارج از ایران که می‌خواستند یک روند خاصی به این انقلاب ببخشند و می‌خواستند آن را از معنا و مفهوم واقعیش دور بکنند، آن‎ها نیز با مانعی به نام خلق روبه‌رو شدند چون مردم در داخل شعار می‌دادند «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر». یعنی حکومت سلطنتی باشد یا آخوندی، هر دو جامعه‌ستیز هستند و اوپوزیسیون‌های خارج از ایران چون دردشان، درد مردم نبود، نتوانستند آن ائتلاف را پیش ببرند. هرچند اینها مثل سنگ بر راه مردم قرار داشت اما در نهایت مردم بودند که تصمیم گرفتند.

وی افزود: هرچند شاید مردم با اتحاد و همگرایی بیشتر و بهتر می‌توانستند به نتیجه برسند اما انقلاب همچنان ادامه دارد و جامعه به صورت پویا و با تغییر راهکارها در حال ادامه دادن است.

"یک صدا شدن در این مورد بسیار مهم است و ما اتحاد زنان را مبنا قرار داده‌ایم"

روزرین کمانگر، بر اتحاد زنان برای تداوم مبارزه تاکید کرد و گفت: در طول یک سال گذشته زمینه‌هایی برای فعالیت‌های مشترک فراهم شد و جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) هم در این راستا فعالیت‌هایی انجام داد و توانست با زنان مختلف ارتباط برقرار کند. یک صدا شدن در این مورد بسیار مهم است و ما اتحاد زنان را مبنا قرار دادیم. کمتر از یک ماه به سالگرد انقلاب مانده اما دستگیری‌های حاکمیت شروع شده به سبب اینکه حاکمیت از نیروی مردمی می‌ترسد و می‌خواهد آن‎ها را دستگیر کند تا برای آن روزها کاری نکنند. در حالی که مردم فراخوان می‌دهند که نباید بگذاریم شعله‌های این انقلاب فروکش کند و مبارزات باید گسترش داشته باشد.

وی «صیانت از خون شهدا» را بسیار مهم دانسته و بر تلاش زنان برای رسیدن به مطالباتشان همواره تاکید کرد: صیانت از خون شهدا همچنان باید ادامه داشته باشد. زنان در طول این یک سال شاهد محدودیت‌های زیادی بودند و بیش از ٧٠ تا ٨٠ زن در تمام شهرهای ایران شهید شده‌اند چون حق خودشان را می‌خواستند و ما باید صدای آن‎ها باشیم. یک عده چشمشان را از دست دادند یعنی حاکمیت به همه لحاظ جسمی و روحی به آن‎ها هجوم برد. بنابراین باید سازمان یافته‌تر عمل بکنیم و مورد مهم دیگر، اتحاد زنان است. مادران شهیدان همچنان پیشاهنگ هستند. زنان برای اهدافشان مبارزه کرده‌اند اما حاکمیت کاری انجام نداده است و زنان باید خودشان تلاش کنند تا به هدفشان برسند و این مبارزه بسیار مهم است. در نتیجه، اتحاد بیشتر، سازماندهی بیشتر و به صورت هدفمند عمل کردن راه مهم و اساسی است.

"انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ بر کسی پوشیده نبود"

این عضو جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار)، با اشاره به اهمیت و گسترش انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ در سطح جهان، خاطرنشان کرد: در طول یکسال گذشته در سطح غرب، خاورمیانه و به خصوص ایران، فعالیت‌های زیادی صورت گرفت. انقلاب ‘ژن ژیان ئازادی’ بر کسی پوشیده نبود و به همه‌ی زنان در جهان نشان داد که زنان در ایران دارند آگاهانه عمل می‌کنند و این به یک دلگرمی برای زنان تبدیل شد. جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) هم سازمانی است که از دل همین جامعه بیرون آمده و فعالیت‌های آن به زنان شرق کوردستان و ایران مربوط می‌شود. در طول این یک سال هم در نشست‌ها و محافل گوناگون فعالیت‌هایی صورت گرفت تا صدای زنان ایران باشیم و برای اینکه بتوانیم سخنانمان از آموزش، اتحاد و... را عملی بکنیم، گام‌هایی برداشته شد.

وی افزود: به یمن انقلاب «ژن ژیان ئازادی»، زمینه‌ی شناخت زن‌های مختلف از کشورهای مختلف، هم در سطح خاورميانه و هم اروپا صورت گرفت. به مناسبت سالگرد انقلاب فعالیت‌های بسیاری در اروپا صورت گرفته است؛ به صورت کنفرانس، راهپیمایی و... که به منظور انجام رسالت ما به عنوان زن در خارج از ایران است.

در سطح خاورمیانه نیز ما با زنان کشورهای مختلف عربی و افغانستان نیز ارتباط داشته‌ایم.

کل فعالیت‌های جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) در داخل ایران و خارج از آن به این منظور بود که ما زن هستیم و باید به صدای یکدیگر بدل بشویم و تفاوتهای ملی و مذهبی نمی‌تواند مانع فعالیت ما شود. در این خصوص ما با زنان عرب، بلوچ و... نیز ارتباط داشته‌ایم چون در مقابل خواست و مطالبات خلق خود را مسئول می‌دانیم و بعد از این نیز گسترش خواهد يافت.

او بر فعالیت جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار)در رابطه با مبارزات زنان تاکید کرد و گفت: از طریق تریبون شما هم باید بگویم، همه‌ی زنانی که دلشان برای آزادی می‌تپد، مبارزه می‌کنند و به آزادی اعتقاد دارند و برای آن جان می‌بخشند، ما در کنارشان هستیم و آغوش جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) به روی آن‎ها باز است کمااینکه جمعیت زنان آزاد روژهلات کوردستان (کژار) در اروپا و در گروه‌های مختلف هم حضور دارد و در حال فعالیت است.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

ی‌ر‌ک: تبلیغات دولت ترکیه کاملا کذب است

به خلق ما و افکار عمومی؛

شب گذشته در تاریخ ۰۱/۰۹/۲۰۲۳ هواپیماهای جنگی دولت اشغالگر و فاشیست ترکیه روستاهای منطقه شارباژیر در اطراف کوههای آسوس را به شدت بمباران کردند. این بمباران که از ساعت ۰۰:۳۰ تا ۰۲:۰۰ ادامه داشت، تلفات جانی دربر نداشت و تبلیغات دولت ترکیه کاملا کذب است. دولت اشغالگر و فاشیست ترکیه فقط به باغات مردم منطقه آسیب زده است. این بمباران‌ها بار دیگر دشمنی دولت فاشیست ترکیه با خلق کورد در باشور کوردستان را ثابت کرد.

بایستی مردم ما در اقصی نقاط کوردستان به ویژه مردم ما در باشور کوردستان موضع بگیرند و در برابر این حملات سکوت نکنند.

با سلام و احترام انقلابی

۰۱/۰۹/۲۰۲۳

فرمانده یگان های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک)



🆔 @GozarDemocratic‌

مبارزات شهید سمکو در حماسه قندیل، اراده خلقمان را نیرومند ساخت

بیانیه پژاک به مناسبت ۳ سپتامبر سالروز شهادت شهید سمکو


🆔 @GozarDemocratic‌

مبارزات شهید سمکو در حماسه قندیل، اراده خلقمان را نیرومند ساخت

بیانیه پژاک به مناسبت ۳ سپتامبر سالروز شهادت شهید سمکو


فرمانده قهرمان، رفیق شهیدمان، «سمکو سرهلدان» اسوه مبارزه‌گری در راه آزادی بود. در دوازدهمین سالگرد شهادت شهید سمکو، یاد و خاطره وی و رفقای شهید همرزمشان را گرامی می‌داریم. شهید سمکو با فداکردن جان خویش، مسیر آزادی را بعنوان بزرگترین دستاورد مبارزاتی خویش برای خلقمان گشود و امروز در سایه شیوه فرماندهی فدایی ایشان، کوهستان‌های آزاد کردستان همچنان کانون آزادیخواهی باقی مانده‌اند.

جنبش آزادیخواهی خلق‌کُرد در پی حملات تجاوزگرانه رژیم ایران در سال ۲۰۱۱ در منطقه قندیل به یکی از بزرگترین حماسه‌های تاریخی آن دوران دست زد و دشمن را با تمام قدرت مهار ساخت. خلق‌کُرد که طی یک قرن است با گسترده‌ترین حملات نسل‌کشانه روبرو است، کماکان از جانب دشمنان خویش خصوصا نظام فاشیست ایران مورد نسل‌کشی قرارمی‌گیرد. در مقابل این خط نابودگرانه دشمن، بی‌شک فرزندان غیور خلقمان چون شهید «سمکو سرهلدان» سربرآوردند، حماسه‌آفرینی کردند و به سپری محافظ برای خلق تحت ستم مبدل شدند. آنجا که کوهستان سربه فلک‌کشیده قندیل کانون مقاومت و مبارزه شد و شهید سمکو سرهلدان فرمانده لایق و توانا، دیگر خلقمان آسوده شد که با وجود چنین فرزندان غیوری سیاست نسل‌کشی دچار هزیمت می‌گردد و راه آزادی هموار.

خلق‌کُرد در سایه ظهور جنبش آزادیخواهی خویش با پیشاهنگی حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) و به یمن پروردن فرماندهان لایق و فدایی چون شهید سمکو سرهلدان از تمامی موانع و مرزهای دشمن عبور کرده و امروز بیش از پیش به آزادی نزدیک شده است. راه شهید سمکو، راه صحیح‌ترین مبارزه با نام دفاع مشروع در برابر دشمنان است. مبارزه بی‌امان شهید سمکو و رفقایش که جانشان را فداکردند، اراده خلق‌کُرد در شرق کردستان را نیرومند ساخت و امید خلق به کسب آزادی و دمکراسی را افزایش داد. در دورانی که به موجب سیاست نسل‌کشی دشمن، خفقان تمامی شرق کردستان را فراگرفته بود، ظهور پژاک و فرمانده سمکو نقطه‌عطفی گشت در احیای مبارزات آزادیخواهی و حماسه قندیل اوج این مبارزه‌گری صحیح گشت.

در سایه رنج‌های شهید سمکو، اندیشه‌های نوین مبارزات گریلایی و خلقی ترویج یافت و شیوه نوین فرماندهی برای کسب حتمی آزادی پایه‌ریزی شد. بنابراین میراث شهید سمکو در راستای پایبندی به خلق کُرد و رهبر آپو، همان دستاوردهای حماسه قندیل است که موجب پایداری جنبش آزادیخواهی شد و به خلقمان برای ادامه راه قوت قلب بخشید. بی‌شک از آن روز شمار زیادی از جوانان خلقمان با وقوف بر راه صحیح مبارزاتی شهید سمکوها و شیوه فرماندهی فدایی که تنها ضامن رسیدن خلق‌کُرد به آزادی است، کوهستان را بعنوان کانون مبارزات انتخاب کرده‌اند و راه شهدا را پررهرو ساخته‌اند. قطعا خلقی چون خلق کُرد مادام که صاحب چنین فرزندانی غیور است، بدون هراس و با امید وافر مسیر آزادی را طی می‌کند.

حماسه قندیل در سایه فرماندهی شهید سمکو سرهلدان اثبات ساخت که نظام فاشیست ایران در تهاجمات اشغالگرانه جدید خویش دچار شکست‌های مفتضحانه‌تر خواهد شد و انقلاب خلق‌کُرد به یمن وجود فرزندانی چون شهید سمکو که وظایف مبارزاتی، جنگی و فرماندهی خویش را به نحو احسن بجای آورد، به پیروزی خواهد رسید.

«حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)» در دوازدهمین سالگرد شهادت رفیق فرمانده شهید، «سمکو سرهلدان» یاد خاطره وی و همه شهدای راه آزادی خلق کُرد را گرامی می‌دارد. قدرمسلم، حماسه قندیل، حماسه زنان مبارز کُرد بود و شهدای پیشاهنگی چون «شهید برفین، شهید عگید توش‍پا، عگید مهاباد، شهید ساریا و شهید اویندار» جنبش آزادیخواهی زنان را در جریان حماسه قندیل به قله‌های بلند اراده‌مندی و امید رساندند. ما نیز سوگند یادمی‌کنیم که مبارزه را تا پیروزی نهایی خلقمان با روحیه و اراده رفقای شهید پیشاهنگ‌مان «سمکو، رِزان، رِناس، هورام، روژدا، زیلان، کاوندا، عادل، رِوان، روکن، جنگاور، لشکر، بروسک» و صدها شهید فدایی راه آزادی و حقیقت شرق کُردستان بدون‌وقفه ادامه دهیم و به پیروزی برسانیم. همچنین از جوانان غیور خلقمان دعوت بعمل می‌آوریم که راه شهید سمکو و شهدای خلقمان را پررهرو سازند و به صفوف مبارزاتی انقلابی و گریلا بپیوندند.

حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)

۲ سپتامبر ۲۰۲۳ – ۱۱ شهریور ۱۴۰۲

pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

موضوع: وقوع زنجیره انقلاب فرهنگی
✅برای عضویت کانال: 👇
https://t.me/witarme

لینک یوتیوب :

https://youtu.be/Z1-48f9JeiU

فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک) یاد شهید سمکو سرهلدان را گرامی داشت

فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک)، یاد فرمانده بزرگ شهید سمکو سرهلدان را گرامی داشت و گفت: “شهید سمکو با جنگ و زندگی انقلابی خود، خط‌مشی فرماندهی و جهت‌گیری مبارزه‌ی آزادی‌ست”.


🆔 @GozarDemocratic‌وو

فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک) یاد شهید سمکو سرهلدان را گرامی داشت

فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک)، یاد فرمانده بزرگ شهید سمکو سرهلدان را گرامی داشت و گفت: “شهید سمکو با جنگ و زندگی انقلابی خود، خط‌مشی فرماندهی و جهت‌گیری مبارزه‌ی آزادی‌ست”.



فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک) به مناسبت سالگرد شهادت فرمانده‌ی بزرگ سمکو سرهلدان، اطلاعیه‌ای منتشر کرد.

اطلاعیه‌ی فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک) به شرح زیر است:

“ابتدا در شخصیت شهید سمکو، شهدای جنگ قندیل در سال ۲۰۱۱ و تمامی شهدای انقلاب را گرامی می‌داریم. قول می‌دهیم مبارزه را گسترده‌تر کنیم. برای ما افتخار و مسئولیت بزرگی است که در راهی که شهید سمکو با انقلابش آن را روشن کرده است مبارزه کنیم و چراغ مبارزه‌ی وی را روشن نگه داریم. زیرا شهید سمکو با زندگی و مبارزه‌ی انقلابی خود خط‌مشی فرماندهی و جهت‌گیری مبارزات آزادی را رقم زد. امروز هر شروان و فرمانده روژهلات کوردستان هر لحظه به تجدید خود در حقیقت سمکو‌ها می‌پردازد، راهپیمایی خود را در گریلایی مدرنیته دموکراتیک تقویت می‌کند. پویایی که با هر طلوعی بیشتر رشد می‌کند، ما را بیش از هر زمان دیگری به ارزش‌هایمان گره می‌زند، به اهداف و موفقیت نزدیک‌تر می‌کند.

از گام اول تا روز شهادتش، همیشه دوست داشت بر اساس حقیقت آپو زندگی نماید، باموضعی انقلابی و تاریخی با دشمن بجنگد

شهید سمکو هنوز هم تفاوت زندگی انقلابی خود را در مشارکت نشان می‌دهد. معنای موضع جامعه‌ی روژهلات کوردستان ما در برابر توطئه‌گری، با مشارکت خود تاجدار می‌کند و بدین ترتیب حیات انقلابی را همیشه زنده نگه می‌دارد. همان‌طور که موضعش را به رادیکال‌ترین نوع در برابر توطئه‌گری نشان می‌دهد، تا تمایل شدید خود را خود در چارچوب فلسفه‌ و اندیشه‌ی رهبر آپو بنیان نهد‌ و با حقیقت شهدا زندگی کند، و موضع و خواست قوی خود را نشان می‌دهد. آپویی از اولین قدم تا روز شهادتش همیشه خواستار این بود با معنای واقعی حقیقت زندگی کند و با موضع تاریخی علیه دشمن بجنگد. به همین دلیل برای هر قدم خود اهمیت زیادی قائل است و لحظه لحظه انقلابی بودن‌ خود را در اوج زندگی می‌کند.

شهید سمکو برای انجام وظایف و مسئولیت‌های گریلای آزادی‌بخش کوردستان و تبدیل شدن به یکی از پیشگامان جنگ خل انقلابی، درک عمیق و مبارزه سختی انجام داد

رفیق سمکو با شخصیت چند وجهی خود تمامی جنبه‌های زندگی آپویی را به نمایش می‌گذاشت و هر مسئولیتی را که بر عهده می‌گرفت با شایستگی تمام به انجام می‌رساند. او به دلیل شخصیت چند وجهی که داشت در هر مرکزی که کار می‌کرد در مرکز توجه رفقایش قرار می‌گرفت و همه را دور خود جمع می‌کرد. از نظر تشکیلاتی و ایدئولوژیک رهبر آپو و فرماندهی به نمونه‌ای بی‌همتا و پیرو عگیدها شد. در تمامی نقاط کوردستان مبارزه کرد و با شخصیت ملی خود، هم با جامعه و هم با رفقایش با عشق و علاقه‌ی فراوان مبارزات انقلابی‌ را انجام داد. همچنین برای انجام وظایف و مسئولیت‌های گریلای آزادی‌بخش کوردستان و تبدیل شدن به یکی از پیشگامان جنگ خل انقلابی، درک عمیق و مبارزه سختی انجام داد. در پایان دانش طلایی خود را با رفقایش درهم آمیخت و به جنگ قندیل می‌رود، با جنگ تیم‌ها و تونل‌ها، این جنگ را در برابر اشغال‌گری با موفقیت به پایان رساند و به کاروان شهدا پیوست. مقاومت و استواری و پیشگامی و فرماندهی که شهید سمکو در این جنگ و در طول زندگی خود توسعه داد، پایه و اساس مبارزه ما و جهت‌گیری انقلاب آزادی‌‌بخشی خواهد بود. در پایان به عنوان فرماندهی با تیم‌ها و تونل‌ها، این جنگ را در برابر تهاجم با موفقیت به پایان رساند و به کاروان شهدا پیوست. استواری، رهبری و رهبری که شهید سیمکو در این جنگ و در طول زندگی خود به وجود آورد، پایه و اساس مبارزه ما و جهت گیری انقلاب آزادیخواهانه خواهد بود. در نهایت به عنوان فرماندهی یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (ی‌ر‌ک) اعلام می‌کنیم که همیشه در راه سمکوها قدم خواهیم گذاشت و چراغ مبارزه این شهدای بزرگ را پیوسته روشن نگه خواهیم داشت”.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

«ژن ژیان آزادی» جنبش بازپس گیری زندگی

✍ بهار اورین


🆔 @GozarDemocratic‌

«ژن ژیان آزادی» جنبش بازپس گیری زندگی

✍ بهار اورین


مقدمه

در آستانەی یکسالگی جنبش»ژن ژیان آزادی» در ایران و شرق کردستان قرار داریم. جنبشی خودویژە که پایەهای استبداد دینی و دیکتاتوری مذهبی در ایران را متزلزل و فضای سیاسی و اجتماعی جامعەی ایران را متحول و خصلتی همه شمول کسب کرد. این جنبش که با پیشاهنگی زنان آغاز شد و با حضور خلقهای فرودست ایران استمرار یافت، خیابان را به سنگر مبارزه و مکانی جهت مخالفت جمعی تبدیل کرد و ترسی که رژیم ایران سالها از طریق وحشت آفرینی و خشونت ایجاد نموده بود را فروریخت و به خشمی جهت مقابله با حاکمیت موجود تبدیل و پیوند عمیقی میان تمامی خلقهای تحت ستم حکومت ایران و به ویژە زنان حول تجارب ستم و تبعیض ایجاد نمود. از سوی دیگر زن محور بودن این جنبش خصلتی متفاوت به آن بخشید و موجب به چالش کشیده شدن قواعد و قوانین و خطوط ترسیم شده پیرامون زنان گشت که بر روند پیشروی آن فاکتوری تعیین کننده است و زنان با عبور از این خطوط وارد مرحلەی جدیدی از مبارزات خود شدند که با مبارزات خلقهای تحت ستم درهم تنیده است و پیروزی و مقاومت هر یک بر دیگری تاثیرگذار و الهام بخش است.

زمینه ـ های بروز جنبش»ژن ژیان آزادی»

جامعەی ایران قرنهاست تحت استبداد قرار دارد و حاکمیت با بهرەگیری از ایدئولوژی دین و مذهب مشروعیت خود را امری بدیهی و الهی قلمداد کرده و این استبدادمنشی را به اشکال و از طریق ابزارهای متفاوت تکثیر و بازتولید کرده است و در چهل سال اخیر با تشدید سرکوب و خشونت بر جامعەی ایران خیمه زده است. لذا شدت خشونت و کشتار بیرحمانه بیش از همه در کردستان و بلوچستان انجام شده تا امید به آزادی و زندگی را در این مناطق ریشەکن کنند. از همان آغاز انقلاب موجی از وحشت و سرکوب در کردستان آغاز شد. فتوای لشکرکشی به کردستان و اعدامها و دستگیریهای گسترده که بدون هیچ دلیل روشنی صورت گرفته و توجیه مشخصی برای آن وجود ندارد تنها بخشی از سیاستهای نظامند حکومت ایران در این مناطق است. حکومت استبدادی ایران در طول این سالها با استفاده از واژەهای «اقدام علیه امنیت ملی و تجزیەطلبی» هر نوع کشتار و مرگ را در این مناطق مشروع جلوه داده و هر مطالبەی مردمی جهت آزادی و برابری را به این واژەها نسبت داده است. در کنار این وحشیگریها ممنوعیت زبان مادری، تحقیر فرهنگ و زبان خلقهای فرودست، فقدان آزادی بیان، فقر تحمیلی و بیکاری، تخریب و غارت منابع طبیعی کردستان و نابودی آن نمودی از یک نسلکشی گسترده است که سالهاست نه تنها در شرق کردستان بلکه در سایر بخشهای کردستان به شیوەای نظامند اعمال می شود. از سوی دیگر تخریب بافت اخلاقی و سیاسی کردستان یکی از اهداف همیشگی حاکمیت ایران بوده تا جامعەی کردستان را به مرز نابودی کشانده و به تسلیمیت وادارد. این سیاستها در ارتباط با بقا و ماندگاری حاکمیت است که بر پایەی ظلم و ویرانی بنا شده است. لذا در متن این تاریک اندیشی و ستم همواره جنبشهای رهاییبخش و آزادیخواه نیز رشد کردەاند. کردستان یکی از این مناطق است که موضع خود را از همان آغاز روزهای انقلاب نشان داده و به این حاکمیت «نه» گفته است. به همین دلیل دشمنی با کردها و محرومیت آنها نیز نشات گرفته از این موضع است. کردستان همواره زادگاه خیزشهای مردمی و انقلابی در برابر استعمارگری بوده است. یکی از جنبشهایی که در یکسال اخیر در شرق کردستان پاگرفت، جنبش «ژن ژیان آزادی» است که با قتل ژینا امینی، دختر جوان کرد سقزی آغاز گشت. آنچه طی مدت یکسال رخ داد جنبشی نیرومند و همراه با ابتکار عمل بود در برابر حاکمیتی که هیچ برنامەای برای پاسخ به خواستەها و مطالبات مردمی ندارد و پیداست مردم از نظام کنونی گذشتەاند و بیشتر تمرکز آنان فراتر از تغییرات سیاسی، تغییرات بنیادین اجتماعی و ذهنیتی است. به طور کلی انباشت نارضایتیهای عمومی، مرکزگرایی، نبود یک سیستم جایگزین اجتماعی و سیاسی متناسب با جامعه به همراه بحرانهای اقتصادی و اجتماعی از عوامل اصلی در بروز جنبش«ژن ژیان آزادی» است.

عامل مهم دیگر در بروز جنبش «ژن ژیان آزادی» موقعیت و جایگاه زنان در ایران است. بدون تردید جامعەای که در آن زنان تحت سلطه قرار دارند حکایت از جامعەای دارد که با آزادی بیگانه شده است. «باید دقت فراوانی را به یکی از خصوصیات نهادینه شدەی جوامع متمدن معطوف ساخت. میتوان این مقوله را حالت مساعد بودن جامعه برای قدرت نیز نامید. به گونەای همانند شکل دهی مجدد به زنان بر مبنای سنت ضعیفه نمودن زن، قدرت نیز تا زمانی که جامعه را همانند زنان به ضعیفەای تبدیل نکند، نمیتواند از موجودیت خویش اطمینان حاصل نماید». (عبدالله اوجالان، مانیفست تمدن دموکراتیک) از دیدگاه اوجالان ضعیفەسازی بنیان همەی بردگیهاست و صرفا تداعیگر یک ویژگی بیولوژیک و طبیعی نیست و در ذات خود یک ویژگی اجتماعی است. بنابراین ضعیفگی زن به معنای سلب آزادی از او و در نهایت جامعەای ضعیفه است.

حاکمیت زن ستیز ایران نیز با اعمال قدرت و ستم همواره در تلاش برای ابژەسازی زنان بوده است تا از طریق آن احساسات، عواطف، اذهان و بدنها را به انحصار خود درآورند. در واقع سلطه بر بدن لازمەی سلطه بر جامعه و بخشی از هویت حکومتهای توتالیتر است که بیشتر بر بدن زنان اعمال میشود. قانون«حجاب اجباری» یکی از قوانینی است که جهت کنترل بر بدن زنان وضع شده است. این قانون شکلی از یک انضباط سخت است که پیرامون زنان شکل گرفته و اجرای این قانون بر فرایند بازتولید خشونت، تعصب و جزم اندیشی تاثیر تعیین کنندەای داشته است. این قانون بنیان همەی اشکال ستم و تبعیض در ایران را فراهم نمود که در سالهای بعد از وضع این قانون، قوانین زن ستیز دیگری هم بر آن افزوده شد.

جنبش«ژن ژیان آزادی» فضایی برای زنان ایجاد نمود که از سلطه، محدودیتها و مرزهایی که نظم موجود برایشان تعیین کرده بود، خارج شوند و بدون وجود یک سازماندهی منسجم و علیرغم همەی سرکوب‌ها و خشونت عریان، به همەی جامعه جسارت بخشیدند و همچنان به شیوەهای مختلف در میدان حضور دارند و به همه نشان دادند که حضور و سوژگی زنان برای انقلاب دارای اهمیتی کلیدی است. یکی از شیوەهای اعتراضی زنان برداشتن حجاب بود که ضربەی محکمی بر نظم ایدئولوژیک حاکمیت وارد ساخت. هر چند میتوان گفت برداشتن حجاب صرفا عملیاتی جهت کسب حق پوشش نیست و در کنار آن اعتراض و به چالش کشیدن همەی خطوط قرمز و قوانینی است که بر بدن، اراده و افکار زنان ترسیم شده است. در جنبشهای سالهای اخیر هم اعتراضات زنان نسبت به قوانین پوشش و به خصوص تحمیل حجاب اجباری وجود داشت لذا در جنبش«ژن ژیان آزادی» این مبارزات وارد مرحلەای گشت که نظام قادر به کنترل آن نیست و با توسل به خشونت و دستگیری توانایی بازگرداندن قوانین حجاب را از دست داده است. بنابراین جنبش «ژن ژیان آزادی» دستاوردهای اجتماعی، فرهنگی، هنری، ذهنیتی و معنوی بسیاری آفریده که با گذشت سالها نیز همچنان اهمیت آن حفظ خواهد شد. با وجود شکلگیری این جنبش حول اعتراض به حجاب اجباری و توقف خشونت علیه زنان در ادامه شاهد مطالبات و اهداف کلانتری بودیم که شامل به رسمیت شناختن حقوق خلقهای ایران است که سالها تحت ستم و تبعیض حاکمیت ایران قرار دارند. بنابراین نمی¬توان جنبش«ژن ژیان آزادی» را در چارچوبی محدود مورد ارزیابی قرار داد و با وجود برخی از دیدگاەها مبنی بر خاموشی و یا توقف این جنبش، با نظری بر سیر پیشرفت مبارزات مردمی میتوان گفت این جنبش دارای پتانسیلی است که به تمامی فروکش نخواهد شد بلکه وارد فاز دیگری از اعتراضات خواهد شد. تا زمانی که نظم مردسالاری زن ستیز مبتنی بر دشمنی با خلقها و ویرانی جامعه و طبیعت برقرار باشد، جامعه نیز هر زمان در راستای اعتراض به این نظم به شیوەهای مختلف قیام خواهد کرد و خیزش دوبارەی آن با جرقەی دیگری شعلەور خواهد شد.

مبارزات زنان خاورمیانه و نقش آن در دمکراتیزه کردن منطقه

مبارزات زنان در طول تاریخ نشان داده که در طی پروسەهای انقلابی و تحولات سیاسی و پس از آن، زنان به حاشیه رانده می¬شوند و با وجود تلاش و فداکاریهای آن، به خانەی اول بازمیگردند و این خطری است که همواره مبارزات زنان را تهدید میکند. لذا در روند جنبش«ژن ژیان آزادی» زنان با صراحت بر ماندگاری دستاوردها و ادامەی مبارزات پافشاری کردند. زنان با خشم انباشته شده از تبعیض سالها به رهبران اصلی این روند تبدیل شدند.

بدون تردید یکی از دستاوردهای مهم جنبش«ژن ژیان آزادی» برقراری یک اتحاد فراملی میان زنان بود. این جنبش بر مبارزات زنان در خاورمیانه نیز تاثیر پررنگی بر جای گذاشت. با توجه به جامعەشناختی این جغرافیا و پررنگ بودن تاثیرات دین، دولت و جنسیتگرایی که بر فرهنگ خاورمیانه حاکم است زنان به شکلی فعال در تحولات و اعتراضات سیاسی و اجتماعی ایفای نقش نمودند. از سوی دیگر قالبها و کلیشەهای جنسیتی که متاثر از تاثیر سنتگرایی و قوانین شرعی و مذهبی در این مناطق عمیق است، در طی این فرایند بسیاری از این قالبها و هنجارهای جنسیتی شکسته شد. نمونەی بارز آن برداشتن حجاب از سوی زنان و دختران در ایران بود که تقابلی رادیکال در برابر سیاست بدن است. مبارزات زنان کرد، فارس، بلوچ و عرب و ملیتهای دیگر که طی سالهای اخیر گسترش یافته تصویر دیگری از زنان خاورمیانه به نمایش گذاشته است. تصویری که زنان تنها در موقعیت فرودست و تحت ستم قرار ندارند بلکه از سوژگی و نیروی مبارزاتی و مقاومتی منسجمی برخوردارند که توانایی ایجاد تغییرات گسترده و سازندەای در منطقه را دارند. با وجود تلاشهای نظامند سیستمهای دیکتاتوری منطقه جهت به حاشیه راندن زنان و حفظ موقعیت آنان به عنوان شهروندان درجه چندم، باز هم زنان عرصەی مبارزه را ترک نکردند.

زیرا در جغرافیای خاورمیانه سنت و فرهنگ نیرومندی از مبارزات زنان وجود دارد و تجارب غنی ای در هر یک از کشورها وجود دارد و با نظری کوتاه بر تاریخ جنبش زنان خواهیم دید که زنان همواره در خیزش¬های مردمی در برابر استعمار، اشغالگری و جنبشهای رهایی ملی حضوری تاثیرگذار داشتەاند. به ویژە جنبش آزادی زنان کرد با تجربەای بیش از چهل سال دارای اندوختەها و دستاوردهای ارزشمندی است که برای زنان دیگر هم مهم است. جنبشی که در متن آن در کنار مبارزه در برابر سیستم دولتی و نظام مردسالاری، در راستای آزادی زنان نیز سازماندهی و فعالیتهای نظری و اجتماعی گستردەای صورت گرفته است. زنان افغانی که تحت کنترل و ظلم مضاعف طالبان قرار دارند و در ماەهای اخیر با قوانین ارتجاعی تمامی عرصەهای زندگی بر آنان مسدود میشود از جنبش زنان ایران و شرق کردستان جسارت و الهام گرفته و با وجود شرایط سخت زندگی در هر فرصتی اعتراضات خود را نسبت به قوانین طالبان نشان دادند. قوانینی که تحت لوای اسلام مشروع و توجیەپذیر جلوه داده میشود و اغلب محصول عوامل اجتماعی و سیاسی است. بنابراین میتوان گفت در جغرافیای خاورمیانه، مبارزات زنان همواره دارای دشواریهای بسیاری بوده است. با وجود ارتقای سازماندهی زنان و توسعەی مبارزه، هنوز هم اشکال خشونت همچون کودک همسری، قتل ناموسی، شکنجه و نابرابری همچنان وجود دارد. به همین دلیل بایستی انقلاب، مبارزه و قیام در این جغرافیا روندی همیشگی و پویا باشد تا هم دستاوردهای کسب شده حفظ گردد و هم بر فرهنگ و قوانین زن ستیز غلبه شود.

نتیجه

بحرانهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی قرن حاضر بیش از همه در جغرافیای خاورمیانه زیسته میشود که در بنیان آن شکستن ارزشهای انسانی و معیارهای اجتماعی نهفته که به عنوان بحران خاورمیانه ظهور کرده است. ساختار دولت-ملت که با واقعیات اجتماعی و فرهنگی این جغرافیا در تضاد است موجب تنش و درگیریهای همیشگی شده است. در چنین اوضاعی خاورمیانه بیش از هر زمان دیگری نیاز به پروژەهایی جهت برونرفت از بحرانها دارد و این پروژەها و مدلها هنگامی پاسخگو خواهد بود که بر اساس واقعیات اجتماعی، فرهنگی و تاریخی این منطقه باشد. در غیر این صورت راهکارهای مبتنی بر دیدگاه اوریانتالیستی(شرق‌شناسی) نه تنها کمکی به مردمان این جغرافیا نخواهد کرد بلکه بیش از پیش به مستعمرەسازی آن کمک خواهد نمود. اتکاء به دینامیسمهای درونی و بومی میتواند در بهبود شرایط کنونی و فراهم آوردن بسترهای دمکراتیزه نمودن آن یاریرسان باشد.

همانگونه که زنان«نخستین مستعمره» و قربانیان شکستهای جنسیتی در طول تاریخ بودەاند بایستی در مبارزات آزادیخواهانه نقش پررنگی ایفا نمایند که در سطح یک انتقام تاریخی باشد. آزادی بدنها، اراده و اذهان هنگامی امکانپذیر خواهد شد که یک نظم اجتماعی و سیاسی مبتنی بر آزادی زنان شکل گیرد که در آن مناسبات سلطه و تصرّف وجود نداشته باشد. انکار موجودیت زنان به نوعی نفی جامعه نیز میباشد و نبایست مسئلەی آزادی زنان را از مبارزات اجتماعی، سیاسی و مدنی مجزا بدانیم. به همین دلیل انقلاب اجتماعی با محوریت زنان به اندازه¬ی سیاسی بودن دارای ابعاد فرهنگی و ذهنیتی است و تا زمانیکه در جغرافیای خاورمیانه این انقلابها به موازات یکدیگر صورت نگیرد، نمیتوان از یک انقلاب واقعی سخن گفت؛ برای وقوع یک انقلاب نیاز به یک جهانبینی دموکراتیک وجود دارد که در آن زنان ارزشمند محسوب میشوند و بر پایەی چنین جهانبینی و فرهنگی میتوان به آزادی دست یافت. در سایەی این تغییر پارادایمی همه به این باور خواهند رسید که بدون رهایی زنان، رهایی خلقهای تحت ستم نیز امکانپذیر نخواهد بود. زیرا در این جغرافیا تمامی اشکال قدرت بر مبنای حاکمیت بر زن استوار شده است. در جنبش اخیر در ایران و شرق کردستان احزاب و جریانهای سیاسی از آزادی زنان و برابری میان زنان و مردان بسیار گفتند لذا اگر این گفتمان فقط در سطح شعار باقی بماند و به یک سیستم اجتماعی مبدل نگردد و افق جدیدی ترسیم ننماید، توانایی برساخت یک زندگی آزاد را نخواهد داشت. از سوی دیگر استمرار جنبش «ژن ژیان آزادی» از طریق یک سازماندهی نیرومند و خلاق میتواند در پیشبرد مبارزات دمکراتیک نه تنها در ایران و شرق کردستان بلکه بر سایر مناطق تحت استعمارگری نظام دولت-ملت تاثیرگذار باشد. در انتها میتوان گفت «ژن ژیان آزادی» جنبش بازپسگیری زندگی‌ای است که پیرامون زنان به نابودی کشانده شده و تنها زنان خواهند توانست این انحطاط و نابودی را با مقاومت و مبارزه ریشەکن کنند.


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

🟣 مشارکت سیاسی زنان، ضامن برساخت جامعه دموکراتیک


کمیته تحقیقاتی کژار کتابچه ای را با عنوان «مشارکت سیاسی زنان: ضامن برساخت جامعه دموکراتیک » منتشر کرد.

کمیته تحقیقاتی کژار در این کتابچه بیان میدارد: «انقلاب ژن ژیان ئازادی توانست درکی را ایجاد کند که همه جنبه‌های زندگی انسان‌ها سیاسی است. به عبارت دیگر توانست معنای واقعی سیاست را بازشناسی کند. ملت‌های ایران یک‌بار دیگر ثابت کردند که سیاست بدون جامعه وجود ندارد. اگر سیاست برای جامعه ساختن بهترین ها، درستترین ها و زیباترین ها باشد، خود جامعه بهتر از همه می‌داند چگونه سیاست‌‌ورزی کند. در انقلاب «ژن ژیان ئازادی» جامعه ایران آنچه را لازم بود به عرصه‌ی عمل آورد و همه ملیت‌های ایران به پیشاهنگی زنان و جوانان یک‌بار دیگر اقدام به انجام رسالت تاریخی کردند.به همین دلیل با توجه به حجم زیاد تلاش‌های زنان برای مشارکت در سیاست و اداره جامعه، لازم می‌دانیم در این نوشتار، هرچند کوتاه، درباره سیاست واقعی جوامعی که با حضور زن شکل می‌گیرد صحبت کنیم و همچنین بتوانیم برخی از تجربه‌ها و دیدگاه‌های زنان مبارزی را که پیشگام مبارزه سیاسی در کوردستان و ایران هستند، جمع‌آوری کرده و برای همه مبارزان راه آزادی بازگو کنیم.»

جهت دانلود کتابچه به لینک زیر مراجعه نمایید.

🌍 https://kjar.online/fa/2023/09/05/مشارکت-سیاسی-زنان،-ضامن-برساخت-جامعه-د/


#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

✅ فایل PDF کتابچه " مشارکت سیاسی زنان، ضامن برساخت جامعه دموکراتیک


#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

YRK: Li Pênciwînê di êrîşa hewayî de gerîla Berxwedan Çiyager şehîd bû


Ragihandina YRK'ê diyar kir ku di êrîşa dewleta Tirk a 2'ê Îlonê de ku li herêma Pênciwînê hate kirin gerîla Berxwedan Çiyager şehîd bûye.


🆔 @GozarDemocratic‌