انحصار قدرت و سرمایه بدون‌ یکدیگر امکان‌ناپذیر است. این نظام سود و سرمایه را به قیمت مکیدن خون انسان‌ها انباشت می‌کند و با سازش با طبقه کارگر، آنها را نیز شریک جرم خودمی‌سازد. نظام سرمایه، نه اقتصاد است نه تجارت، نظام انحصارگری بی‌حدومرز قدرت می‌باشد که تنها راه آن ایجاد نابرابری و افزایش طبقات و شکاف طبقاتی است. سرمایه‌داری شکلی از جامعه نه بلکه شبکه و سازمانی انگل‌گونه است که فقط استثمار می‌کند. در تبلیغات نیز کاری می‌کند که همگان را با جنون‌آمیز کردن وسوسه کسب ثروت و مبدل‌شدن هر فرد به سرمایه‌دار، جذب و شیفته خود سازد. وقتی شبکه انحصارگر سرمایه با حوزه قدرت ارتباط می‌یابد، جز یک شبکه مافیایی بزرگ چیز دیگری بوجود نمی‌آید. مبدل‌ساختن انسان‌ها به محتاج و نیازمند همیشگی گداصفت و نگه‌داشتن در وضعیت بیکاری و فقر مداوم، جزو استراتژی نظام است. سرمایه‌داری، جامعه اقتصادی نیست بلکه در برابر آن قراردارد. همه جامعه و هستنده‌ها را قربانی «کسب بیشینه سود انحصاری» می‌نماید. پس هم اقتصادستیز و هم جامعه‌ستیز است. سرمایه‌داری فقط علیه طبقه فقیر و کارگر نیست، بلکه ضد کل جامعه است.

رهبر آپو اقتصاد را بصورت عمل برآوردن نیازهای انسان تعریف می‌کند و تنها راه برگرداندن وضعیت جامعه به حالت عادی سعادتمندانه و برابر را اقتصاد کمونال ضدسرمایه‌داری می‌داند که هرگونه انحصارگری ثروت و قدرت را بصورت همزمان ممنوع می‌نماید. بنابراین «جامعه اقتصادی» را اینگونه بنیان می‌نهد. در این اندیشه و نظام نوین، جامعه اقتصادی اکولوژیک در قطب مخالف صنعت‌گرایی سرمایه‌داری قراردارد. سرمایه‌داری در بازار، صرفا «ارزش کاربستی» را مبنا قرارمی‌دهد درحالی که رهبر آپو «ارزش مبادله‌ای» را، پس سرمایه‌داری، ضداقتصاد است. جامعه یا دمکراتیک و اقتصادی است یا اصلا وجود ندارد و می‌توان گفت «جامعه دمکراتیک و اقتصادی» اما نمی‌توان گفت «جامعه سرمایه‌داری». سودپرستی، انحصارگری، مالکیت خصوصی زیانبار و روابط صرف کالایی و انحصار ارزش و نیروی کار انسان همه در اقتصاد کمونال معنایی ندارند. دیگر عصر سرمایه‌مالی پول‌پرستانه به سرآمده، درغیر اینصورت جامعه خود را نابود خواهدساخت. خودمدیریتی دمکراتیک و ذاتی جامعه از سلطه سرمایه‌داران بر حوزه اقتصاد و تجارت جلوگیری می‌کند. تولید و مصرف نیز بر اساس نیازهای عادی تنظیم می‌گردند و عرضه و تقاضا مطابق این روند نظام‌مند می‌گردند. امروز علیه کردستان اشغال و نسل‌کشی اقتصادی انجام‌می‌گیرد. خلقمان کنترل تولید، مصرف و تجارت را به یکجا از دست داده. نظام اقتصادی ملت دمکراتیک نه تنها به توقف این روند غارت‌گری و محروم‌سازی دست می‌زند، بلکه نظام نظارتی جامعه بر اقتصاد را مجددا برقرارمی‌نماید. خودگردانی اقتصادی حداقلی‌ترین سازشی است که میان دولت‌- ملت و ملت دمکراتیک می‌توان بدان رسید. سازش یا راه‌حلی نازل‌تر از آن به معنای تسلیم‌شدگی و نابودی است. سوق‌دادن خودگردانی اقتصادی به سمت استقلال نیز به معنای تشکیل دولت‌-ملتی متقابل خواهد بود که آن نیز نتیجتا عبارت از تسلیم‌گشتن در برابر مدرنیته سرمایه‌داری است. بنابراین اقتصاد کمونی مبتنی بر صنعت اکولوژیک که همه بر دمکراسی تکیه دارند، زیباترین نظام می‌باشد. سود و سرمایه در آن نظام به حالت کمیته درآورده می‌شود و جایی برای مالکیت مطلق، صنعت‌گرایی، توسعه، فناوری و موارد مشابه که به زیان محیط‌زیست و جامعه باشد، نیست. در آن، کسب پول از طریق پول نیز جایز نمی‌باشد. این نظام، نه شبیه سرمایه‌داری است، نه اقتصاد دولتی تلقی‌می‌گردد و نه همچون کلکتیوسازی سوسیالیسم رئال خواهدبود.

37- حقوق: هرچند حقوق روابطی با حق و عدالت دارد، اما به‌مثابه نظام‌های متعارف، نقش آن، تحکیم قدرت دولتی در برابر جامعه است. کارش، محدودکردن آزادی اندیشه و عمل جامعه می‌باشد. در نظام سرمایه‌داری، حقوق جایگزین اخلاق گردانده‌شده. قانون اساسی دولتی از دل حقوق پرجزئیات بیرون می‌آید و خودمدیریتی و سیاست دمکراتیک را از جامعه سلب می‌نماید. این نوع از حقوق که لاجرم دولتی است، از بالا بر جامعه اعمال و تحمیل می‌گردد و همیشه یکجانبه وضع می‌شود. بیشترین اغتشاش ذهنی در آن صورت می‌گیرد. قواعدی برای وقوع مداوم درگیری میان طبقات جامعه و جامعه با دولت است به شرطی که دولت کماکان حق ‌به جانب جلوه‌یابد. سرمایه‌داران قدرت‌طلب، انحصارات سرمایه و قدرت را از طریق قواعد یکجانبه حقوق و قانون دولتی مشروعیت می‌بخشند. با گنجاندن اخلاق در حقوق می‌توان مجددا از موجودیت جامعه در برابر مدرنیته سرمایه‌داری دفاع نمود.

38- اخلاق: می‌توان اخلاق را همچون شکل تاریخی سیاست تعریف نمود که حالت سنت نهادینه به خود گرفته است. هر آنچه بر زور متکی نباشد را می‌توان امر اخلاقی نامید. مدرنیته سرمایه‌داری گذشته از مقوله زور، سعی می‌کند از راه‌های نرم ظاهرسازانه هم جامعه را ناتوان و بی‌دفاع سازد. می‌توان اخلاق را همچو حافظه سیاسی جامعه نیز مورد قضاوت قرارداد. اینجاست که تعریف سیاست از نظر رهبر آپو با تعاریف مدرنیته سرمایه‌داری دولت‌گرا متمایز می‌گردد. اخلاق، نیروی «نهاد و هنجار سنتی» جامعه بعنوان «حافظه سیاسی و موجودیتی»‌ آن است. دولت‌ها سعی می‌کنند مداوما اخلاق را فرسوده سازند تا اراده یکجانبه حقوقی‌شان را تحمیل نماید. وجود و دوام سیاست بدون اخلاق ناممکن است و حذف اخلاق، به معنای نابودی خواهدبود. اخلاق برای تداوم موجودیت جامعه حیاتی است.

39- مسئله محیط‌زیست: بدون حفظ محیط‌زیست، نه موجودیت جامعه حفظ می‌شود و نه رشد اجتماعی صورت می‌گیرد. عامل نابودی محیط‌زیست، مدرنیته سرمایه‌داری می‌باشد و حتی در صورت تداوم نابودی آن، به موجودیت خود هم پایان خواهدداد.صنعت‌گرایی سرمایه‌داری و نظام سودجویی آن عامل نابودی هستند. بهره‌کشی، رویه خاص سرمایه‌داری از محیط‌زیست با دخل و تصرف ظالمانه در آن است.

40- طبقه، جامعه طبقاتی و مبارزه طبقاتی یا فراطبقاتی: برآمدن طبقه به موجب ظهور پدیده دولت بوده و هست. طبقه نه تنها شرط موجودیت اجتماعی نیست بلکه نابودگر اجتماع هم هست. طبقه در کنار مقولات «شهر و دولت» عناصر سه‌گانه تمدن مرکزگرا و ضددمکراتیک را به‌وجود آورده. بار معنایی آن برابر با «نابرابری شدید و ظالمانه» است. چنان جلوه داده شده که انگار جامعه بدون طبقه نمی‌تواند وجودداشته باشد و حتی با روش علمی پوزیتیویستی و لیبرالی آن را توجیه می‌کنند. طبقه به معنای نفی اخلاق و سیاست اجتماعی تعریف می‌شود که صحیح است. بروز مفاهیم طبقه بصورت کارگر ـ بورژوا، فقیر – غنی و بهره‌مند ـ محروم در نظام دولتی مدرنیته سرمایه‌داری که متکی بر اصول لیبرالیسم است، حکم اضمحلال جامعه را دارد. تا وقتی که طبقه هست، مبارزات طبقاتی ادامه خواهدیافت البته با این تفاوت که مبارزه، از آن کل جامعه هست نه صرفا یک طبقه تحت ستم. ملت دمکراتیک هرچند تساوی مطلق در بهره‌مندی از نیازها را مدنظر ندارد، اما جامعه فاقدطبقه محسوب می‌گردد.

41- لیبرالیسم از دید پژاک: لیبرالیسم برخلاف معنای لفظی آن یعنی «آزادیخواهی»، در معنای ایدئولوژیک بیانگر «فردپرستی» افسارگسیخته از جانب نظام سرمایه‌داری و ایجاد قطب مخالف با جامعه‌گرایی کمونال است. لیبرالیسم ایدئولوژی ناب سرمایه‌داری است که فرد را از جامعه ستانده و کاملا تنها می‌گرداند. مراتب افراطی آن نیز ایندیویدوآلیسم با تفرد محض است. هیچ سنخیتی با آزادی، حقوق انسانی و حقوق فردی نیز ندارد. فروپاشاننده جامعه و موجودیت اجتماعی و سوسیال انسان تلقی می‌گردد. در نظام‌های سیاسی، ایدئولوژی مطلق دولت‌- ملت برای برساخت یک جامعه چند طبقه نابرابر است که دهک‌های دهگانه فقیر، متوسط تا ثروتمند انحصارگر قدرت و سرمایه را شکل‌می‌دهد. تمدن‌های امروزی اروپا و آمریکا بر پایه‌های ایدئولوژی لیبرالی بنا شده‌اند و قطعا برخلاف ادعاها نمی‌توان لیبرالیسم و دمکراسی را با هم جمع‌بست زیرا مملو از تضادها و تعارضات با حقوق جامعه می‌باشد. روش علمی ایدئولوژی لیبرالیسم هم مبتنی بر اصول رویکردی پوزیتیویسم نظام سرمایه‌داری است و با معیارهای همزیستی مسالمت‌آمیز و اشتراکات حیاتی، فرهنگی، اقتصادی و غیره منافات تام دارد.

42- میتولوژی: تعریف میتولوژی و تلقی آن به افسانه در معنای «دروغ و خیال مطلق» صحیح نیست. واقعیت‌ها و درستی‌های فراوان حیاتی در درون میتولوژی نهفته است و می‌توان آن را برای برساخت جوامع امروزی استخراج نمود. میتولوژی یک زمانی فرم و شیوه حاکم بیان حقیقت با تکیه بر ادبیات و شعر و شیوه‌ای خاص از تخیل بوده. یکی از سبک‌های بیان حقیقت از جانب انسان‌های قدیم بوده. رویکرد میتولوژیک قطعا محیط‌زیست‌گرا و بدور از تقدیرگرایی و جبرباروی است. بدون وجود دوره میتولوژی، ادوار دین و پوزیتیویسم هم شکل نمی‌گرفت. دوره حاکمیت میتولوژی، بصورت بسیار قوی بنیان تاریخ قدیم کُرد و کردستان را به وجود آورده و میتولوژی‌های ملت‌های دیگر از قبیل یونان، مصر و سایرین واریته‌های بعدی از میتولوژی بین‌النهرین علیا هستند، پس روایت تاریخ خلقمان است.

43- پوزیتیویسم و علم: پوزیتیویسم در لفظ به معنای «اثبات‌گرایی» است اما به مثابه تعبیر، یک روش علمی مطلق‌گرا، تحمیل‌گر با منطق سیاه و سفید غیردیالکتیک می‌باشد. جنبه عین را می‌پذیرد ولی جوانب معنوی و روحی و درونی را یا رد می‌کند یا نسبت به آنها بی‌مبالات است. رویکرد پوزیتیویستی جای رویکردهای میتولوژیک و دینی – فلسفی را گرفته است. این رویکرد، درواقع فروپاشی منطق انسانی در علم و شناخت محسوب می‌شود.

چون بر ذهن و ذهنیت انسان تأثیر عمیق دارد، موجب خسران‌های جبران‌ناپذیر شده، جامعه را به فلاکت کشانده و دچار تحریف آگاهی نموده. علم امروز، یکجانبه‌گرایی ابژکتیویستی رویکرد پوزیتیویستی را مردودساخته. پوزیتیویسم، سطحی‌نگری است و قادر به دیدن ژرفای پدیده‌ها نیست. روش علمی نظام ۴۰۰ سال گذشته، ابژه‌محور بوده و هست. بزرگترین ابزار تفکیک طبقاتی است. پوزیتیویسم دوره‌ای است که در آن، علم بصورت قدرت درآورده شده. روابط میان انسان‌ها و جوامع را بصورت رابطه سوژه و ابژه یعنی ارباب – برده تنظیم نموده. مدرنیته سرمایه‌داری، لیبرالیسم و پوزیتیویسم را رسمی نموده و بسیاری از مکاتب فکری و جریان‌های ایدئولوژیک را بی‌رونق ساخته.


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

🆔 @GozarDemocratic‌

انقلاب آپوئیستیِ روژآوا؛ رخدادی نوین در تاریخ مبارزات بشریت در جهت نیل به آرمان رهایی انسان

✍ بیستون مختاری



🆔 @GozarDemocratic‌

انقلاب آپوئیستیِ روژآوا؛ رخدادی نوین در تاریخ مبارزات بشریت در جهت نیل به آرمان رهایی انسان

✍ بیستون مختاری



پس از قیام‌های موسوم بە بهارعربی، نامی نوین بە تاریخ مبارزات بشریت در جهت نیل بە آرمان رهایی انسان افزودە شد؛ «انقلاب روژآوا»

در حالی کە جهان در احتضار تسلیم در برابر نیروهای جهانی سازی تحت لوای سیاست‌های مزورانە نئو لیبرالیسم بود، روژآوا دمی مسیحائی در کالبد بی‌رمق اتوپیا و پراکسیس انقلابی بود کە سال‌های متمادی تحت سیاست حذف و انکار، کلیە اشکال سیاست مردمی و رهائی‌بخش انقلابی بە حاشیە راندە شدە بود. انقلاب تکین روژآوا با نفی نیروهای اقتدار‌طلب و هژمون‌گرای نظام بین‌الملل کنونی از یکسو و سیاست‌های منفعلانە چپ کلاسیک و ملی‌گرای لیبرال از دیگرسو، با تبیین «خط سوم» سریعا در فرم و محتوا بە آلترناتیوی برای امیدها و آرزوهای چندین قرن جنبش رهائی‌بخش مبدل شد و با شجاعتی بی‌نظیر از دل پراکسیس انقلابی دورنمای جنبش را متحول و بازسازی کرد.

قدرت‌های جهانی و نیروهای مرتجع منطقە در توطئه‌ای از پیش طراحی شدە با همراهی گروه کوچکی از مزدوران کُرد- وابستگان بارزانی‌ها- کە همیشە بە‌عنوان بازو و موتور محرکە سیاست‌های امپریالیسم در منطقە عمل نمودە، هرآنچە در توان داشتند را برای شکست انقلاب بە کار گرفتند و تا سودای اهریمنانەی سقوط انقلاب نیز پیش رفتند، اما انقلابیون روژآوا با اتکا بە نیروی ذاتی مردم ستمدیده در مقابل تمام این دسایس ایستادگی کردند. چنانچه ورود اهریمن داعش در تکمیل تثلیث توحش کاپیتالیسم، در برخورد با مقاومت بی‌همپای کوبانی، ناباورانه درهم شکست و تثبیت پارادایم انقلاب روژآوا بیش از هر زمانی بە حقیقت نزدیک شد. گوئی اینبار خاورمیانە زایمان واقعی داشت کە قرار بود بە حقیقت تاریخ جامە عمل بپوشاند. اینک روژآوا در آغاز دهمین سال پیروزی بە قلب تپندە کوردستان تبدیل گشتە و پلاتفرمی است که در آن یک گفتمان با محوریت سیاست دموکراتیک در حال شکل دادن به یک منظومه‌ی معنایی است که نشانه‌های آن توامان و در پیوند با هم به تدریج در حال تکوین یک مجموعه‌ی معنایی عظیم است که به تدریج و قدم به قدم، افق عینیت‌یافتن و تجسد را پیش رو دارد.

در زمانی‌ کە سوسیالیسم قرن بیستمی دولت-ملتی سقوط کرده و همزمان با این سقوط، اتوپیای جامعەای آزاد و برابر نیز فقط ابرازی گشته بود از وجود هیولای دهشتناک سرمایه داری. کاپیتالیسم به مثابه نظامی جهانی، تمام جهان را در خود بلعیده و حتی تمامی اتوپیای های رهایی را نیز به گناه خویش آلوده است؛ حتی چپ گراها نیز سهواً یا عمداً، شوق بیشتری در تصویب طرح های نئولیبرالی داشتە و تداوم سوسیالیسم فرعونی که منجر به فروپاشی و استحاله گشت، همه چیز را عاری از معنا نموده بود. زمانی‌ست کە اتحادیه‌های کارگریِ تحت رهبری احزاب ناسیونال سوسیال دموکرات نیز که در ابتدا نتیجه مبارزات صنفی بودند، خود بخشی از امپریالیسمی گشته‌اند که برای تامین منافع مالیِ اعضای خود در بمباران جهان سرمایه‌داری پیرامونی و تداوم نظم مبتنی بر استثمار ایفای نقش می‌کنند.

سیستم خودمدیریتی دمکراتیک ــ کمونالیستی فدراسیون شمال و شرق سوریە [روژآوا] پس از دستاوردهای عظیم اجتماعی ـ سیاسی انقلاب آپوئیستی در باکور و ترکیه، نخستین تجربه‌ی عملی در پراکتیزه کردن مانیفست تمدن دمکراتیک و پارادایم کنفدرالیسم دمکراتیک رهبرآپـــو به مثابەی رهیافتی رادیکال و انسان محور جهت گذار از نظام طبقاتی ـ مرد محور کاپیتالیسم مدرن و آلترناتیوی جهت گذار از بربریت سرمایەداری است.

روژآوا فراشُد انسان است که متوقف نماند. هیئت انسانی است که فراشونده به سوی او فرا می‌رود.

اما این موجودیت رهایی‌بخش روژآوا که تهدیدی برای نظام دولت محور فعلی است در این سال‌ها دشمن اصلی خود را از جانب دولت‌ها، خصوصاً مدل‌های رادیکال آن دریافت کردە است.

ترکیه کنونی، به مانند یک قرن حاکمیت خود، که هیچ پاسخ گویی در مقابل حقوق بشر، حقوق اقلیت‌ها و محیط زیست ندارد، به‌عنوان سرباز خط مقدم حافظ نظم موجود انتخاب شده و عمل می‌کند؛ لذا اینگونە است کە روژآوا پشتیبانی نظام بین‌‌الملل را نه تنها با خود ندارد، بلکه این نظام بین‌الملل خود را در مقابل آن نیز تعریف می‌کند و بالعکس. بدین معنا که “دیگر”ی هر یک از روژآوا و نظام بین‌المللی دولت محور، آن دیگری است. اما، روژآوا جامعەی بین‌المللی را که کانون توجه نظریات رهایی‌بخش است با خود دارد. بنابراین، در جنگ و تجاوز مداوم ترکیه به شرق سوریه و روژآوا، حملەی نظام بین‌المللی به جامعەی بین‌المللی و تجاوز رویکرد حل المسائله به رویکرد رهایی بخشی قابل مشاهده است.

امروزە اعتراضات محیط‌زیستی فعلی در سطح جامعه‌ی بین‌المللی نیز صدایی دیگر از مدل رهایی بخشی روژآوا است. اما، این‌ها همان آلیاژهای یک سکه، برای رهایی بشریت از بحران های فعلی و آتی هستند؛ لذا، در این گرانیگاه تاریخی، همه‌ی تنش‌های نظری در عرصەی روابط بین‌المللی، به شکل همزمان در عرصه‌ی عملی و عینی نیز قابل مشاهده است. در این سال‌ها ماشین جنگ‌افروزی و فاشیسم نئوعثمانی علیه خلق کورد و کل خلق‌های خاورمیانه و جهان وارد میدان شده است. ترکیه قتل‌عام گسترده و همزمان کوردها، عرب‌ها، سوریانی‌ها و آسوری‌ها را تشدید کرده است. قدرت‌های جهانی نیز با بی‌شرمی تمام چشم بر این قتل‌عام نژادی بسته‌اند.

اردوغان همان خلق‌ها و انسان‌هایی را در شمال و شرق سوریه هدف کشتار قرار می‌دهد که برای آسایش جهانیان خود را به سپر دفاعی مبدل کردند و قهرمانانه مقابل اهریمن داعش ایستادند. اردوغان وارد جنگ بزرگی علیه کوردها و خلق‌های شمال و شرق سوریه شده است؛ می‌خواهد انتقام شکست داعش و فروپاشی داخلی حزب نازیست عدالت و توسعه را از این خلق‌ها بگیرد. مقاومت خلق‌های شمال و شرق سوریه علیه رژیم جنایتکار اردوغان، مقاومت علیه توحش، بردگی و نسل‌کشی است.

بدون درهم‌شکستن رژیم فاشیستی اردوغان و متوقف‌کردن برنامه‌ی نوعثمانی‌گری آن‌ها در منطقه، هرگز ثبات، آزادی و دموکراسی در خاورمیانه برقرار نخواهد شد. عبارت صلح و امنیتی که اردوغان جنایتکار می‌گوید، برای ایجاد آن دست به حمله علیه روژآوا می‌زند، برقراری امنیت و آزادی عمل برای باقیماندە داعشی‌ها و تمام گروه‌های تروریست اسلام‌گرای تندروی است که وحشیانه به تمام خلق‌های منطقه حمله می‌کنند؛ اما غافل از آنکە روژآوا انقلاب دمکراتیک و رادیکال، دمکراسی‌ای شورایی و کومینال و اتحاد دمکراتیک خلق‌های خاورمیانە است.

در پایان ضمن تبریک سالگرد انقلاب آپوئیستی روژآوا، بخش‌هایی از نامەای را کە با نام “نامەی یک دوست” چند سال قبل از روژآوا منتشر گردید را ضمیمە این نوشتار کردە و یکبار دیگر شعار مقاومت پیروزی‌ست را هم‌صدا سر می‌دهیم!

تجربه‌ی روژآوا برای من روایت گوزنی است مظلوم و نجیب، جسور و دلاور؛ تنها. گوزنی که به قفس گرگان و کفتاران و پلنگان درنده پرتاب شده است. تنها، در میان دشمنان از همه سو. از اسد و اردوغان و داعش گرفته تا روسیه و ایران و عربستان و آمریکا و اروپا. گوزنی که در دفاع قهرمانانه از خود در برابر تهاجم بلاواسطه‌ترین دشمن امروزش، شاخ‌ها را زوبین و نیزه کرده است. گوزنی زخمین و خونین که بسا تنها از آن‌رو هنوز زنده است که دشمنانش هنوز سرگرم دریدن یکدیگرند و هنوز اشتهای بلعیدن گوزنی را ندارند که در لابلای راه‌ها و کوچه‌ها و روزنه‌های جبهه‌های بسیار، هراسان و سرفرار، در سوگ و فریاد کشتگان هر روزش و در و خنده و سرود رزمندگان رقصان و پایکوبش، در تکاپوی زندگی است.

تجربەی روژآوا برای من، افسانه‌ی تحقق رویای ناممکن ما بر باریکه‌ای از خاک جهان است که تصاویر شور و رنجش هر روز چون پتک بر فرق منِ وامانده‌ی درمانده کوبیده می‌شود؛

روژآوا امروز، “آبروی جهان است.”

من همیشه وحشت روزی را دارم که این درندگان، یا به “پیروزی” یا به سازشی نهایی برسند. هیچ‌یک از آنها در گوزن، چیزی جز طعمه نمی‌بیند.

راستش دلم نمی‌خواهد درباره‌ی روژآوا بنویسم. نه از آن‌رو که تو یا دیگری نخواندش، بلکه بیشتر ار آن‌رو که صدای بلندبلند فکر کردن خود را نشنوم و از لرزش دستانم شرمگین‌تر نشوم.

این ارزنی که من امروز در رویای گله‌ی گوزن‌های آزاد بر دوش می‌کشم چه ناچیز است در برابر کوهی که این گوزنِ تنها بر شانه دارد.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ هفتمین سالروز اعدام زندانی سیاسی کورد سیروان نژاوی

سیروان نژاوی به اتهام "همکاری با پژاک" مورد بازجویی قرار گرفت و برای گرفتن اعتراف‌های ساختگی مورد وحشیانه‌ترین شکنجه‌های جسمی و روحی از سوی عوامل اطلاعاتی رژیم قرار گرفت.
خبرگزاری فرات

امروز هفتمین سالروز اعدام زندانی سیاسی کورد سیروان نژاوی توسط رژیم ایران است، این شهروند کورد صبح ١٨ مرداد سال ١٣٩۴ در زندان مرکزی تبریز بوسیله عوامل رژیم اعدام شد.

سیروان نژاوی متولد ١٣۶۵ و اهل شهرستان سردشت سال ١٣٩٠ با اینکه تنها چند ماه از ازدواجش گذشته بود در ١۴ تیرماه توسط عناصر اداره اطلاعات در شهر کرج بازداشت و به بازداشت‌گاههای این سازمان در اورمیه منتقل گردید.

سیروان نژاوی به اتهام "همکاری با پژاک" مورد بازجویی قرار گرفت و برای گرفتن اعتراف‌های ساختگی مورد وحشیانه‌ترین شکنجه‌های جسمی و روحی از سوی عوامل اطلاعاتی رژیم قرار گرفت.

این شهروند کورد سپس به زندان مهاباد منتقل و در ٢٣ فروردین ٩١ از سوی دادگاه انقلاب این شهر به ریاست قاضی جوادی‌کیا به اتهام "محاربه و همکاری با پژاک" به اعدام محکوم شد. دیوانی عالی ایران حکم اعدام او را عینا تأیید کرد.

این زندانی سیاسی کورد در اواخر بهمن ٩٣ به زندان مرکزی تبریز منتقل شد. سیروان نژاوی تا اواسط مرداد ٩۴ در زندان مرکزی تبریز نگهداری شد تا اینکه در ١٧ مرداد وی را به بند قرنطینه زندان تبریز منتقل کردند و صبح‌ یکشنبه ١٨ مرداد ١٣٩۴ در روز تولد (٢٩ سالگی) حکم اعدام وی به اجرا گذاشته شد.

شبکه حقوق بشر کوردستان به نقل از یک منبع آگاه می‌گوید که حکم اعدام سیروان نه در محل معمولی اجرای حکم اعدام زندان تبریز، بلکه در حصاری موسوم به "حصار کارگاه" و توسط هیئتی ویژه از وزارت اطلاعات که از تهران و اورمیه به تبریز آمده بودند اجرا شده است.

پیکر وی پس از چندین درگیری با ماموران اداره اطلاعات، در آرامگاە روستای آغلان از توابع شهر سردشت به خاک سپرده شد.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

🔹پیش بسوی آگوست تازه | یادداشت

🔻ما اذعان داریم که با پیشاهنگی زنان و جوانان، خلق کورد و دوستانمان هر روز تحول تازه‌ای روی می‌دهد. لازم است عید ١۵ آگوست و کارزار «روز روزِ آزادیست» را برای آزادی جسمی رهبر آپو در هر عرصه‌‌ای با شور و شوق هر چه بیشتر برگزار شوند.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/3SwZARn

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | توئیتر | ارتباط با ما

مبارزه رفیق ریزان جاوید مانیفست راه مبارزاتیمان است

بیانیه مشترک پژاک و کودار

به افکار عمومی خلق کرد

خلق میهن‌دوست شرق کردستان



🆔 @GozarDemocratic‌

مبارزه رفیق ریزان جاوید مانیفست راه مبارزاتیمان است

بیانیه مشترک پژاک و کودار

به افکار عمومی خلق کرد

خلق میهن‌دوست شرق کردستان



انقلاب بزرگ و انسانی خلق کورد امروز در حساس‌ترین مرحله به سوی آزادی به پیش می‌تازد. جنبش آزادیخواهی و خلق کورد در تعیین‌کننده‌ترین مرحله مبارزاتی خویش‌ قرارداشته، بیش از هر زمان دیگر به پیروزی نزدیک بوده و ارزشمندترین و لایق‌ترین دستاوردهای ملی دمکراتیک را کسب نموده‌اند. دشمنان جنبش و خلق‌مان در برهه کنونی که مبارزات فدایی و فداکارانه گریلا و خلق در اوج قراردارد، بیش از گذشته بخاطر نزدیک‌شدن خلقمان به آزادی دچار هراس گشته و به همین جهت به حملات بی‌رحمانه و گسترده‌تری دست می‌زنند و همه دستاوردها و موجودیت خلق کورد را مورد هدف قرار می‌دهند.

در نتیجه یکی از حملات دشمنان و خائنان در روز 6 آگوست در محله «حی‌الصناعه» شهر قامشلوی روژآوای کوردستان، رفیق گرانقدرمان، رفیق ریزان جاوید (یوسف ربانی) به شهادت رسید. شهادت رفیق ریزان جاوید خسران بزرگی است برای جنبش آزادیخواهی‌مان، حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)، جامعه‌ی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار) و تمامی خلق کورد. ضمن محکوم‌کردن شدید حملات دشمنان خاصه رژیم ترکیه فاشیست و اشغالگر، شهادت رفیقمان را به رهبر آپو، خلق میهن‌دوست شهر مهاباد، خانواده محترم ربانی و تمامی خلق کورد و آزادیخواهانی که برای آزادی فداکاری و فدایی‌گری می‌کنند، تسلیت می‌گوییم. راه شهید ریزان جاوید راه رهبر آپو و مبارزه ایشان تداوم مبارزه قهرمانانه برای کسب ارزشمندترین دستاوردهای آزادیخواهانه بشری است.

رفیق «ریزان جاوید» بعنوان عضو شورای رهبری جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار) جهت پیشبرد فعالیت‌هایی در راستای تحقق اتحاد ملی دمکراتیک خلقمان در هر چهار بخش کوردستان و مشاهده‌ی نزدیک آزمون خلق‌مان در شمال و شرق سوریه به روژاوای کوردستان سفر کرده بود. شهادت رفیق ریزان جاوید و دهها تن از فرزندان خلقمان در روژاوا و شمال سوریه اثبات می‌کند که دشمنان خلقمان دست به دست هم داده‌اند تا از پیروزی آن انقلاب شکوهمند جلوگیری کرده و با مورد هدف قراردادن پیشاهنگان خلق در هر یک از بخش‌های کوردستان، خلق کورد و مبارزانش را از ادامه آن راه پر رهرو بازدارند.

شهید ریزان جاوید سال 2003 به صفوف جنبش آزادیخواهی پیوست. وی در نخستین کنگره تاسیس حزب حیات آزاد کردستان (پژاک) حضور داشت و با مبارزات نستوه خویش، نهال آن را آبیاری نموده و پرورد. به اسوه فدایی‌گری برای خلق خویش مبدل گشت و حتی یک لحظه در این راه دشوار آزادی تردیدی به دل راه نداد. شهید گرانقدر از همان اوان تاسیس پژاک از عرصه روشنفکری و رسانه‌ای گرفته تا عضویت در مجلس پژاک بزرگترین مبارزات را برای ارتقای انقلاب خلقمان به انجام رساند. همچنین در سال 2014 در نخستین کنگره تاسیس «جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کردستان(کودار)» حضور یافت و بخاطر صداقت، مبارزه‌گری و زحمات بی‌شائبه‌شان لیاقت انتخاب‌شدن بعنوان رئیس مشترک کودار برای خدمت به خلقش را یافت و تا پایان آن دوره بعنوان ریاست مشترک به کار و فعالیت مشغول گشت.

شهید بزرگوار، ریزان جاوید به درازای عمر مبارزاتیش بعنوان شخصیتی پاک و بی‌آلایش، غمخوار خلق کورد و جنبش آزادیخواهی کورد و پایبند به راه مبارزاتی رهبر آپو شد و با مبارزات خود به یک شخصیت آپویی مبدل گشت که نزد خلقمان بویژه در شرق کوردستان شناخته شد. شیوه فداکارانه و فدایی‌گری رفیق‌مان زبانزد عموم بوده و هست. از همان اوان برای اتحاد خلق کورد و احزاب و سازمان‌های هر چهاربخش کوردستان نستوه و بی‌امان رنج کشید. بویژه در فعالیت‌های برگزاری کنگره ملی کورد در شهر هولیر حضور یافت و رد پایی شرافتمندانه در تاریخ خلقمان به جا گذاشت. در همان راستا نیز به مبارزه‌‌ خویش با آرزوی تحقق اتحاد ملی دمکراتیک خلقمان در هر چهار بخش کردستان دست زد، اتحادی که آرزوی جنبش، رهبر آپو و خلق کورد و رمز کسب آزادی کامل می‌باشد. رفیق ریزان جاوید در ادامه همان رنج‌ها و تلاش‌های بی‌شائبه‌شان به روژاوای کوردستان سفر کرد تا با انجام برخی دیدارها و فعالیت‌ها، زمینه‌های اتحاد ملی دمکراتیک را بیش از پیش تقویت نماید. شهادت ایشان خسران بزرگی‌ برای خلقمان است، اما سنت مبارزاتی ما به اهتزاز درآوردن قویتر پرچم مبارزاتی رفقای شهیدمان است. بعنوان سازمان‌مان جامعه‌ی دموکراتیک و آزاد شرق کردستان و حزب حیات آزاد کردستان عهد می‌بندیم که راه پر رهرو ایشان را پاینده سازیم و با مبارزات نیرومندانه‌تر از گذشته بزرگترین آرزوی ایشان یعنی تحقق اتحاد ملی دمکراتیک هرچهاربخش کردستان و کسب آزادی کامل برای خلق کورد را برآورده سازیم.

همچو شورای رهبری «جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کردستان(کودار)» و «حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)» بار دیگر حملات نسل‌کشانه دولت فاشیست و اشغالگر ترکیه را محکوم می‌کنیم و شهادت رفیق ریزان جاوید (یوسف ربانی) را به خانواده محترم ایشان، خلق میهن‌دوست‌مان در مهاباد، رفقای مبارزاتی ایشان و خلقمان در هر چهاربخش کوردستان تسلیت می‌گوییم. از تمامی خلقمان، دلسوزان راه آزادی و دموکراسی، خاصه دوستداران و رهروان راه پرشکوه و انقلابی رفیق ریزان جاوید دعوت بعمل می‌آوریم که برای گرامیداشت یاد آن شهید بزرگوار و پایندگی راه مبارزاتی‌شان در مراسم‌های گرامیداشت یادشان حضور به هم برسانند و دشمن را دچار یاس و ناامیدی سازند. حضور خلقمان در کنار خانواده محترم شهید ریزان جاوید مایه صبر آن‌ها و موجب امیدواری بیشتر به راه آزادیخواهانه شهید بزرگوارمان خواهد بود. ما، شورای رهبری جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کردستان(کودار) و مجلس حزب حیات آزاد کردستان(پژاک) سوگند یاد می‌کنیم که تا آخرین نفس خویش برای آزادی خلقمان و تداوم راه شهیدان از هیچ نوع فداکاری و فدایی‌گری احتراز نورزیده و آرزوهای یکایک شهدا و جنبش‌ و خلقمان را با کسب آزادی کامل برآورده سازیم. مبارزه رفیق ریزان جاوید، همچون مانیفست راه عظیم جنبش‌مان و نیروی گریلا تا پیروزی کامل و قطعی، باقی خواهد ماند. ما نیرومندانه‌تر از گذشته مبارزاتمان را تقویت می‌نماییم و آزادی را حصول خواهیم ساخت که آن نیز انتقام شهادت رفقای شهیدمان خواهدبود.

شورای رهبری جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کردستان(کودار)

مجلس حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)

10-08-2022



نام و نام خانوادگی: یوسف ربانی

کد سازمانی: ریزان جاوید

نام پدر: محمود

نام مادر: فاطمه

تاریخ پیوستن به حزب: سال 2003 در منطقه قندیل

تاریخ و محل شهادت: 6 آگوست 2022 قامشلو



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

🔹کنگره ملی کوردستان: شهادت ریزان جاوید خسران بزرگی برای روژهلات کوردستان است

🔻کنگره‌ی ملی کوردستان در رابطه با شهادت ریزان جاوید بیانیه‌ای منتشر کرده و درخواست نمود، نیروهای هر ۴ بخش کوردستان علیه حملات اشغالگرانه دولت ترکیه موضع‌گیری کنند.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/3bMWmsm

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | توئیتر | ارتباط با ما

‍ ریزان جاوید کە بود؟

او یک انسان مردمی، سوسیالیست و میهن دوست، دمکرات، آزادی و دمکراسی‌خواه، اتحاد طلب(ملی و فراملیتی) و برابری طلب، متفکر سیاسی و اجتماعی، استراتژیست و فرماندەای میدانی بود. او در حیات سیاسی خود ‌در جهت مبارزه با دولتهای اشغالگر کوردستان به ویژه ایران، نقشها و مسئولیتهای حساس و تعیین‌کنند‌ه و متفاوتی در حوزه‌های نظامی، سیاسی، اجتماعی و تشکیلاتی را بر عهده داشت.

در کارنامه‌ی مبارزاتی او می‌توان به نقش داشتن در سازماندهی دانشجویان در دانشگاههای شرق کوردستان و تهران پیش از تاسیس پژاک و تاسیس این حزب در سال ۲۰۰۳ و سیستم کودار در سال ۲۰۱۴، همینطور شرکت در مرکز فرماندهی کردن جنگ قندیل در سال ۲۰۱۱ که به شکست و وارد کردن تلفات سنگین به سپاه اشغالگر پاسداران ایران منجرب گردید، فرماندهی گروه گریلا برای رسیدن به لرستان برای اولین بار از قندیل، تشکل‌یابی و سازماندهی اجتماعی در شرق کوردستان، تلاش برای برگزاری کنگره‌ی ملی کوردستان، همینطور منصوب شدن به وظایف حساسی از قبیل کوردیناسیون، مجلس پژاک و ریاست مشترک کودار… اشاره نمود.

ریزان جاوید با نقش کاربردی خود در جهت پیشبرد مبارزات آزادیخواهی ملت کورد، بدون شک یکی از کسان تحت تقیب اطلاعاتی ایران بود. در حالی که ریزان جاوید به عنوان عضو شورای مدیریتی کودار به منظور انجام یک سلسله دیدار با مسئولین روژئاوا و تحقیقات در خصوص چگونگی به اجرا درآوردن سیستم کنفدراسیون دمکراتیک شمال و شرق سوریه در قامشلو بود، در نتیجه‌ی یک همکاری مشترک اطلاعاتی میان دو دولت فاشیستی ایران و ترکیه، در یک حمله‌ی پهپادی توسط دولت تروریستی ترکیه در همین شهر ترور شد.

فقدان ریزان جاوید حتمأ تاثیرات منفی خود را در پیشبرد مبارزات آزادیخواهی ملت کورد در هرچهاربخش کوردستان خواهد گذاشت! اما این راە با به میدان آمدن ریزانهای دیگر از رفتن تا رسیدن به آزادی، آرمانهس و اهداف ریزان جاوید بازنخواهد ایستاد!

✍️رزگار روشنی



🆔 @GozarDemocratic‌