‍ خلقمان در عید فطر مبارزه علیه فاشیسم اشغالگر را به اوج برساند

بیانیه کودار – عیدفطر

خلق فداکار کورد و خلق‌های تحت ستم خاورمیانه درحالی ماه رمضان را پشت‌سر گذاشتند که جنگ‌افروزی فاشیسم در هرچهار بخش کوردستان بویژه از سوی فاشیسم ترکیه اوج گرفته و حدومرزی نمی‌شناسد. نیروی گریلا و خلقمان در این ماه نیز یک دوره از مقاومت آزادیخواهانه، برابری‌طلبانه و عدالت‌جویانه را پشت سر گذاشتند. همچو کمیته ادیان و باورداشت‌های «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار)» عید فطر را به عموم مسلمانان ایران و شرق کوردستان تبریک می‌گوییم.

عید فطر در حالی در چهاربخش کوردستان جشن گرفته می‌شود که دشمنان منطقه‌ای و جهانی خلقمان جنگی بی‌امان را برای اشغال بیش از پیش کوردستان و نابودی آن با هدف سلب هرگونه آزادی و عدالت انسانی شعله‌ورساخته‌اند. قدرمسلم حیات آزاد از جامعه ایران و خلق کورد در هر چهاربخش کوردستان سلب و دهه‌هاست جنگی نابرابر و ویرانگر را نسیب آنها کرده‌اند. در چنین وضعیتی اسفبار، بر فردفرد خلق کورد و خلق‌های ایران است که برای کسب آزادی و رهایی از ستم نظام‌های فاشیستی از پای ننشینند. مطمئنا آزادی و جشن واقعی عدالت و برابری در خاورمیانه با آزادی خلق کورد و سرزمین کوردستان محقق خواهد شد. درحالی که امروز کوردستان به محل جولان و تاخت‌وتاز اشغالگران و قتل‌عام‌گران مبدل شده، کرامت جامعه کوردی به خطر افتاده، لذا مبارزات باشکوه و پایدار همچو یک رسالت راستین جهت معنادار ساختن حیات وظیفه‌ای خطیر است. مقبول‌شدن اعیاد مذهبی و غیرمذهبی نیز بدون عمل به وظایف مبارزاتی ممکن نخواهدشد.

عیدفطر معنادار در پایان ماه رمضان در کوردستان و ایران نیز وقتی بصورت پاک و شایسته جایگاه خود را می‌یابد که جامعه به آزادی، دموکراسی و برابری جهت رهایی و رستگاری کل خاورمیانه از زیر یوغ ستم نظام‌های فاشیستی بیاندیشد و با عمل راسخ و راستین خویش به وعده‌های اخلاقی، سیاسی و انسانی خود عمل نماید. مبارزه برای نابودی فاشیسم اشغالگر و نسل‌کش می‌تواند جایگاه واقعی دین را بنمایاند و اعیاد آن را نیز به عید آزادی مبدل‌سازد.

بر خلقمان در شرق کوردستان و ایران است که با اندیشه پاک تحقق سعادت‌ جامعه مدنی و رهایی آن از ستم نظام‌های زور و ارعاب، اعدام، نسل‌کشی و آسمیلاسیون، سال ۲۰۲۲ را به سال مبارزه راستین مبدل سازند.

کمیته «ادیان و باورداشت‌های» «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)» عید فطر را به جامعه مسلمانان، بویژه ایران و شرق کوردستان تبریک می‌گوید و تمامی خلق‌ها بویژه خلق انقلابی و آزادیخواه کورد را فرامی‌خواند که برای معنابخشی راستین به اعیادی چون عید فطر، مبارزه علیه جمهوری اعدام ایران را به اوج برسانند. همچنین در برهه کنونی که حملات اشغالگرانه ارتش فاشیست ترکیه برای نابودی سه بخش شمال، روژاوا و جنوب کردستان از عفرین تا زاگرس ادامه دارد، خلقمان لازم است عید فطر را به نقطه‌عطفی برای پیشبرد مبارزات آزادیخواهانه و عدالت‌جویانه مبدل سازند و از مبارزات نیروی فدایی گریلا تا نابودی کامل مظاهر ظلم و ستم فاشیسم، پشتیبانی نمایند.

کمیته «ادیان و باورداشت‌های کودار»

۰۲-۰۵-۲۰۲۲


kodar.info


🆔 @GozarDemocratic‌

🔹حملات سنگین ارتش عراق به کوردهای ایزدی شنگال

🔻ارتش عراق حملات گسترده با تانک، توپ و سلاح‌ سنگین را به کوردهای شنگال آغاز کرد. خلق شنگال اطراف ساختمان مجلس خلق گردهم آمده و اعلام کردند در علیه مهاجمان ایستادگی می‌کنند.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/38Emx2q

خبرهای مرتبط:
🔹هماهنگی سران بارزانی، دولت کاظمی با اردوغان علیه خودمدیریتی ایزدی‌ها

🔹مجلس خودمدیریتی دمکراتیک شنگال: خواستار جنگ نیستیم، اما از دستاوردهایمان محافظت می‌کنیم

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | توئیتر | ارتباط با ما

شروان ی.پ.گ اهل دهوک: خاندان بارزانی نه در گذشته و نه امروز خواستار آزادی و اتحاد کوردها نبوده‌اند


رستم باشور به عنوان یک شروان به کوهستان شنگال رفت تا در جایی که پدرش همراه پیشمرگه‌های پ.د.ک به ایزدی‌ها خیانت کرده بود برای رهایی شنگال از چنگ داعش بجنگد. او نه تنها در آزادی شنگال ایفای نقش کرد بلکه در روژاوا هم علیه داعش جنگید.


🆔 @GozarDemocratic‌

شروان ی.پ.گ اهل دهوک: خاندان بارزانی نه در گذشته و نه امروز خواستار آزادی و اتحاد کوردها نبوده‌اند


رستم باشور به عنوان یک شروان به کوهستان شنگال رفت تا در جایی که پدرش همراه پیشمرگه‌های پ.د.ک به ایزدی‌ها خیانت کرده بود برای رهایی شنگال از چنگ داعش بجنگد. او نه تنها در آزادی شنگال ایفای نقش کرد بلکه در روژاوا هم علیه داعش جنگید.


پدرش یکی از فرماندهان نیروهای موسوم به زیروانی پ.د.ک است که شنگال را به داعش سپرده و پا به فرار گذاشت. رستم باشور به صفوف جنبش آزادی کورد پیوست تا برای آزادی شنگال بجنگد. او در نبرد آزادسازی منبج زخمی شد. رستم باشور اکنون یک جانباز است و به مبارزه برای آزاد کوردها ادامه می‌دهد.

رستم باشور در حین نبرد با مزدوران داعش در کارزار آزادی منبج به شدت زخمی شد و توانایی حرکت را از دست داد. او را در ساختمان فدراسیون جانبازان روژاوا دیدیم. شور و هیجان وی توجه انسان را جلب می‌کند. ما را به نوشیدن قهوه دعوت کرد. در خلال صحبت‌هایمان به حملات اشغالگران به باشور کوردستان پرداخت. رستم به پرسش‌های من پاسخ داد.


رستم باشور اهل روستای چمانکه در دهوک در میان خانواده‌ای ضد پ.ک.ک و جنبش آزادی کوردستان متولد شده است. سال ٢٠١۴ وقتی ١٢ هزار نظامی پ.د.ک از شنگال عقب‌نشینی کردند و ایزدی‌ها را به داعش واگذار نمودند پدر رستم باشور یکی از فرماندهان پ.د.ک در شنگال بود. این رویداد زندگی رستم باشور را تغییر داد. او اینچنین از پ.د.ک برای همیشه ناامید شد و خود را به صفوف جنبش ازادیخواهی کورد رساند. رستم به عنوان شروان، راه آزادی شنگال را در پیش گرفت که پدرش از آن گریخته بود.

خانواده من ضد پ.ک.ک بودند

رستم باشور می‌گوید که او در خانواده‌ای فئودال و حامی پ.د.ک متولد شده است و در سیستم پ.د.ک هم بزرگ شده. وی گفت:"در دهوک مدرسه را به تا پایان دبیرستان ادامه دادم. برخی مواقع به روستایمان چمانکه می‌رفتم. در روستای ضدتبلیغات عجیبی علیه پ.ک.ک وجود داشت. یک روز در حال تماشای تلویزیون بودیم که تصاویر گریلاها را دیدم. پدرم زیرسیگاری را به سوی من پرتاب کرد و گفت،'مگر به شما نگفته بودم حق ندارید شبکه‌های آنها را تماشا کنید؟'. تا این حد با پ.ک.ک دشمنی می‌کرد. گریلاها برخی مواقع به روستا می‌آمدند. چیزهایی را از مغازه واقع در روستا خریده و می‌رفتند. من به آنها نگاه می‌کردم. زندگی گریلا توجه من را به خود جلب می‌کرد. وقتی آنها را می‌دیدم خوشحال می‌شدم. من دانش‌آموز بودم. به تحقیق و جستجو می‌پرداختم. کودک که بودم تصمیم گرفتم که به پ.ک.ک ملحق شوم. در راه نیروهای زیروانی من را دستگیر کردند. پدرم فرمانده زیروانی بود. علی‌رغم آنکه خانواده من وابسته به پ.د.ک بودند اما به دلیل اینکه من را پ.ک.ک را برگزیده بودم من را زندانی کردند. من را تحت فشار قرار دادند. یکی از آنان به مادرم فحش‌های رکیکی داده و من را کتک زد. برای جلوگیری از پیوستن به پ.ک.ک شکنجه‌ام کردند."

پدرم از افرادی بود که شنگال را واگذار کرد

رستم باشور از سوی پدرش که از فرماندهان زیروانی بود از زندان رها شد و به خانه منتقل گردید. زمانی را در دهوک بسر برد. وقتی نیروهای پ.د.ک در ٣ آگوست ٢٠١۴ با دستور مسعود بارزانی از شنگال عقب‌نشینی کرند و ایزدی‌ها را به داعش واگذار کردند، رستم به تمامی از پ.د.ک قطع امید کرد.

رستم باشور می‌گوید که پدرش از فرماندهان ارشد زیروانی بود که در عقب‌نشینی از شنگال نقش ایفا کرد. رستم گفت:"از این مورد بسیار ناراحت بودم. پ.د.ک یکبار دیگر به کوردها خیانت کرد و شنگال را به داعش واگذار نموده و گریخت. این اقدام پ.د.ک هم نگرش من و هم نگرش جامعه باشور کوردستان را به پ.د.ک تغییر داد. پرسش‌های جدی را در میان جامعه طرح نمود و بر دامنه اعتراض‌ها افزود. من یکبار دیگر تصمیم گرفتم که به صفوف گریلاهای آزادی کوردستان ملحق شوم."

برای آزادی شنگال به راه افتاد

رستم باشور پس از پیوستن به صفوف جنبش آزادیخواهی کورد به کارزار رهایی شنگال ملحق شد. رستم باشور در این مورد می‌گوید:"خیانت پ.د.ک به ایزدی‌ها سبب قتل‌عام بزرگی شد. شنگال یک بخش از خاک باشور کوردستان بود اما نیروهای پ.د.ک برای متوقف کردن داعش هیچ کاری نکردند. من نتوانستم این واقعیت را بپذیرم. بویژه که پدرم هم یکی از فرماندهان ارشد پ.د.ک بود. خودم را جای ایزدی‌هایی قرار دادم که در حمله داعش قتل‌عام شده بودند. من گفتم، به وعده‌های نیرویی که به جای دفاع، من را به قاتلان می‌سپارند هیچگاه باور نمی‌کنم. در این مرحله ما شاهد گریلا و شروان‌ها هم بودیم که علی‌رغم تعداد کم اما با جان و دل از جامعه محافظت می‌کردند. به همین دلیل به نیروهای گریلا پیوستم و من دوره آموزشی را به پایان رساندم. من پیشنهاد کردم که به شنگال منتقل شوم. در کارزار آزادی شنگال جای گرفتم. جای گرفتن در این عملیات برای من مایه شرف و افتخار بزرگی بود."

به اینکه جانباز روژاوا هستم افتخار می‌کنم

رستم باشور در کارزار رهایی منبج به شدت زخمی شد و توانایی حرکت را از دست داد. رستم باشور می‌گوید که عدم حرکت نمی‌تواند مانعی برای فعالیت‌های وی باشد. وی افزود:"اینکه در میان صفوف ی.پ.گ برای خلقم جنگیدم و بخشی از بدنم را در این راه بخشیدم برای من مایه افتخار است. شاید افرادی بگویند که مثل گذشته نمی‌توانم کار کنم. اما اکنون با قلم خود به خلقم و مبارزه‌ام خدمت می‌کنم. اکنون بر روی موضوع هویت ممنوع شده و زبان‌های کوردستانی تحقیق می‌کنم."


پس از سال‌ها به پدرش چه گفت

رستم باشور یادآوری کرد که سالها پس از آنکه جانباز شده بود با پدرش صحبت کرد است. وی می‌افزاید:"چندی پیش از طریق تلفن با پدرم صحبت کردم. خواستم هم وضعیت باشور کوردستان را درک کنم، هم اینکه بدانم آیا موضع پدرم تغییر کرده یا نه. قبل از اینکه به صفوف جنبش آزادی ملحق شوم دو خواهر من در نیروهای پیشمرگ جای داشتند. اما پس از پیوستن من این دو خواهرم هم از پ.د.ک فاصله گرفتند. فهمیدم که پدرم به روال گذشته یک مأمور پ.د.ک است. از سال ٢٠٠۴ تاکنون در میان نیروهای زیروانیست. پدرم می‌داند که من جانباز انقلاب روژاوا هستم. او گفت؛'می‌دانم که برای میهن بخشی از بدنت را فدا کرده‌ای، اما این میهن چه به تو داده است.' یعنی خواست بگوید که از لحاظ مالی (پول) چه چیزی به تو رسید. ذهن و روح آنان اینگونه است."

خلق باشور باید واقعیت را ببیند

رستم باشور خاطرنشان کرد که بارزانی علیه پ.ک.ک در تمامی زمینه‌های نظامی و دیپلماسی و ... برای پیروزی رژیم ترک تلاش می‌کند و یادآور شد که بارزانی خدمت‌کار رژیم ترکیه است.

رستم باشور در پایان می‌گوید:"خلق شرافتمند باشور کوردستان باید علیه قاتلان متحد شوند و علیه حکومت پ.د.ک که کوردها را قربانی منافع اقتصادی خود کرده است بپاخیزند. پیام من به پیشمرگه‌های باوجدان این است، بارزانی‌ها نه در گذشته و نه امروز خواستار اتحاد ملی کوردها نبوده‌اند و نیستند. پیشمرگه‌های واجد وجدان و شرافتمند باید در جنگ علیه اشغالگران و خائنان جای گیرند."


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

زن نیروی برساخت زندگی حقیقی

✍ رُزا آماره

🆔 @GozarDemocratic‌

زن نیروی برساخت زندگی حقیقی

✍ رُزا آماره


دنبال نمودن رسانه‌های اجتماعی، نگاه کردن و گوش دادن به تلویزیون و به طور کلی پیگیری مباحث روز در رسانه‌ها برای زنان، به قابلیت و توان درک بسیاری نیاز دارد. صحنه‌ی حیات ارائه شده توسط نظام سرمایه‌داری جهانی که روزانه ذهن ما را فرو می‌بلعد، مالامال است از فیگور زنان فعال و مشهور در عرصه‌های سیاسی، ورزشی، فرهنگی و هنری می‌باشد. اما واقعیت پشت پرده‌ی این صحنه‌ از زندگی زنان، هیچ ربطی به شیوه‌ی زندگی درون فیلم، کلیپ‌ها و اخبار ندارد. پشت این پرده‌‌ای که در طول تاریخ به همین شیوه بر حقیقت گسترانیده شده، زنان با بحرانی بی‌همتا در زمینه‌ی روحی – اجتماعی که تمامی جامعه را نیز متاثر می‌سازد، روبرو است. تجاوزاتی که روزانه بر بدن و روح زنان در سطح جهان صورت می‌گیرند، بیان راستین فریاد قحطی، رنج، آزار و فاجعه‌های اکولوژیکی که مادر انسانیت یا همان خاک را نالان ساخته، ارتباط تنگاتنگی با مستعمرات کنونی که قبلا بعنوان زمین بکر شناخته شده بودند، دارند. بازخورد نظام هزاران ساله‌ی ضد بشری مردسالار، بیش از همه در تابلوی موجود از حیات زنان، مشخصا بصورت سوزاندن، قتل، تجاوز و خرید و فروش رخ می‌نمایاند. تحت هر عنوانی هم که باشد، جنبه‌ی رمانتیسم بخشیدن به آنها، چیزی جز فاشیسم نیست. زنان در تمامی طول تاریخ حیات اجتماعی، برای حضور، مشارکت، بیان اندیشه و احقاق حقوق خود از جان خود مایه نهاده‌اند. اما آنچه امروزه در هر لحظه روی می‌دهد، واقعیت دردناکی‌ست با این مضمون که دختران جوانی که هنوز چشم بر واقعیات جهان و جامعه نگشوده، با قوانین سزا و تنبیه سنت‌های نظام هزاران ساله‌ای که پنهان و پرده‌‌پوش‌ گشته‌اند، قربانی می‌گردند. رهبر آپو در یکی از تحلیلاتشان به وضعیت زن در نظام کاپتالیستی اشاره نموده و چنین تعریفی ارائه می‌دهد؛ ” بردگی داوطلبانه ” یعنی زن بگونه‌ای بی‌ حد و مرز همچون ابژه‌ای جنسی در تمامی عرصه‌های اجتماعی، بعنوان نیروی جذب جامعه‌ی مصرفگرا به کار بسته و وقتی کارآیی خود را از دست داد، دور انداخته می‌شود. البته ناگفته نماند که این واقعیت برای مرد نیز بر سر کار است. در هیچ عصری به اندازه‌ی عصری که ما در آن قرار داریم، بدن زن تا این اندازه بصورتی بی‌پروا مورد سوءاستفاده قرار نگرفته. رواج و اشاعه‌ی سادیسم یا بهتر است بگوییم سادیسم جنسی، عمق زشتی و تاریکی ذهنیتی که بر جامعه و زنان تحمیل می‌گردد را می‌نمایاند. مشروعیت‌بخشی به چنین مفاهیمی در کتب، رسانه‌ها و یا تشویق و سوق بخشیدن ذهن جامعه به سمت و سویش، نتایج و تاثیراتی وحشیانه بر فرهنگ اجتماعی به جا می‌گذارد. این در حالی‌ست که در هیچ موجودی لذت از درد، کتک و تحقیر نمودن که محصولی اجتماعی و در واقع انحراف و بدور از عواطف انسانی‌ بوده و البته به یک تحلیل ژرف جامعه‌شناسانه نیاز دارد، یافت نمی‌شود. رواج و به بحث روز مبدل نمودن چنین مفاهیمی، مالکیت بر زن را معمولی نموده و حتی به سطحی می‌رسانند تا بسیاری حصرت آن را بکشند. زن به وضعیتی در می‌افتد که تمامی موجودیت فکری – جسمانی خود را تسلیم نموده، تقاضاها و امیال طرف مقابل، برای او مرکز و محور تعیین‌کننده در تمامی عملکردها و عکس‌العمل‌های روزانه در روابط اجتماعی او، بویژه در رابطه با مرد می‌گردد. به جستجوی نوعی نیروی سلطه و حاکمیتی غیرقابل وصف، که چیزی جز غریزه را در درون خود نمی‌پروراند، می‌پردازد. زن نه تنها به ابزاری جهت ارضا و تامین امیال مرد که از تمامی حرکات مرد گرسنگی، بی‌خوابی، خوشحالی او را فهمیده و خود را موظف به برطرف نمودن آنها پنداشته و تمامی اینها را بعنوان امپاتی یا دوست داشتن تعبیر می‌نماید. در هیچ دورانی از تاریخ زن از لحاظ ظاهر گرفته تا طرز فکر، به بهانه‌ای برای اشاعه‌ی هرچه بیشتر زیبایی‌شناسی مورد نظر اندوستریالیستم حاکم بر جهان تنزل داده نشده است. بایستی این سوال را از خود پرسید؛ چرا؟ و برای که؟. چند زن تا کنون این مسئله‌ را به دغدغه‌ای جهت تحقیقات روانشناسی – جامعه‌شناسی مبدل می‌نمایند؟.
رهبر آپو می‌گوید: ” هیچ عشیره، طبقه و یا ملتی به اندازه‌ی زنان اینچنین نظام‌مند به برده مبدل نگشته‌اند “. ما زنان نبایستی فراموش نماییم که نظام حاکم تا چه اندازه در تلاش است تا ما را به ابزار اساسی دست‌یابی به منافع خود، متحول سازد. هرگز زنان تا این سطح ” ملک دیگری ” نبوده‌اند. تا این اندازه دچار عدم اعتمادبنفس نگشته و از اندیشیدن دور نگردانده شده‌اند. اگرچه این واقعیات برای همه بر سر کار نباشد، اما استثنا نیز نتیجه‌ی پیش‌روی ما را تغییر نخواهد داد. منظور از نتیجه؛ بدنیا آوردن کودکان توسط مادران آفریفایی که از توان رها ساختن‌ و حفظ فرزندانشان از گرسنگی، برخوردار نیستند، می‌باشد. یا زنان اهل آمریکای لاتین که روزانه با کشتار و تجاوز روبرو بوده و به مصرف موادمخدر کشانده می‌شوند نیز از آن جمله‌اند.

زنان در ایران که هر گامشان به سوی عرصه‌های حیات اجتماعی با قدغن و قوانین زن‌ستیز غیرقابل تصور رو در رو مانده، روزانه با ذهنیت جنسیتگرای مردسالار دست و پنجه نرم می‌کند. این واقعیات زندگی ما انسان‌ها درون این کائوس جهانی‌ست. زن که روند میلیاردها سال تکامل کیهان را طی 9 ماه درون رحم خود بصورتی طبیعی شکل بخشیده، در نتیجه‌ی عملکرد ذهنیت جنسیتگرای مردسالار، به آغوشی برای پروراندن مرگ تغییر ماهیت داده است. هنوز نیز تاثیرات ژرف ارتباط و عشق زن نسبت به زندگی، پویایی، کیهان و طبیعت در گوهر حقیقی زن باقی‌ست. تنها در صورتی که زنان از توانایی گذار از طوفان و فاجعه‌ی عصری که جامعه‌ی جهانی در آن قرار گرفته، برخوردار گشته، خشونت، مرگ، جنگ و اقتدارگرایی را بدور از حقیقت گوهر وجودی خود دانسته، آنزمان است که زنان به نیروی برساخت زندگی حقیقی دست خواهند یافت.


pjak.eu




🆔 @GozarDemocratic‌

2 ـ رەهەندی نەتە‌وەیی راستینەی كورد

لەچوارچێوەی كێشەی كورددا هە‌وڵماندا راستینەی كورد ‌وەك دەستە‌واژەیەك بخەینەڕ‌و‌و. هوشیاریەكی بەرفرا‌وان لە‌و بارەیە‌وە پێشنەكە‌وتبوو كاتێك یەكەمجار باسی كێشەكە دەكرێت ر‌و‌وبەڕ‌و‌وبو‌ونە‌وەی چ جۆرە راستییەك دەبینەوە. گرێدرا‌و بە كێشەكە ‌و بەر لە هەمو‌و شتێك لەمیانەی لایەنی فرەزمانی ‌و فرەكلتووریە‌وە هە‌وڵی سەلماندنی راستینەی كورد درا‌وە. هەر‌وەها لەبەر ئە‌وەی راستینەی كورد لەمیانەی شاڵاوێكی بەرفرا‌وان ‌و بەردە‌وامی نكوڵی ‌و قڕكردنی ئایدیۆلۆژیای فەرمی ئابلۆقە درابو‌و، سەلماندنی بو‌ونی كوردان بە شێوەی كێشەیەكی سەرەكی ‌و لە پێشینە كرابو‌و بە رۆژەڤ. ئەوەش هەڵوێستێكی زۆر دواكە‌وتووانە ‌و هەڵە بو‌و سەبارەت بەو راستینەیە. بێگومان هە‌وڵەكانی سەلماندنی بو‌ونێك كە هەیە ‌و لە ئارادایە، لە گفتوگۆكردنی هەبو‌ون ‌و نەبو‌ونی خۆر دەچو‌و. ئەوەش مانای چەنەبازیەكی بێ‌ مانا ‌و بەفیڕۆدانی كات بو‌و، پەلكێشكردن بو‌و بۆ رۆژەڤی رژێمی داگیركار ‌و كۆمەڵكوژ. لە بنەڕەتدا ئە‌و جۆن كوردانەی بە ئاسیمیلاسیۆندا دەرباز ببو‌ون ئە‌و جۆرە گفتوگۆیەیان گەرم دەكرد. لە ژێر نا‌وی گفتوگۆكردنی كێشەی كورددا لە راستیدا بو‌ون ‌و پێگەی خۆیان دەخستە ژێر گومانەوە.
كاتێك دەستم بۆ ئەو كارانە برد هێندە نەبو‌وم بە ئامرازی ئە‌و جۆرە گفتوگۆیانە. هەرچەندە لە قو‌وڵاییدا هەنگا‌وی راست شیكاریش نەكەم، بەڵام چونكە لە‌و بڕ‌وایەدابو‌وم لە جیاتی ئە‌وەی بە شێوەی هەبو‌ون - نەبو‌ون كێشەكە تا‌وتوێ‌ بكەم راستترین رێباز ئە‌وەیە لەمیانەی دەستە‌واژەكانی رزگاری ‌و ئازادی ئاماژەی پێبكرێت، لە‌و چوارچێوەیەدا هەنگا‌وم نا. بە بنەماگرتنی ئە‌و رێبازەی پێهەڵگرتن گرنگترین هۆكاری پێشكە‌وتنی خێرامان بو‌و بەرامبەر حەقیقەتە لەت ‌و پەتەكەی گروپەكانی دیكە. كاتێك رێبازی راستمان هەڵبژارد، ز‌و‌و یان درەنگ ئێمەی بەرە‌و خودی راستی دەبرد. بەڵام یەكێك لە كەموكوڕیەكانی ئە‌و رێبازە رێگای بۆ كردە‌وە، كرانە‌وەی بو‌و بۆ شرۆڤەی دۆگماتیكانەی راستینەی كورد. ئە‌و پێشدا‌وەریانە بەهێزبو‌ون كە دەشێت راستینەی كوردیش ‌وەك راستینەی هەر نەتە‌وە یاخود گەلێكی دیكە تا‌وتوێ‌ بكرێت. تا‌وتوێنەكردنی راستی ‌وەك راستی چەندە رێبازێكی راست بێت، پێشبینی نەكردنی چۆنیەتیەكەی ‌و بە گومانە‌وە تەماشانەكردنیشی بە‌و رادەیە رێبازێكی ناتە‌وا‌و بو‌و.
راستینەی دەستە‌واژەی "كوردستان داگیركرا‌وە" كە لە نە‌ورۆزی 1973 پێشكەشی یەكەمین كۆبو‌ونە‌وەی گر‌وپم كرد بەگوێرەی من لە‌و رۆژانە پێویست بو‌و ‌وەك نهێنیەك بمێنێتە‌وە. هەرچەندە د‌و‌و نوێنەرە لەپێشەكەی مەیلی ئاسیمیلاسیۆنیستی بەكرێگیرا‌وی ئە‌و قۆناخە كەمال بۆرقای ‌و ممتاز كۆتان بانگەشەی بەكارهێنانی ئە‌و دەستە‌واژە بكەن، بەڵام لە‌و بڕ‌وایەدام كە راست ناكەن. ئەگەر ‌وابوایە پێویستی شاردنە‌وەی ئە‌و دەستە‌واژەم نەدەبینی. دواتر گفتوگۆكان دەرهەق بە كوردستان لەمیانەی دەستە‌واژەی "كوردستان داگیركرا‌وە" بەڕێوەچو‌و. زۆرینەی چەپی تورك دەیانگوت: "تە‌وا‌وی توركیا كۆلۆنییە یاخود نیمچە كۆڵۆنییە" بەمجۆرەش هە‌وڵی تەمومژا‌ویكردنی كێشەكەیان دەدا. كاتێك ماهیرچایان، دەنز گێزمیش، ئیبراهیم كایپاك قایە مەرگیشیان رەچا‌وكرد ‌و ئە‌و دەستە‌واژەیان هێنایە زمان ئیتر لای من بو‌ونی كوردان بە شێوازی شۆڕشگێڕانە سەلمێنرابو‌و. ئە‌وەی مابو‌ویە‌وە كێشەی رزگاربو‌ون لە‌و ستاتۆیە ‌و ئازادی بو‌و. تیۆری كوردستانی داگیركرا‌و سەرەتایەكی راستی ئە‌و رێگایە بو‌و.
راسیۆنالیزم (العقلانیە)‌و ئەزمو‌ونگەرایی (التجریبیە) ‌وەك د‌و‌و رێبازی لێكۆڵینە‌وە ‌و توێژینە‌وە لە راستینەی كورد هاتنە مەیدانە‌وە. راسیۆنالیستەكان لە‌و بڕ‌وایەدا بو‌ون لەمیانەی سەلماندنی راستینەی كورددا بە ئامانجەكانیان دەگەن. رۆشنبیرە بۆرژوازییە راڕاكانیش با‌وەڕی رەهایان بە‌وەبو‌و كە لەمیانەی ئا‌واكردنی كۆمەڵەكان، دەرخستنی گۆڤار ‌و ئا‌واكردنی ئە‌و پارتانەی دەست لە ئا‌وی سارد ‌و گەرم نادەن ئەنجام بەدەست دێنن. چا‌وەڕوانیان دەكرد رۆژێك لە رۆژان لۆژیكی مۆدێرنیتەی سەرمایەداری بە لایەنی ئە‌واندا ‌وەرچەرخێت. ئە‌وانەی لەنا‌و هە‌وڵی پراكتیكی بەرتەسكیش دابو‌ون، ئە‌و كەسانە بو‌ون كە زیاتر لایەنگری تەقینە‌وەی هەستەكانی یاخیبو‌ون بو‌ون. ‌وەك پێویستییەكی هەلومەرجی ئە‌و كاتە لا‌وانی شۆڕشگێڕ ئە‌و دۆخەی بەخۆیە‌وە بینی. بێگومان كودەتای 12ی ئەیلول هەناسەی لەبەر هەرد‌و‌و توێژ بڕی، لەمیانەی رادەستبو‌ون ‌و لەنا‌وبردنیان هێزی حەقیقەت ‌و ئیرادەكەیانی ئاشكرا كردبو‌و. لە كاتێكدا ئە‌وانەی لەنا‌وەڕۆكدا لە سیستەم دانەبڕابو‌ون لەرێگای تەسلیمیەتدا بەرە‌و پێشدەچو‌ون، ئە‌وانەی لەدەرە‌وەی سیستەم دەستبەرداری لێگەڕینەكانیان نەبو‌ون بەدوای لێگەڕینێكی قو‌وڵتری حەقیقەت ‌و ئیرادەی بەهێزدا دەچو‌ون.

لە چۆنیەتی وەڵامدانە‌وە بۆ كودەتای 12ی ئەیلول هە‌وڵەكانی گەڕانم بەدوای حەقیقەت ‌و بەهێزكردنی ئیرادە لە هی هەرد‌و‌و مەیل جیا‌وازتر بو‌و. بێگومان تا رادەیەك خا‌وەن راسیۆنالیتە بو‌وم. هە‌وڵە ئیرادەییەكانیشم بچو‌وك نەدەكرایە‌وە. دواتر كاتێك خۆمم رەچا‌وكرد لە جیا‌وازییەكەی خۆم تێگەیشتم. ئە‌وەی منی جیادەكردە‌وە جێبەجێكردنی بەنا‌ویەكداچو‌ونی تیۆری - كردار بو‌و بە پراكتیك ‌و نا‌وەڕۆك، نەك بەزارەكی. پتە‌وكردنی گوتە ‌و چالاكی لەمیانەی راستی تیۆری ‌و كرداری تۆكمە‌وە‌و هەنگا‌ونانم: لەسەر ئە‌و بنەمایەش هەڵمەتی چالاكی 15ی ئابی 1984‌و گوتەی ئاشتی 1993كردبو‌و بە راستیەكی بەرجەستە ‌و دەرفەتی بۆ رەخساند. هەنگاونان و بەڕێوەچوونم لەسەر هەمان رێچكە ‌و رێباز لەمیانەی كردارەكانی رێگەچارەی دیموكراتیانەی قۆناخی ئیمڕالی بە تێگەیشتنی مۆدێرنیتەی دیموكراتییانەی دەگەیاندین.
بۆ یەكەمین جارە لە مێژوودا راستینەی نەتە‌وە ‌و گەلی كورد بە پێگەیشتووترین قۆناخی هۆشیاری خۆی گەیشتووە. ئە‌وەی لێرەدا جێگای باسە راستینەكە چوارچێوەی هوشیاریی گروپێكی نوخبە یاخود پارتی دەربازكرد‌و‌وە. بەشە بنەڕەتیەكەی راستینەكە وەك گەلێك یاخود نەتە‌وەیەك بە هوشیاری ‌و دەرككردنی خۆی گەیشتووە. خودی نەتە‌وە ‌وەك دەستە‌واژە گوزارشت لە دۆخی زهنیەتێك دەكات. سەبارەت بە كوردانیش ئە‌و دۆخەی زهنیەت بەدیهاتووە. بەڵام ناتوانین هەمان شت دەرهەق بە جەستەكەی بڵێین. بەگوێرەی ئە‌وەی ژیان تەنیا بە زهن نابێت، بەجەستەبو‌ونیش پرۆسەیەكی گرنگە، لە‌و سۆنگەیە‌وە گوزارشت لە دۆخی حەقیقەت دەكات.
قۆناخی كلتو‌وری نیولیتیكم ‌وەك سەردەمە شكۆدارەكەی كوردە یەكەمینەكان شرۆڤە كردبو‌و. لە سیستەمی شارستانی نا‌وەندی تا سەردەمی مۆدێرنیتەی سەرمایەداری كوردە یەكەمینەكان هەنگا‌وێكی بەهێزی راستینەی قە‌ومیان ها‌وێشتبو‌و. كۆمۆنیتەكانی ئاشنای بەڕێوەبەرایەتییە سیاسیەكانی فیدراسیۆنی قەبیلە ‌و خێڵەكانی چاخی كۆن ‌و ئەزمو‌ونەكانی ئیمپراتۆریەت ببو‌ون، بە تایبەت لەمیانەی سیستەمی با‌وەڕی زەردەشتیە‌وە فۆڕمی گەلبو‌ونیان بەدەست هێنابو‌و. بەگوێرەی سەردەمی خۆی فۆڕمە سەرەتاییەكانی كوردان پاشكۆ نەبو‌ون، هەرچەندە لەگەڵ دەركە‌وتنی ئیسلامی چاخی نا‌وین ئە‌و فۆڕمانە تارادەیەك شێوێنرابن، بەڵام هەم لە بواری زهنیەتە‌وە هەمیش لە بواری جەستەییە‌وە كوردان فۆڕمی قە‌ومیان پتە‌وتر كرد. جگە لەوانەی سەر بە ئایینی جیاوازتر بوون هەر قەبیلە ‌و خێڵێك بە‌و رادەیەی موسڵمان بو‌و كوردیش بو‌و. هەر‌وەها هەر جیابو‌ونە‌وەیەكی مەزهەبیش لەگەڵ راستینەی چینێكی دیاردا رێك ‌و گونجا‌و بو‌و. فۆڕمی گەل یاخود قە‌وم یەكەم هەنگا‌وی جیابو‌ونە‌وەی ئەتنیك ‌و گۆڕانێتی بۆ كۆمەڵگای چینایەتی. لێرەدا خێڵ ‌و قەبیلەكان بو‌ونی خۆیان دەپارێزن، بەڵام بە دۆخێك گەیشتو‌ون بۆ لەدایكبو‌ونی پێكهاتە چینایەتیەكان لە هەنا‌ویاندا، كرا‌وەن. راستینەی ئەتنیكی لەگەڵ راستینەی چینایەتیدا تێكەڵن ‌و لەنا‌ویەكتر دان. ئایینە تاكخوداییەكانیش تا رادەیەك فۆڕمی ئایدیۆلۆژی ‌و پەردەی ئە‌و راستییە تێكەڵە پێك دێنن. ئەگەر بە شێوەی میرنشینە سەربەخۆكان بن یاخود یەكینەیەكی گرێدرا‌و بە سیستەمی ئیمپڕاتۆریەت پێكبێنن، چینی سەر‌و‌وی قەبیلەكان راستی چینایەتین كە هەر یەكەیان بو‌ونەتە نا‌وەندێكی دەسەڵات. خۆیان ‌وەك خانەدانی نوخبەی دەسەڵاتدار نا‌ودێر دەكەن.
لەچوارچێوەی دەسەڵاتدا چارەسەركردنی كێشەی قە‌وم لە چاخی نا‌ویندا مانای ئا‌واكردنی پاشایەتیەكی نا‌وەندی بووە. ئە‌وەی لە داستانەكەی ئەحمەدی خانیدا ئاماژەی پێكرا‌وە ئە‌و حەسرەتەیە. بە ئێرەییەوە تەماشای لەدایكبو‌ونی پاشایەتی (سەڵتەنەت) نا‌وەندی عەرەب، عەجەم ‌و توركەكان دەكەن. گریمانی ئە‌وە دەكەن ئەگەر پاشایەتیەكی نا‌وەندی بەمشێوەی كوردانیش ئا‌وا بێت كەس ناتوانێت رێگیری بكات، لە‌و چوارچێوەیەشدا كێشە ‌و گرفتەكانیان چارەسەر دەبێت. لە چاخی نا‌ویندا كێشەیەكی بەمجۆرەی راستینەی قە‌ومی كورد جێگای باسە. دەربڕی دینامیزمێكە كە هێزی هەڵمەتكردنی لە زیادبو‌ون دایە. پێشتر ئاماژەمان پێكردبو‌و توێژە هەژارەكانی گەل كە لەنا‌و خێڵ ‌و قەبیلەكان جیادەبو‌ونە‌وە بە كرمانج نا‌ودەبران. ‌وەك چۆن لەنا‌و عەرەبەكان بەدە‌وی، لای توركەكان توركمان ‌و لە ئێرانیش عەجەم جێگای باسن. كۆمەڵ یان پۆلێنی كرمانج ئە‌و توێژەی گەلە كە سەرەتا لە گوند، دواتریش لە شارەكان ژمارەیان زیاد دەبێت ‌و لەمیانەی فرۆشتن یان بەكرێدانی رەنجەكەیان بژێوی ژیان دابین دەكەن. چینی خوار‌و‌وی مو‌وچەدار ‌و كرێداری جیابو‌ونە‌وەی چینایەتی پێكدێنێت. بەجۆرێك لە جۆرەكان بە پرۆلیتاریابو‌ونە. بەتایبەتیش كاتێك كە‌وتنە دۆخی كرێداری ‌و كرێنشینیە‌وە بەنا‌وەكەی تر ‌وەك زەحمەتكێش ‌و كاركەریش نا‌و دەبرێن. لە هەلومەرجەكانی مۆدێرنیتەی سەرمایەداریدا ئە‌و پرۆسەیە خێرا دەبێت.

بەشێوەیەكی ها‌وتەریب لەگەڵ بەگەلبو‌ون، لە كلتو‌وری خێڵ ‌و قەبیلە‌وە ‌وەرچەرخان بۆ كلتو‌وری گەل ر‌و‌ودەدات. لە هەلومەرجی ئە‌و كلتو‌ورە ماددی ‌و مەعنە‌ویەدا بە قۆناخی پێكهاتەی نەتە‌وەیی دەگات.
گوایە ئە‌وەی نەتە‌وەی ئافراند‌و‌وە بازاڕە. بەڵام ئەمەیان تێڕ‌وانینێكە گوزارشت لە شێوازی پێكهاتنی راستینەی نەتە‌وەی بۆرژوازی دەكات؛ یەكێك لە دەستە‌واژە هەڵەكانی سۆسیالیزمی بونیادنراوە سەبارەت بە نەتە‌وە. لە هەلومەرجەكانی مۆدێرنیتەی سەرمایەداریدا د‌و‌و جۆرە رێبازی سەرەكی پێكهێنانی نەتە‌وە جێگای باسە. دەشێت پەیڕە‌وەكانی هەمەڕەنگ بێت. رێبازی یەكەم، لەسەر بنەمای زاڵبو‌ون بەسەر بازاڕدا دەكە‌وێتە جووڵە، لە‌و پێنا‌وەشدا پەرژینەكانی دەرەبەگایەتی (سیستەمی میرنشینی) لادەبات، بە ئامانجی زیادكردنی خستنەبازاڕ ‌و پشكی قازانج لە در‌وشمی بازاڕی نەتە‌وەیی دەئاڵێت. لەبەر ئە‌وەی میللیگەرایی بۆرژوازی لە یەكەم قۆناخی خۆیدا تارادەیەك گوزارشتی لە بەرژە‌وەندی ها‌وبەشی هەر كەسێك دەكرد، ئە‌و رێبازەی نەتە‌وەبو‌ون ‌وەك فاكتەرێكی بەرە‌وپێشبردنی كۆمەڵگا تا‌وتوێكرا‌وە. چونكە رێكخستەبو‌ونی هێزەكانی دەسەڵات ‌و سەرمایە لەچوارچێوەی نەتە‌وەدا هەرد‌و‌و توێژی بەهێزكرد‌و‌وە، بە هەمو‌و هێز ‌و توانایەكە‌وە پشتگیری لە دە‌وڵەت - نەتە‌وە كرا‌وە. ئەمجۆرە نەتە‌وەگەراییە هەنگا‌و بەهەنگا‌و كۆمەكەكەی سەرەتای بۆ نەتە‌وەبو‌ون كۆتایی دێت، لێی د‌و‌ور دەكە‌وێتە‌وە. نەتە‌وەگەرایی دەبێتە ئامرازی ئایدیۆلۆژی چە‌وسانە‌وە ‌و فشاری سەر بازاڕ ‌و كرێكاران، بازرگان ‌و پیشەكاران. د‌و‌وەمین رێبازی سەرەكی نەتە‌وەبو‌ون؛ نەتە‌وەبو‌ونی دیموكراتیانەی چینە زەحمەتكێشەكانە بەرامبەر بە هێزەكانی دەسەڵات ‌و سەرمایەی نا‌وخۆ ‌و دەرە‌وە. ئەمجۆرە نەتە‌وەبو‌ونە هەم بە شێوەی رە‌وتی ئایدیۆلۆژی هەم لە بواری كرداریدا هە‌وڵیدا‌وە بەكاریگەر بێت. كاریگەری ئەو نەتەوەگەراییە لەژێر ئە‌و دیاردەیە دایە كە بە دیموكراسیەكانی ئە‌ور‌وپا نا‌و دەبرێت. دەستە‌واژەی دیموكراسی بۆرژوازی هەڵەیە. دیموكراسی بۆرژوازی جێگای باس نابێت، هەرچی دیموكراسییە بە سیفەتی شێوەی دە‌وڵەت هەرگیز جێگای باس نابێت. ئە‌و دۆخەی لە ئە‌ور‌وپاش هاتۆتە ئارا‌وە، گوزارشت لە‌و سازشە دەكات كە تێكۆشانی مافداری چینە زەحمەتكێشەكان لەگەڵ قۆرخكاریەكانی دەسەڵات ‌و سەرمایە ئەنجامیان دا‌وە.


✍ ڕێبەر ئاپۆ


درێژەی دەبێت...


https://t.me/joinchat/AAAAAEPfglh3P0aCVQR1HQ

توپراک جان‌ولات: خلقمان باید به پاخیزند!


توپراک جان‌ولات، گریلای یژاستار از خلق کورد دعوت کرد تا برای صیانت از خویش گام بردارند و گفت:"بدون‌شک این وظیفه همه است. ما می‌خواهیم به وجدان خود مراجعه کرده و به پا خیزید."


🆔 @GozarDemocratic‌

توپراک جان‌ولات: خلقمان باید به پاخیزند!


توپراک جان‌ولات، گریلای یژاستار از خلق کورد دعوت کرد تا برای صیانت از خویش گام بردارند و گفت:"بدون‌شک این وظیفه همه است. ما می‌خواهیم به وجدان خود مراجعه کرده و به پا خیزید."



مقاومت نیروهای گریلا که علیه حملات اشغالگرانه‌ی ترکیه از ۱۷ آپریل ۲۰۲۲ در مناطق زاپ و آواشین آغاز شده بود، ادامه دارد.

توپراک جان‌ولات گریلای یگان‌های زنان آزاد (YJA STAR) در میان انفجارها در جبهه جنگ با خبرگزاری فرات صحبت نمود. وی موضع‌گیری گریلا و خلق کورد را و چگونگی صیانت آن‌ها از مقاومت را ارزیابی نمود.

گریلا توپراک جان‌ولات درمورد حملات دولت ترکیه علیه مناطق حفاظت‌شده‌ی میدیا صحبت کرد و گفت:"در این جنگ نیروهای اشغالگر از هلیکوپتر اسکورسکی گرفته تا جنگنده و از هرگونه تکنولوژی مدرن برخوردار هستند. دولت‌های اشغالگر به‌خوبی بدانند، شما حتی اگر دارای تکنولوژی پیشرفته و نیروی بزرگی باشید اما از هرگونه ارزش و اراده‌ای بی‌نصیب هستید. ما از رهبر آپو و شهدای خود نیرو می‌گیریم و دارای اهدافی بزرگ هستیم. گفته‌ای در میان کوردها وجود دارد که می‌گوید 'سوار هاتن، پیا چون' [با پای خود آمدند، در تابوت برگشتند]، اشغالگران در تابوت از این‌جا خواهند رفت."

'ما برای موجودیت خلق مان مبارزه می‌کنیم'

توپراک جان‌ولات گریلای یژاستار در مورد مبارزه نیروهای گریلا تا آخرین قطره خونشان صحبت کرد و گفت:"همان‌طور که مظلوم، کمال و رفقای دیگرمان در زندان‌ها مقاومت کرده و زیلان در میان نیروهای دشمن خود را منفجر نمود، ما نیز هرگز اجازه نمی‌دهیم دشمن وارد خاکمان شود. باید خلقمان نیز بداند که برای اهداف مقدسی مبارزه می‌کنیم. برای آزادی خلقمان درحال جنگیم. باید خلقمان بگوید، من نیز خلق هستم و می‌خواهم آزادانه زندگی کنم."

'باید خلق باشور در مقابل خیانت بایستد'

گریلا جان‌ولات به‌ویژه از خلق باشور کوردستان درخواست نمود و گفت:"باید خلق باشور علیه خیانت بپا خیزد. باید هم ببیند که هدف پ.د.ک چیست. ما از پ.د.ک درخواست همکاری نمی‌کنیم. ما فقط می‌خواهیم که آن‌ها بی‌طرف باشند و به کشور اشغالگر پشت نبندند. هدف دولت ترکیه این است که کوردها را با هم وارد جنگ نماید و سپس خاک کوردستان را اشغال کند. باید همه به‌خوبی این را بدانند. علت آنکه ما در مقابل آن‌ها و تا این سطح مقابله و مقاومت می‌کنیم و رفقایمان برای آنکه به دست دشمن نیفتند، عملیات فدایی انجام می‌دهند، باقی ماندن ارزش‌های این خلق و ادامه‌ی مبارزات کوردهاست."

'باید خلق کوردستان به پا خیزد'

توپراک جان‌ولات با یادآوری نبرد گریلاهای کوردستان در برابر اشغالگران گفت:"ما در این‌جا برای شهرت و اسم‌ و رسم نمی‌جنگیم. فقط یک هدف داریم و آن نیز دفاع از این خاک است. در ابتدا خلقمان باید هم این را به‌خوبی بدانند. ما برای آن‌ها می‌جنگیم. خلق نیز در جبهه‌ای گریلا قرار دارد. به‌همین دلیل باید همه خلق کوردستان به ‌ویژه خلق باشور علیه این اشغالگری به پا خیزند و مقاومت کنند."

توپراک جان‌ولات گریلای یژاستار با بیان اینکه ایستادگی در مقابل اشغالگران وظیفه تمامی افراد جامعه است افزود:"بدون شک همه وظیفه‌ دارند و باید آن را انجام دهند. ما می‌خواهیم شما به وجدان خود مراجعه کنید و دست به عمل بزنید. باید همه کوردها متحد شوند. علیه این دشمن که می‌خواهد خلق کورد را سرکوب نماید و آن را انکار کند، باید متحد شوند. باید خلقمان به پا خیزند و این اشغالگری را متوقف نمایند. آن‌ها اگر این خاک را اشغال نمایند، کوردها را نابود خواهند کرد. باید همه این حقیقت را بدانند."

ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

فه‌رمانده‌ی بڕیارگه‌ی ناوه‌ندی پاراستنی گه‌ل: دڵی وڵاتپارێزانی كوردستان ئه‌مڕۆ له‌ زاپ لێده‌دات.


لێدوانی هەڤاڵ موراد قەرەیڵان فەرماندەی بڕیارگەی ناوەندی هێزەکانی پاراستنی گەل NPG بۆ ئەو گەریلایانەی لەزاپ وئاڤاشین لەدژیداگیرکاری بەرخۆدان دەکەن.



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ اولین سالروز جانباختن دایه نیشتمان

شهین جهانی در روژهلات، باشور و روژآوای کوردستان به سمبل حقیقت و زندگی آزاد بدل شد



امروز یکمین سالروز جانباختن مادر مبارز کورد شهین جهانی با کد نیشتمان پیوند است. این زن مبارز که متولد روژهلات کوردستان بود، در جنوب و روژآوای کوردستان به نماد حقیقت و زندگی آزاد بدل شد.

شهین جهانی با کد نیشتمان پیوند متولد سال ١٩٧۴ در شهر سنە بود. نیشتمان پیوند در منطقەای بە دنیا آمد کە در تاریخ ملت کورد از آن بە عنوان مکان مقاومت یاد می‌شود و بدون شک همین ویژگی در شخصیت انقلابی او نمود بسیاری یافتە بود.

این زن کورد بە سبب فشارهای حکومت ایران همراه با خانوادەاش به جنوب کوردستان رفتند.



نیشتمان پیوند همراه با همسرش در سال ٢٠١۶ بە صفوف مبارزات آزادی ملحق شدند. این اتفاق بە دنبال پیوستن دو پسرشان بە صفوف گریلاهای آزادی روی داد و بدین ترتیب کل خانوادە در جنبش آزادی کوردستان جای گرفتە و بە مبارزە پرداختند. وی در میان رفقای آزادیخواهش به دایه نیشتمان معروف بود.

دایه نیشتمان بعنوان مادری انقلابی، علیه ظلم و ستم رژیم ایران مبارزه کرد و در خانواده‌ی خود، فرزندانش را به بهترین شیوه تربیت و به جنبش آزادی‌خواهی خلق کوردستان تقدیم کرد. وی در روژهلات، باشور و روژآوای کوردستان به کار و مبارزه پرداخت تا فکر و فلسفه‌ی رهبر آپو را به هر جایی به ویژه زنان برساند. به همین دلیل شهید نیشتمان برای همه‌ی انقلابیون سمبل حقیقت، زندگی آزاد و شکست مرزهای ساختگی است.

دایه نیشتِمان آینه و نماینده واقعی پایبندی به زن کورد بود که با رنج و مبارزه برای زندگی آزاد در وطن تلاش نمود و برای این هدف بدون تردد و با عزمی راسخ راه, مبارزه در کوهستان‌های کوردستان را برگزید. وجود مادرانی انقلابی همچون دایە نیشتمان عزم و ارادەی مبارزین را چند برابر کردە و مایە افتخار و سرافرازی خلق کورد هستند.

شهین جهانی با کد سازمانی «نیشتمان پیوند» پس از چندین سال مبارزه و تلاش در باشور و روژاوای کوردستان، روز سوم ماه می ٢٠٢١ به اثر بیماری به کاروان شهیدان کوردستان پیوست و روز ۴ می/ ١۴ اردیبهشت طی مراسمی با شکوه در قندیل پیکرش به خاک سپرده شد.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

اردیبهشت؛ ماه مقاومت و تسلیم ناپذیری


... برای یک نیروی استعماری چیزی از این ناخوشایند‌تر و براندازانه‌تر نخواهد بود که قوه‌ی اندیشه در میان نیروهای مورد ستم به کار افتد و شروع به رد هنجارهای تلقینی و تزریقی نموده و گام در راه شناخت و بازگشت به خویشتن بردارد....


✍ آریو برزن (عضو شورای اجرایی کودار)

◼️ "مسئله زیستن یا نزیستن نیست مسئله توانایی درست زیستن است."    رهبر آپو



🆔 @GozarDemocratic‌

اردیبهشت؛ ماه مقاومت و تسلیم ناپذیری


... برای یک نیروی استعماری چیزی از این ناخوشایند‌تر و براندازانه‌تر نخواهد بود که قوه‌ی اندیشه در میان نیروهای مورد ستم به کار افتد و شروع به رد هنجارهای تلقینی و تزریقی نموده و گام در راه شناخت و بازگشت به خویشتن بردارد....


✍ آریو برزن (عضو شورای اجرایی کودار)

◼️ "مسئله زیستن یا نزیستن نیست مسئله توانایی درست زیستن است."    رهبر آپو


ستایش‌ها و سرزنش‌هایمان چقدر معنادارند؟ چه چیزهایی را بزرگ می‌داریم و چه مواردی را مورد نکوهش قرار می‌دهیم؟ به جهان معرفت و شناخت خود و جامعه‌مان پای می‌گذاریم. لازم است عمل و رفتار ما بر اساس ارزش‌هایی باشد که قبول داریم و خود بنیانگذار و پدید‌آورنده‌ی‌شان بوده‌ایم. زیرا این ارزش‌ها و معیارها در جریان آزادی انتخاب هم به صورت فرد و هم به صورت جامعه شکل گرفته‌اند. این نوع از معیاربندی و ارزش‌سازی در حقیقت ایجاد یک ساختار محافظتی و فراهم آوردن یک نیروی بازدارنده جهت صیانت از جهان ذهنیتی است. در همین آغاز باید به یک نکته‌ای حیاتی اشاره داشته باشم و آن اینکه بزرگ‌ترین، زبده‌ترین و ویرانگر‌ترین نیرو نیز نمی‌تواند جای معیارهای رد و قبول ما را در یک هویت ایدئولوژیک بگیرد. بحث از حفظ و نگهداشت از جهان ذهنیتی است. تا زمانی که به‌عنوان یک نیروی اجتماعی، هویت ایدئولوژیک ما که حاصل انتخاب‌های آزادانه‌ در برخورد با مسائل کلان از قبیل هستی، حیات، آزادی، معرفت و‌ حق و عدالت می‌باشد، شکل نگیرد امکان ماندگاری و موجودیت ما تحت عنوان «خود» امکان‌پذیر نخواهد بود. به گفته‌ی رهبر آپو «هویت، رویداد آگاهی داشتن است. هویت رویدادگی فعال‌ترین مفهوم آگاهی در خصوص موجودیت ذاتی خویش است». آگاه بودن و متوجه بودن نسبت به هستی و موجودیت خویشتن و تلاش در راستای معنا‌دارتر کردن آن و به نوعی توسعه‌ی بودن به سوی شدن است. البته اگر آگاهی به‌دست آمده حاصل پرسشگری و جستجوی ماست در این شرایط می‌توان از آن به‌عنوان هویت معرفتی یا شناختی بحث به میان آورد در غیر این صورت اگر تزریقی یا انتقالی از سوی یک جامعه یا نهاد دیگر باشد نمی‌توان از آن به‌عنوان یک هویت ایدئولوژیک سخن گفت. نبود خود‌انگیختگی و عدم طرح پرسمان در یک جامعه جهت ورود به جهان شناخت باید به صورت یک معضل دیده شود.
صدور دستاوردهای فکری یک جامعه به جامعه‌ی دیگر در وادی اندیشه بدون تجربه ممکن نخواهد بود. زیرا تنها در صورت تجربه است که مفاهیم ساخته می‌شوند، مسائل و مشکلات حل خواهند شد و فنون زاده می‌شوند. هویت ایدئولوژیک و ساختار معرفتی یک جامعه یعنی اینکه آن جامعه چقدر توانسته است در چاره‌یابی مسائل و مشکلات خود به موفقیت نائل آید. نبود تجربه‌ی آن حس و حال و عدم سیر در آن عرصه‌ها امکان انتقال را تنها به‌صورت مصنوعی به وجود می‌آورد. نداشتن معیار‌های رد و قبول یعنی نیندیشیدن و عدم ارتقای آن‌ها یعنی ایجاد انقطاع معنایی در این معیارها. بنابراین مسئله‌ی جستجو‌گری و طرح پرسمان به‌صورت دائمی باید ادامه داشته باشد. به قول مولانا «‌اگر چیزی برای جستجو پیدا نمی‌کنی و گمشده‌ای هم نداری با کسی همراه شو که در جستجوی گمشده‌ای است».
شرایطی را تصور نمایید که هنجارهایی را به زور و علی‌رغم میل باطنی، تنها در حضور قوه‌ی اجبار و جهت تقیه قبول نموده‌اید. یعنی چیزی که خود بدان نیاندیشیده‌ام به زبان نیاورده‌ام  و با روح زمانه‌اش درنیامیخته‌ام را در آغوش بگیرم. در این شرایط آنچه که زیر سوال می‌رود آزادی انتخاب است. وقتی که آزادی انتخاب وجود نداشته باشد نمی‌توان از هیچ امر اخلاقی صحبت به میان آورد. در شرایط اجبار شاهد افت اخلاق هستیم. اخلاق با قابلیت انتخاب‌گری انسان در ارتباط است و بنابراین رابطه‌ی تنگاتنگی با آزادی دارد. قبول این چنین هنجارهایی یعنی ورود به شرایط استعماری و برده شدن که بدترین نوع استعمار است. یعنی قبول ایدئولوژی قدرت استعماری یا هیات حاکمه‌ی استعماری که جنبه‌ی رسمی یافته توسط جامعه و افراد تحت استعمار با ابراز رضایت و طیب خاطر از جریان استحاله و ازخودبیگانه شدن. جایگزینی ذهنیت و ساختار اندیشه‌‌ی خودی با ذهنیتی تزریقی جهت تسلیمیت و اجیر نمودن جامعه‌ای؛ تبدیل شدن به مروج و مبلغ اندیشه‌ای که ما را از هستی ساقط نموده است. قبول نیاندیشیدن و کنار گذاشتن عرصه‌ی تفکر و معنا را به دنبال خواهد داشت. ورود به این مرحله گام نهادن در راه نابودی است و بریدن از خویشتن تاریخی‌ـ اجتماعی است. امکان ندارد در اینچنین بستری قادر به ابراز وجود خویش باشیم. این امر باعث به وجود آمدن تضاد‌ها و تناقض‌هایی بسیار جدی برای شخص و جامعه خواهد شد. نبود نظام فکری برابر است با تقلید، تبعیت، گم‌شدن و نبود هدف و آنچه که در این شرایط باقی می‌ماند چیزی جز ماده خامی برای استعمار نیست.

برای یک نیروی استعماری چیزی از این ناخوشایند‌تر و براندازانه‌تر نخواهد بود که قوه‌ی اندیشه در میان نیروهای مورد ستم به کار افتد و شروع به رد هنجارهای تلقینی و تزریقی نموده و گام در راه شناخت و بازگشت به خویشتن بردارد. کسب دستاوردهای فکری و بدست‌آوردن تجربه‌ در ساخت مفاهیم و حل مسائل و ظهور خلاقیت و ابداع تنها شرط رهایی از بندهای استعمار است. موردی که باید به صورت لاینقطع ادامه داشته باشد. «‌اندر این ره می‌تراش و می‌خراش     تا به آخر یک دم آسوده مباش». گام نهادن در این راه و کسب هویت بر اساس آگاهی از خویشتن باعث به وجود آمدن نیروی مقاومت می‌شود. فرد و جامعه احساس بودن، انتخاب‌گری، آزادی، سرور و غرور می‌نماید. در این وضعیت دور ساختن فرد و جامعه از حقیقت دست‌یافته و شناخته شده دشوار خواهد بود زیرا با مقاومت جدی روبه‌رو خواهد شد. فرد و جامعه در شناخت معنا می‌یابد و با آن یکی می‌شود. در جریان این پیوند، تاریخی از رنج و تجربه پدید می‌آید و نگاشته می‌شود. تاریخ ذهنیت یک جامعه، جنبش یا یک ملت. تاریخی از ساخت، صیانت و ارتقای حقیقت اجتماعی. نموداری از معیارهای و ارزش‌های خلق شده که به منظور خودابرازی به بهترین شیوه طراحی شده‌اند. اینجاست که برای صیانت و حفظ آن فرد و جامعه حاضر به هرکاری است. حتی حاضر است جان خود را فدا نماید و به شهادت برسد.
جمله موارد فوق را به زبان آوردم که به مقوله‌ی شهادت و ماه اردیبهشت یا به زبان کوردی «گُلان» که به ماه شهدا موسوم است وارد شوم. بدون شک کسی که جان خود یا به عبارتی همه چیز خود را در راه صیانت از ارزش‌ها و معیارهای حقیقت‌مدارانه فدا می‌نماید اثبات‌گر و شاهد و گواهی‌دهنده است. کسی که حاضر نیست از هویت انسانی و اجتماعی‌اش دست کشیده و شان انسان بودنش را که در تفکر و اندیشیدن و شناخت تجلی یافته بر حضیض دیگر‌بودگی و بی‌مغزی پایمال نماید. بودن و ماندن را در صیانت از ارزش‌ها و معیارهایی می‌داند که آزادانه آن‌ها را برگزیده و نشان از آراستگی روان و ذهنش دارد. اوست که مسدود شدن مسیر انتخابا‌های آزادانه را برنمی‌تابد. می‌‌داند هر گزینه‌ی غیر انتخابی، مُهری است بر انکار خود بودن و آنجاست که عواطف و احساسات زیبایی‌شناسانه و تشخیص‌دهنده اجازه‌ی ظهور نمی‌یابند و زشت، زیبا و دوزخ، بهشت نمایانده می‌شود. «خود» ناپسند و دیگری اولا و برتر شمرده می‌شود. می‌داند و آگاه است، هنگامی که «خود» کریه و مرگ‌افزا تلقی شود و دیگری‌شدن زندگی به حساب آید تعلل نکرده و ستون‌وار در زیر معنای حیات و زندگی آزاد قرار گرفته تا آن را استوار گرداند. اردیبهشت‌ ماه سرآغاز تهاجمات و لشکر‌کشی‌های دشمنان در طول تاریخ به کوردستان بوده و در کنار آن تجلی مقاومت و ایستار خلق‌مان در برابر این یورش‌ها است. دشمنان در تلاش بوده‌اند تا در آغاز بهار و و اوایل سال با هجوم و درهم‌شکستن اراده‌ی خلق‌مان و جنبش‌های سربرآورده در این سرزمین، جوانه‌های امید را بخشکانند و نگذارند نهال انقلاب تنومند و استوار شود. آن‌ها بر این باورند، اراده‌ای که در آغاز سال درهم شکسته شود تا پایان سال امکان ایستادگی را نخواهد داشت و برای همین اوج حملات و قساوت‌ها را در این ماه بر خلق‌مان روا داشته‌اند تا روحیه‌ی آزادگی و آزادی‌خواهی را سرکوب نمایند. اما همیشه با مقاومت و جانفشانی روبرو گشته‌اند. ماه گُلان یادآور روزهای تلخ و حوادث ناگواری است که می‌توان به تقسیم کوردستان به دو بخش و جدا شدن روژهلات کوردستان از بخش‌های دیگر در جریان پیمان قصر‌شیرین در ۱۶۳۹ و جنگ ۲۴ روزه‌‌ی شهر سنه و قتل‌عام مردم این شهر و همچنین شهادت سلیمان معینی به دست جنایت‌پیشه‌گان بارزانی اشاره کرد.
با اوج‌گیری مبارزات پژاک در روژهلات کوردستان ماه گُلان هویت دوباره‌ی خود را بازیافت و به نماد قیام و شهادت تبدیل شد. ما در این ماه شهدای بسیاری را ساحت خلق‌مان در روژهلات کوردستان تقدیم نموده‌ایم. در سایه‌ی همین جان‌فشانی‌ها و شهادت‌هاست که فرهنگ مقاومت و پایمردی در روژهلات کوردستان همه‌گیر شده و نظام مطلقه‌ی ولایی را به عقب رانده است. اوج مبارزات ما در ماه گُلان به عنوان جنبش روژهلات کوردستان  به سال‌ ۲۰۱۰ میلادی بازمی‌گردد. پژاک در آن دوران خود را آماده می‌کرد که تا گام‌هایی که در عرصه‌‌ی اتحاد ملی کوردها، زنان، جوانان، دفاع مشروع و دیپلماتیک برداشته ابعادی وسیع‌تر بخشیده و مرحله‌ی جدیدی از تحزب را در روژهلات کوردستان آغاز نماید. برای همین برنامه‌هایی وسیع و همه‌جانبه برای سازماندهی خلق‌مان در تمام مناطق روژهلات کوردستان تدوین و جهت اجرای آن‌ها ضمن آماده‌سازی کادرهای توانمند و حرفه‌ای قدم در راه مبارزه‌ای علمی‌تر می‌‌گذاشت. خصوصا در سرلوحه قرار دادن مسائل فرهنگی و سازماندهی در این عرصه گشایش‌هایی را در روژهلات کوردستان باعث شده بود.

نظام ولایی که در تمامی عرصه‌ها از جنبش آپویی در روژهلات کوردستان ضربه خورده و پایگاه‌های مردمی آن روزبه‌روز ضعیف‌تر می‌شد و پژاک با استقبال عمومی روبرو می‌گردید در تلاش بود تا به هر صورت ممکن، از روند رشد جنبش و تسری آن خصوصا به مناطق جنوبی روژهلات کوردستان جلوگیری نماید. سال قبل از آن با عملیات روانسر هیمنه‌ی نظام در آن مناطق درهم شکسته شده و زمینه برای رساندن پیام اتحاد ملی کوردها از سوی گریلا‌های پژاک فراهم آمده بود. همچنین پژاک در عرصه‌ی زندان هم به موفقیت‌هایی نائل آمده بود. از اوایل انقلاب و بعد از مصادره‌ی انقلاب خلق‌های ایران به نفع نظام ولایی زندان به ندامت‌گاه تغییر نام داد و جایی شد برای درهم شکستن نیروهای چپ و سوسیالیست. نظام ولایی معتقد بود که با این پیشینه دیگر کسی فکر مقاومت در زندان را به مخیله‌ی خود هم راه نخواهد داد. چه برسد به اینکه به‌صورت سازمانی و کاملا هماهنگ مقاومتی صورت گیرد. اما رفقایمان در زندان‌های رژیم، فرهنگ ایستار انقلابی آپویی را که برگرفته از مقاومت زندان شهر آمَد بود به نمایش گذاشتند. در اینجا هم نهاد مخوف و مورد اعتماد رژیم با مقاومت بی‌نظیر رفقا‌ فرزاد کمانگر، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و شیرین علم‌هولی دچار فروپاشی شد. نظام ولایی که شاهد آوار‌شدن نهادهای نظامی، امنیتی، سیاسی و فرهنگی‌اش بود و می‌دید که هنجارها و معیارهای تزریقی‌اش به آسانی پس‌زده می‌شوند و ارزش‌های نوین برساخته می‌شود به شدت در هراس افتاد. نظام دست به دامان تمامی نیروهای مزدور داخلی و  قدرت‌های منطقه‌ای شد و تلاش نمود تا حیثیت از دست رفته را دوباره اعاده نماید.
نیروهای امنیتی و نظامی که تاب مقاومت در برابر فرم‌های نوی گریلایی را نداشتند نظام را برآن داشت تا دوباره به همان سبک توطئه‌ی ایرانی روی آورد. تا نه در میدان نبرد بلکه به وسیله‌ی حلیه و توطئه راه را بر نیروهای گریلا و جنبش آپویی سد نماید. لابه‌لای تاریخ نظام‌های شاهنشاهی و دولتی در ایران مالامال است از این دسایس و نیرنگ‌هاست. بعد از عملیات روانسر نظام ولایی، کرماشان را برای ما به صورت یک خط قرمز درآورده بود که جنبش‌ آپویی نباید به هیچ وجه به آن نفوذ نماید. ایران از موج جدید هویت‌خواهی و میل به اتحاد ملی در این منطقه به شدت نگران بود. به خصوص که پژاک و تفکر آپویی تمامی تنوعات اجتماعی را مخاطب قرار داده و نگرش هویتی و فرهنگی جنبش به کرماشان این بخش را وارد دور جدید مبارزات خلق کورد وارد ساخته بود و کرماشان را از حالت یک پشت‌جبهه برای نیروهای ملی‌گرای مرکز‌نشین و ابزاری شدن آن در سیاست‌های کلان نظام خارج می‌ساخت. استقبال مردمی در این منطقه شرایط را برای حضور گریلایی و نظامی ما فراهم آورده بود. برای همین نظام که در هراس از تکرار حماسه‌ی روانسری دیگر بود بجای برخورد نظامی عمروعاص‌وار به دسیسه‌چینی روی‌آورد تا هم وجهه‌ی مردم و خلق‌مان را در این منطقه خدشه‌دار نموده و هم مانع گسترش نفوذ گریلا شود. در همین راستا چهار تن از نیروهایمان به دست عمال رژیم ناجوانمردانه و زبونانه مسموم گردانده شدند. که البته این شکستی برای نظام به شمار می‌آید و اعترافی است به ناتوانی‌‌هایش در عرصه مبارزه با پژاک. شهادت آن رفقا که در ماه گُلان و در خاک دالاهو عزم ما را برای رسیدن به اهداف‌مان در این منطقه جزم‌تر نمود. الهام‌بخش گام‌های بعدی در سازماندهی این مناطق شد. روندی که با شهادت بسیاری از رفقای همرزممان تا به امروز ادامه داشته و خواهد داشت. بدون شک خلق‌مان در مناطق دالاهو و کرماشان تا به ایلام در طول این دو دهه‌ی فعالیت‌هایمان شاهد اصرار جنبش جهت ادامه‌ی حضور در این مناطق بوده‌اند. این ایستار و صیانت از خون شهدایمان کم‌کم به فرهنگی اجتماعی تبدیل شد که ثمره‌ی آن را در تجلی روح‌ ملی و اتحاد ملی این بخش از میهنمان در صیانت از انقلاب روژاوا و نمایشی از همدلی و هم‌یابی در زلزله‌ی کرماشان شاهد بودیم. شروع یک بیداری بود؛ آنچه امروزه می‌توان از آن به‌عنوان انقلابی در عرصه‌ی زبان و فرهنگ مادری نام‌ برد را نمی‌توان از رنج‌های این رفقای شهید جدا ساخت. کرماشانی که می‌رود تا هویت نامانوس ملی‌گرایی ایران و شاهنشاهی را به دور انداخته و به رمز اتحاد ملت کورد تبدیل شود.
همچنین در این ماه اعدام دست‌جمعی رفقایمان در زندان اوین را شاهد بودیم. چهار روز بعد از جنایت رژیم در دالاهو برگ دیگری بر تاریخ پر از جنایت خود افزود. رفقایمان فرزاد کمانگر، علی حیدریان، فرهاد وکیلی و شیرین علم‌هولی اعدام شدند. بدون شک نظام ولایی از سازماندهی شکل گرفته در زندان و از دست رفتن این نهاد سرکوب و وحشت بسیار برآشفته بود. دوران زندان این رفقا فرهنگی را شکل داد که در قالب ادبیات و شعر دیوارهای زندان را درنوردید و به میان جامعه آمد. فضایی از همدلی و روابط جهانی و ایرانی را بر جنبش آپویی گشود.

هویت انقلابی به قالب هنر و ادبیات ریخته شد و چارچوب‌های تنگ مبارزاتی و ناسیونالیستی را پشت‌سر گذاشت. رفیق فرزاد زندان را با همان روحیه آموزگاری به مدرسه و آموزشگاهی برای ترویج فرهنگ انسانی و درست زیستن تبدیل نمود. او جنبش آپویی و پژاک و هویت جدید خلق‌مان را وارد ادبیات سیاسی ایران کرد. با ترانه و شعر درآمیخت و پرده از نهاد دژخیم برداشت. ادبیات انقلابی را گامی به جلوتر برد. مسئولیت انقلابی و تحول‌خواهی را به تمامی آحاد جامعه گوشزد کرد. شیوه‌ی درست مبارزه و استفاده‌ی صحیح از  ابزار مبارزاتی را به ما آموخت. وقتی که در وصیت‌نامه‌اش تقاضا می‌نماید تا اعضای بدنش را به کودکان ایران ببخشند من به شخصه از آن درس ملت‌ دمکراتیک می‌آموزم.
رفیق فرهاد گذشت و ایثار انقلابی را به همه نشان داد. اینکه چقدر می‌توان بزرگ بود و به همه چیز پشت‌پا زد برای رسیدن به آزادی. نمونه‌ی اخلاق و متانت و الگو و مرجع بودن در شرایط زندان امر سهل و آسانی نیست. نمونه‌ و سرمشقی شد در تحزب جدید آمیخته با فرهنگ آپویی که با خودسازی حزبی همراه است. مدیر بودن و با برنامه و استراتژی حرکت کردن را به ما یادآور شد. این‌ها مسائل مهمی است که برای ادامه‌ی مسیر ما و خصوصا برای کادرهایمان جزو گرانبهاترین دستاوردها می‌باشند. علی‌ حیدریان، مرد نستوه لحظه‌های شکنجه که داغ موفقیت و تسلیم را بر دل دشمن نهاد و کوهی بود در زندان اوین. نماد یک انسان فدایی و تلفیقی از اراده و عزم‌ آهنین و یکی شده با آرمان‌هایش، که باید برگشت‌ناپذیری را در راه هدف از او آموخت. رفیق روناهی(شیرین علم‌هولی) که به نمادی از مبارزه علیه نظام زن‌ستیز و مردسالار ولایت فقیه تبدیل شد. انسانی مصمم با روحی که هرگز زندان نتوانست‌ آن را به بند بکشد. هنرمندانه فکر و عمل را بهم‌ آمیخت و انتقام درست و بجا را به نیروهای گریلا نشان داد. زبانش جز برای آزادی سخن نگفت. کوتاه از این قهرمانان گفتم که بگویم ماه اردیبهشت حاوی چه درس‌هایی است. نه اینکه با درج این سطور بر مقام این شهدا خرده بگیرم.
شهدای دیگری مانند چیا روناهی و هیرش کارزان و بقیه‌ی رفقا لحظه‌های این ماه را با خط ‌نوشته‌هایی از مقاومت رنگ‌آمیزی نموده‌اند. بدون شک تمامی این رفقا در پیش‌برد فرهنگ مبارزه و تحزب صحیح و اتحاد ملی در روژهلات کوردستان موثر بوده‌اند. این همه نیروی جستجو‌گر حقیقت و راستی و رهرو نشان از ادامه‌ی دیالکتیک نبرد و مبارزه در برابر ظلم و ستم را دارد. در اینجا نمی‌توان به تمامی ابعاد این ماه و تاریخ‌سازی صورت گرفته در آن پرداخت. اما باید خاطرنشان سازم که ماه گُلان برای جنبش ما در روژهلات کوردستان و پیشرفت‌های حاصله نقشی سرنوشت‌ساز داشته و با خلق ارزش‌ها و معیارهای گران‌سنگ صیانت از جهان ذهنیتی و را تحت ضمانت درآورده و هویت انقلابی ما را درخشان ساخته است. چه چیز می‌تواند از ساختن و ایجاد معیار و ارزش و هنجار برای یک خلق ستمدیده و سرکوب شده مهم‌تر باشد. کدام امر حیاتی‌تر از الگو‌سازی برای مردمی می‌باشد که قرن‌هاست در مقاومت و ایستادگی به سر می‌برد. ارد‌یبهشت را باید لحظه به لحظه خواند و تدریس نمود تا در سایه‌ی این ماه به توان درست زیستن دست یابیم. ◻️


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ ئەو گەریلایانەى دەڕۆن بۆ شەڕ: ئێمە هەرگیز دەستبەرداری زاپ نابین


ئەو گەریلایانەی هەپەگە، کە بۆ تێکشکاندنی هێرشە داگیرکارییەکانی دەوڵەتی تورک دەڕۆنە گۆڕەپانەکانی جەنگ وتیان: "ئەگەر یەک کەسیش بین ئێمە هەرگیز دەست لە زاپ هەڵناگرین. ئێمە مێژوو یەکلایی دەکەینەوە".



گەریلاکانی ئازادیی کوردستان بەردەوامن لە بەرخۆدان لە دژی هێرشی دەوڵەتی تورک بۆ سەر هەرێمەکانی زاپ و ئاڤاشین، کە لە ١٧ی نیسانی ٢٠٢٢٢ەوە دەستیپێکردووە.

ئەو گەریلایانە، کە بۆ تێکشکاندنی هێرشە داگیرکارییەکان بەرەو گۆڕەپانەکانی جەنگ دەڕۆن لە ڕێگەى ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF)ەوە پەیامێکیان بڵاوکردەوە.


یەکێک لە گەریلاکان وتی: "لە زاپ شەڕێکی قورس ڕوویدا و تا ئێستاش بەردەوامە. هەڤاڵانمان بە شێوەیەکی باش و گەورە بەرگری دەکەن. لە هەندێک ناوچەدا گوشارێکی باشیان خستووەتە سەر دوژمن و تێکیانشکاندوون. سەربازەکانیان باری دەروونیان تێکچووە و بەرگە ناگرن".

"ئێمە بۆ تونێلەکانی جەنگ دەڕۆین"

هەر ئەو گەریلایە وتی، بۆ ئەوەى لاپەڕەیەکی نوێ بە لاپەڕەکانی مێژوو زیاد بکەن دەڕۆن بەشداری لەو بەرخۆدانەدا دەکەن و وتیشی، "ئەگەر ئێمە تەنها یەک کەسیش بین هەرگیز دەستبەرداری زاپ نابین. شەڕڤانان و شۆڕشگێڕانی ڕێبەر ئاپۆ هەرگیز بۆ هیچ کەسێک سەریان دانەنەواندووە و دایشینانەوێنن. ئێمە مێژوو یەکلایی دەکەینەوە".

گەریلایەکی دیکە بە ناوی کاروان وتی، سەرباری ئەوەى ماوەیەکی زۆر بە سەر هێرشەکەی ١٧ی نیسانی دەوڵەتی تورک دا تێپەڕیوە، بەڵام تا ئێستا نەیانتوانیوە یەک هەنگاویش پێشڕەوی بکەن.

گەریلا کاروان ڕاشیگەیاند، گەریلا وەڵامی هەموو جۆرە هێرشێکی داگیرکاری دەداتەوە و وتی: "ئێمە ڕێگە نادەین دوژمن لەوێ بمێنێتەوە. ئێمە ئەمساڵ ئەو دوژمنە تێکدەشکێنین. بە دڵنیاییەوە سەرکەوتن بۆ ئێمەیە بۆ هەموو هەڤاڵانمانە. بانگەوازی ئێمە بۆ سەربازانی تورک ئەوەیە، وەرەن خۆتان ڕادەست بکەن. ئێمە جگە لەوە هیچ شتێکی تر ناڵێین".


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌