50 سال مبارزه‌ رهبر آپو و تاثیرات آن بر کوردستان

✍ زیلان وژین



هر حزب و سازمانی بر اساس نیازمندیها و اهداف جامعه و خلق به سازماندهی خود می‌پردازد. این برای خلقی که سرزمین او تحت اشغال قرار گرفته، از حقوق مشروع خود بری گشته، هویتش با بحران روبرو گردانده شده، زبان و فرهنگ او تحت یک پروسه‌ی قدغن و نابودی‌ قرار گرفته، تمامی موجودیت‌اش از هر لحاظ در معرض تهدید است، شفافیت در هدف و انجام مبارزات‌اش نیز سخت و دشوار خواهد بود. وضعیت اجتماعی ما به عنوان خلق کورد تا قبل از 50 سال پیش بدین شیوه بود. بطوریکه از توان بر زبان آوردن نام سرزمینمان به عنوان کوردستان، هویت، زبان و فرهنگ خود نیز، برخوردار نبودیم. این واقعیتی غیر قابل انکار است که در این راه قیام‌های بسیاری شکل گرفته و حتی تا حد قتل‌عام جسمانی و فرهنگی، خشونت بسیاری روا دیده شده و این در حالی‌ست که هنوز هم خلق کورد با چنان وضعیت تهدیدآمیزی دست و پنجه نرم می‌کنند. البته ناگفته نماند که سایه‌ی این وضعیت شوم بر سراسر کوردستان گسترده‌ست.

خلق کورد بیش از 50 سال مبارزات بی‌وقفه‌ای را در تمامی ابعاد حیات اجتماعی، با شیوه‌های نوین جهت آزادی، دمکراسی، اتحاد ملی و همزیستی با دیگر خلق‌ها براه برده است. این مبارزات توسط رهبر آپو در کوردستان آغاز گشت و با گذشت هر ده سال، گامی نوین در جهانی نمودن دست‌آوردهای خود در عرصه‌ی علم، هویت، فرهنگ و سیاست برداشت. ده ساله‌ی نخست این مبارزات در تلاش جهت تفهیم هدفی که بر مسیر آن می‌بایست خلق کورد به مبارزه بپردازند، سپری گشت و روحیه و اندیشه‌ی مربوط به این هدف، درون جامعه بن‌مایه تاثیرگذار به خود گرفت. هیجان، امید، اعتماد و اراده آفرید و از آن به بعد کوردها قادر گشتند که ادعای کوردستانی بودن نمایند. با گذشت 20 سال مبارزه و فعالیت در عرصه‌های دفاع و جنگ مسلحانه، روزانه چون تهدید و کابوسی برای دشمنان اشغالگر، بزرگ و بزرگتر شد و خواب و بیداریشان را تسخیر نمود. در سومین دهه‌ از مبارزات با تحول هدف از تشکیل دولت به خودمدیریتی کوردها، میلادی نو صورت گرفت. در این نظام نوین راه و روش دست‌یابی به توان چاره‌یابی مسائل نه در تشکیل دولت، بلکه در پیشبرد دمکراسی و همزیستی خلق‌ها با یکدیگر مبنای مبارزات قرار داده شد. نظام کنفدرالیسم دمکراتیک جایگزین نظام مدرنیته‌ی سرمایه‌داری شد و بر اساس همین فلسفه و جهان‌بینی نیز کوردها در سراسر کوردستان و دیگر نقاط جهان، به سازماندهی خود می‌پردازد. بعد از 40 سال مبارزه و اصرار در بودن و حضور، دیگر هیچ سیاست یورشگرانه‌ای توان پیشگیری از رشد و قد کشیدن درختی که در خاک خود ریشه دوانیده بود را ندارد تا آن را بخشکاند. و اکنون نیز در 50 مین سال است که روح، اندیشه و فلسفه‌ی این جنبش جهانی گشته و به نیروی انتقام تمامی کشتارهای روا شده بر زنان، کوردان و انسانیت تبدیل شده است.

گام نخست را که با جوانی برداشته بود، تا کنون نیز با همان روحیه‌ی پیروزی و پیشرفت، هیچ تنگنائی را پیش‌روی خود نپذیرفته و به راه خود ادامه می‌دهد. جوانی نه تنها در سطح روحیه، بلکه خود جوانان در تمامی عرصه‌های مبارزه و فعالیت جای گرفته و از موضع همیشه پیشاهنگی برخوردار بوده‌اند. زنده و پویایی در تمامی سطوح مبارزات و همچنین جایگاه زن و اهمیت حضور او در مبارزات آزادیخواهانه، بر اساس نقش تاریخی‌شان، ارتقای سطح جامعه و انسانیت، پرده از نهاد نظام اقتدارگرا که بر روح و بدن زنان حاکم بود و تمامی ارزش‌ها و دست‌آوردهای جامعه‌ی بشری را به تاراج برده بود، برداشت. این جنبش آزادی زنان را پایه و اساس آزادی جامعه قرار داد. رهبر آپو سده‌ 21 را سده‌ای که آزادی زنان در آن محقق خواهد شد، شناساند. رهبر آپو به این معتقد بود که زنان به عنوان نخستین ملت، طبقه و جنس، توسط نظام مردسالار بیش از 5 هزار سال است که تحت یک بردگی ژرف نگه داشته شده و رهائی از چنین نظامی، چاره‌یابی تمامی مسائل و معضلات جامعه‌ی بشری را به همراه خواهد آورد. این مبارزات نه تنها به صورت یک سازمان ملی، بلکه به یک جنبش انترناسیونالیسم مبدل گشت، که از همان بدو تشکل خود حضور پیشاهنگانی چون رفیق حقی، رفیق کمال مهر اثباتی‌ شدند بر برحق بودن‌اش.

ظهور و تاثیر پژاک در شرق کوردستان

حزب حیات آزاد کوردستان ( پژاک ) نیز بعد از گذشت 30 سال از مبارزات رهبر آپو در مرحله‌ی میلاد سوم، با روحیه‌ی جوانان آپوئیست، سال 2004 آغاز به فعالیت نمود. مبارزات 30 ساله‌ی پ ک ک در شمال کوردستان تاثیر بسیار جدی بر خلق، زنان و جوانان در شرق کوردستان داشت. در کنار این، ابراز نارضایتی‌ها و خشم خلق در شرق کوردستان در برابر توطئه‌ی بین‌المللی که سال 1999 بر علیه رهبر آپو پیاده گشت، از لحاظ اجتماعی زمینه‌ی تنظیمات نیرومندی را ایجاد نموده بود.

پیش از شکل‌گیری پژاک، در سال 2003 تنظیمات مربوط به شرق کوردستان تحت عنوان جنبش اتحاد دمکراتیک، آغاز به یک سری فعالیت‌های سازمانی نموده بود که جز گام‌های نخستین تشکیل حزب بود. از آن پس جهان‌بینی رهبر آپو مبتنی بر جامعه‌ دمکراتیک، اکولوژیک و آزادی زنان نیرو و قابلیت بسیاری کسب نمود و اکنون نیز مبارزات خلق، زنان و جوانان کورد در شرق کوردستان به 19 مین سال از پراکتیک انقلابی خود وارد می‌شود. پراکتیکی که از صداقت و دلسوزی خلق در شرق کوردستان در صیانت از رهبر آپو در برابر توطئه‌ی نیروهای سرمایه‌دار جهانی و خائنان منطقه‌ای نشات گرفته است. خلق‌ها همیشه بدنبال یک آزادی حقیقی بوده و در راه رسیدن به آن نیز از پرداخت سنگینترین بدیل از رفتن تا پای چوبه‌ی‌دار گرفته تا مقاومت در برابر کشتار دسته‌جمعی، فشار و سیاست‌های اضمحلال فرهنگی نیز چشم‌پوشی ننموده‌اند. اما متاسفانه علی‌رغم تمامی این بدیل، دست‌آورد و موفقیت بسیاری کمی کسب نموده‌اند. پژاک برای صیانت از رنج، بدیل و مبارزات خلق در شرق کوردستان در راه رسیدن به آزادی و دمکراسی تلاش نموده تا به امید، دفاع، اراده و پیشاهنگی واقعی جامعه و خلق مبدل گردد.

کاربست و مبنا گرفتن تجربیات احزاب و سازمان‌های پیشین، به ویژه حذر از راه و روش‌های ناکافی و اشتباهات این احزاب در شیوه‌های مبارزاتی، در موفقیت پژاک نقش مفیدی ایفا نمود. عدم وجود سیاست و مبارزات پاسخگو در برابر اعمال رژیم ایران، خلأهای بسیار جدی را در سازماندهی جامعه ایجاد نموده بود. بطوریکه می‌توان گفت سیاست کورد در پراکتیک موجود این احزاب دچار بن‌بست گشته بود. گشایش و گذار از این بن‌بست، به راهکارهای نوینی نیاز داشت که نه با تکیه بر نیروهای خارجی، بلکه با مبارزه‌ای متکی به نیروی خود جامعه امکان‌پذیرگشت. علی‌رغم گذشت این همه سال از مبارزه و مقاومت، هر روز بیش از پیش کوردستان ملیتاریزه شده، شدت و خشونت نیز روبه فزونی نهاده. پژاک این خلا را در تمامی عرصه‌های مبارزاتی خود مدنظر قرار داده، از همان آغاز ظهورش، مرحله‌ی نوینی از حیات سیاسی – اجتماعی را برای جامعه‌ی شرق کوردستان رقم زد.

پژاک تهدیدی برای رژیم

موضع رژیم اشغالگر ایران، در برابر پژاک به عنوان تهدیدی بزرگ در برابر سیاست‌های غیر اخلاقی‌اش، همیشه موضع سرکوب و یورشی بی‌‌پروا بوده است. علت اساسی موضع ایران در برابر پژاک در شیوه‌ی نوین مبارزاتی پژاک و عدم ترجیح خط کلاسیک در برابر سیاست‌های خودمحورانه‌ی رژیم می‌باشد. فعالیت‌های پژاک تنها به برخی مناطق و حتی تنها به شرق کوردستان محدود نماند و از ماکو تا لرستان و همزمان بسیاری از شهرها و مناطق ایران تحت برنامه و اهداف مبارزاتی – سازمانی قرار گرفته‌‌اند. بازخورد این مبارزات نیز حضور، مشارکت و حتی شهادت رفقائی چند از ملت‌ها و آئین مختلف ایران در صفوف پژاک جای تامل دارد. آنچه تا کنون به عنوان عاملی بازدارنده سبب شکست احزاب پیشین در شرق کوردستان شده، این است که بخش اعظم نیرو و توان خود را بر علیه یکدیگر به کار بسته و در رسوا ساختن و تحقیر همدیگر کم نگذاشته‌اند. این در واقع سبب شده تا دشمن به ایجاد شکاف و گسست در میان احزاب پرداخته و نیروی فکری و فیزیکی آن‌ها را بر مسائل درون سازمانی متمرکز و فرسوده نماید. پژاک سیاست ملت دمکراتیک را مبنای مبارزات خود قرار داده و تمامی نیروی خود را بر دشمن خلق‌های ایران متمرکز نموده و با اعتقاد به اتحاد و اتفاق نظر با تمامی نیروهای اجتماعی ایران، همیشه دارای برنامه و راهکار جهت پیشبرد این مهم برآمده است.

حل مسئله‌ی کورد در ایران به روند پیشروی دمکراتیزاسیون در ایران بستگی دارد. زیرا حل مسئله‌ی کوردها منفک از چاره‌یابی مسائلی که گریبان خلق‌ها در سراسر ایران را گرفته و آن‌ها را در وضعیتی بحرانی گرفتار نموده، نبوده و نیست. مسئله‌ی دمکراسی، پایمال نمودن حقوق بشر، بحران محیط‌زیست، مسئله‌ی انکار هویت و عدم برابری تنها بخشی از مسائلی هستند که سراسر ایران را در برگرفته است. پس ما به عنوان پژاک نمی‌توانیم تنها به حل مسئله‌ی کورد اکتفا نمائیم. اتحاد خلق کورد با دیگر خلق‌های ایران، بنیان مبارزه‌ای مشترک در برابر رژیم موجود را در بر خواهد داشت. از همین‌رو پژاک تنها یک حزب کوردی نبوده و در عین حال مبارزه برای دمکراتیزه نمودن عرصه‌ی سیاست و نظام ایران را در برنامه‌ی خود دارد. رژیم ایران بر این مهم واقف است که مبارزه‌ی مشترک خلق‌ها در ایران، بزرگترین تهدید ممکن در برابر موجودیت‌اش خواهد بود. اگر نیروی خلق‌ها سازماندهی شود، هر رژیم دیکتاتوری مجبور به تحول در ساختار مدیریتی خود و یا فروپاشی است.

عناصر اساسی یک حزب

دست‌آوردهای پژاک همه در نتیجه‌ی مبارزات نزدیک به 20 سال کادرهای پیشاهنگ این حزب با روحیه‌ی فدائی در تمامی عرصه‌ها و شروط مبارزاتی کسب شده‌اند. هر تشکیلاتی اگر دارای کاردهای پیشاهنگی که تمامی حیات خود را وقف آزادی جامعه و تمامی خلق‌ها ننماید، نه موفق خواهد شد و نه هیچ دست‌آوردی به ارمغان خواهد آورد. البته خلق نیز با آگاهی از این واقعیت همیشه با مشارکت دلسوزانه‌ی خود، از مبارزات پژاک حمایت و صیانت بعمل آورده است. این واقعیات سبب گشته تا تمایز پژاک از دیگر احزاب به گونه‌ای مشخص و مشهود باشد. پیشاهنگانی چون شهید زیلان پپوله و شهید درسیم با فدا کردن جان خود در عرصه‌ی فعالیت‌های اجتماعی، شهدا شیرین، فرزاد، سوران، فرهاد و هیمن با اتحاد روحی که با رفیق مظلوم دوغان و کاوه‌ آهنگر در عرصه‌ی زندان با مقاومت، اعتقاد به پیروزی آزادی و اراده، به جامعه بویژه زنان و جوانان در ایران جسارت بخشیدند. شناخت و صیانت از مقاومت و مبارزه‌ی این شهدا هر روز رو به فزونی نهاده است. اگرچه این بدیل بهای گرانی در بر داشت، اما به مانیفست آزادی برای همرزمان این مبارزان و همچنین خلق مبدل گشت.

پژاک ملت‌گرائی، ارتجاع، دولت‌گرائی و جنسیت‌گرائی را رد کرده و در برابر ذهنیت بانی و مسبب این بیماری‌ها که سراسر نیروهای اجتماعی را با نابودی و انکار روبرو گردانیده، مبارزه‌ای مستمر می‌نماید. جنگیدن در برابر دشمن کافی نبوده، بلکه مبارزه با ذهنیتی که دشمن بر اساس آن اندیشه و روح جامعه را تسخیر نموده نیز بخش عمده‌ی جنگ می‌باشد. تشکیل یک دولت کوردی در طول تاریخ یکی از آرزوهای خلق کورد بود که تغییر دیدگاه رهبر آپو در پارادیم خود که جامعه به راحتی با این مسئله کنار نیامد. پ د ک در کوردستان نماینده‌ی ذهنیت مرتجع و کلاسیک دولت‌گرا که در برابر مبارزات آزادیخواهانه و خودمدیریتی کوردها، همچون تهدیدی نابودگر است، نقش ایفا می‌نماید.

موضوع آگاهی و مبارزه‌ی آزادی زن، محوریت تمامی سازماندهی‌ها و فعالیت‌های مبتنی بر اندیشه‌ها و فلسفه‌ی آپوئیستی را در بر دارد. زنان در جنگ و مبارزه‌ای بی‌امان در راه آزادی خود ارزش‌ها و دست‌آوردهای گرانبهائی را کسب نمودند که در انقلاب روژآوا زنان کورد پیشاهنگی این مبارزات را برای آزادی زنان در جهان بر عهده گرفتند. اکنون در شرق کوردستان نیز بر همین اساس زنان به شیوه‌ای عملی و روزآمد در تمامی عرصه‌های دفاعی، اجتماعی، ایدئولوژیکی، سیاسی و غیره به پیشاهنگی مبارزات و فعالیت‌ها می‌پردازند. در برابر ذهنیت جنسیت‌گرا در زمینه‌ی اراده و اصرار بر خودبودگی و موجودیت از ایستاری مصمم برخوردار است. زنان در تمامی انقلاب‌های جهان از روسیه، تا فرانسه و ایران از جایگاه تعیین‌ کننده‌ای در پیشروی انقلاب برخوردار بوده‌اند. اما پس از پیروزی هر انقلاب و پایان هر جنگی زنان دوباره به همان موقعیت اجتماعی همچون یک سرنوشت غیرقابل گذار، بازگردانده شده‌اند. ابراز نارضایتی دائمی زنان از چنین واقعیتی هرگز کافی نبوده و بایستی در کنار تمامی مبارزات، سازماندهی خودویژه‌‌ی زنان اصل غیرقابل گذار باشد. نیروهای دفاعی خودویژه‌ی زنان در شرق کوردستان و ایران برای بار نخست توسط پژاک شکل گرفت و زنان همزمان با حضور در تمامی عرصه و نهاد‌های مبارزاتی از جمله اجتماعی، سیاسی و ایدئولوژیکی، به صورت خودویژه و به موازات این‌ها، به سازماندهی خود پرداختند. کژار به عنوان نظامی دمکراتیک برای تمامی زنان ایرانی تشکیل شد و در همین راستا نیز تنظیمات خود را صورت بخشید. نیروهای دفاع از زنان ( ه پ ژ ) نیز در زمینه‌ی دفاع مشروع و ذاتی در تمامی شرق کوردستان به فعالیت و مبارزه می‌پردازد. زنان در تمامی عرصه‌های مبارزاتی به صورت متحد و مشترک با تکیه بر معیارهای ایدئولوژی رهائی زن به فعالیت در برابر ذهنیت مردسالار می‌پردازند. همانگونه که زنان با مشارکت و پیشاهنگی خود در میان نیروهای پژاک، این حزب را به یک حزب پیشاهنگ و مدرن در عرصه‌ی مبارزه در راه سوسیالیسم و دمکراسی مبدل نمودند، پژاک نیز با مبنا قرار دادن آزادی زنان مبارزات و فعالیت‌های خود را سازماندهی می‌نماید.

شهید شیرین به عنوان سمبل یک زن مبارز بر خط مقاومتی لیلا قاسم و رفیق سارا با مبارزه‌ی خود به زنان نیروی اراده و اعتمادبنفس بخشید. اکنون نیز رفیق زینب جلالیان بر همین مسیر به پیشاهنگ زنان کورد و ایرانی مبدل گشته، و زندان‌های ایران را که تحت یک سیاست جنگ ویژه، روانی و شکنجه اداره می‌شوند را به یکی از فعالترین عرصه‌های مبارزاتی و محل همبستگی و اتحاد تمامی زنان از ملیت و آئین‌های متفاوت متحول ساخت.

سیاست دمکراتیک بر مبنای خط سوم

در سالروز18مین از تاسیس پژاک ما به عنوان پژاک و کودار طی پروژه و برنامه‌های مشترکی در راستای دمکراتیزه کردن ایران در صدد ارتقای مبارزات و فعالیت‌های خود برآمده‌ایم. پژاک با گذشت 10 سال از مبارزات خود، زمینه‌ی ایجاد نظام کنفدرالیسم دمکراتیک در شرق کوردستان و ایران را فراهم نمود. از سال 2014 به بعد به عنوان حزب پیشاهنگ به ایفای نقش در پیشبرد سیاست دمکراتیک و چاره‌یابی مسئله‌ی کورد در شرق کوردستان و ایران درون ساختار جامعه‌ی آزاد و دمکراتیک شرق کوردستان ( کودار ) پرداخت. در همین راستا نیز طی چندین پروژه – برنامه، دکلراسیون و نقشه راه جهت شرق کوردستان و ایران به اطلاع عموم رسانیده و تا سطح مشخصی نیز می‌توان گفت، دست‌آورد و موفقیت‌های قابل ذکری را در اینباره کسب نموده‌ایم. می‌توان براحتی گفت نحوه‌ی قیام، نارضایتی‌ها، مطالبات و مبارزات خلق‌ها طی سالهای اخیر در شرق کوردستان و ایران از این پروژه و برنامه‌ها الهام و تاثیر گرفته‌اند. تنها میدان و عرصه‌ا‌ی که از نظر رژیم ضد دمکراسی ایران امن بود، زندان‌ها بودند، که تمامی عملکردها و نظام شکنجه‌گر حاکم بر زندان نیز برملا گشت و به جبهه‌ای نیرومند و وسیع در زمینه‌ی مبارزه بر علیه رژیم مبدل گشت. پژاک طی 18 سال مبارزات انقلابی خود، در هر جا که لازم دیده جنگی سخت براه برده و انتقام شهیدان و خلق را از دشمن گرفت و در عرصه‌ی سیاست نیز، از طریق کادرهای پیشاهنگ خود، سیاست دولت‌گرا را ضعیف و پوچ گرداند. سال پیش‌روی را نیز به سالی پر از مبارزه جهت حفظ و ارتقای دست‌آوردهای شهدا و خلق‌ها، اختصاص داده و گام‌های نخستین آن را با ایمان به پیروزی آزادی، مصمم و با اراده برداشته است. ما در صددیم تا سال نو با کارزار زمان آزادی جسمانی رهبر آپو فرارسیده و همچنین نه به اعدام، آری به دمکراسی، مبارزات جبهه‌ی خلق‌ها و زنان در ایران را توسعه بخشیده و به پیروزی برسانیم.


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

نگارش تاریخ پژاک و درک‌پذیری ماهیت حزب


✍ رامین گارا

🆔 @GozarDemocratic‌

نگارش تاریخ پژاک و درک‌پذیری ماهیت حزب


✍ رامین گارا

تاریخ مفهومی است که امروز زمان گذشته و حال را به هم پیوند داده و تمدیدات زمان آینده برای پشیوازی از جامعه را مهیا می‌گرداند. علم به رویدادهای مادی و معنوی و دستاوردهای کل تاریخ یک خلق می‌باشد که بدان هویت می‌بخشد و از آن خلق به یادگار می‌ماند. همه رخدادهای فرهنگی، طبیعی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و انواع ریدادهای حوزه‌های فکری و عملی انسان را شامل می‌شود. بدون تاریخ درک به پدیده‌های ناشی از رفتارهای بشر غیرممکن است. تاریخ بر معرفت انسان و جامعه می‌افزاید. بدون تاریخ و شناخت از آن، نمی‌توان یک خلق را شناخت و هویت ویژه برای او قایل شد. تاریخ پژاک هم از این حیث، معرفت به موجودیت پژاک است. کتاب «تاریخ پژاک» نیز تلاشی است در راستای ایجاد یک «منبع مکتوب» برای جامعه امروز و آیندگان تا بر بنیان آن به قضاوت عادلانه بنشینند. موجودیت پژاک در قالب زمانی ـ مکانی قرن بیست‌ویکم با نگارش تاریخ آن، بصورت یک حافظه دایمی درمی‌آید. تاریخ پژاک هم بخشی از حافظه خلق کورد در شرق کوردستان می‌باشد. تاریخ صرفا نقل وقایع گذشته نه بلکه محسوس‌نمودن معرفت‌های مربوط به همه پدیدارها و هستنده‌ها است. از این حیث، موجودیت پژاک هم با برخورداری از تاریخ مکتوب بصورت نسبی قابل‌حس گردانده می‌شود. هر خلقی ناچار است برای خودسازی و شناخت خود و نیز برساخت هویت خودویژه، نیاز به نظم‌بخشی به اطلاعات تاریخی خود را برآورده سازد. از این روی فرهنگ یک خلق شناخته می‌شود و اقدامات لازم برای حفظ آن نیز انجام می‌گیرد. تاریخ پژاک کاری می‌کند که اگرچه وقایع و رخدادها به لحاظ زمانی گذشته باشند، اما امروز با بازخوانی مجدد، گفتمان‌های مکرر جهت تنظیم رفتارهای حال و آتی ایجاد نماید. بالاخص که حزب حیات آزاد کردستان(پژاک) دارای دشمنی بزرگ چون دیکتاتوری رژیم ایران است و به نسبت حاکمیت ضاله نظام سرمایه‌داری در سراسر جهان، رقبای خصومت‌طلبی نیز می‌توانند هر آن ظهور کرده و در قالب‌های کوچک و بزرگ و یا ضعیف و قوی به خصومت‌ورزی دست‌ زنند. همه اینها در دوران یک انقلاب خلقی ممکن است. بنابراین نگارش تاریخ پژاک راهکاری علمی و عملی برای جلوگیری از اقدامات دشمن است که مدام می‌کوشد به سیاه‌نمایی علیه پژاک دست بزند.

از سال ۲۰۰۴ که پژاک تأسیس شده، دشمن می‌کوشد تأویل‌ها و تفسیرهایی غلط و عوامفریبانه از موجودیت و تاریخ پژاک به افکار عمومی ارایه دهد تا بتواند از آن بهره‌برداری ظالمانه و قدرت‌طلبانه نماید. در این روند، دشمن به حقیقت و حقیقت‌سازی ذره‌ای ارزش نمی‌دهد و تمام فکرش را بر سیاه‌نمایی و پاکسازی کامل متمرکز می‌سازد. بنابراین نگارش تاریخ پژاک هم شیوه‌ای روشنفکرانه و علمی برای مقابله با پروپاگاندای خصمانه دشمن و رقبا می‌باشد. دستگاه طویل و عریض رسانه‌ای و تبلیغاتی دشمنی چون رژیم اشغالگر ایران آنچنان با بهره‌گیری کلان و زیاده‌روانه از امکانات مادی برای ضدیت با پژاک استفاده می‌کند که در کنار تلاش‌های ارتش و سپاه پاسداران اشغالگر ایران یک جبهه خاص را همیشه تشکیل داده. از این رو نگارش تاریخ پژاک نوعی «دفاع مشروع اندیشه‌محور» در بعد پراکسیس و رفتار فکری و منطقی است. اینگونه از تلاش دشمن برای ارائه یک چهره متفاوت و دروغین از پژاک، جلوگیری می‌شود.

این بود که پس از گذشته ۱۷ سال از تأسیس پژاک، نیاز مبرم بود که تاریخ آن بعنوان اقدامی خودحفاظتی مشروع و طبیعی نگاشته شود. لذا جلوی خیلی از پروپاگانداهای مخرب دشمن گرفته شده.

رویکرد نگارش هم طوری است که در سبک آن، به خودانتقادی اولویت داده شود تا انتقاد. خودانتقادی‌ای که به دیالکتیک نوگرایی در موجودیت پژاک و پیشرفت مکرر مادی و معنوی کمک نماید. پس از این منظر هراسی هم به دل راه داده نشده. حذر از رویکردهای شوونیستی و فاشیستی و نیز اندیشه‌های ملی‌گرایانه و پوزیتیویستی هم یکی از خصایص بارز تاریخ پژاک است تا رویکرد پارادایمی دموکراتیک آن را بخوبی برای خواننده و آیندگان نشان دهد. طوری که هم «استراتژی، برنامه و تاکتیک‌های مرحله» نمایانده شده و هم بر کمبودها و نیز نقاط قوت آن دست گذاشته شده است. به دلیل اینکه داشتن تاریخ مکتوب یکی از ضروریات مبارزه‌گری برای یک حزب است، این امر همچو یک نیاز خود را نمایاند. تاریخ به مثابه بخشی از تفسیرات جامعه‌شناختی به یک حزب و سازمان کمک می‌کند که در منهج پرمخاطره تکوین حزبی بتواند سرفراز عمل نماید. تکوین حزبی می‌تواند ماهیت یک حزب را در چارچوب تاریخ نگارشی آن برجسته گرداند. مطلوب پژاک در زمینه تکوین حزبی و پارادایمی، نیازی بود که قطعا لازم بود خلق کورد و جویندگان هویت پژاک از آن مطلع گردند. خواننده با خواندن تاریخ پژاک هم از سیر تکوین حزبی و معایب و نقایص آن و هم از سیر رشد پارادایمی مطلع می‌گردد. در تاریخ ملت کورد تنها جنبش آپویی توانسته به‌ عینه مطابق اصول تکوین حزبی عمل کند.

مابقی احزاب به دلیل نبود پارادایم خاص و مستقل خویش، حتی به آن مسیر گذری هم نکرده‌اند. این نشان می‌دهد که حزب‌بودن و تکوین حزبی چه‌میزان خطیر است. رویدادهای سیاسی و نظامی پژاک از بدو تأسیس تا به امروز نمی‌توانست کلیتی از محتوای موجودیت پژاک را به دست بدهد. زیرا عملی‌ کردن پارادایم از حیث نظری و عملی در همه ابعاد سیاسی، نظامی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، ایدئولوژی و غیره نمو می‌یابد. همینها نیز هرکدام چهره‌ای خاص از پژاک را در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت، میان‌مدت و طولانی مدت نشان ‌می‌دهند. برای اینکه در هر دوره از عمر پژاک نیز چهره پژاک مطابق نگرش علمی و منطقی درک گردد و جلوی تخریبات دشمن گرفته شود، نگارش پژاک یک پاسخگویی بجا از آب درآمد. زیرا به تفسیرات غرض‌ورزانه، غلط و خودپرداخته برخی عوامل و اشخاص پایان داد. حتی نشان داده شده که پژاک و خلق کورد صرفا یک دشمن واحد ندارند، بلکه همه دولت‌هایی که اشغالگر کردستان هستند و نیز بسیاری هژمونی‌های جهانی از در خصومت درمی‌آیند. این خصیصه هژمونی سرمایه‌داری جهانی است. مقابله نظری و فکری در کنار بعد عملی مبارزه به همین خاطر یک التزام عملی گشت. زیرا مسئله کورد در هر چهار بخش کوردستان در بعد جهانی خاص است و به نسبت همان موقعیت نیز پژاک نمی‌توانست دشمنانی خارج از ایران و شرق کوردستان نداشته باشد. خصومت‌های فاشیسم ترکیه در سال‌های گذشته علیه پژاک آشکارا مشاهده شد. لذا تبیین و تفسیر این رفتار دشمن برای درک کلیت چهاربخش کوردستان و کل ملت کورد که به سرنوشت پژاک گره خورده، در نگارش تاریخ پژاک یک ضرورت انکارناپذیر شد. این بود که نوعی جامعیت در پرداخت به موضوعات ورای حوزه ایران و شرق کوردستان انجام گرفت. پژاک از بدو پیدایش با موضوع کلیت مسئله کورد روبرو شد نه صرفا موجودیت خلق شرق کوردستان. هرچند برای آن بخش مبارزه می‌کند، اما با این وجود، دشمنی چون ترکیه ساکت ننشسته و واکنش خصمانه برای نابودی کامل از خود نشان دادند. این نوع از درگیرشدن با قضایای فراتر از چارچوب‌های ایران و شرق کوردستان، فرایندی است که دشمنان هرچهاربخش کوردستان به وجود آورده‌اند.

همچنین باید توجه داشت که امروز در عصر گلوبالیزاسیون نظام سرمایه‌داری، چهاربخش کوردستان به مرکز جنگ جهانی سوم مبدل شده‌اند و هیچ حزبی کوردی و خاورمیانه‌ای نیست که یک دشمن جهانی نداشته باشد و یا یک هژمونی جهانی آن را تشکیل نداده باشد، اما چون پژاک زیر بار سلطه هژمونی منطقه‌ای و جهانی نرفته، با خصومت‌های زیادی روبرو شده و دیده‌ایم که هر حزبی اگر زیر سلطه هژمونی آمریکا و اروپا نرود، تنبیه می‌گردد. پژاک در تاریخ مکتوب خود صراحتا بیان کرده که روی پای خود ایستاده، به هیچ قدرت و دولتی متکی نیست و تنها به خلق کورد و کوهستان‌های آزاد پشت می‌بندد. لازم بود خواننده بداند که از کنگره تأسیس گرفته تا به امروز پژاک دارای چه ماهیت، عملکرد و اندیشه‌ای بوده و هست و فراسوی زمانی و مکانی آینده وی چه افقی را نشان می‌دهد. به همین دلیل شناساندن پژاک از جنبه‌های ایدئولوژیک، سیاسی، نظامی و پارادایمی حق خوانندگان تاریخ آن تشخیص داده شد. بایستی روند تکوین حزبی پژاک در آن منهج دیالکتیک را در نحوه نگارش تاریخ آن می‌نمایاندیم. بازگویی صرف رویدادهای پریودیک هم کافی نبود، بنابراین با اعتقاد به اینکه یک روش تاریخ‌نگاری صحیح تاریخ‌نگاری تحلیلی و تفسیرپردازانه مطابق اندیشه‌ای جامعه‌شناختی رهبر اوجالان است، سبک تفسیرپردازی آن را نیز انتخاب نمودیم. گویا این سبک برای شناساندن خلق کورد و احزاب آن به جهانیان و نیز قابل‌حس نمودن درد مشترک همه بخش‌های کوردستان بجا بود. اینجا، مقوله حیاتی، پیونددادن هستی پژاک در معاصر به تبار و ریشه اصیل تاریخی خود و ملت کورد بود. هر حزب و ملتی هم به بنیان‌های نظری قوی در تاریخ هزاران ساله خود نیاز دارد تا با استخراج آن از حافظه تاریخی، آن را به حالت برنامه عملی امروز درآورد. این رویکرد جنبش آپویی توانسته نوعی دوباره‌زیستن را مطابق فرهنگ تاریخی کورد متحقق گرداند. به همین دلیل گذشته از تبارشناسی تاریخی پژاک و ملت کورد، پیوند تاریخی گسست‌ناپذیر کوردها و ملل ایران و کردستان که دارای رابطه عمیق هزاران ساله هستند، از تیررس دید ژرف معنی خارج گردانده نشد و بخش اول به تشریح و تفویض به حق به این موضوع اختصاص یافته. یعنی پرداخت به تاریخ نوسنگی تا دوران معاصر. در بخش دوم کتاب به تاریخ پرفراز و نشیب مملو از رنج‌ها و مشقت‌های احزاب معاصر کورد پرداخته شده تا نشان داده شود که ارتباط تنگاتنگی میان پژاک و تجارب تاریخی معاصر از منظر پارادایمیک وجود دارد. پس جوانه‌های اولیه پژاک در بستر بهشت‌آسای جنبش آپوئیستی که مقطع ظهور آپوئیسم تا سال ۲۰۰۴، زمان تأسیس پژاک را دربرمی‌گیرد، بصورت بستر رشد نمایانده شده.

در سایر بخش‌ها به منهج‌های عملکردهای سیاسی، ایدئولوژیک و فعالیت فرهنگی پژاک در سه مرحله تکوین حزبی پرداخته شده که گاه‌گداری به بسترهای منطقه‌ای و جهانی تأثیرگذاری سیاسی بویژه که در دوره جنگ جهانی سوم قراردارد، نقبی زده و گذری نموده‌ایم تا در هزارتوهای رخدادهای ایران، کردستان و جهان، لایه‌های تکان‌خورده شرق کوردستان نموداری شفاف جهت مختصات شناخت بدست دهند.

پارادایم پژاک، ارتباط ایدئولوژی انعطاف‌پذیر آن با اندیشه‌ها و موجودیت‌های منطقه‌ای ـ جهانی را برقرار ساخته که به یمن این دیالکتیک پیوسته‌متغیر، امروزه در مرحله سوم تکوین حزبی قراردارد و با قدرت به پیش‌می‌تازد. در کل سعی شده که استراتژی، برنامه و تاکتیک‌های پژاک نیز در خلال رویدادهای تاریخ آن از بدو تأسیس، بدست داده شود.

با این خصال، نحوه نگارش تاریخ پژاک نوعی تصویر روان و گویا از ضرورت تاریخی تکوین او را به نمایش درآورده و شناخت‌های لازم را بدست می‌دهد. پس لازم دانسته که از تاریخ و علم تاریخ نیز به ‌مثابه وسیله‌ای هدفمند و کارا برای روشن‌ساختن مسیر مبارزاتی خود استفاده نماید و از آن چراغی روشنگر راه برسازد.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

چرخش سیاست راهبردی ترکیه بر ضد ایران

✍ رامیار زانا – عضو مطبوعات پژاک


🆔 @GozarDemocratic‌

چرخش سیاست راهبردی ترکیه بر ضد ایران

✍ رامیار زانا – عضو مطبوعات پژاک


چرخش سیاست راهبردی ترکیه بر ضد ایران با گرایش مجدد به جانب اسراییل و آمریکا در برهه حساس کنونی خاورمیانه خاصه پس از کاهش شدید محدودیت اردوغان و حزبش نزد افکار عمومی ترکیه و آغاز بحران‌های کمرشکن اقتصادی، تأمل‌برانگیز است. بررسی تحولات اخیر پس از جنگ اوکراین و اینکه ترکیه کدام سمت‌وسوی دیپلماتیک و سیاسی ـ امنیتی را در قبال ایران انتخاب نموده، راهبردهای ضدایرانی آن کشور را نمایان خواهد ساخت.

اتخاذ مواضع صریح آنکارا با دورشدن بیش از پیش از ایران و پناه‌بردن مجدد به آمریکا و اسراییل کیفیت یک سناریوی متفاوت بر ضد تهران را پیش‌رویمان می‌گذارد. پیش از هر چیز، رسانه‌های دولتی و خصوصی ترکیه در روزهای اخیر بشدت بر ضد منافع ایران قلم‌فرسایی می‌کنند و بحران‌های جنگ‌افروزانه خاورمیانه از جانب ایران را شدیدا محکوم می‌نمایند. مبرهن است که آنکارا کاملا مخالف احیای برجام است زیرا با آسودن ایران در منطقه، با فراخ‌بالی به تقویت گروه‌های مسلح نیابتی خود در عراق، سوریه و سایر کشورهای همجوار اقدام خواهد کرد که به زیان منافع توسعه‌طلبانه منطقه‌ای ترکیه است.

نزدیک‌شدن مجدد ترکیه به اسراییل، ائتلاف عربی اسراییلی و آمریکا معادلات سیاسی و دیپلماتیک را تا حد زیادی تغییر داده. می‌رود که برهه‌ای تنازعی و تنش‌زا میان ایران و ترکیه از سرگرفته شود ولی نباید از یاد ببریم که با وجود همه خصومت‌هایشان علیه یکدیگر اما کماکان در زمینه مسئله کورد با هم همکاری خواهند داشت. وقتی رئیس‌جمهور اسراییل هفته گذشته به ترکیه سفر کرد، اردوغان سفر خود به تهران را تعلیق نمود. حتی متعاقب آن، اردوغان حمله جوانان فلسطینی به اسراییلی‌ها را محکوم نمود. از طرف دیگر، مدتی است هم‌پیمانی ترکیه با اسراییل و آذربایجان یک جبهه دیگر علیه ایران را تشکیل داده. تهاجم رسانه‌های ترکیه با تهاجم رسانه‌های اسراییلی به ایران نیز همزمان شد که خشم مقامات جمهوری ولایی را برانگیخت.

همچنین آنکارا بشدت مخالف حضور ایران در عراق و سوریه است و قصد دارد حضور نظامی در شمال عراق و سوریه را تحت نام عملیات برون‌مرزی به تعبیر خود «علیه تروریسم» را گسترش دهد. اگرچه این عملیات‌ها را اساسا به بهانه حضور جنبش آپویی و کوردها انجام می‌دهد، اما بخشی از آن نیز برای سیطره بر حاکمیت عراق و اقلیم جنوب کردستان در رقابت قدرت‌طلبانه با ایران است. رقابت در زمینه ساخت پهپاد و موشک و تشکیل گروه‌های مسلح نیابتی سوری و عراقی جزو راهبردهای هر دو کشور در جریان خصومت‌ورزی مداوم است. حتی ترکیه از مقوله آب بعنوان یک حربه بزرگ علیه ایران و کشورهای عربی استفاده نظامی – سیاسی می‌کند که موجب اعتراضات شدید ایران در برهه اخیر شده چراکه از رود ارس تا خوزستان ایران را تحت تأثیر عواقب مخرب محیط‌زیستی آن قرارمی‌دهد.

ترکیه اخیرا می‌کوشد آمریکا و اسراییل را علیه ایران تحریک و تهییج کند و حتی به کشورهای حوزه خلیج فارس بویژه عربستان نزدیک‌تر می‌شود. در مرحله پس از برقراری روابط با اسراییل و آمریکا، نزدیکی بیش از پیش به کشورهای عرب متخاصم با ایران و استفاده از ظرفیت‌ سرمایه‌گذاری اقتصادی آنها راهبرد ترکیه را تشکیل می‌دهد. چه‌بسا نام ترکیه در مسئله حمله موشکی ایران به هولیر در کنار اسراییل هم آمده. تحت امرخود درآوردن گروه‌های مسلح و احزاب عراقی و نیز جنگ‌انداختن بر منابع انرژی نفت و گاز عراق و اقلیم کوردستان رقابت میان تهران و آنکارا را خصومت‌طلبانه‌تر ساخته است. حتی مقوله تصاحب پست ریاست‌جمهوری عراق موضوع رقابت تنازعی میان هر دو کشور با دستاویزقراردادن گروه‌های شیعی از جانب ایران و جریان حزب پ.د.ک و بلوک سنی عراق گشته است. بنابراین می‌رود که یک فاز تنازعی شدید از حیث رویارویی گروه‌های نیابتی ایران و ترکیه در مناطق مختلف عراق و سوریه شکل‌گیرد. حمله راکتی گروه‌هایی از حشدشعبی به پایگاه ارتش ترکیه در زیلکان و جدیدا تحرکات پهپادی ترکیه علیه برخی مقرهای حشدشعبی در استان نینوا حکایت از تشدید خصومت‌ها میان ایران و ترکیه دارد. از سویی ترکیه درصدد است از پتانسیل خصومت‌ورزی آذربایجان، اسراییل، آمریکا و کشورهای ائتلاف عربی با نزدیک‌شدن مجدد به ناتو، علیه ایران استفاده بهینه نماید تا فرصت را از دست ندهد. از دیگرسو آمریکا و اسراییل همراه با هم‌پیمانان عربی شدیدا به وجود ارتش ترکیه برای مواجه نظامی و سیاسی با ایران و عقب‌راندن سپاه قدس به داخل مرزهایش نیاز مبرم دارند. بنابراین دوره هم‌پیمانی‌های تاکتیکی ترکیه و ایران که در حوزه مناطق شمال و غرب عراق و سوریه علیه جنبش آپویی در درجه اول و نیز در هنگام رفراندوم اقلیم کردستان در ۲۰۱۷ در درجه دوم به اوج رسیده بود، به‌سر آمده.

مرحله نوین با بحرانی‌تر شدن اوضاع ترکیه و تمایل مجدد به طرح دوستی با ناتو ترکیه‌ای متخاصم بر ضد ایران را شکل داده‌است.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

#تکمیلی
🔹حمله هوایی و زمینی شدید ترکیه به زاپ

🔻بمباران شدید و حمله زمینی ارتش متجاوز ترکیه به عرصه زاپ ادامه دارد.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/3ryAd5w

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | توئیتر | ارتباط با ما

شبیخون گریلایی در نزدیکی شکفتا برینداران زاپ؛ ٨ اشغالگر به هلاکت رسیدند

اشغالگران ترک مستقر در منطقه شکفتا برینداران از سوی گریلاهای ه.پ.گ منکوب شدند. در این عملیات ٨ اشغالگر کشته شدند.


ارتش اشغالگر ترک یکبار دیگر درصدد هلی‌برد نظامیان خود به منطقه شکفتا برینداران عرصه زاپ برآمد که با پاسخ کوبنده گریلاهای کورد مواجه شد.

در حالی که هلیکوپترهای ارتش ترک پس از فرود نظامیان از منطقه دور شده بودند، سربازان اشغالگر ترک در محاصره نیروهای گریلا قرار گرفتند.

اشغالگرانی که در محاصره گریلاهای کوردستان قرار گرفتند با ضربات سهمگین روبرو شدند. ٨ اشغالگر به هلاکت رسیدند.

مرکز اطلاع‌رسانی ه.پ.گ در اطلاعیه‌ای اعلام کرد که اشغالگران تحت کنترل نیروهای گریلا قرار دارند.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

مبارزه گریلا و خلق‌کورد علیه ارتش اشغالگر ترکیه حکم جنگ فینال را دارد

✍ آزاد موکری – عضو مطبوعات پژاک



آغاز حملات اشغالگرانه ترکیه با هدف اشغال اقلیم جنوب کوردستان طی یک عملیات جدید و گسترده‌تر، دور از انتظار نبود. چند روز قبل از این حملات تجاوزگرانه، مسرور بارزانی در رأس هیأتی به آنکارا سفر کرد و وانمود کردند که برای گفتگو بر سر مسایلی چون انتقال گاز اقلیم و روابط اقتصادی عزم سفر کرده‌اند. این درحالی است که اکثر رسانه‌های کوردی همراه با رسانه‌های معتبر خارجی همچو المانیتور اخباری مبنی بر گفتگوی دوجانبه مسرور بارزانی با اردوغان برای تدارک حمله اشغالگرانه به مواضع گریلاهای ه.پ.گ منتشرکردند. به مجرد سفر بارزانی، اکثریت افکار عمومی آگاه هرچهار بخش کوردستان بر اهداف مزدورانه این سفر بارزانی واقف شده و در خصوص عواقب میهن‌فروشانه آن هشدار دادند.

سفر بارزانی و سناریوی اشغالگری

در درجه نخست، دیدار بارزانی با اردوغان و هاکان فیدان زیر پوشش گمراه‌کننده مسایل اقتصادی و تجاری همچو مقوله انتقال گاز اقلیم کوردستان به اروپا انجام گرفت. در همان ساعات حملات هوایی ارتش متجاوز ترکیه به مواضع گریلاهای مبارز و انقلابی آغاز شد. مسئله جالب توجه این است که برخلاف داعیه‌های واهی و عوامفریب هیأت حزب دموکرات، دیدار با اردوغان در درجه اول فقط برای گفتگو بر سر سناریوی آغاز یک عملیات جدید علیه حزب کارگران کردستان بود اگرنه هاکان فیدان، رئیس سازمان اطلاعاتی میت ترکیه چرا باید در یک دیداری که برای گفتگو بر سر مقوله انتقال گاز است، شرکت کند!!!

احداث پایگاه نظامی و اشغال بیشتر

محور اصلی گفتگوها این بوده که ارتش و دولت اشغالگر ترکیه در مناطق شلازه، بامرنی و آمیدی در عمق خاک اقلیم جنوب کوردستان چند پایگاه نظامی جدید را به بهانه آغاز عملیات نظامی، بسازند. همچنین در پشت جبهه حملات اشغالگرانه، نقش نیروهای پیشمرگ حزب پ.د.ک و گروه مزدور موسوم به «پیشمرگه روژ» چه خواهد بود. تمامی این نقش‌ها و مسئولیت‌های لجستیکی و پشتیبانی آن نیروها در نشست با اردوغان تعیین شده‌اند.

تفاوت حملات جدید ترکیه علیه مناطق زاب، متینا، آواشین و باسیا که جزو «مناطق حفاظتی مدیا» تحت کنترل گریلاهای ه.پ.گ می‌باشند، احداث  پایگاه‌های نظامی جدید ارتش ترکیه در عمق خاک اقلیم کوردستان در مناطق تحت کنترل حزب پ.د.ک است و از آن پایگاه‌ها هلیکوپترها به هوا برخاسته و نیروهای زمینی با تدارکات گسترده لجستیکی با همکاری نیروهای پیشمرگ و پاراستن پ.د.ک از مناطق شلادزه، بامرنی و آمیدیه به مواضع گریلا حمله می‌کنند. اینها اثبات می‌کند که مقاصد پلید ترکیه و پ.د.ک اینبار بسیار متفاوت و گسترده‌تر از فازهای قبلی حملات است.

تفرقه میان کوردها

یکی دیگر از اهداف عملیات برون‌مرزی ارتش اشغالگر ترکیه، تبدیل حزب پ.د.ک به سرسپرده‌‌ترین عنصر مزدور برای حاکمیت بر اوضاع سیاسی، اقتصادی و نظامی در سراسر عراق است. همچنین با این مزدورسازی قصد دارد میان نیروها و احزاب کورد تفرقه بیشتر ایجاد کند و با یک تیر چند نشان بزند. به همین دلیل از موضع قدرت برخورد می‌کند و تمامی نقاط ضعف حزب پ.د.ک را برای اهداف پلید خود به خدمت می‌گیرد. این رویداد باعث منفورترشدن حزب پ.د.ک نزد افکار عمومی چهاربخش کوردستان می‌شود.

فوق‌بحران در ترکیه و هراس از فروپاشی

یکی از مسایل جالب‌توجه، وضعیت متفاوت ترکیه نسبت به سال گذشته است. امسال ترکیه در یک وضعیت اقتصادی فوق‌بحرانی و اسفبار قراردارد و بویژه پس از تداوم حملات برون‌مرزی ارتش اشغالگر آن کشور بودجه‌ای هنگفت صرف جنگ بی‌نتیجه علیه نیروی ه.پ.گ شده و اخیرا با آغاز جنگ اوکراین، اقتصاد ترکیه دچار شوک ویرانگر شده است. بنابراین باتوجه به این وضعیت وخیم اقتصاد و سیاست روبه فروپاشی ترکیه، اردوغان و دولتش حق تخصیص بودجه هنگفت برای یک جنگ بیهوده آن هم تجاوزگرانه را نداشتند، اما چرا اردوغان تصمیم به چنین خفتی گرفته است؟ مسئله اساسی نگرانی اردوغان نسبت به انتخابات آینده و هراس از شکست مفتضحانه خود است. سالهاست اردوغان مشروعیت و محبوبیت خود را از کف داده ولی با تشدید جنگ درصدد بهانه‌تراشی داخلی و به تعبیر خود ایجاد امنیت ملی دروغین، درصدد ابقای بر سر قدرت است. اگر اردوغان انتخابات را ببازد، بی‌شک بخاطر جنایات بی‌شمارش محاکمه داخلی و خارجی خواهد شد. او که گوی سبقت را از هیتلر و فاشیسم ربوده، تنها راه را تداوم جنگ می‌داند تا افکار عمومی ترکیه را فریب دهد و صداهای ناراضی و مخالف داخلی را خفه کند. سال آینده انتخابات ترکیه برگزار خواهد شد و همه‌ نظرسنجی‌ها و صدای مردم خبر از سقوط مرگبار اردوغان می‌دهند بنابراین این آخرین جنگ هوسبازانه و عوامفریبانه ارتش اشغالگر ترکیه و اردوغان خواهد بود.شکست اردوغان به معنای شکست بارزانی هم خواهدبود.

جنگ علیه همه خلق کورد

جنگ اشغالگرانه ترکیه کمافی‌سابق در سه بخش شمال، جنوب و روژاوای کوردستان بطور همزمان ادامه دارد. حملات ترکیه به مناطق روژاوای کوردستان همزمان با حمله به مناطق گریلا آغاز شده است. بویژه مناطق شمال حسکه، زرگان و تل‌تمر را شدیدا بمباران کرده است. این اشغالگری علیه همه کوردستان و تمامی خلق کورد انجام می‌گیرد و اردوغان آن را آخرین فرصت هوسبازانه خود قبل از فرارسیدن انتخابات سال ۲۰۲۳ می‌داند. وضعیت جهانی و منطقه‌ای هم بیشتر از گفتگوهای مسالمت‌آمیز، وقوع درگیری‌های پراکنده جنگ جهانی سوم است که از اوکراین تا کوردستان، افغانستان، فلسطین و یمن ادامه دارد و می‌رود که در آفریقا بویژه میان مراکش و الجزایر وارد فاز خطرناک‌تری شود. هژمونی جهانی سالهاست به ترکیه چراغ‌سبز نشان داده‌اند و بدون اجازه آمریکا و متحدانش ترکیه قادر به انجام هیچ عملیات نظامی برون‌مرزی نیست.

پشتیبانی خلق کورد

این جنگ جنگ بودونبود برای فقط گریلا نه که برای همه خلق کورد است. خطر تجاوزات اردوغان و ترکیه برای اشغال کامل روژاوا و اقلیم جنوب کوردستان با هدف احیای امپراتوری عثمانی بدست جریان اخوان‌المسلمینی او، ایجاب می‌کند که خلقمان همچو نیروی پشتیبان مبارزه گریلا نقش اساسی خود در چارچوب «جنگ انقلابی خلق» برای تعیین دموکراتیک و برحق سرنوشت خویش را ایفا نماید. شکست اردوغان و ارتش ترکیه در این جنگ سرنوشت‌ساز، دست کوردستان و خلق کورد نزد افکار عمومی منطقه و جهان را قوی‌تر خواهدساخت. پیروزی در این فاز از جنگ برای گریلا پیروزی در جنگ فینال محسوب می‌گردد و همه خلق کورد را مرهون فواید خود خواهد ساخت.

pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

🔹 تکمیلی | حمله رژیم اشغالگر ترک به زاپ و آواشین؛ به هلاکت رسیدن ٢٨ متجاوز، اصابت راکت به ٢ هلی‌کوپتر

🔻رژیم متجاوز ترکیه حمله زمینی و هوایی گسترده به زاپ و آواشین را ادامه می‌دهد. ه.پ.گ اعلام کرد که تاکنون ٢٨ اشغالگر کشته، ٩ اشغالگر زخمی و ٢ هلی‌کوپتر مورد اصابت قرار گرفته‌اند.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/3Mh6arb

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | توئیتر | ارتباط با ما

زاگرۆس هیوا، وتەبێژی كۆما جڤاكێن كوردستان(كەجەكە) بۆ هاوڵاتی:


وتەبێژی كۆماجڤاكێن كوردستان(كەجەكە) لەبارەی داگیركاری و ئۆپەراسێونەكەی دەوڵەتی توركیا بەهاوبەشی پارتی زانیاری نوێ ئاشكرا دەكات و دەڵێت:" ئەو هێزانەی بەرانبەر گەریلا جوڵەیان پێكراوە هێزی زێرڤانی و گوڵان و هێزی (چەتەی رۆژ)ن، ئەو هێزانە لەبەرانبەر گەریلا دادەنێت، ئەو هەرێمانەی گەریلای لێیەو شەر دەكات بەو هێزانە گەمارۆی دەدات".



🆔 @GozarDemocratic‌

پارتی هێزی جوڵاندووە بۆ گەمارۆخستنە سەر گەریلا


زاگرۆس هیوا، وتەبێژی كۆما جڤاكێن كوردستان(كەجەكە) بۆ هاوڵاتی:


وتەبێژی كۆماجڤاكێن كوردستان(كەجەكە) لەبارەی داگیركاری و ئۆپەراسێونەكەی دەوڵەتی توركیا بەهاوبەشی پارتی زانیاری نوێ ئاشكرا دەكات و دەڵێت:" ئەو هێزانەی بەرانبەر گەریلا جوڵەیان پێكراوە هێزی زێرڤانی و گوڵان و هێزی (چەتەی رۆژ)ن، ئەو هێزانە لەبەرانبەر گەریلا دادەنێت، ئەو هەرێمانەی گەریلای لێیەو شەر دەكات بەو هێزانە گەمارۆی دەدات".


زاگرۆس هیوا، وتەبێژی كۆماجڤاكێن كوردستان(كەجەكە) لەم چاوپێكەوتنەیدا لەگەڵ هاوڵاتی لەبارەی مەترسی پێكدادانی هێزەكانی پارتی و گەریلا،دەشڵێت:" ئێستا پارتی هەم بە چاوپێكەوتنی ئەردۆغان و مەسرور بارزانی، هەروەها ئیزنی داوە لە بامەرنێ و ئامێدی هەیكۆپتەر هەڵسێت و جوڵە پێكردنی هێزە چەكدارەكانی خۆی بەرەو شیلادزێ و دێرەلووك وا دیارە پارتی دەیەوێت شەرێكی وا بكات".

هاوكات، وتەبێڤی كۆما جڤاكێن كوردستان داوا لە هەموو حزبەكانی هەر چوار بەشی كوردستان لە گەلی كورد لە رۆشنبیران و نوسەران و سیاسەتمەداران دەكات لەم داگیكارییەدا پاڵپشتی گەریلا بن و خاوەن هەڵوێست بن و نارەزایەتی خۆیان دەربڕن بە هەرشێوەیەك بێت.

لە 15ی نیسان تا 18ی نیسان 47 جار ئەو هەرێمانە بۆردومان كراوە، دوێنێ شەو كە ئۆپەراسیۆنەكە كاتژمێر 9ی دەستی پێكرد، بەدەیان جاری دیكەش ئەو هەرێمانە بۆردومان كراون، هەم بەفرۆكەی شەڕكەر، بەتۆپی ویتسر، بەهاوەن، بەكاتیۆشا، بە فرۆكەی كەشف، چەكدار و هەلیكۆپتەری كوبرا، هەم لەتوركیاوەو هەم لە باشووری كوردستانەوە بە هەلیكۆپتەر عەسكەریان گواستەوە بۆ ئەو هەرێمانەی گەریلای لێیە

هاوڵاتی: ئەم ئۆپەراسیۆنەی دەوڵەتی توركیا بۆ لەم كاتەدا دەستی پێكردووەتەوە، ئایا چەند جار هێرشیان ئەنجامداوە؟
زاگرۆس هیوا: پێشتر رامانگەیاندبوو كە توركیا بەنیازە بەهاوكاری پارتی لەناوەراستی مانگی نیسان هێرش بكاتە سەر باشووری كوردستان بەتایبەت هەرێمەكانی پاراستنی میدیا شوێنی گەریلا، ئەوەبوو ناوەراستی 15ی نیسان مەسرور بارزانی ئەردۆغانی بینی، ئیتر بریاری ئۆپەراسیۆنەكە لەو كاتەوە درا.
15ی نیسان تا 18ی نیسان 47 جار ئەو هەرێمانە بۆردومان كراوە، دوێنێ شەو كە ئۆپەراسیۆنەكە كاتژمێر 9ی دەستی پێكرد، بەدەیان جاری دیكەش ئەو هەرێمانە بۆردومان كراون، هەم بەفرۆكەی شەڕكەر، بەتۆپی ویتسر، بەهاوەن، بەكاتیۆشا، بە فرۆكەی كەشف، چەكدار و هەلیكۆپتەری كوبرا، هەم لەتوركیاوەو هەم لە باشووری كوردستانەوە بە هەلیكۆپتەر عەسكەریان گواستەوە بۆ ئەو هەرێمانەی گەریلای لێیە،بەتایبەت هەرێمەكانی(وارخەلێ، چیای رەش، ژ كەفتێ برینداران، كوڕە ژارۆ) بوونەتە ئامانج ئەو چەكدارانەی دەگوازرێنەوە بۆ كورە ژارۆ و ژ كەفتێ برینداران ئەوانە لە بامەرنێ و هەلیكۆپتەرەكان دەیانگوازێتەوە دیارە بە هەماهەنگی لەگەڵ پارتی ئەم كارە دەكەن بۆ هێرش كردنە سەر گەریلا.

هاوكات پارتی جوڵەی بەهێزەكانی خۆی كردووە لە شیلادزێ و دێرە لووك بەرەو كورەژارۆ مەبەست ئەوەیە كە ئاسانكارو هاوكاری دەوڵەتی توركیا بكات لەهێرشەكانی بۆ سەر گەریلا، ئامانجی ئەو هێرشانە لە درێژ مەودادا داگیركردنی باشووری كوردستانە، چونكە ئەردۆغان لە زووەوە وەعدی داوە كە "موسڵ و كەركوك و میساقی میللیەو دەیگەرێنمەوە"، ئەو هێرشانە لەو چوارچێوەیەدا ئەنجام دەدرێت.
ئێستا هەڤاڵانی گەریلا خاكی باشووری كوردستان لەبەرانبەر داگیركاری دەوڵەتی توركیا دەپارێزێت، تا ئێستا 28 عەسكەری توركیا كوژراون و 9 دیكەیان بریندارن و شەرەكە هێشتا بەردەوامە.

ئێستاش پارتی بەهەمان شێوە لەگەڵ ئەرتەشی توركیا هاوكاری دەكات بۆ ئەوەی لە خەباتی رزگاری خوازی كورد لەباكور بدات، پارتی دیموكراتی كوردستان ئامرازێكە بەدەست داگیركەرانەوە و بەشێكە لە سیستمی داگیركاری سەر كوردستان،
بە جوڵە پێكردنی هێزە چەكدارەكانی خۆی بەرەو شیلادزێ و دێرەلووك وا دیارە پارتی دەیەوێت شەرێكی وا بكات

هاوڵاتی: بۆچی پارتی هاوكاری توركیا دەكات بۆ هێرش كردنە سەر گەریلا؟
زاگرۆس هیوا: پارتی دیموكراتی كوردستان هەمیشە و بە درێژایی مێژوو، لەگەڵ دوژمنانی كورد بووەتەیەك و لەدژی بزوتنەوە كوردییەكانی دیكە هێرشی كردووە، لەرۆژهەڵاتی كوردستان لەگەڵ سوپای پاسداران بوون بەیەك كاتی قیادە موقەتە لەدژی حزبی دیموكراتی كوردستانی ئێران و كۆمەڵە شەڕیان كرد.
لەگەڵ رژێمی سەدام بوو بەیەك لەدژی یەكێتی نیشتمانی كوردستان شەریان كرد و هەولێریان داگیر كرد، بەعس و جاشی هێنایە هەولێر.
ئێستاش پارتی بەهەمان شێوە لەگەڵ ئەرتەشی توركیا هاوكاری دەكات بۆ ئەوەی لە خەباتی رزگاری خوازی كورد لەباكور بدات، پارتی دیموكراتی كوردستان ئامرازێكە بەدەست داگیركەرانەوە و بەشێكە لە سیستمی داگیركاری سەر كوردستان.