عملکرد سیاسی حزب پ.د.ک فراسوی منافع ملت کورد


✍ پیشوا یانزی

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک


🆔 @GozarDemocratic‌

عملکرد سیاسی حزب پ.د.ک فراسوی منافع ملت کورد


✍ پیشوا یانزی

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک


در روزهای اخیر اخبار مربوط به تدارکات لجستیکی نظامی نیروهای پیشمرگه «پارت دموکرات کوردستان(پ.د.ک)» به «مناطق حفاظتی مدیا» که تحت کنترل نیروهای گریلا قرار دارد، منتشر شد. این حملات همزمان ترکیه و پ.د.ک ممکن است آغاز شود و امکان دارد که بنا به بحران‌های عدیده عراق و اقلیم و نیز ترکیه، به تعویق بیافتاد، اما بطور قطع ترکیه و پ.د.ک به توافق کامل رسیده و تصمیم قطعی برای انجام آن حملات را گرفته‌اند.

بحران و جنگ

هم ترکیه و هم اقلیم کوردستان در مخمصه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی گیر افتاده‌اند، لذا برای گریز از بار مسئولیت این بحران‌ها و پاسخگویی به جامعه و خلق، تنها راه را جنگ‌افروزی می‌دانند. از سوی دیگر نظام‌ارباب سرمایه‌داری جهانی تحت هژمونی آمریکا و هم‌پیمانانش افول هژمونی و تضعیف شدید پروسه اعمال خود بر دول منطقه را به‌عینه مشاهده می‌کنند، لذا با نشان‌دادن چراغ سبز به نیروهای متحد خود در منطقه، با جنگ‌افروزی مداوم و بحران‌سازی فزاینده علیه نیروهای مقاومت‌گر، سعی در فرار از مخمصه دارند. اساسا همه این طرف‌ها به جنگ نیاز دارند و از راه آن تغذیه می‌شوند.

ائتلاف منطقه‌ای و جهانی

حزب پ.د.ک در چه ائتلاف‌های اقتصادی، نظامی و سیاسی قرارگرفته؟ این حزب در دو ائتلاف متفاوت جای‌گرفته: نخست، ائتلاف با ترکیه که دهه‌هاست ادامه دارد و در آخرین دیدارها فی‌مابین مقامات دو طرف، یعنی مسئولان پ.د.ک، مسرور بارزانی نخست وزیر اقلیم کوردستان و نچیروان بارزانی رئیس اقلیم کوردستان نیمه اول مارس سال جاری میلادی سلسله دیدارهایی با رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه، هاکان فیدان رئیس سازمان میت، مولود چاوش اوغلو وزیر امور خارجه و خلوصی آکار وزیر دفاع ترکیه را به انجام رساندند. سفر نچیروان بارزانی به ترکیه قبل از نوروز ۱۴۰۰ نیز یک پیام آشکار برای طرح سناریویی جدید تلقی گشت. جنبه نظامی آن حمله علیه مواضع پ.ک.ک و جنبه اقتصادی آن، انعقاد قراردادهای انتقال نفت و گاز اقلیم کوردستان به ترکیه و اروپا است که با واکنش ایران و حمله موشکی سپاه به هولیر مواجه شد. از این لحاظ، از حیث اقتصادی و مالی، اقلیم تحت کنترل پ.د.ک به بخشی غیررسمی از ترکیه مبدل شده. حضور ارتش و میت ترکیه در بیش از ۴۰ پایگاه نظامی در هولیر و دهوک هم جنبه نظامی آن را تکمیل نموده که نوعی اشغال سازشکارانه با هولیر است.

ائتلاف دوم با اسراییل و آمریکا صورت گرفته، خاصتا پایبندی به آمریکا و اسراییل در همه ابعاد نظامی، سیاسی، دیپلماتیک، اقتصادی و ایدئولوژیک در سال‌های اخیر هولیر را به پایگاه اصلی آن دول مبدل ساخته. خاصه پس از خروج بخش عظیم نیروهای نظامی آمریکا از عراق، هولیر بعنوان مرکز اصلی انتخاب شده که با نارضایتی و خصومت شدید ایران هم مواجه گشته. هر دو ائتلاف بصورت گازانبری علیه ایران عمل می‌کنند. دعوت مسرور بارزانی و نچیروان بارزانی برای مشارکت در کنفرانس امنیتی مونیخ و نیز سفر به قطر و اردن همیشه حکایت از وجود یک نقشه از پیش‌ طراحی‌شده سیاسی و نظامی داشته. هر بار هنگام برگزاری اجلاس «داووس» هم بارزانی‌ها دعوت می‌شوند اما درحالی که نه قدرت اقتصادی است و نه سیاسی و نظامی و نه یک دولت مستقل، دلیل دعوت به چنین اجلاس مهم جهانی چیست؟ مسلما دلیلی جز زیر سایه‌خود درآوردن و کنترل آن بعنوان یک مهره بی‌خاصیت در بازی پلید منعت‌پرستی اقتصادی و قدرت‌طلبی سیاسی نیست. بیش از دولت‌های ترکیه، اسراییل و آمریکا، سازمان‌های استخباراتی میت، موصاد و سیا محور اصلی برقراری روابط و کنترل بر پ.د.ک را در دست‌گرفته‌اند.

خصومت با پ.ک.ک

تأسیس مجددا حزب پ.د.ک در اوایل دهه ۹۰ هنگامی که قیام در شمال کردستان به اوج رسید و حکومت اقلیم جنوب کردستان در سایه جنگ خلیج شکل گرفت، تنها مشروط به جنگ علیه پ.ک.ک مورد پذیرش هژمونی جهانی و ترکیه قرارگرفت. از سال ۹۱ الی ۹۷ پ.د.ک بصورت فعال و مستقیم در جنگ علیه نیروی گریلا مشارکت کرد و بیشترین خدمت نظامی به اشغالگری ترکیه کرد. در جریان توطئه بین‌المللی علیه پ.ک.ک و رهبر آپو که از سال ۱۹۹۷ الی ۱۹۹۹ ادامه یافت، مستقیما و فعالانه مشارکت جست. همچنین در سال ۹۸ میلادی در کنفرانس واشنگتن وعده داد که در نابودی پ.ک.ک بصورت استراتژیک بکوشد. نحوه پذیرش مشروط آن بعنوان یک استاتوی محلی در چارچوب عراق هم بصورت موقتی بود که هنوز هم این ماده از توافق به‌قوت خود باقیست. بنابراین ترکیه در صورت پایان‌دادن دور از احتمال به موجودیت پ.ک.ک، کمر به حذف آن استاتوی موقت هم خواهد بست.

بنابراین پ.د.ک از موضع قدرت نیست که به جانب ترکیه گراییده، بلکه از موضع ضعف روزافزون تن به سرسپردگی آن دولت اشغالگر داده.ضربه ترکیه به پ.د.ک چنان بوده که تعادل رفتاری و علایم هوشیاری و بیداری او را برهم زده و بجای گریز از چنگ ترکیه شکارجی، باز در کمال نامتعادلی و کیج‌شوندگی کامل به دامن خطر او می‌شتابد. جنگ همزمان ترکیه و پ.د.ک علیه نیروی گریلا در مرحله نهایی خود قراردارد و هیچ سناریوی ائتلافی توطئه‌گرانه ضمانت موفقیتی حتی ناچیز را برای پ.د.ک دربرندارد.

اشغال اقتصادی اقلیم جنوب کوردستان

اشغال اقتصادی بخشی از سناریوی درازمدت ترکیه در خصوص خاک اقلیم جنوب کردستان است. سهم شرکت‌های ترکیه‌ای در میادین استخراج نفت اقلیم کوردستان به نام‌های مناطق «تاوکی، بیر‌بهر، دهوک، بنه‌باوی، تق‌تق، چیاسرخ(سهم پیت اویل)، پلکانه، چیاسرخ و میران» از ۲۰ درصد تا ۷۵ درصد می‌باشد. شرکت‌های استخراج نفت ترکیه در ۸ میدان نفتی اقلیم کوردستان حضور کامل دارندد و خط‌لوله انتقال نفت اقلیم کورددستان از خاک ترکیه می‌گذرد که شرکت انرژی ترکیه مسئولیت مدیریت آن را برعهده دارد که دارای سهم ۷۵ درصدی می‌باشد. اقلیم کوردستان موظف است که همه درآمده‌های ناشی از صادرات نفت و فروش آن از طریق خط‌لوله در خاک ترکیه را که مدیریت آن در دست وزارت منابع طبیعی اقلیم است، صورت گیرد و وجوه نقدی و مالی آن در حساب ویژه اقلیم کردستان در «هالک‌بانک ترکیه» سپرده شود بدون حتی دخالت یک بانک سومی واسطه تا مجبور به ارایه گزارش مالی شفاف برای افکار عمومی کورد در اقلیم نشوند. این تصمیم را حکومت اقلیم جنوب کردستان در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۵ اخذ کرده و به مدت ۵۰ سال فروش نفت اقلیم به ترکیه واگذار شده که نوعی آشکار از تاراج است. سهم بسیار کمی از این منبع مالی به اقلیم و برای خلق بازمی‌گردد. ترکیه از هر لحاظ اقلیم کردستان را به شکلی خاص از مستعمره‌بودن از نوع قرن بیستم مبدل ساخته و با اجیر کردن سرمایه‌داران و عناصر تجارت‌پیشه هولیر که گریزان از توسعه تولید هستند، زمینه‌های فروپاشی اقتصادی اقلیم و عراق را فراهم آورده.

اهداف نظامی ترکیه ترکیه با مزدورساختن حزب پ.د.ک، سناریوی پاکسازی و نسل‌کشی فیزیکی از طریق جنگ بی‌امان و مداوم علیه روژاوای کوردستان، شنگال، مخمور و مناطق حفاظتی مدیا خاصه قندیل را گسترش داده و جزو اهداف بلندمدت در راهبردهای نظامی آنکارا می‌باشد. پس از شکست سناریوی مشابه تامیل، در برهه کنونی سناریوی دوم با حضور مستقیم پ.د.ک در جنگ علیه گریلا را به جریان انداخته. این سناریو در چارچوب موجودیت هر چهاربخش کوردستان چیزی فراتر از مرزهای ترسیم‌شده سابق امپراتوری عثمانی است و حتی آذربایجان در شمال ایران را دربرمی‌گیرد. جنگ ترکیه علیه خلق کورد و جنبش آزادیخواهی آن از سال ۱۹۹۰ در مرحله نخست و ۱۹۹۹ در مرحله دوم و از سال ۲۰۱۵ در مرحله سوم درچارچوب جنگ جهانی سوم انجام می‌گیرد و از حمایت‌های هژمونی جهانی و بکارگیری سرسپردانه پ.د.ک برخوردار است.



kodar.info



🆔 @GozarDemocratic‌

ائتلاف‌های اسراییل علیه ایران


✍ رامتین صبا

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک

🆔 @GozarDemocratic‌

ائتلاف‌های اسراییل علیه ایران


✍ رامتین صبا

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک



تشکیل ائتلاف‌های چندجانبه اسراییل علیه ایران در منطقه خاورمیانه، خلیج‌فارس و اوراسیا ـ قفقاز یکی از نشانه‌های وجود یک راهبرد درازمدت برای تضعیف یا براندازی نظام ولایی است. پس از انعقاد پیمان موسوم به «ابراهیم» امروز بصورت گسترده‌تر بحث شکل‌گیری «ناتوی عربی ـ اسراییلی» در خاورمیانه با محوریت خصومت علیه ایران جدی‌تر شده است. این ائتلاف‌ها چندگانه و با محوریت برخورد قهرآمیز نظامی بصورت مدرن و نیز اتکای بر دیپلماسی نظامی صورت می‌گیرد.

پیمان ابراهیم

این پیمان طی بیانیه مشترک اسراییل، امارات متحده عربی، بحرین و ایالات متحده در ۱۳ اوت ۲۰۲۰ منعقد گشت که گذشته از خصومت علیه ایران، عادی‌سازی روابط اسراییل با کشورهای عربی هم بود. این پیمان به معنای پایان تدریجی و گام‌به‌گام تحریم اسراییل برمبنای روابط سیاسی و اقتصادی از سوی کشورهای عرب است که اساسا به نحوی ائتلاف سیاسی، اقتصادی و نظامی علیه ایران نیز محسوب می‌گردد.

ائتلاف با اعراب

نشست سه‌جانبه میان سران مصر، امارات و اسراییل در دوم فروردین ۱۴۰۱ در شرم‌الشیخ درخصوص ایران برگزار شد. همچنین نشست دو روزه وزرای خارجه چهار کشور علبی مصر، مراکش،| بحرین، امارات با اسراییل و آمریکا در «النقب» در فروردین ۱۴۰۱ یک ائتلاف ضدتهران بود. بدنبال برگزاری این نشست‌ها برخی رسانه‌ها از تشکیل ناتوی عربی- اسراییلی برای تقابل با ایران دم‌زدند. مبحث احیای برجام برای اسراییل بیش از پیش اهمیت یافته لذا در پی واکنش‌های گسترده جهت خنثی‌سازی پیامدهای ناگوار نظامی و امنیتی آن علیه خود است. بویژه مقوله حذف نام سپاه از فهرست تروریستی آمریکا موجب التهاب اوضاع سیاسی و امنیتی خاورمیانه گشته. همگرایی کشورهای عربی منطقه غرب آسیا علیه ایران که گرایش به همکاری با اسراییل دارد، می‌رود که نظم منطقه را بکلی تغییر دهد. سابقا و در سال ۱۹۸۱ «شورای همکاری خلیج فارس» درصدد تشکیل ناتوی عربی بود که یک‌سال بعد پروژه ایجاد نیروی زمینی مشترک ایجاد شد. هرچند ناتوی عربی – اسراییلی هنوز عملا و رسما شکل نگرفته، اما روند تمهیدات آن تسریع گشته. حضور مصر در کنار اسراییل مسئله را خطیر ساخته است. این ائتلاف‌ها دارای ابعاد امنیتی، نظامی، سیاسی، دیپلماتیک، اقتصادی، تجاری و حتی اجتماعی هم هست که یک هدف کلی را نیز دربردارد که آن، تقابل با ایران می‌باشد. اگر در گذشته اسراییل در انزوای ناشی از خصومت اعراب قرارداشت، با این ائتلاف‌ها از مخمصه آن خارج گشته و دستی بازتر خواهد داشت. یک فضای خطرناک علیه ایران به میان خواهد آمد.

ائتلاف دیگر اسراییل، همکاری چنددهه‌ای با آمریکا و اروپا در قالب همگرایی با اعضای ناتو است و امنیت بنیادین اسراییل از ناحیه این ناتوی غربی حاصل گشته.

ائتلاف دیگر اسراییل، همسویی و همگرایی با کشورهای «ترکیه، آذربایجان و اوکراین» است که می‌تواند برای موجودیت و امنیت ایران به معنای نوعی حضور محاصره‌کننده در قفقاز محسوب شود.

بنابراین ائتلاف‌ها با اعراب، اروپا ـ آمریکا و ترکیه ـ آذربایجان در کنار بکارگیری اقلیم کوردستان در چارچوب خط ائتلافی ترکیه، به نوعی تشکیل یک «هلال صهیونیستی اسراییل» بر ضد «هلال شیعی ایران» نمودمی‌یابد. اخیرا دیدیم که ترکیه مجددا قصد بازآفرینی روابط خود با اسراییل را دارد و احیا هم گشته. در سال ۱۴۰۰ هم بالاگرفتن تنش میان ایران و آذربایجان را به عینه مشاهده نمودیم. همه اینها خبر از شکل‌گیری یک هلال امنیتی و نظامی علیه ایران می‌دهند.اساسا آمریکا برجام را در چارچوب همان اهداف احیا می‌کند با کمی تفاوت در زمینه منافع کلی اسراییل. هدف آمریکا کنترل ایران با استفاده از ابزاری موسوم به برجام است زیرا در سال‌های گذشته مهار ایران از طریق تحریم‌ها و فشارهای همه‌جانبه نظامی و سیاسی بصور مطلوب و کامل انجام نگرفت و چون امروز آمریکا گرفتار بحرانهای عدیده است، می‌کوشد با قیود برجام، ایران را ملزم به عقب‌نشینی به داخل مرزهای خود سازد کاری که در سابق نتوانست در عراق، سوریه، یمن، لبنان و غیره انجام دهد. فلذا یکی از اهداف احیای برجام، محدودکردن قدرت نظامی و سیاسی ایران به داخل مرزهای ایران است. تمامی اقدامات اسراییل و آمریکا بصورت ائتلاف‌های موزاییک‌وار در تقابل با ایران انجام می‌گیرد. حتی از سویی ترکیه هم همانند اسرائیل ائتلاف‌های جداگانه‌ای متشکل از کشورهای ترک‌زبان و عرب‌زبان همچو آذربایجان، عربستان، عمان، کویت و قطر را در تعمیق مناسبات خود علیه ایران به درون دایره قدرت منطقه‌ای می‌کشاند. ایران در قدرتمندترین حالت و موضع فقط می‌تواند به نوعی موازنه‌سازی در برابر توافقات و ائتلافات ضد خود دست بزند که با وجود بحران‌های فراگیر در همه ابعاد داخلی، بعید به نظر می‌رسد، بنابراین تقابل خصومت‌بار ناچاری می‌گردد.

هر روز امکان دارد که بخاطر تشدید تنازعات میان ایران و طرفین، توافقات و ائتلاف‌های منطقه‌ای و جهانی بر ضد ایران به بعد نظامی و امنیتی کشیده شود که در آن صورت گریزی از جنگ رودرو نخواهد بود. اگرچه مشکل است چنین بعدی عملا به میان آید، اما ناممکن هم نیست. در آینده با روی‌کار آمدن جمهوری‌خواهان آمریکا احتمال تشدید بعد نظامی ـ امنیتی بسیار زیاد خواهد بود زیرا آمریکا در تمامی ائتلاف‌ها محوریت دارد. تنها شانس ایران این است که کشورهای عربی در همه دوره‌های زمانی در ائتلاف‌های چندگانه وضعیت متزلزل داشته‌اند و در عین بی‌ثباتی مستمر به خصومت علیه ایران ادامه داده‌اند. تنها جنبه خطرناک این ائتلاف‌ها و همبستگی‌های حاشیه خلیج فارسی و هلال اسرائیلی برای ایران، ایجاد بحران‌های مداوم اقتصادی، تجاری و مالی و ملتهب‌ساختن اوضاع اجتماعی گرفتار نابسامان می‌باشد که اگر به فروپاشی کامل نیانجامد اما اهداف نظام سرمایه جهانی را تا حدی بجای می‌‌آورد.


kodar.info



🆔 @GozarDemocratic‌

پژاک گفتمان برتر شرق کردستان و ایران

✍ شورش زانا

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک


🆔 @GozarDemocratic‌

پژاک گفتمان برتر شرق کردستان و ایران

✍ شورش زانا

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک


هر حزب، سازمان و جنبشی تنها در صورت به ارمغان آوردن یک گفتمان نوین مطابق نیازهای مسائل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، ایدئولوژیک و فرهنگی می‌تواند از همه نیروهای موجود که دایره رقابت را تشدید کرده‌اند، پیشی بگیرد. در همه دوره‌های تاریخی هم وقتی انقلابات نوین رخ‌داده‌اند که یک ایدئولوژی «نوین» به میان آمده ولی اگر این ایدئولوژی برخوردار از «صحیح‌ترین» شیوه‌های ممکن گشته، توانسته در تطور فرهنگ و اندیشه بشر در حیات اجتماعی وی رشد و بالندگی ایجاد کند. انقلاب ۵۷ ایران از جوانب نوین ایدئولوژیک دینی و اجتماعی بطور نسبی برخوردار بود، اما ایدئولوژی دینی دارای مسایل عدیده با چیرگی بر جنبه اجتماعی و خلقی قیام از حیث قدرتمندی که همانا نوعی مصادره آشکار بود، از جنبه صحیح‌بودن برخوردار نیست و حتی موجودیت دین را نیز به خطر انداخته است. یک تأثیرگذاری دوره‌ای کوتاه‌مدت بود که به یکباره با مصادره مدیریت اجتماعی و قبضه قدرت، اثرات معکوس آن تا به امروز ادامه دارد. در کنار گفتمان حاکمیت ولایی ایران در داخل و گفتمان‌های اپوزیسیون ایران و شرق کوردستان هم وجود داشته‌اند و با توسل به گرایشات لیبرالی مقلد از غرب و چپ‌گرایی کلاسیک هنوز گشایشی انقلابی و قیام‌محور در ایران رخ نداده. در این میان، پژاک با «گفتمان نوین و صحیح» خویش بر بنیان پارادایم «جامعه دموکراتیک و اکولوژیک مبتنی بر آزادی زن»، «سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک» و «هدف غایی ملت دموکراتیک» را در «فرم سیاسی خودمدیریتی دموکراتیک» به ارمغان آورده که از هر حیث دارای تفاوت‌مندی‌ها و تمایزات بسیار زیاد نسبت به سایر گفتمان‌های ایرانی و اپوزیسیونی می‌باشد.

این گفتمان نوین پژاک مبتنی بر «ملی‌گرایی، دولت‌ـ ملت‌گرایی، جنسیت‌گرایی، تجزیه‌طلبی، دین‌ستیزی، تحمیل ایدئولوژی قاطع، و اشکال و فرم‌های مدیریتی و ساختاری یونیتر و فدرالی» نیست. همچنین اگرچه به زبان، ناسیونالیته، دین خلقی، فرهنگ، تاریخ، پرچم و ملیت اهمیت می‌دهد، اما هیچکدام را معیار و شرط عملی شکل‌گیری سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک و تحقق ملت دموکراتیک قرار نمی‌دهد. لذا از حیث مجموع معیارهایش در این زمینه‌ها با نظریات ایدئولوژیک و سیاسی تمامی اپوزیسیون موجود در سطح کردستان، ایران، منطقه و جهان تفاوت چشم‌گیر دارد. یکی از جنبه‌های قوی کلیت گفتمان پژاک در تقابل با سایر گفتمان‌های ایرانی و کوردستانی، طرح آن در محافل جهانی بصورت پرطرفدارترین گفتمان مقبول آزادیخواهان و دموکراسی‌طلبان مخالف نظام سرمایه‌داری است. انقلاب روژاوای کوردستان عملا تأثیرات عمیق بین‌المللی آن گفتمان را به اثبات رسانده. خواه‌ناخواه بسیاری از گفتمان‌های ایرانی و کوردستانی، گفتمان پژاک را حتی در منفعل‌ترین حالت سازماندهی عملی آن، در مقابل خود می‌بینند. هرگاه انفعال پژاک مشابه زمان جنگ قندیل به اوج می‌رسد، بسیاری از صاحبان گفتمان‌های رقیب احساس خطر می‌کنند زیرا مطلوب‌نظر رقابت‌شان، کسب قدرت و پایگاه سیاسی دولتی است نه حصول آزادی اجتماعی.

گفتمان‌های دیگر به دلیل تفاوت در معیارهایی نظیر پذیرش دولت، ملی‌گرایی، لیبرالیسم و چپ‌گرایی کلاسیک، شدیدا به نقش «چریک و انقلاب حزبی» اولویت می‌دهند و «مشارکت اجتماعی دموکراتیک» را در طول آن پراکسیس خود می‌بینند. پژاک اما نقش «گریلا و انقلاب حزبی» را در درجه پس از «مشارکت اجتماعی دموکراتیک خلق» قرار می‌دهد و هر دو پدیده را هم‌عرض می‌سازد. بنابراین در «جنگ انقلابی خلق» که جنبه رادیکال پارادایم عملی در همه ابعاد سیاسی و نظامی است، بازهم «مشارکت دموکراتیک خلق» را در اولویت یک قیام آن هم قیام سوسیالیستی قرار‌می‌دهد.

مقوله قابل‌بررسی دیگر، در مقام مقایسه، نوین و صحیح‌بودن «متدیک، علمی و اخلاقی و سیاسی» سیستم‌های «یونیتر دولت‌ـ ملت»، «فدرالیسم» و «کنفدرالیسم دموکراتیک» است که سیستم‌های «یونیتر دولت‌ـ ملت» و «فدرالیسم» مبتنی بر «دولت‌گرایی و یا مقولاتی چون ملی‌گرایی، لیبرالیسم و جنسیت‌گرایی» در عین «طبقاتی‌بودن فرم جامعه» هستند ولی «کنفدرالیسم دموکراتیک» صرفا ملت دموکراتیک را در فراسوی تمامی متدها و رهیافت‌ها و فرم‌های هر دو مورد دیگر می‌پذیرد. با توجه به کثیرالملل‌بودن ایران و شرق کوردستان و تداخل جمعیت‌ها و دموگرافی‌ها ضمن تنش‌زایی جنگ‌افروزانه میهن، خاک و سرزمین، به ایدئولوژی و پارادایم نوین خارج از سیستم‌های «یونیتر دولت‌ـ ملتگرا» و «فدرالیستی» نیاز است تا تضادها، تنش‌ها و تنازعات صدها ساله نظام سرمایه‌داری علیه جوامع و ملیت‌ها را که بسیار مورد آزمایش هم قرارگرفتند اما حل نشدند، حل نماید.

هردو سیستم نخست به دلیل دولت‌گرا و طبقاتی‌بودن در بستر شهر تمدنی سرطان‌زای موجود با همان سامان بحرانی، از نظر صحیح‌ترین و نوین‌ترین رهیافت ایدئولوژیک و پارادایمی، مردود هستند زیرا نمی‌توانند اختلافات و خصومت‌ها میان ملت‌ها بر سر خاک و میهن را چاره‌یابی کنند.همین اختلافات و خصومت‌ها که ۴۰۰ سال از نظام سرمایه‌داری با مذاهب راست‌گرای لیبرالی و چپ‌گرای شبه‌سوسیالیست کلاسیک و ریوزیونیست (تجدیدنظرپذیر) منبعث گشته، رهبر آپو را به اندیشه آزمایش یک راه نوین خارج از همه آنها بیافتد که ساختار ملت دموکراتیک فارغ از هر معیار پرستشی و تقدس‌گرایی بی‌بنیان و فرم کلیشه‌ای کسالت‌آور یونیتری و فدرالی را به جوامع هدیه دهد که بر بنیان «دموکراسی رادیکال و عملی» قراردارد و اسیر مقولات تحمیلی «ایدئولوژی» نیست. پارادایم را برای برساخت ملت دموکراتیک جهت رفع خصومت میان خلق‌های آذری ـ کورد، آذری ـ فارس، کورد ـ فارس و غیره تنظیم نموده که فرم و مدل مشابه آن را در سطح جهان با وجود داعیه‌های بی‌شمار و تبلیغات گسترده، نمی‌توان یافت.

به هر تقدیر، نوین و صحیح‌بودن کلیت گفتمان پژاک یا گفتمان آپویی، شبیه نوین‌وصحیح‌بودن گفتمان دوران ظهور رنسانس در قرن پانزدهم میلادی در اروپا است که آن رنسانس تمدن اروپایی علم‌محور با نقایص فاحش «پوزیتیویسم، ملی‌گرایی، دولت‌گرایی، جنسیت‌پرستی، طبقاتی و ضداکولوژیک» همراه بود اما گفتمان آپویی بری از همه آن مسائل معضل‌ساز است. گفتمان پژاک با این خصایص خویش شبیه گفتمان دوران رنسانس قرن پانزدهم اما با تفاوت‌ها و رشدهای بنیادین و روزآمد خویش، موجب برتری علمی و عملی از منظر سیاست، اقتصاد، ایدئولوژی و فرهنگ با سایر گفتمان‌ها شده‌است. گفتمان پژاک در کل ادوار تاریخی بشریت موجودیت و استمرار متوالی داشته و جبهه مبارزه علیه محورهای شر را تشکیل داده و امروز بصورت روزآمد و مطابق با روح زمانه، ظهوری احیاگرانه دارد. فلذا مدل کنفدرالیسمی که پژاک مطالبه می‌نماید، از هر حیث ایدئولوژیک و پارادایمی، تفاوت ساختاری دارد خود خود دولت‌ـ ملت مرکزگرا و فدرالیسم نیمه‌مرکزگرای دولت‌محور را بزرگترین مانع برخورداری جوامع از سیستم‌های مطلوب می‌داند که همه جنگ‌ها، تفرقه‌ها، خصومت‌های ملل و جوامع و دول و اپوزیسیون با یکدیگر برخاسته از همان خصلت‌های اشتباه‌آمیز آن دو سیستم و نظام می‌داند. این است که نظام حاکم موجود و همه رهیافت‌های اشتباه‌آمیز، وجود پژاک و گفتمانش را به‌مثابه شمشیر دموکلس بر بالای سر خویش مداوما حس می‌کنند. ظهور پژاک تا این حد برای ایران و شرق کوردستان حایز اهمیت و شانسی بزرگ برای همگان تلقی‌می‌گردد.۴ آوریل سالروز تأسیس پژاک، تکوین و شیرازه‌بندی اسکلت جنبش رنسانس عصر در ایران و شرق کوردستان است.


kodar.info



🆔 @GozarDemocratic‌

روزنامه خیزش دموکراتیک صفحه: ۴




kodar.info



🆔 @GozarDemocratic‌

▪️ژمارەیەک لە وڵاتپارێزان لە شاری سنە چواری نیسان ڕۆژی لەدایک بوونی ڕێبەری ئاپۆ و دامەزراندنی پژاک-یان پیرۆز کرد.

@aryentvnews

پیرۆزبایی ۴ی نیسان لە دەرەوەی وڵات


لە سەروبەندی نزیکبوونەوە بە رۆژبوونی ڕێبەر ئۆجالان و هەژدەیەمین ساڵڕۆژی دامەزرانی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان، ڕێکخستنەکانی پژاک لە دەرەوەی وڵات بە مەبەستی پیرۆزکردن و بەرزڕاگرتنی ئەم ڕۆژە مێژووییە گرینگە، کۆمەلێک ڕێوڕەسمی سیاسی و هونەری بەڕێوە دەبات. لەم ڕێگەیەوە ڕێکخستنەکانی پژاک زانیاری بەرنامەکەمان بۆ ڕای گشتی ئاشکرا و بە ڕێزداریەوە داوا لە سەرجەم گەلی کورد ئازادیخوازانی دانیشتوی دەرەوەی وڵات دەکات بەشداری ئەم ڕێوڕەسمانە ببن:

سوئید، ستۆکهۆلم:

ڕۆژی ٢ی ئاپریل شەممە

کاتژمێر: ١٧:٠٠

شوێن:

Vårdy cafe (Vårby gård centrum)

بلژیک، برۆکسل:

ڕۆژی ٣ ئاپریل یەکشەممە:

کاتژمێر: ١٣:٠٠

شوێن:

2060 Antwerpen

Carnotstraat 136

بریتانیا، شێفیلد:

ڕۆژی ٣ ئاپریل یەکشەممە

کاتژمێر: ١۴:٠٠

شوێن:

Eckingtom Civic Centre

Market st Sheffield s21 jg

سوئید، یۆتێبۆری:

ڕۆژی ٩ی ئاپریل شەممە

کاتژمێر: ١٨:٠٠

شوێن:

Brahetagan 11A

Medborgarhuset i Skf

هۆلەند، لاهە:

ڕۆژی ٩ی ئاپریل شەممە

کاتژمێر: ١٣:٠٠

شوێن:

Radarstraat 23

Den Haag (Nederland)

نۆروێژ، ئۆسلۆ:

ڕۆژی ٩ی ئاپریل شەممە

کاتژمێر: ١٧:٠٠

شوێن:

Opsal samfunnshus

Vetlandsveien 99/101

Oslo 0619



pjak.eu


🆔 @GozarDemocratic‌
⬇️⬇️⬇️

‍ کنگره خلق: زادروز رهبر آپو میلاد کورد آزاد است


دیوان ریاست مشترک کنگره خلق ٧٣مین سالروز تولد رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان را تبریک گفته است



دیوان ریاست مشترک کنگره خلق کوردستان به مناسبت ٧٣مین سالروز تولد عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد بیانیه‌ای صادر کرده است. متن بیانیه کنگره خلق به شرح زیر است:

"ما ٧٣مین سالروز میلاد رهبر آپو را با روح و جان گرامی می‌داریم، احترام و ارادت خود را اعلام می‌داریم. ٧٣مین سالروز میلاد رهبر آپو را به خلق‌های کوردستان و عموم بشریت شادباش می‌گوییم. به کورد آزاد، بویژه به زن آزاد تبریک می‌گوییم. زادروز رهبر آپو در تاریخ خلق کوردستان میلاد تازه است، زادروز کورد آزاد است.

پس از جنگ جهانی اول خلق کورد در چنگال قتل‌عام نظام مدرنیته سرمایه‌داری و دولت‌های اشغالگر در حال نابودی و تجزیه قرار گرفت. خلق کورد در برابر این وضعیت بارها دست به خیزش زد، اما متأسفانه نتوانست زنجیره نسل‌کشی را بشکند و به آزادی دست یابد.

رهبر آپو در ۴ آوریل ١٩۴٩ در شرایط محاصره خلق کوردستان متولد شد. در چنین وضعیتی با واقعیت خود و خلقش آشنا شد. همچون کورد آزاد، در مقابل قتل‌عام و کوردهایی که با دشمن همکاری می‌کردند راه‌پیمایی تاریخی رهبری را آغاز کرد.

رهبر آپو با سازماندهی پ.ک.ک دومین میلاد خود را محقق کرد. با مبارزات پ.ک.ک با مقاومت آ.ر.گ.ک و اَ.ر.ن.ک اُمید و اعتماد را در چهاربخش کوردستان گسترش داد. خلق کورد در داخل و خارج از میهن مبارزه علیه اشغالگران سرزمینش را به پیش برد.

رهبر آپو در شخصیت زنان کورد تمامی زنان را بزرگترین ملت تحت ستم تعریف کرد. معیار آزادی اجتماعی را به آزادی زن مشروط کرد و گفت؛ تا زمانیکه زن آزاد نباشد جامعه و ملت نیز نمی‌توانند به آزادی دست یابند."

کنگره خلق در ادامه بیانیه خواستار ارتقای مبارزه برای آزادی فیزیکی رهبر عبدالله اوجالان شده و یکبار دیگر زادروز رهبری را به خلق کورد، دوستان کورد و مبارزان راه رهایی تبریک گفته است.



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ جمال شریک: از مبارزات قاضی محمد و ماهر چایان تجربه بگیریم

در روزهای سالگرد شهادت قاضی محمد و همچنین ماهر چایان و یارانشان، یک عضو کمیته مرکزی پ.ک.ک بر تجربه‌اندوزی از مبارزه آنها تأکید کرد. جمال شریک گفت انقلاب روژاوا یک پاسداشت قاضی محمد است.



جمال شریک، عضو کمیته مرکزی حزب کارگران کوردستان (پ.ک.ک) یاد ماهان چایان و ٩ تن از یارانش که ۵٠ سال پیش در ناحیه قزل‌دره ترکیه توسط نظامیان ارتش شهید شدند را گرامی داشت و گفت ما تمامی شهدای انقلاب را با احترام به یاد میاوریم.
ماهر چایان رهبر جبهه آزادیبخش خلق و یک مارکسیست- لننیست بود. عضو کمیته مرکزی پ.ک.ک از ماهر چایان و همراهانش به عنوان شخصیت‌های انقلابی یاد کرد و گفت ما نمی‌توانیم از پایان قزل‌دره صحبت کنیم. قزل‌دره یک آغاز بود. قدمی که رهبر آپو برداشت، قزل‌دره را به یک سرآغاز بدل کرد.
جمال شریک در عین حال به اهمیت روز سی‌‌و‌یکم مارس در تاریخ خلق کوردستان پرداخت و گفت: "در ٣١ مارس ١٩۴٧ رئیس جمهور کوردستان، قاضی محمد و یارانش در مهاباد بدار آویخته شدند. به نیکی از آنها یاد می‌کنم. می‌باید از شهادت قاضی محمد و یارانش درسهایی بیاموزیم که دستاوردهای مهمی بهمراه خواهد داشت."
عضو کمیته مرکزی پ.ک.ک به دوره تأسیس و فروپاشی جمهوری کوردستان اشاره کرد و گفت پس تجربه می‌گیریم که فقط متکی بر خود باشیم و آزادی‌مان را فقط از این طریق دنبال کنیم.
وی از مداخله خارجی به عنوان عامل اصلی فروپاشی جمهوری و اعدام قاضی محمد و یارانش نام برد و گفت؛ اگر به خود متکی باشیم می‌توانیم کاری کنیم که نیروهای بین‌المللی نیز موضع خود را مشخص کنند. در غیر اینصورت، دستاوردهای خلق کورد از دست می‌رود.
جمال شریک همچنین به دهمین سال انقلاب در روژوا پرداخت و دستاوردهای آن را پاسداشت قاضی محمد و یارانش توصیف کرد. عضو کمیته مرکزی پ.ک.ک گفت در حال حاضر دلسوزی و تعلق‌خاطر به قاضی محمد و یارانش در این است که انقلاب روژاوا تقویت شود."



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

کلاپ جامعه آزاد و دمکراتیک
موضوع: پدیده تبعیض و معضل مرکزگرایی در دولت - ملت و راه برونرفت
تاریخ ۳۱/۳/۲۰۲۲
سخنرانان :رئوف کعبی -ابراهیم علیپور - نادر جماعتی - مریم فتحی - عبدالله سلطانی - جهانبخش رستمی


🆔 @GozarDemocratic‌