قدرمسلم این جنگ که دارای کاراکتر تنازعی فزاینده میان توده‌های آزادیخواه جامعه با کانون‌های سرکوبگر امنیتی ـ میلیتاریستی است، در سطحی بود که سرکوبگری رژیم در مهار اعتراضات دموکراتیک و برحق را به شکست کشاند و خلق‌های ایران صدای مظلومیت‌شان را به گوش جهانیان رساندند. اعتراضات یک سال آکنده از مشقت و رنج برای آزادی و دموکراسی از سوی کارگران، معلمان، کارمندان، بازنشستگان، مالباختگان، زنان و جوانان در قالب خیزش‌های خودجوش و صنفی، سال ۱۴۰۰ را به سال پیشرفت در شکل‌گیری منسجم‌تر خیزش توده‌ای علیه دولت مبدل‌ساخت. سرکوب خصمانه، خشونت‌آمیز و قهری دولت علیه خلق و جامعه به نقطه انفجار رسیده. «اعتراضات مسالمت‌آمیز و دموکراتیک» نیز برخورد بجای خلق در قبال نظام و دولت فاشیست بود. مهم‌ترین پیشرفت کیفی و کمی در خیزش جامعه مدنی، رشد خیزش‌ها با ماهیت یک «جنبش اجتماعی» هرچند ناپیوسته بود ولی بسوی همبستگی و اتحاد معلمان، کارگران و سایر اصناف و اقشار برای خیزش متحدانه جریان دارد.

رفتار نظام فاشیست، نقض حقوق بشر نه که منع گسترده و خصمانه آن در سطح داخلی و خارجی است. بیش از ۲۷۵ مورد اعدام، گسترش بازداشت‌ فعالان مدنی و سیاسی بویژه در شرق کوردستان و کشتار کولبران، گسترده بود اما جامعه بین‌الملل نه تنها توان پاسخگوکردن فاشیسم ایران در قبال «منع حقوق بشر» را نیافت بلکه حتی عامدانه و مزورانه از آن سرباز زد. سرکوب ملیت‌ها و خلق‌های متکثر، سرکوب هولناک اعتراضات، منع آزادی بیان و تشدید سیاست ممانعت از آموزش به زبان مادری، نمونه‌های بارز خصومت‌های فاشیستی علیه جامعه و خلق‌ها است. رژیم قلدرانه از «مشارکت دموکراتیک توده‌های خلق» در مدیریت کشور جلوگیری می‌کند و دهشتناک‌ترین مجازاتها را بر فعالان سیاسی و مدنی تحمیل نموده.

باوجود رشد اعتراضات خلق‌ها و رشد خیزش‌ها که مدام به آستانه مبدل‌شدن به یک قیام تمام‌عیار نزدیک شده، اما پشتیبانی عملی اپوزیسیون ایرانی از این جنبش مدنی آنقدر ضعیف بوده که کاراکتر صنفی خودجوش به اعتراضات بخشیده است. البته در جبران این خلأ عملا اثبات شد که اصناف و توده‌ها نیز توان ظهوردادن یک مدیریت جمعی برای اعتراضات را دارند و این بعد خیزش‌ها امیدوارکننده است. تمامی تلاش جامعه مدنی این است که مدیریت خیزش‌ها و مهیاساختن زمینه تحولات ساختاری اما بنیادین را به مداخله‌کنندان داخلی و خارجی قدرت‌طلب و سودجو واگذار ننماید. این کاراکتر خلق‌های ایران هم همیشه احیاگر یک قیام بوده.

خصیصه بارز سال ۱۴۰۰ مقاومت و پویایی مخالفت‌های دموکراتیک و آزادیخواهانه زنان با انتقال از میادین خیابانی به میادین و حوزه زندان بود که نشان از سرکوب‌ خصمانه‌تر زنان نسبت به سال‌های پیشین دارد. جنبش زنان هرچند در حوزه زندان تداوم یافت، اما کماکان یکی از ستون‌های استوار اعتراضات دموکراتیک را تشکیل‌ می‌دهد. مقاومت زنانی چون «زینب جلالیان» و «نرگس محمدی»، بازنمای هویت مخالف و آزادیخواه رادیکال زنان در رویارویی علیه نظام خودکامه و زن‌ستیز نظام می‌باشد. به‌اندازه‌ای که کارگران، معلمان و روشنفکران یک بعد اعتراضات برحق را تشکیل‌داده‌اند، سهم زنان در ایجاد یک ستون مستحکم برای خیزش خلقی تأثیرگذار و انکارناپذیر است. حضور زنان در همه مدیریت‌های خیزش‌های صنفی و مدنی، بطور سیستماتیزه و طبیعی که یک خصلت خاص جامعه نافرمان علیه کانون‌های ظلم است، انجام می‌گیرد. رنج‌های فعالان زن، یقین‌ افکار عمومی برای انجام تحولات ساختارین در آینده نزدیک ایران و شرق کوردستان را بیشتر ساخته و تغییر سطح خیزش‌های پراکنده و ناپیوسته از کارگران گرفته تا معلمان به یک قیام متحد و پیوسته را افزایش داده. چه‌بسا در برهه‌ای قرارداریم که نقش زنان مبارز امروز برای ایجاد تحولات انقلابی، به مراتب بیشتر از دوران انقلاب ۱۳۵۷ است و این رشد کمی و کیفی موجب هراس نظام تئوکراتیک خودکامه و مردسالار شده. قدر مسلم تأثیرگذاری و پیشاهنگی زنان مبارز کورد در این میان در سطح ایران و شرق کوردستان، بارزتر می‌باشد. رژیم می‌کوشد با سرکوب‌ زنان به انحاء مختلف، طوری بر رشد مبارزات زنان سرپوش بگذارد که بازتاب داخلی و خارجی نیابد، اما زنان مبارز نیز متوجه این جنبه از رفتارهای سیاسی ـ قهری رژیم هستند.

مسئله کورد نیز در سال‌های اخیر رژیم ایران را ناچار به واکنش‌های ظالمانه و ضددموکراتیک نموده. نظام فاشیست می‌کوشد خود را بی‌توجه به این بزرگ‌ترین مسئله مضاف‌ بر حقوق خلق‌ها و ملیت‌های متکثر جلوه دهد، اما توان رهایی و گریز از آن را ندارد. با یکدست‌کردن قدرت از سوی اصولگرایان، دولت رئیسی بیشتر مأموریت سرکوب خلق‌ها و ملیت‌ها را در اولویت برنامه‌های کلان خود قرارداده.

برنامه سیستماتیزه نظام در برهه کنونی، پاک‌کردن حافظه فرهنگی خلق کورد و خلق‌های غیرفارس در راستای تشدید سیاست آسمیلاسیون است که ممکن است به بروز خشونت‌های قهرآمیز فزاینده‌ای در آینده نزدیک و دور بیانجامد. دیگر دوران بی‌محلی و سرپوش گذاشتن سرکوب‌گرانه بر مسئله کورد گذشته و در فاز یکسره‌کردن این بلاتکلیفی یک‌سده گذشته، بویژه چهل‌واندی سال حاکمیت جمهوری ولایی قرارداریم. بی‌بروبرگرد، دو مسئله خلق‌های متکثر و دموکراتیزاسیون، در درجه نخست فراتر از همه موضوعات کلان سیاسی و مدنی نظام شوونیست ایران قراردارند. یا دموکراتیزاسیون و تحول ساختارین نظام رخ می‌دهد، یا خشونت و راهکارهای قهرآمیز از سوی طیف‌ها و جریانات حاکم بر آن نظام، فازی شدیدتر از تنازعات داخلی و خارجی را به میان خواهد آورد. ما همچو حزب حیات آزادکردستان(پژاک) و سیستم «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)» در برنامه و استراتژی خویش روش‌های قهرآمیز و جنگ را در اولویت قرارنداده‌ایم و نخواهیم داد، اما نوع رفتار نظام ایران، بروز رفتار‌های خودحفاظتی ما در زمینه دفاع مشروع را در دو دهه‌ گذشته موجب شده. ما در سال ۱۴۰۰ اثبات کردیم که رویکرد دموکراتیک و مسالمت‌آمیزمان بزرگترین خدمت به خلقهای ایران و شرق کوردستان در زمینه ممانعت از جنگ‌های ویرانگر بوده. برهه کنونی مطابق کنژکتور سیاسی، معامله نظام فاشیست بر سر حقوق خلق‌ها بویژه مسئله‌کُرد است. رفتار قهرآمیز ایران، ترکیه، سوریه و عراق در قبال خلق‌کرد تغییری نکرده و اگر پیشرفتی در مبارزات خلقمان مشاهده می‌گردد، در سایه دستاوردهایی بوده که خلق و جنبش آزادیخواه خویش حاصل نموده‌اند.

فشارهای رژیم در برابر نیروی گریلا در سال ۱۴۰۰ و نیز بازداشت گسترده فعالان سیاسی و مدنی بطور بی‌سابقه، در کنار کشتار کولبران و سرکوب اعتراضات خلقی همه و همه ماهیت استراتژی سال رژیم را بخوبی برای خلقمان افشانمودند. خلق‌کورد در شرق کوردستان یک سال دیگر را با استقامت خویش پشت‌سر گذاشت و رژیم در مهار مبارزات و موفقیت در سیاست انکار و نسل‌کشی فرهنگی کماکان ناکام ماند. خلقمان در بستر خیابان مطالبات دموکراتیک خویش را مطرح ساخت که جنبش معلمان کورد را متفاوت‌تر از معلمان ایران ساخت زیرا حقوق ملی خویش را خواستار شدند و اعتراضات خود را به حقوق محدودگشته و سرکوب‌شده صرف معلمی تقلیل ندادند. مطالبه زبان مادری و حل مسئله کُرد در درون مطالبات گنجانده شد که بازتاب گسترده نیز یافت و سال ۱۴۰۰ شرق کوردستان را با سال‌های پیش متمایز ساخت.

موضوع اساسی دیگر، افزایش فشارهای استراتژیک و تاکتیکی نیروهای اشغالگر ایران در فصول بهار و تابستان سال ۱۴۰۰ علیه نیروی گریلا بود که اگرچه درگیری‌های نظامی گسترده روی نداد، اما مخاطرات یک جنگ محتمل را نیز رفع ننمود و اگر خشونت ارتقاء نیافت، به ‌دلیل مواضع محتاطانه گریلا جهت احتراز از جنگ‌ البته با جایگزین‌کردن گسترش سازماندهی خلقی بجای آن بود. حملات هوایی ترکیه به مناطق آسوس و پنجوین علیه صفوف نیروی گریلای پژاک خاصه مواضع ی.ر.ک برنامه استراتژیک تلاش برای پاکسازی را بخوبی نمایاند اما شکست‌خورد. پشت‌سرگذاشتن یک سال با حفظ موجودیت پژاک و کودار و پیشبرد برنامه‌های سازماندهی خلقی، مشخصه بارز عملکردهای پژاک ـ کودار بود که در اولویت آن، منافع خلقمان در شرق کوردستان و نیز تمامی خلق کورد در اولویت بود.

جنگ شیمیایی که ترکیه در مناطق زاپ، متینا، آواشین، زاگرس و گاره در سال‌های گذشته بویژه سال ۱۴۰۰ به راه انداخت، آنقدر پردامنه گشت که خطرات جنگ‌افروزانه آن عملا تا مناطق آسوس و پنجوین، شنگال، عفرین و روژاوای کوردستان گسترش یافت ولی با وجود تقدیم شهدایی از سوی احزاب آپویی، ترکیه و هم‌پیمانان او به بن‌بست در جنگ رسیدند. اشغال‌گری ترکیه و سیاست تعریب عراق علیه اقلیم جنوب کردستان ادامه دارد. روژاوای کردستان کماکان با خطر تهاجم ترکیه و داعش روبرو است اما آنچه تا به امروز پیروزی جنبش آزادیخواهی کورد به رهبری رهبر آپو را ممکن ساخته و فاشیسم را مهار نموده، خودانگیختگی خط سوم دموکراتیک خلق‌ها با پیشاهنگی گریلا است. خط سوم که خط‌مشی خلق‌ها در مقابل دولت‌ها است، بنیان مبارزات خلقی در سده پیش‌رو را شکل داده. اعتراضات و خیزشهای سال ۱۴۰۰ در ایران و شرق کوردستان به طرز بی‌سابقه‌ای بنیان خط‌ سوم دموکراتیک خلق‌محور را پی‌ریزی نموده. این خط در قیام آتی خلق‌ها حرف نخست را خواهد زد. اگر اعتراضات اصناف کارگران، معلمان و سایرین به سطح «مشارکت توده‌ای دموکراتیک» ارتقا یابد و وارد فاز قیام گردد، تحولات دموکراتیک ایران و شرق کوردستان همه خاورمیانه را تحت تأثیر قرارخواهد داد.

بی‌شک سال ۱۴۰۱ سال گسترش خیزش‌های دموکراتیک در سطح همبستگی تمامی توده‌ها و اقشار خواهد بود زیرا رژیم ایران راهی جز این برای خلق‌ها باقی نگذاشته‌. ما همچو پژاک و کودار برای تقویت بنیان‌های خیزش مردمی جهت برخوردارشدن از سیستم مدیریتی خویش خارج از ساختار دولت، مبارزاتمان را گسترش می‌دهیم. تمرکز این سیستم قطعا بر نجات «جامعه، زن و اکولوژی» از نابودی کامل است. نظام سرمایه‌داری ایرانی و جهانی دوگانه نابودگر هستند و خلق‌ها راهی جز مبارزه علیه آنها ندارند زیرا بنیان آن دو بر پایه‌های فاشیسم، ستم و جنگ استوار است. پیشاهنگی در خط سوم برای جوامع و خلق‌ها تنها استراتژی مبارزاتی پژاک و کودار است که کنفدرالیسم دموکراتیک و ملت دموکراتیک شالوده اصلی آن هستند. آزادی رهبر آپو نیز واصل شدن به آن سطح از رهایی خلقی دموکراتیک را ممکن خواهد ساخت و سال پیش‌رو را به سال مبارزه بی‌امان‌تر برای آزادی توأمان خلق و رهبر آپو مبدل خواهیم ساخت. اگر مسئله کورد دارای ارزش کوردستانی، منطقه‌ای و جهانی شده، به یمن خط سوم با هدف برساخت ملت دموکراتیک خارج از نظام ستم‌پیشه سرمایه‌داری و فاشیسم دول است. انقلاب خلق کورد، انقلاب خاورمیانه و ایران می‌باشد و تأثیرات آن بر همه خلق‌های تحت ستم را هم‌اکنون مشاهده می‌نماییم. از نوروز ۱۴۰۱ سال نو مبارزه خلقی برای ایران و شرق کوردستان آغاز می‌گردد.

جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)

حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)

۲۰-۰۳-۲۰۲۲


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

نەورۆز پیرۆز بێت...
ڕژێمی فاشیست بە بەرخۆدانی کاوەی سەردەم هەڵدەوەشێت

پیرۆزبایی جەژنی نەورۆز لەلایەن هێزی گەریلای پارێزەری خاک و وڵات لە هەرێمی خواکوڕکی سەر کەش


🆔 @GozarDemocratic‌

نەورۆز پیرۆز بێت...

پیرۆزبایی جەژنی نەورۆز لەلایەن هێزی گەریلای پارێزەری خاک و وڵات لە چیا سەرکەش و ئازادەکانی کوردستان


🆔 @GozarDemocratic‌

🔹پیام نوام چامسکی به نوروز شهر وان: مبارزه ملت کورد الهام‌بخش است

🔻نوام چامسکی فیلسوف پرآوازه در پیامی به جشن نوروز شهر وان باکور کوردستان گفت:"خلق کورد برای آزادی و عدالت قهرمانانه تلاش نموده و مبارزه ملت کورد مایه الهام است."

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/3qkLsOi

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما

🆔 @anfpersian

💚❤️💛 اورمیه دیشب ثابت کرد که لایق مقاومت تاریخی قلعه دم دم است، ثابت کرد که کوردها در سرزمین خود هیچگاه تسلیم سیاست حذف و انکار نخواهند شد، ثابت کرد که مبارزه مدنی کوردها برای یکسانی و آزادی با خروش بیشتر ادامه خواهد داشت.
💚کوردها در استان و شهرستان اورمیه در سرزمینهای تاریخی خود خواهان حقوق برابر هستند، خواهان اداره مشترک استان و شهرستان هستند، خواهان برادری و برابری هستند!
❤️بار دیگر پیام دوستی، خواهر برادری و صدالبته برابری کوردها را ببینید
@urmiye2

‍ برافروختن آتش نوروز از سوی گریلاهای روژهلات کوردستان


گریلاهای یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان با برافروختن آتش نوروز به رقص و پایکوبی پرداختند



عید نوروز در شهرها، مناطق و کوهستان‌های کوردستان گرامی داشته می‌شود. گریلاهای روژهلات کوردستان نیز با برپایی آتش نوروز این عید ملی را گرامی داشتند.

به همین مناسبت شماری از گریلاهای یگان‌های مدافع روژهلات کوردستان (YRK) با برافروختن آتش نوروز این عید ملی را گرامی داشتند.

شیار شفگر فرمانده ی.ر.ک با حضور در جشن نوروز گریلاهای روژهلات بر جایگاه والای نوروز در مبارزات آزادیبخش کوردستان و اراده شکست‌ناپذیر نیروهای گریلا علیه اشغالگران و نوکران کورد آنها تأکید کرد.

شیار شفگر با یادآوری اینکه جنبش آزادیبخش کوردستان تنها جنبش متکی بر اراده و عزم خلق کورد است افزود:"از هیچ نیرویی نمی‌ترسیم. یک جان داریم و آنرا فدای این خاک و خلق می‌کنیم."

شفگر تأکید کرد که دستیابی به آزادی و صیانت از رنج شهیدان منوط به آزادی رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان است و آحاد خلق کورد باید در کارزاری سرتاسری برای آزادی رهبر آپو نظام سلطه جهانی را زیر فشار قرار دهند.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ گرامیداشت جشن نوروز در کوهستان‌های کوردستان


گلستان گَلهات عضو قرارگاه فرماندهی ه.پ.گ در جمع گریلاهای ه.پ.گ جشن نوروز را به آنان تبریک گفت و افزود: ما بیش از هر زمان دیگری آماده‌ایم تا آزادی خلق کورد و خلق‌های منطقه را محقق کنیم."



گریلاهای جنبش آزادیبخش کوردستان، ۵٠مین نوروز مبارزه را در مناطق حفاظتی میدیا گرامی داشتند.

گلستان گلهات عضو فرماندهی قرارگاه مرکزی ه.پ.گ، خیری گارزان و دژوار ساسون فرماندهان ه.پ.گ و یژا ستار در جشن نوروز گریلایی شرکت کردند.

صدها گریلای ه.پ.گ و یژاستار در مراسمی که در یکی از کوهستان‌های مناطق حفاظتی میدیا برگزار شد شرکت کردند و عید نوروز را گرامی داشتند. مراسم با سان نظامی و یک دقیقه سکوت در گرامیداشت یاد و خاطره شهیدان آغاز شد.

فرمانده قرارگاه مرکزی ن.پ.گ گلستان گلهات در سخنانی گفت:"به نمایندگی از گریلاهای جنبش آزادیبخش کوردستان نوروز را قبل از همه به رهبر آپو تبریک می‌گوییم و مراتب عشق و احترام خود را به خود به ایشان اعلام می‌داریم. در شخص مظلوم دوغان، رخشان، زکیه و دیگر شهیدان نوروز یاد و خاطره تمامی شهیدان آزادی را گرامی می‌داریم. عید نوروز را به خلق کورد، به بشریت پیشرو، به مادران شهدا، به هوالان در زندان و تمامی نیروهای گریلا و شروان آزادی شادباش می‌گوییم."

از هر زمان دیگری آماده‌تریم

گلهات در ادامه با اشاره به تاریخ ۵٠ سال گذشته و رنج شهیدان در راه انقلاب کوردستان افزود:"خلق‌های جهان روزهایی را برای خویش مقدس می‌دانند. روز جشن، روز انتقام، اعیاد شادیبخش، عید صلح وجود دارند. نوروز در میان کوردها با مبارزه مظلوم دوغان به اوج رسیده است. نوروز با آغاز مبارزات پ.ک.ک یکبار دیگر به جایگاه خود دست یافت. تاریخ کورد با پ.ک.ک معنادار شده است. نوروز به عید مقاومت، پایکوبی و انتقام از دشمنان مبدل شده است، نوروز عیدی است که خلق کورد به خودشناسی و اراده خویش دست یافته است."

گلستان گلهات فرمانده قرارگاه مرکزی خاطرنشان کرد که گریلاهای ه.پ.گ و یژاستار بیش از هر زمان دیگری آماده‌اند تا پوزه دشمنان کورد و نوکران آنان را بر زمین بکشند و افزود:"نوروز ٢٠٢٢ بیش از هر سال دیگری به نوروز خلق کورد، به نوروز آزادی فیزیکی رهبر آپو و آزادی کوردستان مبدل شده است. ما از هر زمان دیگری بیشتر آمده‌ایم تا از آزادی خلق کورد و خلق‌های خاورمیانه صیانت کنیم."

پس از سخنان گلستان گلهات گریلاهای کوردستان آتش نوروز را برافروختند و گرداگرد آن به رقص و پایکوبی پرداختند.


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌