گذار دموکراتیک
خلقهای ایران در خطر هستند پس به خط سوم نیاز دارند تحلیل سیاسی مجلس پژاک 🆔 @GozarDemocratic
خلقهای ایران در خطر هستند پس به خط سوم نیاز دارند
تحلیل سیاسی مجلس پژاک
اوضاع کنونی ایران در برهه مذاکرات برجامی وین و جنگ اوکراین روبه مرحله انباشتهترشدن بحرانها نهاده است. به دنبال آغاز جنگ در اوکراین مسلما «روند مذاکرات برجامی وین و میزان سرکوب جامعه مدنی ایران» وارد مرحله خطرسازتری شدهاند. بنابراین هم موجودیت ایران و هم نظم ناشی از جنگ ویرانگر اوکراین، وجود نظم جهانی دیگری را به میان آورده. اساسا هم جنگ روسیه با اوکراین و هم مذاکرات ایران با هژمونیهای جهان هر یک دو شیوه متفاوت از جنگ طرفهای سرمایهداری و امپریالیسم آن در فرایند یک رقابت مرگبار میباشند. اینکه هرکدام از این دو شیوه جنگی در چه مکان و زمانی در اولویت قرارمیگیرند، بستگی به بحرانهای جهانی سرمایهداری و مخاطرات ناشی از آن دارد. جامعه مدنی کشورهای جهان خاصه خاورمیانه هم در این میان یک طرف و خط متفاوت را نشان میدهند. اگر خطسوم بعنوان یک ماهیت دموکراتیک و آزادیخواه تقویت نگردد، جوامع در درون ماشین جنگ و بحران سرمایهداری به فنا خواهند رفت.
بلوکبندی جهانی همیشه در سه خط و جبهه متفاوت وجود داشته. بلوک نخست، کشورهای هژمونی متحد با ابرهژمونی آمریکا هستند؛ بلوک دوم را کشورهای روسیه، چین و ایران همراه با برخی کشورهای رقیب جهان غرب تشکیل میدهند. خط سوم نیز که متشکل از خلقها یا جامعه مدنی با پیشاهنگی جنبشهای آزادیخواه و دموکراسیطلب است، مسیر دموکراتیک متفاوتی از آن دو دارد. بلوکهای غربی و شرقی هر دو در کاتاگوری مدرنیته سرمایهداری روزانه سیاستهای کلان بینالمللی را منطبق با مخاطرات برخاسته از «بحرانهای انباشته سرمایهداری رقیب» تنظیم مینمایند. هر حرکت و فعالیتی را مطابق منافع خود و بر ضد خط سوم سازماندهی مینمایند. امروز سیاست عملی در دستان هر سه نیرو و خط متفاوت قراردارد و خط سوم رنگ مبارزاتی برجستهتری علیه بحرانهای فزاینده و جنونآمیز هر دو بلوک سرمایهداری دارد.
اگرچه جنگ امروز در اوکراین کاراکتر خشنتری یافته و سمتو سوی رخدادهای جنگ جهانی سوم را تغییر داده، اما کماکان کانون جنگ در کردستان است و هرچهاربخش کردستان را لحظه به لحظه درمینوردد. هم جنگ اوکراین و هم مذاکرات وین از منظر سرنوشت خلقها و جنبشهایی که در خط سوم قراردارند، دو شیوه جنگی جنونآمیز میباشند که در چارچوب آن، ایران بعنوان یکی از دولتـ ملتهای سرمایهداری همیشه شمشیر دموکلس جنگ را بالای سر خلقهای ایران و منطقه بویژه خلق کورد در شرق کوردستان نگهداشته است. امروز، وجود برجام و یا عدم وجود آن به یک اندازه برای جامعه مدنی ایران و شرق کوردستان خطرساز هستند، زیرا مطابق با منافع سرمایهدارانه جامعهستیز، اکولوژیستیز و زنستیز چیدمان میشوند. به اندازهای که روسیه یک تجاوزگر سرمایهداری است و نیز به میزانی که دولت- ملت اوکراین یک نوکرمأب سرمایهداری، ایران نیز یک دولت- ملت جنگافروز آن میباشد.
پس از آغاز جنگ اوکراین، دیگر جهان وارد مرحله جدیدتری شده که بشدت آینده ایران را نیز تحت تأثیر قرارداده ولی مبارزات خلق کورد را هم در سطح کیفیتی متفاوتتری برجسته خواهدساخت. یک وضعیتجنگی منطقهای و جهانی حاکم گشته که بلوکبندیهای آن بر اساس منافع دولت- ملتها سامان داده میشود نه بر بنیان سعادت خلقها. قدرتهای سرمایهداری ناچار به تسویهحسابهای مرگبار با یکدیگر هستند که در قالب اوکراین به حد انفجار رسیده. بنابراین هم جنگ اوکراین و هم برجام نوعی معامله آشکار بر سر خلقها و جوامع برای بازتولید سرمایهداری است که دچار بحرانهای انباشته گشته. کشور چین با حربه اقتصاد روبه ترقی سرمایهدارانه، روسیه با حربه نظامیگری درحال قویترشدن جنونآمیز و ایران با یک اقتصاد ویرانشده اما یک برنامه هستهای در حال خطرسازشدن برای جهان، در یک بلوک قرارگرفته و هژمونیهای غرب در بلوک دیگر بطور دیوانهوار جوامع را با مخاطرات ناشی از جنگ جهانی سوم روبرو ساختهاند. نتیجه این جنگ، آوارگی میلیونها نفر، ویرانی شهرها، نابودی اکولوژی و کشتارهای مکرر و حتی خطر استفاده از سلاحهای هستهای است. چهبسا در روزهای اخیر اشاره مقامات روسیه و ناتو به اهمیت سلاحهستهای خود بزرگترین هشداری است که حتی نامبردن آن هولناک است.
اینکه نظم جهانی وارد برههای تعیینکننده شده که خطر تهدید جنگ دول علیه جوامع مدنی تشدید گشته، آشکارا مشاهده میگردد. مسئله کورد با درگیربودن دولت چهارگانه ایران، ترکیه، عراق و سوریه به جنگهای پراکنده با شیوههای متفاوت نظامی و غیرنظامی، در چارچوب خطسوم برجستهتر گشته است. جهت اساسی رخدادهای آینده را سیر سریع تحولات جاری کنونی تعیین خواهند کرد.
تحلیل سیاسی مجلس پژاک
اوضاع کنونی ایران در برهه مذاکرات برجامی وین و جنگ اوکراین روبه مرحله انباشتهترشدن بحرانها نهاده است. به دنبال آغاز جنگ در اوکراین مسلما «روند مذاکرات برجامی وین و میزان سرکوب جامعه مدنی ایران» وارد مرحله خطرسازتری شدهاند. بنابراین هم موجودیت ایران و هم نظم ناشی از جنگ ویرانگر اوکراین، وجود نظم جهانی دیگری را به میان آورده. اساسا هم جنگ روسیه با اوکراین و هم مذاکرات ایران با هژمونیهای جهان هر یک دو شیوه متفاوت از جنگ طرفهای سرمایهداری و امپریالیسم آن در فرایند یک رقابت مرگبار میباشند. اینکه هرکدام از این دو شیوه جنگی در چه مکان و زمانی در اولویت قرارمیگیرند، بستگی به بحرانهای جهانی سرمایهداری و مخاطرات ناشی از آن دارد. جامعه مدنی کشورهای جهان خاصه خاورمیانه هم در این میان یک طرف و خط متفاوت را نشان میدهند. اگر خطسوم بعنوان یک ماهیت دموکراتیک و آزادیخواه تقویت نگردد، جوامع در درون ماشین جنگ و بحران سرمایهداری به فنا خواهند رفت.
بلوکبندی جهانی همیشه در سه خط و جبهه متفاوت وجود داشته. بلوک نخست، کشورهای هژمونی متحد با ابرهژمونی آمریکا هستند؛ بلوک دوم را کشورهای روسیه، چین و ایران همراه با برخی کشورهای رقیب جهان غرب تشکیل میدهند. خط سوم نیز که متشکل از خلقها یا جامعه مدنی با پیشاهنگی جنبشهای آزادیخواه و دموکراسیطلب است، مسیر دموکراتیک متفاوتی از آن دو دارد. بلوکهای غربی و شرقی هر دو در کاتاگوری مدرنیته سرمایهداری روزانه سیاستهای کلان بینالمللی را منطبق با مخاطرات برخاسته از «بحرانهای انباشته سرمایهداری رقیب» تنظیم مینمایند. هر حرکت و فعالیتی را مطابق منافع خود و بر ضد خط سوم سازماندهی مینمایند. امروز سیاست عملی در دستان هر سه نیرو و خط متفاوت قراردارد و خط سوم رنگ مبارزاتی برجستهتری علیه بحرانهای فزاینده و جنونآمیز هر دو بلوک سرمایهداری دارد.
اگرچه جنگ امروز در اوکراین کاراکتر خشنتری یافته و سمتو سوی رخدادهای جنگ جهانی سوم را تغییر داده، اما کماکان کانون جنگ در کردستان است و هرچهاربخش کردستان را لحظه به لحظه درمینوردد. هم جنگ اوکراین و هم مذاکرات وین از منظر سرنوشت خلقها و جنبشهایی که در خط سوم قراردارند، دو شیوه جنگی جنونآمیز میباشند که در چارچوب آن، ایران بعنوان یکی از دولتـ ملتهای سرمایهداری همیشه شمشیر دموکلس جنگ را بالای سر خلقهای ایران و منطقه بویژه خلق کورد در شرق کوردستان نگهداشته است. امروز، وجود برجام و یا عدم وجود آن به یک اندازه برای جامعه مدنی ایران و شرق کوردستان خطرساز هستند، زیرا مطابق با منافع سرمایهدارانه جامعهستیز، اکولوژیستیز و زنستیز چیدمان میشوند. به اندازهای که روسیه یک تجاوزگر سرمایهداری است و نیز به میزانی که دولت- ملت اوکراین یک نوکرمأب سرمایهداری، ایران نیز یک دولت- ملت جنگافروز آن میباشد.
پس از آغاز جنگ اوکراین، دیگر جهان وارد مرحله جدیدتری شده که بشدت آینده ایران را نیز تحت تأثیر قرارداده ولی مبارزات خلق کورد را هم در سطح کیفیتی متفاوتتری برجسته خواهدساخت. یک وضعیتجنگی منطقهای و جهانی حاکم گشته که بلوکبندیهای آن بر اساس منافع دولت- ملتها سامان داده میشود نه بر بنیان سعادت خلقها. قدرتهای سرمایهداری ناچار به تسویهحسابهای مرگبار با یکدیگر هستند که در قالب اوکراین به حد انفجار رسیده. بنابراین هم جنگ اوکراین و هم برجام نوعی معامله آشکار بر سر خلقها و جوامع برای بازتولید سرمایهداری است که دچار بحرانهای انباشته گشته. کشور چین با حربه اقتصاد روبه ترقی سرمایهدارانه، روسیه با حربه نظامیگری درحال قویترشدن جنونآمیز و ایران با یک اقتصاد ویرانشده اما یک برنامه هستهای در حال خطرسازشدن برای جهان، در یک بلوک قرارگرفته و هژمونیهای غرب در بلوک دیگر بطور دیوانهوار جوامع را با مخاطرات ناشی از جنگ جهانی سوم روبرو ساختهاند. نتیجه این جنگ، آوارگی میلیونها نفر، ویرانی شهرها، نابودی اکولوژی و کشتارهای مکرر و حتی خطر استفاده از سلاحهای هستهای است. چهبسا در روزهای اخیر اشاره مقامات روسیه و ناتو به اهمیت سلاحهستهای خود بزرگترین هشداری است که حتی نامبردن آن هولناک است.
اینکه نظم جهانی وارد برههای تعیینکننده شده که خطر تهدید جنگ دول علیه جوامع مدنی تشدید گشته، آشکارا مشاهده میگردد. مسئله کورد با درگیربودن دولت چهارگانه ایران، ترکیه، عراق و سوریه به جنگهای پراکنده با شیوههای متفاوت نظامی و غیرنظامی، در چارچوب خطسوم برجستهتر گشته است. جهت اساسی رخدادهای آینده را سیر سریع تحولات جاری کنونی تعیین خواهند کرد.
گذار دموکراتیک
خلقهای ایران در خطر هستند پس به خط سوم نیاز دارند تحلیل سیاسی مجلس پژاک 🆔 @GozarDemocratic
سازش و مماشات با ایران در منازعه برجام میتواند منجر به فراغبالی بیشتر ایران برای افزایش سرکوبها و جولانزدن برای تارومارکردن مخالفان خود در داخل و خارج بیانجامد که به مراتب خطرناکتر است زیرا در هر صورت، سرکوبکردن و هستهایشدن را در خیالمیپروراند. حتی باید متوجه بود که کاراکتر مذهبی ملیپرستانه بر کاراکتر صرف مذهبمحور در نظام حاکمیت ولایی ایران چیره گشته و این تحول در ماهیت به مراتب تهدیدآمیزتر است. همه اینها درحالی انجام میشود که نظام خودکامه ایران در همه ابعاد سیاسی، اقتصادی و در کل، ساختاری در مرز فروپاشی قرارگرفته. پس هم برجام و هم عدموجود آن به یک اندازه برای جوامع مدنی و جنبشهای خطسوم خطرساز میباشند. همانطور نیز سرمایهداری جهانی سرطانی است.
در این میان، مسئله کورد در چارچوب خطسوم به این معناست که بنبست سرمایهداری در مرحله کائوتیک خود محرز گشته و راهکاری برای سعادت بشری و عدالت و آزادی جوامع نیست. جنگافروزی ترکیه در بخشهای مختلف کوردستان، معاملات هژمونی آمریکا و غرب در خاورمیانه بر سر منافع و سرنوشت خلق کورد و خلقهای تحت ستم و نیز مبدلشدن رژیم ایران به محور شرارت و سرکوب نسلکشانه، وجود خطسوم برای جوامع را بیش از پیش حیاتی گردانده است. خوانش صحیح از «سازش و فشار» علیه ایران و «جنگ اوکراین» نیز همین درک درست از ماهیت خط سوم در چارچوب «کنفدرالیسم دموکراتیک و ملت دموکراتیک» است. یا خط سوم خلقها و جنبشهای آزادیخواه به پیروزی خواهد رسید و آزادی و عدالت برقرار خواهدشد، یا اینکه جهان با حاکمیت جنونآمیز مدرنیته سرمایهداری در مسیر رخدادن جنگهای ویرانگرتر پیش خواهد رفت.
ما همچو «حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک)» قرارگرفتن در جبهه دولت- ملتهای سرمایهداری را بهمثابه اعلام طرف هر کشور و سازمان برای مشارکت در جنگهای متوالی جنگجهانی سوم در برهه کنونی تلقی مینماییم و صراحتا اعلام میداریم که سیلی از بلایایی که سرمایهداری برساخته، بصورت خروشان به سوی جامعه ایران در حرکت است. هم سازش در قالب احیای برجام و هم استفاده از گزینه نظامی علیه ایران را به یکاندازه پرمخاطره میدانیم، زیرا خود نظام ایران و نظام هژمونیهای جهان جبهههای ضدجوامع دموکراتیک هستند و جنگهای افغانستان، عراق، سوریه و امروز نیز اوکراین اثباتگر آن میباشند. جنگهای نظام سرمایهداری و تقلاهای آن نظام برای بازتولید تهدیدآمیز خود به موازات هم انجام میشوند که میتواند دستاوردهای مبارزاتی دوره معاصر بشریت آزادیخواه را مجددا برباددهد. تنها راه، مبارزات جامعه مدنی و دموکراتیک در ایران فارغ از بلوکبندیهای شرارتمحور سرمایهدارانه جهانی و منطقهای است. خروج خلقهای منطقه و ایران و حصول آزادی برای خلق کورد نیز تنها با توسل به خط سوم ممکن میگردد. پژاک نیز یکی از نیروهای پیشاهنگ این خط خلقمحور است که در خاورمیانه در کنار سایر نیروهای آن نقش تعیینکننده در تعیین و تبیین آینده پس از دوره قرونوسطایی کنونی، دارد. خطسوم که خط دموکراسی و آزادی است، امروز در سایه رهبریت فداکارانه رهبر آپو به یک گفتمان در سطح جهانی مبدل شده و خاورمیانه و ایران نیز ناگزیر به گوشفرادادن به این ندای آزادیخواهانه هستند. جامعه ایران و شرق کوردستان برای دفع تمامی خطرات ناشی از نظام سرمایهداری، ناچار به اولویت دادن به خط سوم یعنی مبارزه خود جوامع علیه سیستمهای دولت- ملت ستمگر است. خط سوم اولویت مبارزاتی پژاک را تشکیل داده و هر روز بیش از پیش خود را برای خدمت بیشتر به جامعه بشری آمادهتر میسازد. وظیفه خط سوم این است که اجازه ندهد جوامع ایران و شرق کوردستان در کوران جنگ جهانی سوم به خوراک و لقمه آسان برای ماشین جنگافروزی دول سرمایهداری مبدل شوند. مسلما مبارزات تودهها و اقشار خلقی در قالب اعتراضات دموکراتیک معلمان، کارمندان، کارگران، زنان و سایر اقشار ایران و شرق کوردستان که بیشتر بصورت صنفی تبلور یافته، یک جبهه خلقی علیه نظام خودکامه و تمامیتخواه حاکم در ایران است که امید به شکلگیری یک آینده دموکراتیک و آزاد را در اذهان جامعه احیا نموده و بخشی از جنبش خلقمحور جهانی است که روزانه در سایر کشورها علیه تجاوزگریهای امپریالیستی نضج میگیرد. جنبشهای خلقی امروز خاورمیانه یک نه بزرگ به وجود مدرنیته سرمایهداری است. خلقهای ایران در خطر هستند پس به خط سوم نیاز دارند.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
در این میان، مسئله کورد در چارچوب خطسوم به این معناست که بنبست سرمایهداری در مرحله کائوتیک خود محرز گشته و راهکاری برای سعادت بشری و عدالت و آزادی جوامع نیست. جنگافروزی ترکیه در بخشهای مختلف کوردستان، معاملات هژمونی آمریکا و غرب در خاورمیانه بر سر منافع و سرنوشت خلق کورد و خلقهای تحت ستم و نیز مبدلشدن رژیم ایران به محور شرارت و سرکوب نسلکشانه، وجود خطسوم برای جوامع را بیش از پیش حیاتی گردانده است. خوانش صحیح از «سازش و فشار» علیه ایران و «جنگ اوکراین» نیز همین درک درست از ماهیت خط سوم در چارچوب «کنفدرالیسم دموکراتیک و ملت دموکراتیک» است. یا خط سوم خلقها و جنبشهای آزادیخواه به پیروزی خواهد رسید و آزادی و عدالت برقرار خواهدشد، یا اینکه جهان با حاکمیت جنونآمیز مدرنیته سرمایهداری در مسیر رخدادن جنگهای ویرانگرتر پیش خواهد رفت.
ما همچو «حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک)» قرارگرفتن در جبهه دولت- ملتهای سرمایهداری را بهمثابه اعلام طرف هر کشور و سازمان برای مشارکت در جنگهای متوالی جنگجهانی سوم در برهه کنونی تلقی مینماییم و صراحتا اعلام میداریم که سیلی از بلایایی که سرمایهداری برساخته، بصورت خروشان به سوی جامعه ایران در حرکت است. هم سازش در قالب احیای برجام و هم استفاده از گزینه نظامی علیه ایران را به یکاندازه پرمخاطره میدانیم، زیرا خود نظام ایران و نظام هژمونیهای جهان جبهههای ضدجوامع دموکراتیک هستند و جنگهای افغانستان، عراق، سوریه و امروز نیز اوکراین اثباتگر آن میباشند. جنگهای نظام سرمایهداری و تقلاهای آن نظام برای بازتولید تهدیدآمیز خود به موازات هم انجام میشوند که میتواند دستاوردهای مبارزاتی دوره معاصر بشریت آزادیخواه را مجددا برباددهد. تنها راه، مبارزات جامعه مدنی و دموکراتیک در ایران فارغ از بلوکبندیهای شرارتمحور سرمایهدارانه جهانی و منطقهای است. خروج خلقهای منطقه و ایران و حصول آزادی برای خلق کورد نیز تنها با توسل به خط سوم ممکن میگردد. پژاک نیز یکی از نیروهای پیشاهنگ این خط خلقمحور است که در خاورمیانه در کنار سایر نیروهای آن نقش تعیینکننده در تعیین و تبیین آینده پس از دوره قرونوسطایی کنونی، دارد. خطسوم که خط دموکراسی و آزادی است، امروز در سایه رهبریت فداکارانه رهبر آپو به یک گفتمان در سطح جهانی مبدل شده و خاورمیانه و ایران نیز ناگزیر به گوشفرادادن به این ندای آزادیخواهانه هستند. جامعه ایران و شرق کوردستان برای دفع تمامی خطرات ناشی از نظام سرمایهداری، ناچار به اولویت دادن به خط سوم یعنی مبارزه خود جوامع علیه سیستمهای دولت- ملت ستمگر است. خط سوم اولویت مبارزاتی پژاک را تشکیل داده و هر روز بیش از پیش خود را برای خدمت بیشتر به جامعه بشری آمادهتر میسازد. وظیفه خط سوم این است که اجازه ندهد جوامع ایران و شرق کوردستان در کوران جنگ جهانی سوم به خوراک و لقمه آسان برای ماشین جنگافروزی دول سرمایهداری مبدل شوند. مسلما مبارزات تودهها و اقشار خلقی در قالب اعتراضات دموکراتیک معلمان، کارمندان، کارگران، زنان و سایر اقشار ایران و شرق کوردستان که بیشتر بصورت صنفی تبلور یافته، یک جبهه خلقی علیه نظام خودکامه و تمامیتخواه حاکم در ایران است که امید به شکلگیری یک آینده دموکراتیک و آزاد را در اذهان جامعه احیا نموده و بخشی از جنبش خلقمحور جهانی است که روزانه در سایر کشورها علیه تجاوزگریهای امپریالیستی نضج میگیرد. جنبشهای خلقی امروز خاورمیانه یک نه بزرگ به وجود مدرنیته سرمایهداری است. خلقهای ایران در خطر هستند پس به خط سوم نیاز دارند.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بەڕۆحی یەکێتی گەل و پارتە سیاسیەکان، نەورۆزی ئەمساڵ بکەینە ئاگری گەشانەوەو ژیانەوەی هزری سەرکەوتن
🆔 @GozarDemocratic
🆔 @GozarDemocratic
بە کمپین آزادی برای زینب جلالیان و همەی زندانیان سیاسی بپیوندید
امشب
20:30
کرماشان
20:00
آمد/هولیر
18:00
اروپای مرکزی
#FreedomForZeynabJalalian
🆔 @GozarDemocratic
امشب
20:30
کرماشان
20:00
آمد/هولیر
18:00
اروپای مرکزی
#FreedomForZeynabJalalian
🆔 @GozarDemocratic
کودار: زنان کورد جشن بزرگ آزادی بشریت را نزدیک ساختهاند
در پیام کودار به مناسبت ٨ مارس آمده است:" وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در خاورمیانه خواهد بود را نزدیکتر ساخته است."
🆔 @GozarDemocratic
در پیام کودار به مناسبت ٨ مارس آمده است:" وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در خاورمیانه خواهد بود را نزدیکتر ساخته است."
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
کودار: زنان کورد جشن بزرگ آزادی بشریت را نزدیک ساختهاند در پیام کودار به مناسبت ٨ مارس آمده است:" وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در…
کودار: زنان کورد جشن بزرگ آزادی بشریت را نزدیک ساختهاند
در پیام کودار به مناسبت ٨ مارس آمده است:" وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در خاورمیانه خواهد بود را نزدیکتر ساخته است."
جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار) در بیانیهای ضمن شادباش ٨ مارس، روز جهانی زنان مبارز بر ضرورت ارتقای مبارزات آزادیخواهی علیه نظام مردسالار تأکید نموده است.
متن بیانیه کودار به شرح زیر است:
"هشتم مارس به مثابه روز جهانی زن همه ساله در کوردستان با مراسمهایی پرشکوه حقانیت مبارزات زنان کورد و تأثیرگذاری بیشائبه آن بر شکلگیری افکار عمومی بینالمللی را برکرسی حقیقت مینشاند. در هشتم مارس ۲۰۲۲ نیز زنان آزاد کورد پیشاهنگی زنان خاورمیانه را برعهده گرفته و برای آزادیخواهان و جوامع متکثر به الگویی بزرگ منطبق با حقیقت آزادی زن مبدل شدهاند.
سلب آزادیهای زنان جهان امروز از جانب سرمایهداری بعنوان نظام مستبد و زنستیز به اوج بحرانهای انباشته رسیده و دوگانه «سرمایهداری و مردسالاری» دو روی سکه زنستیزی و تجاوزگری هستند. امروزه همه جهانیان مشاهده میکنند که بیش از ۲۰۰ نظام سرمایهدارانه دولتـ ملتی قبضه شده در ید قدرت مردسالاری به سلب هویت و انسانیت از وجود زن میپردازند که خود نشانگر مردودبودن این نظام زنستیز است. این نظام، تمامی «جامعه، زن و اکولوژی» را به مرز نابودی رسانده و اگر مبارزات جهانی بهموازات مبارزات زنان کورد نضج پیدا نکند و به سازماندهی محق و برحق نرسد، نه تنها زنان بلکه کل هستی بشریت به خط قرمز و بیبازگشت استحاله در مسیر تباهیهای یومیه نظام مردسالاری خواهد رسید.
ساختار جوامع امروز چنان است که در بطن آن نیمی از جامعه یعنی زنان از تمامی اراده مدیریتی و حق طبیعی حقیقتسازی اجتماعی برای برساخت حیات آزاد، محروم گردانده شدهاند، به همین دلیل جامعه بشری گرفتار بزرگترین بیهویتی و کائوس گشته است. نظام ستمگر مردسالاری در قوالب مدرنیته استحالهگر سرمایهداری هر گونه حق مبارزه و سازمانیافتگی را بیمحابا از زنان سلب نمودهاند و وجود زن را در راستای منافع بازار مکاره سرمایهداری به یک کالای بیارزش مبدل ساخته. هژمونیهای دخالتگر جهانی نیز با جنگافروزیهای مداوم، خاورمیانه را به کانون گرداب نزاع بر ضد زنان مبدل ساختهاند به همین دلیل زنان کورد در سرزمین کهن کوردستان در هیأت مدافعان حریم آزادی، دموکراسی، حفاظت از محیطزیست و جامعهپذیری، علیه آن جریان جهانی خود نیروی حقیقت خللناپذیر هستند. همینکه زنان مبارز کورد روند قتلعام و بردهسازی دستگاه سرمایهداری را از شنگال تا عفرین، کوبانی و سراسر بخشهای کوردستان به یک جنبش مبارزاتی حقطلبانه و آزادیخواهانه زنان منقلب ساختهاند، زنان جهان را به خود آورده.
زنان کورد امروز پرچمدار مبارزاتی هستند که میراث هزاران شهید زن در سراسر کوردستان است و کارزار جهانی «آزادی برای زن» را در پی داشته. از عرصههای سیاست گرفته تا نظامیگری، برساخت ایدئولوژی آزادیخواهانه، مدیریت و اداره خودبنیان، زنان مبارز کورد وضعیت را به جایی رساندهاند که با آن همه میراثی که به رهبری رهبر آپو برای جامعه آزاد برجای گذاشته، دیگر بازگشت به عقب و نابودی، غیرممکن گشته است. مبارزان زن امروز نظامهای زنستیز ایران، ترکیه، عراق و سوریه را با تمام قوا به چالش بزرگ کشیدهاند و به گشایشگر عملی راه بیبازگشت حصول آزادی مبدل شدهاند.
بیشک جامعهای که هویت و موجودیت زن را انکار نموده و به بردگی مردسالارانه بکشاند، زمینههای مسخ و زوال خود را فراهم میآورد. جامعه وقتی به ماهیت حقیقی خود خواهد رسید که هویت آزاد زن را اعاده نماید. امروز، نه تنها جامعه مدنی بلکه جنبشهای مبارزهگر نیز بدون اولویت دادن به موجودیت و اراده زنان، خودبه خود محکوم به شکست هستند. این دستاورد نیز در سایه تلاشهای بیوقفه زنان و شهدای راه آزادیخواهی حاصل گشته. وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در خاورمیانه خواهد بود را نزدیکتر ساخته. شور و شعف ناشی از این تبارز جشنگونه، زنان را در جوامع خاورمیانه عملا وارد کارزار برساخت صحیح جامعه ساخته که قطعا نظامهای زنستیز دولت- ملتی سرمایهداری را بخاطر «تضاد قدرت و سلطه و تجاوزگری» دچار چالش زوال ساخته است.
در پیام کودار به مناسبت ٨ مارس آمده است:" وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در خاورمیانه خواهد بود را نزدیکتر ساخته است."
جامعه دمکراتیک و آزاد شرق کوردستان (کودار) در بیانیهای ضمن شادباش ٨ مارس، روز جهانی زنان مبارز بر ضرورت ارتقای مبارزات آزادیخواهی علیه نظام مردسالار تأکید نموده است.
متن بیانیه کودار به شرح زیر است:
"هشتم مارس به مثابه روز جهانی زن همه ساله در کوردستان با مراسمهایی پرشکوه حقانیت مبارزات زنان کورد و تأثیرگذاری بیشائبه آن بر شکلگیری افکار عمومی بینالمللی را برکرسی حقیقت مینشاند. در هشتم مارس ۲۰۲۲ نیز زنان آزاد کورد پیشاهنگی زنان خاورمیانه را برعهده گرفته و برای آزادیخواهان و جوامع متکثر به الگویی بزرگ منطبق با حقیقت آزادی زن مبدل شدهاند.
سلب آزادیهای زنان جهان امروز از جانب سرمایهداری بعنوان نظام مستبد و زنستیز به اوج بحرانهای انباشته رسیده و دوگانه «سرمایهداری و مردسالاری» دو روی سکه زنستیزی و تجاوزگری هستند. امروزه همه جهانیان مشاهده میکنند که بیش از ۲۰۰ نظام سرمایهدارانه دولتـ ملتی قبضه شده در ید قدرت مردسالاری به سلب هویت و انسانیت از وجود زن میپردازند که خود نشانگر مردودبودن این نظام زنستیز است. این نظام، تمامی «جامعه، زن و اکولوژی» را به مرز نابودی رسانده و اگر مبارزات جهانی بهموازات مبارزات زنان کورد نضج پیدا نکند و به سازماندهی محق و برحق نرسد، نه تنها زنان بلکه کل هستی بشریت به خط قرمز و بیبازگشت استحاله در مسیر تباهیهای یومیه نظام مردسالاری خواهد رسید.
ساختار جوامع امروز چنان است که در بطن آن نیمی از جامعه یعنی زنان از تمامی اراده مدیریتی و حق طبیعی حقیقتسازی اجتماعی برای برساخت حیات آزاد، محروم گردانده شدهاند، به همین دلیل جامعه بشری گرفتار بزرگترین بیهویتی و کائوس گشته است. نظام ستمگر مردسالاری در قوالب مدرنیته استحالهگر سرمایهداری هر گونه حق مبارزه و سازمانیافتگی را بیمحابا از زنان سلب نمودهاند و وجود زن را در راستای منافع بازار مکاره سرمایهداری به یک کالای بیارزش مبدل ساخته. هژمونیهای دخالتگر جهانی نیز با جنگافروزیهای مداوم، خاورمیانه را به کانون گرداب نزاع بر ضد زنان مبدل ساختهاند به همین دلیل زنان کورد در سرزمین کهن کوردستان در هیأت مدافعان حریم آزادی، دموکراسی، حفاظت از محیطزیست و جامعهپذیری، علیه آن جریان جهانی خود نیروی حقیقت خللناپذیر هستند. همینکه زنان مبارز کورد روند قتلعام و بردهسازی دستگاه سرمایهداری را از شنگال تا عفرین، کوبانی و سراسر بخشهای کوردستان به یک جنبش مبارزاتی حقطلبانه و آزادیخواهانه زنان منقلب ساختهاند، زنان جهان را به خود آورده.
زنان کورد امروز پرچمدار مبارزاتی هستند که میراث هزاران شهید زن در سراسر کوردستان است و کارزار جهانی «آزادی برای زن» را در پی داشته. از عرصههای سیاست گرفته تا نظامیگری، برساخت ایدئولوژی آزادیخواهانه، مدیریت و اداره خودبنیان، زنان مبارز کورد وضعیت را به جایی رساندهاند که با آن همه میراثی که به رهبری رهبر آپو برای جامعه آزاد برجای گذاشته، دیگر بازگشت به عقب و نابودی، غیرممکن گشته است. مبارزان زن امروز نظامهای زنستیز ایران، ترکیه، عراق و سوریه را با تمام قوا به چالش بزرگ کشیدهاند و به گشایشگر عملی راه بیبازگشت حصول آزادی مبدل شدهاند.
بیشک جامعهای که هویت و موجودیت زن را انکار نموده و به بردگی مردسالارانه بکشاند، زمینههای مسخ و زوال خود را فراهم میآورد. جامعه وقتی به ماهیت حقیقی خود خواهد رسید که هویت آزاد زن را اعاده نماید. امروز، نه تنها جامعه مدنی بلکه جنبشهای مبارزهگر نیز بدون اولویت دادن به موجودیت و اراده زنان، خودبه خود محکوم به شکست هستند. این دستاورد نیز در سایه تلاشهای بیوقفه زنان و شهدای راه آزادیخواهی حاصل گشته. وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در خاورمیانه خواهد بود را نزدیکتر ساخته. شور و شعف ناشی از این تبارز جشنگونه، زنان را در جوامع خاورمیانه عملا وارد کارزار برساخت صحیح جامعه ساخته که قطعا نظامهای زنستیز دولت- ملتی سرمایهداری را بخاطر «تضاد قدرت و سلطه و تجاوزگری» دچار چالش زوال ساخته است.
گذار دموکراتیک
کودار: زنان کورد جشن بزرگ آزادی بشریت را نزدیک ساختهاند در پیام کودار به مناسبت ٨ مارس آمده است:" وجود زن و نقش ارادهمحور وی در جامعه امروز کوردستان بذر «فرهنگ آزادی» و «ذهنیت آزادیخواهی» را کاشته و لحظه آزادی برای خلقها که حقیقتا بزرگترین جشن بشریت در…
زنان کورد، خاصه زنان مبارز شرق کوردستان امروز پیشاهنگی اندیشه آزادی زنان را برعهده دارند که حاصل شهدایی گرانقدر چون توارها، زیلانها، و شیرینعلمهولیها است. میراث برجای مانده این شهدا همانا جنبش، نظام، سازماندهی، اراده خودمدیریتی و آگاهی و تفکر حیاتی برای ادامه مسیر آزادی در ایران و شرق کوردستان است.
همچو «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)»، هشتم مارس، روز جهانی زن را به تمامی زنان آزادیخواه، زنان کورد، مادران ستمدیده، مادران شهدا و جامعه آگاه و فداکارمان تبریک میگوییم. از تمامی زنان کورد میخواهیم که پیرامون خط خودبنیان، خودانگیخته، ارادهمند و نیرومند «جامعه زنان شرق کوردستان(کژار)» منطبق با ایدئولوژی آزادی زن که معمار آن رهبر آپو است، گردهم آیند و برای برساخت جامعه آزادی که زن در آن جایگاه والا و برحق بیابد، بکوشند. هشتم مارس روز ابراز وجود زنان آزاد در مقابل شخصیت زن برده و تسلیمشده به نظامهای فاشیست، جنگافروز و زنستیز خاصه در ایران و شرق کوردستان است. بیشک مبارزات زنان، به حفظ جامعه و اکولوژی نیز خواهد انجامید و این جامعیت مبارزه در کوردستان، در سایه حضور زنان آزاد در قرن حاضر فراهم گشته که لازم است همه زنان آزادیخواه و دمکراسیطلب در این روز فریاد برآورند و میادین مبارزه را با حضور خویش لبریز از حضور آزاد زنان سازند و این مبارزه را به جشن نوروز، جشن مبارزه تاریخی کورد وصل نمایند."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
همچو «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)»، هشتم مارس، روز جهانی زن را به تمامی زنان آزادیخواه، زنان کورد، مادران ستمدیده، مادران شهدا و جامعه آگاه و فداکارمان تبریک میگوییم. از تمامی زنان کورد میخواهیم که پیرامون خط خودبنیان، خودانگیخته، ارادهمند و نیرومند «جامعه زنان شرق کوردستان(کژار)» منطبق با ایدئولوژی آزادی زن که معمار آن رهبر آپو است، گردهم آیند و برای برساخت جامعه آزادی که زن در آن جایگاه والا و برحق بیابد، بکوشند. هشتم مارس روز ابراز وجود زنان آزاد در مقابل شخصیت زن برده و تسلیمشده به نظامهای فاشیست، جنگافروز و زنستیز خاصه در ایران و شرق کوردستان است. بیشک مبارزات زنان، به حفظ جامعه و اکولوژی نیز خواهد انجامید و این جامعیت مبارزه در کوردستان، در سایه حضور زنان آزاد در قرن حاضر فراهم گشته که لازم است همه زنان آزادیخواه و دمکراسیطلب در این روز فریاد برآورند و میادین مبارزه را با حضور خویش لبریز از حضور آزاد زنان سازند و این مبارزه را به جشن نوروز، جشن مبارزه تاریخی کورد وصل نمایند."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Forwarded from خبرگزاری فرات | فارسی
🔹هنرمند خالد رشید: نسبت به اشغالگری ترکیه سکوت میکنید و برای اوکراین اشک تمساح میریزید
🔻هنرمند خالد رشید تلویحا از بارزانیها انتقاد کرد که به خاطر اوکراین اعتراض میکنند، اما در مقابل اشغالگری ترکیه سکوت کردهاند و اکنون علیرغم داشتن سلاحهای پیشرفته، اما از تانکها و جنگندههای دولت ترکیه وحشت دارند و جرات روبرویی با آنها را ندارند
بیشتر بخوانید ...
🌍 https://bit.ly/3KiTi2x
وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما
🔻هنرمند خالد رشید تلویحا از بارزانیها انتقاد کرد که به خاطر اوکراین اعتراض میکنند، اما در مقابل اشغالگری ترکیه سکوت کردهاند و اکنون علیرغم داشتن سلاحهای پیشرفته، اما از تانکها و جنگندههای دولت ترکیه وحشت دارند و جرات روبرویی با آنها را ندارند
بیشتر بخوانید ...
🌍 https://bit.ly/3KiTi2x
وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما
ANF News
هنرمند خالد رشید: نسبت به اشغالگری ترکیه سکوت میکنید و برای اوکراین اشک تمساح میریزید
خالد رشید هنرمند و خواننده سرشناس باشور کوردستان به شیوهای تلویحی از بارزانی، نزدیکان آنها و رسانههایشان انتقاد کرده و میگوید: برای اوکراین اعتراض میکنند، اما در مقابل اشغالگری ترکیه سکوت کرد...
جنبش دموکراتیک و آزادیخواهانه زنان، بیبازگشت و سرکوبناپذیر گشته
«آزادی زن» امروز با «آزادی کورد و کوردستان» درهم تنیده و همهساله هشتم مارس سازمانیافتگی زنان کورد در همه عرصهها بصورت خودمدیر طی راهپیماییها و مراسمهای باشکوه به اثبات رسانده میشود. مبارزات خلق کورد مبارزه برای آزادی زن است و شخصیت کورد به نسبت اولویت دادن به مقوله آزادی زن شکل میگیرد.
🆔 @GozarDemocratic
«آزادی زن» امروز با «آزادی کورد و کوردستان» درهم تنیده و همهساله هشتم مارس سازمانیافتگی زنان کورد در همه عرصهها بصورت خودمدیر طی راهپیماییها و مراسمهای باشکوه به اثبات رسانده میشود. مبارزات خلق کورد مبارزه برای آزادی زن است و شخصیت کورد به نسبت اولویت دادن به مقوله آزادی زن شکل میگیرد.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
جنبش دموکراتیک و آزادیخواهانه زنان، بیبازگشت و سرکوبناپذیر گشته «آزادی زن» امروز با «آزادی کورد و کوردستان» درهم تنیده و همهساله هشتم مارس سازمانیافتگی زنان کورد در همه عرصهها بصورت خودمدیر طی راهپیماییها و مراسمهای باشکوه به اثبات رسانده میشود.…
جنبش دموکراتیک و آزادیخواهانه زنان، بیبازگشت و سرکوبناپذیر گشته
«آزادی زن» امروز با «آزادی کورد و کوردستان» درهم تنیده و همهساله هشتم مارس سازمانیافتگی زنان کورد در همه عرصهها بصورت خودمدیر طی راهپیماییها و مراسمهای باشکوه به اثبات رسانده میشود. مبارزات خلق کورد مبارزه برای آزادی زن است و شخصیت کورد به نسبت اولویت دادن به مقوله آزادی زن شکل میگیرد.
پدیدههای دولت و مردسالاری بصورت نهادینگی هزاران ساله، هویت زن را دچار تباهیهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ساختهاند و در قالب جنسیتگرایی ضدزن هرگونه اندیشه مبتنی بر حذف زن از عرصه حیات را بر جوامع تحمیل میکنند. اگر تاکنون در سایه مبارزات آزادیخواهانه بشریت، تمدن هزارانساله دولتگرا و مردمحور مردود شمرده میشود، به دلیل رویه زنستیزی است که عین جامعهستیزی میباشد. تمدن دولتگرا و مردسالار دارای ماهیت آزاررسانی و تجاوزگری علیه جامعه زنان است که امروز به حدی رسیده که جوامع ناچار به گشایش برای آزادی زن از زنجیرهای اسارت هستند. تمدنی که سهم زن را تنها بردگی و فرومایگی دانسته، امروز به دلیل همان رویه نابودگرانه خود به مرز انفجار رسیده. دیگر «جامعه، اکولوژی و موجودیت زنان» به مرز انفجار علیه نظام سرمایهداری رسیده و حذف قوانین و قواعد زنستیزانه را ضروری گرداندهاند. نظام سرمایهداری از طریق نهادهای دولت و خانواده، یکایک انسانها را به تجاوز به حقوق طبیعی زنان عادت داده. امروز اقشار، اصناف و تودههای آزادیخواه جامعه جهانی بر اعاده همین حقوق طبیعی برای زنان متمرکز شدهاند و مبارزات جنبشهای رهایی زنان را جهتدهی مینمایند.
بیشک یکی از کانونهای قوی مبارزات زنان، امروز در کوردستان تبلور عینی یافته و حتی به یک الگوی مبارزاتی جهانی مبدل گشته. این مبارزات خلق کورد بویژه زنان، بر محوریت پارادایم «جامعه دموکراتیک، اکولوژیک مبتنی بر آزادی زن» که رهبر آپو آن را فرموله ساخته، به پیش میتازد و تأثیرات بینالمللی آن کاملا هویداست. جامعه زنان که به بردگی کشیده شدهاند، همچو «اولین و آخرین مستعمره» عظیمترین جنبش مبارزاتی عصر بر ضد مدرنیته سرمایهداری و لیبرالیسم را شکلدادهاند. قطعا اگر جامعه مبارز کورد بتواند یک الگوی صحیح از «سیاست، اخلاق و دموکراسی» را بر نمط پارادایم خاص رهبر آپو برسازد، میتواند بیش از این بنیان نظام زنستیز جهانی را به لرزه درآورد. خلق شخصیت زن متفکر، توانمند، بااراده و مصر بر طریق آزادی، همانی است که امروز در وجود گریلای زن تبلور عینی یافته و با مشارکت دادن دموکراتیک زنان کورد، منهج صحیح یک مبارزه پرشکوه خلقی را نمایانده است. این مسیر شگفتانگیز، بخاطر پیشاهنگی جامعه کورد، وظایف خلقمان را سنگینتر از پیش ساخته و مستلزم حضور پررنگتر هر فرد مبارزه کورد در صحنهها و میادین مبارزه است.
زنان ایران و شرق کوردستان اگرچه در سالهای اخیر فعالیتهای فداکارانه خویش را افزایش دادهاند، اما در درون یک زنجیره فشارهای سنگین از جانب حاکمیت مرکزی تهران قراردارند، ولی با همت خود توانستهاند پایههای جنبش اجتماعی، سیاسی و فرهنگی خویش را با هویتخواهی حقطلبانه طرحریزی نمایند. قطعا این مبارزات زنان ایران و شرق کوردستان که آزادی و دموکراسی را کانون توجه قرارداده، بیبازگشت و سرکوبناپذیر است. تسلیمناپذیری جامعه زنان ایران و شرق کوردستان در مقابل دستگاه فشار و سرکوب، دیگر از حدود حفقان مطلق عبور کرده و بخش اصلی مبارزات خلقی را تشکیل میدهد. رژیم ایران دیگر توان حاشاکردن از حقوق زنان، سلب آزادی آنها و ادامه وضعیت کائوتیک زنستیزی را ندارد. مبارزات زنان نیز نه یک رویه ساده اعتراضی که یک جنبش عظیم اجتماعی را شکل داده که مصرانه درپی برساختن یک جامعه مدرن فاقد تبعض جنسیتی علیه زنان است. به اندازهای که جنبش زنان در اولویت انقلاب مدنی و خلقی قرار دارد، سرآمد تمامی جنبشهای اکولوژیکی و اجتماعی نیز هست. اثبات گشته که در ایران و شرق کوردستان ذهنیت مردسالاری بصورت هسته اصلی هرنوع ستم سیستماتیزه از سوی نظام مردسالار، در آخرین مراحل زوال خویش قرار دارد و درمقابل آن، جنبش زنان سرمنشأ مبارزات مدنی در بطن خیابان را شکل داده است. نظم نوین ایران و جهان آینده بدون اولویت دادن به وجود و حضور و حق زنان، بازهم منجر به شکست خواهد شد. برساخت جامعه اخلاقی، سیاسی و دموکراتیک جهانی نیز تنها با تحول بنیادین خاورمیانه از حیث ذهنیتی ممکن میگردد.
ما «حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک)» همانطور که در طول مبارزات خود از بدو تأسیس تاکنون اثبات نمودهایم، مبارزه برای آزادی زن را در اولویت تمامی مبارزات برای رهایی و آزادی جامعه ایران و شرق کوردستان قراردادهایم.
«آزادی زن» امروز با «آزادی کورد و کوردستان» درهم تنیده و همهساله هشتم مارس سازمانیافتگی زنان کورد در همه عرصهها بصورت خودمدیر طی راهپیماییها و مراسمهای باشکوه به اثبات رسانده میشود. مبارزات خلق کورد مبارزه برای آزادی زن است و شخصیت کورد به نسبت اولویت دادن به مقوله آزادی زن شکل میگیرد.
پدیدههای دولت و مردسالاری بصورت نهادینگی هزاران ساله، هویت زن را دچار تباهیهای اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی ساختهاند و در قالب جنسیتگرایی ضدزن هرگونه اندیشه مبتنی بر حذف زن از عرصه حیات را بر جوامع تحمیل میکنند. اگر تاکنون در سایه مبارزات آزادیخواهانه بشریت، تمدن هزارانساله دولتگرا و مردمحور مردود شمرده میشود، به دلیل رویه زنستیزی است که عین جامعهستیزی میباشد. تمدن دولتگرا و مردسالار دارای ماهیت آزاررسانی و تجاوزگری علیه جامعه زنان است که امروز به حدی رسیده که جوامع ناچار به گشایش برای آزادی زن از زنجیرهای اسارت هستند. تمدنی که سهم زن را تنها بردگی و فرومایگی دانسته، امروز به دلیل همان رویه نابودگرانه خود به مرز انفجار رسیده. دیگر «جامعه، اکولوژی و موجودیت زنان» به مرز انفجار علیه نظام سرمایهداری رسیده و حذف قوانین و قواعد زنستیزانه را ضروری گرداندهاند. نظام سرمایهداری از طریق نهادهای دولت و خانواده، یکایک انسانها را به تجاوز به حقوق طبیعی زنان عادت داده. امروز اقشار، اصناف و تودههای آزادیخواه جامعه جهانی بر اعاده همین حقوق طبیعی برای زنان متمرکز شدهاند و مبارزات جنبشهای رهایی زنان را جهتدهی مینمایند.
بیشک یکی از کانونهای قوی مبارزات زنان، امروز در کوردستان تبلور عینی یافته و حتی به یک الگوی مبارزاتی جهانی مبدل گشته. این مبارزات خلق کورد بویژه زنان، بر محوریت پارادایم «جامعه دموکراتیک، اکولوژیک مبتنی بر آزادی زن» که رهبر آپو آن را فرموله ساخته، به پیش میتازد و تأثیرات بینالمللی آن کاملا هویداست. جامعه زنان که به بردگی کشیده شدهاند، همچو «اولین و آخرین مستعمره» عظیمترین جنبش مبارزاتی عصر بر ضد مدرنیته سرمایهداری و لیبرالیسم را شکلدادهاند. قطعا اگر جامعه مبارز کورد بتواند یک الگوی صحیح از «سیاست، اخلاق و دموکراسی» را بر نمط پارادایم خاص رهبر آپو برسازد، میتواند بیش از این بنیان نظام زنستیز جهانی را به لرزه درآورد. خلق شخصیت زن متفکر، توانمند، بااراده و مصر بر طریق آزادی، همانی است که امروز در وجود گریلای زن تبلور عینی یافته و با مشارکت دادن دموکراتیک زنان کورد، منهج صحیح یک مبارزه پرشکوه خلقی را نمایانده است. این مسیر شگفتانگیز، بخاطر پیشاهنگی جامعه کورد، وظایف خلقمان را سنگینتر از پیش ساخته و مستلزم حضور پررنگتر هر فرد مبارزه کورد در صحنهها و میادین مبارزه است.
زنان ایران و شرق کوردستان اگرچه در سالهای اخیر فعالیتهای فداکارانه خویش را افزایش دادهاند، اما در درون یک زنجیره فشارهای سنگین از جانب حاکمیت مرکزی تهران قراردارند، ولی با همت خود توانستهاند پایههای جنبش اجتماعی، سیاسی و فرهنگی خویش را با هویتخواهی حقطلبانه طرحریزی نمایند. قطعا این مبارزات زنان ایران و شرق کوردستان که آزادی و دموکراسی را کانون توجه قرارداده، بیبازگشت و سرکوبناپذیر است. تسلیمناپذیری جامعه زنان ایران و شرق کوردستان در مقابل دستگاه فشار و سرکوب، دیگر از حدود حفقان مطلق عبور کرده و بخش اصلی مبارزات خلقی را تشکیل میدهد. رژیم ایران دیگر توان حاشاکردن از حقوق زنان، سلب آزادی آنها و ادامه وضعیت کائوتیک زنستیزی را ندارد. مبارزات زنان نیز نه یک رویه ساده اعتراضی که یک جنبش عظیم اجتماعی را شکل داده که مصرانه درپی برساختن یک جامعه مدرن فاقد تبعض جنسیتی علیه زنان است. به اندازهای که جنبش زنان در اولویت انقلاب مدنی و خلقی قرار دارد، سرآمد تمامی جنبشهای اکولوژیکی و اجتماعی نیز هست. اثبات گشته که در ایران و شرق کوردستان ذهنیت مردسالاری بصورت هسته اصلی هرنوع ستم سیستماتیزه از سوی نظام مردسالار، در آخرین مراحل زوال خویش قرار دارد و درمقابل آن، جنبش زنان سرمنشأ مبارزات مدنی در بطن خیابان را شکل داده است. نظم نوین ایران و جهان آینده بدون اولویت دادن به وجود و حضور و حق زنان، بازهم منجر به شکست خواهد شد. برساخت جامعه اخلاقی، سیاسی و دموکراتیک جهانی نیز تنها با تحول بنیادین خاورمیانه از حیث ذهنیتی ممکن میگردد.
ما «حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک)» همانطور که در طول مبارزات خود از بدو تأسیس تاکنون اثبات نمودهایم، مبارزه برای آزادی زن را در اولویت تمامی مبارزات برای رهایی و آزادی جامعه ایران و شرق کوردستان قراردادهایم.
گذار دموکراتیک
جنبش دموکراتیک و آزادیخواهانه زنان، بیبازگشت و سرکوبناپذیر گشته «آزادی زن» امروز با «آزادی کورد و کوردستان» درهم تنیده و همهساله هشتم مارس سازمانیافتگی زنان کورد در همه عرصهها بصورت خودمدیر طی راهپیماییها و مراسمهای باشکوه به اثبات رسانده میشود.…
به یمن میراثی که هزاران شهید زن در صفوف مبارزاتی گریلا برای خلقمان و خلقهای تحت ستم برجای گذاشتهاند، مسیر حقخواهی خلقمان را یافتهایم و بر تداوم آزادی زن، جامعه و محیطزیست اصرار میورزیم. بیشک بزرگترین پاسخ برحق به شهدایمان و فداکاری مادران و خلق ستمدیدهمان، ارمغان فرم جامعه مبتنی بر آزادی زن میباشد. لذا از همه اقشار و تودههای جامعه آزادیخواه و دموکراسیطلب میخواهیم که در روز هشتم مارس به خلق بزرگترین صحنههای مبارزاتی در میادین دست بزنند و با رقمزدن یک آینده صحیح، نیک و زیبا، آزادی زن را بعنوان برحقترین مطالبه فریاد بزنند. جامعه و خلق ستمدیده کورد امروز به یمن حضور فداکارانه و پرشور زنان به والاترین سطح از دستیابی به آزادی رسیده و این مسیر تا آزادی کامل ادامه خواهد یافت.
حزب حیات آزاد کوردستان /پژاک
۷/٣/٢٠٢٢
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
حزب حیات آزاد کوردستان /پژاک
۷/٣/٢٠٢٢
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
پیام دو گریلای یگانهای مدافع زنان روژهلات به مناسبت ٨ مارس
ویان بروسک و رُزا آمارا دو گریلای روژهلات کوردستان، زنان را به مبارزه در میدان فراخواندند
در رابطه با ٨ مارس، ویان بروسک و رزا آمارا، دو گریلای یگانهای زنان روژهلات کوردستان پیامی را منتشر کردند.
ویان بروسک ٨ مارس را به زنان تمامی زنان جهان و رهبر آپو تبریک گفت و افزود: ما زنانی که در قرن ٢١ ایستادگی میکنیم به مقاومت در همه حوزەهای زندگی دامن میزنیم. هر زن میباید به قدرت خود واقف باشد و در برابر نظام سلطه عصیان کند. همانطور که رهبر آپو میگوید، نه تنها ٨ مارس بلکه همه روزها روز زن است.
گریلای ه.پ.ژ با ابراز امیدواری به اینکه سال ٢٠٢٢ سال آزادی زن باشد، گفت: برای این نیاز به مبارزه در زمینههای گوناگون داریم. زنان معلم، پرستار و زنان فعال در سایر حوزەها میباید باعمل به مسئولیتشان مقاومت کنند و خود را متحدانه سازمان دهند.
ویان بروسک بر توانایی زنان تأکید کرد و ضمن دعوت آنها به حضور در خیابان در ٨ مارس گفت: تنها از طریق همبستگی و تشکلیابی خواهد بود که زنان موفق به توفیق در برابر نظام هزاران سالەی مردسالاری و دستیابی به آزادی خواهند شد. برای این میباید که زنان به معیارهای خداونگاری خود واقف شوند و طبق آن بکوشند. ایمان داریم که زنان میتوانند دوباره نقش اصلی خود را بازیابند و اجتماعشان را نیز به آزادی برسانند.
همرزم او در صفوف ه.پ.ژ، رزا آمارا نیز یاد و خاطره تمامی زنانی که حقوقشان سوزانده شد را در آستانه ٨ مارس گرامی داشت و گفت: می باید هر یک از زنان این درد را در عمق دل خود احساس کند و از خودش بپرسد که چرا حقوق زنان زحمتکش سوخته میشود؟ در قرن گذشته زنانی که خواستند گویای حال رنج همنوعان خود باشند به آتش کشیده شدند. به این طریق آنها پیشقراولان همه ما و نمادهای قرن بودند. با مبارزه آنها بود که زنان به وضعیت بردگی خود پی بردند. آن قرن گذشت و اکنون در یک دوره دیگر هستیم. زنی که به بردگی خود واقف است همچنان ضرب و شتم میشود، تحت آزار و تجاوز قرار میگیرد، مورد خشونت و سرکوب واقع میشود و حقوقش به فنا میرود. زنان بخوبی میدانند معنای این برخوردها چیست. با این آگاهی و مقاوتی که زنان در قرن بیست و یکم انجام میدهند، سال ٢٠٢٢ را به آزادی و پیروزی زن میرسانند.
گریلای ه.پ.ژ گفت: در انقلاب آزادی ما گامهای بلندی برداشته میشوند. زنان به هر طریقی، چه با رقص، چه با صدا و تصویر، چه راهپیمایی و تجمع و چه با جنگ و هلهله باید بتوانند که از آزادیشان دفاع کنند. وقتی که زن بتواند از موجودیت و حیثیت خود دفاع نماید، آنوقت خواهد توانست که از بشریت نیز دفاع کند.
رزا آمارا زنان را فرامیخواند با شرکت در اعتراضات ٨ مارس صدای خود را در برابر آن سیستم خونخواری که از زن و جامعه برده ساخته و دست به غارت طبیعت میزند، بلند کنند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
ویان بروسک و رُزا آمارا دو گریلای روژهلات کوردستان، زنان را به مبارزه در میدان فراخواندند
در رابطه با ٨ مارس، ویان بروسک و رزا آمارا، دو گریلای یگانهای زنان روژهلات کوردستان پیامی را منتشر کردند.
ویان بروسک ٨ مارس را به زنان تمامی زنان جهان و رهبر آپو تبریک گفت و افزود: ما زنانی که در قرن ٢١ ایستادگی میکنیم به مقاومت در همه حوزەهای زندگی دامن میزنیم. هر زن میباید به قدرت خود واقف باشد و در برابر نظام سلطه عصیان کند. همانطور که رهبر آپو میگوید، نه تنها ٨ مارس بلکه همه روزها روز زن است.
گریلای ه.پ.ژ با ابراز امیدواری به اینکه سال ٢٠٢٢ سال آزادی زن باشد، گفت: برای این نیاز به مبارزه در زمینههای گوناگون داریم. زنان معلم، پرستار و زنان فعال در سایر حوزەها میباید باعمل به مسئولیتشان مقاومت کنند و خود را متحدانه سازمان دهند.
ویان بروسک بر توانایی زنان تأکید کرد و ضمن دعوت آنها به حضور در خیابان در ٨ مارس گفت: تنها از طریق همبستگی و تشکلیابی خواهد بود که زنان موفق به توفیق در برابر نظام هزاران سالەی مردسالاری و دستیابی به آزادی خواهند شد. برای این میباید که زنان به معیارهای خداونگاری خود واقف شوند و طبق آن بکوشند. ایمان داریم که زنان میتوانند دوباره نقش اصلی خود را بازیابند و اجتماعشان را نیز به آزادی برسانند.
همرزم او در صفوف ه.پ.ژ، رزا آمارا نیز یاد و خاطره تمامی زنانی که حقوقشان سوزانده شد را در آستانه ٨ مارس گرامی داشت و گفت: می باید هر یک از زنان این درد را در عمق دل خود احساس کند و از خودش بپرسد که چرا حقوق زنان زحمتکش سوخته میشود؟ در قرن گذشته زنانی که خواستند گویای حال رنج همنوعان خود باشند به آتش کشیده شدند. به این طریق آنها پیشقراولان همه ما و نمادهای قرن بودند. با مبارزه آنها بود که زنان به وضعیت بردگی خود پی بردند. آن قرن گذشت و اکنون در یک دوره دیگر هستیم. زنی که به بردگی خود واقف است همچنان ضرب و شتم میشود، تحت آزار و تجاوز قرار میگیرد، مورد خشونت و سرکوب واقع میشود و حقوقش به فنا میرود. زنان بخوبی میدانند معنای این برخوردها چیست. با این آگاهی و مقاوتی که زنان در قرن بیست و یکم انجام میدهند، سال ٢٠٢٢ را به آزادی و پیروزی زن میرسانند.
گریلای ه.پ.ژ گفت: در انقلاب آزادی ما گامهای بلندی برداشته میشوند. زنان به هر طریقی، چه با رقص، چه با صدا و تصویر، چه راهپیمایی و تجمع و چه با جنگ و هلهله باید بتوانند که از آزادیشان دفاع کنند. وقتی که زن بتواند از موجودیت و حیثیت خود دفاع نماید، آنوقت خواهد توانست که از بشریت نیز دفاع کند.
رزا آمارا زنان را فرامیخواند با شرکت در اعتراضات ٨ مارس صدای خود را در برابر آن سیستم خونخواری که از زن و جامعه برده ساخته و دست به غارت طبیعت میزند، بلند کنند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
Forwarded from Aryentv
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💢فەرماندەیی هێزەکانی پاراستنی ژنانی ڕۆژهەڵاتی کوردستان-هەپەژە لە ڕاگەیەندراوێکدا هەشتی مارسی لە تەواوی ژنانی جیهان، بەتایبەت ژنانی ڕۆژهەڵاتی کوردستان و ئێران پیرۆز کرد. هەپەژە ڕایگەیاند: "هەشتی مارس دەبێت ببێتە بنەمایەک بۆ ئەوەی ژنانی ئێران و ڕۆژهەڵاتی کوردستان یەکبگرن و تێکۆشانی هاوبەشیان بەهێزتر بکەن."
@aryentvnews
@aryentvnews
سوزدار زاگرس: زنان میتوانند نظام سلطه را ساقط کنند
سوزدار زاگرس گفت، ما هشت مارس را بهرحال گرامی میداریم، تفاوتی ندارد که رژیم ایران آن را ممنوع میداند یا نه.
سوزدار زاگرس عضو جامعه زنان آزاد شرق کوردستان در گفتگو با خبرگزاری فرات درباره اهمیت مشارکت عمومی در کمپین "مبارزه علیه قتل زن و نسلکشی محیطزیست" صحبت کرد.
سوزدار زاگرس گفت علاوه بر تمامی زنان، ٨ مارس را به رهبر آپو نیز تبریک میگوییم، زیرا فردی که زن کورد و خلق کورد را بیدار کرد، رهبر آپو بود. میباید زحمات رهبر آپو برای زنان را گرامی بداریم و از آن پاسداری کنیم. یک روز بنام زن نامگذاری شده اما رهبر آپو میگوید که تمامی روزها روز زن است. ما گریلاهای زن که فکر و اندیشه رهبر آپو را مطالعه کردەایم نیز چنین اعتقادی داریم. هیچکس نمیتواند که زن را تحت ظلم و ستم قرار دهد. هدف رهبر آپو این است که زن تعلق خاطر به خویش پیدا کند و در مسیر زندگی کسی را در برابرش نبیند. زن دیگر آن زنی نیست که در برابر حکمرانی سرخم کند و بردگی را بپذیرد.
عضو کژار با بیان درهمتندیگی زن و طبیعت، بر تفکیکناپذیری آنها تأکید کرد و گفت هر دوی آنها از سوی ذهنیت حکمفرما مورد ظلم و ستم و نسلکشی قرار گرفتهاند. او گفت آنکه نظام سلطه را ساقط کند زن مبارز است، بنابراین هر زن باید سرش را بلند کند و دست به مبارزه بزند.
سوزدار زاگرس در اینباره به کارزاری که جامعه زنان آزاد شرق کوردستان با مضمون "مبارزه علیه قتل زن و نسلکشی محیطزیست" براه انداخته است اشاره کرد و مشارکت عمومی در آن را برای دستیابی به آزادی حائز اهمیت دانست.
او همچنین به ستمگری نظام ایران پرداخت و گفت: درحالی که زنان در سراسر جهان به استقبال ٨ مارس میروند، برگزاری اعتراضات این روز در ایران ممنوع است. ما این روز را بهرحال گرامی میداریم، تفاوتی ندارد که رژیم آن را ممنوع میداند یا نه. گوهر زن یک گوهر آزاد است که ایران نمیتواند آن را نقض کند. با وجود همه ممنوعیتها، زنان شرق کوردستان حتی اگر طی تجمات کمتعداد یا پنهانی هم شده باشد، مراسم هشت مارس را برگزار کردند و حرکتی وجود دارد.
او کلیه زنان را به برگزاری اعتراضات ٨ مارس فراخواند و گفت: وقتی که یک زن در هر منطقهای به قتل میرسد، ما زنان باید چنان احساس کنیم که همگی به قتل رسیدهایم. بنابراین باید که عصیان و اعتراض کنیم و با تلفیق صدای خود با مشی آزادی، انتقام خود از حکفرمایی مرد را بگیریم.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
سوزدار زاگرس گفت، ما هشت مارس را بهرحال گرامی میداریم، تفاوتی ندارد که رژیم ایران آن را ممنوع میداند یا نه.
سوزدار زاگرس عضو جامعه زنان آزاد شرق کوردستان در گفتگو با خبرگزاری فرات درباره اهمیت مشارکت عمومی در کمپین "مبارزه علیه قتل زن و نسلکشی محیطزیست" صحبت کرد.
سوزدار زاگرس گفت علاوه بر تمامی زنان، ٨ مارس را به رهبر آپو نیز تبریک میگوییم، زیرا فردی که زن کورد و خلق کورد را بیدار کرد، رهبر آپو بود. میباید زحمات رهبر آپو برای زنان را گرامی بداریم و از آن پاسداری کنیم. یک روز بنام زن نامگذاری شده اما رهبر آپو میگوید که تمامی روزها روز زن است. ما گریلاهای زن که فکر و اندیشه رهبر آپو را مطالعه کردەایم نیز چنین اعتقادی داریم. هیچکس نمیتواند که زن را تحت ظلم و ستم قرار دهد. هدف رهبر آپو این است که زن تعلق خاطر به خویش پیدا کند و در مسیر زندگی کسی را در برابرش نبیند. زن دیگر آن زنی نیست که در برابر حکمرانی سرخم کند و بردگی را بپذیرد.
عضو کژار با بیان درهمتندیگی زن و طبیعت، بر تفکیکناپذیری آنها تأکید کرد و گفت هر دوی آنها از سوی ذهنیت حکمفرما مورد ظلم و ستم و نسلکشی قرار گرفتهاند. او گفت آنکه نظام سلطه را ساقط کند زن مبارز است، بنابراین هر زن باید سرش را بلند کند و دست به مبارزه بزند.
سوزدار زاگرس در اینباره به کارزاری که جامعه زنان آزاد شرق کوردستان با مضمون "مبارزه علیه قتل زن و نسلکشی محیطزیست" براه انداخته است اشاره کرد و مشارکت عمومی در آن را برای دستیابی به آزادی حائز اهمیت دانست.
او همچنین به ستمگری نظام ایران پرداخت و گفت: درحالی که زنان در سراسر جهان به استقبال ٨ مارس میروند، برگزاری اعتراضات این روز در ایران ممنوع است. ما این روز را بهرحال گرامی میداریم، تفاوتی ندارد که رژیم آن را ممنوع میداند یا نه. گوهر زن یک گوهر آزاد است که ایران نمیتواند آن را نقض کند. با وجود همه ممنوعیتها، زنان شرق کوردستان حتی اگر طی تجمات کمتعداد یا پنهانی هم شده باشد، مراسم هشت مارس را برگزار کردند و حرکتی وجود دارد.
او کلیه زنان را به برگزاری اعتراضات ٨ مارس فراخواند و گفت: وقتی که یک زن در هر منطقهای به قتل میرسد، ما زنان باید چنان احساس کنیم که همگی به قتل رسیدهایم. بنابراین باید که عصیان و اعتراض کنیم و با تلفیق صدای خود با مشی آزادی، انتقام خود از حکفرمایی مرد را بگیریم.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
جنگ اوکراین، اضمحلال سرمایهداری پس از فروپاشی سوسیالیسم رئال
خط سوم آپویی منجر به شکلگیری نطفه خط سوم بینالملل میان آزادیخواهان، شخصیتهای فیلسوف، مبارزان انترناسیونال، چپگرایان، طرفداران آزادی زن و جنبشهای حامی رهایی اکولوژی و جامعه شده است
✍ رامتین صبا
🆔 @GozarDemocratic
خط سوم آپویی منجر به شکلگیری نطفه خط سوم بینالملل میان آزادیخواهان، شخصیتهای فیلسوف، مبارزان انترناسیونال، چپگرایان، طرفداران آزادی زن و جنبشهای حامی رهایی اکولوژی و جامعه شده است
✍ رامتین صبا
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
جنگ اوکراین، اضمحلال سرمایهداری پس از فروپاشی سوسیالیسم رئال خط سوم آپویی منجر به شکلگیری نطفه خط سوم بینالملل میان آزادیخواهان، شخصیتهای فیلسوف، مبارزان انترناسیونال، چپگرایان، طرفداران آزادی زن و جنبشهای حامی رهایی اکولوژی و جامعه شده است ✍…
جنگ اوکراین، اضمحلال سرمایهداری پس از فروپاشی سوسیالیسم رئال
خط سوم آپویی منجر به شکلگیری نطفه خط سوم بینالملل میان آزادیخواهان، شخصیتهای فیلسوف، مبارزان انترناسیونال، چپگرایان، طرفداران آزادی زن و جنبشهای حامی رهایی اکولوژی و جامعه شده است
✍ رامتین صبا
◼️ متعاقب جنگ اوکراین، مسلما نظم نوین جهانی بصورت متفاوت در حال شکلگیری با احتمال بالا است. از زمان فروپاشی شوروی و سوسیالیسم واقعا موجود یا رئال تا جنگ اوکراین یک بازه زمانی تحت سلطه بلامنازع آمریکا به میان آمد. پس از فروپاشی، نظام سرمایهداری با ابرهژمونی آمریکا به بمباران اذهان و افکار عمومی جهان تبلیغات وسیع پرداخت و با این داعیه که سوسیالیسم فروپاشید و یگانه نظام برحق جهانی نظام سرمایهداری در مرحله امپریالیستی است، جهانی برساختند که مملو از جنگ، لشکرکشی، بردگی مدرن و استعمارگری نوین بود. پرسش بنیادین ما این است آیا واقعا سوسیالیسم رئال فروپاشید؟ و آیا آنچه در چارچوب جنگ هولناک اوکراین دچار آپوکالیپسی و زوال گشته، سرمایهداری بحرانزده نیست؟ تلاش میکنیم در این مقال به پاسخ این پرسشهای بپردازیم.
در آغاز، قاطعانه باید گفت که فروپاشی شوروی فروپاشی سوسیالیسم نه که مهار و کنترل جناح و مذهب چپ سرمایهداری بود. آنچه فروپاشید، نوعی فرم تصنعی از سوسیالیسمی رئال بود که درواقع طبق قرارداد «بلووش اکوردز» میان سه کشور روسیه، اوکراین و بلاروس، منحل شد نهاینکه فروپاشید. سوسیالیسمی تمامعیار وجود نداشت تا فروپاشد. همه آنچه روی داد، عملیساختن برنامه شوکدرمانی آمریکا تحت عنوان «طرح مارشال» و دکترین سرمایهداری هژمونی آن کشور برای تضعیف سوریه بود تا در کنار آن، پیمان ورشو رقیب ناتو نیز از میان برود. اتحاد جماهیر شوروی تا پیش از فروپاشی در سال ۱۹۹۱ از برخی جهات دومین اقتصاد بزرگ دنیا بعد از ایالات متحده بود. با این حال اقتصاد کشور تحت تاثیر سختیهای اقتصادی، افزایش دائمی تورم، کمبود مواد مصرفی و سوءمدیریت مالی قرار داشت که اثبات میکند جناح چپ سرمایهداری بود. اما همین موقعیت و پایگاه از سوی رقیبش یعنی آمریکا قابل تحمل نبود. سرمایهداریبودن شوروی بعنوان مذهب چپ استوار بر این داعیه است که حقیقتا میراثهای باقیمانده شوروی که کمونیسم نامیده میشد، کمونیسم واقعی نه که ایجاد زیرساختهای مادی در طول چندین دهه ممارست تولیدی صنعتی و نابودی گسترده محیطزیستی بود. یک «بازار دولتی» بود که متقلبانه و با یک تصور غلط، «سوسیالیستی» نامیده میشد و با فروپاشی توافقی میان روسیه و آمریکا به درون «بازار آزاد سرمایهداری» خزانده شد. توافق به این معنا که فروپاشی درکار نبود، بلکه روسیه با خواست آمریکا پذیرفت که اتحاد جماهیر را فروپاشد نه سوسیالیسم را زیرا سوسیالیسمی درکار نبود یک رقیب و ابرقدرت ضدآمریکایی در میان بود. بلایی که آمریکا بر سر شوروی آورد و بوریس یلتسین، رئیسجمهور وقت روسیه هم فریب وعدههای آنها را خورد، موجب سقوط شدید سطح زندگی مردم روس، افزایش نابرابری اقتصادی و فقر و نیز اوجگیری نرخ مرگ و میر درمیان مردان و کاهش امید به زندگی بود و بجای «رفاه مردم» یک طبقه «الیگارشی تجارتپیشه روس» حاکم گردید و ۱۴ کشور مشابه از شوروی جداشدند. امروز پوتین که خود یکی از میراثداران آن الیگارشی و یلتسینها است، انتقام آن توطئه مرگبار را از آمریکا میگیرد. آمریکا که وعده عدم نفوذ ناتو در کشورهای اوراسیا و قفقاز را داده بود، بندرت کشورهای آن مناطق را به عضویت ناتو در آورد تا اینکه از سال ۲۰۱۴ به بعد نوبت به اوکراین در مرز با روسیه رسید و این، زنگ هشداری برای بقای روسها محسوب گشت. جنگ امروز اوکراین درواقع از سال ۲۰۱۱ بصورت تمهیدی و از ۲۰۱۴ بطور اساسی آغاز گشته.
نبرد و نزاع تاریخی میان روسیه و آمریکا همیشه وجود داشته و دورههای جنگ سرد تا جنگ نظامی اوکراین را پشتسر گذاشته و حتی خطر منجرشدن به جنگ هستهای را بهدنبال دارد. همیشه جنگ متوقف گشته و صلحی در میان نبوده. این کیفیت تاریخی بازنمای یک نظام بحرانزده است به نام سرمایهداری که روسها و آمریکاییهای طرفهای متخاصم آن هستند. هرگاه بحران نظام به حد اشباع برسد، جنگ نظامی و لشکرکشیها لاجرم میگردد. آمریکا و سران وقت روسیه با توافق دوطرفه، نوستالژی کمونیسم را برای روسها خلقکردهاند و امروز تاوان آن را پس میدهند. سیاستها و فرایندهای خصوصیسازی، مقررات زادیی و مالیگرایی در برنامه دوطرف قراگرفت و حتی نامی از کمونیسم و سوسیالیسم باقی نماند. لیبرالیسم اقتصادی روسیه و آمریکا از سال ۱۹۹۱ تا به امروز (۲۰۲۲) هیچگاه از بحرانهای انباشته رهایی نیافته. آمریکا برای پیادهکردن فرم این اقتصاد سیاسی خود در جهان و صدور آن، به اشغال دهها کشور و لشکرکشیهای ویرانگر دست زد.
خط سوم آپویی منجر به شکلگیری نطفه خط سوم بینالملل میان آزادیخواهان، شخصیتهای فیلسوف، مبارزان انترناسیونال، چپگرایان، طرفداران آزادی زن و جنبشهای حامی رهایی اکولوژی و جامعه شده است
✍ رامتین صبا
◼️ متعاقب جنگ اوکراین، مسلما نظم نوین جهانی بصورت متفاوت در حال شکلگیری با احتمال بالا است. از زمان فروپاشی شوروی و سوسیالیسم واقعا موجود یا رئال تا جنگ اوکراین یک بازه زمانی تحت سلطه بلامنازع آمریکا به میان آمد. پس از فروپاشی، نظام سرمایهداری با ابرهژمونی آمریکا به بمباران اذهان و افکار عمومی جهان تبلیغات وسیع پرداخت و با این داعیه که سوسیالیسم فروپاشید و یگانه نظام برحق جهانی نظام سرمایهداری در مرحله امپریالیستی است، جهانی برساختند که مملو از جنگ، لشکرکشی، بردگی مدرن و استعمارگری نوین بود. پرسش بنیادین ما این است آیا واقعا سوسیالیسم رئال فروپاشید؟ و آیا آنچه در چارچوب جنگ هولناک اوکراین دچار آپوکالیپسی و زوال گشته، سرمایهداری بحرانزده نیست؟ تلاش میکنیم در این مقال به پاسخ این پرسشهای بپردازیم.
در آغاز، قاطعانه باید گفت که فروپاشی شوروی فروپاشی سوسیالیسم نه که مهار و کنترل جناح و مذهب چپ سرمایهداری بود. آنچه فروپاشید، نوعی فرم تصنعی از سوسیالیسمی رئال بود که درواقع طبق قرارداد «بلووش اکوردز» میان سه کشور روسیه، اوکراین و بلاروس، منحل شد نهاینکه فروپاشید. سوسیالیسمی تمامعیار وجود نداشت تا فروپاشد. همه آنچه روی داد، عملیساختن برنامه شوکدرمانی آمریکا تحت عنوان «طرح مارشال» و دکترین سرمایهداری هژمونی آن کشور برای تضعیف سوریه بود تا در کنار آن، پیمان ورشو رقیب ناتو نیز از میان برود. اتحاد جماهیر شوروی تا پیش از فروپاشی در سال ۱۹۹۱ از برخی جهات دومین اقتصاد بزرگ دنیا بعد از ایالات متحده بود. با این حال اقتصاد کشور تحت تاثیر سختیهای اقتصادی، افزایش دائمی تورم، کمبود مواد مصرفی و سوءمدیریت مالی قرار داشت که اثبات میکند جناح چپ سرمایهداری بود. اما همین موقعیت و پایگاه از سوی رقیبش یعنی آمریکا قابل تحمل نبود. سرمایهداریبودن شوروی بعنوان مذهب چپ استوار بر این داعیه است که حقیقتا میراثهای باقیمانده شوروی که کمونیسم نامیده میشد، کمونیسم واقعی نه که ایجاد زیرساختهای مادی در طول چندین دهه ممارست تولیدی صنعتی و نابودی گسترده محیطزیستی بود. یک «بازار دولتی» بود که متقلبانه و با یک تصور غلط، «سوسیالیستی» نامیده میشد و با فروپاشی توافقی میان روسیه و آمریکا به درون «بازار آزاد سرمایهداری» خزانده شد. توافق به این معنا که فروپاشی درکار نبود، بلکه روسیه با خواست آمریکا پذیرفت که اتحاد جماهیر را فروپاشد نه سوسیالیسم را زیرا سوسیالیسمی درکار نبود یک رقیب و ابرقدرت ضدآمریکایی در میان بود. بلایی که آمریکا بر سر شوروی آورد و بوریس یلتسین، رئیسجمهور وقت روسیه هم فریب وعدههای آنها را خورد، موجب سقوط شدید سطح زندگی مردم روس، افزایش نابرابری اقتصادی و فقر و نیز اوجگیری نرخ مرگ و میر درمیان مردان و کاهش امید به زندگی بود و بجای «رفاه مردم» یک طبقه «الیگارشی تجارتپیشه روس» حاکم گردید و ۱۴ کشور مشابه از شوروی جداشدند. امروز پوتین که خود یکی از میراثداران آن الیگارشی و یلتسینها است، انتقام آن توطئه مرگبار را از آمریکا میگیرد. آمریکا که وعده عدم نفوذ ناتو در کشورهای اوراسیا و قفقاز را داده بود، بندرت کشورهای آن مناطق را به عضویت ناتو در آورد تا اینکه از سال ۲۰۱۴ به بعد نوبت به اوکراین در مرز با روسیه رسید و این، زنگ هشداری برای بقای روسها محسوب گشت. جنگ امروز اوکراین درواقع از سال ۲۰۱۱ بصورت تمهیدی و از ۲۰۱۴ بطور اساسی آغاز گشته.
نبرد و نزاع تاریخی میان روسیه و آمریکا همیشه وجود داشته و دورههای جنگ سرد تا جنگ نظامی اوکراین را پشتسر گذاشته و حتی خطر منجرشدن به جنگ هستهای را بهدنبال دارد. همیشه جنگ متوقف گشته و صلحی در میان نبوده. این کیفیت تاریخی بازنمای یک نظام بحرانزده است به نام سرمایهداری که روسها و آمریکاییهای طرفهای متخاصم آن هستند. هرگاه بحران نظام به حد اشباع برسد، جنگ نظامی و لشکرکشیها لاجرم میگردد. آمریکا و سران وقت روسیه با توافق دوطرفه، نوستالژی کمونیسم را برای روسها خلقکردهاند و امروز تاوان آن را پس میدهند. سیاستها و فرایندهای خصوصیسازی، مقررات زادیی و مالیگرایی در برنامه دوطرف قراگرفت و حتی نامی از کمونیسم و سوسیالیسم باقی نماند. لیبرالیسم اقتصادی روسیه و آمریکا از سال ۱۹۹۱ تا به امروز (۲۰۲۲) هیچگاه از بحرانهای انباشته رهایی نیافته. آمریکا برای پیادهکردن فرم این اقتصاد سیاسی خود در جهان و صدور آن، به اشغال دهها کشور و لشکرکشیهای ویرانگر دست زد.
گذار دموکراتیک
جنگ اوکراین، اضمحلال سرمایهداری پس از فروپاشی سوسیالیسم رئال خط سوم آپویی منجر به شکلگیری نطفه خط سوم بینالملل میان آزادیخواهان، شخصیتهای فیلسوف، مبارزان انترناسیونال، چپگرایان، طرفداران آزادی زن و جنبشهای حامی رهایی اکولوژی و جامعه شده است ✍…
همین فرم بحرانزده روسیه و آمریکا که نئولیبرالیسم نام گرفته، امروز موجب جانگرفتن دوباره «سوسیالیسم دمکراتیک» بعنوان «یک جنبش بینالمللی برای آزادی، عدالت اجتماعی و همبستگی در سراسر جهان» شده است. خود اروپا راضی به فرم دولتـ ملت که مدام بحرانها و مخاطرات بالقوه و بالفعل را بازتولید میکند، نیست و آن را پشت سر میگذارند و دوره گرایش به «سوسیال دمکراسی» را دهههاست شروع کردهاند که یک مرحله گذار به «جامعه اشتراکی و مدنی» و رهایی از نئولیبرالیسم میباشد. حتی در عین محسوسیت، نوعی اعتراف به حقانیت سوسیالیسم میباشد. همگان باید اعتراف کنند که بینالملل سوسیالیستی نیز در هجدهمین کنگره خود با صدور اعلامیهاش، این فرم گذار به سوسیالیسم دمکراتیک را ضرورت انکارناپذیر اعلام نموده.
پس از فروپاشی شوروی، چین نیز به رهبری «دنگ شیائوپینگ» همراه با سایر کشورهای اروپایی سوسیالیستی از جمله فرانسه و ایتالیا سیستم نئولیبرالیسم بر مبنای اقتصاد بازار آزاد را پذیرفتند و مرحله قرارگرفتن سرمایهداری در سراشیبی زوال را با دست خود شروع نمودند. در این جهان که تصور میشد همهچیز برای سوسیالیسم پایان یافته، رهبر خلق کورد رهبر اوجالان با ظهور توانمندانه خود خارج از جهان تک قطبی سرمایهداری آمریکا و روسیه اجیرگشته، راه خود را از همه تشکلهای به نام سوسیالیستی، سوا نمود و به احیای سوسیالیسم حقیقی همت گمارد. آمریکا اما دقیقا همگام با دخالت در شاکله روسیه و مهار آن، توطئه و جنگافروزی علیه جنبش آپویی را با پیشتازی ناتو – گلادیو آغاز نمود. سال آغاز دخالت در روسیه، ۱۹۸۵ با قدرتگیری عنصری به نام «گورباچف» بود که مأموریت داشت به سوسیالیسم متصورشده در روسیه آن هم با توصیه آمریکا پایان دهد. گورباچف به مماشات با سرمایهداری آمریکایی و اروپایی دست زد و پس از ۶ سال یعنی در سال ۱۹۹۱ اتجاد جماهیر منحل گشت. ناتو نیز به موازات مشغولیت به قضیه روسیه قدرتمند که آن زمان اقتصاد و قدرت نظامی دوم بود، بطور همزمان به یاری فاشیسم ترکیه سرسپرده شتافت و با مأمورساختن ناتو، خواست به زعم خود به تنبیه جنبش آپویی بپردازد زیرا متوجه شد که هنوز از دست روسیه خلاص نشده و درحالی که تبلیغ شدید جهانی علیه سوسیالیسم براه انداخته و افکار عمومی نیز در اوج یأس آن را باور کردهاند، رهبر اوجالان را رهبری آوانگارد یافت که به احیای قدرتمندتر و حقیقیتر سوسیالیسم میپردازد. توطئه ناتو در سال ۱۹۹۹ به اوج خطرناک خود رسید و آمریکا بزرگترین عملیات تاریخ بشری علیه شخصیت سوسیالیست یعنی رهبر اوجالان آغاز نمود. این، راز اساسی توطئه علیه بزرگترین جنبش سوسیالیستی معاصر بعنوان احیاگر قرن است.
اگر به تحلیل و آسیبشناسی محقانهتر دستزنیم، به این نتیجه خواهیم رسید که ظهور پوتین بعنوان یک چهره برجسته جبهه سرمایهداری، لیبرالیسم و اقتصاد بازار که ویرانگرترین در جهان هستند، در برابر آمریکا قد علم کرده که محصول خود آمریکاست و جنگ اوکراین اثبات میکند که هیاهوی سرمایهداری برای تضعیف روسیه کوتاهمدت و هوچیگرانه بوده. در آن سو، امروز حزب کارگران کردستان(پ.ک.ک) نسبت به سال ۱۹۸۵ و سال ۱۹۹۹ میلادی چند برابر قویتر گشته، مسئله کورد جهانی شده، سوسیالیسم حقیقی در زهدان فرمی به نام «سیستم کنفدرالیسم دمکراتیک و ملت دمکراتیک» احیا گشته و هنوز هم اندیشههای رهبر اوجالان جهانیتر میگردد. این به معنای ناموفقبودن نظام سرمایهداری جهانی توطئهگر علیه سرمایهداری روسی و سوسیالیسم آپویی پس از سه دهه دمیدن بیهوده در بوق و کرناست. سوسیالیسم همچنان در نبرد جهانی است و فرونپاشیده. همه اینها در حالی است که آمریکا به جهانیان اعلام کرد که با فروپاشی شوروی سوسیالیسم مدفون گشته. ترکیه آمریکایی هم درست در همان سالهای دهه ۸۰ که پشتیبانی ناتو را در عقبه داشت، اعلام کرد که «کُردیت و کردستان خیالی را زیر بتون در کوه آگری دفن کرده». امروز، واقعیت اما تصویرگر یک حقیقت عریان و حاشاناپذیر دیگر است. طوری که روسیه امپریالیست به بزرگترین بلا علیه خود سرمایهداری آمریکایی مبدل شده و جنبش آپویی بعنوان «خط سوم» جدا از سرمایهداری روسی و سرمایهداری آمریکایی، روز به روز نشو و نما میکند. تا به امروز جنبشهای کوچک و بزرگ جهانی یک بعد از ابعاد سهگانه «جامعه، اکولوژی و زن» را محوریت مبارزات جستهگریخته خود قراردادهاند، اما جنبش آپویی با جامعیت این سهگانه، کلیت یک مبارزه سوسیالیستی جهانی با کانونیت کردستان را شکل داده، دلیل جهانی شدن مسئله کُرد هم در همین خصیصه نهفته است.
پس از فروپاشی شوروی، چین نیز به رهبری «دنگ شیائوپینگ» همراه با سایر کشورهای اروپایی سوسیالیستی از جمله فرانسه و ایتالیا سیستم نئولیبرالیسم بر مبنای اقتصاد بازار آزاد را پذیرفتند و مرحله قرارگرفتن سرمایهداری در سراشیبی زوال را با دست خود شروع نمودند. در این جهان که تصور میشد همهچیز برای سوسیالیسم پایان یافته، رهبر خلق کورد رهبر اوجالان با ظهور توانمندانه خود خارج از جهان تک قطبی سرمایهداری آمریکا و روسیه اجیرگشته، راه خود را از همه تشکلهای به نام سوسیالیستی، سوا نمود و به احیای سوسیالیسم حقیقی همت گمارد. آمریکا اما دقیقا همگام با دخالت در شاکله روسیه و مهار آن، توطئه و جنگافروزی علیه جنبش آپویی را با پیشتازی ناتو – گلادیو آغاز نمود. سال آغاز دخالت در روسیه، ۱۹۸۵ با قدرتگیری عنصری به نام «گورباچف» بود که مأموریت داشت به سوسیالیسم متصورشده در روسیه آن هم با توصیه آمریکا پایان دهد. گورباچف به مماشات با سرمایهداری آمریکایی و اروپایی دست زد و پس از ۶ سال یعنی در سال ۱۹۹۱ اتجاد جماهیر منحل گشت. ناتو نیز به موازات مشغولیت به قضیه روسیه قدرتمند که آن زمان اقتصاد و قدرت نظامی دوم بود، بطور همزمان به یاری فاشیسم ترکیه سرسپرده شتافت و با مأمورساختن ناتو، خواست به زعم خود به تنبیه جنبش آپویی بپردازد زیرا متوجه شد که هنوز از دست روسیه خلاص نشده و درحالی که تبلیغ شدید جهانی علیه سوسیالیسم براه انداخته و افکار عمومی نیز در اوج یأس آن را باور کردهاند، رهبر اوجالان را رهبری آوانگارد یافت که به احیای قدرتمندتر و حقیقیتر سوسیالیسم میپردازد. توطئه ناتو در سال ۱۹۹۹ به اوج خطرناک خود رسید و آمریکا بزرگترین عملیات تاریخ بشری علیه شخصیت سوسیالیست یعنی رهبر اوجالان آغاز نمود. این، راز اساسی توطئه علیه بزرگترین جنبش سوسیالیستی معاصر بعنوان احیاگر قرن است.
اگر به تحلیل و آسیبشناسی محقانهتر دستزنیم، به این نتیجه خواهیم رسید که ظهور پوتین بعنوان یک چهره برجسته جبهه سرمایهداری، لیبرالیسم و اقتصاد بازار که ویرانگرترین در جهان هستند، در برابر آمریکا قد علم کرده که محصول خود آمریکاست و جنگ اوکراین اثبات میکند که هیاهوی سرمایهداری برای تضعیف روسیه کوتاهمدت و هوچیگرانه بوده. در آن سو، امروز حزب کارگران کردستان(پ.ک.ک) نسبت به سال ۱۹۸۵ و سال ۱۹۹۹ میلادی چند برابر قویتر گشته، مسئله کورد جهانی شده، سوسیالیسم حقیقی در زهدان فرمی به نام «سیستم کنفدرالیسم دمکراتیک و ملت دمکراتیک» احیا گشته و هنوز هم اندیشههای رهبر اوجالان جهانیتر میگردد. این به معنای ناموفقبودن نظام سرمایهداری جهانی توطئهگر علیه سرمایهداری روسی و سوسیالیسم آپویی پس از سه دهه دمیدن بیهوده در بوق و کرناست. سوسیالیسم همچنان در نبرد جهانی است و فرونپاشیده. همه اینها در حالی است که آمریکا به جهانیان اعلام کرد که با فروپاشی شوروی سوسیالیسم مدفون گشته. ترکیه آمریکایی هم درست در همان سالهای دهه ۸۰ که پشتیبانی ناتو را در عقبه داشت، اعلام کرد که «کُردیت و کردستان خیالی را زیر بتون در کوه آگری دفن کرده». امروز، واقعیت اما تصویرگر یک حقیقت عریان و حاشاناپذیر دیگر است. طوری که روسیه امپریالیست به بزرگترین بلا علیه خود سرمایهداری آمریکایی مبدل شده و جنبش آپویی بعنوان «خط سوم» جدا از سرمایهداری روسی و سرمایهداری آمریکایی، روز به روز نشو و نما میکند. تا به امروز جنبشهای کوچک و بزرگ جهانی یک بعد از ابعاد سهگانه «جامعه، اکولوژی و زن» را محوریت مبارزات جستهگریخته خود قراردادهاند، اما جنبش آپویی با جامعیت این سهگانه، کلیت یک مبارزه سوسیالیستی جهانی با کانونیت کردستان را شکل داده، دلیل جهانی شدن مسئله کُرد هم در همین خصیصه نهفته است.