گذار دموکراتیک
تبلور حقیقی آزادی یک خلق با آزادی زبان مادری ممکن میگردد 🆔 @GozarDemocratic
تبلور حقیقی آزادی یک خلق با آزادی زبان مادری ممکن میگردد
زبان مادری جزو هویت و موجودیت فرهنگی هر خلق آزاد میباشد. این حق انسانی و فرهنگی، کلیت آزادی خلق تحتستم کُرد را امروزه به همه آزادیخواهان و دموکراسیطلبان گوشزد مینماید و جزوی انکارناپذیر از مبارزات جنبش آزادیخواهی خلقمان است. برای حفظ زبان کُردی به مبارزه بیامان در همه عرصهها نیاز هست.
زبان یک ابزار قدرتمند فرهنگی برای حفظ و توسعه میراث تاریخی بشریت است و هر حرکتی در جهت ترویج و اشاعه زبان مادری کُردی با تمامی گویشهای آن، تنها از تنوع فرهنگی و زبانی حمایت نمیکند، بلکه آگاهی کاملتری از سنتهای مبارزاتی را به همه خلقها بر اساس تفاهم، مدارا و گفتگو در سایه صلح و دوستی ارائه میدهد. بویژه در چهار کشوری که دول آنها کردستان را اشغالکردهاند، تمامی این آگاهی سلب کرده و نسلکشی را با انکار زبان مادری کُردی آغاز کردهاند که امروز نیز به طرزی فاشیستی آن را ادامه میدهند. در مبارزات خلقکُرد برای حفظ هویت، جایگاه زبان یکی از ابعاد بنیادین را تشکیل داده. تنها راه برای تحقق آزادی خلقمان مبارزه برای برگرفتن حق آموزش به زبان مادری است نه درخواست از اشغالگران کردستان برای بهرسمیت شناختن آن. فاشیسم در جایگاهی نیست که مبارزه را سرکوب و حق بهرسمیتشناختن و یا نشناختن زبان کُردی را در ید قدرت بگیرد. در روند مبارزات برحق خلقمان هیچگونه معاملهای سیاسی جایز نیست و بهجای آن، مبارزه یومیه و بیوقفه در اوج فداکاری لازم است.
سیاست نظام فاشیست ایران مبنی بر تحمیل «زبان رسمی» امروزه در قرن بیستویکم اوج ارتجاع را میرساند و از شکلگیری اولین نطفه دولتـ ملت تا به امروز این سیاست نسلکشانه با شکست مواجه شده. مسلما تبلور حقیقی آزادی یک خلق با آزادی زبان مادری ممکن میگردد. امروز نیز در راه آزادی خلق کُرد همه مبارزات با مبارزه راستین برای حفظ زبان مادری و رشد آن معنا مییابد. قطعا با حفظ زبان کُردی میتوان جامعه آزاد کُرد را در کنار سایر خلقها برساخت. زبان کُردی غنای اندیشه آزاد هر فرد کُرد و جامعه آن را امروز به جهانیان اثبات ساخته و با جهانیشدن مسئله کُرد در سایه مبارزات رهبر آپو و جنبش آزادیخواهی، حق آموزش به زبان کُردی و حفظ آن نیز مطرح گشته. مبارزات جنبش آزادیخواهی کُرد در برابر حاکمیت فاشیستی یکزبان، یک فرهنگ، یک تاریخ و نظام آموزشی تکزبانی امروز به درجهای رسیده که از انکار و نسلکشی جلوگیری نموده ولی هنوز هم تا آزادی کامل راه زیادی باقی ماند. خلقمان برای حفظ زبان کُردی شهدای بسیاری تقدیم نموده. بیشک هر خلقی بایستی در راه حفظ زبان و هویت خود مبارزه نماید و با توسل به شکوه همان زبان به صلح و آزادی دستیابد. جامعه کُرد نیز امروز در آن مسیر به پیش میرود و نباید حتی یک لحظه از مبارزات خود بازماند. حفظ موجودیت خلقمان به صیانت از زبان کُردی پیوند خورد و غیر از حصول آزادی کامل راه دیگری باقی نمانده.
زبان کُردی قدیمیترین زبان در سطح منطقه و جهان است ولی امروز با ستم فاشیستی دولتـ ملتهای فارس، ترک و عرب این غنای فرهنگی بشریت مورد هجوم بیامان قرارگرفته. با دربرگرفتن سیاست آسمیلاسیون فرهنگی، همه ادبیات، شعر، موسیقی و شگفتانگیزی جامعه ما را انکار و در معرض نابودی قراردادهاند. اگرچه سازمانهای حقوق بشری و در رأس آنها سازمان ملل ادعای حفظ این میراث عظیم بشری را شبانهروزی تبلیغ میکنند، اما در قبال حفظ زبان کُردی کوچکترین تلاشی به خرج ندادهاند.
منع آموزش به زبان مادری در ایران، بازداشت، شکنجه و زندانیکردن فعالان حوزه زبان کُردی از سوی حاکمیت فاشیست آن کشور امروز به جایی رسیده که مرزی نمیشناسد. درحالی که آموزش به زبان مادری و حفظ آن یک حق است و تصدی این حق نیز در دستان حاکمان زورگوی ایران نمیباشد. فاشیسم بخوبی بداند که خلقهای ایران بویژه خلق کُرد کارزاری دموکراتیک و حقطلبانه را آغاز کردهاند که دیگر هیچ قدرتی یارای مهار آن را ندارد.
زبان مادری جزو هویت و موجودیت فرهنگی هر خلق آزاد میباشد. این حق انسانی و فرهنگی، کلیت آزادی خلق تحتستم کُرد را امروزه به همه آزادیخواهان و دموکراسیطلبان گوشزد مینماید و جزوی انکارناپذیر از مبارزات جنبش آزادیخواهی خلقمان است. برای حفظ زبان کُردی به مبارزه بیامان در همه عرصهها نیاز هست.
زبان یک ابزار قدرتمند فرهنگی برای حفظ و توسعه میراث تاریخی بشریت است و هر حرکتی در جهت ترویج و اشاعه زبان مادری کُردی با تمامی گویشهای آن، تنها از تنوع فرهنگی و زبانی حمایت نمیکند، بلکه آگاهی کاملتری از سنتهای مبارزاتی را به همه خلقها بر اساس تفاهم، مدارا و گفتگو در سایه صلح و دوستی ارائه میدهد. بویژه در چهار کشوری که دول آنها کردستان را اشغالکردهاند، تمامی این آگاهی سلب کرده و نسلکشی را با انکار زبان مادری کُردی آغاز کردهاند که امروز نیز به طرزی فاشیستی آن را ادامه میدهند. در مبارزات خلقکُرد برای حفظ هویت، جایگاه زبان یکی از ابعاد بنیادین را تشکیل داده. تنها راه برای تحقق آزادی خلقمان مبارزه برای برگرفتن حق آموزش به زبان مادری است نه درخواست از اشغالگران کردستان برای بهرسمیت شناختن آن. فاشیسم در جایگاهی نیست که مبارزه را سرکوب و حق بهرسمیتشناختن و یا نشناختن زبان کُردی را در ید قدرت بگیرد. در روند مبارزات برحق خلقمان هیچگونه معاملهای سیاسی جایز نیست و بهجای آن، مبارزه یومیه و بیوقفه در اوج فداکاری لازم است.
سیاست نظام فاشیست ایران مبنی بر تحمیل «زبان رسمی» امروزه در قرن بیستویکم اوج ارتجاع را میرساند و از شکلگیری اولین نطفه دولتـ ملت تا به امروز این سیاست نسلکشانه با شکست مواجه شده. مسلما تبلور حقیقی آزادی یک خلق با آزادی زبان مادری ممکن میگردد. امروز نیز در راه آزادی خلق کُرد همه مبارزات با مبارزه راستین برای حفظ زبان مادری و رشد آن معنا مییابد. قطعا با حفظ زبان کُردی میتوان جامعه آزاد کُرد را در کنار سایر خلقها برساخت. زبان کُردی غنای اندیشه آزاد هر فرد کُرد و جامعه آن را امروز به جهانیان اثبات ساخته و با جهانیشدن مسئله کُرد در سایه مبارزات رهبر آپو و جنبش آزادیخواهی، حق آموزش به زبان کُردی و حفظ آن نیز مطرح گشته. مبارزات جنبش آزادیخواهی کُرد در برابر حاکمیت فاشیستی یکزبان، یک فرهنگ، یک تاریخ و نظام آموزشی تکزبانی امروز به درجهای رسیده که از انکار و نسلکشی جلوگیری نموده ولی هنوز هم تا آزادی کامل راه زیادی باقی ماند. خلقمان برای حفظ زبان کُردی شهدای بسیاری تقدیم نموده. بیشک هر خلقی بایستی در راه حفظ زبان و هویت خود مبارزه نماید و با توسل به شکوه همان زبان به صلح و آزادی دستیابد. جامعه کُرد نیز امروز در آن مسیر به پیش میرود و نباید حتی یک لحظه از مبارزات خود بازماند. حفظ موجودیت خلقمان به صیانت از زبان کُردی پیوند خورد و غیر از حصول آزادی کامل راه دیگری باقی نمانده.
زبان کُردی قدیمیترین زبان در سطح منطقه و جهان است ولی امروز با ستم فاشیستی دولتـ ملتهای فارس، ترک و عرب این غنای فرهنگی بشریت مورد هجوم بیامان قرارگرفته. با دربرگرفتن سیاست آسمیلاسیون فرهنگی، همه ادبیات، شعر، موسیقی و شگفتانگیزی جامعه ما را انکار و در معرض نابودی قراردادهاند. اگرچه سازمانهای حقوق بشری و در رأس آنها سازمان ملل ادعای حفظ این میراث عظیم بشری را شبانهروزی تبلیغ میکنند، اما در قبال حفظ زبان کُردی کوچکترین تلاشی به خرج ندادهاند.
منع آموزش به زبان مادری در ایران، بازداشت، شکنجه و زندانیکردن فعالان حوزه زبان کُردی از سوی حاکمیت فاشیست آن کشور امروز به جایی رسیده که مرزی نمیشناسد. درحالی که آموزش به زبان مادری و حفظ آن یک حق است و تصدی این حق نیز در دستان حاکمان زورگوی ایران نمیباشد. فاشیسم بخوبی بداند که خلقهای ایران بویژه خلق کُرد کارزاری دموکراتیک و حقطلبانه را آغاز کردهاند که دیگر هیچ قدرتی یارای مهار آن را ندارد.
گذار دموکراتیک
تبلور حقیقی آزادی یک خلق با آزادی زبان مادری ممکن میگردد 🆔 @GozarDemocratic
همچو حزب حیات آزاد کردستان(پژاک) ضمن تبریک روز جهانی زبان مادری به همه خلقهای تحت ستم، بویژه خلق فداکار کُرد، از تمامی احاد خلقمان و همه اقشار دعوت بعمل میآوریم که در تمامی عرصهها و میادین به صیانت از زبان کُردی برخیزند. بویژه در برهه اخیر که حامیان زبان کُردی یعنی معلمان به اعتراضات دموکراتیک برخاستهاند، بجاست که همه اقشار جامعه بویژه جوانان، زنان، کارگران و روشنفکران به حمایت از آنها برخیزند. حفظ حق جهانی آموزش به زبان کُردی یکی از پایههای مبارزات خلقمان است و بایستی هر از خانه گرفته تا مدارس به مکانهای حفظ و رشد و آموزش زبان کُردی بصورت خودجوش مبدل گردانده شود. به یمن شکوهمندی بیشتر این مبارزات خلقمان و جنبش آزادیخواهی آن، یکبار دیگر روز جهانی زبان مادری را به خلقمان و همه خلقهای آزادیخواه و دموکراسیطلب تبریک میگوییم.
حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)
۲۰۲۲-۰۲-۲۱
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
حزب حیات آزاد کردستان(پژاک)
۲۰۲۲-۰۲-۲۱
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
Grabación (autoguardado) (4)
<unknown>
🔹در قیام سوم اسفند ١٣٧٧ چە اتفاقی افتاد؟
🔸در اینجا میتوانید بە پودکاست این برنامە در خصوص قیام تاریخی خلق کورد در شرق کوردستان به منظور صيانت از رهبر خلق کورد"عبدالله اوجالان" گوش دهید.
🔸این برنامه در کلاب پژاک پرس انجام شد.
https://www.clubhouse.com/join/pjak-press/jN8QrfB5/Prk64BoL
🆔 @GozarDemocratic
🔸در اینجا میتوانید بە پودکاست این برنامە در خصوص قیام تاریخی خلق کورد در شرق کوردستان به منظور صيانت از رهبر خلق کورد"عبدالله اوجالان" گوش دهید.
🔸این برنامه در کلاب پژاک پرس انجام شد.
https://www.clubhouse.com/join/pjak-press/jN8QrfB5/Prk64BoL
🆔 @GozarDemocratic
هاوار سوروج: داغ ناکامی بر دل توطئهگران باقی ماند
هاوار سوروج از فرماندهان نیروی مدافع خلق به تداوم مبارزات با اشغالگران در جبهههای مختلف کوردستان اشاره کرد و آنرا نتیجه دوراندیشی رهبر آپو عنوان کرد که ٢٣ سال پیش پس از توطئه پانزدهم فوریه ١٩٩٩، جلوی جنگ میان خلقهای کورد و تورک را گرفت.
هاوار سوروج از فرماندهان نیروی مدافع خلق، توطئه بینالمللی پانزدهم فوریه علیه رهبر خلق کورد اوجالان را محکوم کرد و گفت محکوم کردن این روز از طرف ما به عنوان یک نیروی نظامی و گریلا، کافی نیست. ما با مبارزه مسلحانه میتوانیم که پاسخ توطئهگران را بدهیم و رهبر آپو را از میان دیوارهای اسارت رها کنیم. ما به دنبال آزادی جسمانی رهبر آپو هستیم چون وی از نظر ذهنی آزاد است.
هاوار سوروج گفت وقتی رهبر آپو دستگیر شد تصور میکردند که جنبش کورد شکست خواهد خورد اما نمیدانستند که رهبر آپو هزاران رهبر ساخته است. بنابراین میتوان گفت گرچه رهبر آپو اسیر شد اما هدف نهائی در گلوی توطئهچیان ماند.
این فرمانده ه.پ.گ به اظهارات وزیر خارجه وقت ایالات متحده آمریکا اشاره کرد که در پی تظاهرات گسترده در واکنش به اسارت رهبر آپو اذعان کرد ما حدس نمیزدیم که چنین واکنش تندی را شاهد باشیم.
هاوار سوروج گفت وقتی اشغالگران میزان محبوبیت رهبر آپو در میان خلق کورد را دیدند شوکه شدند. بولنت اجویت نخست وزیر ترکیه در آنزمان اعلام کرد ما نمیدانیم که آمریکا چرا اوجالان را به ما تحویل داد. این، بار سنگینی بر دوش ترکیه بود که نمیتوانست زیر آن تاب بیاورد. توطئه در واقع فقط علیه خلق کورد نبود، بلکه علیه خلقهای ترکیه بود. نیروهای امپریالیست با به اسارت گرفتن رهبر آپو سعی کردند آتش جنگ میان کورد و تورک را شعلهور کنند.
او اشاره کرد که رهبر اوجالان فورا به هدف توطئهگران پی برد و همه را به آرامش دعوت کرد. در غیراینصورت هزاران نفر خود فدا میکردند و هر یک بمب ساعتیای بودند که در حکومت ترکیه منفجر میشدند. کادرهای جنبش و مردم ما برای این آماده بودند. رهبر آپو جلوی جنگ میان دو خلق را گرفت و توطئه را خنثی کرد.
این فرمانده ه.پ.گ اضافه کرد رهبر آپو مانند ما احساساتی به ماجرا نگاه نمیکرد و روش انتقامگیری رهبری مبتنی بر ژرفاندیشی تاریخی و آیندهنگری بود.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
هاوار سوروج از فرماندهان نیروی مدافع خلق به تداوم مبارزات با اشغالگران در جبهههای مختلف کوردستان اشاره کرد و آنرا نتیجه دوراندیشی رهبر آپو عنوان کرد که ٢٣ سال پیش پس از توطئه پانزدهم فوریه ١٩٩٩، جلوی جنگ میان خلقهای کورد و تورک را گرفت.
هاوار سوروج از فرماندهان نیروی مدافع خلق، توطئه بینالمللی پانزدهم فوریه علیه رهبر خلق کورد اوجالان را محکوم کرد و گفت محکوم کردن این روز از طرف ما به عنوان یک نیروی نظامی و گریلا، کافی نیست. ما با مبارزه مسلحانه میتوانیم که پاسخ توطئهگران را بدهیم و رهبر آپو را از میان دیوارهای اسارت رها کنیم. ما به دنبال آزادی جسمانی رهبر آپو هستیم چون وی از نظر ذهنی آزاد است.
هاوار سوروج گفت وقتی رهبر آپو دستگیر شد تصور میکردند که جنبش کورد شکست خواهد خورد اما نمیدانستند که رهبر آپو هزاران رهبر ساخته است. بنابراین میتوان گفت گرچه رهبر آپو اسیر شد اما هدف نهائی در گلوی توطئهچیان ماند.
این فرمانده ه.پ.گ به اظهارات وزیر خارجه وقت ایالات متحده آمریکا اشاره کرد که در پی تظاهرات گسترده در واکنش به اسارت رهبر آپو اذعان کرد ما حدس نمیزدیم که چنین واکنش تندی را شاهد باشیم.
هاوار سوروج گفت وقتی اشغالگران میزان محبوبیت رهبر آپو در میان خلق کورد را دیدند شوکه شدند. بولنت اجویت نخست وزیر ترکیه در آنزمان اعلام کرد ما نمیدانیم که آمریکا چرا اوجالان را به ما تحویل داد. این، بار سنگینی بر دوش ترکیه بود که نمیتوانست زیر آن تاب بیاورد. توطئه در واقع فقط علیه خلق کورد نبود، بلکه علیه خلقهای ترکیه بود. نیروهای امپریالیست با به اسارت گرفتن رهبر آپو سعی کردند آتش جنگ میان کورد و تورک را شعلهور کنند.
او اشاره کرد که رهبر اوجالان فورا به هدف توطئهگران پی برد و همه را به آرامش دعوت کرد. در غیراینصورت هزاران نفر خود فدا میکردند و هر یک بمب ساعتیای بودند که در حکومت ترکیه منفجر میشدند. کادرهای جنبش و مردم ما برای این آماده بودند. رهبر آپو جلوی جنگ میان دو خلق را گرفت و توطئه را خنثی کرد.
این فرمانده ه.پ.گ اضافه کرد رهبر آپو مانند ما احساساتی به ماجرا نگاه نمیکرد و روش انتقامگیری رهبری مبتنی بر ژرفاندیشی تاریخی و آیندهنگری بود.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
"در مقابل دشمن متحد شوید"
زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.
🆔 @GozarDemocratic
زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
"در مقابل دشمن متحد شوید" زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.…
"در مقابل دشمن متحد شوید"
زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.
رژیم ترکیه نه فقط روژآوا و باشور کوردستان را هدف قرار میدهد، بلکه روژهلات کوردستان را نیز آماج حملات خود قرار داده است. در رابطه با این موضوع و وضعیت مبارزات کوردها و زنان روزنامه ینیاوزگور پولتیکا با زیلان وژین، ریاست مشترک حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) مصاحبه کرده است. وژین در رابطه با عدم اتحاد طیفهای کورد اظهار ناخشنودی کرد و گفت:"هدف ما این است که بهعنوان نیروهایی کورد تا حد امکان در مقابل دشمنان متحد باشیم، اما به دلیل موضعگیری شخصی و حزبی تاکنون به این اهداف خود دست نیافتهایم. البته این وضعیت به جایگاه احزاب مستقر در باشور هم مرتبط است."
ینیاوزگور پولتیکا: شما به عنوان پژاک حملات دولت ترکیه علیه روژهلات کوردستان را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا میان رژیم ایران و دولت ترکیه همکاری وجود دارد؟
زیلان وژین: حملات دولت نژادپرست و اشغالگر ترکیه علیه مناطق تحت کنترل نیروهای ما با اهداف و برنامهای از پیش طرح شده صورت میگیرند، نیروهای بسیاری در پشت این حملات قرار دارند. مناطق ما ۲۰۰ کیلومتر از مرزهای ترکیه دور هستند. دولت اردوغان و باخچلی نهتنها نیروهای روژهلات کوردستان را هدف قرار میدهند، بلکه در هر جاییکه کوردها برای آزادی و دمکراسی مبارزه کنند، آنها را هدف حملات ضداخلاقی و خارج از موازین جنگ قرار میدهند. جنبش ما و نیروهای ما در مقابل دولت اشغالگر ایران میجنگند و مبارزه میکنند. مناطق ما از مرزهای دولت ترکیه دور هستند، اما کوردها در هر جایی که دستاوردی داشته باشند اردوغان به آنجا حمله میکند. اردوغان، حکومت و ارتشی فاشیست ایجاد کرده و رؤیای آنها از نو زنده کردن امپراتوری عثمانی است. اما این رؤیای آنها دور از حقیقت میباشد. آنها هر روز و هر لحظه به کوردها حمله میکنند. آنها در روژآوا بدون وقفه حملات خود را انجام میدهند. هر بار که تحت فشار و تنگنا قرار میگیرند به کمپ پناهندگان مخمور و همچنین به شنگال حمله میکنند. باشور کوردستان را نیز به میدان جنگ دائم خود تبدیل کردهاند، اما هر روز در آنجا متحمل شکست میشوند. آنها دست به اشغالگری میزنند.
ما سازمانی هستیم که در روژهلات کوردستان براساس فکر و فلسفه رهبر آپو خود را سازماندهی کرده و برای آزاد نمودن خلق خود و دمکراتیزه کردن ایران مبارزه میکنیم، اما آنها به ما حمله میکنند. اگر کوردی نوکر و مزدور مانند خانواده بارزانی وجود داشته باشد و هر روز برای نوکری در جلوی در آنها حاضر باشد، به آنها حمله نخواهند کرد. اما ما سازمانی هستیم که در روژهلات برای آزادی مبارزه میکنیم و تا زمان آزادی به مبارزات خود بدون وقفه ادامه خواهیم داد. خلق ما نیز در روژهلات کوردستان از روزی که رهبری را شناختهاند، با دلسوزی خود موضعگیری آشکاری انجام دادهاند. ما نیز مسئول هستیم و این کار را برای خود وظیفهای میبینیم. اساس حملات دولت ترکیه نیز همین است.
هر زمان که این ۲ کشور تحت فشار قرار میگیرند، از یکدیگر پشتیبانی میکنند. هر ۲ دولت با یک هدف به خلق کورد حمله مینمایند و نقطهی مشترک همکاریهای آنها نیز قتلعام و پاکسازی کوردهاست. قبلاً هر رفتوآمدی میان مسئولین ۲ حکومت سبب اعدام و به دار آویخته شدن جوانان کورد میشد. اکنون نیز هر همکاری و همفکری سبب حمله به خلق کورد خواهد شد. اما نه ترکیه میخواهد ایران قدرتمند شوند و نه ایران نیز میخواهد ترکیه قدرتمند باشد. هر ۲ برای مبدل شدن به نیروی برتر منطقه تلاش میکنند. ترکیه با نیروی ناتو و آمریکا میخواهد در منطقه به قدرت اول تبدیل شود و ایران نیز با همپیمانی با چین و روسیه میخواهد ترکیه را تضعیف نماید. این دو حکومت تاریخ دشمنی و رقابت طولانی با یکدیگر دارند و همپیمانان منطقهای و جهانی آنها نیز متفاوت است. بههمین دلیل استراتژیهای درازمدت برای همکاری با یکدیگر ندارند تنها نقطه ی اشتراک همکاریها و همفکری آنها پاکسازی کوردهاست.
ینیاوزگور پولتیکا: برخی از فعالین روژهلات کوردستان در باشور به قتل رسیدند. نقش ایران در این ترورها چیست؟ ایران در این رابطه چگونه برخورد میکنند؟
زیلان وژین: افرادی که ترور شده و به قتل رسیدند، افراد دلسوز سازمان و مبارزات خلق خود بودند. بهعلت میهندوستی آنها به قتل رسیدهاند. نیروهای اشغالگر نتوانستند این افراد را از کار و مبارزات و انقلاب دور کنند و آنها را وحشتزده نمایند، بههمین دلیل دست به این اقدامات وحشیانه زدند.
زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.
رژیم ترکیه نه فقط روژآوا و باشور کوردستان را هدف قرار میدهد، بلکه روژهلات کوردستان را نیز آماج حملات خود قرار داده است. در رابطه با این موضوع و وضعیت مبارزات کوردها و زنان روزنامه ینیاوزگور پولتیکا با زیلان وژین، ریاست مشترک حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) مصاحبه کرده است. وژین در رابطه با عدم اتحاد طیفهای کورد اظهار ناخشنودی کرد و گفت:"هدف ما این است که بهعنوان نیروهایی کورد تا حد امکان در مقابل دشمنان متحد باشیم، اما به دلیل موضعگیری شخصی و حزبی تاکنون به این اهداف خود دست نیافتهایم. البته این وضعیت به جایگاه احزاب مستقر در باشور هم مرتبط است."
ینیاوزگور پولتیکا: شما به عنوان پژاک حملات دولت ترکیه علیه روژهلات کوردستان را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا میان رژیم ایران و دولت ترکیه همکاری وجود دارد؟
زیلان وژین: حملات دولت نژادپرست و اشغالگر ترکیه علیه مناطق تحت کنترل نیروهای ما با اهداف و برنامهای از پیش طرح شده صورت میگیرند، نیروهای بسیاری در پشت این حملات قرار دارند. مناطق ما ۲۰۰ کیلومتر از مرزهای ترکیه دور هستند. دولت اردوغان و باخچلی نهتنها نیروهای روژهلات کوردستان را هدف قرار میدهند، بلکه در هر جاییکه کوردها برای آزادی و دمکراسی مبارزه کنند، آنها را هدف حملات ضداخلاقی و خارج از موازین جنگ قرار میدهند. جنبش ما و نیروهای ما در مقابل دولت اشغالگر ایران میجنگند و مبارزه میکنند. مناطق ما از مرزهای دولت ترکیه دور هستند، اما کوردها در هر جایی که دستاوردی داشته باشند اردوغان به آنجا حمله میکند. اردوغان، حکومت و ارتشی فاشیست ایجاد کرده و رؤیای آنها از نو زنده کردن امپراتوری عثمانی است. اما این رؤیای آنها دور از حقیقت میباشد. آنها هر روز و هر لحظه به کوردها حمله میکنند. آنها در روژآوا بدون وقفه حملات خود را انجام میدهند. هر بار که تحت فشار و تنگنا قرار میگیرند به کمپ پناهندگان مخمور و همچنین به شنگال حمله میکنند. باشور کوردستان را نیز به میدان جنگ دائم خود تبدیل کردهاند، اما هر روز در آنجا متحمل شکست میشوند. آنها دست به اشغالگری میزنند.
ما سازمانی هستیم که در روژهلات کوردستان براساس فکر و فلسفه رهبر آپو خود را سازماندهی کرده و برای آزاد نمودن خلق خود و دمکراتیزه کردن ایران مبارزه میکنیم، اما آنها به ما حمله میکنند. اگر کوردی نوکر و مزدور مانند خانواده بارزانی وجود داشته باشد و هر روز برای نوکری در جلوی در آنها حاضر باشد، به آنها حمله نخواهند کرد. اما ما سازمانی هستیم که در روژهلات برای آزادی مبارزه میکنیم و تا زمان آزادی به مبارزات خود بدون وقفه ادامه خواهیم داد. خلق ما نیز در روژهلات کوردستان از روزی که رهبری را شناختهاند، با دلسوزی خود موضعگیری آشکاری انجام دادهاند. ما نیز مسئول هستیم و این کار را برای خود وظیفهای میبینیم. اساس حملات دولت ترکیه نیز همین است.
هر زمان که این ۲ کشور تحت فشار قرار میگیرند، از یکدیگر پشتیبانی میکنند. هر ۲ دولت با یک هدف به خلق کورد حمله مینمایند و نقطهی مشترک همکاریهای آنها نیز قتلعام و پاکسازی کوردهاست. قبلاً هر رفتوآمدی میان مسئولین ۲ حکومت سبب اعدام و به دار آویخته شدن جوانان کورد میشد. اکنون نیز هر همکاری و همفکری سبب حمله به خلق کورد خواهد شد. اما نه ترکیه میخواهد ایران قدرتمند شوند و نه ایران نیز میخواهد ترکیه قدرتمند باشد. هر ۲ برای مبدل شدن به نیروی برتر منطقه تلاش میکنند. ترکیه با نیروی ناتو و آمریکا میخواهد در منطقه به قدرت اول تبدیل شود و ایران نیز با همپیمانی با چین و روسیه میخواهد ترکیه را تضعیف نماید. این دو حکومت تاریخ دشمنی و رقابت طولانی با یکدیگر دارند و همپیمانان منطقهای و جهانی آنها نیز متفاوت است. بههمین دلیل استراتژیهای درازمدت برای همکاری با یکدیگر ندارند تنها نقطه ی اشتراک همکاریها و همفکری آنها پاکسازی کوردهاست.
ینیاوزگور پولتیکا: برخی از فعالین روژهلات کوردستان در باشور به قتل رسیدند. نقش ایران در این ترورها چیست؟ ایران در این رابطه چگونه برخورد میکنند؟
زیلان وژین: افرادی که ترور شده و به قتل رسیدند، افراد دلسوز سازمان و مبارزات خلق خود بودند. بهعلت میهندوستی آنها به قتل رسیدهاند. نیروهای اشغالگر نتوانستند این افراد را از کار و مبارزات و انقلاب دور کنند و آنها را وحشتزده نمایند، بههمین دلیل دست به این اقدامات وحشیانه زدند.
گذار دموکراتیک
"در مقابل دشمن متحد شوید" زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.…
این افراد به دلیل فشارهای ایران از اقلیم کوردستان حق پناهندگی گرفته بودند و در باشور کوردستان زندگی میکردند. افراد و خانوادههای کورد بسیاری از روژهلات و باکور کوردستان به دلیل فشارهای دشمنان علیه آنها به باشور کوردستان پناهنده شده و در باشور ترور میشوند. اساس این مسئله نیز وضعیت باشور کوردستان است.
اکنون عراق مرکز جنگ میان طرفهای مختلف است. امروز در منطقه، در عراق، سوریه و یمن جنگ دشواری در جریان است. در این میان کوردستان نیز بهعنوان کشور چهارم در آن جنگ قرار دارد و به مرکز جنگ تبدیل شده است. اگر در عراق ثباتی به وجود آید، تاثیر خود را بر خاورمیانه خواهد گذاشت. اکنون از طرف آمریکا، ایران و از طرف خط ترکیه نیز برای حاکمیت بر عراق جنگ وجود دارد و میخواهند در این کشور نیروی غالب باشند.
ضعف حاکمیت در عراق قابل مشاهده است، تضعیف هر سه نیرو نیز در این میدان مشخص است که تا چه حد بر منطقه تاثیر خواهد گذاشت. این وضعیت بیشتر پس از انتخابات میان این نیروها خود را نشان داد. برای این مسئله نیز ارادهای سیاسی و حاکمیت حکومت مرکزی در عراق وجود ندارد. هر ۳ نیرو نیز اکنون برای افزایش قدرت منطقهای و حاکمیت خود بر منطقه، کوردها را بهعنوان خطری علیه خود دیده و به کوردها حمله میکنند. هر نیرو در مقابل حاکمیت و غالب شدن علیه کوردها جنگ اشغالگری به راه انداخته و کوردها را به مانعی در مقابل خود میبیند.
حکومت عراق نمیتواند براساس نیاز جامعه خود سیاست، همکاریها و یا حتی وضعیت اقتصادی خود را مشخص کند. عراق بر اساس همسایهها و نیروهای خارجی حتی اپوزیسیون خود را مشخص میکند. این وضعیت در حکومت باشور کوردستان نیز وجود دارد.
ینیاوزگور پولتیکا: جنبش شما بارها اعلام کرده است که برای ایران دمکراتیک و غیر مرکزی و کوردستانی آزاد مبارزه میکند. آیا در این رابطه دیالوگ و گفتوگویی در جریان است؟ آیا میتوانیم از یک جبهه گسترده برای دستیابی به این اهداف سخن بگوییم؟
زیلان وژین: درست است، هدف و پروژه ما برای ایران و روژهلات کوردستان است. ما با اصرار این هدف خود را دنبال میکنیم. بر اساس پروژهامان با برخی طیفها در گفتگو هستیم. ما به پروژه خود باور داریم، چون پروژه ما فقط برای خلق کورد نیست، بلکه برای مسئله همه خلقهای ایران است. بر این اساس نیز ما با برخی طیفهای آزادیخواه و دمکراسیخواه در ارتباط و گفتگو هستیم.
برای رسیدن به جبههای گسترده برای هدفمان مبارزات ما بدون وقفه ادامه دارد. اگر دمکراسی اساس قرار نگیرد و به پرنسیپ اساسی تبدیل نشود، این جبهه نیز تشکیل نخواهد شد.
امروز فعالیتهای اجتماعی و دمکراتیک بسیاری درحال انجام هستند. جامعه و به خصوص زنان، ملیتها، آیینها و باورهای مختلف، سندیکاها، کارگران، معلمان و همه در حال فعالیت و اعتراض هستند. بهویژه سازمانهایی که دولت خود آنها را اداره میکند، در اعتراضات فعال میباشند. این اعتراضات عدم مشروعیت دولت را نشان داده و حکومت مشروعیت خود را از دست خواهد داد. همزمان آشکار است که جبهههایی که به وجود آمدهاند، بسیار مهم است که با هم متحد باشند و با همدیگر همکاری کنند.
ینیاوزگور پولتیکا: آیا میتوان از اتحاد نیروهای کوردستانی در روژهلات برای نیل به کوردستان آزاد سخن گفت؟ تحریم انتخابات اخیر و موضعگیری مشترک آیا نشانهای مثبت برای اتحاد نیروهای کوردستانی است؟
زیلان وژین: بدونشک ما همیشه میگوییم برای آزادی خلق و جامعه ما اتحاد لازم و ضروری است. تنها گفتن هم کفایت نمیکند، بلکه برای آزادی روژهلات ما میخواهیم اتحاد به وجود آید و این مسئله باید در عمل نشان داده شود. ما بحث ایرانی دمکراتیک و روژهلاتی مستقل و آزاد را مطرح میکنیم. اما برخی احزاب با منطق فروپاشی نظام فعالیت میکنند. به همین دلیل برای حل مسئله کورد در ایران آنچنان که لازم است توافقی وجود ندارد. آنها بر منطق دولت-ملت اصرار دارند و ما بر منطق پروژه ملت دمکراتیک اصرار داریم. ما معتقد هستیم که عمر - دولت ملت پایان یافته است و کوردها با تفکر ملت دمکراتیک و با عزم خود میتوانند به اهداف خود جامه عمل بپوشانند.
در این رابطه ما سالها برای اتحاد تلاش کردیم و بر این مساله اصرار داشتیم. یکی از اهداف اصلی کنگره پنجم ما نیز همین بود. در همین چهارچوب ما مبارزات خود را گسترش داده و به پیش میبریم و بر این اساس ما پروژهای را در ۱۰ بند به نیروها و طیفهای کورد ارائه نمودیم. همچنین ما با همه احزاب دیدار و گفتوگو کرده و تماس گرفتیم و بهصورت گسترده در این رابطه تلاش نمودیم. در نتیجه این تلاشها و گفتوگوها همه این احزاب برای ایجاد اتحاد آماده نبودند. هدف ما این است که ما بهعنوان نیروهای کورد در مقابل دشمنان متحد باشیم، اما متأسفانه به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون ما به اهداف دلخواه خود نرسیدیم.
اکنون عراق مرکز جنگ میان طرفهای مختلف است. امروز در منطقه، در عراق، سوریه و یمن جنگ دشواری در جریان است. در این میان کوردستان نیز بهعنوان کشور چهارم در آن جنگ قرار دارد و به مرکز جنگ تبدیل شده است. اگر در عراق ثباتی به وجود آید، تاثیر خود را بر خاورمیانه خواهد گذاشت. اکنون از طرف آمریکا، ایران و از طرف خط ترکیه نیز برای حاکمیت بر عراق جنگ وجود دارد و میخواهند در این کشور نیروی غالب باشند.
ضعف حاکمیت در عراق قابل مشاهده است، تضعیف هر سه نیرو نیز در این میدان مشخص است که تا چه حد بر منطقه تاثیر خواهد گذاشت. این وضعیت بیشتر پس از انتخابات میان این نیروها خود را نشان داد. برای این مسئله نیز ارادهای سیاسی و حاکمیت حکومت مرکزی در عراق وجود ندارد. هر ۳ نیرو نیز اکنون برای افزایش قدرت منطقهای و حاکمیت خود بر منطقه، کوردها را بهعنوان خطری علیه خود دیده و به کوردها حمله میکنند. هر نیرو در مقابل حاکمیت و غالب شدن علیه کوردها جنگ اشغالگری به راه انداخته و کوردها را به مانعی در مقابل خود میبیند.
حکومت عراق نمیتواند براساس نیاز جامعه خود سیاست، همکاریها و یا حتی وضعیت اقتصادی خود را مشخص کند. عراق بر اساس همسایهها و نیروهای خارجی حتی اپوزیسیون خود را مشخص میکند. این وضعیت در حکومت باشور کوردستان نیز وجود دارد.
ینیاوزگور پولتیکا: جنبش شما بارها اعلام کرده است که برای ایران دمکراتیک و غیر مرکزی و کوردستانی آزاد مبارزه میکند. آیا در این رابطه دیالوگ و گفتوگویی در جریان است؟ آیا میتوانیم از یک جبهه گسترده برای دستیابی به این اهداف سخن بگوییم؟
زیلان وژین: درست است، هدف و پروژه ما برای ایران و روژهلات کوردستان است. ما با اصرار این هدف خود را دنبال میکنیم. بر اساس پروژهامان با برخی طیفها در گفتگو هستیم. ما به پروژه خود باور داریم، چون پروژه ما فقط برای خلق کورد نیست، بلکه برای مسئله همه خلقهای ایران است. بر این اساس نیز ما با برخی طیفهای آزادیخواه و دمکراسیخواه در ارتباط و گفتگو هستیم.
برای رسیدن به جبههای گسترده برای هدفمان مبارزات ما بدون وقفه ادامه دارد. اگر دمکراسی اساس قرار نگیرد و به پرنسیپ اساسی تبدیل نشود، این جبهه نیز تشکیل نخواهد شد.
امروز فعالیتهای اجتماعی و دمکراتیک بسیاری درحال انجام هستند. جامعه و به خصوص زنان، ملیتها، آیینها و باورهای مختلف، سندیکاها، کارگران، معلمان و همه در حال فعالیت و اعتراض هستند. بهویژه سازمانهایی که دولت خود آنها را اداره میکند، در اعتراضات فعال میباشند. این اعتراضات عدم مشروعیت دولت را نشان داده و حکومت مشروعیت خود را از دست خواهد داد. همزمان آشکار است که جبهههایی که به وجود آمدهاند، بسیار مهم است که با هم متحد باشند و با همدیگر همکاری کنند.
ینیاوزگور پولتیکا: آیا میتوان از اتحاد نیروهای کوردستانی در روژهلات برای نیل به کوردستان آزاد سخن گفت؟ تحریم انتخابات اخیر و موضعگیری مشترک آیا نشانهای مثبت برای اتحاد نیروهای کوردستانی است؟
زیلان وژین: بدونشک ما همیشه میگوییم برای آزادی خلق و جامعه ما اتحاد لازم و ضروری است. تنها گفتن هم کفایت نمیکند، بلکه برای آزادی روژهلات ما میخواهیم اتحاد به وجود آید و این مسئله باید در عمل نشان داده شود. ما بحث ایرانی دمکراتیک و روژهلاتی مستقل و آزاد را مطرح میکنیم. اما برخی احزاب با منطق فروپاشی نظام فعالیت میکنند. به همین دلیل برای حل مسئله کورد در ایران آنچنان که لازم است توافقی وجود ندارد. آنها بر منطق دولت-ملت اصرار دارند و ما بر منطق پروژه ملت دمکراتیک اصرار داریم. ما معتقد هستیم که عمر - دولت ملت پایان یافته است و کوردها با تفکر ملت دمکراتیک و با عزم خود میتوانند به اهداف خود جامه عمل بپوشانند.
در این رابطه ما سالها برای اتحاد تلاش کردیم و بر این مساله اصرار داشتیم. یکی از اهداف اصلی کنگره پنجم ما نیز همین بود. در همین چهارچوب ما مبارزات خود را گسترش داده و به پیش میبریم و بر این اساس ما پروژهای را در ۱۰ بند به نیروها و طیفهای کورد ارائه نمودیم. همچنین ما با همه احزاب دیدار و گفتوگو کرده و تماس گرفتیم و بهصورت گسترده در این رابطه تلاش نمودیم. در نتیجه این تلاشها و گفتوگوها همه این احزاب برای ایجاد اتحاد آماده نبودند. هدف ما این است که ما بهعنوان نیروهای کورد در مقابل دشمنان متحد باشیم، اما متأسفانه به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون ما به اهداف دلخواه خود نرسیدیم.
گذار دموکراتیک
"در مقابل دشمن متحد شوید" زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.…
همچنین این مسئله وابسته به جایگاه آن احزاب در باشور میباشد.
انتخابات اخیر در ایران تحت تاثیر موضعگیری احزاب بود. ما بهعنوان پژاک و کودار همراه با تصمیم خلق خود بودیم. چون خلق نیز در انتخابات ریاستجمهوری، با شور و اشتیاق شرکت نکرد و به پای صندوقهای رای نرفت، اما در انتخاب شورای روستاها و شهرها به دلخواه خود در آن شرکت نمودند، ما نیز بهعنوان یک سازمان انتخابات ریاستجمهوری را بایکوت کرده و شرکت در انتخابات شورای روستا و شهرها و مجلس را به تصمیمگیری خلق واگذار کردیم. ما تلاش نمودهایم هر بار برای انتخابات در ایران بویژه انتخابات رئیس جمهوری موضع مشترکی را با احزاب دیگر در پیش بگیریم، اما متأسفانه این احزاب همکاری نمیکنند. ما دلیل عدم همکاری این احزاب را هم میدانیم، اما این مرحله زیان بزرگی را به احزاب مذکور وارد کرده است.
ینیاوزگور پولتیکا: رژیم ایران سیاست اعدام را ادامه میدهد. از طرف دیگر در سرتاسر روژهلات به دلیل فعالیتهای جامعه و سیاست مردم را به زندان میاندازند. آیا شما برای محافظت از خلق سیاستی را در پیش گرفتهاید؟
زیلان وژین: سیاست ما در این رابطه «خوددفاعی» است. امروز از هر لحاظی حمله، دستگیری، شکنجه و اعدام وجود دارد. در ایران تنش و بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بسیاری وجود دارد. در داخل حکومت تفرقه و جدایی و اختلافات شدیدی بویژه پساز انتخابات به وجود آمده است. قبلاً نیروهای اصلاحطلب و محافظهکار در حکومت وجود داشتند اما اکنون حکومت در دست محافظهکاران است. اکنون حکومت یکدست شده است، اما در اساس این خط خود دچار جدایی و اختلافات بسیاری است و با گذشت زمان روز بروز اختلاف میان حکومت و جامعه بیشتر میشود. جامعه نیز به فعالیتهای مدنی و دمکراتیک خود ادامه میدهد. برای ما دفاع اساس همهچیز است. جامعه هرچه قدر صاحب اراده خود باشد و خود را اداره کند بیشتر میتواند از خود دفاع نماید. برای ما محافظت و دفاع اینگونه است که جامعه صاحب اراده باشد و بهصورت گسترده خود را سازماندهی کند. دفاع یک موضوع جداگانه و دور از مباحث دیگر نیست، بههمین دلیل هرچه قدر که جامعه به حقوق مشروع خود دست یابد، سیستم دمکراتیک ایجاد شود، در چهارچوب سیاست دمکراتیک خود را سازماندهی کند، وضعیت اقتصاد بهتر شود، سیستم یا آموزش بر اساس فرهنگ، تاریخ و با زمان مادری ایجاد شده و بصورت یکنواخت در میان ملتها، باورمندان و جوامع مورد محافظت قرار میگیرد.
ینیاوزگور پولتیکا: شما بهعنوان پژاک در روژهلات کوردستان بهخصوص و در مجموع در ایران، وضعیت زنان را چگونه ارزیابی میکنید و برای خوددفاعی زنان چه برنامهای دارید؟
زیلان وژین: در ایران و روژهلات کوردستان زنان در مقابل سیستم و تفکر حاکم و قدرت مبارزه میکنند. هرچند که مبارزات و مقاومت بسیار دشوار باشد، اما در هر لحظه امید برای پیروزی در میان انسانها زنده است. در ایران و روژهلات کوردستان نیز چون مبارزات گستردهای وجود دارد، امید بسیاری نیز در میان زنان وجود دارد. در هر جایی زنان هم در مبارزات شرکت کرده و هم پیشاهنگی آن را بهعهده دارند. از لحاظ سیاسی تفکر حاکم و قانون جنسیتگرا به زنان اجازه شرکت در سیاست را نمیدهد، یعنی میدان سیاست در دست مردان است. اما زنان با مبارزه، فعالیت و تلاش خود در زمینهی سیاست دمکراتیک پیش رفته و از هر لحاظ فعال هستند. پیشاهنگانی مانند زینب جلالیان، گلرخ ایرایی، آتنا دایمی، سپیده قلیان و زنان بسیاری از ملیتهای دیگر و مذاهب دیگر مانند بهاییها و دیگران، در زندانهای دشمن محبوس هستند و با موضعگیری خود اراده زنان را با قدرت نشان میدهند. آنها نشان دادهاند که شکنجه و مجازاتهای سنگین سبب نمیشود تا آنها از راه آزادی دور شوند.
حاکمان از قدرت و ارادهی زنان بسیار وحشت دارند. ترس آنها از دست دادن پست و مقامشان است. تفکر مردسالار در دولتها آماده نیست که دست از اقتدارگرایی بردارد. آنها در مقابل خود این مقاومت زنان را میبینند و با روشهای خود میخواهند آنها را ساکت کنند. امروزه نیرویی که سیستم ولایتفقیه را به وحشت و نگرانی انداخته است، نیرو و فعالیت و مقاومت متحد زنان است. پس از بر سر کار آمدن ابراهیم رئیسی و قرار گرفتن موضوع زنان در دستور کار مجلس و تصمیمگیری در مورد آنها این حقیقت تأیید شد. زنان ایرانی خود جزء نیروهایی بودند که با پیشاهنگی آنها رژیم شاه سقوط کرد. اما متاسفانه تفکر مردسالار، همانطور که در افغانستان زنان با چندین مبارزه و قربانی دادن خواستند به حقوق خود دست یابند، اما پساز آمدن طالبان چه بر سر زنان افغانستان آمد، زنان در ایران هم متحمل همان بلایا شدند.
انتخابات اخیر در ایران تحت تاثیر موضعگیری احزاب بود. ما بهعنوان پژاک و کودار همراه با تصمیم خلق خود بودیم. چون خلق نیز در انتخابات ریاستجمهوری، با شور و اشتیاق شرکت نکرد و به پای صندوقهای رای نرفت، اما در انتخاب شورای روستاها و شهرها به دلخواه خود در آن شرکت نمودند، ما نیز بهعنوان یک سازمان انتخابات ریاستجمهوری را بایکوت کرده و شرکت در انتخابات شورای روستا و شهرها و مجلس را به تصمیمگیری خلق واگذار کردیم. ما تلاش نمودهایم هر بار برای انتخابات در ایران بویژه انتخابات رئیس جمهوری موضع مشترکی را با احزاب دیگر در پیش بگیریم، اما متأسفانه این احزاب همکاری نمیکنند. ما دلیل عدم همکاری این احزاب را هم میدانیم، اما این مرحله زیان بزرگی را به احزاب مذکور وارد کرده است.
ینیاوزگور پولتیکا: رژیم ایران سیاست اعدام را ادامه میدهد. از طرف دیگر در سرتاسر روژهلات به دلیل فعالیتهای جامعه و سیاست مردم را به زندان میاندازند. آیا شما برای محافظت از خلق سیاستی را در پیش گرفتهاید؟
زیلان وژین: سیاست ما در این رابطه «خوددفاعی» است. امروز از هر لحاظی حمله، دستگیری، شکنجه و اعدام وجود دارد. در ایران تنش و بحرانهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بسیاری وجود دارد. در داخل حکومت تفرقه و جدایی و اختلافات شدیدی بویژه پساز انتخابات به وجود آمده است. قبلاً نیروهای اصلاحطلب و محافظهکار در حکومت وجود داشتند اما اکنون حکومت در دست محافظهکاران است. اکنون حکومت یکدست شده است، اما در اساس این خط خود دچار جدایی و اختلافات بسیاری است و با گذشت زمان روز بروز اختلاف میان حکومت و جامعه بیشتر میشود. جامعه نیز به فعالیتهای مدنی و دمکراتیک خود ادامه میدهد. برای ما دفاع اساس همهچیز است. جامعه هرچه قدر صاحب اراده خود باشد و خود را اداره کند بیشتر میتواند از خود دفاع نماید. برای ما محافظت و دفاع اینگونه است که جامعه صاحب اراده باشد و بهصورت گسترده خود را سازماندهی کند. دفاع یک موضوع جداگانه و دور از مباحث دیگر نیست، بههمین دلیل هرچه قدر که جامعه به حقوق مشروع خود دست یابد، سیستم دمکراتیک ایجاد شود، در چهارچوب سیاست دمکراتیک خود را سازماندهی کند، وضعیت اقتصاد بهتر شود، سیستم یا آموزش بر اساس فرهنگ، تاریخ و با زمان مادری ایجاد شده و بصورت یکنواخت در میان ملتها، باورمندان و جوامع مورد محافظت قرار میگیرد.
ینیاوزگور پولتیکا: شما بهعنوان پژاک در روژهلات کوردستان بهخصوص و در مجموع در ایران، وضعیت زنان را چگونه ارزیابی میکنید و برای خوددفاعی زنان چه برنامهای دارید؟
زیلان وژین: در ایران و روژهلات کوردستان زنان در مقابل سیستم و تفکر حاکم و قدرت مبارزه میکنند. هرچند که مبارزات و مقاومت بسیار دشوار باشد، اما در هر لحظه امید برای پیروزی در میان انسانها زنده است. در ایران و روژهلات کوردستان نیز چون مبارزات گستردهای وجود دارد، امید بسیاری نیز در میان زنان وجود دارد. در هر جایی زنان هم در مبارزات شرکت کرده و هم پیشاهنگی آن را بهعهده دارند. از لحاظ سیاسی تفکر حاکم و قانون جنسیتگرا به زنان اجازه شرکت در سیاست را نمیدهد، یعنی میدان سیاست در دست مردان است. اما زنان با مبارزه، فعالیت و تلاش خود در زمینهی سیاست دمکراتیک پیش رفته و از هر لحاظ فعال هستند. پیشاهنگانی مانند زینب جلالیان، گلرخ ایرایی، آتنا دایمی، سپیده قلیان و زنان بسیاری از ملیتهای دیگر و مذاهب دیگر مانند بهاییها و دیگران، در زندانهای دشمن محبوس هستند و با موضعگیری خود اراده زنان را با قدرت نشان میدهند. آنها نشان دادهاند که شکنجه و مجازاتهای سنگین سبب نمیشود تا آنها از راه آزادی دور شوند.
حاکمان از قدرت و ارادهی زنان بسیار وحشت دارند. ترس آنها از دست دادن پست و مقامشان است. تفکر مردسالار در دولتها آماده نیست که دست از اقتدارگرایی بردارد. آنها در مقابل خود این مقاومت زنان را میبینند و با روشهای خود میخواهند آنها را ساکت کنند. امروزه نیرویی که سیستم ولایتفقیه را به وحشت و نگرانی انداخته است، نیرو و فعالیت و مقاومت متحد زنان است. پس از بر سر کار آمدن ابراهیم رئیسی و قرار گرفتن موضوع زنان در دستور کار مجلس و تصمیمگیری در مورد آنها این حقیقت تأیید شد. زنان ایرانی خود جزء نیروهایی بودند که با پیشاهنگی آنها رژیم شاه سقوط کرد. اما متاسفانه تفکر مردسالار، همانطور که در افغانستان زنان با چندین مبارزه و قربانی دادن خواستند به حقوق خود دست یابند، اما پساز آمدن طالبان چه بر سر زنان افغانستان آمد، زنان در ایران هم متحمل همان بلایا شدند.
گذار دموکراتیک
"در مقابل دشمن متحد شوید" زیلان وژین: هدف ما این است به عنوان نیروهای کورد حتیالمقدور در مقابل دشمنان متحد باشیم اما به دلیل موضعگیریهای حزبی و شخصی تاکنون به هدف دلخواه خود نرسیدهایم. البته این موضوع تا حدی نیز به جایگاه احزاب مستقر در باشور برمیگردد.…
اما امروز تجارب گذشته و دستاوردهای مبارزات آزادی زنان کورد و و زنان جهان را به الگویی برای خود قرار دادهاند و آنها را دستاورد خود میبینند و با اراده خود نقش پیشاهنگ را برعهده داشته و در هر زمینهای مبارزه و مقاومت میکنند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
ANF
🆔 @GozarDemocratic
سوم اسفند، یادمان رستاخیز خلق روژهلات در صیانت از رهبریت انسانیت ترقیخواە
✍ بیستون مختاری
🆔 @GozarDemocratic
✍ بیستون مختاری
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
سوم اسفند، یادمان رستاخیز خلق روژهلات در صیانت از رهبریت انسانیت ترقیخواە ✍ بیستون مختاری 🆔 @GozarDemocratic
سوم اسفند، یادمان رستاخیز خلق روژهلات در صیانت از رهبریت انسانیت ترقیخواە
✍ بیستون مختاری
بە نام خلقی کە بە پا خاست؛ خلقی کە سالها از فقدان یک جریان پیشاهنگ و عملگرا و برخودار از فلسفەی مبارزاتی و مقاومتی در کُما بسر میبرد. آنروزها جامعە، برخواستن از زیر آوارِ شكست، تمرین و ممارست در مشاركت سیاسی و اجتماعی، خودشناسی و گام نهادن در راستای هویت ملی و اقدام به نهادینگی و ساختارمندی سیاسی و اجتماعی را طلب مینمود، میبایست وارد فاز علمی مبارزه شده و موفق به تدوین برنامه و استراتژی بلندمدت میشد باید نیروی كلیتگرایانهی دفاعی و ایمنی را دوباره بیدار کردە و توان خوددفاعی جامعه از لحاظ فرهنگی را سازماندهی میکرد. از همه مهمتر توان نهادینگی در میان جامعه بود کە باید به شدت تقویت میگشت. جامعه باید به این درك نائل میآمد كه خود از دستاوردهایش دفاع نماید و انتظار، تنها ره به بیهودگی میبُرد شرایط بە وجود آمدە و منظومەهای فکری موجود بە نیازهای مترقی جامعە در آن برهەی زمان سبب گردید تا جستجویی تازە و البتە دگرگونە جهت گذار از وضعیت موجود از سوی آحاد جامعە صورت پذیرد.
و اما زمان آغاز شدن این جستجو، توطئەی بینالمللی ۱٥ فوریە بر علیە رهبر آپــــو و اسارت فیزیکی ایشان بود در این برهە از زمان بود کە خلق آزادیخواه کورد و همچنین آزاداندیشان دیگر خلقها در ایران، حلقەای از جانهای گرانبها را گرداگرد ارادەی پولادین سیاسی خود، کە همانا در شخصیت رهبر آپـــــو تبلور یافتە بود، بە وجود آوردند ارادەای از جنس مقاومت و پیروزی کە ورود بە مرحلەای نوین از پویایی سیاسی و سازمانی در روژهلات کوردستان را نویدبخش بودخیزشی همگانی کە در تمام جغرافیای ایران و روژهلات کوردستان بعنوان جنبشی نوین، ریشە دواندە و در کمترین زمان ممکن بە مترقیترین گفتمان سیاسی – ایدئولوژیک با افقهای پرفروغ بدل گشت
پس از آنکە رهبر آپو بە ترکیە تحویل دادە شد، خلق کورد و آزادیخواهان در سرتاسر جهان بە منظور محکومیت این عمل وقیحانە دست بە قیامی عظیم زدە و آن را بە اوج خود رساندند جرقەهای آغازین صیانت از رهبری آزاد در روژهلات و ایران، با تشکیل رئاکسیون اعتراضی خودجوش کە در تاریخِ پس از انقلاب خلقهای ایران در سال ٥۷ بیمثال مینمود، در اعلام پایبندی بە رهبر آپو، در روز پنجشنبە ۲۹ بهمن ۱۳۷۷ در تهران از مقابل دانشگاە این شهر شروع و بە سفارت رژیم فاشیست ترکیە ختم گردید. این اعلام حضور در این روزهای آتی بە شهرهای کوردستان از جملە، سنە، اورمیە، ماکو، مریوان، مهاباد، بوکان، سلماس، سقز، پاوه، کامیاران، کرماشان، پیرانشار و سردشت کشیدە شد در این میان رژیم اشغالگر حاکم بر ایران کە انتظار این عکسالعمل خودجوش و عظیم از سوی مردم آزادیخواە را نداشت و بە نحوی غافلگیر شدە بود، بە ناچار دست بە خشونت ددمنشانە زدە و با تمام تجهیزات ممکن بە خروش خلق حملەور شد.در سلماس و اورمیە و سنه و مهاباد چندین نفر شهید و دستگیر شدند چماق بە دستان رژیم در روز ۲۹ بهمن با نقض حریم دانشگاە سنە، آنجا را بە خون کشیدە تا اینکە این سرهلدانها در سوم اسفند ۱۳۷۷ به اوج خود رسید و توسط دیکتاتوری حاکم در خون نشست
اینچنین بود کە هویت سیاسی خلق کورد در روژهلات کوردستان دوبارە احیا شدە و با نمود شعار “یک جامعە یک رهبر” وارد عمل شددیگر رنگ و بوی مترقیترین گفتمان ایدئولوژیک خاورمیانە، بە روژهلات و ایران رسیدە و این نقطەی پایانی بود بر سیاست مزدورسازی، استحالەی فرهنگی و سرخوردگی تحمیلی از سوی رژیم اشغالگر ایران.
رهبریت انسان ترقیخواە روحی تازە را در کالبد مبارزە و مقاومت مشروع خلق انقلابی دمیدە و همبستگی ملی در هر چهار بخش از کوردستان را محقق نمود در آن روزها خلق قهرمان روژهلات با فدا نمودن جان نزدیک بە ۳۰ انسان آزادە، وفاداری خود نسبت بە رهبری آزاد را بە اثبات رساندە و مسیرهای رسیدن بە جامعەای آزاد کە رهبری ترسیم کردە بود را هموار نمودند سوم اسفند جدا از آنکە بازگشت سیاست خیابان بە جامعە بود، همزمان پیامی بە ناسیونالیسم ایرانی، سردمداران و منادیان پروژهی دولت – ملت در ایران نیز بود زیرا همین تاریخ در سالهای دورتر، روز كودتای رضاخان و رسیدن او به وزارت دفاع و خیز او برای رسیدن به قدرت، سركوب هویتها و بنیانگذاری دولت – ملت در ایران بود مضمون این پیام بدینگونە بود کە پروژهی سركوب و انكار هویت، هرگز در روژهلات و ایران به موفقیت دست نیافته و نخواهد یافت و مقاومت خلقها در برابر پروژهی دولت – ملت همچنان نیرومندانه پیش میرود
✍ بیستون مختاری
بە نام خلقی کە بە پا خاست؛ خلقی کە سالها از فقدان یک جریان پیشاهنگ و عملگرا و برخودار از فلسفەی مبارزاتی و مقاومتی در کُما بسر میبرد. آنروزها جامعە، برخواستن از زیر آوارِ شكست، تمرین و ممارست در مشاركت سیاسی و اجتماعی، خودشناسی و گام نهادن در راستای هویت ملی و اقدام به نهادینگی و ساختارمندی سیاسی و اجتماعی را طلب مینمود، میبایست وارد فاز علمی مبارزه شده و موفق به تدوین برنامه و استراتژی بلندمدت میشد باید نیروی كلیتگرایانهی دفاعی و ایمنی را دوباره بیدار کردە و توان خوددفاعی جامعه از لحاظ فرهنگی را سازماندهی میکرد. از همه مهمتر توان نهادینگی در میان جامعه بود کە باید به شدت تقویت میگشت. جامعه باید به این درك نائل میآمد كه خود از دستاوردهایش دفاع نماید و انتظار، تنها ره به بیهودگی میبُرد شرایط بە وجود آمدە و منظومەهای فکری موجود بە نیازهای مترقی جامعە در آن برهەی زمان سبب گردید تا جستجویی تازە و البتە دگرگونە جهت گذار از وضعیت موجود از سوی آحاد جامعە صورت پذیرد.
و اما زمان آغاز شدن این جستجو، توطئەی بینالمللی ۱٥ فوریە بر علیە رهبر آپــــو و اسارت فیزیکی ایشان بود در این برهە از زمان بود کە خلق آزادیخواه کورد و همچنین آزاداندیشان دیگر خلقها در ایران، حلقەای از جانهای گرانبها را گرداگرد ارادەی پولادین سیاسی خود، کە همانا در شخصیت رهبر آپـــــو تبلور یافتە بود، بە وجود آوردند ارادەای از جنس مقاومت و پیروزی کە ورود بە مرحلەای نوین از پویایی سیاسی و سازمانی در روژهلات کوردستان را نویدبخش بودخیزشی همگانی کە در تمام جغرافیای ایران و روژهلات کوردستان بعنوان جنبشی نوین، ریشە دواندە و در کمترین زمان ممکن بە مترقیترین گفتمان سیاسی – ایدئولوژیک با افقهای پرفروغ بدل گشت
پس از آنکە رهبر آپو بە ترکیە تحویل دادە شد، خلق کورد و آزادیخواهان در سرتاسر جهان بە منظور محکومیت این عمل وقیحانە دست بە قیامی عظیم زدە و آن را بە اوج خود رساندند جرقەهای آغازین صیانت از رهبری آزاد در روژهلات و ایران، با تشکیل رئاکسیون اعتراضی خودجوش کە در تاریخِ پس از انقلاب خلقهای ایران در سال ٥۷ بیمثال مینمود، در اعلام پایبندی بە رهبر آپو، در روز پنجشنبە ۲۹ بهمن ۱۳۷۷ در تهران از مقابل دانشگاە این شهر شروع و بە سفارت رژیم فاشیست ترکیە ختم گردید. این اعلام حضور در این روزهای آتی بە شهرهای کوردستان از جملە، سنە، اورمیە، ماکو، مریوان، مهاباد، بوکان، سلماس، سقز، پاوه، کامیاران، کرماشان، پیرانشار و سردشت کشیدە شد در این میان رژیم اشغالگر حاکم بر ایران کە انتظار این عکسالعمل خودجوش و عظیم از سوی مردم آزادیخواە را نداشت و بە نحوی غافلگیر شدە بود، بە ناچار دست بە خشونت ددمنشانە زدە و با تمام تجهیزات ممکن بە خروش خلق حملەور شد.در سلماس و اورمیە و سنه و مهاباد چندین نفر شهید و دستگیر شدند چماق بە دستان رژیم در روز ۲۹ بهمن با نقض حریم دانشگاە سنە، آنجا را بە خون کشیدە تا اینکە این سرهلدانها در سوم اسفند ۱۳۷۷ به اوج خود رسید و توسط دیکتاتوری حاکم در خون نشست
اینچنین بود کە هویت سیاسی خلق کورد در روژهلات کوردستان دوبارە احیا شدە و با نمود شعار “یک جامعە یک رهبر” وارد عمل شددیگر رنگ و بوی مترقیترین گفتمان ایدئولوژیک خاورمیانە، بە روژهلات و ایران رسیدە و این نقطەی پایانی بود بر سیاست مزدورسازی، استحالەی فرهنگی و سرخوردگی تحمیلی از سوی رژیم اشغالگر ایران.
رهبریت انسان ترقیخواە روحی تازە را در کالبد مبارزە و مقاومت مشروع خلق انقلابی دمیدە و همبستگی ملی در هر چهار بخش از کوردستان را محقق نمود در آن روزها خلق قهرمان روژهلات با فدا نمودن جان نزدیک بە ۳۰ انسان آزادە، وفاداری خود نسبت بە رهبری آزاد را بە اثبات رساندە و مسیرهای رسیدن بە جامعەای آزاد کە رهبری ترسیم کردە بود را هموار نمودند سوم اسفند جدا از آنکە بازگشت سیاست خیابان بە جامعە بود، همزمان پیامی بە ناسیونالیسم ایرانی، سردمداران و منادیان پروژهی دولت – ملت در ایران نیز بود زیرا همین تاریخ در سالهای دورتر، روز كودتای رضاخان و رسیدن او به وزارت دفاع و خیز او برای رسیدن به قدرت، سركوب هویتها و بنیانگذاری دولت – ملت در ایران بود مضمون این پیام بدینگونە بود کە پروژهی سركوب و انكار هویت، هرگز در روژهلات و ایران به موفقیت دست نیافته و نخواهد یافت و مقاومت خلقها در برابر پروژهی دولت – ملت همچنان نیرومندانه پیش میرود
گذار دموکراتیک
سوم اسفند، یادمان رستاخیز خلق روژهلات در صیانت از رهبریت انسانیت ترقیخواە ✍ بیستون مختاری 🆔 @GozarDemocratic
چندی بعد و در سال ۲۰۰۰، رهبر آپــــو با انتشار پیامی بر تاسیس حزب برای بخشهای کوردستان تاکید نمود و در کنفرانس خاورمیانه تصمیم بر آن شد کە برای هر بخش، حزبی سیاسی تشكیل شود در نهایت پس از زحمات فراون و موفقیت در سختیهای پیشرو، روند نهادینگی جنبش در روژهلات کوردستان به ثمر نشست و با ابتكار عمل و تلاشهای مردمی و مشاركت فعالانهی خلقی در سال ۲۰۰۴، حزب حیات آزاد کوردستان(پژاک) تاسیس شد پس از این مهم نیز، رهبرآپو در بخشی از کتاب مانیفیست تمدن دمکراتیک جلد پنجم در اینباره چنین مینویسد “کوردها در ایران، به سبب دستگیر شدن من و آغاز مرحلهی امرالی به ماتم ملی عمیقی نشستند. بسیاری از آنان اعلام همبستگی نمودە، بە یاری شتافته و کسانی در طی رئاکسیونهای اعتراضیای که برگزار نمودند، شهید شدند و با تاسیس حزب حیات آزاد کوردستان [پژاک]، این رویکرد و موضعگیری خویش را نهادینه نمودند”
حزب حیات آزاد کوردستان با خیل عظیم مبارزانی که در راه دفاع ذاتی دارد و شهدای بسیاری که در این راه تقدیم نموده است، برای خلق همچنان سرچشمەی امیدی سرزنده و پرنشاط است. گام پیشروندهی این حزب و کودار، چونان آتشی هموارە شعلهور در دامنهها و قلههای بلند زاگروس در طول تاریخ برای تمام ایران و منطقه همچنان پروتو افشان و گرمابخش خواهد بود اکنون دیگر با پیشاهنگی پژاک تأثیرات فلسفه، ذهنیت، روشنگری و انسانسازی آپویی در روژهلات کوردستان به مرحلهای رسیده که فراتر از مرحلهی بیداری خلقی، خیزش خلقی را تحقق میبخشد. گذار از مرحلهی بیداری به خیزش، نتیجهی مبارزات عملی گریلا و سازماندهیهای پژاک در کنار رنجهای خلقمان است بدونشک، تأثیرگذاریها غالبا بصورت تأثیرگذاری ذهنیتی – فلسفی است. یک فکر بزرگ ملتی را بیدار میکند و این عادت تاریخ است در این میان رهبری سالهاست کە در برابر شکنجە و انزوای شدید در زندان امرالی مقاومت میکند و همزمان نیز راە را بر آزادی تمامی خلقهای تحت ستم میگشاید
همچنان کە میدانیم وظیفەی صیانت از آرمانهای رهبریت انسانیت ترقیخواە با شعار “هیچکس نمیتواند خورشیدمان را بیفروغ سازد”، در زمان خود انسانهایی آزادە را بە حلقەای از آتش تبدیل نمود ما نیز در این مرحله از صیانت، باید با سرمشق و مبنا قرار دادن ایدئولوژی رهائی زنان، در راه احیای جامعهای دمکراتیک و اکولوژیک، به ارتقای مبارزاتمان بپردازیم. این مهم لازمهی صیانت از تمامی ارزشهای جامعهی اخلاقی – سیاسیست. این ارزشها طی سال گذشته توسط رژیم اشغالگر ایران در کالبد زنان، آماج حملات شدید ایدئولوژیک قرار گرفته و نه تنها جسم و جنسیتشان، بلکه تمامی هویت تاریخی، سیاسی، اجتماعی آن را با تهدید نابودی و نسلکشی رو در رو گردانید. این وضعیت جامعه را به سیر قهقرائی جانکاه کشانده و نقاب از چهرهی زشت چنین نا-زندگیای انداخته و این بر همگان عیان گشته که مردان نیز بخش بزرگی از قربانیان و مغدوران ذهنیت جنسیتگرائی مردسالارانه هستند. وجدان و اخلاق جامعه بایستی بیش از این به انتقال سنگینی هزینهی این نظام و ساختار ضد انسانیاش بر کودکان، که تمامی زندگی و آیندهی جامعه در افق دیدگان آنها نهفته است، اجازه ندهند که به تباهی کشیده شود
بیگمان تنها از طریق سازماندهیهای ذاتی خویش میتوانیم تمامی نقشەهای دشمنان را نقش بر آب کردە و از دستاوردهایمان صیانت به عمل آوریم. چرا کە دمکراتیزاسیون، آزادی، برابری و برادری بهمنزلهی مطالبات خلقها، تمامی مسایل را چارهیابی خواهد نمود و مرحلهای را رقم خواهد زد که خلقها خود آیندهی آزاد و دموکراتیک خویش را خواهند ساخت باید خواستار این بود که بر مبنای سازماندهی ذاتی پروژهی حیات دموکراتیک و آزاد، که برابری و برادری با دیگر خلقها را اساس کار قرار میدهد، به منزلهی آلترناتیو عملی گردد متوجه این مورد باشیم که مسیر چارهیابی نه از واشنگتن، پاریس، لندن و مسکو، بلکه از کوردستان، خوزستان، بلوچستان و آذربایجان میگذرد. کسی مخالف داد و ستدهای دیپلماتیک نیست و کسی هم مخالف تغییر رادیکال وضعیت کنونی نیست، اما رویگردانی از مردم و نگاه ملتمسانه به آمریکا و سیاست بر مبنای بحرانآفرینی و بحرانسازی، چیزی جز اپورتونیسم سیاسی نیست و نخواهد بود
جان کلام اینکە روز سوم اسفند سال ۷۷ نقطە عطف مبارزات ملت کورد میباشد صیانت از رهبری در روژهلات کوردستان نشان از اجماع نظر حول یکپارچگی و کلیت موجودیت فرهنگی و اجتماعی کوردها دارد اینک سرنوشت کوردها در هر چهار بخش بە گونەای در هم تنیدە شدە کە هیچ یک از نیروهای استعمارگر منطقهای و جهانی، و مزدوران داخلی قادر نخواهند بود تا خللی در این پیوند مستحکم ایجاد کنند رهبری کە از متن جوامع کوردستان برخواست، گامهای عملی و نظری بسیاری را در بە تجسد بخشیدن بە دغدغە و آرمان یک ملت جهت بودن، شدن و هستی داشتن برداشتە است این روز، روز
حزب حیات آزاد کوردستان با خیل عظیم مبارزانی که در راه دفاع ذاتی دارد و شهدای بسیاری که در این راه تقدیم نموده است، برای خلق همچنان سرچشمەی امیدی سرزنده و پرنشاط است. گام پیشروندهی این حزب و کودار، چونان آتشی هموارە شعلهور در دامنهها و قلههای بلند زاگروس در طول تاریخ برای تمام ایران و منطقه همچنان پروتو افشان و گرمابخش خواهد بود اکنون دیگر با پیشاهنگی پژاک تأثیرات فلسفه، ذهنیت، روشنگری و انسانسازی آپویی در روژهلات کوردستان به مرحلهای رسیده که فراتر از مرحلهی بیداری خلقی، خیزش خلقی را تحقق میبخشد. گذار از مرحلهی بیداری به خیزش، نتیجهی مبارزات عملی گریلا و سازماندهیهای پژاک در کنار رنجهای خلقمان است بدونشک، تأثیرگذاریها غالبا بصورت تأثیرگذاری ذهنیتی – فلسفی است. یک فکر بزرگ ملتی را بیدار میکند و این عادت تاریخ است در این میان رهبری سالهاست کە در برابر شکنجە و انزوای شدید در زندان امرالی مقاومت میکند و همزمان نیز راە را بر آزادی تمامی خلقهای تحت ستم میگشاید
همچنان کە میدانیم وظیفەی صیانت از آرمانهای رهبریت انسانیت ترقیخواە با شعار “هیچکس نمیتواند خورشیدمان را بیفروغ سازد”، در زمان خود انسانهایی آزادە را بە حلقەای از آتش تبدیل نمود ما نیز در این مرحله از صیانت، باید با سرمشق و مبنا قرار دادن ایدئولوژی رهائی زنان، در راه احیای جامعهای دمکراتیک و اکولوژیک، به ارتقای مبارزاتمان بپردازیم. این مهم لازمهی صیانت از تمامی ارزشهای جامعهی اخلاقی – سیاسیست. این ارزشها طی سال گذشته توسط رژیم اشغالگر ایران در کالبد زنان، آماج حملات شدید ایدئولوژیک قرار گرفته و نه تنها جسم و جنسیتشان، بلکه تمامی هویت تاریخی، سیاسی، اجتماعی آن را با تهدید نابودی و نسلکشی رو در رو گردانید. این وضعیت جامعه را به سیر قهقرائی جانکاه کشانده و نقاب از چهرهی زشت چنین نا-زندگیای انداخته و این بر همگان عیان گشته که مردان نیز بخش بزرگی از قربانیان و مغدوران ذهنیت جنسیتگرائی مردسالارانه هستند. وجدان و اخلاق جامعه بایستی بیش از این به انتقال سنگینی هزینهی این نظام و ساختار ضد انسانیاش بر کودکان، که تمامی زندگی و آیندهی جامعه در افق دیدگان آنها نهفته است، اجازه ندهند که به تباهی کشیده شود
بیگمان تنها از طریق سازماندهیهای ذاتی خویش میتوانیم تمامی نقشەهای دشمنان را نقش بر آب کردە و از دستاوردهایمان صیانت به عمل آوریم. چرا کە دمکراتیزاسیون، آزادی، برابری و برادری بهمنزلهی مطالبات خلقها، تمامی مسایل را چارهیابی خواهد نمود و مرحلهای را رقم خواهد زد که خلقها خود آیندهی آزاد و دموکراتیک خویش را خواهند ساخت باید خواستار این بود که بر مبنای سازماندهی ذاتی پروژهی حیات دموکراتیک و آزاد، که برابری و برادری با دیگر خلقها را اساس کار قرار میدهد، به منزلهی آلترناتیو عملی گردد متوجه این مورد باشیم که مسیر چارهیابی نه از واشنگتن، پاریس، لندن و مسکو، بلکه از کوردستان، خوزستان، بلوچستان و آذربایجان میگذرد. کسی مخالف داد و ستدهای دیپلماتیک نیست و کسی هم مخالف تغییر رادیکال وضعیت کنونی نیست، اما رویگردانی از مردم و نگاه ملتمسانه به آمریکا و سیاست بر مبنای بحرانآفرینی و بحرانسازی، چیزی جز اپورتونیسم سیاسی نیست و نخواهد بود
جان کلام اینکە روز سوم اسفند سال ۷۷ نقطە عطف مبارزات ملت کورد میباشد صیانت از رهبری در روژهلات کوردستان نشان از اجماع نظر حول یکپارچگی و کلیت موجودیت فرهنگی و اجتماعی کوردها دارد اینک سرنوشت کوردها در هر چهار بخش بە گونەای در هم تنیدە شدە کە هیچ یک از نیروهای استعمارگر منطقهای و جهانی، و مزدوران داخلی قادر نخواهند بود تا خللی در این پیوند مستحکم ایجاد کنند رهبری کە از متن جوامع کوردستان برخواست، گامهای عملی و نظری بسیاری را در بە تجسد بخشیدن بە دغدغە و آرمان یک ملت جهت بودن، شدن و هستی داشتن برداشتە است این روز، روز
گذار دموکراتیک
سوم اسفند، یادمان رستاخیز خلق روژهلات در صیانت از رهبریت انسانیت ترقیخواە ✍ بیستون مختاری 🆔 @GozarDemocratic
واکنش یک ملت بە وضعیت تجسدیافتەی درایت و عقلانیت همگانی خویش است کە در یک رهبر آزاده نمود یافتە است
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
زیلان ڤەژین؛ سیاسەتی دێمۆکراتیک، کاری گەلانە. 🆔 @GozarDemocratic
زیلان ڤەژین؛ سیاسەتی دێمۆکراتیک، کاری گەلانە.
زیلان ڤەژین هاوسەرۆکی پژاک بەشداری بەرنامەی هێڵی ٣ بوو و گوتی: سیاسەتی دێمۆکراتیک کاری گەلانە و ئێستا لە کۆڵانەکان دا بەڕێوە دەچێت. هەموو ئەو مافانەی کە گەلان داوای دەکەن ڕەوایە و تەنیا مادی نییە بەڵکوو ئیدئۆلۆژیک، سیاسی و حقۆقیە. هێرش لە دژی ژن، هێرشە لە دژی کۆمەڵگایە.
زیلان ڤەژین سەرهەڵدانەکانی گەل لە ٣ ئێسفەندی ساڵی ١٣٧٧ی بە بیرهێنایەوە و ئەم بۆنەیە وەها شرۆڤە کرد: لە سەرەتا دا سەرهەڵدانی گەل بۆ ئازادی رێبەر ئاپۆ بە پێشەنگایەتی شاری سنە و شەهیدانی ٣ ئێسفەند کە شەهیدی شۆڕشن بە بیر دێنینەوە. ئەم هەڵمەتەی گەل لە ئەساس دا حەملەیەک بوو بۆ بێکاریگەر کردنی گاوی یەکمی پیلانگێڕی ناونەتەوی. گەلی ئێمە و هەموو گەلانی ئازادیخواز هەتا ئەمڕۆش بە تێکۆشین و بەشدار بونیان لە کەمپێنی ئازادی بۆ رێبەر ئاپۆ و دەرخستنی پ.ک.ک لە لیستی تێرۆر ئەو هەنگاوەی ٣ ئێسفەند بەردەوام دەکەن. خاوەنداری کردنی گەلان لە رێبەر ئاپۆ و پ.ک.ک بە هۆی فکر و فەلسەفەی رێبەر ئاپۆیە کە بۆ هەموو گەلان چاوکانی چارەسەری و هیوایە. رۆژی ٣ ئێسفەند خاوەنداری کردنی گەل لە ئیرادەی خۆیانە و ئێمە پیروزی دەکەین.
هاوسەرۆکی پژاک باردۆخی سیاسی و کۆمەڵایەتی ناوچەکەی هەڵسەنگاند و وەهای گوت: دەوڵەت-نەتەوە هەرێمیەکان و دەوڵەتە زل هێزەکان پێکەوە هەوڵی ئەوەیان دا کە بە دیل گرتنی رێبەر ئاپۆ شەری جیهانی سێیەم دەست پێ بکەن. کاری سەرەکەی هەموو ئەم دەوڵەتانە ئەوەیە کە ئالۆزی و قەیران درووست بکەن بۆ ئەوەی بتوانن هەموو بەها و دەوڵەمەندییەکانی گەلان و هەرێمی رۆژهەڵاتی ناوین داگیر بکەن. شەر و پێکدادانەکانی سوریە، عێراق، لیبیا و وڵاتەکانی دیکە بە ناوەندی کوردستان هەموو لەسەر ئەم بنەمایە بەڕێوەدەچێت. ئەو دەوڵەتانە چەندەش ناکۆکییان هەبێ بەڵام بۆ پاراستنی بەرژەوەندییەکانیان پێکەوە کۆکن و لە ناو یک پیلان دان. خۆیان قەیران ئاوا دەکەن و چارەسەریش بە دڵی خۆیان پێشکەش دەکەن. لە ناوچە دوژمنی هەرە سەرەکەی گەلان و دێمۆکراسی تورکیایە کە بە یارمەتی خەتی خەیانت یان پ.د.ک، لە دژی سەقامگیری خۆڕێوەبەری کوردان لە رۆژئاوای کوردستان و سوریە شەڕ بەڕێوە دەبەن. هەدەف ئەوەیە کە بە ئاوا کردنی دەوڵەت نەتەوێکی بچووک بۆ کوردان هەموو دەستکەوتەکانیان لە دەست بستێنن کە مۆدێلیان پ.د.ک یە. لەم بابەتەدا هەرە گرینگ کاردانەوەی گەلە. بە چاو لێکردن لە حاڵی عێراق، تورکیە، سوریە و ئەفغانستان هەرکەس دەبێ بەو قەناعەتە بگات کە هێزی دەرەوە قەت ناتوانن ببن بە وەڵام و چارەسەری کێشەکان و تەنیا قەیرانەکان ئاوا دەکەن و قووڵی دەکەنەوە.
زیلان ڤەژین بۆ سیاسەتی کورد لە کوردستان و ناوچەکە وەها هەڵسەنگاندن دەکات: لە ناوچە دا دو خەت هەیە کە لە ناو شەڕ دان. خەتی پ.د.ک، خەتی خەیانەتە کە پیلانی شەڕی جیهانی سێیەم پێک دێنێت و لە دژی گەلانە و خەتی پ.ک.ک خەتی گەلە کە سیاسەتی دێمۆکراتیک پەیڕەو دەکات و پارێزوانی دەستکەوتەکانی تێکۆشانی گەلی کوردە. دانیشتنی مەسرور و نێچیرڤان بارزانی لەگەڵ خولووسی ئاکار وەزیری پاراستنی دەوڵەتی داگیرکەری تورکیا تەنیا لە سەر بنەمای پارچە کردن و لە ناو بردنی خەتی ئازادییە. ئەم کەسانە تەمسیلیەتی سیاسەتی ئینگلیس دەکەن کە بە ساڵانە لە سەر ناوچەکە بە رێوە دەچێت. لەم قۆناغە دا ئەرکی هەر کەسێک ئەوەیە کە لە دژی ئەم خەتە هەڵوێست و تێکۆشین بکات.
هاوسەرۆکی پژاک سەبارەت بە سیاسەتی ئێران و تێکۆشانی گەلان وەها دەڵێت: دەوڵەتی داگیرکەری ئێران لە ناو قەیرانێک دایە و بە دەستی خۆی، خۆی لە ناو دەبات. وەزیزی دەرەوەی ئێران ڕۆژانە لە گەڕ دایە بۆ ئەوەی کێشە و تەنگاوی ناوخۆ لە دەرەوە چارەسەر بکات بەڵام ئەمە شکڵییە و نابێ بە چارەسەری. سیاسەتی ئێران لە ئاستی مەنتقەدا یەکێکە لە سیاسەتە هەرە خراپەکان کە دەرئەنجامەکانی دیارە. سیایسەتی دێمۆکراتیک هی خۆدی گەلانە و لە کۆڵان و شەقامەکان دا ئێستا بەرێوە دەچێت. سەرهەڵدانی گەل تەنیا بۆ مەعاش یان خواردن و دەرفەتی مادی نییە بەڵکوو بۆ ژیانە و هەموو مافە سیاسی و کولتوورییەکانیانە. پێویستە کاتێک مامۆستا هەڵدەستێ بە نارەزایەتی، کرێکاران و چینەکانی تر هاوکاری بن.
زیلان ڤەژین هاوسەرۆکی پژاک بەشداری بەرنامەی هێڵی ٣ بوو و گوتی: سیاسەتی دێمۆکراتیک کاری گەلانە و ئێستا لە کۆڵانەکان دا بەڕێوە دەچێت. هەموو ئەو مافانەی کە گەلان داوای دەکەن ڕەوایە و تەنیا مادی نییە بەڵکوو ئیدئۆلۆژیک، سیاسی و حقۆقیە. هێرش لە دژی ژن، هێرشە لە دژی کۆمەڵگایە.
زیلان ڤەژین سەرهەڵدانەکانی گەل لە ٣ ئێسفەندی ساڵی ١٣٧٧ی بە بیرهێنایەوە و ئەم بۆنەیە وەها شرۆڤە کرد: لە سەرەتا دا سەرهەڵدانی گەل بۆ ئازادی رێبەر ئاپۆ بە پێشەنگایەتی شاری سنە و شەهیدانی ٣ ئێسفەند کە شەهیدی شۆڕشن بە بیر دێنینەوە. ئەم هەڵمەتەی گەل لە ئەساس دا حەملەیەک بوو بۆ بێکاریگەر کردنی گاوی یەکمی پیلانگێڕی ناونەتەوی. گەلی ئێمە و هەموو گەلانی ئازادیخواز هەتا ئەمڕۆش بە تێکۆشین و بەشدار بونیان لە کەمپێنی ئازادی بۆ رێبەر ئاپۆ و دەرخستنی پ.ک.ک لە لیستی تێرۆر ئەو هەنگاوەی ٣ ئێسفەند بەردەوام دەکەن. خاوەنداری کردنی گەلان لە رێبەر ئاپۆ و پ.ک.ک بە هۆی فکر و فەلسەفەی رێبەر ئاپۆیە کە بۆ هەموو گەلان چاوکانی چارەسەری و هیوایە. رۆژی ٣ ئێسفەند خاوەنداری کردنی گەل لە ئیرادەی خۆیانە و ئێمە پیروزی دەکەین.
هاوسەرۆکی پژاک باردۆخی سیاسی و کۆمەڵایەتی ناوچەکەی هەڵسەنگاند و وەهای گوت: دەوڵەت-نەتەوە هەرێمیەکان و دەوڵەتە زل هێزەکان پێکەوە هەوڵی ئەوەیان دا کە بە دیل گرتنی رێبەر ئاپۆ شەری جیهانی سێیەم دەست پێ بکەن. کاری سەرەکەی هەموو ئەم دەوڵەتانە ئەوەیە کە ئالۆزی و قەیران درووست بکەن بۆ ئەوەی بتوانن هەموو بەها و دەوڵەمەندییەکانی گەلان و هەرێمی رۆژهەڵاتی ناوین داگیر بکەن. شەر و پێکدادانەکانی سوریە، عێراق، لیبیا و وڵاتەکانی دیکە بە ناوەندی کوردستان هەموو لەسەر ئەم بنەمایە بەڕێوەدەچێت. ئەو دەوڵەتانە چەندەش ناکۆکییان هەبێ بەڵام بۆ پاراستنی بەرژەوەندییەکانیان پێکەوە کۆکن و لە ناو یک پیلان دان. خۆیان قەیران ئاوا دەکەن و چارەسەریش بە دڵی خۆیان پێشکەش دەکەن. لە ناوچە دوژمنی هەرە سەرەکەی گەلان و دێمۆکراسی تورکیایە کە بە یارمەتی خەتی خەیانت یان پ.د.ک، لە دژی سەقامگیری خۆڕێوەبەری کوردان لە رۆژئاوای کوردستان و سوریە شەڕ بەڕێوە دەبەن. هەدەف ئەوەیە کە بە ئاوا کردنی دەوڵەت نەتەوێکی بچووک بۆ کوردان هەموو دەستکەوتەکانیان لە دەست بستێنن کە مۆدێلیان پ.د.ک یە. لەم بابەتەدا هەرە گرینگ کاردانەوەی گەلە. بە چاو لێکردن لە حاڵی عێراق، تورکیە، سوریە و ئەفغانستان هەرکەس دەبێ بەو قەناعەتە بگات کە هێزی دەرەوە قەت ناتوانن ببن بە وەڵام و چارەسەری کێشەکان و تەنیا قەیرانەکان ئاوا دەکەن و قووڵی دەکەنەوە.
زیلان ڤەژین بۆ سیاسەتی کورد لە کوردستان و ناوچەکە وەها هەڵسەنگاندن دەکات: لە ناوچە دا دو خەت هەیە کە لە ناو شەڕ دان. خەتی پ.د.ک، خەتی خەیانەتە کە پیلانی شەڕی جیهانی سێیەم پێک دێنێت و لە دژی گەلانە و خەتی پ.ک.ک خەتی گەلە کە سیاسەتی دێمۆکراتیک پەیڕەو دەکات و پارێزوانی دەستکەوتەکانی تێکۆشانی گەلی کوردە. دانیشتنی مەسرور و نێچیرڤان بارزانی لەگەڵ خولووسی ئاکار وەزیری پاراستنی دەوڵەتی داگیرکەری تورکیا تەنیا لە سەر بنەمای پارچە کردن و لە ناو بردنی خەتی ئازادییە. ئەم کەسانە تەمسیلیەتی سیاسەتی ئینگلیس دەکەن کە بە ساڵانە لە سەر ناوچەکە بە رێوە دەچێت. لەم قۆناغە دا ئەرکی هەر کەسێک ئەوەیە کە لە دژی ئەم خەتە هەڵوێست و تێکۆشین بکات.
هاوسەرۆکی پژاک سەبارەت بە سیاسەتی ئێران و تێکۆشانی گەلان وەها دەڵێت: دەوڵەتی داگیرکەری ئێران لە ناو قەیرانێک دایە و بە دەستی خۆی، خۆی لە ناو دەبات. وەزیزی دەرەوەی ئێران ڕۆژانە لە گەڕ دایە بۆ ئەوەی کێشە و تەنگاوی ناوخۆ لە دەرەوە چارەسەر بکات بەڵام ئەمە شکڵییە و نابێ بە چارەسەری. سیاسەتی ئێران لە ئاستی مەنتقەدا یەکێکە لە سیاسەتە هەرە خراپەکان کە دەرئەنجامەکانی دیارە. سیایسەتی دێمۆکراتیک هی خۆدی گەلانە و لە کۆڵان و شەقامەکان دا ئێستا بەرێوە دەچێت. سەرهەڵدانی گەل تەنیا بۆ مەعاش یان خواردن و دەرفەتی مادی نییە بەڵکوو بۆ ژیانە و هەموو مافە سیاسی و کولتوورییەکانیانە. پێویستە کاتێک مامۆستا هەڵدەستێ بە نارەزایەتی، کرێکاران و چینەکانی تر هاوکاری بن.
گذار دموکراتیک
زیلان ڤەژین؛ سیاسەتی دێمۆکراتیک، کاری گەلانە. 🆔 @GozarDemocratic
زیلان ڤەژین سەبارەت بە تێکۆشانی ژنان وەها هەڵسەنگاندن دەکات: لە دژی ژنان تەنیا هێرشیکی جەستەیی نییە بەڵکوو زێهنییەتێکە کە دەیهەوی ژن و ژیان پارچە بکات. تێکۆشانی گەلان لە ئێران دا بە هۆی تێکۆشانی ژنان ئەوەندە بە هێز و گرسەیی بووە. هەر هێرشێک کە لە سەر ژن دەکرێت، هێرشێکە کە دژی کۆمەڵگا دەکرێت. ئەوەی کە ژیان دەپارێزێت ژنە هەر بۆیە ئەم سیاسەتانەی دەوڵەت لە دژی ژنان، هێرشێکی ئیدئۆلۆژیک و کولتووریە لە هەمان کات دا هەڵوێستی ژنانیش هەڵویستێکی ئیدئۆلۆژیکە و جێگای پیرۆز کردنە. ژنان لە ساتەوەختی ئازادی خۆیان دان و دەبێ ئەم هەلو مەرجەی ئێستایان بگوازنەوە بۆ بە دی هێنانی ئازادی خۆیان و ئازادی کۆمەڵگا.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
ژووری زاگرۆس-کۆنفدڕاڵ
بابەت: چارەنووسی کوردستان لە گۆڕانکاریە نیودەوڵەتیەکاندا!؟
رۆژ: 24.02.2022
بەشداران: د. کامران بەرواری، حەسەن جوودی، عادل عوسمان، سۆران مەلا حەسەن، عەبدوڵا سوڵتانی، نادر جەماعەتی، جهانبەخش رۆستەمی
🆔 @GozarDemocratic
بابەت: چارەنووسی کوردستان لە گۆڕانکاریە نیودەوڵەتیەکاندا!؟
رۆژ: 24.02.2022
بەشداران: د. کامران بەرواری، حەسەن جوودی، عادل عوسمان، سۆران مەلا حەسەن، عەبدوڵا سوڵتانی، نادر جەماعەتی، جهانبەخش رۆستەمی
🆔 @GozarDemocratic
کودار: اعتراضات مدنی امروز نماد اتحاد خلقها و مطالبه تغییر ساختاری بنیادین است
کودار تحولات جاری در ایران را زمینه استحکام و تحکیم هر چه بیشتر همبستگی مابین خلقها و همچنین تغییر ساختار بنیادین در ایران خوانده است.
🆔 @GozarDemocratic
کودار تحولات جاری در ایران را زمینه استحکام و تحکیم هر چه بیشتر همبستگی مابین خلقها و همچنین تغییر ساختار بنیادین در ایران خوانده است.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
کودار: اعتراضات مدنی امروز نماد اتحاد خلقها و مطالبه تغییر ساختاری بنیادین است کودار تحولات جاری در ایران را زمینه استحکام و تحکیم هر چه بیشتر همبستگی مابین خلقها و همچنین تغییر ساختار بنیادین در ایران خوانده است. 🆔 @GozarDemocratic
کودار: اعتراضات مدنی امروز نماد اتحاد خلقها و مطالبه تغییر ساختاری بنیادین است
کودار تحولات جاری در ایران را زمینه استحکام و تحکیم هر چه بیشتر همبستگی مابین خلقها و همچنین تغییر ساختار بنیادین در ایران خوانده است.
جامعه دمکراتیک و آزاد کوردستان (کودار) در تحلیل تحولات کنونی در پیوند با مذاکرات رژیم ایران و دولتهای غربی در وین از آن به عنوان «مماشات دو طرف جهانی و ایرانی برای سرکیسهکردن خلقهای ایران» نام میبرد که «برقراری عدالت اجتماعی و احقاق حقوق بشر» در آن هیچ جایگاهی ندارد.
متن کامل تحلیل کودار به شرح ذیل است:
"اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران بحرانیتر از آن است که تصور میشود. اساسا به دلیل جلوگیری رژیم از فعالیت آزاد رسانهای و حقوقبشری، بسیاری از آمارها، رویدادها، جوانب فوقبحران موجود و فسادهای فراگیر بازتاب نمییابد. نقض حقوق بشر آنچنان چندلایه و گسترده است که موارد اعدام، بازداشتهای گسترده در شرق کوردستان، احضارها، محکومیتهای متعد، فشار علیه زندانیان، منع آزادی بیان و اندیشه و سرکوب تجمعات کارگران و معلمان تنها بخشی از فوقبحران گریبانگیر نظام خودکامه میباشد. امروز کاملا احراز شده که این ستمهای رژیم از جانب جامعه مدنی قابل تحمل نیست به همین دلیل اعتراضات سراسری معلمان، کارگران و اصناف مختلف چون بازنشستگان و مالباختگان گستردهتر و زنجیرهای گشته است که نیاز فوری به یک گشایش از راه قیام در کف خیابان را محرز گردانده. همه این اعتراضات در آستانه همان گشایش بزرگ و دمکراتیک قرارگرفته و نظم خاص خود را یافته است. رژیم در هر بار سرکوب دچار خسرانهای بزرگی علیه جامعه مدنی میشود. برنامه و مسئولیت اصلی دولت رئیسی، جلوگیری از گذار خلق از فاز اعتراضات به فاز خیزش سراسری است. حتی تمامی هدف او در مذاکرات وین نیز مهارکردن اعتراضات با رفع تحریمها بصورت ظاهرسازانه و عوامفریبانه است.
ستم، سرکوب و فساد علیه خلق کورد در شرق کوردستان فراتر از سایر نقاط ایران است، به همین دلیل آمار بازداشتها و زندانیکردنها طبق برنامه امنیتی ـ سیاسی رژیم جهت سرکوب مستمر، افزایش یافته. در بهمنماه دستکم ۴۱ فعال کورد بازداشت شدهاند که نشانه تصمیم نظام فاشیست برای سرکوب سیستماتیزه و برنامهریزی شده علیه هرگونه فعالیت خلقمان برای حصول آزادی است. تمامی این فشارها بخشی از جنگ رژیم برای به نتیجهرساندن قطعی سیاست نسلکشی علیه خلق کورد و سایر خلقهای تحت ستم میباشد. مسلما این فشارها خاصه بازداشت فعالان کورد منجر به افزایش مخالفهای تودهها و اقشار علیه نظام خودکامه گشته که نشانههای آن بصورت ابراز نارضایتیهای مدنی و دمکراتیک را هر هفته مشاهده میکنیم. مهمتر از همه، امر مقاومت خلق کورد شرق کوردستان علیه تمامی فشارهای سیاسی ـ امنیتی رژیمی است که عرصه را بر هرگونه آزادی مدنی تنگنموده و خلقمان را به هراس آورده.
اعتراضات سراسری معلمان در هفت ماه گذشته با برگزاری ۸ تجمع و دو تحصن سراسری در صدها شهر ایران و شرق کوردستان در کنار اعتصابات گسترده کارگران و سایر اصناف و تشکلها شبیه اساسا حرکتی مدنی و دمکراتیک است که جامعه مدنی را بسوی رسیدن به آستانه یک قیام گسترده سوق داده. این اعتراضات را نمیتوان صرف معیشتی و صنفی دانست، بلکه در قالب آن، نماینده کل جامعه در جریان یک نبرد واقعی اما دمکراتیک علیه دیکتاتوریت و خودکامگی رژیم گشته. سمتوسوی این ایستار دمکراتیک جامعه طوری است که خود دستگاه فاشیست ایران جنگ علیه جامعه را آغاز کرده. هدف اصلی آن را نباید به مطالبات صنفی و معیشتی تقلیل داد زیرا در افق آن مطالبه بنیادین «عدالت اجتماعی، آزادی جامعه و دمکراتیزاسیون» قرار دارد. بر همه اپوزیسیون و مخالفان است که به این آرمان تعیینکننده آینده خلقها، هوشمندانه بیاندیشند و با التزامی عملی از آن حمایت نمایند.
در ۸ ماه اخیر دولت و نظام فاشیست خواستند به یک رستوراسیون جهت وصلهپینه و سرپوشگذاشتن بر مقوله اعتراضات معلمان و کارگران با قانونسازی کاذب دست بزنند، اما استمرار اعتراضات سراسری اثبات کرد که این تلاشها از قبل شکست خورده بوده. وقتی در سراسر ایران آموزش رایگان بعنوان حق طبیعی و مسلم خلقها و نیز در شرق کوردستان آموزش به زبان کوردی به مثابه بنیادینترین حق خلقمان مطالبه میگردد، این نشانه یک خیزش فراصنفی است که به کل جامعه میاندیشد. افکار عمومی ایران و شرق کوردستان هم موافق این مطالبات دمکراتیک میباشد که همین امر موجب هراس و آشفتگی رژیم از اعتراضات گشته. لذا دولت، مجلس و دستگاه قضایی رژیم با پیروی از برنامههای بیت خامنهای از برنامه نهادهای حکومتی گرفته تا مذاکرات برجامی وین مشغول دسیسهچینی برای طرحریزی یک نقشه گسترده جهت خاموشساختن جامعه معترض هستند.
کودار تحولات جاری در ایران را زمینه استحکام و تحکیم هر چه بیشتر همبستگی مابین خلقها و همچنین تغییر ساختار بنیادین در ایران خوانده است.
جامعه دمکراتیک و آزاد کوردستان (کودار) در تحلیل تحولات کنونی در پیوند با مذاکرات رژیم ایران و دولتهای غربی در وین از آن به عنوان «مماشات دو طرف جهانی و ایرانی برای سرکیسهکردن خلقهای ایران» نام میبرد که «برقراری عدالت اجتماعی و احقاق حقوق بشر» در آن هیچ جایگاهی ندارد.
متن کامل تحلیل کودار به شرح ذیل است:
"اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایران بحرانیتر از آن است که تصور میشود. اساسا به دلیل جلوگیری رژیم از فعالیت آزاد رسانهای و حقوقبشری، بسیاری از آمارها، رویدادها، جوانب فوقبحران موجود و فسادهای فراگیر بازتاب نمییابد. نقض حقوق بشر آنچنان چندلایه و گسترده است که موارد اعدام، بازداشتهای گسترده در شرق کوردستان، احضارها، محکومیتهای متعد، فشار علیه زندانیان، منع آزادی بیان و اندیشه و سرکوب تجمعات کارگران و معلمان تنها بخشی از فوقبحران گریبانگیر نظام خودکامه میباشد. امروز کاملا احراز شده که این ستمهای رژیم از جانب جامعه مدنی قابل تحمل نیست به همین دلیل اعتراضات سراسری معلمان، کارگران و اصناف مختلف چون بازنشستگان و مالباختگان گستردهتر و زنجیرهای گشته است که نیاز فوری به یک گشایش از راه قیام در کف خیابان را محرز گردانده. همه این اعتراضات در آستانه همان گشایش بزرگ و دمکراتیک قرارگرفته و نظم خاص خود را یافته است. رژیم در هر بار سرکوب دچار خسرانهای بزرگی علیه جامعه مدنی میشود. برنامه و مسئولیت اصلی دولت رئیسی، جلوگیری از گذار خلق از فاز اعتراضات به فاز خیزش سراسری است. حتی تمامی هدف او در مذاکرات وین نیز مهارکردن اعتراضات با رفع تحریمها بصورت ظاهرسازانه و عوامفریبانه است.
ستم، سرکوب و فساد علیه خلق کورد در شرق کوردستان فراتر از سایر نقاط ایران است، به همین دلیل آمار بازداشتها و زندانیکردنها طبق برنامه امنیتی ـ سیاسی رژیم جهت سرکوب مستمر، افزایش یافته. در بهمنماه دستکم ۴۱ فعال کورد بازداشت شدهاند که نشانه تصمیم نظام فاشیست برای سرکوب سیستماتیزه و برنامهریزی شده علیه هرگونه فعالیت خلقمان برای حصول آزادی است. تمامی این فشارها بخشی از جنگ رژیم برای به نتیجهرساندن قطعی سیاست نسلکشی علیه خلق کورد و سایر خلقهای تحت ستم میباشد. مسلما این فشارها خاصه بازداشت فعالان کورد منجر به افزایش مخالفهای تودهها و اقشار علیه نظام خودکامه گشته که نشانههای آن بصورت ابراز نارضایتیهای مدنی و دمکراتیک را هر هفته مشاهده میکنیم. مهمتر از همه، امر مقاومت خلق کورد شرق کوردستان علیه تمامی فشارهای سیاسی ـ امنیتی رژیمی است که عرصه را بر هرگونه آزادی مدنی تنگنموده و خلقمان را به هراس آورده.
اعتراضات سراسری معلمان در هفت ماه گذشته با برگزاری ۸ تجمع و دو تحصن سراسری در صدها شهر ایران و شرق کوردستان در کنار اعتصابات گسترده کارگران و سایر اصناف و تشکلها شبیه اساسا حرکتی مدنی و دمکراتیک است که جامعه مدنی را بسوی رسیدن به آستانه یک قیام گسترده سوق داده. این اعتراضات را نمیتوان صرف معیشتی و صنفی دانست، بلکه در قالب آن، نماینده کل جامعه در جریان یک نبرد واقعی اما دمکراتیک علیه دیکتاتوریت و خودکامگی رژیم گشته. سمتوسوی این ایستار دمکراتیک جامعه طوری است که خود دستگاه فاشیست ایران جنگ علیه جامعه را آغاز کرده. هدف اصلی آن را نباید به مطالبات صنفی و معیشتی تقلیل داد زیرا در افق آن مطالبه بنیادین «عدالت اجتماعی، آزادی جامعه و دمکراتیزاسیون» قرار دارد. بر همه اپوزیسیون و مخالفان است که به این آرمان تعیینکننده آینده خلقها، هوشمندانه بیاندیشند و با التزامی عملی از آن حمایت نمایند.
در ۸ ماه اخیر دولت و نظام فاشیست خواستند به یک رستوراسیون جهت وصلهپینه و سرپوشگذاشتن بر مقوله اعتراضات معلمان و کارگران با قانونسازی کاذب دست بزنند، اما استمرار اعتراضات سراسری اثبات کرد که این تلاشها از قبل شکست خورده بوده. وقتی در سراسر ایران آموزش رایگان بعنوان حق طبیعی و مسلم خلقها و نیز در شرق کوردستان آموزش به زبان کوردی به مثابه بنیادینترین حق خلقمان مطالبه میگردد، این نشانه یک خیزش فراصنفی است که به کل جامعه میاندیشد. افکار عمومی ایران و شرق کوردستان هم موافق این مطالبات دمکراتیک میباشد که همین امر موجب هراس و آشفتگی رژیم از اعتراضات گشته. لذا دولت، مجلس و دستگاه قضایی رژیم با پیروی از برنامههای بیت خامنهای از برنامه نهادهای حکومتی گرفته تا مذاکرات برجامی وین مشغول دسیسهچینی برای طرحریزی یک نقشه گسترده جهت خاموشساختن جامعه معترض هستند.