مەحمود عوسمان: بەدەرهێنانی پەكەكە لە لیستی تیرۆر كورد بە مافە ڕەواكانی دەگات


ڕۆژنیوز



🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: ما استراتژی دولت ترک را درهم شکستیم

مراد کاراییلان اعلام کرد که استراتژی اساسی دولت ترک بر این اساس استوار است: در سوریه کورد به حقوق هویتی خود دست نیابد و خلق کورد نتواند نقش خود در بازآفرینی طراحی منطقه را ایفا کند. وی در ادامه اظهار داشت: ترکیه در این راستا عمل کرد اما به پیروزی نرسید.



جنبش کورد با مبارزه علیه داعش به امیدی برای تمام جهان تبدیل شد. تلاش‌ها برای سیاه‌نمایی و متهم کردن این مبارزه و برخودان شکست خورد. گریلاهای حزب کارگران کوردستان که در چارچوب پارادایم رهبر خلق کورد، عبدالله اوجالان عمل می‌کردند، نه تنها برای خلق‌های خاورمیانه تلاش کردند، بلکه با مبارزه خود نفس تازه‌ای را به تمام جنبش‌های جهانی دمیدند. روزنامه اوزگورپولیتیکا بخش دوم گفتگوی خود با مراد کاراییلان فرمانده قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق را منتشر کرد.

اوزگورپولیتیکا: در آن زمان با نیروهای بین‌المللی چگونه گفتگوهایتان را آغاز کردید؟

مراد کاراییلان: روزهای آغاز عملیات ما در شنگال، هیاتی آمریکایی با چند هلیکوپتر به شنگال آمدند و در منطقه‌ای که نیروهای ما در آنجا حضور داشتند پیاده شدند. مسئول این هیات امریکایی در آن زمان با هوال عگید جفیان دیدار کرد. از هوال عگید جفیان پرسیده بودند که آیا شما مستقیما عضو پ.ک.ک هستید یا غیر مستقیم؟! هوال عگید پاسخ داده بود غیر مستقیم چیست؟! ما نیروی پ.ک.ک هستیم، ما عضو نیروهای مدافع خلق هستیم. تحت دفاع هوالان ما این هیات مدت ۲-۳ ساعت در منطقه حضور داشته و سپس با هلیکوپتر باز می‌گردند. چیزی که در ان زمان ما از گفتگوهای بین خودشان فهمیدیم این بود که آنها گفته بودند که نیروی وجود دارد که علیه داعش مقاومت کرده و کوه شنگال را حفظ می‌کند، و طبق گفته‌های این نیروها، آنها مستقیما پ.ک.ک هستند. مشخص است که آمریکائیان هم بر این اساس که ما نمی‌توانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم، دیگر بازنگشتند.

اوزگورپولیتیکا: در این فاصله با نیروهای باشور ارتباط برقرار نکردید؟

مراد کاراییلان: بعد از آنکه نیروهای ما شنگال را به کنترل درآوردند و خلقمان به سوی روژآوا اعزام شد، در آن زمان آقای مسعود بارزانی و مسرور بارزانی از طریق یک راهنما از ما سوال کردند که آیا براستی نیروهای ما در شنگال حضور دارند؟ ما هم پاسخ دادیم که بله، نیروی ما در شنگال حضور دارد. ما هم اکنون خلق منطقه را به روژآوا اعزام می‌کنیم. درست است، نیروهای ما در شنگال حضور دارند. بار دیگر از طریق همان راهنما خواهش کردند که آیا شما می‌توانید همکاری کنید تا نیروهای ما همراه با نیروهای شما وارد شنگال شوند؟ ما هم پاسخ دادیم بله، امکان دارد، در واقع حضور ما در شنگال به گونه‌ای نبود که ما به تنهایی و سرخود به آنجا برویم و در آنجا مشغول نبرد شویم. در واقع بعد از آنکه ما تصمیم به مداخله گرفتیم، ما خواستیم که مستقیما با پارت دمکرات کوردستان ارتباط برقرار کنیم. حلقه‌ای از روابط باقی مانده بود، اما گفت که نمی‌تواند بیاید، در آنهنگام مشغول کار دیگری است که اگر دست از این کار برداشته و این مسئله را پیگیری کند، دچار سوء برداشت می‌شود. اگر این ارتباط برقرار می‌شد ما به انها می‌گفتیم که نیروهای شما هم بازگردند؛ ما با هم دست به حمله می‌زنیم. اما این ارتباط برقرار نشد، اما بعد از انکه مجددا خواهش کردند، ما هم به آنها گفتیم که چشم، و نیروی خود را اعزام کردند. به این نحو بود که نیروهای پارت دمکرات کوردستان نخست وارد روژآوا شدند و یکی دو روز در جزعا میهمان شدند. نیروی دیگری تحت فرماندهی شخصی بنام آشتی بود، این شخص هر از گاهی سخنانی علیه ما ابراز می‌دارد. تصور می‌کنم که این نیرو عمدتا برای جمع‌آوری اطلاعات سازماندهی شده بود. در نهایت ما این نیرو را به کوه شنگال رساندیم.

اوزگورپولیتیکا: با بازگشت نیروهای پیشمرگه، خلق چه واکنشی از خود نشان داد؟

مراد کاراییلان: خلقمان در شنگال زمانی که نیرویی را با لباس پیشمرگه دیدند این وضعیت را قبول نکرده و می‌خواستند که به نیروهای پیشمرگه حمله کنند. در واقع عده‌ای با سنگ و چوب حمله کردند. اما هوال عگید جفیان که از جمله افراد بسیار مسئولیت‌پذیر بود، از احساسات شدید ملی هم برخوردار بود و بسیار هم متعهد به ارزش‌های انقلابی بود، مانع از هجوم اهالی به نیروها شد. نیروهای پارت دمکرات کوردستان در منطقه‌ای نزدیک به ما، تحت حمایت و دفاع نیروهای ما مستقر شدند. اما متاسفانه مسئولان پارت دمکرات کوردستان در آن زمان گفتند که پ.ک.ک افرادی را علیه ما تحریک کرده و حتی اگر این اظهارات به صورت رسمی هم مطرح نشده باشند، ما شنیدیم که در میان خودشان چنین تبلیغاتی را به راه انداخته بودند. یعنی در واقع پارت دمکرات کوردستان برخی از مواضع و واکنش‌های خلق را به درستی درک نمی‌کند، تصور می‌کند که عده‌ای هستند و برای خلق تعیین تکلیف می‌کنند. در حالیکه واقعیت اینگونه نیست.

یعنی اقدامی بسیار اشتباه و نمک‌نشناسانه بود که تصور کنند که در این شرایط جنگی ما خلق را علیه آنها تحریک کنیم. چنین وضعیتی اصلا وجود نداشت. خلق شنگال مانند خلقی که تنها گذاشته شده بودند و تحت ترومایی سنگین، ترک شده بودند، علیه آنان اظهار نارضایتی می‌کردند. ما تلاش می‌کردیم که مانع از ایجاد نارضایتی شویم. هوالان ما برای دفاع از آنها تلاش کردند.

اوزگورپولیتیکا: همان زمان داعش در باشور کوردستان در حال پیشروی سریع بود. در رابطه با رویدادهای خارج از شنگال شما چگونه فکر می‌کنید؟

مراد کاراییلان: بله، چند روز بعد از شنگال، داعش به مخمور هم حمله کرد و همراه با حمله به مخمور، بخش دیگری از نیروهای آن در محور دیگری به هولیر حمله کردند. به کرکوک هم حمله کردند. در این بین پایگاهایی کنترل نیروهای باشور هم برچیده شدند. یعنی بعد از سقوط شنگال خلا ایجاد شده بود. یعنی عملا بدون هر گونه کنترلی بودند. ما با اتوبوس هوالانمان را به هولیر و مخمور اعزام کردیم. از طریق وانت عده‌ای دیگر از هوالان را به کرکوک هم اعزام کردیم. در این بین از شیخان و دهوک هم بسیاری از افراد به روستاهای گاره و متینا آمده و در آنجا به شیوه‌ای موقتی مستقر شده بودند. خلق از ما درخواست می‌کرد که از دهوک دفاع کنیم و بیشتر وارد شهر شویم. ما عقیده داشتیم که داعش برای خاتمه دادن نهایی به دین و جامعه ایزدی می‌تواند مستقیما به لالش هم حمله کند. در آن زمان به پیشنهاد و همکاری هوال زکی شنگالی، نیرویی را به لالش اعزام کردیم. در کنار لالش مستقر شده و بعد از ان هم برای دفاع مرکز دین ایزدی، لالش مقدس ما یک گردان خود را در منطقه‌ای در آن نزدیکی مستقر کریم.

ما یک گردان را هم برای دفاع از دهوک اعزام کردیم. این نیروی ما هم در مرکز دهوک، اما در ارتفاعات پشت شهر مستقر شده بود. در آن زمان ما گفتیم که اگر هوالان وارد شهر شوند، احتمال دارد که خلق نگران شوند، به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم که در کوه مستقر شوند. در آنزمان دستورالعملی به هوالان داده شده بود که در کوه مستقر شوند، اما اگر داعش به سوی شیخان حمله کند و از شیخان به سوی دهوک حمله کند، باید مستقیما وارد خط مقدم نبرد شوند. در واقع یک گردان ما به مخمور رفته و گردانی دیگر هم به کرکوک رفت.

اوزگورپولیتیکا: برای دفاع از خلق، شما چند گروه را مسئول کردید؟

مراد کاراییلان: برای دفاع از باشور ما ۴ گردان را مسئول کردیم. در شنگال ابتدا دو گردان را اعزام کردیم و بعد از آن هم بر اساس لزوم ما نیروها را افزایش دادیم. به این ترتیب از کرکوک تا شنگال ما نیروهایمان را در مقابل پیشرفت‌های داعش مستقر کردیم. در این بین خلقمان در باشور و پیشمرگه‌ها این مسئله را مشاهده می‌کردند و از آن روحیه گرفتند. این اقدام ما برای تجمع نیروهای پیشمرگه نقش مهمی داشت. نیروهای پیشمرگه هم توانستند نیروهای خود را جمع و سازماندهی کنند. باید به این مسئله هم اشاره شود: هوالان ما که به کمپ مخمور رفته بودند، در تپه‌هایی پشت کمپ مخمور مستقر شده بودند. نیروهای پیشمرگه هم در داخل شهر بودند. اما در مقابل نیروهای داعش ۲-۳ بار عقب‌نشینی کردند. بعد از انکه مشاهده کردند که ما عقب‌نشینی نمی‌کنیم، ما در همانجا هستیم، آنها هم بازگشتند. هیچ کس نمی‌تواند این مسئله را انکار کند. اگر آنها به کمپ مخمور حمله می‌کردند و می‌توانستند به سوی هولیر حمله کنند. در واقع بخشی از نیروهایشان هم خود را به هولیر نزدیک کرده بودند. اما برای اشغال کمپ مخمور برای نمونه به قره چوخ حمله کرده بودند. خواستند که ارتفاعات مهم آنجا را کنترل کنند، در همانجا جنگی روی می‌دهد. روزنامه‌نگار، هوال دنیز فرات هم در جایی نزدیگ به این منطقه از سوی تروریست‌های داعش به شهادت می‌رسد. چون داعش وارد قره‌چوخ شد، ما دیگر ول کن آنها نشدیم. نیروهای ما به شدت پاسخ داده و سرانجام دریافتند که نمی‌توانند از این محور پیشروی کنند. اینگونه بود که برخودان مخمور به دروازه اصلی دفاع از هولیر مبدل شد. خلاصه کنم، در اگوست این رویدادها به وقوع پیوسته و داعش در این مناطق تا اندازه‌ای متوقف شد.

اوزگورپولیتیکا: برخودان شما به چه نتایجی دست پیدا کرد؟

مراد کاراییلان: این برخودان نیرو و جسارت را به نیروهای بین‌المللی بخشید. در واقع همه در مقابل داعش گیج شده بودند. به گونه‌ای شده بودند که نمی‌دانستند چگونه مانع از آن‌ها بشوند. اما دفاع از شنگال، همراه با تمام حملاتی که نتوانستند کوه شنگال و مخمور را به اشغال دربیاورند، همچنین فعال شدن مجدد نیروهای پیشمرگه و دفاع از کرکوک با نبردهای سنگین، باعث شد که محوری در مقابل داعش ایجاد شود و در مقابل داعش ایستادگی شود. در این باره برخودان خلقمان در باشور کوردستان و برخودان نیروهای پیشمرگه همراه با نیروهای گریلای ما در مقابل داعش نقش کاتالیزور را ایفا کرد.

برای نمونه ما در مقابل حملات داعش نه فقط در کرکوک، در مخمور، شنگال و جزعا هم عقب‌نشینی نکردیم. همین مساله تاثیر فراوانی از خود برجا گذاشت. نیروهای مدافع خلق در هیچ جایی در مقابل نیروهای داعش عقب‌نشینی نکردند، و تا جایی که توانستند مقاومت کردند. هوالان ما در مناطقی حتی با ۱۰ نفر هم در مقابل نیروهای چند صد نفره داعش ایستادگی کردند.

در آن زمان داعش برای انتقامگیری دست به تلاش زد. زیرا مشاهده کرد که خط مقاومت جدیدی ایجاد شده است. همچنین با رهبری آمریکا ائتلافی بین‌المللی هم شکل گرفت که ائتلاف در خاک عراق و سوریه نیروی هوایی خود را وارد عمل کرد. زمانیکه داعش مشاهده کرد که وضعیت دشوار شده است و برای انتقام از شکستی که ما در شنگال بر وی وارد کرده بودیم، طرح حمله به کوبانی را چید.

اوزگورپولیتیکا: پیش از آنکه وارد محاصره کوبانی شویم و فرایند نبرد در آنجا را بررسی کنیم، آیا می‌خواهید که در رابطه با فرایند شکل‌گیری انقلاب روژآوا، ایجاد واحدهای مدافع خلق و ارتباط آن با جنبش ما و نیروهای روژآوا حرف بزنیم و سپس وارد محاصره روژآوا بشویم؟ زیرا دولت ترک همیشه گفته است که بین جنبش شما و نیروهای انقلاب روژآوا ارتباط وجود دارد و این مسئله را هم علیه نیروهای انقلابی روژآوا بکار می‌بندد...

مراد کاراییلان: دولت ترک نخست با واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک ارتباط برقرار کرد. همه می‌دانند که ریاست مشترک حزب اتحاد دمکراتیک، صالح مسلم آشکارا و به کرات به آنکارا رفته است و همزمان با واحدهای مدافع خلق هم ارتباط داشت. برای نمونه نماینده واحدهای مدافع خلق که مامور به برقراری ارتباط با ترکیه شده بود به آنکارا دعوت شد و در آنجا مورد عمل جراحی قرار گرفت. ما می‌دانیم که عمل جراحی با موفقیت روبرو شد. بدون شک دولت ترک این ارتباط را به منظور برقراری ارتباطی واقعی دنبال نمی‌کرد، برای آنکه آنها را از استقرار مسئله کوردی بدور نگاه دارد، برای آنکه انها را وادار به پیوستن به نیروهای OSO [ارتش آزاد سوریه] بکند، تا علیه سوریه وارد نبرد شوند، دست به چنین کاری زده بود. از یک طرف دست به چنینی اقداماتی می‌زد و از طرف دیگر در سال ۲۰۱۳ توسط OSO علیه نیروهای واحدهای مدافع خلق دست به حمله زده بود. این حملات نزدیک به ۵-۶ ماه ادامه پیدا کرده بود، اما در مقابل واحدهای مدافع خلق شکست خورده بودند. به همین دلیل حکومت آ.ک.پ با فشارهای بسیار، با راهکارهای مختلف جنگ ویژه‌ای را علیه واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک آغاز و تلاش می‌کرد که انها را در محاصره قرار داده یا تحت سیطره OSO قرار دهند. برای نمونه می‌دانیم که مستقیما به صالح مسلم گفته بودند که اگر نیروهای سوریه را از قامشلو خارج کنید ما از شما حمایت می‌کنیم. نیروهای سوریه را اخراج کنید در آنصورت ما از شما حمایت می‌کنیم.

استراتژی ترکیه بر این اساس بود که کورد در سوریه نتواند حقوق هویتی خود را به دست بگیرد و خلق کوردستان نتواند در فرایند بازآفرینی جدید خاورمیانه نقش خود را ایفا کند. ترکیه در این فرایند تلاش‌های بسیاری را انجام داد که کورد نتواند از این فرصت سوء استفاده کرده و وارد فرایند بازآفرینی جدید شود. در واقع بعد از آن دولت یکدست شده و از سال ۲۰۱۵ به بعد، این مسئله را به یکی از حلقه‌های اساسی استراتژی جدیدی تبدیل کردند. اما آشکار است که پیش از آن دست به چنین تلاش‌هایی زده بودند. اما آنها خودشان هم می‌دانستند که ادعای اینکه واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک همان پ.ک.ک هستند درست نیست.

این مسئله درست است که رهبر آپو ۲۰ سال در سوریه و در روژآوای کوردستان حضور داشته است. یکی از ویژگی‌های اساسی رهبر آپو این بود که به هر جا که می‌رفت با خلق ارتباط برقرار می‌کرد. اگر رهبر آپو نمی‌توانست با خلق گفتگو داشته باشد، ناراحت می‌شد، آرام نمی‌گرفت. به همین دلیل در روژآوای کوردستان رهبر آپو از تاثیر بسیار بزرگی برخوردار شده بود. به همین دلیل زمانیکه سازمانی مانند واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک ایجاد شدند، بدون شک تحت تاثیر خط مشی و مسیر رهبر آپو ایجاد شدند. برخی از هوالان مانند خبات دیرک که از ابتدای تاسیس واحدهای مدافع خلق با آن بودند، در سال ۲۰۱۱ زمانیکه مشاهده کردند که در سوریه، رویدادهایی در حال شکل‌گیری است، تاسیس واحدهای مدافع خلق را پیشنهاد کردند. وی از هوالان ما بود. به سازمان اطلاع داد که احتمال دارد رویدادهای شکل بگیرند. باید از خلق دفاع کرد. می‌خواهند که خلق را در آنجا سازماندهی کنند و پیشنهاداتی را مطرح کرد. سازمان ما هم این پیشنهادات را مناسب تشخیص داد و به آنها اطلاع داد می‌توانید این کار را انجام بدهید. اینگونه بود که گروهی از هوالان ما با ما قطع رابطه کردند و به روژآوا رفتند.

در آنجا با عده‌ای از میهن‌دوستان گرانقدر گردهم آمدند، همچنین افرادی که پیش از آن با ما قطع رابطه کرده و سپس پشیمان شده بودند، را سازماندهی کرده و واحدهای مدافع خلق را تاسیس کردند.

اوزگورپولیتیکا: واحدهای مدافع خلق چگونه سلاح بدست آوردند؟

مراد کاراییلان: به خوبی می‌دانم که زمانیکه واحدهای مدافع خلق تاسیس شدند به باشور آمدند و از مسعود بارزانی درخواست سلاح کردند. زیرا همین هیات بعدا نزد ما آمده و از ما هم درخواست سلاح کرد. ما قول پشتیبانی و حمایت دادیم. بر اساس امکاناتی که در اختیار داشتیم، ما به آنها کمک کردیم. اما در هر صورت پارت دمکرات کوردستان در ان زمان پاسخ شفافی به آنها نداده بود و بعد از آن هم از آنها حمایتی نکرده بود. بعد از ان به صورت موقتی درهای مرزی را گشود و از این طریق از آنها حمایت کرد، اما آن زمان که واحدهای مدافع خلق تازه تاسیس شده بودند، درخواست ۱۰۰۰ کلاشینکف را مطرح کرده بودند. همین درخواست را هم از ما کرده بودند. ما در آن زمان بر اساس امکاناتمان به آنها اسلحه دادیم. یعنی رابطه ما با واحدهای مدافع خلق اینگونه بر اساس دوستی و همکاری ایجاد شده بود. هم اکنون هم ارتباط بر همین اساس وجود دارد. یعنی ما با واحدهای مدافع خلق مانند یکی از سازمان‌های دیگر کوردی، ارتباط داریم.

دولت ترک زمانی که فهیمد نمی‌تواند واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک را برای مقاصد خود بکار بگیرد، مستقیما به مخالفت با انها پرداخت. زمانی که در این باره تصمیم گرفت، یعنی بعد از سال ۲۰۱۴ هنگامی که از YPG و PYD حرف می‌زند، نام ما را در کنار آنها قرار می‌داد. یعنی می‌گفت که YPG-PKK دست به این اقدامات زده‌اند. و این در حالی است که پیش از این اینگونه برخورد نمی‌کردند. اما از ان دوره به بعد می‌خواهند که حزب اتحاد دمکراتیک را در ادامه حزب کارگران کوردستان نشان بدهند. اما این مسئله عاری از حقیقت است.

اوزگورپولیتیگا: اما در بعد ایدئولوژیک به همدیگر شباهت دارند...

مراد کاراییلان: رهبر عبداله اوجالان رهبری است که از یک خط مشی فکری-ایدئولوژی مدرن برخوردار است. این خط فکری نه فقط برای پ.ک.ک ایجاد نشده است، این خط فکری برای تمامی خلق کوردستان، برای تمام خاورمیانه و انسانیت ایجاد شده است. رهبر آپو رهبر حزب کارگران کوردستان است، رهبری غیر قابل مناقشه است، اما چارچوب پارادایم رهبر آپو بسیار گسترده‌تر است. در چارچوب پارادایم رهبر آپو، در هر چهار بخش کوردستان احزاب می‌توانند ایجاد شوند، در عراق هم می‌توانند چنین احزابی ایجاد شوند، در سوریه و مصر و اروپا هم می‌توانند بر این اساس احزابی تاسیس شوند. در واقع به نحوی که می‌دانیم، گروه‌هایی به این شکل وجود دارند. ما می‌دانیم که در آرژانتین هم گروه‌هایی اینچنین وجود دارند. از کم و کیف آنها اطلاعی ندارم، اما می‌دانم که در پاکستان هم چنین گروهی وجود دارند. در عراق هم حزبی که متشکل از افراد تماما عرب بود تاسیس شد، اما بدلیل مشکلاتی که دارند هم اکنون نمی‌توانند مانند یک حزب، بلکه مانند یک گروه عمل می‌کنند. این‌ها افرادی از بصره و بغداد هستند، اما مسیر و خط مشی آپویی را مبنای عمل خود قرار داده‌اند. تاسیس واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک هم در این چارچوب است. درست است که در بعد ایدئولوژیک به ما نزدیک هستند، اما در ابعاد دیگر می‌توانند متفاوت هم باشند، اما در بعد ارگانیک و سازماندهی، یکپارچگی سازمانی وجود ندارد. حمایت می‌تواند وجود داشته باشد. ما تنها از آنها حمایت می‌کنیم، در روژآوای کوردستان، هم از بسیاری از سازمان‌های مختلف حمایت می‌کنیم. در ترکیه از بسیاری از سازمان‌های مختلف چپگرا این حمایت وجود دارد. با بسیاری از سازمان‌های کورد در باشور کوردستان در ارتباط هستیم. این ارتباط و حمایت به معنای پ.ک.ک‌ای بودن آنها نیست. همانگونه که همه پ.ک.ک‌ای نیستند، حزب اتحاد دمکراتیک هم به عنوان بخشی از پ.ک.ک محسوب نمی‌شود. اما دولت ترک برای آنکه دستاوردهای خلقمان را در روژآوا، در شمال-شرق سوریه از میان بردارد، برای آنکه واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک را در لیست ترور قرار بدهد از این گفته‌ها استفاده می‌کند.

اوزگورپولیتیکا: یعنی باید بگوییم که هیچگونه ارتباطی با آنها ندارید؟

مراد کاراییلان: ما نمی‌گوییم که هیچگونه ارتباطی با آنها نداریم. ما همه چیز را آشکار اعلام می‌کنیم. یعنی همه چیز شفاف است. ارتباط داریم، اما این ارتباط سازمانی نیست. آنها جدا هستند، ما جدا هستیم. از مدیریت جداگانه‌ای برخودار هستند. مدیریت ما جداگانه است. اگر دچار مشکلی شوند ما از آنها حمایت می‌کنیم. اما این یکپارچگی سازمانی نیست. ارتباط میان انقلابیون است. از نظر ما انقلابیون-دمکرات‌های کوردستان، ترکیه و خاورمیانه باید متحد شوند. خلق عرب و خلق کورد باید اتحاد خود را ایجاد کنند.

همچنین خلق‌های آسوری-سریانی هم از جمله خلق‌هایی هستند که حقوق آنها شدیدا نقض می‌شود. این خلق‌ها باید همگی اتحاد خود را ایجاد کنند. در شمال-شرق سوریه ترکمن‌ها، چچن‌ها، ارمنی‌ها هم وجود دارند. پارادایم رهبر ما، رهبر آپو همه جوامع را در آغوش می‌کشد.

ملت دمکراتیک به این معناست که حیات برابر و آزاد و ملت‌ها زیر یک چتر می‌تواند وجود داشته باشد. بر این اساس واقعیت ایدئولوژیک-تئوریک، اشتباه است که گفته شود که سازمان‌هایی که زیر چتری گردهم جمع می‌شوند، همه پ.ک.ک هستند. این یعنی وارونه نشان دادن واقعیت. همزمان به معنای کوچک کردن نیروی ایدئولوژیک رهبر آپو است، همانگونه که مثلا بگویی رهبر آپو فقط رهبر پ.ک.ک است، و پ.ک.ک این سازمان‌ها را به صورت وابسته به خود ایجاد می‌کند. این درست نیست. راه و روش ارتباطات به همان شیوه‌ای است که یادآوری کردیم.

فردا

دخالت نظامی نیروهای مدافع خلق در کوبانی.



ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

‍ گسترش فاشیسم و نفرت در مدارس ایران.

طی سالیان تحصیل آنچه بسیار نمود داشت در مدارس گسترش سازمان یافته ی فاشیسم بود که البته در کودکی و نوجوانی چیزی درباره فاشیسم و اهدافش نمی‌دانستم اما امروز که سالها از آن دوران می‌گذرد و با تحقیق و مطالعه به سوسیالیسم و آپوئیسم رسیدم افسوس میخورم برای یک چنین جامعه ای و چنین معلم هایی. از خود میپرسم مگر معلم ها وظیفه ی تربیت کودکان و نوجوانان را بر عهده ندارند؟ مگر معلم نباید روشن فکر باشد؟ پس چرا بسیاری از معلمان در مدارس ایران اینچنین فاشیست هستند و علاقه مند به فاشیست ها؟ چرا با ولع وصف ناپذیر فاشیست ها را تطهیر کرده و آنان را به عنوان بزرگان تاریخ به کودکان و نوجوانان معرفی می‌کنند؟

به یاد دارم در دوران تحصیل بسیاری از معلم ها درباره رضا شاه، هیتلر،موسولینی و مصطفی کمال صحبت می‌کردند و از اینها به عنوان مردان بزرگ سرزمین ها و ملت هایشان یاد می‌کردند.
حتی توجیه هولوکاست و توجیه کشتار یهودیان را از زبان همان معلم ها به یاد دارم که با نفرت از یهودیان صحبت می‌کردند و به ما میگفتند اگر هیتلر یهودیان جهان را نابود می‌کرد خدمت به بشریت بود. عرب ستیزی را هم خوب به یاد دارم بیشتر معلمانی که من در دوران تحصیل دیدم به صورت کاملا مشخص عرب ستیز بودند و همواره به ما می‌گفتند عربها انسان‌هایی بزدل و بی تمدن و شهوت پرست و شکم پرست هستند و عامل فلاکت و نابودی تمدن ایران عربها میباشند.

به یاد دارم یک همکلاسیِ بهایی داشتیم که تنها بهاییِ کلاس ما بود و جز بچه هایی که در خانواده های مذهبی بزرگ شده بودند دیگران با او دوست بودند از جمله خودم، در یکی از روزها معلم عربیِ کلاسمان دوست بهاییِ ما را به جلوی کلاس فراخواند و گفت رو به روی بچه ها بایستد و ابتدا از او سوال کرد بهایی هستی؟ او هم جواب داد بله و پس از آن معلم عربی خطاب به بقیه کلاس گفت که بهاییان نجس هستند و نباید چیزی از دستشان بگیرید و دوستی با بهایی و همکلام بودن با بهایی گناه است و باعث باطل شدن نماز و روزه مسلمان می‌شود. البته خیلی جالب بود که غیر از چند به اصطلاح بچه مذهبی و حزب اللهی بقیه ما در برابر معلم عربی اعتراض کردیم و انزجار خودمان را در همان سن و سال کم نصبت به این رفتار ستیزه جویانه اعلام کردیم.
البته که معلمانِ بسیار زیادی هستند که شریف می‌باشند و راه مبارزه و آزادیخواهی را به دانش آموزان نشان می‌دهند،مانند رفقای جاوید نام صمد بهرنگی و فرزاد کمانگر اما فاشیسم و آموزش دادن نفرت نژادی و مذهبی در مدارس ایران نه تنها به صورت شدیدی وجود دارد بلکه توسط معلمان خواسته یا ناخواسته در حال آموزش دادن است.

نمیدانم عاقبت مردمان ایران و خاورمیانه چگونه خواهد بود، آیا آزادیخواهانِ سوسیالیست پیروز خواهند شد؟ یا تباهی و فلاکت و جنگ و نفرت بیش از پیش گسترش خواهد یافت؟ اما خوب میدانم که اگر معلم های هر جامعه بیدار شوند و بجای آموزش دادن فاشیسم و نفرت قومی و مذهبی به کودکان و نوجوانان، بجای تعریف کردن و تطهیر کسانی چون هیتلر و موسولینی و مصطفی کمال و رضا شاه و توجیه جنایت هایشان، آزادیخواهی، برابری، رفاقت، شجاعت و سوسیالیسم را آموزش بدهند قطعا روزی جامعه توسط نسل جوانِ آگاه و انقلابی و مبارز تغییر خواهد کرد و آزادی از راه خواهد رسید و آن زمان خود معلمان هم آزاد و برابر و سربلند خواهند زیست.

هرچه کنی به خود کنی
گر همه نیک و بد کنی

✍ عگید خراسان


🆔 @GozarDemocratic‌

🔺دامی بە نام بسیج


🔺خوانندگان گرامی فایل تحقیقاتی کمیتە تحقیقاتی کژار به دو زبان کوردی (لهجه سورانی) و فارسی، درخصوص بسیج و شناخت شاخە های آن منتشر گردید.

کمیتە تحقیقاتی کژار در این فایل تحقیقاتی خود تلاش نمود کە هدف راستین سازمان دهی کردن زنان در بسیج را آشکارا نماید.

این کمیتە در این فایل خود در خصوص نهادینە سازی زنان در بسیج می گوید؛ رژیم اشغالگر ایران با نیرو و توان زنان به خوبی آشنا بوده و خمینی در انقلاب خلق‌های ایران در سال 1357 به صورت بسیار شفاف و روشنتر با این واقعیت روبرو شد. رژیم بسیار آگاهانه از به کار بستن هر راهکاری از جمله سرکوب و انتگره‌ی زنان درون سازوکار نظام استفاده نمود تا نیروی خروشان و متحول‌ساز زنان را از حالت تهدید علیه حاکمیت‌اش خارج نماید. رژیم بدنبال این بود تا بر طبق همین راهکارها، تمامی جامعه را نیز شکل ببخشد. تا به امروز نیز این حربه‌های نظام همچنان جهت مهار کردن و به کار بستن نیروی زنان، بر سر کار می‌باشد.

در ادامە این فایل تحقیقاتی خواهیم خواند کە رژیم مردسالار ایران برای رسیدن بە اهداف خود چگونە از زنان بسیجی همچون ابزار فشار و خشونت بر علیه زنان و جوانان به عنوان مدل زن مطلوب به جامعه‌ ارائە می نماید. در واقع رژیم...


بیشتر بخوانید...


🌍 https://kjar.online/fa/2022/01/24/دامی-بە-نام-بسیج/




وبسایت| اینستاگرام| فیسبوک| تویتر| یوتیوب| تلگرام




#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

✅فایل تحقیقاتی کژار در مورد بسیج

فارسی



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

‍ حملات ترکیه به مخمور، شنگال و روژاوا نشانه تقلای توطئه‌آمیز و جنگ‌افروزانه برای نجات از فروپاشی است


دولت اشغالگر و فاشیست ترکیه جهت به اوج‌رساندن روند نسل‌کشی علیه خلق کورد به هر اقدام خونباری دست می‌زند. حمله جنگنده‌های ارتش اشغالگر ترکیه به مخمور، شنگال و دیرک در دو بخش جنوب و روژاوای کوردستان، پیام آشکار آن دولت برای تداوم جنگ خونین نسل‌کشی علیه خلقمان است.

حمله هوایی همزمان ارتش اشغالگر ترکیه به کمپ پناهندگان «شهیدرستم جودی(مخمور)»، نواحی مختلف شنگال و نقاطی در دیرک و شهبا واقع در روژاوای کوردستان در مرحله سیاسی بسیار حساس کنونی که خلق کورد در آن قراردارد، پیام آشکار شدت‌بخشیدن به جنگ علیه خلق کورد را در بردارد. همچنین انجام این حملات در آستانه فرارسیدن سالروز توطئه بین‌المللی ۱۵ فوریه علیه خلقمان و رهبر آپو، درواقع پیام دولت فاشیست ترکیه به دول اشغالگر کوردستان جهت تشدید روند جنگ علیه خلق کورد در همه بخش‌های کوردستان است. حملات فاشیسم ترکیه بخاطر خشم ناشی از شکست خود و داعش در حمله به حسکه و برای انتقام آن شکست‌ انجام گرفت و به همگان، این پیام را می‌دهد که یک توطئه بزرگ‌تر توأمان با جنگ از جانب آنها در راه است. ترکیه میهن خلق کورد تحت‌ستم را به کانون جنگ در منطقه خاورمیانه مبدل‌ساخته که اگر مهار نشود بطور قطع آتش نابودگر آن دامن تمامی خلق‌های عرب، فارس، سریانی، آشوری و سایر خلق‌های منطقه را نیز با یک دوره خونبار از جنگ، خواهد گرفت.

شرط اصلی برقراری صلح و آرامش و رسیدن به یک دوره از رهایی از چنگال فاشیسم در درجه نخست با نابودی فاشیسم دول ترکیه، ایران، عراق و سوریه، حصول خواهد شد. انجام حمله به مخمور، شنگال و روژاوا درست پس از سفر کاظمی، نخست‌وزیر عراق به مرزهای شنگال، اثبات می‌کند که هم‌پیمانی سابق این دول حاکم بر کوردستان خاصه عراق و ترکیه در مرحله کنونی، برای افزایش سرعت جنگ نسل‌کشانه ادامه دارد. تقلاهای کاظمی و حملات ترکیه متعاقب آن، نشانه هول‌برداشتن‌ آنها و تقلای توطئه‌آمیز و جنگ‌افروزانه برای نجات خود از فروپاشی است. این حملات اثبات می‌کنند که نه تنها مخمور، شنگال و دیرک بلکه تمام خلق کورد با یک مرحله جدید از توطئه و جنگ پرمخاطره روبرو است و ترکیه در رأس فاشیسم به تاختن بی‌رحمانه ادامه می‌دهد.

همچو «جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)» ضمن محکوم کردن حملات هوایی ارتش ترکیه به مخمور، شنگال و روژاوای کوردستان، اعلام می‌داریم که در مرحله بسیار حساس کنونی همانند گذشته به مقاومت و مبارزه تمامی توده‌های خلقمان در هر چهاربخش کوردستان و اروپا علیه فاشیسم نیاز هست. جهت خنثی‌ساختن برنامه‌های فاشیسم و حصول آزادی، درحالی که در آستانه فرارسیدن سالروز توطئه بین‌المللی ۱۵ فوریه قرارداریم، بیداری خلقمان و خیزش دموکراتیک و برحق با حضور در میادین مبارزه، تنها راه ایستادگی و پایداری در مقابل دشمنان خونخوار و قسم‌خورده خلق کورد است. چه‌بسا تاکنون خلقمان در سایه مبارزات خود و نیروی گریلا توانسته توطئه‌ها و جنگ‌افروزی‌های دول حاکم برکوردستان بویژه ترکیه فاشیست را خنثی‌سازد. امروز نیز با عزم راسخ و همت همیشگی خلق غیورمان از همه توده‌ها و اقشار بویژه زنان، جوانان و روشنفکران، می‌توان دول فاشیست را که در ضعیف‌ترین مرحله قراردارند و گرفتار در بزرگترین بحران‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی هستند، سرجایشان نشاند. لذا از تمامی توده‌ها و اقشار خلقمان در هر چهار بخش کوردستان و اروپا بویژه شرق کوردستان دعوت بعمل می‌آوریم که در برابر فاشیسم ترکیه و جهت محکوم کردن حملات آن دولت اشغالگر، مواضع رادیکال اتخاذ کنند. چراکه حمایت از خلمقان در مخمور، شنگال و روژاوای کوردستان یک وظیفه انسانی، اخلاقی و سیاسی در مرحله کنونی است.

جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان(کودار)

۰۲-۰۲-۲۰۲۲


kodar.info



🆔 @GozarDemocratic‌

گریلای مدرن؛ سرلوحه‌‌ی مبارزات نوین YRK


✍ چیا مهاباد – عضو فرماندهی YRK



🆔 @GozarDemocratic‌

گریلای مدرن؛ سرلوحه‌‌ی مبارزات نوین YRK


✍ چیا مهاباد – عضو فرماندهی YRK



سال ۲۰۲۱ برای جنبش‌ آزادی‌خواهی خلق‌ کورد، به‌ویژه در شرق کوردستان، سالی مملو از فعالیت و مبارزات سیاسی و نظامی بود. خاورمیانه به میدان جنگ نیابتی قدرت‌های بزرگ جهانی و کانون تغییر و تحولات مبدل شده است. همزمان با تلاش و تکاپوی این قدرت‌های بزرگ برای کنترل و حاکمیت بر این منطقه‌ی حساس و استراتژیک، رژیم‌های ‌اشغالگر ترکیه و ایران نیز همچنان به دشمنی خود با خلق کورد و جنبش‌های آزادی‌خواهی ادامه می‌دهند و بدین‌ وسیله بر دامنه و عمق مسائل و بحران‌های منطقه و به‌ويژه کوردستان می‌افزایند. در سالی که گذشت رژیم اشغالگر ترکیه حملات شدید و همه‌جانبه‌ای را علیه نیروهای گریلا درشمال کوردستان و مناطق حفاظتی میدیا ازجمله؛ در کوهستان‌های زاگرس، متینا و زاپ آغاز نمود که درنتیجه‌ی آن ارتش این رژیم دچار هزیمت سختی شده است. رژیم اشغالگر ترکیه همزمان با تشدید حملات خویش به گریلاهای آزادی کوردستان در شمال و جنوب کوردستان، همچنان به اشغالگری و تهدید غرب کوردستان نیز ادامه می‌دهد. در سال گذشته این رژیم فاشیست با همکاری رژیم اشغالگر ایران، حتی به کوهستان آسوس و منطقه‌ی پنجوین حمله‌ی هوایی سختی نمود، که هیچ ضرر و زیانی به گریلاهای پژاک و یگان‌های مدافع شرق کوردستان (ی.ر.ک) وارد نیامد. البته‌ بایستی یادآور شویم که هدف‌ اصلی این حمله، تشدید جنگ‌ ویژه و روانی علیه جنبش آپویی به‌ويژه در شرق کوردستان بود. در سالی که گذشت، رژیم اشغالگر ایران نیز که حملات ترکیه را فرصتی برای خویش تلقی می‌کرد و با جسارت گرفتن از آن، به منظور پیشگیری از فعالیت و مبارزه‌ی گریلاهای ی.ر.ک، با کمین‌های متعدد، استفاده از سلاح‌های سنگین و تکنیک‌های هوایی بر میزان حملات خود به نیروهای ما در تمامی مناطق شرق کوردستان افزود.

رژیم ایران که از فعالیت‌های نظامی و سازماندهی گریلا‌های ی.ر.ک در شرق کوردستان به هراس افتاده، در نهایت یاس و درماندگی، متوسل به تمامی راهکارهای غیراخلاقی و غیرانسانی می‌شود. به‌عنوان نمونه می‌توان به اقدام شنیع این رژیم در کوهستان شاهو علیه نیروهای گریلا اشاره کرد. نیروهای نظامی و اطلاعاتی رژیم با همکاری مزدوران منحوس محلی، با ریختن زهر در مواد خوراکی رفقایمان، سه‌ تن از آنها را به شهادت رساندند. این دژخیمان رژیم که تمامی قوانین جنگ، مرزها و معیارهای اخلاقی و انسانی را زیر پا نهاده‌، طی یک حمله‌ی نمایشی جناز‌ه‌های این شهدا را به‌ گلوله می‌بندند و چنین وانمود می‌کنند که آنها در جریان درگیری نظامی به شهادت رسیده‌اند. طی چند ساله گذشته ما شاهد چنین اقداماتی در مناطق مختلفی از شرق کوردستان به‌ ویژه در منطقه‌ی دالاهو نیز بوده‌ایم. بایستی خلق‌مان به‌ ويژه در مناطق شاهو، دالاهو و جوانرود کاملا هشیار و آگاه باشند. نباید اجازه بدهند که تعدادی خودفرش و مزدور به خاطر منافع ناچیز مادی خویش، با دشمن همکاری کرده و نقشی مستقیم در ریختن خون جوانان و خلق‌مان دارند، به راحتی در میان آنها زندگی و فعالیت کنند. بدون شک ما به‌عنوان گریلاهای آزادی کوردستان هیچ‌گاه اقدامات خائنانه‌ی این مزدوران را فراموش نکرده و انتقام خلق و گریلا‌هایمان را از آنها خواهیم گرفت. خلق‌‌‌مان نیز بایستی اجازه ندهند چنین اشخاصِ پست‌فطرتی به کرامت و حیثیت آنها لطمه‌ وارد کنند. لذا از تمامی آحاد خلق‌مان می‌خواهیم که در راستای افشای هر‌چه بیشتر چهره‌ی کریه این مزدوران و گرفتن انتقام خون شهدا، با نیروهای ما همکاری کنند. این مزدوران از تاریخ عبرت نگرفته و در حالی که رژیم اشغالگر ایران در اوج ضعف خویش بسر می‌برد و در گرداب بحران‌ها فرورفته، به خاطر منافع ناچیز شخصی خویش با آن همکاری می‌کنند.

مسلما ما به‌عنوان ی.ر.ک، افشای اقدامات این مزدوران محلی و مبارزه‌‌ی با آنها را همچنان در دستور کار خویش در سال آینده قرارداده و هدف‌مان ریشه‌کن نمودن این پدیده‌ی شوم و تاریخی در میان خلق‌مان است. البته ما متوجه هستیم که برخی از این افرادی که جذب نهادهای نظامی و امنیتی رژیم شده‌اند، تاکنون در هیچ گونه فعالیتی برضد خلق و گریلاهای آزادی‌خواه شرکت نکرده و صرفا از روی ناچاری و برای تامین حداقل مایحتاج زندگی برای خانواده و فرزندانشان به این مسیر روی آورده‌اند. ما خطاب به این گروه می‌گوییم که هنوز دیر نشده و می‌توانید به آغوش خلق و جنبش آزادی‌خواهی بازگردید. به‌هیچ وجه نبایستی در حمله به گریلاهای ما با دشمن همکاری کرده و پیشاهنگی کنند. قدرمسلم این مسیری که شما درپیش گرفته‌اید غیر از پشیمانی و منفور شدن بیشتر، هیچ منفعتی ندارند. ما به‌عنوان گریلا‌های راه آزادی به‌منظور پایان دادن به اشغالگری و جنایت‌های این رژیم دست‌ به اسلحه برده و با تحمل سخت‌ترین شرایط به مقاومت و مبارزه ادامه می‌دهیم.

بدون شک این نظام پلید و بد نهاد برای شما نیز هیچ ارزشی قائل نیست و کمر همت به نابودی تمامی خلق کورد و دستاوردهایش بسته است. برخورد رژیم با شما تاکتیکی و در راستای رسیدن به این هدف است. این واقعیتی است که باید آن را درک کرده و به‌خاطر منافع مادی و ناچیز شخصی، کرامت و شرافت‌ خویش را به‌ باد ندهید.

در این مقطع حساس که جنبش‌ آزادی‌خواهی خلقمان با پیشاهنگی رهبر آپو به دستاوردهای باشکوهی رسیده است، نباید فرصت تاریخی پیش آمده را از دست بدهیم. لذا از تمامی اقشار خلق‌مان به‌ ويژه زنان و جوان می‌خواهیم که به دام سیاست‌های رژیم فاشیست و مرتجع ایران نیافتاده و با پیوستن به صفوف گریلا، مبارزات آزدی‌خواهانه را تسریع و تقویت کنند. بدون شک ما با پیروی از افکار و اندیشه‌های رهبر آپو که امروزه توجه تمامی آزادی‌خواهان جهان را به خویش جلب کرده، به موفقیت و رهایی خواهیم رسید. رهبر آپو با فکر و فلسفه‌ی خویش امکان و توان گذار از بحران‌ و دستیابی به حیاتی آزاد را به خلق کورد و تمامی‌ خلق‌های تحت ستم بخشید. خلق کورد با پیروی از خط‌مشی مبارزاتی رهبر آپو، هر روز به آزادی نزدیک‌تر می‌شود. جوانانِ کورد بایستی این حقیقت را هرچه‌ بیشتر درک نموده و مسیر صیانت از رهبری و دستاوردهای جنبش‌ آزادی‌خواهی را در پیش بگیرند. اگر این فرصت تاریخی پیش آمده را صحیح تحلیل نکرده و از آن استفاده نکنیم، بدون شک تاریخ و آیندگان ما را عفو نخواهند کرد.

همچنان که پیشتر نیز به آن اشاره کردیم، رژيم اشغالگر ترکیه در سال گذشته هجوم همه‌جانبه‌ای را علیه‌ نیروهای گریلا و مناطق حفاظتی میدیا آغاز کرد. این حملات با مقاومت تاریخی و حماسی گریلاهای نیروی مدافع خلق و یژاستار تاکنون با شکست مواجه شده است. ارتش اشغالگر ترکیه که با استفاده از پیشرفته‌ترین تکنیک‌ و تجهیزات نظامی مدعی بود در زمان کوتاهی قادر به تصرف این مناطق و درهم شکستن‌ اراده‌ی نیروهای گریلا خواهد شد، از همان روزهای نخست ضربات مهلکی را متحمل شد. لذا در نهایت درماندگی و درنده‌خویی این‌بار متوسل به کاربرد سلاح‌های شیمیایی و کمک‌گرفتن از پارت دمکرات کردستان عراق شد. اما گریلا‌های آزادی کوردستان با اراده‌ای پولادین و نیروی خلاقیت خویش بازهم مقاومت کرده و حتی شمار زیادی از نظامیان رژیم را به‌هلاکت رساند‌ه‌اند. در سالی که گذشت ما نیز به عنوان یگان‌های مدافع شرق کوردستان ی.ر.ک و نیروی دفاع اززنان ه.پ.ژ، با الهام گرفتن از این مقاومت تاریخی و استفاده از تجربیات نیروهای مدافع خلق ه.پ.گ، همزمان با توسعه و تداوم سایر آموزش‌های سیاسی و ایدئولوژیک، به بازبینی و تصحیح روش‌های آموزشی و جنگ گریلایی پرداختیم. ما به ‌منظور آمادگی برای مقابله با هرگونه حمله‌ی احتمالی رژیم‌های اشغالگر کوردستان به‌ ويژه رژيم ایران، در سال گذشته بر روی مقوله‌ی آموزش نیروهایمان و گذار از روش‌های کلاسیک مبارزه تمرکز بیشتری کردیم. زیرا همچنان که در سطح جهانی نیز شاهد هستیم، دیگر برخی از تاکتیک‌ها و شیوه‌های جنگی کلاسیک جوابگو نیستند و هر نیرویی که در این زمینه اقدام به تغییر و نوآوری نکند، محکوم به شکست خواهد بود. ما به ‌ویژه در زمینه‌ی مقابله با پهبادهای جاسوسی و نظامی دشمن از تجربیات ه.پ.گ استفاده کرده و تا حد زیادی موفقیت کسب کرده‌ایم. رژیم اشغالگر ایران در چند سال گذشته در جنگ‌های نیابتی و مستقیم خویش، به‌‌ ويژه در سوریه و عراق از تکنیک‌ و تاکتیک‌های تازه‌ای استفاده کرده و تجربیاتی کسب نموده است. ما نیز این تغییر و تحولات را در میان نیروهای نظامی رژیم پیگری کرده و تدابیر لازمه را اتخاذ کرده‌ایم. رژیم ایران همچنین جهت مقابله با نیروهای ما در شرق و جنوب کوردستان از تجربیات ارتش ترکیه نهایت استفاده را می‌برد و حتی در برخی موارد نیز با همدیگر حملات مشترکی را انجام می‌دهند. امروزه همکاری این دو رژیم به‌ ویژه در زمینه‌ی اطلاعاتی و امنیتی بر کسی پوشیده نیست. بعد از و قوع تنش و تحولاتی که در میان اتحادیه‌ی میهنی کردستان عراق بروز پیدا کرد، زمینه‌ و امکان بیشتری برای فعالیت‌های خرابکارانه و اطلاعاتی نیروهای ایران و ترکیه در جنوب کوردستان، مخصوصا در مناطق سلیمانیه‌ و پنجوین فراهم شد. خلق‌مان در جنوب کوردستان از پیشینه‌ی مبارزاتی باشکوهی برخوردارند و هزینه‌های زیادی را متحمل شده‌اند. رهبران اتحادیه‌ی میهنی کوردستان نیز بایستی با تکیه بر تجربیات گذشته‌ی خویش و توجه به هزینه‌هایی که این بخش از کوردستان در راه آزادی و رهایی متحمل شده است. با تمام توان سعی کند که اتحاد و انسجام خود را حفظ کرده و زمینه‌‌های مداخله و سوءاستفاده‌ی رژیم‌های ایران و ترکیه را از بین ببرد.

در پایان باری دیگر تاکید می‌کنیم که ما تمامی حوادث و تحولات منطقه به‌ویژه تحرکات رژيم ایران را پیگیری کرده و در راستای مقابله با تمامی توطئه‌ها و حملات، در آمادگی کامل بوده و تدابیر لازم را اتخاذ کرده‌ایم. ما با عزم و اراده‌ای راسخ در هر شرایطی از خلق‌مان دفاع نموده و در راستای تعالی و صیانت از دستاوردهای جنبش‌آپویی به ‌ويژه در شرق کوردستان تلاش و کوشش خواهیم کرد. اما آنچه از همه مهمتر بوده و در پیشبرد جامعه‌ای آزاد و دمکراتیک تعیین‌کننده می‌باشد، ایستار و آمادگی خلق در همراهی گریلاهای آزادی کوردستان‌ می‌باشد. جوانان با اعتقاد و اصرار در متحول ساختن وضعیت غیرانسانی که دشمنان اشغالگر بر خلق‌مان تحمیل می‌نمایند، بایستی به ایفای نقش اخلاقی – سیاسی خود در ارتقای سطح مبارزات، جسارت و امید جامعه به مقاومت در این راه که هزینه‌ و بدیل آن قطعا سنگین خواهد بود، به پیشاهنگی بپردازند.


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

ملحق شدن وتقویت صفوف گریلا ، ضمانت آزادی رهبرآپو وعملی شدن فکروفلسفه ی اوست


✍ مظلوم هفت تن


🆔 @GozarDemocratic‌

ملحق شدن وتقویت صفوف گریلا ، ضمانت آزادی رهبرآپو وعملی شدن فکروفلسفه ی اوست


✍ مظلوم هفت تن


درسال 1998 میلادی بامشارکت نیروهای منطقه ای و جهانی توطئه ای شوم برعلیه خلق کورد صورت گرفت که منجر به دستگیری رهبر آپو وبروز حوادث متعاقب آن شد، حوادثی که در نوع خود کم نظیر و حتی بی نظیراند. برای فهم چرایی توطئه واهداف آشکار و پنهان آن، شناخت عمیق رهبر آپو، جنبش آپویی، مسئله کوردها و کوردستان لازم و ضروریست.

ازاینرو هرچند توطئه درسال 1998 اجراشد اما ریشه های آنرا باید در بدو شکل گیری جنبش آپویی وحتی پیشترمدنظر قرارداد.

با شکل گیری ملت- دولت و ذهنیت یکدست سازی و فاشیزم در منطقه، سیاستهای ذوب و الحاق با شدت و حدت تمام اجرا می شد و برای نیل به این مقصود، منطقه که ماهیتا پررنگ بود با قتل وعام های فیزیکی و فرهنگی روبرو گردید که طبعات ویرانگر آن تا امروز نیز ادامه دارد.

کوردها نیز همچون خلقهای دیگرمنطقه و شاید بتوان گفت بطور مضاعف مورد سرکوب و قتل وعام فیزیکی و فرهنگی قرارگرفتند و درمقابل این ظلم وناعدالتی به تکرار و به انحاء مختلف قیام کردند، اما متاسفانه به دلایل گوناگون داخلی وخارجی نتوانستند به نتیجه مطلوب دست یابند. هرچند تاریخ مبارزه و مقاومت کوردها مملو از رشادتها و قهرمانی هاست و برگهای زرین و ماندگاری را به یادگار گذاشته است اما درند گی و سبعیت غاصبین و دولتهای فاشیست چنان تاثیرکرده بود که حتی خیال مبارزه، مقاومت و آزادی را از بین برده بود. به تکرار و به شکلی وحشیانه پیشاهنگان وانقلابیون سرکوب شده بودند، زنان، کودکان، سالمندان را دسته جمعی قتل وعام کرده بودند. هرگونه ندایی تحت عنوان کورد وکوردستان را با سرب داغ خفه کرده و بدین شکل انسانها وجامعه ای را براساس اهداف خویش شکل می دادند. آری کورد بودن جرم بود وگناهی نابخشودنی که عواقب بسیارسختی داشت. بطوریکه کوردها درخلوت خویش نیز از ابراز هویت راستین خود ابا داشتند، این شرایط و واقعیات جانکاه با گذشت زمان و تکرار مکرر باعث شکل گیری وضعیت خطرناک روحی روانی کوردها شده بود به طوریکه کوردها نه تنها هویت راستینشان را پنهان می کردند بلکه بشدت دچار خودانکاری ودیگرپنداری یعنی اتوآسمیلاسیون شده بودند! خودشان خودشان را انکار ونابود کرده و با افتخار خود را فارس، ترک، عرب و… می نامیدند و برای اثبات آن تلاشی بی وقفه انجام میدادند تا اینکه بشکلی سلاله خویش را به جایی غیر از کورد گره بزنند بطوریکه نامها وفامیلی های بیشماری که امروزه وجود دارند نمونه های وافریست ازاین تراژدی.

رهبرآپو درشرایط و اوضاعی چنین که کوردها خودشان را انکار و دشمنان نیز آنهارا بشدت سرکوب میکردند پا به میدان مبارزه گذارده و براساس این واقعیت است که میگوید: کورد بودن سخت است و فرار از آن نامردی!

به باور دولتهای غاصب منطقه، کوردستانِ خیالی در مزاری بتونی مدفون بود، این تیتر وعکس روزنامه ای ترکیه ایست که بعد از سرکوب قیام احسان نوری پاشا وهمراهانش در آرارات منتشر شده بود. یعنی کورد و کوردستان هم خیالی بود هم مدفون. این واقعیت هم گویای ذهنیت ودیدگاه دولتهای غاصب بود وهم تاحدودی گویای وضعیت روحی روانی اکثریت مردم، فلذا رهبر آپو برای انقلاب کوردستان میگوید: ما ازصفرآغاز کردیم! یعنی درواقع چیزی بنام کورد وکوردستان باقی نمانده بود، برای فهمِ وضعیتِ کوردها دربدو انقلاب رهبری بابیان خاطراتی میگوید: نیک بیاد دارم وقتی برای عده ای درمورد انقلاب کوردستان و رسیدن به آزادی صحبت میکردم پیرمردی با ناامیدی مطلق بمن میگفت: ای آپو توچگونه میتوانی اینکار را بکنی؟ آیا از شیخ سعید و سید رضا قویتری؟! آنها نتوانستند، تو چگونه میتوانی؟ ماها مثل چوب خشک شده ایم، مرده ایم، آیا میتوانی مرده را زنده کنی؟! و رهبرآپو امروزه میگوید آری حقیقتاً من توانستم مرده را زنده کنم از اینرو انقلاب کوردستان را به رويیدن گل در تخته سنگ تشبیه میکند یعنی درسخت ترین شرایط وحداقل امکانات به پیروزی رسیدن.

اینها نمونه هایی ست کوچک از واقعیات روحی- روانی اکثریت مردم درآن شرایط و مواقع که البته با درک صحیح این واقعیات بهتر و بیشتر رهبرآپو و دستآوردهایش را خواهیم شناخت وبه ارتباط ناگسستنی خلق بارهبرآپو پی خواهیم برد.

بیگمان وحشتی که کوردها باآن روبرو بوده و هستند و قتل وعام هایی که برسرشان آمده ومی آید تنها ناشی از درندگی دولتهای غاصب منطقه ای نبوده و نیست بلکه مشارکتی پیدا و پنهان مابین دولتهای غاصب منطقه ای وقدرتهای جهانی وجود داشته وتاحدودی نیز وجود دارد بطوریکه دولتهای منطقه ای جسارت سرکوب را از مشارکت و پشتیبانی آنها میگیرند.

هدف دولت های غاصب وهمدستان منطقه ای وجهانیشان سرکوب مطلق تمامی تظلم خواهی ها و رام کردن مردم است که دراین راه از هیچ اقدامی ابا نداشته وبا بی رحمی تمام برخورد کرده اند. آری رهبر آپو دراین شرایط و با وجود این مصائب و مشکلات پا به میدان مبارزه گذاشته و ندای آزادی کوردها و رستگاری کوردستان را سرداده است. آنهم به شیوه ای جداگانه و ویژه که برگرفته از آزمون های تاریخی وعزم و ایمانی راسخ است.

پدر رهبر آپو که فردیست روستایی و باورمند به دین، واقعیت کورد بودن و رنج و دشواری مبارزه اش را درک کرده، ازاینرو و ازسر نصیحت به او میگوید: ای آپو میدانم که تو قبلاً کمونیست بودی وحالا شنیده ام که دنبال مسأله کوردی هستی، کورد بودن و پیگیری آن کاریست بسیار خطرناک بهتراست همان کمونیست بودن را ادامه داده و دست ازکورد بودن برداری. این موضوع تنها نصیحتی پدرانه وبرخوردی عاطفی نیست بلکه بیانگرعمق فجایع اعمال شده برکوردها و کوردستان است که درحافظه تاریخی آنها نقش بسته و حک شده است.

رهبرآپو با بررسی دقیق وعمیق مسأله وبا علم و آگاهی به طبعات آن پای درمیدان مبارزه گذاشته و پرچم آزادی و آزادگی را بردوش کشیده است. عمیقاً میداند که کوردستان مستعمره است وشخصیت کورد به تمامی ازفکر،احساس وعاطفه و حتی غریزه اش تهی گردانده شده است، جسمی ست متحرک که روحش را از او ستانده اند، توان اندیشیدن ندارد، دوست داشتن وعشق را ازیاد برده ودردام هوای نفسش گرفتارآمده است بطوریکه تمام درها را برروی اوبسته اند واو را تنها دردنیای غرایز رها گذاشته اند واینگونه او را درچرخه ای معیوب گرفتار کرده اند که خودش خودش را نابود خواهد ساخت. بااین وجود رهبر آپو کوردستان را ازاین خوابِ مرگ نجات داده وکوردها را از خودانکاری، بی حسی و بردگی به انسانهایی انقلابی و آزاده متحول گردانید. رهبرآپو با بیان «کوردستان مستعمره است» بیماری و زهر کشنده کوردها و کوردستان را بدرستی تشخیص داده و با مانیفست راه انقلاب کوردستان که خمیر مایه جنبش آپویی(پ ک ک) ست پادزهرش را نیز بدرستی ارايه کرده است. باین ترتیب سیاستهای استعماری و برده ساز درکوردستان با چالش جدی روبرو شده و روز به روز میدان براستعمارگران و مزدوران محلیشان تنگتر و تنگتر می گردید بگونه ای که انسان هایی که ازهویت خویش گریزان بودند به پیشاهنگان هویت خواهی مبدل می گردیدند، آنانکه بی چون وچرا فرامین اربابانشان را اجرا میکردند، متحول شده و اولین گلوله را بر علیه آنها و دستگاه جورشان شلیک میکردند! آری شلیک اولین گلوله، گلوله ای که تنها رستگاران ازقید و بند ارزشش را میدانند و بس. این رویدادها وتحولات نه تنها در ما بین کوردها وکوردستان بلکه در کل منطقه درنوع خود انقلابی شگرف بود که خواب را برچشم حاکمان ظالم حرام کرده و هرچه رسته بودند پنبه شده وخواب و خیالشان برباد رفته بود.

فلذا تاریک پرستان حاکم به همدستی مزدوران محلی و با پشتیبانی قدرت های خارجی تصمیم به نابودی رهبرآپو و یارانش گرفتند و دراین راه ازهیچ اقدامی فروگذار نکردند، تمرکزعمده و محوریت اصلی کارهایشان را برنابودی رهبرآپو و جنبش آپویی قراردادند. حکام ترکیه تمامی ارتباطاتشان با کشورهای منطقه وجهان را برمحوریت تروریستی شناساندن و ضدیت با پ ک ک شکل داده بودند و درجنگ نابرابر و بی امانی که بنام پ ک ک برعلیه خلق کورد راه انداخته بودند هیچ معیاراخلاقیی رعایت نکرده و با جسارتی که ازقدرتهای منطقه ای و جهانی میگرفتند به کرات مرتکب جنایت های جنگی میشدند ،هزاران روستا را آتش زدند، بیش از هجده هزار انسان غیرنظامی بی گناه را به فجیعترین شیوه به قتل رساندند، میلیونها انسان را ازسرزمین مادریشان آواره و تبعید کردند. دراجرای سیاستهای پاکسازی نژادی-عقیدتی گوی سبقت را از چنگیز، تیمور و هیتلر ربودند اماچشم جهانیان کور، گوششان کر و زبانشان لال بود وعلارغم این همه ظلم فاحش وارتکاب جرايم جنگی بازهم پ ک ک درلیست ترور قدرتهای جهانی و مدعیان آزادی و دموکراسی قرارداشت که ظلمیست آشکار و مشارکتیست بی چون وچرا درقتل وعام کوردها و خلقهای تحت ستم منطقه.

درسال 1998 توطئه توطئه گران وارد فاز دیگری شد که نهایتش دستگیری رهبرآپو و ماجرای امرالی ست. واقعه ای که روز سیاه کوردها نام گرفت، کسوفی شوم و ظلمتی کشنده، زمین و زمان دگربار برسر کوردها آوارشده بود، قیامتی برپا بود کم نظیر و حتی بی نظیر، رادمردان و آزاده زنانی که ذره ذره سوختند تا آتش واجاق بماند، کریمانه ازجان گذشتند تاجانِ جانان بماند، مشتاقانِ مهجوری دربذل جان چنان گوی سبقت می ربودند تو گویی میخواستند باآتش جانشان دنیا را بسوزانند وبی گمان نیز می سوزاندند. آری ایمان راسخ این جاودانگانِ تاریخ وهمرهان باورمندشان توطئه گران را دچار شوک کرده و تمامی محاسباتشان را برهم زد.

درنقد و بررسی دلایل شکل گیری و تداوم توطئه بین المللی مسايل مختلفی را مدنظرقرار داده ومطرح میکنند اما میخواهم باختصار دو مورد را نام ببرم :

دلیل ماهیتی و فلسفیک توطئه: یکی از اصلی ترین علل شکل گیری و تداوم توطئه بین المللی برعلیه رهبرآپو بعد فکری- فلسفیک آن یعنی مسأله آفرینش است! آفریدن و خلق کردن انسان وجامعه ای نوین. رهبرآپو بر مبنای انسان آزاد وجامعه دموکراتیک، کوردها، کوردستان و منطقه را دچار تحولی بنیادین کرده است، بطوریکه صراحتاً میتوان گفت جنبش آپویی در کوردستان ومنطقه نقطه عطفی ست که قبل و بعد از آن ماهیتا فرق دارند. کوردها و انسانهای آپویی وجوامعی که برمبنای فکر و فلسفه رهبرآپو شکل گرفته اند هدفدار و معیارمند زندگی میکنند، دارای رأی و اراده آزاد بوده وباتکیه برنیروی ذاتی خویش مصدر تحولات میگردند. این یعنی انقلاب ریشه ای درمنطقه و پنبه کردن تمامی رسته های سیستم اقتدارگرا و دولت محور، یعنی ایجاد وانشاء سیستم آلترناتیو. ازاین منظر جنگ با رهبرآپو جنگی همه جانبه و جنگ سیستم سرمایه داری جهانی با سیستم مدرنیته دموکراتیک است.
این بعد اصلی شکل گیری وتداوم توطئه هنوز پابرجاست و تمامی فشارهای اعمال شده بر رهبر آپو، جنبش آپویی وخلق کورد ناشی از این مسأله است.

2-دلیل کونژکتوری شکل گیری وتداوم توطئه: یکی ازدلایل توطئه مسأله مداخلات سیستم سرمایه داری جهانی درخاورمیانه وتحولات ناشی ازآن است. بافروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بلوک شرق و وقوع جنگ اول خلیج تحولاتی درمنطقه ایجادشده بود اما به تمامی بدلخواه سیستم سرمایه داری جهانی نبود فلذا برای مداخلات جدید ازجمله جنگ افغانستان، جنگ دوم خلیج وعراق و اجرای پروژه های خاورمیانه بزرگ، خاورمیانه جدید وغیره آمادگی بیشتری لازم بود که دراین راستا یکی از مسايل تعیین کننده، به تسلیمیت واداشتن و نابودکردن نیروهای فعال، کارا و دارای قابلیتِ آلترناتیو بود ازاینرو رهبرآپو و جنبش آپویی مورد هجوم توطيه گران قرارگرفتند و هدف توطيه نیز نابودی فیزیکی وفکری رهبرآپو وجنبش آپویی بود که با درایت وایستار تاریخی رهبرآپو، ایثار و جانفشانی رفقای فدایی، قیام و مشارکت مؤثر کوردها ودوستدارانشان و ملحق شدن مبارزین بیشمار به صفوف گریلا این نقشه نقش برآب شد.

امروزه وضعیت فرق کرده وجنبش آپویی نتنها ضعیف ونابود نشده بلکه با حضور فعال و مؤثر خود درمنطقه نقشی تعیین کننده ایفاکرده، معادلات را برهم زده و در توازنات منطقه ای جای گرفته است. فلذا بعد کونژکتوری توطئه تاحدودی ضعیف شده اما بعد ماهیتی- فلسفیک توطئه همچنان به قوت خود باقی ست و تمامی فشارهای وارده ازاین جا سرچشمه می گیرد.

چاره کار، فهم راستین فکر و فلسفه رهبرآپو، نهادینه کردن آن، عمل کردن برمبنای درک عمیق و رسیدن به رفاقتی لایق است.

وظیفه ی اصلی نیز تلاش برای آزادی فیزیکی رهبرآپوست که آنهم با قیام سازماندهی شده، مشارکت جمعی خلق وملحق شدن وتقویت صفوف گریلا محقق میگردد. چراکه گریلا وسازماندهی آن ضمانت اصلی آزادی ومحافظت رهبرآپو و پراکتیزه شدن فکر و فلسفه ی اوست.

منبع: مجله ژیلمو شماره 19


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌