عبدالله اوجالان: لازم نیست هیچ کس به نمایندگی از طرف من حرف بزند


عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد اعلام کرده بود که لازم است دولت با جدیت عمل کرده و این هشدار را داده بود: که تحت عنوان من با میلیونها نفر دروغ نگویید. هیچ کس حق ندارد به جای آپو حرف بزند.


مدت ۱۰ ماه است که از سرنوشت عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد که از ۱۵ فوریه سال ۱۹۹۹ در زندان امنیتی امرالی زندانی و با انزوایی شدید روبرو شده است، هیچگونه اطلاعی در دست نیست. علیرغم تمام مراجعات خانواده و وکلای وی، تا کنون اجازه هیچگونه ملاقاتی با وی داده نشده است.

در قبال حقایق و واقعیت‌ها به هیچ عنوان کوتاه نخواهم آمد

اوجالان در سال‌های گذشته که با وکلا و خانواده خود ملاقات کرده بود، ممانعت و محدودیت در مقابل دیدارها را در راستای دادن امتیاز ارزیابی کرده و در دیدار ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱ به خانواده خود گفته بود: "اجازه نمی‌دهند که شما و وکلا به ملاقات من بیایید. از این طریق می‌خواهند که من امتیاز بدهم. حتی اگر ۱۰ سال هم اینجا تنها باقی بمانم، نمی‌توانند من را وادار کنند که امتیاز بدهم. نسبت به واقعیت‌ها و حقایق کوتاه نمی‌آیم. تمام حقوق ما را سلب کرده‌اند. هر از گاهی یکبار اجازه دیدار را می‌دهند و می‌خواهند اعمال خود را لاپوشانی کنند."

دولت اشتباه می‌کند

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در ۲۷ آپریل ۲۰۲۰ و در ۲۵ مارس ۲۰۲۱ برای دومین بار با برادرش محمد اوجالان طی تماسی تلفنی گفتگو کرده بود. دومین تماس بعد از چند دقیقه ناگهان قطع شده بود. اوجالان به ممنوعیت دیدارها واکنش نشان داده و محمد اوجالان در این باره گفته بود: "برادرم [رهبر خلق کورد] گفته است که در خصوص رویدادهایی که به وقوع می‌پیوندند هم تو و هم دولت مقصر هستید. علت هم این است: مدت یک سال است که به هیچ نحوی دیداری صورت نمی‌گیرد. اقداماتی که صورت می‌گیرند نه در حقوق دولتی وجود دارند و نه در قوانین دیگر. آمدن تو [به دادگاه رحا] بسیار اشتباه و بسیار خطرناک است. دولت هم بسیار خطرناک است. این اقدام درستی نیست. در صورتیکه دیداری صورت بگیرد، باید در چارچوب قوانین باشد. بعد از یک سال بر اساس درخواست آنها از طریق تلفن نمی‌توان دیداری انجام داد." رهبری دوباره گفتند: "اقداماتی که شما انجام می‌دهید اشتباه هستند. دولت هم به نحو اشتباهی بازی می‌کند و شما هم. این غیر حقوقی است، درست نیست. این مسئله هیچوقت و هرگز مایه پذیرش نیست. همزمان این مسئله بسیار خطرناک است. آیا شما می‌دانید چگونه عمل می‌کنید؟ من می‌خواهم وکلایم به اینجا بیایند و با من دیدار داشته باشند. این مسئله‌ای غیر حقوقی است؟ مدت ۲۲ سال است که من در اینجا هستم. این مسئله در آینده چگونه خواهد بود؟ آیا این مسئله تنها از طریق حقوق می‌تواند حل شود؟ چرا به اینجا نمی‌آیند؟ در صورتیکه دیداری صورت گیرد، باید با وکلا باشد. چون این مسئله هم سیاسی و هم حقوقی است.

دوبار است که اردوغان از اوجالان حرف می‌زند

از آن روز، دیگر هیچگونه اطلاعی از رهبر خلق کورد در دست نیست. به همین دلیل افکار عمومی دچار نگرانی شده است. طی دو هفته اخیر اردوغان دوبار در خصوص رهبر خلق کورد حرف زده است. نخستین بار اردوغان در ۱۲ ژانویه در نشست گروه حزبی خود سخنرانی کرده و گفته بود که باید آنی که در ادرنه است پاسخگوی کسی باشد که در امرالی است. بعد از این سخنان، اردوغان دو روز قبل در برنامه‌ای تلویزیونی بار دیگر در رابطه با رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان سخن گفت. اردوغان گفت: باید این مسئله را از اوجالان پرسید. اوجالان، به دلیل پیام‌های دمیرتاش در زندان، ناراحت است.

باید صلح از جنگ جدی‌تر پیگیری شود

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در دیدار خود با هیات امرالی در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در رابطه با جدیت دولت گفته بود: لازم است دولت در پیگیری صلح، جدی‌تر از جنگ باشد. رهبر خلق کورد در دیدار خود در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۳ هم گفته بود که اوجالان کسی نیست که مورد بهره‌برداری قرار گیرد. "من چیزی برای خودم نمی‌خواهم. من در برخورد و رفتار خواهان جدیت هستم."

هژمونی شخصی اردوغان

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در دیدار ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ گفته بود: دمکراسی نیازمند توزیع است. احترام متقابل است. درک متقابل است. اردوغان نمی‌تواند هژمونی شخصی خود را برقرار کند، خلق این مسئله را قبول نمی‌کند.

هیچ کس حق ندارد به نمایندگی از طرف من حرف بزند

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در دیدار ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ با هیات امرالی گفته بود: من هشدار می‌دهم که هیچ کس به نمایندگی از طرف من حرف نزند. همه چیز باید مکتوب باشد. حتی اگر دولت امضا نکند، لازم است که من هم امضا کنم. لازم است که مشخص باشد من در اینجا چه می‌گویم. این مسئله‌ای ناگزیر است. در غیر این صورت مانند شنا کردن در حوض بدون آب خواهد بود. تحت عنوان نام من میلیونها دروغ گفته می‌شود. باید مانع تمام این دروغ‌ها شد.

ما توسط هیچ کسی بازی نمی‌خوریم. هیچ کس هم این جرات را ندارد که از ما بهره‌برداری کند. همه در این باره باید جدیت بخرج دهند. از از یک صندوق صد لایه هم جنبش جدیتری هستیم. لازم است که دولت به نحوی جدی گام بردارد و در اقدامات خود جدیت به خرج دهد.



ANF




🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: دولت ترک مسیر داعش را تغییر داد


مراد کاراییلان عضو کمیته رهبری حزب کارگران کوردستان اعلام کرد که دولت ترک، سمت و سوی داعش به سوی خلق کورد را تغییر داد و در ادامه افزود: آ.ک.پ و داعش در بعد ایدئولوژیک با هم ارتباط دارند. اسناد و مدارک بسیاری در دست است که ترکیه با داعش در حال همکاری است.


🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: دولت ترک مسیر داعش را تغییر داد


مراد کاراییلان عضو کمیته رهبری حزب کارگران کوردستان اعلام کرد که دولت ترک، سمت و سوی داعش به سوی خلق کورد را تغییر داد و در ادامه افزود: آ.ک.پ و داعش در بعد ایدئولوژیک با هم ارتباط دارند. اسناد و مدارک بسیاری در دست است که ترکیه با داعش در حال همکاری است.


ذهنیتی که خاورمیانه را به دریاچه‌ای از خون تبدیل کرده و چنین قدرتی را به داعش داد از کجا برمی‌خاست؟ کسانی که می‌خواستند دولت اسلامی شام-عراق را تاسیس کنند چگونه به دشمن کورد و جامعه بشری تبدیل شدند و چرا سنگین‌ترین نبردها به کوردستان رسید؟

در این جنگ که با تصمیمات ایدئولوژیک رژیم اردوغان آغاز شد، پ.ک.ک چگونه برخودان خود را آغاز کرد؟ کانتون‌های روژآوا که یکی از ضلع‌های آن با ترکیه همسایه است و سه طرف دیگر آن تحت محاصره داعش قرار گرفته بودند چگونه برخودان کردند؟ آمریکا، ترکیه، پارت دمکرات کوردستان و اتحادیه میهنی چه موضعی گرفتند؟ پ.ک.ک در مسیر نبرد و ادامه گفتگوها با دولت ترک چگونه پیش رفت و با این نیروها در چه رابطه‌ای گفتگو کرد؟

مراد کاراییلان فرمانده قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق و عضو کمیته رهبری حزب کارگران کوردستان طی گفتگویی به پرسش‌های روزنامه «اوزگورپولیتیکا» پاسخ داد.

اوزگورپولیتیکا: ما وارد هشتیمن سالگرد آزادی کوبانی از اشغال شدیم. داعش هنوز هم در شمال-شرق سوریه حضور دارد، می‌خواهم به زمان تاسیس داعش اشاره بکنم، داعش چگونه تاسیس شد؟ بر اساس چه بسترهایی ایجاد شد؟ در رابطه با مراحل پیشرفت آن چه نظری دارید؟

مراد کاراییلان: پیش از آنکه به پرسش شما پاسخ بدهم، یاد و خاطره تمام شهدای روژآوا و خلق‌های شمال-شرق سوریه را با احترام و ادای دین گرامی می‌دارم. در سایه فداکارها و جانبازیهای این شهدا، بشریت از مصیبتی بزرگ نجات پیدا کرد. برخودان آنها فقط برای دفاع از خلق کورد، عرب، آسوری و سریانی نبود، ان برخودان برای تمام بشریت صورت گرفت و از اهمیت بسیار بزرگی برخوردار است. ما وارد هشتمین سال آزادی مرکز کوبانی می‌شویم. به این مناسبت با احترام، یاد و خاطره تمام شهدای این برخودان قهرمانانه را، خصوصا شهیدان گلهات و آرین میرکان گرامی می‌دارم، بار دیگر تعهد خودم را به یاد و خاطره این شهدا تکرار می‌کنم.

۲۰ ژانویه مصادف است با چهارمین سالگردی که نیروهای اشغالگر ترک حمله را به عفرین آغاز کردند. خلقمان به میدان‌ها امده و به این حمله اعتراض کرد. با گرامیداشت یاد و خاطره شهیدان کارگر و آوستا خابور، یاد تمام قهرمانانی را که در برخودان بزرگ عفرین به شهادت رسیدند، گرامی می‌دارم و به این نکته اشاره می‌کنم که یادبود این شهدا باید در آزادی عفرین سهیم باشد.

امروز در مقابل چشم جهان، نیروهای استعمارگر و اشغالگر دولت ترک و تبهکاران فاشیست همراه با آنها در عفرین پاکسازی اتنیکی، شکنجه، قتل‌عام، دستگیری و زندان و مصادره اموال عفرینی‌ها، ربودن آنها را ادامه می‌دهند و این مسئله برای جهان نشان‌دهنده تباهی و رسوایی است. عملکرد دولت ترک امروزه در عفرین، دست کمی از قتل‌عام سربرنیتسا در بوسنی و هرزگوین ندارد. در عفرین شاهد وحشیتی گسترده هستیم. در واقع جان کلام این است که می‌خواهند کورد را از عفرین پاکسازی کنند و این منطقه را به ترکیه ملحق کنند. فراموشی اشغال عفرین خیانت است. نباید هیچ کوردی اشغال عفرین را فراموش کند. نام دیگر عفرین چیای کورمانجا است. در این منطقه به عنوان جایی که کوردها در آن زندگی می‌کنند باید مبارزه ادامه داشته باشد و این مسئله‌ای انسانی است. بر این اساس من به برخودان خلقمان در عفرین و شهبا، در مرکز شهر عفرین، به نیروهای رهایی‌بخش عفرین درود می‌فرستم و برایشان آروزی موفقیت می‌کنم.

در سال ۲۰۱۱ حرکتی که در تونس آغاز شد، در نهایت در خاورمیانه و تمام کشورهای عربی گسترش پیدا کرد، به این حرکت بهار عربی گفته شد. اما نیروهای هژمونیک بین‌المللی و نیروهای منطقه‌ای و همراهان و شرکای آنها، این فرایند را معکوس کردند. این فرایند که در سال ۲۰۱۱ اغاز شده بود، به جای بهار عرب‌ها به زمستان منجمد کننده عرب‌ها تبدیل شد. اقدامات مخرب و گسترده‌ای شکل گرفتند. این فرایند در سوریه تراژدی بزرگی را رقم زد. رژیم فاشیست آ.ک.پ و م.ه.پ در این فرایند دخالت کرده و این اقدام باعث شد که تراژدی موجود عمیق‌تر شده و تا امروز هم ادامه پیدا کند. سازمان‌های اسلامی بسیاری از جمله، ارتش آزاد سوریه، اخوان المسلمین، النصره، القاعده که خود را سلفی می‌نامند، در عمل دست به اقدامات وحشیانه‌ای زدند و در همه جا حضور پیدا کردند. نمی‌توان گفت این فرایند، فرایندی طبیعی بوده است. این فرایند به عنوان پروژه‌ای استراتژیکی علیه خلق‌ها بود.

داعش در میان این سازمان‌ها هم یک سازمان عادی به شمار می‌رفت و در کنار این سازمانها تاسیس و گسترش پیدا کرد و راه برای تاسیس آن باز شد. اگر این حجم از همکاریهای مادی و سلاح وجود نداشت، چنین سازمانی نمی‌توانست تاسیس شود و سازمانی مانند داعش چنین قدرتمند نمی‌شد و نمی‌توانست ادعای تسلط بر خاورمیانه را داشته باشد. بعد از سال ۲۰۱۴ داعش در برخی از مناطق سوریه به حوزه گروه‌های دیگر نفوذ کرده و سازمانهایشان را تحت الشعاع خود قرار داد. این اقدام هم یک پروژه بود. سازمانهایی که می‌گفتند که ما اپوزیسیون و مخالف سوریه هستیم، رقا را آزاد کردند، یا در آنجا به قدرت تبدیل شدند، اما در عین حال به داعش کمک می‌کردند. اما داعش نه فقط در رقا، بلکه در تمام مناطق دیگر هم به حاکمیت دست پیدا کرد. همین مسئله نشان می‌دهد که این یک طرح بوده است.

اوزگورپولیتیکا: وضعیت خاورمیانه و بی‌ثباتی بین نیروهای هژمونی هم زمینه را برای ایجاد چنین سازمانی میها کردند.

وضعیت ژئو- استراتژیک خاورمیانه، نفت، گاز طبیعی، آب و معادن آن، باعث جذابیت این منطقه می‌شود. فرهنگ غنی آن، حوزه‌ای که حیات طبیعی در آن آغاز شده است، فرهنک اجتماعی و سه دین سامی در این منطقه متولد شده‌اند. این مسئله بر اهمیت این منطقه می‌افزاید. ما به منطقه‌ای اشاره می‌کنیم که بر مبنایی تاریخی استوار شده است و از پتانسیل فراوانی برخوردار است. نیروهای حاکم و امپریالیست، همیشه خواسته‌اند که بر خاورمیانه حاکمیت داشته باشند.

هم اکنون هم این مسئله در جریان است. نیروهای جهانی و منطقه‌ای وجود دارند که برای دست‌یابی به هژمونی بر منطقه در حال رقابت هستند. این واقعیت، در نتیجه تاکتیک و استراتژیهای آشکار و پنهانی که زمینه را برای این سازمان‌ها ایجاد می‌کند، ایجاد شده است. داعش بر اساس چنین زمینه‌ای ایجاد شده است. در ١٠ ژوئن ۲۰۱۴ در جریان یک عملیات یک روزه موصل را اشغال کردند. ۳۳ هزار نفر نیروی دفاعی در موصل حضور داشتند و در مدتی کوتاه این شهر اشغال شد. اشغال این شهر از جمله شگفت‌انگیزترین بخش‌های این فرایند بود. در واقع زمانیکه موصل اشغال شد، داعش برجسته شد. در مسجد سخنرانی کردند. اعلام کردند که دولت اسلامی شام-عراق ایجاد می‌شود و گسترش پیدا می‌کند. ارتش عراق در مقابل آنها شکست خورد. هزاران نفر از سپاهیان عراق را دستگیر کرده و به قتل رساندند. نطامیان شیعی را انتخاب کرده و انها را گلوله‌باران کرده و سرشان را از تن جدا کردند. داعش وارد هر منطقه‌ای که می‌شد، دست به وحشگیری می‌زد، دست به قتلعام می‌زد، تلاش داشت تا بر همه حاکمیت داشته باشد. داعش به کابوسی برای همه تبدیل شده بود. نه فقط در خاورمیانه بلکه در اروپا هم. در شهرهایی مانند پاریس و امستردام با گروه‌های ۱۵-۲۰ نفره به فرودگاه‌ها رفته و در آسایش سوار هواپیما شده و به استانبول عزیمت می‌کردند. از استانبول هم با اتوبوس یا دیگر وسائط نقلیه که به آنها اختصاص پیدا کرده بود، به رقا عزیمت می‌کردند. راهی بزرگ برایشان گشوده شده بود.

اوزگورپولتیکا: مگر پلیس اطلاعی نداشت که این افراد جزو داعش هستند و به راحتی و گروهی حرکت می‌کنند؟

مراد کاراییلان: می‌دانستند، اما دخالتی نمی‌کردند. می‌گفتند اجازه بدهید که از ما دور شوند، خودشان می‌روند و ما کاری به آنها نداریم. اگر به پاسپورت‌ها و مدارک هویتی آنها نگاهی انداخته می‌شد، می‌شد مشاهده کرد که اکثر آنها جعلی بودند. اما انها را نادیده می‌گرفتند. کشورهای اروپایی این مسائل را نادیده گرفتند. می‌گفتند اجازه بدهید که بروند به سوریه و عراق، اجازه بدهید که از ما دور باشند، کاری به آنها نداشته باشید. از آنها می‌ترسیدند.

اوزگورپولیتیکا: در رابطه با ارتباط بین رژیم آ.ک.پ/م.ه.پ و داعش چه نظری دارید؟

مراد کاراییلان: در بعد ایدئولوژیک، ا.ک.پ/داعش با هم ارتباط دارند. در صورتیکه آنها با هم ارتباط ایدئولوژیک نداشته باشند چگونه می‌توانند از اروپا به استانبول و آنکارا و از انجا با وسایل نقلیه به مرز آکچاکالا و تل تمر بروند؟ اسناد بسیاری در دست است که ترکیه با داعش بازرگانی و شراکت داشته اشت. کارمندان کنسولگری ترکیه در موصل از سوی داعش گروگان گرفته شده بودند و بعد از مدتی در سلامت کامل به ترکیه بازگشتند. شایعات بسیاری در آن زمان منتشر شد که ترکیه با داعش زدوبندهایی داشته و با همدیگر به مصالحه رسیده‌اند.

اوزگورپولیتیکا: داعش در آن زمان چه استراتژیی داشت و چگونه بر اساس آن عمل می‌کرد؟ زمانیکه در خاک عراق و سوریه قرار داشتند چه اتفاقی روی داد که متوجه کوردستان شدند؟

مراد کاراییلان: اشغال موصل از سوی داعش، به عنوان ماکت و مدلی از خلافت بود به همین دلیل گسترش و توسعه‌طلبی خلافت هم در دستور کار قرار داده شد. اما داعش در این باره مرتکب اشتباهی بزرگ شد، به دستورات دولت ترک عمل کرد، با حمایت و طرفداری از دولت ترک، طرح خود را از دمشق و بغداد به سوی کوردها تغییر داد. این مهم در دستنوشته‌ها و مکاتبات داخلی اعضای داعش به عنوان سند ذکر شده است. به دلیل درخواست دولت ترک، داعش متوجه کوبانی شد. کوبانی و نه دمشق را هدف خود قرار دادند. و در ادامه شنگال، مخمور و هولیر و کرکوک را هم در همین رابطه مورد حمله قرار دادند.

اوزگورپولیتیکا: شما نخستین بار چگونه دریافتید که خطری متوجه باشور کوردستان است و در این باره چکار کردید؟

مراد کاراییلان: نخستین بار رهبر آپو این خطر را تشخیص داد. او این دوربینی را داشت که در شنگال خلق ایزدی ما دچار تهدیدی بزرگ می‌شود و لازم است که از آنان دفاع شود. این برای ما به عنوان یک دستور بود. شنگال تحت کنترل نیروهای عراقی و باشور کوردستان بود. مخمور و کرکوک هم به همین شیوه بودند. در آن زمان ارتباطاتی با نیروهای باشور کوردستان داشتیم ما به اتحادیه میهنی و پارت دمکرات گفتیم که داعش موصل را اشغال کرده است، باشور کوردستان و شنگال هم با خطر بزرگی از سوی آنها مواجه است. ما می‌خواهیم که به نیروهای دفاعی آن منطقه بپیوندیم. می‌خواهیم که نیرویی را به منطقه شنگال اعزام کنیم. می‌خواهیم که شما هم همکاری کنید. هیچیک از این دو نیرو قبول نکردند. پارت دمکرات کوردستان گفت چنین چیزی لازم نیست، در شنگال هزاران نفر از نیروهای پیشمرگه با سلاح‌های سنگین حضور دارند و تدبیر لازم را اتخاذ کرده‌اند. شنگال با هیچگونه خطری مواجه نیست، در صورتیکه خطری هم موجود باشد، نیروهای دفاعی ما کافی هستند و پاسخ لازم را می‌دهند. اتحادیه میهنی هم به ما اعلام کرد که لازم نیست، در صورت لزوم به شما اطلاع خواهیم داد و به ما پاسخ منفی دادند.

اوزگورپولیتیکا: خب شما چکار کردید؟

مراد کاراییلان: ما به عنوان پ.ک.ک زمانیکه مسئله دفاع از خلقمان باشد، هیچگاه اقدامات خود را بر اساس دستورات نیروهای خارجی و نیروهای دیگر تنظیم نمی‌کنیم. ما همیشه به نیروی خودمان متکی هستیم و بر اساس فرصت‌ها و امکانات خودمان را سازماندهی کرده و عمل می‌کنیم. این معیار ماست. اما هر چند در آن زمان ارتباطات ما خوب هم بودند، برای مداخله در وضعیت، در صورتیکه اوضاع رو به وخامت می‌نهاد، بدون اجازه نیروهای باشور کوردستان هم ما به گروهی از هوالان با تجربه‌‌امان در سطح فرماندهی دستور دادیم که خودشان را آماده کنند. ۱۲ نفر از هوالان با تجربه‌امان که بارها در رسانه‌‌ها بازتاب یافت، را با مسئولیت فرماندهی فرمانده قهرمان، هوال دلشیر هرکول به شنگال اعزام کردیم. همچنین گروهی مرکب از ۸ هوال را هم در سطح فرماندهی، با فرماندهی هوال تیکوشر که در مبارزات ما سهم عظیمی دارد، به کمپ مخمور اعزام کردیم. به همان نحو گروهی هم به کرکوک اعزام شدند.

بدون شک هوالان ما در این مناطق زمینه‌سازی‌های لازم را انجام دادند. برای اکتشاف منطقه، شناسایی میدان نبرد، آموزش به برخی از گروه‌ها، ایجاد گروه‌های مقاومت و گروه‌هایی برای نبرد، دست به کار شده بودند. در مخمور هم این اقدامات به شیوه‌ای جدی بکار گرفته شدند. در این میان از بازارهای باشور کوردستان سلاح خریداری کردیم و در مخمور، کرکوک و مناطق دیگر برای پاسخ زمینه‌سازی کردیم.

هوالانی که به شنگال رفتند، گروهی ۹-۱۰ نفره از جوانان را به خوبی آموزش داده بودند. هوالان منطقه را به خوبی شناسایی کرده بودند. اما سه نفر از هوالان ما توسط نیروهای پارت دمکرات دستگیر شده بودند. در واقع یکی از این هوالان برای فعالیت در امور اجتماعی در انجا حضور پیدا کرده بود. دو نفر هم از اعضای گروهی بودند که ما آنها را اعزام کرده بودیم. اما بقیه هوالان در عرصه جامعه با افراد میهن‌دوست در حال تلاش و فعالیت بودند .در این باره شهید سعید حسن نقش مهمی را داشت. خصوصا که خودشان و هم خانواده‌اشان و عشیره وی، از این گروه حمایت کرده و در پنهان کردن آن، راهنمایی آنها اقدامات بسیار ارزنده‌ای را انجام داده بودند. اما شهید سعید حسن در این روند نقش بسیار مهمی را ایفا کرده بود.

اوزگورپولیتیکا: زمانیکه داعش در ۳ اگوست ۲۰۱۴ به شنگال حمله کرد، وضعیت چگونه بود؟

مراد کاراییلان: در آن زمان داعش با روحیه‌ای قدرتمند و برخوردار از انگیزه در هر نطقه‌ای که دست به حمله می‌زد، هیچ نیرویی نمی‌توانست در مقابل آن بایستد. نه ارتش سوریه، نه عراق و نیروهای پیشمرگه و بسیاری از سازمان‌های دیگر در سوریه هم نمی‌توانستند در مقابل آن ایستادگی کنند. هیچ یک نمی‌توانستند در مقابل داعش ایستادگی کنند. نیروهای پیشمرگه هم نتوانستند چندان در مقابل حمله داعش به شنگال مقاومت کنند. به همین دلیل سریعا شنگال را ترک کردند.

منظور من از بر زبان آوردن این مسئله متهم کردن هیچ کس نیست. این واقعیتی است. داعش در بعد روانی حاکمیت و هژمونی را به دست آورده بود. پیش از آنکه به منطقه‌ای حمله کند، برای ایجاد رعب، چند نفر را دستگیر می‌کرد و به شیوه‌ای وحشیانه سر آنها را از تن جدا می‌کرد، و به همین دلیل پیش از انکه به نقطه‌ای حمله کند، مردم از انجا فرار می‌کردند. وضعیت به گونه‌ای بود که داعش شهرهایی را که درصدد اشغال آنها بود، پیشاپیش مشخص می‌کرد. کسانی فرار می‌کردند، افراد بجا مانده هم کلید شهر را به داعش تسلیم می‌کردند. برخی از نیروها بدون هیچگونه مقابله‌ای از مقابل داعش فرار می‌کردند یا عقب‌نشینی می‌کردند. از موصل تا مخمور ۲۲ پایگاه وجود داشتند که در همه آنها نیروهای عراقی حضور داشتند. از این مناطق حتی یک گلوله هم به سوی نیروهای داعش شلیک نشد و نیروهای داعش خودشان را به مخمور رساندند. در کمپ پناهندگان مخمور در مقابل آنها برخودان بزرگی شکل گرفت و متوقف شدند. یعنی بزرگترین نیروها در مقابل چنین نیروی وحشیی عقب‌نشینی می‌کردند. دولتهای اروپایی هم مایل نبودند که با انها روبرو شوند، گفتند که بی‌طرف هستند، ما وارد این موضوع نمی‌شویم. نیروها در منطقه هم نمی‌توانستند در مقابل آنها ایستادگی نشان دهند.

اوزگورپولیتیکا: حمله به شنگال چگونه روی داد؟

مراد کاراییلان: در سوم اگوست دور و بر ساعت ۹ فرمانده گرانقدرمان، دلشیر هرکول خودش را به ما رسانده و وضعیت تهدیدآمیز را به ما اطلاع داد. ما هم اعلام کردیم اگر ما دسته‌‌هایی را برای مداخله بسوی شما روانه کنیم، آیا شما می‌توانید رهبری آن را برعهده بگیرید؟ آیا به اندازه کافی بر منطقه اشراف دارید؟ به اندازه کافی منطقه را می‌شناسید؟ در صورتیکه وضعیت ناگوار و تهدید‌آمیزی روی دهد، این وضعیت در چه سطحی خواهد بود؟ شمار تلفات چقدر خواهد بود؟ این مسائل را از وی پرسیدم.

هوال بلافاصله جواب داد که ما آماده هستیم. ما منطقه را می‌شناسیم، و تا حدی بر آن اشراف داریم. از زمانیکه به اینجا آمده‌ایم با قدرت فعالیت کرده‌ایم. از او پرسیدم از افراد منطقه و محلی کسانی هستند که با شما همکاری داشته باشند؟ هوال دلشیر پاسخ داد: غیر از ۹ جوانی که در اینجا به آنها آموزش داده‌ایم، هیچ شخص دیگری وجود ندارد. به ما گفت که هوال مامو در یکی از مناطق شنگال در سنونی مشغول فعالیت است. بعدا فهیمدیم که زمانیکه هوال دلشیر مشغول گفتگو با ما بود، داعش در نزدیکی آنها قرار داشت. او در زمان نبرد با ما اینگونه سخن می‌گفت.

به طور خلاصه، بعد از آنکه گفت که اگر نیرو وجود داشته باشد می‌تواند فرماندهی نیروها را در اختیار داشته باشد. ما گفتیم، بسیار خوب، ما امروز دسته‌ها را اعزام می‌کنیم. یک دسته آماده داریم. همین امروز غروب از آنها استقبال کنید. در آنزمان یک دسته از نیروهای ما در خط روژآوا آماده بود. اینگونه بود که تصمیم به مداخله گرفته شد. بدون شک ظهر، ما تصمیمان را به اطلاع ریاست مشترک ک.ج.ک رساندیم. هوالان ریاست مشترک هم در پاسخ گفتند که تصمیم مناسبی است، هر چه که لازم است انجام بدهید. بر این اساس نیروهای ما برای مداخله در وضعیت شنگال حرکت کردند. مداخله در وضعیت شنگال اینگونه روی داد. نظامیان و غیرنظامیان در ان زمان تلاش می‌کردند که از شنگال فرار کنند، اما نیروهای ما به سوی شنگال در حال حرکت بودند. هوالان ما به فرماندهی هوال ماموی قهرمان برای آنکه خودشان را به گروه ۴-۵ نفره‌ای که مشغول نبرد بود برسانند، سریعا به سوی کوه‌های شنگال حرکت شدند. برخی هم در طول راه به هوالان هوشیاری می‌دادند که داعش در منطقه حضور دارد، به کجا می‌روید؟ اما هوالان ما توجهی نکردند و سریعا خود را به هوالان منطقه شنگال رساندند.

اوزگورپولیتیکا: در زمان مداخله، شما چه طرحی داشتید؟

مراد کاراییلان: طرح ما پیش از هر چیز، تامین امنیت کوهستان شنگال بود. زیرا اطراف این کوه دشت بود و در دست نیروهای داعش و پر از تانک و وسائط نقلیه زرهی بود. ما همین امکانات را داشتیم. اما این طرح را داشتیم که کوه و نه از دشت شنگال محافظت کنیم. بر این اساس ما نیروهایمان را به تحرک واداشتیم. نیروهای ما از زمانیکه به منطقه رسیدند، دست به برقراری تامین امنیت منطقه زدند. بدون شک داعش می‌خواست کوه شنگال را اشغال کند، در این باره بسیار تلاش کرد، اما هوالان آنها را مورد حمله قرار دادند و اجازه ندادند. سه ماه بعد از ان هم برای کنترل کوهستان شنگال دست به حمله زدند. اما هنر جنگی نیروهای ما در میدان عمل بیش از داعش بود. در این باره انها تجربه وسیعی نداشتند. در نبرد کوهستانی داعش درک کرد که در مقابل ما نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد. دست اخر، آنها در دشت و شهر و ما در کوهستان حاکمیت را کسب کردیم.

اوزگورپولیتیکا: واحدهای مدافع خلق چگونه به این نبرد پیوستند؟ مداخله واحدهای مدافع خلق هم در این دوره شروع شد؟

مراد کاراییلان: زمانیکه نیروهای ما در کوهستان حاکمیت را کسب کردند، پیش از هر چیز به خلق شنگال این پیام را دادند که خود را به کوه شنگال برسانند. همه به سوی کوه شنگال سرازیر شدند. خصوصا اهالی روستاهایی که در دشت و شهر واقع شده بودند به سوی کوه شنگال آمدند. اینبار چند ده هزار نفر در این کوه جمع شدند. مسئله نبود غذا و خوراک ایجاد شده بود. ما برای حل این مسئله درخواست کردیم. اما حمایت جدیی را ندیدیم. چند هلیکوپتر آمدند و از طریق هوایی بسته‌هایی را به سوی کوه پرتاب کردند. اما آب کافی نبود. همچنین گالن آب بر سر دو نفر سقوط کرد و همین باعث شد دو نفر جان خود را از دست بدهند. چیزی به روی دادن یک تراژدی بزرگ انسانی نمانده بود. به دلیل تشنگی کودکان و افراد کهنسال جان خود را از دست دادند.

در همین رابطه بود که با فرماندهی واحدهای مدافع خلق در روژآوا تماس گرفته شد. آنها خودشان در حال بررسی وضعیت در منطقه بودند. هوالانی که ما آنها را اعزام کرده بودیم نخست به روژآوا رفته بودند و سپس از آنجا وارد شنگال شده بودند. از انها درخواست حمایت کردیم تا بین شنگال و منطقه غرب جزعا کریدوری را باز کنند. انها فقط گفتند تمام! و نیروهای خود را وارد عمل کردند. در اینجا خطی وجود داشت که پیش از آن در اختیار صدام قرار داشت و داعش آن را کنترل کرده بود. هوالان بالا گفتند در صورتیکه این منطقه کنترل شود، کریدور ایجاد می‌شود. به این منطقه حمله شد و در کنترل نیروهای ما قرار گرفته شد. نیروهای واحدهای مدافع خلق در این منطقه مستقر شدند و در سراسر منطقه مناطق لازم تحت کنترل قرار گرفت. از این طریق امنیت کریدور تامین شد. در نتیجه آن افرادی که پیش از این تلاش می‌کردند تا از شنگال به صورت پیاده حرکت کنند، با برقراری این کریدور توانستند که با ماشین حرکت کنند.

اوزگورپولیتیکا: فکر می‌کنم که برای خروج از شنگال امکان استفاده از اتومبیل نبود!

مراد کاراییلان: بله؛ در این رابطه خودمدیریتی روژآوا و اهالی روژآوا، کامیون، اتوبوس و همه وسائط نقلیه خودشان را برای نجات خلق شنگال بکار گرفتند. از این طریق بود که هزاران وسیله نقلیه وارد عمل شدند و افراد گرسنه و تشنه توانستند وارد روژآوا شوند. همه وسائط نقلیه هم با خودشان ارزاق و مواد غذایی به همراه داشتند. از ۸ اگوست تا ۱۸ اگوست، طی ۱۰ روز نزدیک به ۱۲۰ هزار نفر از کوهستان شنگال به روژآوا رفتند. بعد از آن هم این روند ادامه پیدا کرد. عملیات انتقال انسانی بزرگی صورت گرفت که حتی یک دولت معمولی هم در چنین شرایطی نمی‌توانست آن را انجام دهد. اما نیروی خلق، حساسیت و امکانات مردمی در روژآوا و همچنین حفاظت از کریدور از سوی واحدهای مدافع خلق، تامین امنیت کوه‌های شنگال از سوی نیروهای مدافع خلق و هماهنگی فرماندهی هوشیار مانند شهید عگید جفیان این مسئله و این انتقال عظیم را امکان پذیر کرد.

اوزگور‌پولیتیکا: در آن زمان افرادی باقی مانده و از کریدور خارج نشدند، در کوه شنگال با اتکا به نیروهای شما ماندند. این مسئله چگونه صورت پذیرفت؟

مراد کاراییلان: در آن زمان ما اعتقاد داشتیم که خوب نیست که همه خلق از شنگال خارج شوند. اگر تمام شنگال تخلیه می‌شد، بازگشت آنان دشوار می‌شد. ما این مسئله را با فرمانده ارزشمند و گرانقدارمان، زکی شنگالی در میان گذاشتیم. اما او خروج و تخلیه شنگال را تایید کرد. هوال عگید جفیان فرمانده نیروهای عملیاتی در شنگال این فرایند را رهبری کرد. ما این پیشنهاد را به هوالان عگید و دلشیر دادیم، ما گفتیم عده‌ای از افراد که می‌توانند تحت نظارت هوالانمان باشند در آنجا باقی بمانند. زیرا کریدور گشوده شده بود. تا اندازه‌ای مواد غذایی هم انتقال پیدا کرده بود. در واقع اگر تعداد زیادی از مردم باقی می‌ماندند، این مسئله دشوار بود که این میزان از مواد غذایی بتواند مایحتاج غذایی آنان را تامین کند، اما ما به هوالان اطلاع دادیم که نزدیک به ۱۰ هزار نفر در صورتیکه بتوانند باقی بمانند، می‌توانند به الزاات آنها پاسخ داد. آنها هم این مسئله را با هوال سعید حسن مورد بحث و بررسی قرار دادند، سعید حسن به آنها گفت که خانواده و عشیره وی می‌توانند بمانند. همچنین برخی از خانواده‌ها و عشایر دیگر هم این پیشنهاد را قبول کردند. بر همین اساس در کمپ سردشت ۱۰ هزار نفر باقی ماندند؛ بقیه آحاد خلقمان به روژآوا منتقل شدند.

اوزگورپولیتیکا: بعد از آنکه از کریدور خارج شدند، کریدور بسته شد. این واقعه چگونه روی داد؟

مراد کاراییلان: در ان زمان تروریست‌های داعش برای اشغال کوه شنگال، از محورهای جداگانه حمله کردند. جنگ آغاز شد. قله‌های مشرف بر شنگال در اختیار نیروهای مدافع خلق، نیروهای ما قرار داشتند. تمام حملات داعش در هم شکسته شدند.

انها از این مسئله متعجب شدند، گویی می‌گفتند که اینها دیگر کیستند؟ دولت‌ها با قدرت خودشان نتوانستند در مقابل ما ایستادگی کنند، مگر شما که هستید که بتوانید در مقابل ما ایستادگی کنید؟ اینگونه بود که با نیرویی بسیار بزرگ به نیروهای ما در کریدور حمله کردند. نیروهای مدافع خلق در مقابل این حملات در تنگنا قرار گرفتند. برخی از نیروهای ما به شهادت رسیدند. همچنین در یک نقطه نیروهای ما توسط داعش محاصره شدند، اما با یک ضد حمله قدرتمند هوالان در این منطقه، بقیه از محاصره خارج شدند. در نهایت، نیروهایی که دفاع از کریدور را بر عهده داشتند، ناگزیر شدند که عقب‌نشینی کنند و کریدور بسته شد.

آنچه که برای این کریدور مهم بود این مسئله بود که برای قطع ارتباط با روژاوا بر شهر جزعا تاکید می‌کردند. واحدهای مدافع خلق در این منطقه برخودان بزرگی را به نمایش گذاشتند. اگر این شهر را کنترل می‌کردند، می‌توانستند کریدور را به طور کامل اشغال کنند، اما نتوانستند جزعا را به تمامی کنترل کنند، واحدهای مدافع خلق در این نقط برخودان بسیار بزرگی را انجام دادند. در همینجا نزدیک به ۸۰ نفر از شروانان واحدهای مدافع خلق به شهادت رسیدند. اما جزعا حفظ شد. اما در روند نبرد ارتباط کریدور با شنگال قطع شد. این گونه بود که کوه شنگال به محاصره درآمد. دیگر دسترسی از زمین به این منطقه امکان‌پذیر نبود. از هوا هم چند بار هلیکوپترهای عراقی چند بار رفت و آمد کردند. اما مواد خوراکی به اندازه کافی در دسترس بود. هوالان ما و خلقمان مدت سه ماه در این منطقه در محاصره باقی ماندند. زمانیکه داعش کوه شنگال را محاصره کرده بود، تصور می‌کرد که به نتیجه دست پیدا کند، به همین دلیل دست به حمله می‌زد. اما تمام حملات درهم شکسته شدند و هیچ نتیجه‌ای کسب نکردند.

فردا

موضع آمریکا، ترکیه، پ.د.ک و ی.ن.ک چگونه بود؟ پ.ک.ک در روند جنگ –مذاکره چگونه به پیش رفت؟ مذاکره با این نیروها بر چه مبنایی ادامه یافت؟

در شنگال در مذاکره مابین هیئت آمریکا با فرمانده عگید جفیان در مورد چه موضوعاتی گفتوگو شد؟ مسعود بارزانی و مسرور بارزانی در پیامی که بواسطه یک پیک فرستاده بودند خواستار چه بودند؟



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

مەحمود عوسمان: بەدەرهێنانی پەكەكە لە لیستی تیرۆر كورد بە مافە ڕەواكانی دەگات


ڕۆژنیوز



🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: ما استراتژی دولت ترک را درهم شکستیم

مراد کاراییلان اعلام کرد که استراتژی اساسی دولت ترک بر این اساس استوار است: در سوریه کورد به حقوق هویتی خود دست نیابد و خلق کورد نتواند نقش خود در بازآفرینی طراحی منطقه را ایفا کند. وی در ادامه اظهار داشت: ترکیه در این راستا عمل کرد اما به پیروزی نرسید.



جنبش کورد با مبارزه علیه داعش به امیدی برای تمام جهان تبدیل شد. تلاش‌ها برای سیاه‌نمایی و متهم کردن این مبارزه و برخودان شکست خورد. گریلاهای حزب کارگران کوردستان که در چارچوب پارادایم رهبر خلق کورد، عبدالله اوجالان عمل می‌کردند، نه تنها برای خلق‌های خاورمیانه تلاش کردند، بلکه با مبارزه خود نفس تازه‌ای را به تمام جنبش‌های جهانی دمیدند. روزنامه اوزگورپولیتیکا بخش دوم گفتگوی خود با مراد کاراییلان فرمانده قرارگاه مرکزی نیروهای مدافع خلق را منتشر کرد.

اوزگورپولیتیکا: در آن زمان با نیروهای بین‌المللی چگونه گفتگوهایتان را آغاز کردید؟

مراد کاراییلان: روزهای آغاز عملیات ما در شنگال، هیاتی آمریکایی با چند هلیکوپتر به شنگال آمدند و در منطقه‌ای که نیروهای ما در آنجا حضور داشتند پیاده شدند. مسئول این هیات امریکایی در آن زمان با هوال عگید جفیان دیدار کرد. از هوال عگید جفیان پرسیده بودند که آیا شما مستقیما عضو پ.ک.ک هستید یا غیر مستقیم؟! هوال عگید پاسخ داده بود غیر مستقیم چیست؟! ما نیروی پ.ک.ک هستیم، ما عضو نیروهای مدافع خلق هستیم. تحت دفاع هوالان ما این هیات مدت ۲-۳ ساعت در منطقه حضور داشته و سپس با هلیکوپتر باز می‌گردند. چیزی که در ان زمان ما از گفتگوهای بین خودشان فهمیدیم این بود که آنها گفته بودند که نیروی وجود دارد که علیه داعش مقاومت کرده و کوه شنگال را حفظ می‌کند، و طبق گفته‌های این نیروها، آنها مستقیما پ.ک.ک هستند. مشخص است که آمریکائیان هم بر این اساس که ما نمی‌توانیم با آنها ارتباط برقرار کنیم، دیگر بازنگشتند.

اوزگورپولیتیکا: در این فاصله با نیروهای باشور ارتباط برقرار نکردید؟

مراد کاراییلان: بعد از آنکه نیروهای ما شنگال را به کنترل درآوردند و خلقمان به سوی روژآوا اعزام شد، در آن زمان آقای مسعود بارزانی و مسرور بارزانی از طریق یک راهنما از ما سوال کردند که آیا براستی نیروهای ما در شنگال حضور دارند؟ ما هم پاسخ دادیم که بله، نیروی ما در شنگال حضور دارد. ما هم اکنون خلق منطقه را به روژآوا اعزام می‌کنیم. درست است، نیروهای ما در شنگال حضور دارند. بار دیگر از طریق همان راهنما خواهش کردند که آیا شما می‌توانید همکاری کنید تا نیروهای ما همراه با نیروهای شما وارد شنگال شوند؟ ما هم پاسخ دادیم بله، امکان دارد، در واقع حضور ما در شنگال به گونه‌ای نبود که ما به تنهایی و سرخود به آنجا برویم و در آنجا مشغول نبرد شویم. در واقع بعد از آنکه ما تصمیم به مداخله گرفتیم، ما خواستیم که مستقیما با پارت دمکرات کوردستان ارتباط برقرار کنیم. حلقه‌ای از روابط باقی مانده بود، اما گفت که نمی‌تواند بیاید، در آنهنگام مشغول کار دیگری است که اگر دست از این کار برداشته و این مسئله را پیگیری کند، دچار سوء برداشت می‌شود. اگر این ارتباط برقرار می‌شد ما به انها می‌گفتیم که نیروهای شما هم بازگردند؛ ما با هم دست به حمله می‌زنیم. اما این ارتباط برقرار نشد، اما بعد از انکه مجددا خواهش کردند، ما هم به آنها گفتیم که چشم، و نیروی خود را اعزام کردند. به این نحو بود که نیروهای پارت دمکرات کوردستان نخست وارد روژآوا شدند و یکی دو روز در جزعا میهمان شدند. نیروی دیگری تحت فرماندهی شخصی بنام آشتی بود، این شخص هر از گاهی سخنانی علیه ما ابراز می‌دارد. تصور می‌کنم که این نیرو عمدتا برای جمع‌آوری اطلاعات سازماندهی شده بود. در نهایت ما این نیرو را به کوه شنگال رساندیم.

اوزگورپولیتیکا: با بازگشت نیروهای پیشمرگه، خلق چه واکنشی از خود نشان داد؟

مراد کاراییلان: خلقمان در شنگال زمانی که نیرویی را با لباس پیشمرگه دیدند این وضعیت را قبول نکرده و می‌خواستند که به نیروهای پیشمرگه حمله کنند. در واقع عده‌ای با سنگ و چوب حمله کردند. اما هوال عگید جفیان که از جمله افراد بسیار مسئولیت‌پذیر بود، از احساسات شدید ملی هم برخوردار بود و بسیار هم متعهد به ارزش‌های انقلابی بود، مانع از هجوم اهالی به نیروها شد. نیروهای پارت دمکرات کوردستان در منطقه‌ای نزدیک به ما، تحت حمایت و دفاع نیروهای ما مستقر شدند. اما متاسفانه مسئولان پارت دمکرات کوردستان در آن زمان گفتند که پ.ک.ک افرادی را علیه ما تحریک کرده و حتی اگر این اظهارات به صورت رسمی هم مطرح نشده باشند، ما شنیدیم که در میان خودشان چنین تبلیغاتی را به راه انداخته بودند. یعنی در واقع پارت دمکرات کوردستان برخی از مواضع و واکنش‌های خلق را به درستی درک نمی‌کند، تصور می‌کند که عده‌ای هستند و برای خلق تعیین تکلیف می‌کنند. در حالیکه واقعیت اینگونه نیست.

یعنی اقدامی بسیار اشتباه و نمک‌نشناسانه بود که تصور کنند که در این شرایط جنگی ما خلق را علیه آنها تحریک کنیم. چنین وضعیتی اصلا وجود نداشت. خلق شنگال مانند خلقی که تنها گذاشته شده بودند و تحت ترومایی سنگین، ترک شده بودند، علیه آنان اظهار نارضایتی می‌کردند. ما تلاش می‌کردیم که مانع از ایجاد نارضایتی شویم. هوالان ما برای دفاع از آنها تلاش کردند.

اوزگورپولیتیکا: همان زمان داعش در باشور کوردستان در حال پیشروی سریع بود. در رابطه با رویدادهای خارج از شنگال شما چگونه فکر می‌کنید؟

مراد کاراییلان: بله، چند روز بعد از شنگال، داعش به مخمور هم حمله کرد و همراه با حمله به مخمور، بخش دیگری از نیروهای آن در محور دیگری به هولیر حمله کردند. به کرکوک هم حمله کردند. در این بین پایگاهایی کنترل نیروهای باشور هم برچیده شدند. یعنی بعد از سقوط شنگال خلا ایجاد شده بود. یعنی عملا بدون هر گونه کنترلی بودند. ما با اتوبوس هوالانمان را به هولیر و مخمور اعزام کردیم. از طریق وانت عده‌ای دیگر از هوالان را به کرکوک هم اعزام کردیم. در این بین از شیخان و دهوک هم بسیاری از افراد به روستاهای گاره و متینا آمده و در آنجا به شیوه‌ای موقتی مستقر شده بودند. خلق از ما درخواست می‌کرد که از دهوک دفاع کنیم و بیشتر وارد شهر شویم. ما عقیده داشتیم که داعش برای خاتمه دادن نهایی به دین و جامعه ایزدی می‌تواند مستقیما به لالش هم حمله کند. در آن زمان به پیشنهاد و همکاری هوال زکی شنگالی، نیرویی را به لالش اعزام کردیم. در کنار لالش مستقر شده و بعد از ان هم برای دفاع مرکز دین ایزدی، لالش مقدس ما یک گردان خود را در منطقه‌ای در آن نزدیکی مستقر کریم.

ما یک گردان را هم برای دفاع از دهوک اعزام کردیم. این نیروی ما هم در مرکز دهوک، اما در ارتفاعات پشت شهر مستقر شده بود. در آن زمان ما گفتیم که اگر هوالان وارد شهر شوند، احتمال دارد که خلق نگران شوند، به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم که در کوه مستقر شوند. در آنزمان دستورالعملی به هوالان داده شده بود که در کوه مستقر شوند، اما اگر داعش به سوی شیخان حمله کند و از شیخان به سوی دهوک حمله کند، باید مستقیما وارد خط مقدم نبرد شوند. در واقع یک گردان ما به مخمور رفته و گردانی دیگر هم به کرکوک رفت.

اوزگورپولیتیکا: برای دفاع از خلق، شما چند گروه را مسئول کردید؟

مراد کاراییلان: برای دفاع از باشور ما ۴ گردان را مسئول کردیم. در شنگال ابتدا دو گردان را اعزام کردیم و بعد از آن هم بر اساس لزوم ما نیروها را افزایش دادیم. به این ترتیب از کرکوک تا شنگال ما نیروهایمان را در مقابل پیشرفت‌های داعش مستقر کردیم. در این بین خلقمان در باشور و پیشمرگه‌ها این مسئله را مشاهده می‌کردند و از آن روحیه گرفتند. این اقدام ما برای تجمع نیروهای پیشمرگه نقش مهمی داشت. نیروهای پیشمرگه هم توانستند نیروهای خود را جمع و سازماندهی کنند. باید به این مسئله هم اشاره شود: هوالان ما که به کمپ مخمور رفته بودند، در تپه‌هایی پشت کمپ مخمور مستقر شده بودند. نیروهای پیشمرگه هم در داخل شهر بودند. اما در مقابل نیروهای داعش ۲-۳ بار عقب‌نشینی کردند. بعد از انکه مشاهده کردند که ما عقب‌نشینی نمی‌کنیم، ما در همانجا هستیم، آنها هم بازگشتند. هیچ کس نمی‌تواند این مسئله را انکار کند. اگر آنها به کمپ مخمور حمله می‌کردند و می‌توانستند به سوی هولیر حمله کنند. در واقع بخشی از نیروهایشان هم خود را به هولیر نزدیک کرده بودند. اما برای اشغال کمپ مخمور برای نمونه به قره چوخ حمله کرده بودند. خواستند که ارتفاعات مهم آنجا را کنترل کنند، در همانجا جنگی روی می‌دهد. روزنامه‌نگار، هوال دنیز فرات هم در جایی نزدیگ به این منطقه از سوی تروریست‌های داعش به شهادت می‌رسد. چون داعش وارد قره‌چوخ شد، ما دیگر ول کن آنها نشدیم. نیروهای ما به شدت پاسخ داده و سرانجام دریافتند که نمی‌توانند از این محور پیشروی کنند. اینگونه بود که برخودان مخمور به دروازه اصلی دفاع از هولیر مبدل شد. خلاصه کنم، در اگوست این رویدادها به وقوع پیوسته و داعش در این مناطق تا اندازه‌ای متوقف شد.

اوزگورپولیتیکا: برخودان شما به چه نتایجی دست پیدا کرد؟

مراد کاراییلان: این برخودان نیرو و جسارت را به نیروهای بین‌المللی بخشید. در واقع همه در مقابل داعش گیج شده بودند. به گونه‌ای شده بودند که نمی‌دانستند چگونه مانع از آن‌ها بشوند. اما دفاع از شنگال، همراه با تمام حملاتی که نتوانستند کوه شنگال و مخمور را به اشغال دربیاورند، همچنین فعال شدن مجدد نیروهای پیشمرگه و دفاع از کرکوک با نبردهای سنگین، باعث شد که محوری در مقابل داعش ایجاد شود و در مقابل داعش ایستادگی شود. در این باره برخودان خلقمان در باشور کوردستان و برخودان نیروهای پیشمرگه همراه با نیروهای گریلای ما در مقابل داعش نقش کاتالیزور را ایفا کرد.

برای نمونه ما در مقابل حملات داعش نه فقط در کرکوک، در مخمور، شنگال و جزعا هم عقب‌نشینی نکردیم. همین مساله تاثیر فراوانی از خود برجا گذاشت. نیروهای مدافع خلق در هیچ جایی در مقابل نیروهای داعش عقب‌نشینی نکردند، و تا جایی که توانستند مقاومت کردند. هوالان ما در مناطقی حتی با ۱۰ نفر هم در مقابل نیروهای چند صد نفره داعش ایستادگی کردند.

در آن زمان داعش برای انتقامگیری دست به تلاش زد. زیرا مشاهده کرد که خط مقاومت جدیدی ایجاد شده است. همچنین با رهبری آمریکا ائتلافی بین‌المللی هم شکل گرفت که ائتلاف در خاک عراق و سوریه نیروی هوایی خود را وارد عمل کرد. زمانیکه داعش مشاهده کرد که وضعیت دشوار شده است و برای انتقام از شکستی که ما در شنگال بر وی وارد کرده بودیم، طرح حمله به کوبانی را چید.

اوزگورپولیتیکا: پیش از آنکه وارد محاصره کوبانی شویم و فرایند نبرد در آنجا را بررسی کنیم، آیا می‌خواهید که در رابطه با فرایند شکل‌گیری انقلاب روژآوا، ایجاد واحدهای مدافع خلق و ارتباط آن با جنبش ما و نیروهای روژآوا حرف بزنیم و سپس وارد محاصره روژآوا بشویم؟ زیرا دولت ترک همیشه گفته است که بین جنبش شما و نیروهای انقلاب روژآوا ارتباط وجود دارد و این مسئله را هم علیه نیروهای انقلابی روژآوا بکار می‌بندد...

مراد کاراییلان: دولت ترک نخست با واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک ارتباط برقرار کرد. همه می‌دانند که ریاست مشترک حزب اتحاد دمکراتیک، صالح مسلم آشکارا و به کرات به آنکارا رفته است و همزمان با واحدهای مدافع خلق هم ارتباط داشت. برای نمونه نماینده واحدهای مدافع خلق که مامور به برقراری ارتباط با ترکیه شده بود به آنکارا دعوت شد و در آنجا مورد عمل جراحی قرار گرفت. ما می‌دانیم که عمل جراحی با موفقیت روبرو شد. بدون شک دولت ترک این ارتباط را به منظور برقراری ارتباطی واقعی دنبال نمی‌کرد، برای آنکه آنها را از استقرار مسئله کوردی بدور نگاه دارد، برای آنکه انها را وادار به پیوستن به نیروهای OSO [ارتش آزاد سوریه] بکند، تا علیه سوریه وارد نبرد شوند، دست به چنین کاری زده بود. از یک طرف دست به چنینی اقداماتی می‌زد و از طرف دیگر در سال ۲۰۱۳ توسط OSO علیه نیروهای واحدهای مدافع خلق دست به حمله زده بود. این حملات نزدیک به ۵-۶ ماه ادامه پیدا کرده بود، اما در مقابل واحدهای مدافع خلق شکست خورده بودند. به همین دلیل حکومت آ.ک.پ با فشارهای بسیار، با راهکارهای مختلف جنگ ویژه‌ای را علیه واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک آغاز و تلاش می‌کرد که انها را در محاصره قرار داده یا تحت سیطره OSO قرار دهند. برای نمونه می‌دانیم که مستقیما به صالح مسلم گفته بودند که اگر نیروهای سوریه را از قامشلو خارج کنید ما از شما حمایت می‌کنیم. نیروهای سوریه را اخراج کنید در آنصورت ما از شما حمایت می‌کنیم.

استراتژی ترکیه بر این اساس بود که کورد در سوریه نتواند حقوق هویتی خود را به دست بگیرد و خلق کوردستان نتواند در فرایند بازآفرینی جدید خاورمیانه نقش خود را ایفا کند. ترکیه در این فرایند تلاش‌های بسیاری را انجام داد که کورد نتواند از این فرصت سوء استفاده کرده و وارد فرایند بازآفرینی جدید شود. در واقع بعد از آن دولت یکدست شده و از سال ۲۰۱۵ به بعد، این مسئله را به یکی از حلقه‌های اساسی استراتژی جدیدی تبدیل کردند. اما آشکار است که پیش از آن دست به چنین تلاش‌هایی زده بودند. اما آنها خودشان هم می‌دانستند که ادعای اینکه واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک همان پ.ک.ک هستند درست نیست.

این مسئله درست است که رهبر آپو ۲۰ سال در سوریه و در روژآوای کوردستان حضور داشته است. یکی از ویژگی‌های اساسی رهبر آپو این بود که به هر جا که می‌رفت با خلق ارتباط برقرار می‌کرد. اگر رهبر آپو نمی‌توانست با خلق گفتگو داشته باشد، ناراحت می‌شد، آرام نمی‌گرفت. به همین دلیل در روژآوای کوردستان رهبر آپو از تاثیر بسیار بزرگی برخوردار شده بود. به همین دلیل زمانیکه سازمانی مانند واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک ایجاد شدند، بدون شک تحت تاثیر خط مشی و مسیر رهبر آپو ایجاد شدند. برخی از هوالان مانند خبات دیرک که از ابتدای تاسیس واحدهای مدافع خلق با آن بودند، در سال ۲۰۱۱ زمانیکه مشاهده کردند که در سوریه، رویدادهایی در حال شکل‌گیری است، تاسیس واحدهای مدافع خلق را پیشنهاد کردند. وی از هوالان ما بود. به سازمان اطلاع داد که احتمال دارد رویدادهای شکل بگیرند. باید از خلق دفاع کرد. می‌خواهند که خلق را در آنجا سازماندهی کنند و پیشنهاداتی را مطرح کرد. سازمان ما هم این پیشنهادات را مناسب تشخیص داد و به آنها اطلاع داد می‌توانید این کار را انجام بدهید. اینگونه بود که گروهی از هوالان ما با ما قطع رابطه کردند و به روژآوا رفتند.

در آنجا با عده‌ای از میهن‌دوستان گرانقدر گردهم آمدند، همچنین افرادی که پیش از آن با ما قطع رابطه کرده و سپس پشیمان شده بودند، را سازماندهی کرده و واحدهای مدافع خلق را تاسیس کردند.

اوزگورپولیتیکا: واحدهای مدافع خلق چگونه سلاح بدست آوردند؟

مراد کاراییلان: به خوبی می‌دانم که زمانیکه واحدهای مدافع خلق تاسیس شدند به باشور آمدند و از مسعود بارزانی درخواست سلاح کردند. زیرا همین هیات بعدا نزد ما آمده و از ما هم درخواست سلاح کرد. ما قول پشتیبانی و حمایت دادیم. بر اساس امکاناتی که در اختیار داشتیم، ما به آنها کمک کردیم. اما در هر صورت پارت دمکرات کوردستان در ان زمان پاسخ شفافی به آنها نداده بود و بعد از آن هم از آنها حمایتی نکرده بود. بعد از ان به صورت موقتی درهای مرزی را گشود و از این طریق از آنها حمایت کرد، اما آن زمان که واحدهای مدافع خلق تازه تاسیس شده بودند، درخواست ۱۰۰۰ کلاشینکف را مطرح کرده بودند. همین درخواست را هم از ما کرده بودند. ما در آن زمان بر اساس امکاناتمان به آنها اسلحه دادیم. یعنی رابطه ما با واحدهای مدافع خلق اینگونه بر اساس دوستی و همکاری ایجاد شده بود. هم اکنون هم ارتباط بر همین اساس وجود دارد. یعنی ما با واحدهای مدافع خلق مانند یکی از سازمان‌های دیگر کوردی، ارتباط داریم.

دولت ترک زمانی که فهیمد نمی‌تواند واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک را برای مقاصد خود بکار بگیرد، مستقیما به مخالفت با انها پرداخت. زمانی که در این باره تصمیم گرفت، یعنی بعد از سال ۲۰۱۴ هنگامی که از YPG و PYD حرف می‌زند، نام ما را در کنار آنها قرار می‌داد. یعنی می‌گفت که YPG-PKK دست به این اقدامات زده‌اند. و این در حالی است که پیش از این اینگونه برخورد نمی‌کردند. اما از ان دوره به بعد می‌خواهند که حزب اتحاد دمکراتیک را در ادامه حزب کارگران کوردستان نشان بدهند. اما این مسئله عاری از حقیقت است.

اوزگورپولیتیگا: اما در بعد ایدئولوژیک به همدیگر شباهت دارند...

مراد کاراییلان: رهبر عبداله اوجالان رهبری است که از یک خط مشی فکری-ایدئولوژی مدرن برخوردار است. این خط فکری نه فقط برای پ.ک.ک ایجاد نشده است، این خط فکری برای تمامی خلق کوردستان، برای تمام خاورمیانه و انسانیت ایجاد شده است. رهبر آپو رهبر حزب کارگران کوردستان است، رهبری غیر قابل مناقشه است، اما چارچوب پارادایم رهبر آپو بسیار گسترده‌تر است. در چارچوب پارادایم رهبر آپو، در هر چهار بخش کوردستان احزاب می‌توانند ایجاد شوند، در عراق هم می‌توانند چنین احزابی ایجاد شوند، در سوریه و مصر و اروپا هم می‌توانند بر این اساس احزابی تاسیس شوند. در واقع به نحوی که می‌دانیم، گروه‌هایی به این شکل وجود دارند. ما می‌دانیم که در آرژانتین هم گروه‌هایی اینچنین وجود دارند. از کم و کیف آنها اطلاعی ندارم، اما می‌دانم که در پاکستان هم چنین گروهی وجود دارند. در عراق هم حزبی که متشکل از افراد تماما عرب بود تاسیس شد، اما بدلیل مشکلاتی که دارند هم اکنون نمی‌توانند مانند یک حزب، بلکه مانند یک گروه عمل می‌کنند. این‌ها افرادی از بصره و بغداد هستند، اما مسیر و خط مشی آپویی را مبنای عمل خود قرار داده‌اند. تاسیس واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک هم در این چارچوب است. درست است که در بعد ایدئولوژیک به ما نزدیک هستند، اما در ابعاد دیگر می‌توانند متفاوت هم باشند، اما در بعد ارگانیک و سازماندهی، یکپارچگی سازمانی وجود ندارد. حمایت می‌تواند وجود داشته باشد. ما تنها از آنها حمایت می‌کنیم، در روژآوای کوردستان، هم از بسیاری از سازمان‌های مختلف حمایت می‌کنیم. در ترکیه از بسیاری از سازمان‌های مختلف چپگرا این حمایت وجود دارد. با بسیاری از سازمان‌های کورد در باشور کوردستان در ارتباط هستیم. این ارتباط و حمایت به معنای پ.ک.ک‌ای بودن آنها نیست. همانگونه که همه پ.ک.ک‌ای نیستند، حزب اتحاد دمکراتیک هم به عنوان بخشی از پ.ک.ک محسوب نمی‌شود. اما دولت ترک برای آنکه دستاوردهای خلقمان را در روژآوا، در شمال-شرق سوریه از میان بردارد، برای آنکه واحدهای مدافع خلق و حزب اتحاد دمکراتیک را در لیست ترور قرار بدهد از این گفته‌ها استفاده می‌کند.

اوزگورپولیتیکا: یعنی باید بگوییم که هیچگونه ارتباطی با آنها ندارید؟

مراد کاراییلان: ما نمی‌گوییم که هیچگونه ارتباطی با آنها نداریم. ما همه چیز را آشکار اعلام می‌کنیم. یعنی همه چیز شفاف است. ارتباط داریم، اما این ارتباط سازمانی نیست. آنها جدا هستند، ما جدا هستیم. از مدیریت جداگانه‌ای برخودار هستند. مدیریت ما جداگانه است. اگر دچار مشکلی شوند ما از آنها حمایت می‌کنیم. اما این یکپارچگی سازمانی نیست. ارتباط میان انقلابیون است. از نظر ما انقلابیون-دمکرات‌های کوردستان، ترکیه و خاورمیانه باید متحد شوند. خلق عرب و خلق کورد باید اتحاد خود را ایجاد کنند.

همچنین خلق‌های آسوری-سریانی هم از جمله خلق‌هایی هستند که حقوق آنها شدیدا نقض می‌شود. این خلق‌ها باید همگی اتحاد خود را ایجاد کنند. در شمال-شرق سوریه ترکمن‌ها، چچن‌ها، ارمنی‌ها هم وجود دارند. پارادایم رهبر ما، رهبر آپو همه جوامع را در آغوش می‌کشد.

ملت دمکراتیک به این معناست که حیات برابر و آزاد و ملت‌ها زیر یک چتر می‌تواند وجود داشته باشد. بر این اساس واقعیت ایدئولوژیک-تئوریک، اشتباه است که گفته شود که سازمان‌هایی که زیر چتری گردهم جمع می‌شوند، همه پ.ک.ک هستند. این یعنی وارونه نشان دادن واقعیت. همزمان به معنای کوچک کردن نیروی ایدئولوژیک رهبر آپو است، همانگونه که مثلا بگویی رهبر آپو فقط رهبر پ.ک.ک است، و پ.ک.ک این سازمان‌ها را به صورت وابسته به خود ایجاد می‌کند. این درست نیست. راه و روش ارتباطات به همان شیوه‌ای است که یادآوری کردیم.

فردا

دخالت نظامی نیروهای مدافع خلق در کوبانی.



ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

‍ گسترش فاشیسم و نفرت در مدارس ایران.

طی سالیان تحصیل آنچه بسیار نمود داشت در مدارس گسترش سازمان یافته ی فاشیسم بود که البته در کودکی و نوجوانی چیزی درباره فاشیسم و اهدافش نمی‌دانستم اما امروز که سالها از آن دوران می‌گذرد و با تحقیق و مطالعه به سوسیالیسم و آپوئیسم رسیدم افسوس میخورم برای یک چنین جامعه ای و چنین معلم هایی. از خود میپرسم مگر معلم ها وظیفه ی تربیت کودکان و نوجوانان را بر عهده ندارند؟ مگر معلم نباید روشن فکر باشد؟ پس چرا بسیاری از معلمان در مدارس ایران اینچنین فاشیست هستند و علاقه مند به فاشیست ها؟ چرا با ولع وصف ناپذیر فاشیست ها را تطهیر کرده و آنان را به عنوان بزرگان تاریخ به کودکان و نوجوانان معرفی می‌کنند؟

به یاد دارم در دوران تحصیل بسیاری از معلم ها درباره رضا شاه، هیتلر،موسولینی و مصطفی کمال صحبت می‌کردند و از اینها به عنوان مردان بزرگ سرزمین ها و ملت هایشان یاد می‌کردند.
حتی توجیه هولوکاست و توجیه کشتار یهودیان را از زبان همان معلم ها به یاد دارم که با نفرت از یهودیان صحبت می‌کردند و به ما میگفتند اگر هیتلر یهودیان جهان را نابود می‌کرد خدمت به بشریت بود. عرب ستیزی را هم خوب به یاد دارم بیشتر معلمانی که من در دوران تحصیل دیدم به صورت کاملا مشخص عرب ستیز بودند و همواره به ما می‌گفتند عربها انسان‌هایی بزدل و بی تمدن و شهوت پرست و شکم پرست هستند و عامل فلاکت و نابودی تمدن ایران عربها میباشند.

به یاد دارم یک همکلاسیِ بهایی داشتیم که تنها بهاییِ کلاس ما بود و جز بچه هایی که در خانواده های مذهبی بزرگ شده بودند دیگران با او دوست بودند از جمله خودم، در یکی از روزها معلم عربیِ کلاسمان دوست بهاییِ ما را به جلوی کلاس فراخواند و گفت رو به روی بچه ها بایستد و ابتدا از او سوال کرد بهایی هستی؟ او هم جواب داد بله و پس از آن معلم عربی خطاب به بقیه کلاس گفت که بهاییان نجس هستند و نباید چیزی از دستشان بگیرید و دوستی با بهایی و همکلام بودن با بهایی گناه است و باعث باطل شدن نماز و روزه مسلمان می‌شود. البته خیلی جالب بود که غیر از چند به اصطلاح بچه مذهبی و حزب اللهی بقیه ما در برابر معلم عربی اعتراض کردیم و انزجار خودمان را در همان سن و سال کم نصبت به این رفتار ستیزه جویانه اعلام کردیم.
البته که معلمانِ بسیار زیادی هستند که شریف می‌باشند و راه مبارزه و آزادیخواهی را به دانش آموزان نشان می‌دهند،مانند رفقای جاوید نام صمد بهرنگی و فرزاد کمانگر اما فاشیسم و آموزش دادن نفرت نژادی و مذهبی در مدارس ایران نه تنها به صورت شدیدی وجود دارد بلکه توسط معلمان خواسته یا ناخواسته در حال آموزش دادن است.

نمیدانم عاقبت مردمان ایران و خاورمیانه چگونه خواهد بود، آیا آزادیخواهانِ سوسیالیست پیروز خواهند شد؟ یا تباهی و فلاکت و جنگ و نفرت بیش از پیش گسترش خواهد یافت؟ اما خوب میدانم که اگر معلم های هر جامعه بیدار شوند و بجای آموزش دادن فاشیسم و نفرت قومی و مذهبی به کودکان و نوجوانان، بجای تعریف کردن و تطهیر کسانی چون هیتلر و موسولینی و مصطفی کمال و رضا شاه و توجیه جنایت هایشان، آزادیخواهی، برابری، رفاقت، شجاعت و سوسیالیسم را آموزش بدهند قطعا روزی جامعه توسط نسل جوانِ آگاه و انقلابی و مبارز تغییر خواهد کرد و آزادی از راه خواهد رسید و آن زمان خود معلمان هم آزاد و برابر و سربلند خواهند زیست.

هرچه کنی به خود کنی
گر همه نیک و بد کنی

✍ عگید خراسان


🆔 @GozarDemocratic‌

🔺دامی بە نام بسیج


🔺خوانندگان گرامی فایل تحقیقاتی کمیتە تحقیقاتی کژار به دو زبان کوردی (لهجه سورانی) و فارسی، درخصوص بسیج و شناخت شاخە های آن منتشر گردید.

کمیتە تحقیقاتی کژار در این فایل تحقیقاتی خود تلاش نمود کە هدف راستین سازمان دهی کردن زنان در بسیج را آشکارا نماید.

این کمیتە در این فایل خود در خصوص نهادینە سازی زنان در بسیج می گوید؛ رژیم اشغالگر ایران با نیرو و توان زنان به خوبی آشنا بوده و خمینی در انقلاب خلق‌های ایران در سال 1357 به صورت بسیار شفاف و روشنتر با این واقعیت روبرو شد. رژیم بسیار آگاهانه از به کار بستن هر راهکاری از جمله سرکوب و انتگره‌ی زنان درون سازوکار نظام استفاده نمود تا نیروی خروشان و متحول‌ساز زنان را از حالت تهدید علیه حاکمیت‌اش خارج نماید. رژیم بدنبال این بود تا بر طبق همین راهکارها، تمامی جامعه را نیز شکل ببخشد. تا به امروز نیز این حربه‌های نظام همچنان جهت مهار کردن و به کار بستن نیروی زنان، بر سر کار می‌باشد.

در ادامە این فایل تحقیقاتی خواهیم خواند کە رژیم مردسالار ایران برای رسیدن بە اهداف خود چگونە از زنان بسیجی همچون ابزار فشار و خشونت بر علیه زنان و جوانان به عنوان مدل زن مطلوب به جامعه‌ ارائە می نماید. در واقع رژیم...


بیشتر بخوانید...


🌍 https://kjar.online/fa/2022/01/24/دامی-بە-نام-بسیج/




وبسایت| اینستاگرام| فیسبوک| تویتر| یوتیوب| تلگرام




#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

✅فایل تحقیقاتی کژار در مورد بسیج

فارسی



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014