هێزەکانی سوریای دیموکرات ڕایگەیاند تەواوی تیرۆریستانی داعش خۆیان ڕادەست کردووەو هەردوو ناوچەی غوێران و ئەلزهور و بەندیخانەی سەناعە بەتەواوی کۆنتڕۆڵ کراونەتەوە.

ئەم سەرکەوتنە هاوکاتە لەگەڵ حەوتەمین ساڵڕۆژی سەرکەوتن و ئازاد کردنی قەڵای بەرخۆدانی کۆبانێ

🆔 @GozarDemocratic‌

تو روزگار من که نفس زندانیه
لعنت به من اگه نجنگم یه ثانیه ...

Facebook: @Jinha Persian
Twitter: : @nujinhapersian
Telegram: @nujinhapersia21
Instagram: @nujinhapersian2018

لە ئۆپەراسیۆنی ناو زیندانی سەناعەی حەسەکە هەزران چەتەی تیرۆریست کۆمەڵ کۆمەڵ ناچاری خۆ تەسلیم کردن بوون

🆔 @GozarDemocratic

جمهوری کوردستان یک قیام‌ ضد استعمار بود، اما فاقد استراتژی!


✍ کاویان کامدین


🆔 @GozarDemocratic‌

جمهوری کوردستان یک قیام‌ ضد استعمار بود، اما فاقد استراتژی!


✍ کاویان کامدین


جمهوری کوردستان نقطه عطفی در تاریخ سیاسی معاصر کوردستان بود که هنوز هم سرشار از تجارب و آزمون‌هایی می باشد که برازنده آموختن هستند. بدون شک در مورد جمهوری کوردستان هم از منابع داخلی و هم منابع خارجی کتاب‌ها و تحلیل‌های بسیاری به نشر رسیده‌اند و لزومی ندارد به تکرار آنان بپردازیم. اما در حین گرامیداشت یاد و خاطره شهدای جمهوری و جهت ادای احترام به تمام آنانی که با ایمان راسخ به آزادی و استقلال سرزمینشان به پای چوبه دار رفتند؛ در وهله نخست نیز شهید قاضی محمد رهبر و بنیانگذار جمهوری کوردستان، باید جهت به احقاق رساندن اهداف این شهدای گران قیمت به اساسی‌ترین نکات ضعف جمهوری کوردستان بپردازیم و نتایج مطلوبی از شکست و ناکامی‌های تاریخ سیاسی معاصر کوردستان استخراج نمایم تا مبادا اشتباهات و ناکامی‌های سیاسی گذشته تکرار شوند. چه بسا هنوز هم احزاب و رهبران سیاسی کورد پس از گذشت بیش از ۷۰ سال هنوز هم دست بردار این سنت کلاسیک سیاسی نشده و متاسفانه «فقدان استراتژی» و یا اتکا به نیروهای ابر قدرت به «نوعی استراتژی» مبدل گردیده است. تعهد و ادای احترام به جمهوری کوردستان تکرار اشتباهات آن نیست، بلکه گذار از آن و به احقاق رساندن اهداف و آرمان‌های آن می‌باشد. این درست‌ترین شیوه ادای احترام به تمام شهدای گران قدر کوردستان و در عین حال پاسخ به استعمار و استعمارگری در کوردستان خواهد بود.

جمهوری کوردستان در سه شنبه، ۲ بهمن ۱۳۲۴ – برابر با ۲۲ ژانویه ۱۹۴۶- به رهبری قاضی محمد رهبر کورد تاسیس شد و کمتر از یک سال یعنی تا ۲۴ آذر ۱۳۲۵ توانست بر مناطقی از کوردستان حکمرانی کند. وسعت جغرافیایی این جمهوری تنها به چند شهر نزدیک مهاباد، منجمله شهرهای بوکان، پیرانشهر، اشنویه، سردشت، سقز منتهی می‌شد. اما در واقع دارای کیفیتی ملی در سطوح تمام کوردستان بود و با مشارکت تمام سران سیاسی وقت کوردستان اعلام گردید..

به موجب اشغال ایران توسط متفقین در اواخر آگوست ۱۹۴۱، اتحاد جماهیر شوروی بخش‌های از شمال ایران را اشغال کرد. از طرف جنوب نیز بریتانیا بخش‌های از خاک ایران را اشغال نمود. چون طی جنگ جهانی دوم، جهان با فاشیسم هیتلری در نبردی سنگین به سر می‌برد و رضاشاه بر خلاف سیاست جهانی به فاشیسم گرایش پیدا کرده بود، بریتانیا و نیروهای متفقین که روسیه سوسیالیستی نیز بخشی از آنان بود و سخت با نیروهای آلمانی در جنگ بودند، جز ایران از هیچ کجا نمی‌توانستند مهمات و کمک‌های جنگی به روسیه برسانند و رضاشاه هر گونه همکاری با نیروهای متفقین را رد می‌کرد. در این صورت متفقین چاره‌ای جز اشغال ایران نداشتند. پس از اشغال ایران رضاشاه از تخت برکنار و پسرش محمد رضاشاه به عنوان جانشین او انتصاب گردید.

در این شرایط بحرانی و تنش‌زا رهبران کورد متوجه خلاء سیاسی-نظامی موجود در منطقه شده بودند و جهت استفاده مفید از این شرایط با نیروهای درگیر با ایران به داد و ستد تاسیس یک جمهوری در شرق کوردستان پرداختند. قاضی محمد و برخی دیگر از چهره‌های مهم کورد در نوامبر ۱۳۲۰ به باکو دعوت شده بودند و در این دیدارها توانستند حمایت جماهیر شوروی را جلب نمایند. جمعیت احیای کورد که از سال ۱۳۲۱ تاسیس و در منطقه فعالیت داشت، پس از این تحولات متحول به «حزب دمکرات کوردستان» گردید.

در سپتامبر ۱۹۴۵ قاضی محمد و عده‌ای دیگر از شخصیت‌های مهم به تبریز، برای ملاقات کنسولگری شوروی دعوت شدند، سپس به باکو رفتند و با میرجعفر باقرف، نخست‌وزیر جمهوری آذربایجان دیدار کردند. در بازگشت از این سفر انحلال جمعیت احیای کورد انجام گرفت و بیانیه‌ای با امضای قاضی محمد و ۱۰۵ تن از رهبران کورد انتشار یافت. در این بیانیه تأسیس حزب دموکرات کوردستان اعلام و هدف‌های حزب برشمرده شد. بدین طریق در روز دوم آبان ماه سال ۱۳۲۴ برابر با ۱۹۴۵ میلادی، کنگره اول حزب دموکرات کوردستان برگزار شد.

تنها ۱۵۹ روز بعد از تأسیس یعنی روز دوم بهمن ماه ۱۳۲۴ (برابر با ۲۲ ژانویه ۱۹۴۶)، این حزب با استفاده از شرایط مناسب آن زمان -اشغال ایران توسط متفقین- و با حمایت دولت سوسیالیستی شوروی جمهوری خودمختار کوردستان را تشکیل داد.

در ۲۲ ژانویه ۱۹۴۶، مجلسِ حکومت مستقل کوردستان برگزار شد و قاضی محمد به عنوان رئیس‌جمهور منتخب گردید و وزیر جنگ محمدحسین خان صدر قاضی پسر عموی قاضی محمد، وزیر کشور نیز ابوالقاسم سیف قاضی برادر کوچک‌تر قاضی محمد بودند که هر کدام دارای تحصیلات عالی در روسیه و مسلط بر زبان‌های ترکی و روسی و فارسی بودند. حاجی باباشیخ به عنوان نخست‌وزیر جمهوری کوردستان منتخب گردید. سپس مصطفی بارزانی نیز که در جنگ با دولت عراق شکست خورده و فرار کرده بود به عنوان ژنرال ارتش با پیش‌مرگ‌های خود به جمهوری پیوست.

از سویی قاضی محمد سعی می‌کرد با سران ایل‌ها و کوردهای دارای قدرت در سایر شهرها نیز در ارتباط باشد و آن‌ها را در این جمهوری سهیم کند.

پس از فشارهای بین‌المللی و قرارداد قوام-سادچیکف بین دولت وقت ایران با اتحاد جماهیر شوروی، دولت شوروی اعلام کرد که نیروهایش را از مناطق اشغال شده خارج می‌کند. این کار باعث می‌شد که حکومت خودمختار آذربایجان و جمهوری کوردستان بدون پشتیبان شوند. نهایتاً ارتش در ۲۴ آذر ۱۳۲۵ وارد شهر مهاباد شد و رئیس‌جمهور وقت یعنی قاضی محمد را به همراه بسیاری دیگر -همچون حامد مازوجی- در میدان مرکزی شهر مهاباد به دار آویخت. اعدام‌های دیگری در سقز و سایر شهرها نیز صورت گرفت. سایر اعضای حزب نیز یا زندانی شدند یا موفق شدند به خارج و به ویژه به مناطق کوردنشین شمال عراق پناه بیاورند.

در اردیبهشت ۱۳۲۵، اتحاد جماهیر شوروی زیر فشار دول غربی، نیروهای نظامی اش را از ایران خارج نمود. برخی معتقدند که مهمترین علت سقوط دولتهای کوردستان و آذربایجان، عقب‌نشینی قوای شوروی از ایران و همزمان اعزام نیروهای ارتش ایران به مهاباد بوده‌است. در آذرماه ۱۳۲۵ ارتش به فرقه دموکرات آذربایجان حمله کرد و جمهوری آزربایجان نیز سقوط کرد. با شکست نیروهای دموکرات آذربایجان در گردنه قافلانکوه در شب ۱۹ آذر، جمهوری کوردستان نیز سقوط کرد و دو روز بعد برادر قاضی محمد، صدر قاضی به قصد ملاقات با سرلشکر همایونی به میاندوآب رفت. این دیدار به قصد زمینه‌سازی در جهت استقرار مسالمت آمیز نیروهای ارتش ایران در منطقه مهاباد بود. در فرجام این دیدار، قرار شد نیروهای جمهوری کوردستان از مهاباد خارج شوند و قوای دولتی در آن محدوده مستقر شوند. بارزانی‌ها به روسیه گریختند و نیروهای ارتش به سمت مهاباد به حرکت درآمدند. تا چند روز روابط دوستانه ای میان فرماندهان ارتش و سران جمهوری کوردستان برقرار بود، اما به یکباره همه چیز تغییر کرد و در ۲۶ و ۲۷ آذر، ارتش شروع به دستگیری سران جمهوری کرُردستان کرد. قاضی محمد و پسرعمویش سیف قاضی نیز دستگیر و روانه زندان شدند. نهایتا هم‌زمان با قاضی محمد، صدر قاضی پسرعموی قاضی محمد و نیز ابوالقاسم سیف قاضی برادر کوچک‌تر قاضی محمد در شهر مهاباد به دار آویخته شدند.

در این نوشتار به تمام علل سقوط زود هنگام جمهوری کوردستان نخواهیم پرداخت، فقط بر جنبه «فقدان استراتژی» و «فقدان رهبری استراتژیک» خواهیم پرداخت. این کار درستی است که باید در علوم سیاسی از خلاء و شکاف‌های سیاسی-نظامی استفاده کرد، هر قدرتی سیاسی اگر نتواند از شکاف و خلاءهای سیاسی-نظامی استفاده نماید، صرفا با مقاومتی تک جانبه چندان نخواهد توانست به موجودیت سیاسی خود ادامه بخشد و در نتیجه با ناکامی موجه خواهد شد. اما در جمهوری کوردستان ارزشی استراتژیک قائل شدن برای «روابط با روسیه» یک اشتباه استراتژیک بود! روابط با روسیه فقط می‌توانست «ارزشی تاکتیکی» و موقتی داشته باشد. این ناشی از رهبری قیام و فقدان رهبری استراتژیک بود که در «بلند مدت» توان پیشبینی تحولات را نداشت؛ جمهوری کوردستان فقط و فقط امید به حمایت خارجی داشت و این بزرگرترین و شایع‌ترین اشتباهی است که قیام‌ها، احزاب و رهبران سیاسی کُرد به آن مرتکب شده‌اند. حتی پس از این‌همه سال وپس از گذشت بیش از ۷۰ سال هنوز هم «حکومت اقلیم کوردستان» و سران بارزانی به صورتی نا برازنده، نا شایسته و ذلت‌بار به این «روابط وابستگی» ادامه می‌دهند؛ آن هم در حد تسلیم شدن به دشمنان! البته مقایسه کردن جمهوری کوردستان با حکومت اقلیم کوردستان از هر نظر کار درستی نبوده و نیست، فقط جهت جلب توجه بیان میداریم.

شاید گفته شود:«اگر به یک نیروی خارجی اتکا نمی‌کرد، پس باید به چه نیروی اتکا می‌کرد؟» این پرسش درستی است و باید مطابق شرایط ژئواستراتژیک و ژئوپولتیک کوردستان این پرسش مورد پژوهش قرار گیرد.

اگر توجه داشته باشیم روژآوای کوردستان از سال ۲۰۱۱ تا کنون شرایطی غیرقابل مقایسه‌ای با جمهوری کوردستان دارد. در صورتی که فقط نیروهای تضعیف شده‌ی ارتش به مهاباد یورش اشغالگرانه انجام دادند، در روژآوا دولت نژادپرست و فاشیست ترک همراه با حمایت ناتو بالغ بر ۱۲ سال است که به روژآوا در حال یورش و بر انگیختن جنگی همه جانبه است. حتی طایفه بارزانی و ENKS با تمام توان از اشغال و تهاجمات دولت نژادپرست ترکیه حمایت می‌کنند و حتی در جنگ عفرین علیه ملت خود از دست زدن به اسلحه علیه سرزمین و ملت خود، بیمی به دل راه ندادند! پس چرا هنوز هم دولت نژادپرست و فاشیست ترکیه نمی‌تواند علیه ملتی که جز ایمان و اتحاد چیزی در مقابل ارتش مجهز آنان در درست ندارد ،مانند جمهوری مهاباد موفق گردد؟

در اینجا باید به پوشش رهبری استراتژیک و تعهد استراتژیک انقلاب اشاره نمود که حتی مجهزترین دشمنان را نیز به زانو در خواهد آورد. به جای اتکا بر ابر قدرت‌ها باید به «مردم و ملت» اتکا نمود. چون روژآوا بجای اتکا بر نیروهای هژمونی‌خواه به استراتژیک «خود اتکایی و خود کفایی» متکی شد توانسته تا کنون علیه هیولا و نیروی وحشی مانند داعش که تحت حمایه دولت فاشیست ترکیه بود، مقاومت کند.

بدون در نظر گرفتن «سازماندهی» اصطلاح «مردم و ملت» در یک مفهوم کلی خنثی و فاقد یک مفهوم سیاسی می‌باشند. یعنی ملت و مردمی «فاقد سازماندهی» و از هم پراکنده و نا متحد، در حوزه سیاست و نظامی نمی‌توانند تاثیر گذار باشند. آنچه در جمهوری کوردستان باید صورت می‌گرفت، سازماندهی خلق، تشکیل «نیروهای دفاع ذاتی» و انسجام مردمی در تمام حوزه‌های زندگی یک ملت بود. در این صورت عقب نشینی و بیرون رفتن روسیه از کوردستان یک عامل تعیین کننده نبود.

اگر توجه شود پس از ۳۰ سال حکمرانی هنوز هم حکومت اقلیم کوردستان خودکفا و خود اتکا نیست و بدون حمایت آمریکا، اسرائیل و بریتانیا حتی ۶ ماه نمی‌تواند به حیات سیاسی خود ادامه بخشد، این نیاز قدرت‌های جهانی است که حکومت اقلیم کوردستان را همچنان پابرجا باقی می‌گذارند و یک سرمایه‌گذاری بلند مدت است جهت استفاده از آن علیه دولت‌های منطقه! چون هیچ قدرت کاپیتالیستی بیخود و بی‌جهت سرمایه‌گذاری سیاسی در حد تریلیون‌ها دلار نمی‌کند. با این حال مشخص هم نیست که چه ارزشی برای ملت کُرد قائل هستند و تنها میدانیم که این نیروها به نیروی انسانی و سرباز در جنگ نیاز دارند و بس!

از این منظر نظریه «استراتژی جنگ انقلابی خلق» از رویکردی استراتژیک نسبت به مردم و ملت برخوردار می‌باشد و تمام خلق‌های که به آزادی و استقلال نیازمند هستند با این رویکرد و بدون اینکه محتاج به هیچ قدرتی شده باشند و به کسی امتیاز بدهند می‌توانند به اهداف و آرمان‌هایشان دست پیدا کنند.

در جمهوری کوردستان مردم در زمان تاسیس جمهوری «مشارکت» کردند، اما آمادگی مقابله با «دشمن» را نداشتند، چون سازماندهی شده نبودند و کسی تصور نمی‌کرد که خود ملت بزرگترین قدرت و نیرو است! هیچ انقلابی بدون سازماندهی خلق امکان پیروزی به دست نخواهد آورد، زیرا «انقلاب‌ها اثر خلق‌ها» هستند. انقلاب خود یک طغیان از امواج اجتماعی علیه استبداد و استعمار می‌باشد که در رهبران و نیروهای «پیشاهنگ» تجلی پیدا می‌کند و اساسی‌ترین وظیفه پیشاهنگ «مردمی کردن انقلاب» است. انقلاب را مردم به پا نمی‌کنند، این انقلابیون هستند که یک انقلاب را طراحی، برنامه‌ریزی و رهبری می‌کنند، اما پس از این مرحله این مردم است که وارد میدان می‌شود و انقلاب را جهت‌دهی و هدایت می‌نماید.

انقلاب در یک معنی سازماندهی است و سازماندهی یعنی اتحاد و عدم نفوذ دشمن حتی به درون یک فرد از یک ملت می‌باشد! سازماندهی عاملی است که نه تنها به صورتی ذهنی بلکه در عمل هم ملت را متحد و برای دشمنان غیر قابل نفوذ می‌سازد. قدرت یک ملت در اتحاد سازماندهی محلی، شهری، روستای و در تمام سطوح ملی و فرا ملی است. جز این ملل فرودست هیچ قدرتی ندارند که بخواهند از آن علیه دشمنانشان از آن استفاده نمایند و در صورتیکه به این قدرت دست پیدا نمایند، دول و ابر قدرت‌ها چون به قدرت مبدل گشته‌اند برای آنان احترام قائل خواهند شد و مورد تحسین و تمجید انسانیت قرار می‌گیردند.

اگر ارزش سیاسی و نظامی را که جهموری کوردستان برای روابطش با روسیه قائل بود برای ملت و مردم خود قائل بود، بدون شک حال وضعیت بسیار متفاوت می‌بود.

صدق این نظریه را به صورتی «برعکس» در رویکرد دشمن و نیروهای استعمارگر با نیروها و احزاب کوردستان می‌توان هرچه بهتر درک نمود. توجه داشته باشید که دولت فاشیست و نژادپرست ترک هرگز نمی‌گوید «من دشمن ملت کورد» هستم و مدام پیشاهنگان و رهبران انقلاب را مورد هدف قرار می‌دهد. از دیگر سو نیز مدام در تلاش ایجاد تفرقه و فتنه در میان ملت کورد، احزاب و رهبران سیاسی کوردستان است. این استراتژی دشمن علیه انقلاب کوردستان است؛ چون نیک میداند که اتحاد سیاسی یک ملت یعنی شکست استعمار و پایان نظام اشغالگری او!

همراه شدن، هماهنگ شدن و همدست شدن با دشمن علیه یک حزب، جنبش و نیروی سیاسی که در حال انجام مبارزه و جنگی سرنوشت ساز با دشمن است به مفهوم خیانت به ملت، سرزمین و انسانیت می‌باشد و این از بزرگترین جرائم سیاسی و اخلاقی تاریخ بشریت بشمار می‌آید. در جمهوری کوردستان مانند حال کم نبودند آنانی که شهید قاضی محمد و یارانش را تنها گذاشتند و به روسیه گریختند. فقط با این تفاوت که بارزانی‌های در آن زمان مانند بارزانی‌های امروز لوله اسلحه‌هایشان را به سینه مردم و ملت خود نگرفتند! فقط به «فرار» اکتفا نمودند!

دیر یا زود ملت کورد باید ایمان بیاورند که جز «استراتژی خودکفایی و خود اتکایی» هیچ چاره ای ندارد. در اینجا خودکفا بودن چیزی از ارزش استراتژیک اتفاق میان خلق‌کم نمی‌کند. مهم نیست که دیگر احزاب و رهبران سیاسی ایمانی به این داشته باشند یا نه. مهم این است که مردم به خود و هموطنانشان ایمان داشته باشند. در شرق کوردستان به عنوان فرهنگ و ذهنیت محافل سیاسی بسیاری در انتظار «ناجی» هستند که آمریکا و غرب باشد!‌ در انتظار هستند «سوپر من» از راه برسد و آنان را نجات دهد!

حال ما به عنوان جوانان کوردستان جهت اینکه یک بار دیگر اجازه تکرار به تاریخ منفور سیاسی ندهیم، «محکوم به ناجی شدن» هستیم، در استراتژی انقلاب دموکراتیک کوردستان رهبر آپو «جوانان و زنان را ناجی » تعریف نمودند. سرکوب‌شده ترین، منفور شده‌ترین، نابود شده‌ترین و محروم مانده‌ترین اقشار از آزادی و عدالت، زنان و جوانان هستند، شاید ظاهرا این متناقض به نظر برسد اما «علت بزرگی » برای متفق شدن انقلاب از نظری اخلاقٍ آزادی با این اقشار است. سازماندهی یک زن و یا جوان – که معمولا در ایران کارتون خواب و آلوده به مواد مخدر شده‌اند- از حیث اخلاق آزادی و دموکراتیک با ارزش‌تر از برقراری ارتباط با یک دولت است. زیرا در جهان زنان و جوانان، زیبایی، نیکی و امید به زندگی نهان است. حال اینکه فرهنگ دولت-ملت و مدرنیته کاپیتالیستی جامعه را بیمار و از جوانان آن کارتون خواب، فراری و معتاد می‌سازد؛ در صورتیکه مدرنیته دموکراتیک از همین جوانان با احقاق «انقلاب وجدان و اخلاق» جوانان ناجی و والاترین انسان به انسانیت تقدیم می‌نماید. زیرا در مناسبات قدرت دروغ، فریب و حیله گری وجود دارد و فرهنگ دولتی و قدرت کیفیت برساخت «انسان والا» را ندارد. این فقط پیشه و کار مختص به مدرنیته دموکراتیک و کادرهای خلاق آن است که ارزشی برای مناسبات قدرت‌محور حتی در روابط خانواده و زن-مرد تا حوزه سیاسی و اقتصادی قائل نیستند! ملل و دیگر خلق‌ها دوست‌ و حامی چنین انقلاب بوده و خواهند بود، هیچ ملتی در ایران -جز دولت- مخالف آزادی و دمکراسی در کوردستان نیست. چون آزادی و دموکراسی در کوردستان جز خوبی، نیکی و زیبایی آسیبی به «مصالح» کسی وارد نمی‌کند. بیش از ملت کُرد ملل ایران به آن نیاز دارند. ملت کُرد پاسخ ژینوساید، استعمار و استبداد را با ارمغان آزادی و دموکراسی خواهد داد. بدون شک با دول منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای نیز در ارتباط خواهیم بود، اما برای این «ارتباط» فقط باید ارزشی تاکتیکی قائل شد و نه بیشتر! چون این از ریشه‌ای ترین التزامات انقلاب آزادی و دموکراسی کوردستان است. ملل ایران و کوردستان نباید به چشم «ناجی» به آمریکا و نیروهای غربی بنگرند، ملت کُرد بزرگترین دوست و یار ملل ایران بوده وهست و ملل ایران نیز باید همچنان با کهن‌ترین متفق و دوستانشان در کوردستان متعهد بمانند. هرچند دولت رسمی اشغالگر منکر تاریخ سیاسی مشترک ملت کورد و ملت فارس است، اما در اعماق قلب و مغز هر ایرانی با شرافت و با همتی که کمی اخلاق و وجدان وجود داشته باشد، جایگاه و پایگاه ملت کورد در این تاریخ مشترک وجود دارد. و هرچند دولت همیشه در صدد بوده بر مطالبات آزادی و عدالت ملت ما مهر «تجزیه‌طلبی» بزند و دیگر ملت‌ها را از ملت ما بترساند، اما ملل ایران نیک میدانند که ملت ما جز حیاتی با شرافت و قابل زیست که بتوانند با فرهنگ، تاریخ و زبان خود در آن زندگی کنند، چشم به هیچ چیزی نداشته و ندارند. زیرا امروزه نیز ناجی ایران خود «ما» هستیم و جز خود ما، کسی «دوست» ما نیست. در سالگرد جمهوری کوردستان این با معنی‌ترین و با ارزش‌ترین رویکرد سیاسی و اخلاقی در مقابل شهدای گران قدر تاریخ ملت ما است و جز این پُشت بستن به بیگانگان، سرابی بیش نیست!

منبع: مجلە ژیلمو شمارە 19


pjak.eu




🆔 @GozarDemocratic‌

🔻زینب جلالیان؛ زنی کە رنگ لالە و عطر یاس میگوید

▪️زینب جلالیان تنها زندانی سیاسی زن، کە در جمهوری اسلامی بە حبس ابد محکوم شدە است، در نامەایی کە سال‌ها پیش از این از زندان بە بیرون راه یافتە بود، از زنان خواستە بود کە از خودگذشتگی، خودکشی و خودسوزی را بە تلاش در راهی بدل کنند کە سرانجام آن بە آزادی برسد.



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

✅ئەوانەی راستی دەگوازنەوە


ڕۆژنامەوانانی ئازاد✌️✌️



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

ئه‌وانه‌ی راستی ده‌گوازنه‌وه‌

دوو گه‌ریلای راگه‌یاندنی ئازاد له‌ چیا، به‌ ناو به‌فرێكی زۆردا و به‌ رێگایه‌كی درێژدا ده‌چنه‌ سه‌ر ئه‌ركه‌كه‌یان. مه‌دیا هاوار یه‌ك له‌و گه‌ریلایانه‌ هه‌ست و تێڕوانینی خۆی و هۆكاری ئه‌و هه‌وڵ و ماندووبوونه‌یان ده‌گێڕێته‌وه‌.

جێژوان كه‌ژوان
قه‌ندیل - پێنجشه‌ممه‌

گه‌ریلا مه‌دیا هاوار به‌ هه‌ناسه‌بڕكێیه‌كی پڕ له‌ ماندوبوون و شه‌كه‌تبوون به‌ده‌م رێكردنه‌وه‌ ده‌ڵێت، " بۆ ئه‌وه‌ی به‌رنامه‌یه‌كی گه‌ریلا تۆمار بكه‌ین و په‌یامه‌كه‌یان بگه‌یه‌نینه‌ گه‌ل ئێمه‌ ئێستا به‌ رێگایه‌كی دوور و درێژه‌وه‌ین. رێگامان دووره‌. له‌ قه‌راغ رێگا درێژه‌كه‌شه‌وه‌ زیاتر له‌ نیو مه‌تر به‌فر باریوه‌ و هێشتاش ده‌بارێت. تازیاتر به‌ره‌و به‌رزایی چیاكه‌ ده‌چین به‌فریش زیاتر ده‌بێت".

كاتێك گه‌ریلا مه‌دیا هاوار قسه‌ ده‌كات، گه‌ریلا و كامێرامان نه‌واڵ ژیان كه‌ ئه‌ویش بۆخۆی به‌شداره‌ له‌و رێپێوانه‌دا، لێی ده‌پرسێت، "ئایا تۆ له‌ به‌ر ئه‌م به‌فره‌دا ئه‌م دژواری و ماندوبوونه‌ بۆ ئه‌وه‌ی ده‌كێشیت كه‌ به‌رنامه‌یه‌ك تۆمار بكه‌یت؟" گه‌ریلا مه‌دیاش به‌م جۆره‌ وه‌ڵامی ده‌داته‌وه‌: "ره‌نگه‌ زۆر هیلاك ببین و رێگایه‌كی درێژ بپێوین. وێڕای ئه‌وه‌ی كه‌ دره‌نگ دادێت و ئه‌گه‌ری هه‌یه‌ زۆر شتی جیاواز له‌و به‌فره‌دا رووبده‌ن، به‌ڵام كاتێك مرۆڤ پێویستی گه‌لێك به‌ په‌یامێكی گه‌ریلا ببینێت، هیچ جیاوازیه‌كی نییه‌ ئه‌و په‌یامه‌ له‌ رێگه‌ی نوسراو، ده‌نگێك یان به‌رنامه‌یه‌كه‌وه‌ بێت. كه‌ ئه‌و په‌یامه‌ بۆ گه‌لێك ده‌بێته‌ وه‌ڵام و ده‌بێته‌ هۆكاری راپه‌ڕین، تێكۆشان و به‌رخودان. مرۆڤ بۆ گه‌لێك ببێته‌ وه‌ڵام، له‌به‌ر ئه‌وه‌ش مرۆڤ هه‌موو ماندویه‌تی خۆی به‌و جۆره‌ تێگه‌یشتنه‌ له‌ بیر ده‌كات و ئه‌مه‌ش به‌و واتایه‌یه‌ كه‌ هه‌موو دژواری و ماندوبوونێك به‌ رێگه‌ی بیركردنه‌وه‌ و تێگه‌یشتندا تێده‌په‌ڕێت".

مه‌دیا له‌ درێژه‌ی قسه‌كانیدا سه‌رنج ده‌خاته‌ سه‌ر ئه‌و كه‌سانه‌ی له‌ ماڵه‌كانیان دانیشتوون و ده‌ڵێت: " ره‌نگه‌ زۆر كه‌س له‌ دیمه‌نه‌كانی ئێمه‌ بڕوانن و پێبكه‌نن، به‌ڵام ئازادی هێنده‌ شتێكی ئاسان نییه‌، ئێمه‌ بۆ ئازادی تێده‌كۆشین. ئێمه‌ ره‌نج ده‌ده‌ین و ماندووده‌بین، ئه‌وه‌ هه‌مووی له‌ پێناو ئازادیدایه‌. چۆن مرۆڤ ده‌توانێت له‌ ماڵه‌كه‌یدا ئاسوده‌ و بێخه‌م پاڵبداته‌وه‌. ئه‌گه‌ر رۆژانه‌ له‌ ته‌نیشت ئێمه‌وه‌ ژن بكوژرێن، منداڵ برسی بن و له‌ ناو زبڵداندا به‌دوای خواردنێك بۆ تێركردنی سكیان بگه‌ڕێن. كاتێك من ئه‌وانه‌م بینی دانیشتن له‌ ماڵم بۆ خۆم وه‌ك سوكایه‌تی و تاوانێك بینی".

گه‌ریلا مه‌دیا هاوار به‌م جۆره‌ كۆتایی به‌ قسه‌كانی هێنا: "ئێمه‌ هه‌موو كات وتومانه‌ و تائێستاش ده‌یڵێین، 'بۆچی پیر و به‌ته‌مه‌نه‌كانی ئێمه‌ تێنه‌كۆشان'. به‌ڵام ئه‌گه‌ر من له‌م ته‌مه‌نه‌دا سه‌رهه‌ڵنه‌بڕم و تێنه‌كۆشم، نه‌وه‌ی داهاتوو هه‌مان ئه‌و شتانه‌ی ئێمه‌ به‌ داپیره‌ و باپیره‌كانمان ده‌گوت، به‌ ئێمه‌ ده‌ڵێته‌وه‌. كاتێك مرۆڤ له‌ دونیای خۆی بێته‌ ده‌ره‌وه‌ و هه‌ندێكیش بێت له‌ ده‌وروبه‌ری خۆی وردببێته‌وه‌ و لێی بڕوانێت، هه‌رگیز قبوڵی ناكات كه‌ ژنێك یان هاوڕێیه‌كی له‌ ته‌نیشتیدا بكوژرێت، قبوڵی ناكات له‌ ته‌نیشت مرۆڤه‌وه‌ منداڵێك به‌ برسێتی بمێنێته‌وه‌. سه‌رهه‌ڵده‌دات و تێده‌كۆشێت. له‌به‌ر ئه‌وه‌ی تاقه‌ رێگای تێكۆشان ئه‌م رێگه‌یه‌یه‌ و رێگه‌ی دیكه‌ بوونی نییه‌. تاقه‌ رێگه‌ی چاره‌سه‌ری و تێكۆشانێكی به‌هێزه‌ كه‌ كۆتاییه‌كه‌ی سه‌ركه‌وتن بێت، رێگای گه‌ریلاكانی ئازادییه‌".


#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🆔 @kjar_2014

دلنوشتەهای کوتاە برای
رهبر راە آزادی عبدالله اوجالان

✍ 🎶 ریوار آبدانان


🆔 @GozarDemocratic‌

🔹کنگره ملی کوردستان فراخوانی بین‌المللی علیه تهدید داعش صادر کرد

🔻ک.ن.ک در بیانیه‌ای از جامعه جهانی خواست برای پایان دادن به تهدید داعش، ضمن محاکمه زندانیان این گروه تبهکار در یک دادگاه بین‌المللی، حکومت ترکیه را به خاطر حمایت از داعش تحت فشار قرار داده و خودمدیریتی شمال و شرق سوریه را به رسمیت بشناسد.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/3u1kNcd

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما

🔹جویندگان راه حقیقت

🔻دو گریلای رسانه‌های آزاد در کوهستان، در میان برفی زیاد مسیر راهی را طی می‌کنند تا جلوه‌ای دیگر از این کشور استعمارزده را به تصویر کشند. میدیا هاوار یکی از این روزنامه‌نگاران است که در مورد احساسات خود سخن می‌گوید.

بیشتر بخوانید ...

🌍 https://bit.ly/341zxNv

وبسایت | تلگرام | اینستاگرام | فیسبوک | توئیتر | ارتباط با ما

#زینب_جلالیان که چهارده سال از زندگی خود را پشت میله‌های زندان گذرانده است پس از تبعید به زندان یزد از ٥٤٨ روز پیش تاکنون حق ملاقات با وکیل و خانواده اش نداشته است.

@aryentvfarsi

📋 زنده‌ایم تا روایت کنیم

+ آلبوم عكس‌‌

🆔 @anfpersian

💢کمپین حذف نام پ ک ک از لیست ترور
🔹صدها فعال سیاسی و مدنی در جنوب کوردستان خواستار حذف نام پ ک ک از لیست ترور شدند

🔹صدها فعال سیاسی و مدنی کورد در جنوب کوردستان در مراسمی در شهر سلیمانیه، کمپین جمع آوری امضا در جهت حذف نام پ ک ک از لیست ترور را آغاز کردند.

@aryentvfarsi

عبدالله اوجالان: لازم نیست هیچ کس به نمایندگی از طرف من حرف بزند


عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد اعلام کرده بود که لازم است دولت با جدیت عمل کرده و این هشدار را داده بود: که تحت عنوان من با میلیونها نفر دروغ نگویید. هیچ کس حق ندارد به جای آپو حرف بزند.


🆔 @GozarDemocratic‌

عبدالله اوجالان: لازم نیست هیچ کس به نمایندگی از طرف من حرف بزند


عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد اعلام کرده بود که لازم است دولت با جدیت عمل کرده و این هشدار را داده بود: که تحت عنوان من با میلیونها نفر دروغ نگویید. هیچ کس حق ندارد به جای آپو حرف بزند.


مدت ۱۰ ماه است که از سرنوشت عبدالله اوجالان رهبر خلق کورد که از ۱۵ فوریه سال ۱۹۹۹ در زندان امنیتی امرالی زندانی و با انزوایی شدید روبرو شده است، هیچگونه اطلاعی در دست نیست. علیرغم تمام مراجعات خانواده و وکلای وی، تا کنون اجازه هیچگونه ملاقاتی با وی داده نشده است.

در قبال حقایق و واقعیت‌ها به هیچ عنوان کوتاه نخواهم آمد

اوجالان در سال‌های گذشته که با وکلا و خانواده خود ملاقات کرده بود، ممانعت و محدودیت در مقابل دیدارها را در راستای دادن امتیاز ارزیابی کرده و در دیدار ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱ به خانواده خود گفته بود: "اجازه نمی‌دهند که شما و وکلا به ملاقات من بیایید. از این طریق می‌خواهند که من امتیاز بدهم. حتی اگر ۱۰ سال هم اینجا تنها باقی بمانم، نمی‌توانند من را وادار کنند که امتیاز بدهم. نسبت به واقعیت‌ها و حقایق کوتاه نمی‌آیم. تمام حقوق ما را سلب کرده‌اند. هر از گاهی یکبار اجازه دیدار را می‌دهند و می‌خواهند اعمال خود را لاپوشانی کنند."

دولت اشتباه می‌کند

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در ۲۷ آپریل ۲۰۲۰ و در ۲۵ مارس ۲۰۲۱ برای دومین بار با برادرش محمد اوجالان طی تماسی تلفنی گفتگو کرده بود. دومین تماس بعد از چند دقیقه ناگهان قطع شده بود. اوجالان به ممنوعیت دیدارها واکنش نشان داده و محمد اوجالان در این باره گفته بود: "برادرم [رهبر خلق کورد] گفته است که در خصوص رویدادهایی که به وقوع می‌پیوندند هم تو و هم دولت مقصر هستید. علت هم این است: مدت یک سال است که به هیچ نحوی دیداری صورت نمی‌گیرد. اقداماتی که صورت می‌گیرند نه در حقوق دولتی وجود دارند و نه در قوانین دیگر. آمدن تو [به دادگاه رحا] بسیار اشتباه و بسیار خطرناک است. دولت هم بسیار خطرناک است. این اقدام درستی نیست. در صورتیکه دیداری صورت بگیرد، باید در چارچوب قوانین باشد. بعد از یک سال بر اساس درخواست آنها از طریق تلفن نمی‌توان دیداری انجام داد." رهبری دوباره گفتند: "اقداماتی که شما انجام می‌دهید اشتباه هستند. دولت هم به نحو اشتباهی بازی می‌کند و شما هم. این غیر حقوقی است، درست نیست. این مسئله هیچوقت و هرگز مایه پذیرش نیست. همزمان این مسئله بسیار خطرناک است. آیا شما می‌دانید چگونه عمل می‌کنید؟ من می‌خواهم وکلایم به اینجا بیایند و با من دیدار داشته باشند. این مسئله‌ای غیر حقوقی است؟ مدت ۲۲ سال است که من در اینجا هستم. این مسئله در آینده چگونه خواهد بود؟ آیا این مسئله تنها از طریق حقوق می‌تواند حل شود؟ چرا به اینجا نمی‌آیند؟ در صورتیکه دیداری صورت گیرد، باید با وکلا باشد. چون این مسئله هم سیاسی و هم حقوقی است.

دوبار است که اردوغان از اوجالان حرف می‌زند

از آن روز، دیگر هیچگونه اطلاعی از رهبر خلق کورد در دست نیست. به همین دلیل افکار عمومی دچار نگرانی شده است. طی دو هفته اخیر اردوغان دوبار در خصوص رهبر خلق کورد حرف زده است. نخستین بار اردوغان در ۱۲ ژانویه در نشست گروه حزبی خود سخنرانی کرده و گفته بود که باید آنی که در ادرنه است پاسخگوی کسی باشد که در امرالی است. بعد از این سخنان، اردوغان دو روز قبل در برنامه‌ای تلویزیونی بار دیگر در رابطه با رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان سخن گفت. اردوغان گفت: باید این مسئله را از اوجالان پرسید. اوجالان، به دلیل پیام‌های دمیرتاش در زندان، ناراحت است.

باید صلح از جنگ جدی‌تر پیگیری شود

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در دیدار خود با هیات امرالی در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در رابطه با جدیت دولت گفته بود: لازم است دولت در پیگیری صلح، جدی‌تر از جنگ باشد. رهبر خلق کورد در دیدار خود در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۳ هم گفته بود که اوجالان کسی نیست که مورد بهره‌برداری قرار گیرد. "من چیزی برای خودم نمی‌خواهم. من در برخورد و رفتار خواهان جدیت هستم."

هژمونی شخصی اردوغان

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در دیدار ۲۴ ژوئن ۲۰۱۳ گفته بود: دمکراسی نیازمند توزیع است. احترام متقابل است. درک متقابل است. اردوغان نمی‌تواند هژمونی شخصی خود را برقرار کند، خلق این مسئله را قبول نمی‌کند.

هیچ کس حق ندارد به نمایندگی از طرف من حرف بزند

رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان در دیدار ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ با هیات امرالی گفته بود: من هشدار می‌دهم که هیچ کس به نمایندگی از طرف من حرف نزند. همه چیز باید مکتوب باشد. حتی اگر دولت امضا نکند، لازم است که من هم امضا کنم. لازم است که مشخص باشد من در اینجا چه می‌گویم. این مسئله‌ای ناگزیر است. در غیر این صورت مانند شنا کردن در حوض بدون آب خواهد بود. تحت عنوان نام من میلیونها دروغ گفته می‌شود. باید مانع تمام این دروغ‌ها شد.

ما توسط هیچ کسی بازی نمی‌خوریم. هیچ کس هم این جرات را ندارد که از ما بهره‌برداری کند. همه در این باره باید جدیت بخرج دهند. از از یک صندوق صد لایه هم جنبش جدیتری هستیم. لازم است که دولت به نحوی جدی گام بردارد و در اقدامات خود جدیت به خرج دهد.



ANF




🆔 @GozarDemocratic‌

مراد کاراییلان: دولت ترک مسیر داعش را تغییر داد


مراد کاراییلان عضو کمیته رهبری حزب کارگران کوردستان اعلام کرد که دولت ترک، سمت و سوی داعش به سوی خلق کورد را تغییر داد و در ادامه افزود: آ.ک.پ و داعش در بعد ایدئولوژیک با هم ارتباط دارند. اسناد و مدارک بسیاری در دست است که ترکیه با داعش در حال همکاری است.


🆔 @GozarDemocratic‌