‍ آمریکا کاهش تحرکات ايران در منطقه را در اولویت کار دارد


✍ هومن سمکو

استراتژی و سیاسیت خارجی آمریکا از ۴ دهه پیش متمرکز به حرکات سیاسی و نظامی رژیم ایران در خاورمیانه میباشد. البته کشورهای پیشرفته اولین چیزی که در نظر دارند منافع ملی آنان است بعد شرایط و جوی‌مناسب برای جامعه مربوطه اعم از ایران یا هر‌کشور دیگری. آمریکا سعی بر مداخله سیاسی و اجتماعی در داخل ایران و کم کردن محدوده سیاسی نظامی ایران در منطقه بخصوص در عراق و سوریه و یمن میباشد. چالشی که کشورهای مذاکره کننده با ایران برای حل مناقشه اتمی ایران را در فکر و دو دلی فرو برده است. ترس غرب از اتمی شدن ایران از یه طرف و حمایت ایران از گروهک های تروریستی از طرف دیگر‌ غرب را عمیقا مشغول به چاره‌ای مسالمت آمیز و محدود کردن حرکات و عملیات نظامی سیاسی ایران در خاورمیانه فرو‌برده است. ایران‌در ماه‌های اخیر با رزمایش و مانورهای نظامی در خلیج فارس و دشت کویر سعی بر حذر داشتن غرب از حرکات و عملیات نظامی علیه ایران و شکل‌گیری جوی برای ترس آنان از نادیده گرفتن قدرت نظامی ایران به مرحله اجرا گذاشته است. بحران اقتصادی امروزه گریبان گیر اقتصاد جهانی است و اقتصاددانان شرایط امروزه را هنوز به مرحله اجرا و یا اطلاع دهی نکرده‌اند. چون شرایط و جو جهانی توانایی تحمل شرایط بیشتری را دارا نیستند. آمریکا یا هر کشور که ضد سیاست رژیم ایران هست از هر گونه جنگ و عملیات نظامی دوری و اجتناب می کند چون توانایی اقتصادی برای عملیات نظامی را دارا نیستند. ایران با استراتژی دو دهه اخیر با برنامه ریزی های نظامی و عملیاتی در کشورهای خاورمیانه سعی به آشوب و نا امنی کردن منطقه را دارد. البته ایران آگاه به این‌ است‌ اگر شرایط مسالمت آمیز در منطقه یا در‌خاورمیانه حاکم باشد، کشورهای ضد رژیم‌ایران تصمیم به برنامه‌ریزی برای ناامنی کردن جو داخلی ایران هستند و خواهند بود. و ایران به جنگ و عملیات نظامی فرضی با کشورهای ضد رژیم ایران در‌کشوهای دیگر را ترجیح می‌دهد.

چون ناامن کردن جو داخلی ایران به‌منزله متزلزل کردن و نابودی رژیم‌حاکم میباشد.

استراتژی اخیر ایران در مورد تحولات منطقه و دوباره بر روی‌میز مذاکره نشستن برای بحران اتمی و حل مناقشه با غرب و پایان دادن به تحریم های اقتصادی که ایران را تا آخر خط و پرتگاه پیش برده است‌را خاتمه دهد. ایران به هر‌نحوی که شده باشد برای گرفتن چراغ سبز از غرب و سازمان انرژی اتمی سعی به حل و فصل مناقشه و لغو تحریم‌های اقتصادی به میز مذاکره رفته است. به غیر اینصورت مشکلات زیادتری چه در داخل و چه خارج از کشور‌گریبان گیر نظام خواهند بود. چون دیگر اقتصاد ایران به آخرین نقطه ممکن خود رسیده و دیگر برای بازسازی لازمه کار و مشقت چند ساله برای بهبود دارد و این در‌شرایطی هست که اگر ایران و نظام اقتصادی این کشور‌توانایی بهبود و التیام این همه بحران‌اقتصادی را دارا باشد. چه بسا به دور از ذهن است.

مذاکرات اخیر ایران برای چندمین‌روز متوالی به نتیجه نرسیده و بعد از یک هفته متوقف شدن‌دوباره از سر گرفته شدند. ایران در حالی به مذاکره می‌رود که دیگر‌ غرب به حرفهای پوچ و توخالی ایران گوش‌فرا نمی‌دهد. و دسترسی آژانس هسته ای به کلیات فعالیت‌های ایران در چند نکته مربوطه که اورانیوم غنی می‌شود را در دست داشته باشد. ایران آگاه است که اگر به بمب هسته ای نرسد همیشه ترس از حمله نظامی از هر کشوری که مخالف رژیم‌ایران است را خواهد داشت. بمب هسته‌ای به منزله اتمام حرکات نظامی علیه ایران خواهد بود.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

‏🔸 ڕێگا و ڕێباز

🔷 ئەڵقەی ٤۱

بابەت:   دەورانی بە گەل بوونی تەڤگەری ئاپۆیی و ڕووبەڕووبوونەوەی گەلەکۆمەیەکی گەورە

✅ بەروار: ٠٦ - ٠٥ - ٢٠٢١

🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

شنبه ۴ دی ۱۴۰۰


🔴پلاتفرم دمکراتیک ایران در سلسله سمینارهایی که به صورت آنلاین برگزار میکند، به بررسی مسائل متفاوت سیاسی و اجتماعی در ایران میپردازد

🔴این سمینارها، هر ماە یک بار از طریق برنامه زووم برگزار شده و همزمان به صورت زنده از صفحه ی فیسبوک و کانال یوتوب پلاتفرم نیز پخش خواهد شد

🔴 یازدهمین سمینار دیدار و گفتگو با امیرجواهری و یوسف کرُ با اجرای آقای آریز اندریاری برگزار خواهد گردید.

تم بحث:
آقای امیر جواهری: ملت ترکمن و نادیده گرفتن حقوق ملی
آقای یوسف کرُ: آشنایی بیشتر با ترکمن و ترکمن صحرا و دیگر الزامات روز


🔴 تاریخ: ۲۵-۱۲-۲۰۲۱
۴ دی ۱۴۰۰
ساعت ٢٠:٠٠ بە وقت اروپای مرکزی، ٢٢:٣٠ بە وقت ایران


♦️آدرس زووم پلاتفرم

https://us02web.zoom.us/j/86244552002

♦️آدرس صفحەی فیسبوکی پلاتفرم
https://www.facebook.com/IrConfederal

♦️آدرس کانال یوتوب پلاتفرم
https://www.youtube.com/channel/UCAhb06CTlacjgg_NQ5V9Wxw





🆔 @GozarDemocratic‌

کمیته جنبش فرهنگ پ.ک.ک جلوگیری از اکران فیلم «برای آزادی» را بشدت محکوم کرد


کمیته TEV-ÇAND حزب کارگران کوردستان، مانع‌تراشی برای اکران فیلم «برای آزادی» در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه را محکوم کرده و موضع برگزارکنندگان جشنواره در این زمینه را مایه زیان به خلق کورد و فرهنگ و هنر کوردها می‌داند.


🆔 @GozarDemocratic‌

کمیته جنبش فرهنگ پ.ک.ک جلوگیری از اکران فیلم «برای آزادی» را بشدت محکوم کرد


کمیته TEV-ÇAND حزب کارگران کوردستان، مانع‌تراشی برای اکران فیلم «برای آزادی» در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه را محکوم کرده و موضع برگزارکنندگان جشنواره در این زمینه را مایه زیان به خلق کورد و فرهنگ و هنر کوردها می‌داند.


کمیته برگزارکننده جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه علی‌رغم آنکه خود خواستار شرکت فیلم «برای آزادی» در این جشنواره شده بود اما یک روز قبل از نمایش آن با بهانه‌های بی‌اساس مانع از اکران این فیلم شد.

کمیته TEV-ÇAND حزب کارگران کوردستان در اعتراض به این روند بیانیه‌ای منتشر کرد. در بیانیه با اشاره به درخواست برگزارکنندگان جشنواره برای شرکت این فیلم جلوگیری از اکران «برای آزادی» را بی‌اساس و تنها به دلایل سیاسی و مادی می‌داند. کمیته خاطرنشان کرده است که افکار عمومی کورد بخوبی می‌دانند که مداخله در آخرین لحظه از سوی دولت استعمارگر ترک دلیل جلوگیری از نمایش این فیلم بوده است.

در بیانیه آمده است:"دو سال پیش هم دولت فاشیست ترک از نمایش فیلم «برای آزادی» در سینماهای سلیمانیه جلوگیری کرده بود. در شهری متعلق به کورد همچون سلیمانیه که با فرهنگ و هنر خود شناخته می‌شود، چنین رفتاری با یک فیلم سینمایی کوردی مایه ناراحتی و همزمان مایه خشم است. رژیم استعمارگر ترک دشمن ملت کورد است. با تمامی توانایی خود به دستاوردهای ملت کورد حمله‌ور شده است و این حملات را تداوم خواهد بخشید. اما رفتار افرادی که به ابزار این حملات مبدل شده و در نوکری مرزی نمی‌شناسند قابل درک نبوده و غیرقابل قبول است.

دولت ترکیه مثل گاوی که به پارچه قرمز حمله‌ور شده، چرا به این فیلم حمله کرده است؟ زیرا این فیلم ماهیت جنایتکارانه، بربریت و بی‌بهرگی از انسانیت دولت استعمارگر ترکیه را افشا کرده است. این فیلم نقاب‌های دولت ترک را به زیر کشیده و صورت پلید آنرا نشان می‌دهد. فیلم به بازگویی حق خودمدیریتی و مبارزه خوددفاعی خلق کورد می‌پردازد. این فلیم در مورد مقاومت خلق کورد برای آزادی سخن می‌گوید، در مورد قهرمانان این مقاومت است. به همین دلیل دولت ترکیه درصدد است تا این فیلم را در هر مکانی ممنوع کرده و از اکران آن در کشورهای مختلف جلوگیری کند.

خوب، این فیلم چگونه در یک شهر کوردها همچون سلیمانیه که از سوی یک نیرو که خود را کوردستانی قلمداد می‌کند به خواست دولتی که دشمن کوردها و فاشیست است با مانع‌تراشی روبرو می‌شود؟ هم در خلال مقاومت خودمدیریتی باکورد کوردستان تو از خلق حمایت نکنی، در کنار خلق جای نگیری، این اندازه را کم بدانی و برای خوش خدمتی به دشمن اجازه ندهی که فیلمی که در مورد این مقاومت تهیه شده از سوی خلق کورد دیده شود! آیا این مایه پذیرش است؟ آیا ذره‌ای از آگاهی ملی، هوشمندی دمکراتیک و هنری در این رفتار را می‌توان مشاهده کرد؟

آنهایی که به دلیل فشار اجازه نمایش فیلم در جشنواره را ندادند، اثبات کردند که تا حدی بی‌اراده، نوکر و دارای روح برده‌واری هستند. اگر به دلایل سیاسی و در قبال منافع مادی چنین رفتاری کرده باشند، در آنصورت وضعیت بسیار خطرناکتر است. آشکار می‌شود که این نیرو تا چه حدی از منافع ملی دور بوده و بر اساس منافع بی‌ارزش خود عمل کرده است.

این فیلم به بازگویی قهرمانیگری می‌پردازد که مایه شرف تمامی ملت کورد است. یک میراث فرهنگی و تاریخی بزرگ است. منبع شرافتمندی هر کورد آزاد است. به همین دلیل هر کورد هوادار آزادی باید از این مقاومت و این فیلم که در مورد این مقاومت تهیه شده است صیانت کند. آنانی که در سلیمانیه مانع اکران این فیلم شدند مایه شرم هستند. نباید این شرم لاپوشانی شود. افکار عمومی کورد لازم است این موضع نوکرمأبانه و بی‌شخصیت را رسوا کنند، علیه آن موضع خود را نشان دهند. اگر افکار عمومی کورد در این رابطه با مسئولیت‌پذیری عمل کرده و در زمان لازم واکنش نشان دهد، انتقاد به عمل آورد، در آنصورت می‌تواند در آینده از تکرار چنین رفتاری که به مبارزه آزادیخواهی ملت کورد زیان وارد می‌کند جلوگیری نماید.

ما جلوگیری از اکران فیلم «برای آزادی» را بشدت محکوم کرده و اعلام می‌کنیم که این رفتار به فرهنگ و هنر کورد زیان وارد کرده و به مبارزه آزادی کورد ضربه می‌زند. ما خلقمان و افکار عمومی دمکراتیک را فرامی‌خوانیم که هشیارانه عمل کنند."


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ گروه تروریستی النصره در سکوت رژیم ایران می‌خواهد گروگان‌های کورد را با اسرایش در دمشق مبادله کند


سرنوشت ٩ پناهجوی کورد روژهلات که چهار ماه پیش توسط مأموران نظامی ترکیه دستگیر و به جبهه النصره در سوریه تحویل داده شدند در حالی در هاله ابهام است که گفته می‌شود گروه‌های جهادی قصد دارند آنها را با اسرای خود در دمشق معاوضه کنند.



موضوع تعویض اسرای جنگی روی میز مذاکرات مقامات ترک و ایرانی در اجلاس آستانه که امروز در پایتخت قزاقستان از سرگرفته شد قرار دارد، اما معلوم نیست سرنوشت ٩ پناهجوی کورد برای طرفین چقدر مهم باشد.

صبح امروز هیئت‌های اعزامی ترکیه، روسیه و ایران هفدهمین دور مذاکرات آستانه را پایتخت قزاقستان از سرگرفتند.

طرفین گفته‌اند در این دور از مذاکرات در مورد آزادی اسرا و پیدا کردن مفقودین نیز گفتگو می‌کنند.

چشم خانواده ٩ پناهجوی کورد روژهلات که چهار ماه پیس پس از بازداشت توسط پلیس ترکیه به گروه‌های جهادی در سوریه تحویل داده شدند، به تأثیر این نشست بر سرنوشت عزیزان مفقود شدە‌ای است که قصد داشتند از طریق خاک ترکیه به اروپا پناهنده شوند.

صدای آمریکا در گزارشی شاخه‌های سوری القاعده را "ارتش آزاد سوریه" معرفی کرده و گفته این گروه به دنبال مبادله پناهجویان اسیر با اعضای زندانی خود در دمشق است.

روز ٣٠ مرداد/ ٢١ آگوست، دولت ترکیه ٩ پناهجوی کورد روژهلات کوردستان به نام‌های بهمن شادروان، مسعود حیدری، سعید احمدی، دماوند پاک‌سرشت، افشار رستمی، هدایت رخزادی، آرمان رشیدی، مبین ولدبیگی و فردین درویش‌پور و ۶۶ پناهجوی باشور کوردستان را در اطراف شهر استانبول بازداشت کرد و در روز ٣ شهریور/ ٢۵ آگوست پس از انتقال به شهر اعزاز به گروه تروریستی النصره تحویل داده بود. خانواده آنها از چندین روز پیش با سفر به تهران مقابل سفارت ترکیه دست به تحصن زدند تا جوابی بگیرند.

تاکنون دولت ایران و ترکیه هیچ پاسخی در مورد سرنوشت این شهروندان نداده‌اند.

سعید خطیب زاده سخنگوی وزارت خارجه ایران در کنفرانس خبری دو روز پیش خود از مبادله چندین زندانی با گروه‌های مسلح سوری خبر داد و گفت این اقدام روز جمعه ٢۶ آبان‌ماه با نظارت ایران و روسیه و توسط هلال احمر سوریه و صلیب سرخ جهانی انجام شد و طی آن از طرفین سوری و معارضه، مجموعا ۱۰ نفر آزاد شدند.

او اما در مورد ٩ پناهجوی کورد دارای مدارک شناسایی ایرانی که ترکیه به گروه‌های جهادی تحت امرش در سوریه تحویل داد خود را به ناآگاهی زد و در پاسخ به خبرنگاری که سوال کرده بود گفت: موضوعی که مورد اشاره شماست با این جزییاتی که بیان کردید تایید نمی‌شود.



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

‏🔸 ڕێگا و ڕێباز

🔷 ئەڵقەی ٤۲

بابەت:   پارادایمی نوێ و خۆڕێکخستن کردنەوەی تەڤگەری ئاپۆیی و رووبەڕووبوونەوەی تەسفییەگەری

✅ بەروار: ١٣ - ٠٥ - ٢٠٢١


🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

نوژین بریتان: طلب بین‌المللی آزادی اوجالان نشان از جهانی شدن اندیشه رهبر آپو دارد


نوژین بریتان گفت: زنان از قدرت واقعی تخریب و سرنگونی حکمرانی و اشغالگری برخوردارند و اصلی‌ترین نیروی انقلاب در ایران به شمار می‌روند.


🆔 @GozarDemocratic‌

نوژین بریتان: طلب بین‌المللی آزادی اوجالان نشان از جهانی شدن اندیشه رهبر آپو دارد


نوژین بریتان گفت: زنان از قدرت واقعی تخریب و سرنگونی حکمرانی و اشغالگری برخوردارند و اصلی‌ترین نیروی انقلاب در ایران به شمار می‌روند.



نوژین بریتان عضو مجلس حزب حیات آزاد کوردستان در گفتگویی با برنامه راوین آرین‌تی‌وی به سئوالات درباره بی خبری ٩ ماهه از سرنوشت رهبر اوجالان و تلاش‌های جهانی برای آزادی وی پاسخ داد. بریتان آزادی رهبر آپو را در گروی آگاهی و آزادی جامعه دانست.

نوژین بریتان در پاسخ به سئوالی در رابطه با درخواست‌های بین‌المللی برای آزادی رهبر عبدالله اوجالان گفت: طلب آزادی رهبر آپو در عین حال درخواست برای آزادی عموم خلق‌های جهان است. تلاش‌های بین‌المللی در این زمینه از سویی نشان می‌دهد که اندیشه و افکار رهبر آپو جهانی شده و از سویی نشاندهنده پیشرفت مبارزه خلق کورد و جنبش آزایخواه آن است. فرصت یک ساله نهادهای حقوق بشری به حکومت اشغالگر ترکیه برای آزادی رهبر آپو اگر از نگاه خلق‌های تحت ستم باشد، در واقع فرصتی به ترکیه برای بسط دادن حاکمیت خویش است. این رأی در عین حال برای کاهش اعتراضات در این خصوص بوده و نوعی دورویی سازمان‌های حقوق بشری را نشان می‌دهد. اقداماتی که حکومت ترکیه می‌کند جلوی چشم جهان انجام می‌شود.

عضو مجلس پژاک در واکنش به این سئوال که مردم روژهلات کوردستان در زمان واقعه ربودن رهبر اوجالان دست به قیام زدند پس چرا اکنون شاهد آن اعتراضات رادیکال نیستیم، گفت: همانطور که اشاره کردم اقشار آگاه اجتماعی، سیاستمداران و فعالین صنفی و مدنی در اعتراضات گوناگون برای آزادی رهبر آپو مشارکت دارند. زنان تا کارگران برای آزادی رهبر آپو کوشش می‌کنند. اعتراضات سیاسی- مدنی و اقداماتی که در دفاع از حق‌خواهی انجام می‌شوند واقعا قوی هستند. رژیم ایران اما با قتل و اعدام و زندان به استقبال اعتراضات می‌رود و سعی در سرکوب می‌کند.

وی این اعتراضات را همسوی افکار و اندیشەهای رهبر آپو دانست و افزود این موضعگیری‌ها نشاندهنده سطح اجتماعی مردم شرق کوردستان و ایران بوده و بدون شک بر موضوع آزادی رهبر آپو نیز تأثیرگذارند، چون رهبر آپو می گوید: "آزادی من وابسته به آزادی جامعه است. هرچه جامعه آزادتر باشد، من نیز همانقدر آزاد خواهم بودم زیرا در مقابل برنامه‌هایم برای این اجتماعات به اسارت درآمده‌ام. برای یک حق شخصی من در این وضع قرار نگرفته‌ام. بنابراین اگر اهدافم عملی شوند، از لحاظ جسمانی نیز آزاد خواهم شد."

نوژین بریتان با این توضیحات، آزادی جامعه و آزادی رهبر آپو را دو موضوع درهم‌تنیده عنوان کرد و اعتراض به منزوی‌سازی رهبر آپو در اسارت ترکیه را یک مسئولیت اخلاقی دانست که قبل از همه بر دوش قشر روشنفکر جامعه قرار می‌گیرد.

نوژین بریتان در مصاحبه خود همچنین به سئوالات درباره وضعیت عمومی زنان بویژه در روژهلات کوردستان و ایران پاسخ داد. وی گفت زنان از قدرت واقعی تخریب و سرنگونی حکمرانی و اشغالگری برخوردارند و اصلی‌ترین نیروی انقلاب در ایران به شمار می‌روند.

نوژین بریتان در پاسخ به این سئوال که آیا وضعیت عمومی زنان در منطقه و جهان در حال پس‌رفت است، گفت: "بنظرم سطح مبارزه زنان در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی به مرور زمان در حال پیشرفت و توسعه بوده و دستاوردهای ملموسی داشته است.

وی با بیان نقل قولی از رهبر آپو که گفته بود "هرکجا سرکوب و هجمه باشد می‌باید مقاومت در همان‌جا جریان بگیرد"، ادامه داد: به عقیدەی من وضعیت زنان بهتر شده چون زنان در کنارهم و با ایدئولوژی آزادی، مبارزه و مقاومت متحدانه‌ای انجام می‌دهند. اوضاع زنان موقعی خراب خواهد بود که وضعیت کنونی را بپذیرند. ولی اگر پذیرای وضع فعلی نباشند و جایگزینی از سوی زن برای آن مطرح کنند و برایش بجنگند، نباید شک کرد که آنزمان زنان در شرایط خوبی قرار دارند. زنان برای سرپیچی و امتناع، هزینه‌های سنگینی پرداخت کرده‌اند و بسیاری از فعالین زن از جمله در ایران هم‌اکنون در زندان‌ها بسر می‌برند.

عضو مجلس پژاک در واکنش به صفت خرابکار که مقامات دولتی ایران به زنان نسبت می‌دهند، گفت: به راستی زنان از توان واقعی تخریب و سرنگونی حکمرانی و اشغالگری برخوردارند. اگر امروزه در میانه این حجم از آشوب و بحران‌، کنگره‌ای برای همبستگی کورد و عرب به پیشاهنگی زنان تشکیل می‌شود، به روشنی می‌تواند دید که پرچم این مبارزەی چندبعدی علیه اشغالگری و فاشیسم در دست زنان است. اگر نگاهی به وضعیت زنان ایران از جمله مادران آبان، مادران پاک لاله، مادران خاوران و مادران صلح روژهلات کوردستان بیاندازیم خواهیم دید که آنها در کنار دانشجویان، روشنفکران، کارگران و سایر اقشار معترض در برابر نظام سرمایه‌داری و فاشیستی ایران عصیان کرده‌اند.

نوژین بریتان خاطرنشان کرد جامعه در برابر مسائل تعیین‌کنندە و سرنوشت‌ساز بشری باید دارای موضع بوده، مقاومت کند و متحد باشد. علیه اشغالگری، غارت زیست‌بوم و جغرافیا می‌باید بایستد. هر انقلابی هزینه‌ای دارد که مردم باید برای پرداخت آن آماده باشند. انقلاب در روژهلات کوردستان و ایران هم به همین شکل خواهد بود. بنابراین نیاز به تشکل‌یابی و برنامه‌ریزی و تدارک وجود دارد که در این زمینه، زنان بزرگترین نیروی موجود هستند.



ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

‏🔸 ڕێگا و ڕێباز

🔷 ئەڵقەی ٤۳

بابەت:  قۆناغی چوارەمینی تەڤگەری ئاپۆیی و شەڕی گەلی شۆڕشگێڕی

✅ بەروار: ٢٠ - ٠٥ - ٢٠٢١


🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

‍ زیلان وژین: زنان می‌توانند با سازماندهی خویش نظام مردسالار حاکم بر ایران را سرنگون کنند


رئیس مشترک پژاک تدابیر اقتصادی دولت ابراهیم رئیسی و تمهیدات موقتی را رفتن به راه خطا خواند و تأکید کرد مشكل اصلی خلق‌های ایران، نبود دمکراسی است.



زیلان وژین ریاست مشترک حزب حیات آزاد کوردستان در گفتگویی با برنامه "خط سوم" آرین‌وتی به سئوالات پیشوا زاگرس پاسخ داد. وژین وضعیت رهبر اوجالان، همبستگی خلق‌های خاورمیانه و اعتراضات ایران را ارزیابی کرد.

زیلان وژین در واکنش به مهلت یک ساله کمیته وزیران شورای اروپا به دولت ترکیه برای تغییر شرایط عمومی زندان‌ها و بهبود وضعیت رهبر اوجالان گفت: این تصمیم مهم بود، اما با یک تأخیر ٢٣ ساله اخذ شد. ترکیه در کل این مدت با منزوی‌سازی رهبر آپو در امرالی، مشغول سرکوب جامعه و جنگ برای نابودی خلق کورد بود.

رئیس مشترک پژاک اضافه کرد: رهبر آپو در سال‌های اسارت در امرالی برای حل مسئله کورد و مسئله خلق‌های تحت ستم کوشید. به فکر معضلات اجتماعی و مسئله زن بود. همه این‌ها در دفاعیات رهبری که به چاپ رسیدند قابل رویت است. رهبری برای یک مسئله شخصی در امرالی نیست. رهبر آپو یک خلق را نمایندگی می‌کند. راههای چارەیابی مسئله کورد را رهبر آپو در چارچارچوب یک مانیفست در دفاعیاتش به دول ایران، ترکیه، سوریه و عراق گوشزد کرده است. نظام مدرنیتەی سرمایه‌داری هم آلترناتیو آزادی کوردستان در کنفدرالیسم دمکراتیك خاورمیانه را اقدامی علیه خود می‌داند، بنابراین به ترکیه در منزوی‌سازی رهبر آپو در امرالی همراهی می‌كند.

زیلان وژین افزایش منازعات منطقه‌ای را در رابطه با نیاز نظام سلطەی جهانی به بحران آفرینی از طریق جنگ افروزی دانست و ضمن اسفبار خواندن نتیجه مداخلات خارجی مانند مداخله آمریکا در افغانستان و عراق گفت که از نظر پژاك نظام‌های دولتگرای سرتاسر جهان همگی دارای یک ساختار مشابه غیر دمکراتیك هستند و در مقابل اراده مردم قرار می‌گیرند.

وی اتحاد خلق‌های منطقه را چارەی کار دانست و با اشاره به همبستگی مردمان کورد، عرب و مسیحیان روژاوا از جمله در غالب فدراسیون شمال و شرق سوریه که یک مدل سیاسی- دفاعی را در کنار هم مدیریت می‌کنند، گفت این یک الگوی مفید برای سایر نقاط خاورمیانه از جمله شرق کوردستان و ایران است.

زیلان وژین با جلب نظرها به تداوم اعتراضات خیابانی در ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری گفت: کشورهایی مانند ایران زمینه مساعدتری برای همبستگی خلق‌ها دارند چون از غنای فرهنگی برخوردار بوده و مردمانش پتانسیل بیشتری برای نزدیکی به یکدیگر دارند.

رئیس مشترک پژاک تدابیر اقتصادی دولت ابراهیم رئیسی و تمهیدات موقتی را رفتن به راه خطا خواند و تأکید کرد مشكل اصلی خلق‌های ایران، نبود دمکراسی است.

وی تقابل فکری جامعه و نظام ایران را مطرح کرد و ضمن رد خودکشی زنان در معرض ذهنیت مردسالار حاکمیت ایران گفت: اگر نیروی آلترناتیوی در ایران وجود داشته باشد زنان هستند. آنها هستند که می‌توانند نظام را سرنگون کنند. فقط کافیست مانند مادران آبان، مادران پارک لاله و مادران صلح کوردستان سازمان‌یافته باشند.



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

معلمان بایستی بجای اعادەی صرف حقوق و دستمز صنفی، بگویند نمیخواهیم به آسیاب آسمیلاسیون دولت ملت ایران در کوردستان آب بریزیم، بگویند ما میخواهیم کودکان کورد و ملت های تحت ستم را با زبان مادریشان و محتوایی منطبق با منافع ملی و اجتماعیشان آموزش دهیم. در میان ملت استعمار گشته معلمین از هرکس بیشتر به استعمارگر کمک میکنند، مگر آنکه به جنس فرزاد کمانگر تبدیل شوند و از قواعد رسمی تمرد جویند. نباید یاد برد ما تحت استعمار هستیم!


🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

سرمایداری با تحریف و صنعتی کردن ۴ عنصر سکس، هنر، ورززش و عرصه مجازی، دور کردن آنها از جوهر طبیعی شان، جهت دست یازی به سود بیشتر و تراکم ثروت و قدرت در انحصار خود، حکومت میکند!





🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

حقوق بشر؛ ارزشی جهانشمول تا ابزار سیاسی


✍ کاروان کارزان

پس از مرگ‌بارترین جنگ جهانی تاریخ بشریت که بیش از ٧٠ میلیون قربانی بر جای گذاشت و بعد از ٣ سال از تاسیس سازمان ملل متحد در تاریخ ١٠ دسامبر ١٩٤٨ در شهر پاریس فرانسه اعلامیه جهانی حقوق بشر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد.



🆔 @GozarDemocratic‌

حقوق بشر؛ ارزشی جهانشمول تا ابزار سیاسی


✍ کاروان کارزان

پس از مرگ‌بارترین جنگ جهانی تاریخ بشریت که بیش از ٧٠ میلیون قربانی بر جای گذاشت و بعد از ٣ سال از تاسیس سازمان ملل متحد در تاریخ ١٠ دسامبر ١٩٤٨ در شهر پاریس فرانسه اعلامیه جهانی حقوق بشر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد.



به دنبال تصویب اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر که جنبه‌ی الزام‌آوری نداشت در سال ١٩٦٦ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و میثاق حقوق مدنی و سیاسی در سازمان ملل متحد تصویب و کشورهایی که به این معاهده پیوستند موظف به پایبندی به آن شدند. همچنین کنواسیون‌هایی چون کنوانسیون منع و مجازات کشتار دسته جمعی(ژنوساید)، کنوانسیون بین المللی محو هر نوع تبعیض نژادی، کنوانسیون بین المللی منع و مجازات جرم نژادپرستی (آپارتاید)، کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان، کنوانسیون حقوق کودک و… در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شدند.

ایران در زمان سلطنت پهلوی میثاق‌ بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، حقوق اقتصادی و فرهنگی را امضا، در مجلس تصویب کرد. جمهوری اسلامی ایران برخی از کنواسیون‌هائی همچون کنوانسیون مجازات جنایت کشتار دسته‌جمعی را تصویب کرده است. اما همچنان به کنوانسیون ضد شکنجه و دیگر رفتارها و مجازات‌های خشن، غیر انسانی و تحقیر کننده وکنوانسیون محو هرگونه تبعیض علیه زنان نپیوسته است.

٧٠ سال پس از تصویب اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر با هدف برقراری تضمین حقوق و آزادی‌های برابر برای همه‌ی انسان‌ها می‌گذرد اما سازمان دولت – ملت‌ها( سازمان ملل) در دستیابی به این اهداف شکست خورده و خود این ساختار ناکارآمد و فاسد در ادامه‌ی وضعیت بحرانی موجود نقش بسزایی دارد. هر یک از دولت‌های عضو سازمان ملل هر یک به شیوه‌ای این تعهدات بین‌المللی را زیر پای می‌گذارند. در کشورهایی با نظام‌های دیکتاتوری همچون ایران و ترکیه اعمال سیاست‌های غیرانسانی همچنان ادامه دارد و دولت‌های غربی هر چند که در داخل مرز کشورهای تحت حاکمیت خود، متعهد به حقوق و آزادی برابر برای همه‌ی شهروندان خود هستند، اما در کشورهای دیگر با دخالت‌هایی به‌ اصطلاح بشردوستانه در تداوم روند بحرانی موجود سهیم هستند.

در واقع ارزش و اصول حقوق بشری نیز همچون دیگر مفاهیم، قربانی منافع مابین دولت دیکتاتوری منطقه و دولت‌های غربی شده است و امروز حقوق بشر نیز نه به عنوان یک اصل بلکه به عنوان یک ابزار سیاسی از سوی دولت‌ها بکار گرفته می‌شود؛ مثال عینی آن وضعیت موجود عراق است. در زمان دولت دیکتاتوری بعث عراق خلق کورد و گروهای دیگر اتنیکی و مذهبی مورد قتل‌عام قرار گرفتند و در باشور ما شاهد انفال ١٨٠ هزار شهروند کورد و بمباران شیمایی حلبچه با بمب‌های کمپانی‌های اروپایی بودیم. عراق در سال ٢٠٠٣ به بهانه‌ی وجود سلاح کشتارهای جمعی، مورد مداخله‌ی نظامی آمریکا و متحدانش قرار گرفت و آمارهای غیررسمی از قربانی شدن بیش از نیم میلون نفر در این دوره و هزاران مجروح حکایت دارد. پس از گذشت ١٨ سال از مداخله‌ی نظامی در عراق در همین چند هفته‌ی گذشته چندین هزار شهروند کورد و عراقی که در نتیجه‌ی شکست این سیاست‌ها در مرزهای بلاروس پشت دروازه‌های بسته‌ی اتحادیه‌ی اروپا قرار گرفته‌اند. اتحادیه‌ی اروپایی که خود را متعهد به موازین جهانی حقوق بشری می‌داند دروازه‌های مرزهای خود در فصل زمستان بر روی هزاران شهروندی که در میان آنها صدها کودک دیده می‌شود را بسته است و روزانه شاهد مرگ این افراد در اثر گرسنگی و سرما هستیم. از آن سوی دیگر ترکیه که دومین ارتش ناتو را دارد در مقابله با گریلاهای آزادی کوردستان از سلاح شیمیایی استفاه می‌کند و دولت‌های اروپایی و آمریکا نظاره‌گر آن هستند. در ایران نیز که دارای کارنامه‌ی هولناکی از نقض سیستماتیک حقوق بشر است تنها مساله‌ی برنامه اتمی این دولت در راس گفتوگوها با چهار دولت‌ دیگر جهانی قرار گرفته است.

در واقع دولت‌های موجود همچون گروه‌های مافیایی که هر چند در رقابت و حتی گاها دشمنی خشونت‌آمیزی با هم هستند اما در مواقع خاص در چارچوب منافع مشترک در کنار هم قرار می‌گیرند. مساله‌ی حقوق بشر نیز قربانی این مناسبت‌ها و منافع مشترک آنها شده است. تا زمانی که مکانیزم‌های بین‌المللی خارج از چارچوب ساختارهای موجود دولتی و نهادهای وابسته به آن تشکیل نشود تضمینی برای اجرای اصول حقوق بشر وجود نخواهد داشت.

در پیوند حقوق بشر با مساله‌ی حقوق کوردها در چهار بخش کوردستان نیز این مساله نمود عینی پیدا می‌کند که متاسفانه نظام‌های دیکتاتوری حاکم بر کوردستان با درک این مساله که حقوق بشر نه به عنوان یک اصل بی‌قید و شرط بلکه به عنوان یک ابزار سیاسی از سوی دولت‌های دیگر بکار برده می‌شود به آسانی در جغرافیای کوردستان به نقض سیستماتیک حقوق بشر ادامه می‌دهند.

جاوید رحمان، گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور ایران در سال ٢٠١٩ در گزارش سالانه‌ی خود اعلام کرد که نیمی از زندانیان سیاسی ایران را زندانیان سیاسی کورد تشکیل می‌دهند. با در نظر گرفتن دست‌کم ١٠ درصد جمعیت کوردها از کل جمعیت ایران چنین آمار بالای زندانی سیاسی کورد دلیلی مهم بر وضعیت وحشتناک نقض حقوق بشر در شرق کوردستان است.

نگاه مرکزگرا و نبود حساسیت به مساله‌ی حقوق خلق‌های ایران از سوی رسانه‌ها و نهادهای ایرانی و بین‌المللی حقوق بشر سبب شده که هزینه‌ی نقض حقوق بشر برای جمهوری اسلامی به نسبت سایر مناطق مرکزی کمتر باشد و این نظام با واکنش‌های کمتری روبرو شود. کوردستان نیز به مانند سیاسی‌ترین جامعه‌ی معترض و سازماندهی شده در ایران همواره از سوی حاکمیت جمهوری اسلامی به عنوان خطر قلمداد شده و شاهد آن هستیم که این جغرافیا به عنوان لابراتواری برای اجرای سیاست‌های مربوط به ایجاد فضای رعب و وحشت در سایه‌ی سکوت جامعه‌ی بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فرمان جهاد خمینی در مرداد ١٣٥٨، اعدام‌های گسترده‌ی مخالفان سیاسی و شهروندان عادی در اوایل انقلاب، ترور رهبران و اعضای احزاب اپوزیسیون کورد در خارج از ایران توسط نیروهای برون مرزی جمهوری اسلامی ایران و تا امروز که کوردها دارای بیشترین آمار زندانیان سیاسی در ایران هستند در سایه‌ی همین سکوت جامعه‌ی بین‌الملل و عدم واکنش جامعه‌ در داخل و اپوزسیون ایرانی به دلیل مساله‌ای به نام تمامیت ارضی ایران و مساله‌ی حق دفاع مشروع است.

اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر، میثاق‌ها و کنواسیون‌هایی که برای دفاع از حقوق بشر در سازمان ملل متحد از سوی دولت – ملت‌های مختلف تصویب شدند، شاید توانستند پاسخی به آزادی‌ها و حقوق فردی و تا حدی جمعی، برای انسان‌ها فارغ از نژاد، زبان، دین، مذهب، جنسیت شدند. اما اصلی دیگر را نیز پایه‌گذاری کردند و آن چیزی نبود به جز اینکه همه‌ی این مسایل باید در چارچوب ساختار و نظام موجود دولت لیبرالیستی با مرزهای مشخص صورت بگیرد و هر گونه ساختار آلترناتیوی خارج از آن غیر قابل قبول است. یکی از مسائل مهم دفاع مشروع به عنوان یک حق‌ذاتی است که در کلیه‌ی اسناد حقوق بین‌الملل به آن اشاره شده است؛ اما این حق را برای هر موجودیت خارج از ساختاری موجود دولتی به عنوان تهدید قلمداد کرده و با استناد بر همین حقوق بین‌المللی که در واقع بین‌الدولی است سرکوب آن را مشروع دانسته‌اند؛ در واقع بر اساس این دیدگاه هر دولتی در هر کجای این جهان در صورتی که خطری را متوجه امنیت ملی خود بداند حق پاسخگویی و رفع این خطر را دارد اما اگر یک گروه دیگر آلترناتیو این سیستم در دفاع از موجودیت خود اقدام به دفاع مشروع و مقاومت مسلحانه نماید، محکوم به سرکوب و نابودی است.

بر همین اساس درچارچوب حقوق بین‌الملل، ما در چند دهه‌ی اخیر شاهد مداخلات نظامی در کشورهائی همچون افغانستان، عراق و سوریه بودیم که به نام استقرار آزادی و دمکراسی در این کشورها صورت گرفت و مشروع دانسته شد اما خلق کورد که در قرن ٢١ همچنان با خطر انواع ژنوساید روبرو است اگر دست به هر گونه دفاع مشروع بزند از سوی همین دولت‌ها به عنوان «نیروی شورشی و تروریست» قلمداد می‌شود. در پایان می‌توان گفت هر چند اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر، میثاق‌ها و کنوانسیون‌های دیگر سازمان ملل متحد دستاوردهای مهمی در تاریخ بشریت هستند اما صرف اتکا بر آن نمی نمی‌توان به چاره‌‌یابی مساله‌ی کورد در چهار بخش کوردستان دست یافت.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

بابەت: گەل خاوەنی حەیدەر قوربانی و شەهیدانە-دەوری پارتە سیاسیەکان

ژووری زاگرۆس-کۆنفدڕاڵ

پێنج شەمە 23.12.221




🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

بابەت: گەل خاوەنی حەیدەر قوربانی و شەهیدانە-دەوری پارتە سیاسیەکان

ژووری زاگرۆس-کۆنفدڕاڵ

پێنج شەمە 23.12.221




🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

تحمیل “سعادت” بە حکم انقلاب فرهنگی


✍ گوران شاهو


🆔 @GozarDemocratic‌

تحمیل “سعادت” بە حکم انقلاب فرهنگی


✍ گوران شاهو


علی اکبر داور از مؤثرترین شخصیتهای دولت مدرن در ایران و پایە گذار «دادگستری» نوین در دولت برآمدە از استبداد رضاخانی در مورد آزادی و توسعەی جامعەی ایران در جایی می‌گوید: « ایرانی جماعت چە می‌داند آزادی یعنی چە. جماعتی کە از رمال و فال‌گیر دیدن سرنوشت خود را طلب کند و بە جن گیری و تمسک جستن بە دعا و اوراد روی آورد، نمی‌توان انتظار پیشرفت و سعادت را داشت. پس بە این جماعت بایستی سعادت را بە زور تحمیل کرد». در واقع این سخن دل «داور» بە تنهایی نیست. بلکە ذهنیت و شیوەای از اندیشیدن است کە هموارە و بە درازای تاریخ از سوی طبقات صاحب قدرت بر جامعەای کە فاقد قدرت تشخیص خیر از شر و اصولا بی‌شعور و نابالغ انگاشتە شدە، اعمال گشتەاند.

اگر بە مقولەی انقلاب فرهنگی در سال‌های آغازین دهەی شصت در ایران تحت سیطرەی اسلام‌گراها توجە کنیم و آنرا با اقدامات رضاخان جهت متحول کردن جامعەی ایران در سال‌های اعمال قدرتش در اوایل قرن قیاس کنیم، متوجە خواهیم شد کە از لحاظ ماهوی هر دو از یک سنخ هستند. تنها با این تفاوت کە رضاخان آن میزان سواد نداشت تا اوامر خود را «انقلاب فرهنگی» بنامد. آنچە حداقل در این دو نمونەی معاصر می‌توان ارزیابی کرد، این مسألە می‌باشد کە آنچە در جامعەای نظیر ایران بە وقوع پیوستە، همانا عدم دخالت خود جامعە در تشخیص و تنظیم نیازمندیهای خود است. اگر نگاهی گذرا بە تاریخ جوامعی استبدادزدە همچون ایران بیندازیم، خواهیم دید کە این وضعیت، قاعدەای لاتغییر در روابط مابین حاکمان و جامعە بودە است. روابطی مبتنی بر مشاهدەگر و مشاهدە شوندە. کە آن نیز خود محصول ساختار قدرت و شیوەهای کسب آن و همچنین بە دست آوردن مشروعیت است. بدین معنی کە بە میزانی کە حکومت‌ها از برآوردن نیازها و تأمین رفاە جامعە از لحاظ مادی و اخلاقی ناکارآمد و ناتوان باشند، بە همان میزان در مسائل عقیدتی و اخروی جامعە کە جنبەای عینی و روزانە نداشتە و بیشتر بە حوالە کردن شبیەتر است بە خبرەگی و پیچیدەگی می‌رسند. و یا گاە و بیگاە فرارهای بە عقب و نوستالوژیک و یا بە جلو آرمان‌شهری را استادانە طرح و اجرا می‌کنند. برای نمونە در فواید صلوات می‌توانند کتابها و مقالات بی‌شماری تهیە کنند، و یا با ساختن» تونل زمان» بی‌خانمان‌ترین اشخاص را در وضعیتی قرار دهند کە خود را کوروش «بزرگ» بداند، اما در مورد بدیهی‌ترین نیازهای بقای جامعە الکندند.

اما تازە قضیە از اینجا بە بعد است کە بیخ پیدا می‌کند. حاکم و حکومتی کە تنها بر اساس منطق قلع و قمع و اعمال زور عریان بە قدرت رسیدە و از درک و چارەیابی پیچیدگی‌های حیات زندە و پویای اجتماعی بە دور است، هموارە سادەترین راە را بهترین راە می‌داند. اما این سادەترین راە کدام است؟ از نظر این حکام سادەترین و در عین حال بهترین راە تداوم وضعیت موجود، همانا منجمد کردن و توقف زمان است. اما از آنجا کە مفهوم زمان تنها با آفرینش است کە معنا می‌یابد، خود این انجماد چگونە اتفاق می‌افتد؟ این انجماد و توقف در زمان تنها می‌تواند با انجماد تفکر و اندیشە صورت پذیرد. در اینجاست کە « اندیشە» و « تفکر « کە هموارە فعالیت و تلاشی ذهنی برای آفرینشگری است جای خود را بە « بینش « کە مفهومی دینی است خواهد داد. بینش، یعنی همان در مسیر صحیح احکام شرع گام برداشتن است و هیچ نوع بدعتی را برنتافتن است. و تفکر، یعنی همان توان فرا رفتن از قالب‌های ذهنی و از بیرون بە آن‌ها نگریستن و بە داوری نشستن و مورد سنجش قرار‌ دادن آنهاست.

آرامش دوستدار از جملەی منتقدین سرسخت فرهنگ ایرانی، این وضعیت را اصولا بە شیوەی حیات مبتنی بر فرهنگ دینی مربوط دانستە کە جایی برای تعقل و تفکر در آن نیست و راە نجاتی را هم از این فضای ذهنی متصور نیست. هر چند در مواردی شاید محق باشد. اما نمی‌توان و نبایست این وضعیت را بە تمامی ابعاد حیات و فرهنگ تعمیم داد و یا بە تسلیمیت بە آن تن در داد. چرا کە اولا پذیرش این « امتناع تفکر» در فرهنگ دینی، خود ریشە در همان « بینشی» دارد کە خود دوستدار بە آن معترض است. و دوما مگر خود دوستدار از این فرهنگ دینی تغذیە نکردە است و یا شاید خود و هم فکرانش را استثناهایی تکرارناپذیر می‌داند. در واقع عدم آفرینش‌گری در حوزەی تفکر بیشتر از سر کاهلی و راحت‌طلبی ذهنی افراد جامعە است تا خود ساختار دین. چرا کە جوامعی کە توانستەاند این معضلات را بە نوعی چارەیابی کنند نیز کم از فرهنگ دینی تأثیر نپذیرفتەاند. آنچە از نظر این دست از منتقدین دورماندە و یا حداقل مورد واکاوی جدی قرار نگرفتە، ساختار و روابط قدرت است کە هموارە نقشی بنیادین در چگونگی تعیین مسیر آگاهی و معرفت داشتەاند. مگر نە اینکە هموارە تعدادی از علمای دینی پیوندی مستحکم با دربار سلاطین و شاهان داشتە و در خدمت آنان فتاوا صادر کردەاند.