‏رێگا و رێباز

♦  ئەڵقەی ١٧

بابەت: کۆمەڵگای چینایەتی-دەوڵەتی و یەکەمین هێرشە داگیرکارییەکان بۆ سەر خاکی کوردستان

✅ بەروار: ٢٠٢٠-١١-١٩


🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

🔶کاریگەریەکانی پەکەکە لە سەر رۆژهەڵاتی کوردستان

🔸ساڵانی دەیەی نەوەدەکان و کوردانی رۆژهەڵات لە ناوخۆ و دەرەوەیی وڵات

🔸دامەزراندنی پارتی ژیانی ئازادی کوردستان و داهاتووی رۆژهەڵات


🔺ئەهوەن چیاکۆ- ئەندامی مەجلسی پەژاک

@aryentvnews

لە قەندیل دامەزراندنی پەکەکە پیرۆزکرا


گەریلاکانی هەپەگە و یەژاستار لە قەندیل ٤٣مین ساڵیادی دامەزراندنی پەکەکەیان پیرۆز کرد.




ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

انقلاب آپوئیستی در کوردستان

واژه "انقلاب" (Revolution ) از واژه لاتینی کهن (revolutio) که بیانگر حرکت یک چیز از نقطه ای به نقطه دیگر است گرفته شده است، واژه انقلاب دو معنا دلالت دارد: تغییر بر اثر حرکت، و حرکتی که به نقطه آغازش باز می گردد، در مفهوم مدرن انقلاب که در دوران انقلاب فرانسه ابداع شد معنای تغییری که توام با حرکتی رو به جلو است غالب است.
واژه "انقلاب" از اواخر قرون وسطا بود که به کار گرفته شد، این واژه در شکل ایتالیایی اش (rivoluzione) توسط مورخان دوره رنسانس _ گوئیتچاردینی، ماکیاولی، ناردی – در توصیف وقایع سیاسی به کار گرفته شد و در قرن هفدهم همزمان با انقلاب انگلستان در واژگان سیاسی پذیرش عمومی پیدا کرد.
با انقلاب فرانسه اندیشه انقلاب شکل تعریف شده بسیار دقیق تری به خود گرفت و جایگاهی محوری در اندیشه سیاسی پیدا کرد، مهمترین تحول تازه ای که انقلاب فرانسه به بار آورد ترکیب دو انگاره در یک مفهوم بود، دو انگاره ای که سابقا در کنار هم موجود بودند: انگاره انقلاب همچون تغییراتی در حکومت، و انگاره انقلاب همچون سرآغاز استقرار یک نظم اجتماعی تازه و مرحله ای تازه در تاریخ جهان.
انقلاب سیاسی بخشی از انقلاب گسترده تر اجتماعی است، انقلاب سیاسی پیش شرط ضروری انقلاب اجتماعی است چون گروه حاکم به کمک نهادهای سیاسی قدرت را در قبضه دارد اما در عین حال انقلاب سیاسی صرفا پدیده ای جزئی و ناقص است، انقلاب فقط در صورتی کامل می شود که موجب تغییر کل زندگی اجتماعی شود، بنابراین، انقلاب اجتماعی و سیاسی همبسته و در عین حال قابل تمیز از هم هستند: هر انقلابی جامعه کهن را منحل می کند از این جهت اجتماعی است، هر انقلابی حکومت کهن را سرنگون می کند و از این جهت انقلابی سیاسی است.
انقلاب آپوئیستی بر مبنای پارادایم مدرنیته دمکراتیک بر علیه وضع موجود سیاسی – اجتماعی جهانی که بر پایه ی مدرنیته سرمایه داری قوام دارد به وقوع می پیوندد یعنی فرم اقتصادی را از سرمایه داری به سوسیالیسم اکولوژیک و فرم سیاسی را از دولت – ملت به کنفدرالیسم دمکراتیک تغییر می دهد یعنی در دو حوزه ی اجتماعی و سیاسی انقلاب به وقوع پیوسته که زندگی اجتماعی را کاملا دگرگون نموده و عصر نوینی را برای انسانیت همراه با آزادی و عدالت اجتماعی رقم خواهد زد.
اگر شرایط سیاسی – اجتماعی کوردستان را در دوره معاصر مورد خوانش و تحلیل قرار دهیم در خواهیم یافت که جنبش سیاسی آزادیخواهانه ملت کورد در یک دور باطل جنبش – شکست – جنبش گرفتار آمده و حتی در شمال و غرب کوردستان، هویت کوردی تحت فشار سیاستهای آسمیلاسیون دولت – ملتهای قوم فرادست یعنی ترک و عرب در چهارچوب پارادایم مدرنیته سرمایه داری در حال امحا و نابودی است تا اینکه جنبش آزادیخواهانه آپوئیستی در شمال کوردستان به رهبری آپو طلوع کرده و فصلی نو از مبارزه را در چهارچوب پارادایم مدرنیته دمکراتیک تعریف می نماید که در اولین گام خود به مبارزه با تفکرات و سیاستهای شوونیستی حکومت مرکزی ترکیه پرداخته و هویت کوردی را در شمال کوردستان از امحا و نابودی نجات می دهد.
اگر مدل مبارزاتی جنبش آپوئیستی را در شمال کوردستان مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم در می یابیم که بدون وقوع انقلابی داخلی در داخل جامعه شمال کوردستان در دو بعد سیاسی و اجتماعی امکان ایجاد تغییر در آن وضعیت و احیای دوباره هویت کوردی وجود نداشت به همین دلیل با هرگونه ساختار ناشی از مدرنیته سرمایه داری همچون : مردسالاری، احزاب دولت محور و... مبارزه گردید و با روشهای گوناگون، پارادایم مدرنیته دمکراتیک در جامعه شمال کوردستان به عنوان آلترناتیو وضع موجود معرفی گردید که در زمان حال نتایج این مبارزات را حداقل در احیای دوباره هویت کوردی مشاهده می کنیم.
همین روند با ویژگیهای خاص خود در غرب کوردستان (روژآوا) نیز طی شد که امروزه در جهان تحت عنوان "انقلاب روژآوا" مورد شناسایی قرار گرفته و به عنوان مدل انسانی نوینی از حکومتداری دمکراتیک (کنفدرالیسم دمکراتیک) همچون آلترناتیو مدل دولت – ملت توجه اندیشمندان حوزه علوم انسانی را به خود جلب نموده و توانسته است در بحران کشور سوریه به حیات خویش ادامه دهد و به موفقیتهایی در تمامی حوزه ها دست یابد.
اما اگر با چشمانی واقعبین به مسئله کورد در جنوب کوردستان نگاه کنیم، آشکار است که مسئله کورد در این بخش از کوردستان دچار پیچیدگیهایی شده که آن را تا مرز تحمل شکستی دوباره پیش برده است که پدیده مهاجرت از جنوب کوردستان به کشورهای اروپایی و گیر افتادن آنها در مرز میان دو کشور بلاروس و لهستان که به فاجعه ای انسانی تبدیل شده و توجه رسانه های جهانی را به خود جلب نموده است گویای واقعیتی تلخ از شکست حکومت جنوب کوردستان می باشد.

بدون شک مسئولیت وضعیت کنونی جنوب کوردستان بر عهده حکومت اقلیم و حزب تمامیت خواه پ.د.ک می باشد که در تمامی حوزه ها اعم از سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی به اعمال سیاست پرداخته و آن را به فساد و نابودی کشانیده است.
قطعا دیر یا زود انقلابی سیاسی – اجتماعی در جنوب کوردستان به وقوع خواهد پیوست که اگر بر مبنای پارادایم مدرنیته سرمایه داری روی دهد طی یک سیکل باطل دوباره به وضعیت کنونی گرفتار خواهد آمد همچون انقلابهایی که طی سالیان اخیر در کشورهای عربی تحت عنوان بهار عربی روی داد یا انقلابی که در سال 57 در ایران روی داد اما اگر این انقلاب بر مبنای پارادایم مدرنیته دمکراتیک روی دهد قطعا به تغییری همچون روژآوا تبدیل خواهد شد که شاهد تحقق آزادی و عدالت اجتماعی در تمامی ابعاد آن خواهیم بود.
در رابطه با وضعیت سیاسی – اجتماعی شرق کوردستان هم می توان اذعان نمود که جنبش کورد در این بخش از کوردستان در دوره معاصر همچون سایر بخشهای کوردستان، متاسفانه در سیکل باطل جنبش – شکست – جنبش گرفتار آمده که نمونه های اخیر تاریخی آن را می توان شکست جمهوری کوردستان و جنبش سال 57 بیان نمود.
به همین دلیل در این بخش از کوردستان به جهت خروج از این سیکل باطل لازم است انقلابی آپوئیستی روی دهد که خوشبختانه طی سالیان اخیر با تاسیس پژاک و پیشاهنگی آن در این بخش از کوردستان توانسته است گامهای اولیه را بردارد و با ارائه فلسفه و مدلی نوین از مبارزه هزاران تن از خلق را سازماندهی و جامعه را در راستای انقلاب هدایت نماید که مطمئنا دیری نخواهد پایید انقلاب آپوئیستی در این بخش از کوردستان نیز به پیروزی دست خواهد یافت و تمامی مظاهر مدرنیته سرمایه داری را بر خواهد پیچید و بر اساس نظریه ملت دمکراتیک در چهارچوب مدل کنفدرالیسم دمکراتیک، آزادی و عدالت اجتماعی را برای خلق شرق کوردستان نیز به ارمغان خواهد آورد.


✍ چیاکو روژاوا


🆔 @GozarDemocratic‌

توندوتیژی بەرانبەر خوێیندکاران و زهنیەتی پیاوسالاری
(دەستپێک )
لە ژوری زاگرۆس_کونفدڕاڵ
24/11/2021

توندوتیژی بەرانبەر خوێیندکاران و زهنیەتی پیاوسالاری
(بەشی یەکەم 1 )
لە ژوری زاگرۆس_کونفدڕاڵ
24/11/2021

توندوتیژی بەرانبەر خوێیندکاران و زهنیەتی پیاوسالاری
(بەشی دوهەم 2 )
لە ژوری زاگرۆس_کونفدڕاڵ
24/11/2021

توندوتیژی بەرانبەر خوێیندکاران و زهنیەتی پیاوسالاری
(بەشی سێهەم 3 )
لە ژوری زاگرۆس_کونفدڕاڵ
24/11/2021

توندوتیژی بەرانبەر خوێیندکاران و زهنیەتی پیاوسالاری
(بەشی چوارەم 4 )
لە ژوری زاگرۆس_کونفدڕاڵ
24/11/2021

‏رێگا و رێباز

♦  ئەڵقەی ١٨

بابەت: دووانەی شارستانیەتی ناوەندی و شارستانیەتی دیمۆکرات، چاند و ژیاری کوردی، بناغەی لە شارستانیەتی دیمۆکراتیک دایە


✅ بەروار: ٢٠٢٠-١١-٢٦


🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

مراد کاراییلان: ترکیه حتی اگر با دو ارتش حمله کند ما آن را شکست می‌دهیم


کاراییلان گفت آنچه در ٢٧ نوامبر ١٩٧٨ رخ داد فقط تأسیس پ.ک.ک نبود بلکه آغاز یک مبارزه ملی برای حفظ موجودیت خلقی بود که در معرض نسل‌کشی فیزیکی و فرهنگی داشت بکلی از بین می‌رفت.



مراد کاراییلان عضو شورای رهبری حزب کارگران کوردستان در مصاحبه‌ای با تلویزیون "استرک" به دستاوردهای پ.ک.ک طی ۴٣ سال گذشته پرداخت و گفت، پ.ک.ک کوردستانی که ترکیه مدعی بود مرده است را از گور بتنی بیرون آورد و دوباره زنده کرد. کاراییلان همچنین قدرت‌های غربی را شریک ترکیه در شکنجه و منزوی‌سازی رهبر عبدالله اوجالان در امرالی نامید.

مراد کاراییلان از چند دهه مبارزه پ.ک.ک به عنوان برگ زرینی در تاریخ خلق کورد یاد کرد و گفت ترکیه پس از سرکوب عصیان‌های در کوردستان، یک گور نمادین در کوه آگری ساخت که روی آن نوشته شده بود' کوردستان خیالی اینجا مدفون شد'. پ.ک.ک کوردستانی که می‌گفتند مرده است را از گور بتنی بیرون آورد و دوباره زنده کرد.

کاراییلان گفت آنچه در ٢٧ نوامبر ١٩٧٨ رخ داد فقط تأسیس پ.ک.ک نبود بلکه آغاز یک مبارزه ملی برای حفظ موجودیت خلقی بود که در معرض نسل‌کشی فیزیکی و فرهنگی داشت بکلی از بین می‌رفت. ظهور پ.ک.ک مسیر تحولات در کوردستان را تغییر داد. فکر و اندیشه‌های رهبر آپو در آن فضای ناامیدی، ناآگاهی و فرار از هویت کوردی، موجب یک رنسانس شد.

عضو شورای رهبری پ.ک.ک خاطرنشان کرد، وقتی حتی آوردن نام کورد و کوردستان در ترکیه ممنوع بود، رهبر آپو در دوران دانشجویی در پاسخ به یک استاد دانشگاه که گفته بود در ترکیه فقط یک ملت وجود دارد اظهار داشت که اینطور نیست، در ترکیه دو ملت وجود دارند که یکی از آنها خلق کوردستان است. "کوردستان" و "استعمار" دو کلمەای بودند که رهبر آپو را به فکر مبارزه انداختند.

مراد کاراییلان همچنین در پاسخ به سئوالی درباره اهداف شکنجه و منزوی‌سازی اوجالان در امرالی گفت: "رهبر آپو در زندان امرالی یک فکر را نمایندگی می‌کند، سیستم کشنده این زندان را ترکیه به تنهایی طراحی نکرد. وقتی رهبر آپو را به امرالی منتقل کردند، آنجا یک نماینده شورای اروپا حضور داشت که به رهبر آپو اعلام کرد از این به بعد اینجا خواهی ماند. رهبر آپو را ٢٢ سال پیش نیروهای خارجی توطئه‌گر، اسیر و به ترکیه تحویل دادند. منزوی‌سازی، شکنجه روانی و قرار دادن رهبر آپو در مسیر تحلیل جسمی برای آن بوده که جلوی رهبری یک رهبر و چارەاندیشی، انتقال آن به جنبش و بازتولید آن را بگیرند. هرآنچه در امرالی علیه رهبر آپو انجام می‌‌دهند در عین حال برای گرفتن انتقام از جنبش آزادیخواه کوردهاست که هرگز نتوانستند آن را از بین ببرند."

مراد کاراییلان گفت علیرغم سکوت بین‌المللی در برابر حملات شیمیایی و جنایات جنگی ترکیه، گریلاهای کوردستان ضربات سختی به مواضع دشمن زده‌اند. کاراییلان گفت ترکیه حتی اگر با دو ارتش هم به ما حمله کند، آن را شکست خواهیم داد.

مراد کاراییلان با اشاره به مقاومت تاریخی گریلاهای کوردستان مقابل هجوم ارتش اشغالگر ترکیه که علیرغم برخورداری از جنگ‌افزارهای پیشرفته نظامی و نیروی هوایی با نقض تعهدات بین‌المللی از سلاح‌های شیمیایی نیز استفاده می‌کند گفت: "گریلاهای حرفه‌ای برای جنگ زیر زمین، روی زمین و نبرد هوایی آموزش دیده‌اند و با اخذ تدابیری در برابر سلاح‌های شیمیایی، ضربات سنگینی به دشمن می‌زنند."

عضو شورای رهبری پ.ک.ک از جمله از آن چه در ارتفاعات ورخله در منطقه آواشین روی می‌دهد به عنوان یک واقعه تاریخی نام برد و گفت: "دشمن با خودش می‌گفت با هواپیما آنجا را می‌زنیم و مجبور به فرار خواهند شد. بمباران کردند اما به نتیجه نرسیدند. بعدش گفتند با سلاح شیمیایی همه را پاکسازی می‌کنیم و چیزی باقی نمی‌ماند. اما نتوانستند. دشمن شکست خورد و صفوف مقاومت در هم نشکست."

کاراییلان گفت: "وقتی می‌گوییم دشمن شکست خورد این اتفاق به آسانی رخ نداده و قیمت آن رنج و خون رفیقان بوده است. وقتی گزارش‌ها از عزم و اراده گریلاهای ورخله را مطالعه می‌کنیم تحت تأثیر قرار می‌گیریم. هر چه در وصف آن بگوییم کافی نخواهد بود. گریلاهای کوردستان در شرایطی طاقت‌فرسا به دشمن یاد دادند که پ.ک.ک حزب کوچکی نیست که کسی بخواهد آن را از بین ببرد."

وی با انتقاد از سکوت بین‌المللی درباره جنایات جنگی ترکیه و زیر سئوال بردن عدم هرگونه اعتراضی از سوی پارلمان و دولت اقلیم کوردستان گفت که ترکیه با تکیه بر ناتو که عضوی از آن است با پنج نوع سلاح شیمیایی حمله می‌کند.

کاراییلان درباره تهدیدهای نظامی ترکیه علیه روژاوا بر آشکار بودن تلاش آنکارا برای نسل‌کشی و ریشه‌کن کردن کوردها تأکید کرد و گفت هرچند به نظر می‌رسد اردوغان برای گرفتن اجازه یک حمله نظامی جدید به مشکل برخورده باشد اما آمریکا و روسیه بخاطر بازگذاشتن حریم هوایی سوریه بر ترکیه و کشتارهایی که ترکیه توسط حملات هوایی انجام می‌دهد مسئولیت دارند.



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

همان بلایی را بر سر حاکمیت می‌آوریم که از آن می‌ترسد


جمیل باییک ریاست مشترک ک.ج.ک اعلام نمود که در ۴۴مین سال مبارزه پ.ک.ک هدف آنها از میان برداشتن فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ بوده و در این باره اظهار داشت: هم اکنون این فاشیسم در هراس است که هر لحظه سقوط کند. ما می‌خواهیم این هراس را به واقعیت تبدیل کنیم.


🆔 @GozarDemocratic‌

همان بلایی را بر سر حاکمیت می‌آوریم که از آن می‌ترسد


جمیل باییک ریاست مشترک ک.ج.ک اعلام نمود که در ۴۴مین سال مبارزه پ.ک.ک هدف آنها از میان برداشتن فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ بوده و در این باره اظهار داشت: هم اکنون این فاشیسم در هراس است که هر لحظه سقوط کند. ما می‌خواهیم این هراس را به واقعیت تبدیل کنیم.


جمیل باییک ریاست مشترک کنفدرالیسم جوامع کوردستان اعلام کرد که هرگونه حمله و اشغالگری آ.ک.پ/م.ه.پ این حاکمیت را هر چه بیشتر به آستانه سقوط نزدیکتر کرده و در این باره افزود: ما ا.ک.پ/م.ه.پ را در آستانه شکست قرار داده‌ایم. انزوا دیگر قابل پیگیری نیست. دولت ترک اشغالگری نظامی را هم حتی با زور ادامه می‌دهد. ما در هر حوزه مبارزه را شعله‌ور می‌کنیم. ما در نهایت ترکیه را به سوی دمکراسی سوق می‌دهیم، خلق کورد به حیاتی آزاد و دمکراتیک دست خواهد یافت. و هر زمان که این اهداف ما تحقق پیدا کرد، مانند دومینو این مسئله بر تمام خاورمیانه تاثیرگذار بوده و دگرگونیهای بسیاری را رقم می‌زند.

آخرین بخش گفتگو با جمیل باییک ریاست مشترک کنفدرالیسم جوامع کوردستان به مناسبت چهل‌و‌سومین سالگرد تاسیس حزب کارگران کوردستان.

خبرگزاری فرات: شما در درجه اول برای خلق کورد و سپس خلق‌های دیگر منطقه دنبال مدل و پارادایمی هستید که بتوانید به شیوه‌ای صلح آمیز زندگی کنید. اما در عین حال برخی از نیروهای غربی و بین‌المللی از دولت‌های اشغالگر حمایت می‌کنند، این نیروها چرا در مقابل حقوق حقه ۵۰ میلیون انسان مقاومت می‌کنند؟

جمیل باییک: آمریکا و اروپا همچنان از ترکیه حمایت می‌کنند. اما در نزد افکار عمومی، آمریکا و اروپا خود را به ترکیه نشان نمی‌دهند. نیروهای دمکراسی و خلق هم با حسی از طرفداری به مبارزه آزادیخواهانه ما نزدیک می‌شوند. اما حتی اگر از دولت ترک حمایتی هم بشود این حمایت‌ها مانند گذشته نیست. حمایت آنها صمیمانه نیست یا این حمایتها مانند گذشته آشکارا نیست. حتی اگر حمایتی هم از آنها بشود، در مقابل افکار عمومی گاه و بیگاه دست به انتقاداتی می‌زنند. همین مسئله هم ترکیه را ناراحت می‌کند. از طرف دیگر حتی اگر حمایت‌هایی را هم از ترکیه انجام بدهند، به دلیل حمایت‌های خلق‌های جهان و نیروهای دمکراسی از جنبش آزادیخواهانه ما، این حمایت‌ها را به صورت ناگزیر ادامه می‌دهند.

خاورمیانه چغرافیایی است که معادلات جهانی در ان برقرار می‌شوند. اما موضع دولت‌ها بیش از پیش جلب توجه می‌کند. به این نحو که ظلم کشورهای مذکور نادیده هم گرفته شوند و از آنها حمایت هم می‌کنند. زیرا کورد به چهار بخش تقسیم شده است و در عرصه‌ای مانند خاورمیانه که معادلات جهانی شکل می‌گیرند، مبارزه می‌کنند، به همین دلیل است که با چنین دشواریهایی روبرو می‌شوند. اما مانند دوران جنگ سرد، دولتها بدون قید و شرط از همدیگر حمایت نمی‌کنند. بعد از انکه کورد در خاورمیانه به نیرویی مهم تبدیل شد، سیاست‌های این دولت‌ها در حمایت بدون شرط و قید از ترکیه هم تضعیف شد. یعنی نیروی کورد را در معادلات در نظر گرفتند. هم اکنون از نیروهای نابودگر هم حمایت می‌کنند، اما تا زمانیکه مبارزه ما ادامه پیدا کند، موضع این کشورها ثابت و مانند گذشته نمی‌ماند، بلکه دچار تغییراتی می‌شود.

خبرگزاری فرات: اینگونه تحلیل می‌شود که موقعیت گذشته از میان رفته است، اما موقعیت و وضعیت جدید هنوز شکل نگرفته است. در این چارچوب است که جنگ جهانی سوم روی می‌دهد. در خاتمه این فرایند شما آینده کوردستان را چگونه می‌بینید؟ خاورمیانه و آینده آن چگونه خواهد بود؟

جمیل باییک: ما اعتقاد داریم که بعد از خاتمه جنگ جهانی سوم و برقراری مجدد موازنه قوا در خاورمیانه، کورد در هر چهار بخش کوردستان می‌توانند از یک حیات آزادی و دمکراتیک برخوردار باشند. کورد هم اکنون با ذهنیت و علانیت دمکراتیک خود نه تنها در خاورمیانه، در تمام جهان مورد توجه قرار گرفته است. سده ۲۱ به سده دمکراسی تبدیل خواهد شد. به همین دلیل جوامعی که از ذهنیت و عقلانیتی برای سازماندهی دمکراسی برخوردار هستند، فرصت‌هایی برای پیشرفت و پیروزی خواهند داشت. کورد هم اکنون از منسجم‌ترین ایدئولوژی در خاورمیانه برای پیشاهنگی دمکراسی برخوردار است. در ترکیه، عراق و سوریه و ایران کورد پیشاهنگ است. کورد با حیات دمکراتیک و آزادی‌طلبانه خود تاثیر مهمی را بر این کشورها می‌گذارد. کورد نه با ذهنیت دولت محور ملی، بلکه با ذهنیت دمکراتیک خود پیشرفت‌های بزرگی را به دست می‌آورد. ذهنیت دولت ملت برای کورد خطرناک است، یک دام است. بر اساس ذهنیت ملت دمکراتیک، خودمدیریتی دمکراتیک و دمکراتیک شدن در کشورهای دیگر، کورد نه تنها در کشورهای منطقه، بلکه در سطح خاورمیانه به ملتی برخوردار از احترام تبدیل شده است.

دیگر نه ترکیه، عراق و سوریه و نه ایران در خاورمیانه نمی‌توانند مانند گذشته باشند. خلق‌های خاورمیانه به سوی دوران دمکراسی و آزادی گام برخواهند داشت. خاورمیانه بار دیگر به جغرافیای مهم تمدن تبدیل می‌شود. بدون شک به مرزهای ملت-دولت‌هایی که تا کنون در حاکمیت داشته‌اند محدود نخواهد ماند. زیرا اراده دمکراتیک خلق‌ها یشرفت خواهد پیدا کرد، در خاورمیانه دوران فرادستی هژمونیک به پایان خواهد رسید و بنیان‌های منافع مشترک دمکراتیک برقرار خواهند شد. بدون شک خلق‌هایی که به اراده دمکراتیک اتکا می‌کنند، مناسبات هژمونی امپریالیستی را نمی‌پذیرند.

جنگ جهانی سوم تا مدتی دیگر در خاورمیانه ادامه پیدا می‌کند. کورد در این جنگ همچنان هزینه خواهد داد. اما بر اساس سازماندهی، ذهنیت و عقلانیت و ارتباطات منطقه‌ای و جهانی خود، کورد در خاورمیانه به حیاتی آزاد و دمکراتیک دست پیدا می‌کند، با پیشاهنگی خود در مسئله دمکراسی، در ایجاد حیاتی آزاد و دمکراتیک برای خلق‌های خاورمیانه نقش مهمی را ایفا می‌کند.

خبرگزاری فرات: پ.ک.ک در چهل و چهارمین سالگرد تاسیس خود چه اهدافی دارد؟

جمیل باییک: حزب کارگران کوردستان در چهل و سومین سالکرد تاسیس خود در کوردستان و خاورمیانه قدم‌ها بسیار مهمی را برداشته است. پیشرفت‌های مهمی را ایجاد کرده است. خلق کورد خلقی است که در همه جا برای آزادی خود مبارزه می‌کند. کورد از مرگ و نابودی جسته است. بدون شک در درجه اول دولت ترک و دولتهای حاکم بر کوردستان، دست از سیاستهای نابودگرانه خود بر کوردستان نمی دارند.اما این دولت ترک است که باذهنیت نابودگر خود در آستانه شکست قرار دارد. دشمنان کورد همه بر اقدامات و ذهنیت ترکیه متکی هستند. در چهل و چهارمین سالگرد تاسیس حزب کارگران کوردستان، هدف ما نابودی فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ است، نه فقط در کوردستان، بلکه در تمام خاورمیانه هدف ما ایجاد دگرگونیهای بزرگ است. به همین دلیل می‌خواهیم که در چهل و چهارمین سالگرد تاسیس حزبمان، فاشیسم آک.پ/م.ه.پ را از میان برداریم. این حاکمیت در گاره با شکست مواجه شد. در زاپ و متینا و آواشین شکست خورد. همچنین با مبارزه خلق کورد و نیروهای دمکراسی فاشیسم آک.پ/م.ه.پ بسیار ضعیف شد و دچار تنگنا شده است. فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ هم اکنون با ترس مواجه شده و می‌توان آن را درهم شکست. ما می‌خواهیم شکست آن را رقم بزننیم. هر حمله، هر گونه تلاشی این حاکمیت برای اشغالگری، می‌تواند این حاکمیت را به سوی شکست فروپاشی نهایی ببرد.

فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ به دلیل حملات خود به مناطق حفاظتی میدیا پشیمان خواهد شد، این حاکمیت را از این اقدام پشیمان می‌کنیم. در واقع اگر پارت دمکرات کوردستان از دولت ترک حمایت نمی‌کرد، جرات نداشت که وارد مناطق حفاظتی میدیا شود. اما موضع پارت دمکرات کوردستان این جسارت را به دولت ترک داد که دست به چنین اقدامی بزند. حملات دولت ترک ادامه پیدا می‌کنند. ما هم در این باره وظایف خودمان را انجام می‌دهیم و هر حمله‌ای را به شکستی برای آنها تبدیل می‌کنیم. اگر نیروهای دمکراسی و خلق کورد در این فرایند مبارزه‌ای قدرتمند نشان دهند، حاکمیت آ.ک.پ/م.ه.پ خاتمه سال ۲۰۲۲ را نخواهد دید.

همراه با شکست فاشیسم برای آزادی رهبر آپو هم ما دست به اقداماتی زده‌ایم. مهمترین هدف کارزار فرا رسیدن آزادی، شکستن قفل امرالی است. سال ۲۰۲۱ در این باره اقدامات بسیار مهمی صورت گرفتند. در درجه نخست در باکور کوردستان، روژاوا و اروپا مبارزه به سطح مهمی رسیده است. به اندازه خلق کورد، نیروهای دمکراسی و خلق‌های دیگر جهان هم خواستار آزادی رهبر آپو هستند. در این چهارچوب تلاش‌های وسیعی صورت گرفته است. آزادی فیزیکی رهبر آپو دیگر در کانون توجهات قرار گرفته است. زمینه و شرایط ادامه انزوا در امرالی در تمام ابعاد آن ضعیف شده است. دیگر گفته می‌شود که در ترکیه و امرالی بی‌قانونی گسترده صورت می‌گیرد و باید درهای امرالی گشوده شوند. ما آ.ک.پ/م.ه.پ را در آستانه شکست قرار داده‌ایم. ادامه تحمیل انزوا دیگر مانند گذشته ممکن نیست. دولت اشغالگر ترک حتی حملات و اشغالگریهایش را هم با زور ادامه می‌دهد. در تمام زمینه‌ها مبارزات خودمان را گسترش می‌دهیم. ما ترکیه را دمکراتیک می‌کنیم، خلق کورد در نهایت می‌تواند واجد حیات آزاد و دمکراتیک خود باشد. در واقع زمانیکه این اهداف محقق شدند، آنزمان است که مانند دومینو این مسئله بر تمام خاورمیانه تاثیرات بسیار بزرگی را به دنبال خواهد داشت.

خبرگزاری فرات: در رابطه با سال جدید پ.ک.ک، تمایل دارید چه پیامی را بدهید؟

جمیل باییک: عملکرد پ.ک.ک در ۴۳ سال گذشته با پیشاهنگی رهبر آپو نشان داده است که خط مشی سیاسی، سازماندهی، مدیریتی، زندگی و مبارزه را به نفع خود رقم زده است.

به همین دلیل لازم است که کادرهایمان و خلقمان این واقعیت را ببینند و اگر معیارها و خط مشی پ.ک.ک را در مبارزات خود هر چه بیشتر مورد توجه قرار بدهند، بدون هیچ تردیدی به پیروزی می‌رسند. پ.ک.ک به دلیل اعتلای معیارهای میلیتانی تا کنون توانسته است بر سر پا استوار باقی بماند، پ.ک.ک چون معیارهای میهن‌دوستی را اعتلا بخشیده است توانسته است مبارزه خلق را به پیش برده و امروز خلق کورد را با خلق پیشاهنگ دمکراسی در میان خلق‌های خاورمیانه تبدیل کرده است.

در سال جدید باید پ.ک.ک و کادرهای پ.ک.ک بر اساس خط رهبری و معیارهای پ.ک.ک خود را تحلیل کنند، به خود انتقادی دست بزنند. انتقاد بکنند و نیروی مبارزاتی خود را هر چه بیشتر تقویت کنند. زیرا پیروزی با ذهنیت، حیات و سازماندهی و معیارهای مبارزاتی پ.ک.ک امکان پذیر است. در این رابطه در برخی از ابعاد شاهد نواقص و کمبودهایی هستیم. با انتقاد باید این نواقص و کمبودها از میان برداشته شود. هیچ بخش و هیچ کادری نباید دیگر با چنین نواقصی همراه باشد. مدرنیته سرمایه‌داری اکنون خود را بسیار با ظراقت وارد زندگی کادرها و سازمان می‌کند. مقابله با ویژگی‌های فردی، مادی‌گرایی، لیبرالیسم، ضعیف و منفعل مدرنیته سرمایه‌داری، از شرط‌های پیشبرد مبارزه است. زمانیکه مبارزه اینگونه ادامه پیدا کند، کادرها و مبارزان و مبارزه در مقابل مدرنیته سرمایه‌داری بدون حفاظ خواهند بود. زمانیکه مبارزه اینگونه ادامه پیدا نکند، روح کادر ضعیف شده و مبارزه تقلیل پیدا می‌کند. این واقعیت را باید مشاهده کرد و در مقابل هر تاثیر منفی مدرنیته سرمایه‌داری در میان کادرها مبارزه فعالی صورت بگیرد. در این چارچوب بسیار مهم است که مبارزه طبقاتی و جنسیتی ادامه پیدا کند. مبارزه علیه مادیگرایی، فردمحوری و لیرالیسم زمانیکه با مبارزه طبقاتی و حنسیتی یکی شوند، در آنصورت است که پ.ک.ک را می‌توان حفظ کرد، به پیش برد و مبارزه می‌تواند به پیروزی برسد.

زمانیکه شخصیتی به این نحو با پارادایم جدید رهبر آپو عجین شود، در آنصورت است که پیشرفت مبارزه گریلا می‌تواند تحقق پیدا کند. بسیار مهم است که به جای تبلیغات و براه انداختن برخی از اقدامات کوتاه مدت، خلق سازماندهی شود و جامعه بر اساس ملت دمکراتیک سازماندهی و خلق شود. خلقمان بیش از همه می‌داند که پ.ک.ک چگونه حزب و سازمان سیاسی است. از احزاب و سازمان‌های دیگر متفاوت است. در زندگی، عملکرد کادرها را مشاهده کرده است. پ.ک.ک جنبشی سیاسی است که مورد ارزیابی و تحلیل خلق قرار گرفته است. عشق به رهبر آپو از سوی خلق، همچنین نقش رهبر آپو در آموزش خلق را درک کرده است. رهبر آپو برای خلق، برای زنان و جوانان و همه به معلم تبدیل شده است. برای آنکه خلقمان در میان خلق‌های جهان را به بالاترین و مورد احترامترین خلق‌ها تبدیل کند، تلاش‌های بسیاری را انجام داده است. به همین دلیل است که رابطه بسیار قدرتمندی میان رهبر آپو و خلقمان شکل گرفته است.

با آموزش‌های رهبر آپو، معیارهای میهن‌دوستی خلقمان ارتقا یافته است، در حیات خانوادگی و اجتماعی ویژگیهای دمکراتیک را خلق کرده است. خصوصا که در ده سال اخیر، ویژگیهای مادی‌گرایی، فردگرایی در میان خلقمان تا اندازه‌ای پر رنگ شده است. اما فرهنگ و ذهنیت مدرنیته سرمایه‌داری فردی، مادی‌گرایی، دوری از ارزش‌های معنوی انسانی در میان خلق، معیارهای میهن‌دوستی را ضعیف می‌کنند. به جای ارزش‌هایی مانند کوردیت، آزادی و حیاتی دمکراتیک برای کوردستان، زندگی مادی‌گرایانه و همنوایی با روند امور برجسته شده‌اند. به جای آزادی اجتماعی، آزادی خلق کورد، به نام آزادی شخصی فکر آزادی میهن و خلق ضعیف شده است. دمکراسی را هم مانند سیستم اداره مدرنیته سرمایه‌داری برای به بردگی کشاندن انسان تعریف می‌کنند. ذهنیت دمکراسی و آزادی تحت سیطره طبقه فرادست و برای به بردگی کشاندن، انسان را از ذهنیت واقعی دمکراسی و مبارزه برای آزادی دور می‌کند. حیات و ذهنیت مدرنیته سرمایه‌داری به همان اندازه که استعمارگری و جنگ ویژه به مبارزه برای آزادی آسیب می‌رساند، به مبارزه خلق کورد هم آسیب می‌رساند. سرمایه‌داری در تمام ابعاد خود دشمن کورد است. به همین دلیل است که خلقمان لازم است که خود از حیات و ذهنیت مبتنی بر سرمایه‌داری به دور نگاه دارد. با ارزشهای معنوی و اجتماعی حیات دمکراتیک و آزاد خلق کورد متحد و عجین شود. بر همین اساس باید بر اساس ذهنیت مدرنیته دمکراتیک خود را سازماندهی کند و همزمان علیه نابودی، مبارزه خود را برای دمکراسی و آزادی گسترش بدهد.

رهبر آپو از طریق پارادایم جدید خود می‌خواهد که خلق را نه تنها وارد عرصه مبارزه کند، بلکه همزمان خلق را به منبعی برای سازماندهی اجتماعی تبدیل کند، خلق بتواند از این طریق به اراده تبدیل شده و خود تصمیم‌گیر باشد.

به همین دلیل باید خلقمان در تمام عرصه‌ها و ابعاد در گروه‌ها و مجالس و حلقه‌ها خود را سازماندهی کند و بر اساس تفکر دمکراتیک حیات خود را شکل ببخشد. خلقمان باید در تمام حوزه‌های اجتماعی خود را سازماندهی کند. رساندن تفکر جامعه آزاد و دمکراتیک، آزادی کورد و کوردستان به جامعه از طریق سازماندهی امکان‌پذیر است. جامعه سازماندهی شده همزمان جامعه‌ای است که مبارزه را ارتقا می‌بخشد و آن را به صورت مداوم ادامه می‌دهد. از ذهنیت مبارزه و سازماندهی شده که صرفا بر اساس تبلیعات باشد، هیچگاه تغییر و فعالیت مهمی برنمی‌خیزد، بسیار مهم است که واقعیت به همه نشان داده شود. خلقی خلاق که سازماندهی شده بوده و همیشه تحت اموزش باشد، ایجاد شود. این خلق باید در تمام حوزه‌ها مورد آموزش قرار بگیرد. این مسئله هم از طریق ایجاد گروه‌ها و حلقه‌ها با سازماندهی در میان تمام عرصه‌های حیات امکان‌پذیر است.

زنان و جوانان پیشاهنگان مبارزه هستند. در سازماندهی خلق، در ایجاد جامعه سازماندهی شده و مشارکت دادن آنها به صفوف مبارزه، زنان و جوانان نقش تعیین کننده‌ای دارند. به همین دلیل است که نمایندگان پ.ک.ک و پاژک، جامعه را سازماندهی می‌کنند و آنها را وارد صفوف مبارزه می‌کنند، باید این افراد و نمایندگان مسئولیت‌های خود را در تمام عرصه‌های نجام دهند. ما اگر بخواهیم فاشیسم آ.ک.پ/م.ه.پ را در هم بشکنیم، اگر ما بخواهیم که به اشغالگری خاتمه بدهیم، باید با پیشاهنگی زنان و جوانان این مبارزه را ارتقا بدهیم. بدون شک بزرگترین میدان این مبارزه هم، میدان مبارزه نیروهای گریلا است. لازم است که زنان و جوانان به صفوف گریلا بپیوندند، مبارزه گریلایی را گسترش بدهند، باید در در هم شکستن فاشیسم، نقش خود را در میان صفوف گریلا ایفا کنند. هوالان زن و مرد و جوان در متینا، در زاپ و آواشین که به شهادت رسیدند، به ما نشان دادند که باید با عزمی نستوه چگونه مبارزه کنیم. مسئولیت همه ما این است که مطالبات و خواسته‌های هوالان جوانمان را که در این مقاومت به شهادت رسیده‌اند، تحقق ببخشیم.



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

خودسازماندهی زنان بلوچ تنها راهکار گذار از تمام موانع است

در ادامه‌ی مبارزات و تجمعات زنان در سرتاسر جهان در روز ۲۵ نوامبر، زنان ایران نیز از مناطق و شهرهای مختلف بدنبال حق و حقوق خویش در تلاش و مبارزه بوده و علیرغم ظلم، سرکوب و زن‌ستیزی نظام جمهوری اسلامی باز هم از مقاومت دست نکشیده و آزادی را به ازای جانشان می‌خواهند.



🆔 @GozarDemocratic‌

خودسازماندهی زنان بلوچ تنها راهکار گذار از تمام موانع است

در ادامه‌ی مبارزات و تجمعات زنان در سرتاسر جهان در روز ۲۵ نوامبر، زنان ایران نیز از مناطق و شهرهای مختلف بدنبال حق و حقوق خویش در تلاش و مبارزه بوده و علیرغم ظلم، سرکوب و زن‌ستیزی نظام جمهوری اسلامی باز هم از مقاومت دست نکشیده و آزادی را به ازای جانشان می‌خواهند.


زنان مبارز و قهرمان بلوچ که از بیشینه‌ی تاریخی مقاومت و آزادگی برخوردارند، امروزه در ایران با خشونت‌هایی مضاعف مواجه هستند. از کمترین امکانات روزمره از تحصیل گرفته، تا امکانات رفاهی زندگی، آب، برق، جاده و ... برخوردار بوده و بیشتر از هر قشر دیگری زنان را تحت فشار و ستم قرار می‌دهد. متاسفانه بدلیل مرزی بودن این منطقه، همیشه در حاشیه و عدم توجه مسئولان جمهوری اسلامی باقی مانده و زنان وجوانان و کودکان این سرزمین به فراموشی سپرده شده‌اند. تمام این موارد خشونت‌های اعمال شده بر جامعه و به خصوص زنان را چندین برابر افزایش می‌دهد.


مرکز خبر - به عنوان خبرگزاری زن (نوژنها) در این رابطه و همچنین به مناسبت ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت بر علیه زنان با نگار ملکی، فعال حقوق زنان بلوچ گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.



به مناسبت ۲۵نوامبر روز مبارزه با خشونت علیه زنان، شما به عنوان یک فعال حیطه‌ی زنان وضعیت زنان بلوچستان را چطور ارزیابی می‌کنید؟

اگر به تاریخ این سرزمین برگردیم خصوصا قبل از استعمار، مردان بلوچ بر فرهنگ و منش و اعتقادات خود خیلی پایبند بوده‌اند و زنان جایگاه بالایی نزد آنان داشتند، در تاریخ شفاهی که اکثریت تاریخ این منطقه را دربرمی‌گیرد در دیوان شاهان و حاکمان مجالس مشورت و همفکری‌ای بوده که همیشه زنان در آن حضور داشتند. چیزی که در دیگر ممالک کمتر دیده شده است. در جامعه‌ی بلوچ دختر همیشه نماد پاکی و برکت بوده بلعکس دیگر فرهنگ‌ها که اکثرا زنان را مایه شومی و یا ننگ قلمداد می‌کردند. حتی اگر ما در تاریخ به عقب برگردیم که سابقه‌ی اسلام در میان بلوچ‌ها به هزار سال هم می‌رسد این مردمان در کنار احترام برای دین، همچنان برای فرهنگ بومی خود هم ارزش قائل بوده‌اند که وقتی بین دونفر همسر یا دو قوم مشکل و یا اختلافی پیش می‌آمد از آنها سوال می‌شد آیا می‌خواهید با قوانین شریعت بین شما قضاوت کنیم یا بر مبنای فرهنگ و عرف بلوچی؟ که نشان از منش و فرهنگ غنی مردمان بلوچ دارد. اما در مورد خشونت علیه زنان اگر کنکاش کنیم بیشترین اعمال خشونت‌ها را بعد از استعمار شاهی داریم به خصوص اولین قتل ناموسی از طرفی حاکمی به نام دادشاه که بخاطر سوءظن جان همسر خود را گرفت و امروز هم در دوره‌ی حکومت آخوندی با تسلط افراطیون مذهبی بر جامعه‌ی مدنی بلوچستان اوج ظلم و تبعیض را جامعه و به خصوص زنان بلوچ شاهد هستیم. رژیم جدا از اینکه از لحاظ مادی مردم را فقیر نگاه می‌دارد بلکه سعی می‌کند فرهنگ بیگانه را هم تقویت کند. مجموع این عوامل باعث شده سطح خشونت‌ها علیه زنان بلوچ بیشتر شود و قتل‌های ناموسی شکل بگیرد و در بستر لفظ ناموس که در ادبیات مردسالار حکومتی خیلی پررنگ می‌شود در این چند دهه شاهد اتفاقات خشونت‌بار بیشتری نسبت به قبل و کل تاریخ بلوچ هستیم.


با توجه به مرزی بودن منطقه‌ی بلوچستان، محرومیت‌های مضاعف این خطه و اینکه بیشترین قربانی‌ها زنان هستند، به عنوان مثال در مشکل کم آبی، بازماندن از تحصیل، مشکلات اقتصادی و هر مشکلی که دامنگیر اجتماع است زنان بیشتر با آن درگیر بوده و بیشتر در معرض آسیب قرار دارند. در این مورد شما چه نظری دارید؟

با به وجود آوردن مشکلاتی مانند فقر سیستماتیک مردان بلوچ هم خواسته یا ناخواسته دچار مشکلات عدیده‌ی روانی خواهند شد. به خاطر فقر تحصیلات و آگاهی و سیاست‌های عامدانه‌ی استعمارگران و رژیم‌ها باعث شده سلامت روانی جامعه از بین رفته و ضعیف شود، و پیامد این هست که به همان اندازه ظلم و خشونت نسبت به زنان بیشتر و بیشتر می‌شود، ما با فقری که در بلوچستان داریم و پدیده‌ی کودک‌همسری، یعنی خانواده‌ها بخاطر این فقر بالاجبار دختران و کودکان خود را به عقد مردانی که وضع بهتری از لحاظ اقتصادی دارند در بیاورند. این خودش به تنهایی یک نوع خشونت است، ما همه نوع خشونت را در بلوچستان داریم، از فیزیکی تا روانی و همه‌ی اینها پیامد سیاستهای رژیم هست که عامدانه برمردم بلوچ که از لحاظ آموزشی آنها را محروم نگه داشته، فقر را چنان تزریق کرده که مردان اکثرا مجبور هستند به مشاغل پرخطر رو بیاورند و گاها حتی کشته می‌شوند و بعد این مسئولیت به عهده زن میافتد به این صورت زنان هم از طرف جامعه‌ای که محصول سیاستهای غرض‌ورزانه‌ی سیستم هست و هم به صورت مستقیم از طرف خود سیستم مورد ستم قرار می‌گیرند.

شما به عنوان یک فعال حقوق زن و با توجه به علم بر وضعیت و تاریخ زنان بلوچ، چه راهکاری را برای بالا بردن آگاهی زنان نسبت به تاریخ و وضعیت امروز و ایستادگی در مقابل ظلم سیستماتیک دارید و تاکنون چه اقداماتی انجام شده است؟

هرچند حرکت‌های چشمگیری در منطقه‌ی بلوچستان انجام نشده، اما تمام سعی ما بر این هست که صدای زنان بلوچ باشیم و تبعیض و ظلمی که به این خطه روا داشته شده، صدای کم توجهی‌ای که در مسئله‌ی آموزش زنان به چشم می‌آید، را به گوش جهانیان برسانیم و خود را سازماندهی کنیم. ما هنوز با کمبود فضای آموزشی مناسب برای دختران و حتی پسران روبرو هستیم ما سعی می‌کنیم مسئله‌ی نبود امنیت را بازتاب بدهیم. مسئله‌ی تجاوز گروهی به زنان چابهار و همه‌ی این موضوعاتی که در کنار هم باعث شده خانواده‌ها به دختران اجازه‌ی حضور در جامعه و به خصوص فضاهای آموزشی را ندهند. هدف ما اینست که این آگاهی و شعور سیاسی را به خانواده‌ها بدهیم که تشخیص بدهند اصل و اساس مشکل کجا هست، شناخت درست مشکل خودش بخشی از راه‌حل است و با شناخت درست مشکل مردم ما می‌توانند سمت‌وسوی درستی پیدا بکنند تا زنان بلوچ در صفوف مبارزاتی علیه این ظلم‌های سیستماتیک و نهاد مردسالار که در طی این دو رژیم متحمل شده‌اند را سازماندهی کنیم.


گرچه نسبت به سایر نقاط دیگر ما کمترین آمار جرم‌وجنایت را در بلوچستان دارا هستیم چه جرم در معنای عام و چه خشونت علیه زنان، اما نباید غافل باشیم و فکر کنیم این وضعیت مناسب است یا اینکه در آینده بیشتر نخواهد شد مخصوصا که رژیم عامدانه به این سیاستهای تبعیض جنسیتی و مردسالارانه دامن می‌زند تا بنیاد خانواده و فرهنگ آن جامعه را تضعیف کند تا راحت‌تر بتواند در آنجا حکومت و آستانه‌ی ظلم‌پذیری مردم آن منطقه را بالا ببرد.



چرا تا به حال نهادها و سازمانهای مدافع زن در ایجاد این سازماندهی موفق نبوده‌اند، و اکثرا در حاشیه مانده‌اند؟

این حرف درست است و به نگاه امنیتی که در بلوچستان حاکم است برمی‌گردد. رژیم با این ابزار همیشه صدای لیدرها و نخبه‌ها را در نطفه خفه کرده و تشدید عامدانه‌ی جو امنیتی ترس را در دل مردم نهادینه کرده تا مبارزات نتواند آنطور که باید شکل بگیرد و اگر مبارزاتی هم هست که حقوق ملت بلوچ و زنان بلوچ به طور خاص حمایت می‌کند رژیم سعی می‌کند لباس امنیتی به آن بپوشاند و یا برچسب‌های ضددینی می‌زند تا مردم بلوچ که عمدتا مردمی مذهبی هستند از نزدیک شدن و حمایت آنها دست بکشند. با بد جلوه دادن هر ایده و حرکت اپوزسیون و آلترناتیو در نگاه مردم از رشد باورها و حرکتها جلوگیری می‌کند که در واقع همان سیاست "تفرقه بنداز و حکومت کن" را پیش می‌برد. برای همین به طور زیرساختی شعور سیاسی مردم عقب نگاه داشته شده و به لحاظ فرهنگی در فقر هست و هنوز این حرکتها آنطور که باید سازماندهی نشده‌اند.
تنها راه بالا بردن آگاهی و احیای فرهنگ بلوچ سازماندهی است. اگر مردم ما شناخت مناسب از حقوق خودشان داشته باشند احساس نیاز خواهند کرد و در مقابل ظلمی که بر تمام ملت بلوچ و به طور مضاعف بر زنان بلوچ اعمال می‌شود ایستادگی خواهند کرد و زنان هم در کنار مردان حضور پررنگتری در مقابل این نابرابریها خواهند داشت.




jinhaagency.com




🆔 @GozarDemocratic‌