فەرماندەی هەپەگە: دەوڵەتی تورک بەرامبەر بە گەریلا بێدەسەڵات و بێچارە بووە


ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە ڕایگەیاند، دەوڵەتی تورک بەرامبەر بە گەریلا بێدەسەڵات و بێچارە بووە و سەرەڕای بەکارهێنانی چەکی کیمیایی نەیتوانی بچێتە ناو تونێلەکانەوە. راشیگەیاند، گەریلا نەک تەنها خۆی دەپارێزێت، بەڵکو گورزی قورسیش لە دوژمن دەدات.



ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە ڕایگەیاند، بەرخۆدانی چەندین مانگەى گەریلا لە دژی هێرشەکانی دەوڵەتی تورک شانازییە و راشیگەیاند، "ڕۆحی شۆڕشی زاگرۆسن".

ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە وتی، "گەریلا لە ماوەی ٦ ساڵی ڕابردوودا بە پێی شێوازی سەردەمی نوێ خۆیان بونیاتنایەوە و بەوەش دەوڵەتی تورک بێدەسەڵات و بێچارە بوو. گرنگ نییە، کە دوژمن چەند تەکنیکی شەڕی خۆی زیاد کردووە، بەڵکو گرنگ ئەو ڕێگا و شێوازانەیە، کە بۆ پوچەڵکردنەوەی ئەو تەکنیکە و تەکنەلۆژیایانە ئافرێنراون". ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە دەربارەی بەرخۆدان و تێکۆشانی زاگرۆس قسەی بۆ ئاژانسی هەواڵی فورات (ANF) کرد.


"نەریتی 'بەرخۆدانی ژیانە' بەردەوامە"

ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە یادی شەهیدانی وەرخەل، شاخە سور و زەندورای کردەوە و ڕایگەیاند، ئەو تێکۆشانەی ئێستا بەڕێوەدەچێت ئەزموونی ٤٠ ساڵی تێکۆشانی لە پشتە و وتی: "هاوڕێیانمان وەک کەمال و مەزڵومەکان بەرخودان ژیانەیان بۆ خۆیان کردە بنەما. تێکۆشان و بەرخۆدانێک، کە بە دروشمی 'بەرخۆدان ژیانە' و 'مرۆڤ بە بەرخودان سەر دەکەوێت' لە زاگرۆس و مەتینا و زاپ بەردەوامە. بەتایبەتی ماوەی ٦ مانگە لە دژی دید و چەمکی شەڕی دەوڵەتی تورکی فاشیست، تێکۆشانێکی بێوێنە لە دژی ڕژێمی ئاکەپە – مەهەپە بەڕێوەدەچێت".

'هیچ شتێک نەماوە لە دژی گەریلا بەکاری بهێنێت'

ڕوستەم بۆتان ڕایگەیاند، هێرشەکانی دەوڵەتی تورک لە ساڵی ٢٠١٦ەوە تا ئێستا لە زیادبووندایە و وتیشی، "هەموو دەرفەت و توانا و هێزی خۆی بەکاردەهێنێت بۆ ئەوەى گەریلا پاکتاو بکات. هیچ شتێک نەماوە، کە ئەوان هەوڵیان بۆی نەدابێت و تاقییان نەکردبێتەوە. سەرەڕای هەموو ئەمانەش نەیانتوانی ئەنجامێک بەدەست بهێنن. بەتایبەتی لە ساڵی ٢٠١٨ەوە، دوای ئەوەی گەریلا خۆی سەرلەنوی بونیاتنایەوە ئیدی ئەوان بە بنبەست گەیشتن و بێ هیوا بوون. نە فڕۆکەی چاودێری، نە فڕۆکەی جەنگی و نە گازی کیمیایی هیچ ئەنجامێکیان نەبوو. بەڕاستی لە قۆناغی ٦ ساڵی ڕابردوودا و لەم ساڵانەى دوایدا، کە گەریلا بە پێی رێباز و شێوازی سەردەمی نوێ خۆیان ڕێکخست، دەوڵەتی تورک بێدەسەڵات و بێچارە مایەوە و هەرچیی کرد نەتیوانی ڕێگری لە چالاکیی گەریلا بکات. هەر چەندە دوژمن تەکنیکەکانی شەڕ زیاتریش بکات، گەریلاش ڕێگا و ئامرازەکانی تێکشکاندن و پووچکردنەوەى ئەو تەکنیکانە زیاتر دەکات".

'گەریلا تەنها لە دۆخی بەرگریدا نەمایەوە'

رۆستەم بۆتان راشیگەیاند، ماوەی شەش مانگە دەوڵەتی تورک بە دوا چەک و تەکنەلۆژیای پێشکەوتوو و بە تایبەتی چەکی کیمیایی بەردەوام هێرش دەکات و وتی، "دەوڵەتی تورک هەموو جۆر و شێوازێکی پیس و قێزەونی شەڕی بەکارهێنا بۆ ئەوەى بڕواتە ناو تونێلەکانی شەڕ. تەنانەت لە شەڕی نێوان دەوڵەتەکاندا بەو رادەیە چەک و تەقەمەنی بەکارناهێنرێت. واتە لێرەدا تێدەگەین، کە دەوڵەتی تورک لە بەرامبەر تاکتیکی گەریلا و تێکۆشاندا بێدەرەتان و بێچارە ماوەتەوە. ئەو دەوڵەتە دەوڵەتێکە، کە ناتوانێت بەرخۆدانی گەریلا تێبشکێنێت، بۆیە لە بنەڕەتدا چەندین شێوازی پیس و قێزەونی شەڕ بەکار دەهێنێت، کە چەکی کیمیایی یەکێکە لەو شێوازانە. سەرباری ئەوەش گەریلا لە دژی هێرشی چەکی کیمیایی بێچارە نەبوو و بە تەکنیک و تاکتیکی جیاواز چالاکیی سابۆتاژیان ئەنجام دەدا.

چالاکییەکانی گەریلا ئەنجامی بەهێزیان هەبوو. ئەو جۆرە چالاکیانە لەلایەن یەژاستارە بەڕێوەچوون، کە پێشەنگایەتیی سەردەمەکەیان کرد. لە وان، گەڤەر، بۆتان، مەتینا و زاگرۆس چالاکیی خۆسەر رێکخرا. واتە گەریلا تەنها لە پێگەی بەرگریدا نەبوون. گەریلا هەم خۆی پاراستن و هەمیش لە چەندین ناوچەدا لە دژی دوژمن چالاکییان ئەنجامدا. لە زۆر ناوچەدا گورزی قورسیان لە دوژمن دا و دەستیان بەسەر چەک و تەقەمەنیی دوژمندا گرت. هەموو ئەوانەش دەرئەنجامی نوێبوونەوەی گەریلا بوو لە سەردەمی نوێدا".

'تاکتیکی گەریلا زۆر پەرەی سەندووە و پێشکەوتووە'

ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە ڕایگەیاند، "گەریلا، کە بە فەلسەفەی ئاپۆیی خۆیان ڕێکخستووە ماوەی ٦ مانگە بەرخۆدانێکی بێوێنە دەکەن". وتیشی، "لە مامڕەشۆ و شەهید سەردار و زەندورا هەڤاڵان ڕێگەیان نەدا دوژمن سەربکەوێت. لە شاخە سوور و وەرخەل بەرخۆدانێکی گەورەیان کرد. لە شاخە سووردا لە کەسایەتیی هەڤاڵ بۆتان دا تێکۆشانێکی گەورە ئەنجامدرا. دوژمن هەرچەند ویستی بەرەو پێش بڕوات، لێیدرا و ناچار بە کشانەوە کرا. لە وەرخەلیش ماوەی ٤ مانگ بەرخۆدان بەردەوامە و دوژمن ناتوانێت بچێتە ناو تونێلەکانەوە. هەڤاڵان لە دژی دوژمن چالاکیی جیاواز ئەنجام دەدەن.

لە ڕووی تاکتیکییەوە پێشکەوتنی گەورە هەیە. شەڕی تونێلەکان و یەکە تایبەت و تیمەکانی گەریلا لە ناوچەکەدا تاکتیکی گرنگ و جۆراوجۆریان بەکارهێنا. لەو رێگەیەوە و بەو شێوازانە تا ئێستاش لە هەموو ناوچەیەکاندا شەڕ بەردەوامە. هەڤاڵان هەم لە ناو تونێلەکان و هەمیش لە دەرەوە گورزی قورس لە دوژمن دەدەن و ئەنجام بەدەست دەهێنن".

'ئێمە شانازی بە ئیرادە و هەڵوێستیانەوە دەکەین'

ڕۆستەم بۆتان فەرماندەی هەپەگە ڕایگەیاند، بەرخۆدانی گەریلا جێگای شانازی و سەربەرزییە و وتی، "ئەو بەرخۆدانە لە سەرەتادا لە کەسایەتیی هەڤاڵان جومالی، دیانا، ماهیر، بۆتان، دڵژین و سەرحەد بەهێز بوو. دەبێت ئەوە بوترێت؛ نەک تەنها گەلی کورد، بەڵکو ئەو گەلانەی دەیانەوێت ئازاد ببن، ئێستا هەموویان سەرنج و چاویان لەسەر بەرخۆدانی گەریلایە لە وەرخەل. هەڤاڵانمان هەمیشە لە یادەوەری و یادماندان. ئێمە شانازی بە ئیرادە و هەڵوێستیانەوە دەکەین. ئەو ڕۆح و ئیرادە و ورەیە، کە هەڤاڵ شۆڕش لە سیان لە خۆی نیشان دا ئەمڕۆ لە زاگرۆس بەردەوامە و گورزی گەورە لە دوژمن دەدات. گەریلا لەسەر ڕێگای بەرخۆداندایە. بەدڵنیاییەوە ئەم بەرخۆدانە ئەنجامێکی یەکلاکەرەوەی دروست دەکات".

فەرماندە ڕۆستەم بۆتان لە کۆتاییدا بە منەتەوە یادی ئەو گەریلایانەی کردەوە، کە لە بەرخۆداندا شەهید بوون و سڵاوی لەو هەڤاڵانەش کرد، کە لە شەڕ و تێکۆشاندان.




ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

هێرشە کیمیاییەکانی دەوڵەتی تورک لە مانهایم ئیدانە کرا


کوردستانیان لەگەڵ دۆستەکانیان لە مانهایم هێرشەکانی دەوڵەتی تورکی داگیرکەر بە چەکی کیمیایی بۆ سەر کوردستان و بێدەنگیی رای گشتیی نێونەتەوەیی ئیدانەکرد.


ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

وەزیری تەندروستیی هەرێمی کوردستان خۆی لە پرسیارێکی پەیامنێری ڕۆژنیوز دەدزێتەوە لەبارەی بەکارهێنانی چەکی کیمیایی لەلایەن دەوڵەتی تورکەوە لە سنووری بادینان.



🆔 @GozarDemocratic‌

وڵاتی یــــار و ئەوینی پــــاک


✍ گوڵان سنە

کاتژمێر ٥ی بەیانی بوو، لە خەو هەستام و دوای نوێژ کردن ئیدی خەوم لێ نەکەوتەوە و چاوەڕێ زەنگی لەیلا بووم تاکوو بزانم ئەو ڕۆژە دەمانتوانی ڕێبکەوین.




🆔 @GozarDemocratic‌

وڵاتی یــــار و ئەوینی پــــاک


✍ گوڵان سنە

کاتژمێر ٥ی بەیانی بوو، لە خەو هەستام و دوای نوێژ کردن ئیدی خەوم لێ نەکەوتەوە و چاوەڕێ زەنگی لەیلا بووم تاکوو بزانم ئەو ڕۆژە دەمانتوانی ڕێبکەوین.



بە هەزار شەڕ و داوا توانیبووم ماشینێکی بارهەڵگر بگرم کە خۆم یارمەتییە کۆکراوەکان ببەم کە دڵنیا ببینەوە دەگاتە دەستیان. چونکە لەپەستادا هەواڵەکانمان پێ ڕادەگەیشت و ئاڵۆزتر و تووڕەتر و خەمین‌تری دەکردین. وتیان سوپای پاسداران بەر بە ماشێنەکان دەگرێت و ناهێڵێت بگاتە ناوچە لێقەوماوەکان و لە ئەمبارەکانی خۆیاندا ڕایاندەگرن و هەنێ لە خەڵک لە گەڵیان بە شەڕ هاتوون و لە کۆتاییشدا هیچیان پێ نەکراوە. لە گەڵ هاوڕێیانێک کە یارمەتییەکانمان کۆ کردبووەوە قسەمان کردبوو کە کێ بچێت و بیبات بەڵام ئەوانیش وەکوو من ژنێکی گرفتار بوون کە هەرچەند هەموومان مامۆستای قوتابخانە بووین و دەستمان دەچووە گیرفانمانەوە بەڵام سەربەخۆییە ماددییەکەشمان نەیتوانی ئازادیمان بۆ بێنێت و هێشتا نەمانتوانیبوو خۆمان لە کوت‌وبەندی بنەماڵەمان ڕزگار بکەین. لە کۆتاییدا من توانیم پێ بنێمە سەر ترسەکانی هەزار ساڵەی خۆمدا، هەڵبەت ئەوە فرمێسک و هاوار و هەژاری و لێقەوماوییەکەی خەڵکی کرماشان بوو کە هەوساری پێم بچڕی، چەن ڕۆژی سەرەتایی بوومەلەرزەکە ئەوەندە کە ڕەسم و وێنەی خوێناوی و ئاوارەییەمان دەبینی خەنجەر دەچووە دڵمەوە و ناخم بە تەواوی سووتابوو، هەموو هەستم پێی دەوتم دەبێ بۆ خۆم بچمە ئەوێ، هەر تەنیا کۆ کردنەوەی یارمەتی ساڕێژی نەکردم و لە کۆتاییدا ئۆقرەم بڕا و وتم ماشینێکی بارهەڵگر دەگرم و دەیبەم، ماڵەوە بەریان پێ گردم و زۆر قسەی ناحەزم بیست کە ئەی ژنێک بە تەنیا چۆن بچێت بۆ شارێکی‌تر ئەویش بەو دۆخە ئاڵۆزەی ئێستایەوە و ئەویش لەگەڵ کابرایێکی شوفێری ماشین بارهەڵگر. بەڵام هەرچۆنێک بێت ترسم و ڕزاو بێ‌پرس لەگەڵ بارەکەدا لە سنەوە وەڕێ کەوتین. پێشتر لەگەڵ هاوکارێکم لە کرماشان پێوەندیم گرتبوو و بڕیاری دابوو چەند ڕۆژێک لە قوتابخانە ئیزن وەرگرێت و لەگەڵم بێت و بمانبات بەرەو ناوچەکانی سەرپێڵ و ئزگڵە و بۆ خۆشی یارمەتیدەر بێت.

کاتژمێر ١٠ی شەوێ گەیشتینە یەکێ لە شوێنەکانی مەبەست. بەڵام زۆر سەرم سووڕمابوو، لە تەواو شارەکانی کوردستان و شارەکانی تری ئێران، هێندە ماشینی یارمەتی هاتبوون و خۆراک و کەلوپەلیان هێنابوو کە هەستم دەکرد یارمەتییەکەی ئیمە زۆر بە پێویست نییە و بریا پارەمان بۆ ساز کردنی کانێکس کۆ کردبایێتەوە. لەو بیر و ڕاو هەستانە بووم و هاتم منیش بڕۆم سەرێکی نێو خەڵکەکە بدەم کە کابرایێک لە دوورەوە هاوار هاوار خۆی گەیاندە پەنای ماشینەکان

_ بۆ خاتر خوا بێن بڕێکتان بچن بەرەو داڵاهوو، هیچ یارمەتیک ناڕوات بۆ یارسانەکان، حاڵیان زۆر شڕ بوە

یارسان! پێم سەیر بوو، تا ئێستا ئەو ناوەم نەبیستوو. لەیلای هاوکارم بۆی ڕوونکردمەوە کە ئەوان کوردی یارسانن و بە هۆی ئایینی جیاوازیان، زۆر کەوتوونەتە پەراوێزەوە. لەو هەراو هاتوچووی نیوەشەوەدا تێنەگەیشتم چۆن چۆنییە، هەر ئەوندەم لا گرینگ بوو کە خەڵکێکی کوردی تر هەن کە پێویستیان بەو یارمەتییەی ئێمەیە و ئەو بابەتە هێزی زیاتری پێ دامەوە.

دەستێک لە پشتەوە لە سەر شانم دانرا. لام کردەوە شیما بوو!

_ ئەزیزەگەم تونیش کوموک هاوردیدە؟

_ بەڵێ

_ دەی وەگەرد ئیمە تییەی بچیمنە داڵاهوو؟ م وە داڵاهوو تییەم، فرە موحتاج یارین. هە بایە ئیسەیش بچیمن کە سوپا وەر ڕیمان نەگرێ.

بەیانی گەیشتینە ناوچەی داڵاهوو. لەیلا دوو ڕۆژ دواتر ڕۆیشتەوە بۆ کرماشان. من حەوتەیەکە لێرە مامەتەوە. هەر نە تەنیا لەبەر یارمەتیدان. ئێرە شوێنێکی سەیرە و خەڵکێکی جیاوازن کە تازە دۆزیویانمەتمەوە. مامەوە کە زۆرتر بیاناسم.

شیما خۆی خەڵکی ئەم ناوچەیە، بەڵام شەوی بوومەلەرزەکە لە تاران بوو، لە زانکۆی تاران خەریکی خوێندنی دەرسی دوکتورییە. دوای ئەو شەوە بە پەلە خۆیی گەیاندبووە ئێرەو خەریکی یارمەتییە. دڵخۆشم لەوەی کە ئەو کچە ئازایە بۆتە هاوڕیم. بە دەم هات و چوو و یارمەتیدانمانەوە پرسیاری زۆرم لێ دەکرد و بەوپەڕی سەبر و تاقەت و خوێن ‌شیرینییەکەی خۆیەوە ڕێنوێنی دەکردم. ئێستا تازە دەزانم خەڵکێک بە ناوی یارسان لە سووچێک لە خاکی کوردستاندا بوونیان هەیە کە هەمان خواوەندی ئایینەکانی تر دەپەرەستن کە ناوی خاوەندکارە؛ ناوێکی ئەوستاییە و یارسانیش لە دوو وشەی کوردی پێکهاتووە، “یار و سان”.

چیرۆکێکی سەیرم لە یەکێک لە ڕێبەرە ئایینییەکانیانەوە بیستووە بەناو باوە یادگار کە زۆر لە چیرۆکی حەزرەتی عیسا دەچوو، دەڵێن کە باوە یادگار لە دەنکێ هەنارەوە خولقاوەو هەناریشیان بەلاوە پیرۆزە. لە سەرەتاکاندا دەمهەویست لێرە بەدزییەوە نوێژێ بکەم کە نەوەکوو پێیان ناخۆش بێت بەڵام بە پێچەوانەوە کاتێ تێگەیشتن ڕێزیان لێدەگرتم و شیما وتی ڕێزگرتن لە ئایینەکانی دیکە لە یاساکانی ئێمەیەو چاوێکی لێ قرتاندم و بە بزەیەیێکەوە وتی پیاوەکانیشمان دەتوانن تەنیا ژنێکیان هەبێت.

شیما زۆر لەباری مافی ژنانەوە چالاک و زانایە و پێم وتبوو بە چ سەختییەکەوە هاتووم و کە بچمەوە نازانم چی ڕوو دەدات. بە قسەو بڕواکانییەوە زۆری ورە داوە پێم و شکاندنی ترسەکەمی بەلاوە زۆر ئازایانە بوو و سەبارەت بە ژنانی ئازاد زۆر دواوین کە ژن نابێ ببێتە ئۆبژەو کاڵایەکی سێکسی و ئێستا هەستێکی زۆر باشترم هەیە. وادەزانم متمانە بەخۆییم بە شێوەیەکی سەیروسەمەر چۆتە سەرەوە بەتایبەت کاتێک خۆم لە نێو ئەو خەڵکە میهرەبان و پڕ هەستە دەبینمەوە. کاتێ بۆ یاریدان بە ناویاندا دەگەڕێین داوەتمان دەکەن بۆ ناو چادرەکانیان و چای و قەندی خۆیانمان بۆ دادەنێین و نە بوومەلەرزەو نە کزەی سەرما نەیتوانییوە چرای میوانداریەتیان بکوژنێتەوە. بەڵام شتێک کە زۆر تامەزرۆ و شێت و هاری کردووم، ڕیوڕەسمی جێژنی “خاوەنکار” و دەنگی دڵگیر و داگیرکەری تەموورەکەیانە کە شیما چەن فیلمێکیانی لێ نیشان داوم. هەموو ساڵێک لە کاتی خۆی ئەو جێژنە ئایینیەیان بە ڕێیوە دەچێت و سەدان تەموورە ژەن بە دەور یەکدا کۆ دەبنەوە و بە تەموورە ژەنین کە سازی کۆن و ڕەسەنی یارسانەکان بووە، ئاهەنگی عێرفانی خۆیانی پێ دەژەنن و هێندە مرۆڤ ڕاکێشی خۆی دەکات و ئەوندە زەوقی پێدەدام کە شیما بەڵێنی پێ داوم کە دواتر داوەتم بکات بۆ ئەو ڕێوڕەسمەیان. هەروەها ئەویش دەنگی دەفەکەی ئێمەی بەلاوە جوان بوو و دەڵێت ئاوێتەی ئەم دوو سازە ڕۆحی مرۆڤ تاکوو ئاسمان دەبات. کتێبی ئایینیشیان هەیە کە ناوی “سەرئەنجام”ـە و لە درێژایی مێژوویاندا کەسانێک پەرەیان بەو ئایینە داوە.

بالوول مایی لە سەدەی دووەمی کۆچی مانگیدا و بە شێوەیەکی شاراوە بناغەی ئایینی یاری داناو و لە دوای چوار سەدە و بە تێپەڕینی دەورانی شاخوەشین، بابا جەلیل، بابا سەرهەنگ و بابا ناوس، لە سەردەمی سوڵتان سەحاکدا کامڵ بووە. بە مەبەستی پاراستنی زمان و کلتووریان کە لە درێژایی مێژوودا زۆریان هێرشی زمانی کردۆتە سەر تاکوو بیتوێننەوە، لەبەر پاراستنی زمانی دایکی، کتێبەکەیانیان هەر بە زمانی کوردی نووسیوە.

بە هەر حاڵ، ئاشنایی من لەگەڵ ئەم خەڵکە هاوکات بوو لەگەڵ ڕووداوێکی تاڵ، بەڵام هەر بەسەرهاتێک دوو سەری باش و خراپی هەیە.

هەموو ڕووداوێک و کارگەلێک کە ئێمە کردوومانە و بیروبچوونێک کە دێتە مێشکمانەوە هەمیشە ئەم دوو سەرچاوەکەی باش و خراپییەی لەگەڵ‌دایە. بەڵام دەتوانین لایەنە ئەرێنییەکان، بە بەرنامەداڕشتن و هەروەها بیرێکی ئاشتی خوازانەوە، بەهێزتر بکەین، تاکوو بە هەر بڕوایەکەوە کە هەمانە بتوانین پێکەوە بە باشی و یەکسانی بژین و ئەمە سەرەتای گەشبینی منە لە ئەزموونی تاڵی بوومەلەرزەدا کە ویستم ئێستا لە دوایین شەوی مانەوەم لێرەدا بینووسم، ڕەنگە ڕۆژێک بەڵاوم کردەوە. هەر بۆیە بە باشی دەزانم بڕێکیش لە سەر بڕواکانی شیما لە زمانی خۆیەوە بنووسم:

جێژنی خاوەنکار و ڕۆحی بەرخۆدانی سوڵتان سەحاک و هاوڕێیانی، شێوازێکی ئیدۆلۆژیکە کە لە بەرامبەری داعیشەکانی ڕۆژگاردا دەریخستووە.

ئەو ڕۆحی ڕاوەستایی و خۆڕاگرییە تا وەکوو ئەمڕۆ لە پێست و ئێسقانی کۆمەڵگاماندا ماوەتەوە. بڕوایەک کە هێشتایش لە نێو کۆمەڵگایەکدا درێژەی پێ دەدرێت، دەرخەری ئەوەیە کە چەن نەمرە و لەو کۆمەڵگایەدا چەندە بۆ ژیان دەبێت. پێداگری لە سەر ژیان و بەرخۆدان، لە لایەن بیروبۆچوون و شوناسە جۆراوجۆرەکانەوە کە لەلایەن دەسەڵاتدارانەوە وەکوو کەم نەتەوە ناو دەبرێن ئەوەمان پێ دەڵێت کە مرۆڤ لە فەلسەفەی هەبوونی خۆی ئاگامەندە. دەتوانین سەبارەت بە خەڵکی یارسانیش ئەوە بڵێین کە سەرەڕای گوشارێ کە هەمیشە دەخرێتە سەریان و حاشایەک کە لێیان دەکرێت، هەر لە سەرەتای بونیانەوە، فەلسەفەی بەرخۆدان سەرکەوتنە، بووە بە ڕێبازیان. جێژنی خاوەنکاریش نیشان دەدات کە ئەم فەلسەفەیە لە نێو ئەم خەڵکەدا شتێکی بنەڕەتییە.

لە ئەمڕۆیشدا بزووتنەوەی ئازادیخوازی کوردستان بە ڕێبەرایەتی” ڕێبەرئاپـــــۆ” بە بیرۆکەی کۆمەڵگای ئازاد و تاکی ئازاد، ئەو هەلەی بۆ هەموو مرۆڤەکان ڕەخساندووە کە بگەڕنەوە بۆ شوناسی حەقیقییان. لەم کاتەدا نەتەوەی کوردستان و ژنان و لاوانی بڕوامەند بە ئایینی یاری ئەرکی پێشەنگی ئەم قۆناغەیان وە ئەستۆ گرتووە و کۆمەڵگایەک داهاتووی دەبێت کە بە ڕێکخستنی خۆی لە پێناوی دروست کردنی نەتەوەی دێمۆکراتیکدا هەنگاو هەڵگرێت.

ئەو شەهیدانەی کە کۆمەڵگای یارسان لەم ساڵانەی دواییدا، لە ڕێگای شۆڕشی کوردستان و خەباتی نەتەوەکانی ئێراندا داویە، بۆ خۆی نیشاندەری خەباتی بێ‌وچانی خەڵکی یارسان، کۆڵنەدەری و نەکشانەوەیان لەم ڕێگایەدایە هەتا ئەو کاتەی ژیانێکی ئازاد وەدی بێنن.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ روکن سامسون، پزشک گریلا: حکومت ترکیه از سلاح شیمیایی استفاده می‌کند


یک گریلای پزشك یژاستار می‌گوید حکومت ترکیه از روی درماندگی به سلاح‌های شیمیایی روی آورده است و از نهادهای مسئول بین‌المللی می‌خواهد در مناطق جنگی تحقیق کنند.



روکن سامسون با اشاره به هجوم هوایی و زمینی ترکیه به مناطق تحت حفاظت گریلاهای کردستان می‌گوید: "دشمن از ماه آپریل تاکنون عملیات علیه نواحی زاپ، آواشین و متینا را متوقف نکرده ولی آنچه که ما به آن فکر می‌کنیم مقاومت رفقایی است که در برابر نیروهای اشغالگر ایستادگی می‌کنند. به رفقایی که شهید و زخمی می‌شوند و رفقایی که برای درمان همرزمان مبارزه می‌کنند. مبنای عمل ما غیر از اراده آنها نیست."

روکن که پزشک و گریلای یژاستار است می‌گوید: "استفاده حکومت ترکیه از سلاح‌های شیمیایی علیرغم این حجم از بمباران هوایی حاکی از عدم توفیق در رسیدن به اهدافش و مانند وضع انسانی است که از انجام کاری به عجز و ناتوانی رسیده باشد. دشمن در برابر اراده محکم گریلاها از روی بیچارگی به سلاح شیمیایی متوسل شد."

روکن سامسون در رابطه با تبعات سلاح‌های شیمیایی، به سوختگی بدن، خفگی و تنگی نفس و اثر مخرب گازهای سمی روی اعصاب روی اشاره کرده و ‌می‌گوید هر جانداری که پنج دقیقه اکسیژن به آن نرسد بطوری طبیعی جان خود را از دست خواهد داد. وقتی به این فکر می‌کنیم می‌فهمیم که گریلاها با چه اراده و چه استقامتی در برابر دشمن می‌جنگند. آنها فدایی هستند."

او به ادعای حکومت و بخشی از جامعه ترکیه که پ.ک.ک را تروریستی خطاب می‌کنند اشاره کرده و می‌گوید: "انسان‌های ارزشمند خانواده‌های خود که با چنین اراده‌ای در این شرایط برای دفاع از جامعه خود ایستادگی می‌کنند و در جهان نادر هستند را نمی‌توان تروریست معرفی کرد."

روکن سامسون می‌افزاید: "ما به عنوان پزشكان گریلا ضمن ژرف اندیشی جهت اخذ تدابیر لازم برای حفاظت در برابر سلاح‌های دشمن، از نهادهای مسئول بین‌المللی می‌خواهیم در رابطه با استفاده ترکیه از سلاح‌های شیمیایی تحقیق کند. دشمن به حملات سنگین و شیمیایی ادامه می‌دهد."


ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

کوردی/فارسی

ئێمە لە داگیرکراویی و کۆیلەتی نەتەوەیی، کۆمەڵایەتی خۆمان شەرممان کرد و روومان لە تێکۆشان کرد، پێداگر و دڵنیاین کە ئەم بەخۆداھاتن و شەرمە بە سەرکەوتنی تەواو دەگەیەنین.

ئێمە تەڤگەری یەکیەتین:

لە بواری فەلسەفی: یەکیەتی ناوەرۆک و پەیکەر، یەکیەتی گوتە و کردەوە، یەکیەتی زێھنیەت و ھەبوونی ئازاد و...، هاوکات یەکیەتی و ھاوسەنگی سروشت و کۆمەڵگا، کۆمەڵگا و تاک.

لە بواری سیاسی: یەکیەتی کۆمەڵایەتی بۆ بەشداری گشتی. بەڵام بە تێکۆشانی بێوچانی چینایەتی.

لە بواری کۆمەڵایەتی: یەکیەتی ژن و پیاو لە راستای ژیان و تێکۆشاندا. بەڵام بە تێکۆشانی بێوچان دژی ھەڵاواردن و چەوساندنەوەی جنسی.

لە بواری نەتەوەیی: یەکیەتی ھەموو وەڵاتپارێزان و تێکۆشەرانی رێگای رزگاری نەتەوەیی، دیسان بە تێکۆشانی بێ وچان بۆ لابردنی ھەڵاواردنی جنسی و چینی.

یەکیەتی ئەرکە ئەخلاقی، سیاسی و رۆشەنبیریەکان. ھاوکات یەکیەتی بیر، گوتە و کردار.

ئێمە تەڤگەرێکی تەک رەھەندی نەتەوەپەروست و چینپەرەست نین. ئێمە تەڤگەرێکی رزگاریخوازی نەتەوەیی، سوسیالیستی و گەلەرین. بەڵام نە ئەو گەلبوونە وشکە، بە قاڵبە گشتیەکانەوە. گەلێک بە چۆنیەتیەکی دیموکراتیک، سوسیالیست، ئازاد و یەکسان لە بواری رەگەزی و کۆمەڵایەتییەوە.

ھەروەھا ئێمە تەڤگەرێکی لێگەرینی حەقێقەتین و خۆمان ناخەینە ناو چقبەستوویی متافزیکی و پوزتویستی. لە ماتریالیسم و ئیدەئالیسمی وشک دووری دەگرین. لەبەر ئەوەی ژیان بە ھاوسەنگی مادە و واتاوە حەقێقەتە و واتادارە.

تێکۆشانی چینایەتی _ کۆمەڵایەتی، جنسی و نەتەوەیی بەم کاراکترەوە دەگات بە سەرکەوتن.

تێکۆشان لە رێگای ئارمانج بەقەدەر ئارمانج پیرۆزە.

____________________________

فارسی:

ما از استعمارزدەگی و بردەگی ملی، اجتماعی خود به شَرم آمدیم و به مبارزە گراییدیم. اصرار و یقین داریم این به خودآمدن و شَرم را به پیروزی حتمی خواهیم رساند.

ما جنبش اتحادیم:

از لحاظ فلسفیک: اتحاد محتوا و شکل، اتحاد حرف و عمل، اتحاد ذهنیت و عینیت آزاد و...، اتخاد و تعادل میان طبیعت و جامعه جامعه و فرد.

از لحاظ سیاسی: اتحاد اجتماعی جهت مشارکت جمعی. و لیکن با مبارزه بی وقفه طبقاتی.

از لحاظ اجتماعی: اتحاد زن و مرد در امر مبارزه و حیات. ولیکن با مبارزه بی وقفه رفع تضاد جنسی.

از لحاظ ملی: اتحاد آحاد میهندوستان و مبارزین راه رهایی ملی، البته باز هم با مبارزه بی امان رفع تبعیض جنسی و طبقاتی.

اتحاد وظایف اخلاقی، سیاسی و روشنفکری. همچنین اتحاد پندار، گفتار و کردار.

ما جنبش تک بعد ملی گرا و طبقه گرا نیستیم. ما یک جنبش رهایی بخش ملی، یک جنبش سوسیالیستی و خلقی هستیم. البته نه آن خلق گرایی خشک و در قالبهای کلی. خلقی با کیفیتی دمکراتیک، سوسیالیست، آزاد با برابری جنسی و اجتماعی.

همچنین ما یک جنبش جوینده حقیقت هستیم و خود را در دام جرم اندیشی متافیزیکی و پوزتویسمی گرفتار نخواهیم ساخت. از ماتریالیسم و ایدەآلیسم محض حزر داریم، چرا که حیات با تعادل جنبەھای مادی و معنایی حقیقت و معنادار است.

مبارزه در راستای هدف مانند هدف ارزنده است.

مبارزه طبقاتی _ اجتماعی، جنسی و ملی با این کاراکتر به پیروزی خواهد رسید.

🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

پژاک و برون‌رفت از بحران‌زدگی خاورمیانه بر محور ایران


✍ زیلان وژین



🆔 @GozarDemocratic‌

پژاک و برون‌رفت از بحران‌زدگی خاورمیانه بر محور ایران


✍ زیلان وژین



خاورمیانه‌ی بحران‌زده در چند دهه‌ی اخیر تغییر و تحولات زیادی را شاهد بوده، دمکراسی تزریقی توسط نیروهای هژمونی‌خواه جهانی نه تنها نتوانسته مرهمی باشد بر زخم‌هایش بلکه زخم‌های موجود را نیز چرکین نموده. جهان در جنگی مدوام بسر می‌برد، خاورمیانه با توجه به موقعیت سوق‌الجیشی آن تبدیل به میدانی برای سومین جنگ جهانی شده است. این جنگ برآیندی از بحران‌های بوجود آمده در جنگ‌های جهانی یکم و دوم می‌باشد. نظرگاه دولت – ملت که مبتنی بر ذهنیت مرکز – پیرامون است موجب دو قطبی شدن جهان بصورت شمال – جنوب و یا جهان اول و جهان سوم گردید. هرچند تعاریف فوفق مربوط به مفاهیم جامعه‌شناختی چند ده‌ی قبل بوده و اینک سعی می‌شود با نگاه نئولیبرالیستی این شکاف دیده نشود. آنچه مسلم است نه تنها جهان دو قطبی شمال و حنوب پایان نیافته بلکه این شکاف عمیق‌تر گشته و در عین حال زمینه برای زورآزمایی نیروهای متخاصم بیشتر شده است. شکاف طبقاتی مرزها را درنوردیده و در سراسر جهان پراکنده شده است. جغرافیای توسعه‌یافتگی و عدم توسعه‌یافتگی معنای خود را از دست داده واینک شرکت‌های تجاری سیاست را تعیین می‌نمایند. در حال حاضر این شرکت‌ها نقش میهن نوین را برای صاحبانشان بازی می‌کنند. شرکت‌های جنرال متورز و یا هواوی ، اپل و یا ماکروسافت، گوگل و همچنین شرکتهایی چون توتال و … تعیین کننده‌ی روابط و خط مشیهای سیاست جهانی می‌باشند. مدیران این شرکت‌ها به آسانی می‌توانند با همکاری یا عدم همکاری بر سیاست دولت‌ها تاثیر بگذارند. اگر در دوران جنگ سرد نیروها در دو جبهه‌بندی مشخص بصورت بلوک سوسیالیستی و بلوک سرمایه‌داری صف‌آرایی نموده بودند، اینک نیروهای دیگری مانند چین پا به عرصه‌ی این رقابت گذاشته‌اند. پیمان شانگهای در مقابل پیمان ناتو قد علم نموده و به موازات آن هر یک در راستای منافع خود یارگیری می‌کنند. جنگی که با مرکزیت خاورمیانه در حال وقوع است نه تنها میل به پایان یافتن را ندارد بلکه با ذهنیت موجود عمق بیشتری پیدا کرده. پاردایم نیروهای هژمون‌گرا با نگاهی تجاری که مبتنی بر سود – سرمایه می باشد به کل دستاوردهای بشری و هستی می‌نگرند. چین با جمعیتی بیشتر از یک و نیم ملیارد و با نیروی کار ارزان توانسته بازارهای جهانی را در دست خود قبضه نماید. در سایه‌ی رقابت‌های تجاری کلیه‌ی معاهدات، کنوانسیونهای حقوق بشری و محیط زیستی به موازات آن تشکل‌ها و سازمان‌های جهانی به کناری گذاشته، دیگر اهمیت و تاثیرگذاری پیشین خود را ندارند.

هر یک از این نیروها تمایل دارند خود تبدیل به قدرت شوند، لذا تخاصمات و یارگیریهای این نیروها بر همین مبنا می‌باشد. در طول این یک سده‌ی اخیر طرح‌های راهبردی که در خاورمیانه به اجرا در آمده‌اند مبتنی بر این دیدگاه قدرت‌گرایی نیروهای هژمونیک بوده، همواره خواسته‌ی خلق‌ها به کناری نهاده شده و این رویه نه تنها چاره‌یابی با خود نداشته، بلکه منجر به عمیق‌تر شدن مشکلات گردیده. مداخلات بیست ساله‌ی آمریکا و نیروهای لیبرال غرب در افغانستان که مبتنی بر ایجاد دمکراسی تزریقی بود فرصتهایی را که می‌بایستی منجر به تقویت نهادهای مردمی شوند از دست داد و با طرحهای مهندسی شده راه را برای نیروهای وابسته باز نمود. دولت‌های حامد کرزای و اشرف غنی بصورت مستقیم و با الگوبرداری از آمریکا و غرب اداره می‌شدند اما به دلیل عدم تکیه بر نیروهای میدانی و مردمی، بیست سال شاهد دولت‌هایی بودیم که در تمامی جوانب سیاسی، اقتصادی، نظامی در درون فسادی سازمان یافته غرق شده بودند. همین رویه در عراق نیز تکرار می‌شود و با مطرح شدن خروج آمریکا از منطقه، نیروهای وابسته به این طرح‌ها در وضعیتی متضرر قرار گرفته‌اند.

خروج نیروهای آمریکا از خاورمیانه که نمایندگی جهان سرمایه‌داری را می‌نمود از دو نقطه نظر قابل بررسی می‌باشد؛ از یک طرف شکست پروژهایی است که غرب در نظر داشت سبک زندگی خود را بر شرق حاکم نماید. اما این طرح‌ها در غیاب وجود دیدگاهی منسجم جهت برون رفت از ساختار زنگار زده‌ی مدیریتی خاورمیانه که مبتنی بر ذهنیت دگماتیک بود توانستند برای مدتی جلب توجه نمایند. این در حالی بود که در همین راستا نیز منطقه تبدیل به میدان جولانی شد برای نیروهای رادیکال اسلامی که با تکیه بر دگماهای دینی شکاف بین شرق و غرب را عمیق‌تر نمودند، تفاوت‌های ذهنیتی را به نفع خود رقم زدند و جامعه را بیش از هر زمانی بسوی رادیکالیسم پیش بردند. در حال حاضر رادیکالیسم دینی، مرزهای جغرافیایی برهم زده و گستره‌ای جهانی پیدا کرده، از مراکز اروپایی گرفته تا اعماق آفریقا و رشد رادیکالیسم دینی تحت عنوان بوکوحرام در نیجریه، شرق آسیا و کشتار مسلمانان روهینگیا در میانمار و… گسترش یافته. از طرف دیگر تغییر سیاست‌های آمریکا در منطقه و سطح جهان مطرح می‌باشد.

بعد از حوادث یازده سپتامبر ۲۰۰۱ استراتژی آمریکا مبتنی بر مبارزه‌ی مستقیم با ترویسم بر اساس سیاست هر کس با من نباشد تروریسم است اقدام به یک سری مداخلات نظامی نمود. این اقدامات نه تنها مشکلات را حل ننمود بلکه زمینه را برای قدرت‌نمایی نیروهای منطقه‌ای بیشتر فراهم کرد. در این سیاست بیشترین نفع را رژیم‌هایی چون ایران و ترکیه در خاورمیانه کسب نمودند. همچنین با قبول هزینه‌های سرسام‌آور این مداخلات موجب نارضایتی داخلی شد. این در حالی بود که دیگر رقبایش مانند چین و روسیه از این فرصت برای قدرت‌نمایی استفاده نمودند. شکست در سیاست‌های دمکراسی تزریقی، آمریکا را واداشت تا با خروج خود از منطقه و از طریق نیروهای رادیکال اسلامی و ملی‌گرا مانند حشد الشعبی و داعش همچنین رژیم‌های ایران و طالبان دیگر نیروها را وارد این بحران نماید. به نظر می‌رسد آمریکا تمایلی ندارد به تنهایی طرف حساب کلیه‌ی این مشکلات باشد، همچنین با خروج خود از خاورمیانه خود را برای مقابله با رقیب تازه به میدان آمده، یعنی چین آماده نماید.

در جهان چند قطبی، قدرت‌های منطقه‌ایی بمانند ترکیه و ایران و با سیاستهای بینابینی و نزدیک کردن خود به هر یک از این نیروها سعی در گسترش هژمونی خود دارند. ترکیه بطور آشکارا در چند سال اخیر با بهره‌گیری از این شکاف، سیاست‌های اشغالگرانه‌ی خود را بخصوص بر ضد خلق کورد در روژآوا گسترش داده و از سکوت نهادهای جهانی نسبت به حوادث اخیر جنایات جنگی و ضد بشری خود را علیه گریلاهای آزادی کوردستان ادامه می‌دهد و از به کارگیری گازهای شیمیایی و سلاحه‌های کشتار جمعی ابایی ندارد. سیاستهای آشغالگرانه در جنوب کوردستان (شمال عراق) هر چند با همکاری نیروهای مزدور کورد و با بهانه‌ی حمله به مواضع گریلاهای پ ک ک انجام می‌گیرد، در واقع بخشی از سیاست‌های نوین آمریکا است که با خروج از منطقه سعی در پیشبرد سیاستهای خود از طرف نیروهای همسو را دارد. ترکیه بعنوان عضوی از ناتو چنین نقشی را تقبل نموده.

انتخابات عراق و مشارکت حداقلی مردم در اقلیم جنوب کوردستان و عراق بیانگر عدم همراهی خلق‌های عراق با سیاستهای احزاب حاکم می‌باشد. مداخلات دو دهه‌ای غرب در عراق بمانند افغانستان نه تنها موجب توسعه‌ی سیستم مدیریتی و تغییر در منش سیاسی نشده است بلکه عراق را با بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی روبرو نموده. در حال حاضر عراق نه از طرف خود عراقی‌ها بلکه از طرف نیروهای خارجی و بخصوص ایران و عراق خط‌دهی سیاسی می‌شود. روی کار آمدن کاظمی در واقع اقدامی در این راستا می‌باشد و با شعار بازگرداندن صیانت سیاسی به خود عراقی‌ها توانست حکومت خود را تشکیل دهد. اما به وضوح مشخص گردید که این حکومت بیشتر از آنکه عراقی باشد حکومتی استخباراتی بوده. در دوران صدارت کاظمی بیشترین مداخلات بخصوص از طرف ترکیه صورت گرفته، حملات پهبادی و ترور پیشگامان خودمدیریتی شنگال نمود. به طور آشکاری پایمال نمودن این صیانت سیاسی – نظامی دولت عراق بود. در حالی که مشارکت انتخابات عراق در پایین‌ترین سطح خود بعد از سرنگونی صدام می‌باشد، اما بدون توجه به اعتراضات مردمی این انتخابات از طرف نهادها و سازمان‌های جهانی مشروعیت پیدا می‌کند. همین رویه در انتخابات ریاست جمهوری ایران دیده شد با وجود بایکوت حداکثری مردم رئیس‌جمهوری انتخاب شد و از طرف همان نهادها مشروعیت یافت. چنین برخوردهایی نشان می‌دهد که دمکراسی پارلمانی که همواره مورد توجه جهان غرب بوده و معیاری برای سنجش مشروعیت رژیم‌ها است، به چه میزان متضرر است و جایگاه خود را از دست داده.

با روی کار آمدن دولت جدید در ایران سیاست‌های جمهوری‌ اسلامی ایران، رویه‌ی تازه‌ای به خود گرفته، همان‌گونه پیش‌بینی می‌شود انتخاب رئیسی اقدامی بود جهت یک دست نمودن رژیم برای پیشبرد برنامه‌هایی که از آن‌ها بعنوان اهداف انقلابی یاد می‌نماید. لازم به یادآوریست که دوران ریاست رئیسی در واقع بعنوان مرحله‌ی دوم خمینیسم یاد می‌شود. ایران نسبت به بازگشت به مذاکرات برجام بی‌میل نیست و در اینباره اهداف خاص خود را دنبال نموده وسعی دارد با نشاندادن نرمش فشارهای حداکثری آمریکا را کاهش دهد. وضعیت افغانستان و روی کار آمدن طالبان هر چند به معنی عقب نشینی آمریکا در منطقه می‌باشد و ایران از این وضعیت خرسند است، شاید در کوتاه مدت برای ایران مشکل‌ساز نباشد، اما بطور آشکار همکاریهای طالبان با عربستان و دول سنی در آینده می‌تواند دردسرآفرین باشد. ایران بوضوح این را دیده و در صدد است با ایجاد روابط حسنه با طالبان و همکاریهای اولیه با این همسایه‌ی نوپای شرقی را از دشمن بالقوه خارج نماید.

اگر چه سیاست‌های خارجی ایران در راستای نفوذ بیشتر در منطقه است و از طریق نیروهای نیابتی خود مانند حشد ‌الشعبی در صدد به تنگنا درآوردن آمریکا و حوادث اخیر در مرزهای شمال‌غربی و مشاجرات لفظی با جمهوری آذربایجان بیانگر آن است که این خصومت‌ها وارد فاز جدیدی شده و اسرائیل نیز با همکاری این کشورها به صورت یک تنه سعی دارد ایران را با دردسرهای تازه‌ای مواجه سازد.

نظام ایدولوژیک، سیاسی و اقتصادی ایران از درون با عدم مشروعیت روبرو شده است. در واقع بزرگترین دشمن نظام نه در بیرون از مرزهای خود بلکه در درون و در سطح خیابان‌ها می‌باشد. نرخ بالای تورم و ارتش بیکاران، اعتراضات مردمی، تحصن معلمین و کارگران هفت تپه، میزان بالای خودکشی و بزهکاریهای اجتماعی، سیل خروشان فرار مغزها و بسیاری از مشکلات زیست‌محیطی و کمبود آب که به طور گسترده بازنمود سوء‌مدیریت چهار دهه‌ی اخیر در زمینه‌ی توزیع منابع طبیعی و انرژی است. در حال حاضر گسترش خشکسالی و بحرانی که به سبب عدم مدیریت آبی صورت گرفته سکونت در بخش‌های زیادی از ایران بخصوص جنوب شرقی و مرکز را با مشکل مواجه نموده و جمعیتی بیش از ۳۷ملیون در آينده‌ی نزدیک مجبور به کوچ اجباری می‌شوند. همچنین فرونشست زمین در شهرهایی چون اصفهان بیانگر استفاده‌ی بی رویه از آب‌های زیر زمینی ‌می‌باشد که زیر ساخت‌های شهری را تهدید می‌نماید. رژیم در طول این چهار دهه همواره با نگاه امنیتی پروژه‌های اقتصادی خود را پیش برده و این سیاست موجب شده تا طرحهایی چون فولادسازی و ماشین سازی را که نیاز گسترده‌ای به آب دارند در مرکز احداث کنند. حال به دلیل بحران آبی با ایجاد سدسازی و انحراف آب‌ها به مرکز سعی در تامین آب مرکز دارند. این سیاست‌های محیط‌زیستی که در چهارچوب اکوفاشیسم صورت می‌گیرند؛ زیست بوم سایر خلق‌ها را به خطر انداخته است. اعتراضات تابستان خوزستان و اهواز نمودی از این سیاست است که روز به روز گسترده‌تر می‌شود.

تصفیه‌ی جنبش آزادیخواهی کورد در حال حاضر تبدیل به بخشی از سیاست‌های داخلی و برون‌مرزی جمهوری اسلامی ایران شده. در سال‌های اخیر با همکاری برخی از نیروهای کورد جنوب نیروهای پیشمرگ شرق کوردستان را در اردوگاه‌ها اسکان دادند همینک در ادامه همان همکاری‌ها سعی دارند احزاب شرق کوردستان را به طور کلی از جنوب کوردستان خارج نمایند. با ترور و حملات مداوم به مواضع گریلاهای یگان‌های مدافع شرق کوردستان در کوهستان‌های شاهو، کوسالان و منطقه‌ی مُکریان سعی دارند ملت کورد را بی دفاع ساخته و سرکوب نمایند. لازم به ذکر است خلق کورد در طول این چهار دهه‌ی اخیر نه تنها در مقابل سیاست‌های سرکوبگرانه‌ی رژیم ایستادگی نموده بلکه کوردستان همواره کانون تجمع نیروهای مخالف نظام بوده است. با تحولاتی که در نقشه‌ی سیاسی خاورمیانه رخ داده مبارزات خلق کورد وارد فاز جدیدی گشته. انقلاب روژآوا با فلسفه‌ای نوین الگوی مبارزاتی برای انقلابیون منطقه و جهان می‌باشد و این مهم بر جامعه‌ی ایران تاثیرگذار است. رژیم حاکم در صدد است قبل از هرگونه تحرکی، نیروهایی را که دارای پتانسیل پیشاهنگی در این تغییر و تحول را دارند از دور خارج نماید. این تحرکات زنگ خطریست برای خلق کورد و سایر خلق‌های ایران، لازم است با یادآوری اعدام‌های ۶۷ نسبت به هرگونه اقدامی که رژیم برای ازبین بردن نیروهای مبارز صورت می‌دهد حساسیت نشان دهیم. در این بازه‌ی زمانی مبارزات خلق کورد نه تنها شرق کوردستان را تحت تاثیر می‌گذارد، بلکه مبارزه‌ایست در راستای دمکراتیک نمودن سیستم مدیریتی ایران. همانگونه که شاهدیم طی این چند دهه‌ تمامی خلق‌های این جغرافیا و تمامی اقشار جامعه بخصوص زنان و جوانان از این سیاست‌های تمامیت‌خواه و غیر دمکراتیک رژیم متضرر گشته‌اند. لازم است نیروهای کورد نسبت به وضعیت موجود، سیاست هماهنگ داشته باشند. طی چند دهه‌‌ی اخیر به دلیل عدم همگرائی سیاسی میان جنبش‌های کوردی، آزادیخواهی خلق کورد متحمل خسارات جبران ناپذیری شده است. رژیم ایران با استفاده از این وضعیت یعنی خلأ اپوزسیونی توانمند توانسته بیشترین ضربه‌ها را وارد نماید. در حال حاضر رژیم ایران با وجود ضعف درونی و تهدیدهای بیرونی در غیاب استراتژی هماهنگ جنبش کوردی نه تنها تهدید می‌کند بلکه به صورت عملی دست به اقدامات نظامی زده است. پارت دمکرات کوردستان بصورت یک طرفه در تقابل با استراتژی کوردستانی تبدیل به بخشی از پروژه‌ی نابودی ملت کورد شده و دشمنان خلق کورد آن را بکار می‌گیرند. دیگر احزاب کورد لازم است نسبت به این واقعیت واقف بوده و در چارچوب استراتژی‌های سیاسی، نظامی و دیپلماسی اتفاق نظر داشته و هماهنگ عمل نمایند.

حاکمیت مردسالار و تئوکراتیک با قبضه نمودن تمامی نهادهای اجتماعی، اقتصادی و نظامی عرصه‌ی جامعه را تنگ نموده و دستگاه دولت به مثابه‌ی ماشین جنگی عمل می‌نماید و صداها و رنگ‌های مخالف را در خود هضم می‌نماید. این وضعیت عرصه‌ی فعالیت مدنی را تنگ نموده، به گونه‌ای که جامعه برای زنان و جوانان، فعالان مدنی، زیست‌محیطی و روشنفکران به طرز وحشتناکی خطرآفرین شده. بازداشت‌های طولانی، اعدام‌ها، همچنین حملاتی لفظی و فیزیکی که علیه زنان صورت می‌گیرد وضعیت غیر قابل تحملی را به وجود آورده. سیاست‌های اخیر نیروهای جهانی که همواره خود را بانی حقوق بشر و دمکراسی می‌دانستند و سکوت آن‌ها درمقابل تسخیر افغانستان از طرف طالبان و پیاده نمودن سیاست‌های ضد زن در این کشور چهره‌ی واقعی دمکراسی موجود را نشان داد. سیاست‌های جهانی مبتنی بر نئولیبرالیستی که توسط شرکت – دولت‌ها طرحریزی و اجرا می‌شوند تنها توسط قدرت‌های بزرگ اداره نمی‌گردند. بلکه در سطح منطقه‌ای رژیم‌های حاکم نیز با همین سیاست شرکت – دولت که نوعی از خصوصی‌سازی دولتی‌ست اداره می‌شوند. برای نمونه ایران نیز از طرف شرکت‌های سپاه اداره می‌گردد، لذا با وجود مقدار کمی تعارض با یکدیگر همه‌ی این نیروها در یک راستا گام برمی‌دارند.

جامعه‌ی ایران بخصوص زنان و جوانان با وجود سیستم پلیسی حاکم بر جامعه‌ پویایی خود را حفظ نموده و در مقابل رژیم مقاومت می‌نماید. به باکونین« در جامعه‌ای که ده نفر راهپیمایی نمایند به معنای ایجاد انقلاب می‌باشد» حال در این جامعه نه تنها ده نفر راهپیمایی می‌نمایند بلکه حاضرند روزانه برای آزادی ده‌ها شهید بدهند. در خیزش‌های آبان ماه بیشتر از هزار و پانصد شهید تقدیم نموده است. این پویایی اجتماعی که توسط زنان و جوانان زنده نگه داشته شده لازم است در راستای تحولات اجتماعی و فرهنگی جامعه‌ی ایران و تغییر در ساختار سیاسی رژیم کانالیزه شود. هر چند انقلابات خلقی همواره توسط نیروهای خارجی به بیراهه برده شده‌اند اما سوال اساسی اینجاست چه باید کرد؟. در جواب این سوال بایستی به سازماندهی زنان و جوانان توجه داشت در صورتی که جوانان و زنان ایرانی در راستای تغییر وضعیت موجود هماهنگ با هم خود را سازماندهی ننمایند امکان برون‌رفت از وضعیت موجود وجود ندارد. در حال حاضر بسیاری از جوانان در مقابل اوضاع نابسامان پناهندگی را انتخاب نموده‌اند بدون توجه به این مقوله و با فرار نمی‌توانند تغییری ایجاد نمایند و تنها میدان را برای سیستم حاکم خالی می‌نمایند.

انقلاب نوین خاورمیانه بر محوریت آزادی زن می‌باشد و این حقیقت در انقلاب روژآوا با پیشاهنگی زنان صورت گرفت. فشارهای حداکثری جهت سرکوب و متلاشی نمودن سیستم خود مدیریتی روژآوا و به موازات با آن، تجرید و ایزوله نمودن معمار این انقلاب، رهبر عبدالله اوجالان در زندان امرالی با ژاندارمی دولت ترکیه را نمی‌توان خارج از این سیاست‌ها تحلیل نمود. حملاتی که علیه روژآوا صورت می‌گیرند، به کارگیری سلاحهای شیمیائی علیه نیروهای گریلا در سلسله کوه‌های زاگروس و ایزوله نمودن رهبر اوجالان با همکاری سرمایه‌ی جهانی ، در راس آن آمریکا و ناتو و نیروهای منطقه‌ای آن یعنی ترکیه جهت از بین بردن کانون مقاومت می‌باشد. آنها به آسانی با طالبان که رژیمی زن‌ستیز و آنتی‌دمکراتیک می‌باشد حاضرند مذاکره نمایند، در مقابل نیروهایی را که با داعش جنگیده‌اند تروریست خطاب می‌کنند. فشارهای وارده بر رهبری و انقلاب نوین کوردستان به طور مستقیم توسط ذهنیت مردسالارانه و ملی‌گرایی فاشیست صورت می‌گیرد، ذهنیتی که توان همزیستی مسالمت‌آمیز خلق‌ها را ندارد و در راستای انباشت سرمایه کمر به تخریب محیط‌زیست بسته و ماشین جنگ را روشن نموده.

شرق کوردستان با پیشاهنگی پژاک و راهکار‌‌های راهبردی که سال‌های قبل جهت چاره‌یابی مسائل بصورت پیش‌نویسی ارائه نموده جایگاه ویژه‌ای دارد. در دوران مشروطه آذربایجان کانون انقلاب مشروطه بود و توانست نقش فعالی را همراه با سایر نیروها در تحولات ایران نوین ایفا نماید و این شرق کوردستان در راستای دمکراتیزه نمودن ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. ایران سرزمینی با رنگ‌ها و صداهای متفاوتی می‌باشد، خلقهایی که همواره در کنار یکدیگر زیسته‌اند. لذا نمی‌توان ایران را بدون در نظر گرفتن این هویت‌ها تصور نمود و پروژه‌ی ملت‌سازی از بالا سالهاست با شکست مواجه شده است. جامعه‌ای با وجود ادیان و باورمندیهای مختلف غنای فرهنگی را به وجود آورده است نمی‌توان بدون درنظر گرفتن این مهم و با سیاست حذف ثبات اجتماعی را ایجاد نمود. ما در ایران نوین نیاز داریم پیشاهنگان جامعه تحول را نه تنها در زمینه‌ی تغییر رژیم سیاسی در نظر بگیرند. بلکه جامعه‌ی ایران نیاز به انقلاب فرهنگی اجتماعی دارد. بخصوص در زمینه‌ی از میان برداشتن ‌ذهنیت مردسالار که همواره زنان را به حاشیه رانده است.

جامعه‌ی ایران و بخصوص بخش روشنفکری آن همواره در کنار این مشکلات گذر نموده و در صدد حل آنها بر نیامده، اقداماتی هم که صورت گرفته بیشتر از آنکه منجر به جنبش اجتماعی شوند شخصی و محفلی بوده‌اند. جامعه‌ی مرد سالار ایران خود را باز تولید می‌نماید و نظام با سیاست‌های خود آن را مشروعیت بخشیده و نظام‌مند می‌کند. پژاک تنها تغییر در سیستم سیاسی را هدف قرار نداده بلکه با پارادایمی نوین تحولات فرهنگی و اجتماعی را مد نظر قرار داده و جهت از میان برداشتن فرهنگ مردسالار مبارزه می‌کند. در این راستا و برای اینکه جامعه به اهداف انقلابی خود برسد متکی بر نیروی پیشاهنگ جامعه یعنی زنان و جوانان می‌باشد. همچنین معتقد است این تغییرات جهت دمکراتیک نمودن ایران با همکاری نیروها و نهادهای داخلی و مردمی صورت می‌گیرد. لذا تغییر سیستمی که از خارج هدایت می‌شود به عنوان راهکار در نظر نمی‌گیرد، زیرا نمونه‌های تاریخی و فعلی این مداخلات نشان داده که به هیچ عنوان در راستای منافع خلقی و ایجاد دمکراسی نمی‌باشد.



pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ وەزارەتی پێشمەرگە بێئاگایی خۆی لە هێرشەکەی خەلیفان ڕادەگەیەنێت

هەرچەندە بەرپرسانی پەدەکە دەڵێن؛ هێرشەکەی خەلیفان دەخەنە ئەستۆی حکومەتی هەرێم، بەڵام ئەمینداری گشتیی وەزارەتی پێشمەرگە بێئاگایی وەزارەتەکەی لەو هێرشە نیشان دەدات و دەڵێت:”پێشمەرگە تەنیا لەگەڵ داعشدا لە شەڕدایە”.

فەریق جەبار یاوەر، ئەمینداری گشتیی وەزارەتی پێشمەرگەی حکومەتی هەرێمی کوردستان، لە لێدوانێکی تایبەتیدا بۆ ڕۆژنیوز بێ ئاگایی هێزی پێشمەرگە و حکومەتی هەرێمی ڕاگەیاند لە هێرشەکەی خەلیفان و ڕایگەیاند: ئێمە ئاگادارنین، ئێمە وەک هێزی پێشمەرگەی کوردستان هیچ هێزێکمان نەجوڵاندووە، پێشمەرگە لەئێستادا تەنها لەشەڕی داعشدایە”.

ڕۆژی ٢٩ی تەمموز، هەپەگە ڕاگەیەندراویکی بڵاوکردەوە و ڕایگەیاند”هێزەکانی پەدەکە لە ڕۆژی ٢٦ی تەمموز لەنزیک گوندی بێخمەی شارەدێی خەلیفان، سێ گەریلای هەپەگەیان گەمارۆ دا و هێرشیان کردنە سەر”.

بەگوێرەی ڕاگەیەندراوەکانی هەپەگە، تا ئێستا هیچ زانیارییەک لەسەر چارەنووسی ئەو گەریلایانە نییە.

دواتر هەپەگە ڕاگەیەندراوێکی دیکەی بڵاوکردەوە و هێرشێکی دیکەی بۆسەر گەریلاکانیان لە هەمان ناوچە ئاشکرا کرد، کە بەگوێرەی ڕاگەیەندراوەکە، بەرەبەیانی ٢٩ی ئاب، حەوت گەریلایان لەلایەن پەدەکەوە هێرشیان کراوەتە سەر، پێنج گەریلا شەهیدبوون، گەریلایەک بێسەروشوێنە، گەریلایەکیش خۆی ڕزگارکردووە.

هەپەگە، چەندین جارە داوا دەکات، کە پەدەکە هۆکاری ئەو هێرشانە ئاشکرا بکات، چارەنووسی گەریلا بێسەروشوێنەکان یەکلایی بکاتە و تەرمی شەهیدەکان رادەتسی کەسوکاریان بکاتەوە، بەڵام بەرپرسانی پەدەکە ئەو هێرشە دەخەنە ئەستۆی حکومەتی هەرێم.

لە لێدوانێکی تایبەتدا بۆ ڕۆژنیوز، فارس نەورۆڵی، وتەبێژی ئەنجومەنی سەرکردایەتیی پەدەکە لە سلێمانی و هەڵەبجە بە ڕۆژنیوزی وت:”پەکەکە دەبێت لەگەڵ حکومەتی هەرێم قسە بکات، ئەم شەڕە شەڕی پارتی نییە و شەڕی حکومەتی هەرێمە”.

هەروەها، پێشتریش جەعفەر ئیمنیکی، ئەندامی مەکتەبی سیاسیی پەدەکە لە کۆنگرەیەکی ڕۆژنامەنووسییدا و لە وەڵامی پەیامنێری ڕۆژنیوزدا ڕایگەیاندبوو “ئەو پرسە پەیوەستە بە حکومەتی هەرێمی کوردستانەوە”.



ڕۆژنیوز


🆔 @GozarDemocratic‌

منصور طیفوری: پ.ک.ک توانست کورد را از نابودی نجات دهد


منصور طیفوری نویسنده و محقق معتقد است که پ.ک.ک توانسته است، کورد را از نابودی نجات دهد و یک بار دیگر هویت کورد بودن را به کوردهایی که از هویت خود دست کشیده بودند، بازگرداند.


🆔 @GozarDemocratic‌

منصور طیفوری: پ.ک.ک توانست کورد را از نابودی نجات دهد


منصور طیفوری نویسنده و محقق معتقد است که پ.ک.ک توانسته است، کورد را از نابودی نجات دهد و یک بار دیگر هویت کورد بودن را به کوردهایی که از هویت خود دست کشیده بودند، بازگرداند.


در آستانه ۴۳مین سالگرد تاسیس حزب کارگران کوردستان (پ.ک.ک) قرار داریم. جنبشی که حدود نیم قرن مبارزات فکری، سیاسی، اجتماعی و نظامی را در کارنامه‌ی خود دارد و در بیشتر مراحل تاریخی عصر خود توانسته است مهر خود را بر رخدادهای کوردستان و منطقه و حتی جهان نیز بزند. مهمترین نتیجه‌ی فکری این جنبش با پیشاهنگی رهبر عبدالله اوجالان، سیستم کنفدرالیسم دمکراتیک است که امروز نتیجه‌ی آن به صورت عملی در شمال و شرق سوریه، شنگال و کمپ مخمور دیده می‌شود.

در مورد اهمیت تاسیس پ.ک.ک و واقعیت‌هایی که سبب بزرگتر شدن و گسترش این جنبش شدند و همچنین جایگاه پ.ک.ک در مبارزات کوردستان و همچنین این مسئله که چگونه توانست از نو جنگ کورد بودن را انجام داده و ملت خود را به ویژه در باکور کوردستان از نابودی نجات دهد، خبرگزاری روژنیوز دیداری با منصور طیفوری نویسنده و محقق و دانشجوی دکترا در بخش فلسفه دانشگاه هشت هاوانسن فرانسه انجام داده است.

مشروح این دیدار به شرح زیر می‌باشد:

- ممکن است مسائل زیادی در تاریخ پ.ک.ک وجود داشته باشد که شایسته ارزیابی باشند، اما به نظر شما اهمیت تاسیس پ.ک.ک به عنوان یک جنبش فکری، سیاسی و نظامی در چیست؟

منصور طیفوری: اگر در سطح داخلی کوردستان صحبت ‌کنیم، کوردها را از نابودی نجات دادند. قبل از تاسیس جمهوری ترکیه اگر به خوبی دقت کنیم می‌بینیم تلاش شده تا کوردها را به مزدور تغییر داده و عشیره‌های کورد را مسلح کنند. در جاهایی که عثمانی‌ها دارای قدرت بودند، تلاش کردند تا کوردها را به نیروهای نظامی خود تغییر دهند، در داخل آنها را ذوب کرده و کاملاً از سیاست خارج کنند. حتی برای سرکوب کوردها از خود آنها استفاده کرده‌اند. اما پس از تأسیس دولت ملی ترکیه، حتی حق مزدوریگری نیز از کوردها گرفته شد، به گونه‌ای که یک کورد خوب برای آنها یک کورد مرده بوده است. پ.ک.ک در چنین شرایطی سربرآورد. همانطور که آپو به ما می‌گوید، آنها در شرایطی قیام کردند که نه تنها مانند انسان، بلکه حتی مانند حیوانات نیز با انسان کورد برخورد نمی‌شد.

- پس در چنین شرایطی پ.ک.ک چه کاری انجام داد تا این شرایط را تغییر داده و معادلات را تغییر دهد؟

منصور طیفوری: بدون شک، اما اینکار چگونه انجام شده است؟ اگر خاطرات رفقای نخست تاسیس پ.ک.ک را مورد گفت‌وگو قرار دهیم، روزی رفیقی به در خانه‌ای می‌رود. به صاحب خانه می‌گوید، تو کورد هستی بیا باهم صحبت کنیم. آن مرد در را به روی او می‌بندد. فردا باز هم صاحبخانه در را باز می‌کند و همان رفیق را در جلوی در می‌بیند. به همین دلیل بدون شک در چنین شرایطی بخشی از جنگ، جنگ هویت می‌باشد. به گونه‌ای که باید پ.ک.ک از نو این هویت را به مردم باز می‌گرداند.

- فاکتور‌های قدرتمندی که توانستند پ.ک.ک را به این سطح برسانند، چه چیزهایی هستند؟

منصور طیفوری: ما جنبش‌های مختلفی مانند هیپی‌ها، جنبش آنتی کلونیالیست‌ها، جنگ الجزایر، جنبش ویتنام، جنگ چگوارا و همه اینها را می‌شناسیم. همانطور که خود آپو می‌گوید، یکی از ریشه‌های پ.ک.ک به جنبش ۱۹۶۸ فرانسه باز می‌گردد. در آن دهه جوانان در خیابان بودند. جوانان اینترناسیونال خواستار نجات و رهایی در سطح جهانی و در سطحی بزرگ بودند. آنها خواستار پایان سرکوب و فاصله‌ی طبقاتی در سطح جهانی بودند. پ.ک.ک دارای پیشینه‌ای است که مملو از جنبش‌های گوناگون است.

- به نظر شما پ.ک.ک توانست گذاری نو انجام دهد؟ به این معنی که فکر و سیستمش توانایی ماندن و متناسب کردن خود با زمان‌های گوناگون و مسائل اجتماعی را داشته باشد، برعکس فکر و فلسفه‌هایی که عقب‌نشینی کرده و نتوانستند خود را با زمانه وفق دهند؟

منصور طیفوری: ما در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ جنبش‌های مردمی را می‌بینیم، اما در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ به بعد دیگر این جنبش‌ها باقی نماندند. در حال حاضر نیز ممکن است در سطح هفته و یا ماه وجود داشته باشند. آن هم به این مسئله باز می‌گردد که این جنبش‌ها خواستار امتیازهای از دست رفته هستند نه امتیازهای جدید. غیر از این، آن‌ها سازمان یافته نیستند. اما یکی از جنبش‌هایی که می‌تواند باقی بماند و نتیجه این عصر است، پ.ک.ک می‌باشد. ممکن است پ.ک.ک تنها جنبشی باشند که در این عصر توانست باقی بماند، این نیز به دلیل چندین فاکتور است که اولین آنها این است که می‌تواند مقاومت کند و بر دشمن تاثیر گذاشته و خود نیز یاد بگیرد. این امر سبب می‌شود جنبشی به طور منظم و مداوم بتواند چیزهای جدید یاد بگیرد و زنده بماند.

- چرا تا به حال سیستم جهانی توانایی پذیرفتن پ.ک.ک را ندارد؟ چرا همیشه جنگ را بر پ.ک.ک تحمیل می‌کنند؟

منصور طیفوری: پ.ک.ک یکی از آن جنبش‌هایی است که در سطح جهان، سیستم‌های سرمایه‌داری و حکومت‌داری با آن دشمنی می‌کنند. ما در حال حاضر با اشکالی از دولت روبرو شده‌ایم که می‌توانند دو دولت در داخل یک جغرافیا با هم کار کنند. دولت می‌تواند با هر چیزی در داخل خود کنار بیاید، اما نمی‌تواند با چیزی غیر دولتی کنار بیاید. یکی از این مسائل و جنبش‌های غیردولتی نیز پ.ک.ک است. چون آنها بخشی از بازی سرمایه‌داری نیستند.

- فکر کنفدرالیسم دمکراتیک کوردها را به کجا رسانده است؟

منصور طیفوری: ما تغییری اساسی در جایگاه کوردها در سیاست بین‌المللی پس از سال ۲۰۱۴ را می‌بینیم. تا قبل از آن جایگاه کوردها در سطح جهانی این بود که ملتی سرکوب شده بودند و همیشه کوردها تصویر قربانی را نشان می‌دادند. اما پس از سال ۲۰۱۴ و مبارزات روژآوا چیزی تغییر کرد که می‌توانیم آن را یک تغییر در پارادایم بنامیم. به این معنی که آن تصویر قربانی به دلیل مقاومت کوبانی تغییر کرد. کوردها دیگر تصویر قربانی نبودند، بلکه پ.ک.ک یک عامل سیاسی بود. این هم بسیار مهم است چون دارای گفتمانی پیشرفت‌طلبانه است. پ.ک.ک بر برخی از ارزش‌های جهانی تکیه می‌کند که عبارتند از: حقوق بشر، برابری زن و مرد، حق تعیین سرنوشت و برابری ملت‌ها.

- اگر در رابطه با مسائل داخلی کوردستان صحبت کنیم، پ.ک.ک سالهاست در رابطه با اتحاد داخلی کوردها تلاش می‌کند. اما چرا تاکنون این اتحاد ایجاد نشده است؟ چرا هنوز برخی از طیف‌های کورد به بخشی از توطئه‌ی منطقه‌ای و بین‌المللی علیه پ.ک.ک تبدیل می‌شوند؟

منصور طیفوری: پ.ک.ک مجموعه‌ی اساس و پرنسیب‌های متعلق به خود را دارد که از آنها دست نمی‌کشد. این نیروهای دیگر بخشی از بازی سرمایه در این منطقه هستند و هیچ پرنسیبی ندارند. آنها برای این امور وجود دارند تا از تعدادی از کمپانی‌ها محافظت کنند. این نیروها چگونه می‌تواند با پ.ک.ک متحد شوند؟ این نیرو نمی‌تواند با هیچ کوردی متحد شود. این نیرو اصلاً به دلیل کورد بودن در اینجا نیست، بلکه به دلایل دیگری در اینجاست. درست است نباید مرحله را تا حد برخورد نظامی با آنها پیش برد، یا کاری کرد آنها بیشتر به دشمن نزدیک شوند، اما با پ.ک.ک دشمنی می‌کند چون اساس و علت وجود آنها همین است. آنها حتی از لحاظ ایدئولوژیک نیز از پ.ک.ک وحشت دارند.

- در مجموع می‌توان در رابطه با پ.ک.ک و مبارزاتش چه گفت؟

منصور طیفوری: پ.ک.ک یکی از آخرین جنبش‌هایی است که توانست از موج بزرگ سرکوب ایدئولوژی جهانی انقلابیون عبور کند و بخش بزرگی از فرهنگ و ارزش‌های دهه شصت و هفتاد قرن گذشته را نیز با خود به همراه دارد. چه بر سر این جنبش خواهد آمد، در آینده مشخص خواهد شد. تجاربی بسیار گوناگون با خود دارد. به ما می‌گوید، اراده و تصمیم انسان‌ها برای انقلاب هنوز نمرده است و ممکن است افرادی گردهم آیند و جهان را تغییر دهند.




ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

https://jinhaagency.com/fa/all-news/content/view/22385

🆔 @nujinhapersia21