گذار دموکراتیک

کالکان: اتحادیه اروپا پ.ک.ک را نه در زمان جنگ، بلکه در فرایند آتش‌بس در لیست ترور قرار داد (٣) دوران کالکان: زمانیکه رهبری ما اعلام اتش بس نمود، در اروپا این فرصت را نیافت که برای اعلام آتش بس حتی یک بیانیه رسمی و قانونی را منتشر کند. به کرات بر ما اعمال…

در واقع طیب اردوغان فرصت‌ها و امکانات دمکراتیک کردن ترکیه، حل مسئله کورد را شدیدا از میان بر داشته و نابود کرد. اعتباری را که به او داده شده بود از بین برد. کورد اعتبار بزرگی را به او داده بود، چندین بار اعلام آتش بس شد. دیدارهایی انجام شدند. حامیان اتش‌بس شدند، به فرایند صلح اری گفتند. هیچ کس به اندازه کورد از او حمایت نکرد، فرصت و امکانات را به اردوغان نداد، اما او این فرصت و امکانات را به طور کامل مورد استفاده قرار نداد. ان را از میان برداشت. نیروهای دیگر هم تاثیر گذار بودند. با م.ه.پ دست به ائتلاف زد. به جای انکه به نیرویی تبدیل شود که صلح را به ارمغان بیاورد و مسئله کورد را حل کند، تحت تاثیر سیاست و ذهنیت نابودی و قتل‌عام کورد قرار گرفته و تلاش کرد تا توطئه بین‌المللی را به پیروزی برساند و از این طریق مسئله کورد، کورد را نابود کند، آسیمیله کند و اینگونه راه حل پیدا کند. ائتلاف کنونی وی با م.ه.پ بر این اساس است.

پیش از هر چیز باید به تمامی از ائتلاف با م.ه.پ دست بکشد، از ان دور شود. همراه با م.ه.پ نمی‌تواند مسئله کورد را حل کند. نمی‌تواند صلح را تامین کند. در حال حاضر به نظر می‌رسد که امکان ندارد از م.ه.پ جدا شود، طیب اردوغان نمی‌تواند خارج از م.ه.پ سیاست‌ورزی کند. اگر از م.ه.پ دور شود، می‌تواند چنین کاری را به انجام برساند؟ مانند گذشته از حامیان گسترده برخوردار نیست. از حزب او، دو حزب منشعب شده‌اند. هر چند که کورد و فرودستان به کرات از وی حمایت کرده‌اند، از این حمایت‌ها به نحو بدی سوء استفاده کرد و نتوانست ان را به خوبی تحلیل کند. اعتمادی که پیش از این به وی می‌شد را از دست داده است، طیب اردوغان هر چند که اعلام می‌کند فلان کار را برای کورد، زنان، علویان، کارگران و زحمتکشان انجام می‌دهم، اما نمی‌تواند مورد حمایت زیادی قرار بگیرد، هیچ کس به او اعتماد ندارد.

اما در سطح عدم امکان، دشوار است که دیگر اردوغان سیاست دیگری را در پیش بگیرد. دشوار است که در رابطه با حل مسئله کورد صلحی را ایجاد کند، سیاست دیگری را در این باره به پیش ببرد. دشوار است که از م.ه.پ رویگردان شود. دشوار است که حمایت‌هایی وسیعی را به سوی خود جلب کند. اگر تا این حد بر سیاست و ذهنیت نابودگر-فاشیستی و نژادپرستانه تاکید نمی‌کرد، تا این حد کورد را مورد حمله قرار نمی‌داد، حمایت‌های اجتماعی از خود را حفظ می‌کرد، بدون شک از نیروهای خارجی هم در حدی منسجم خواهان حل دمکراتیک مسئله کورد و آشتی می‌شد، چنین مسائل روی نمی‌داد. اما اکنون نیروهای خارجی دست به چنین حمایتی نمی‌زنند.

طیب اردوغان از م.ه.پ نگسسته است. حمایت داخلی اجتماعی خود را هم از دست داده است. فراتر از این، از سال ۲۰۱۵ به بعد هم، رهبران جمهوری ترک تا کنون بیش از پیش به نحوی وحشیانه و نابودگرانه به کورد حمله کرده‌اند. در باکور کوردستان هیچ بلایی نمانده است که بر سر خلق نیاورند. به مقدسات حمله کردند، سیستم شکنجه و انزوای امرالی را به بالاترین سطح بردند، هر نوع توهینی را به زنان روا داشتند. با حملات وحشیانه نشان دادند که ارزش‌های انسانی را هیچگاه نمی‌پذیرند. به این مسئله اکتفا نکردند و به همان نحو به روژآوای کوردستان حمله کردند، به عفرین، سریکانی حمله کردند، دست به کشتار زدند، به باشور کوردستان حمله می‌کنند، در برادوست، هفتانین، متینا، دست به قتل‌عام می‌زنند. روستاها را تخریب می‌کنند و این اقدامات به نابودی و قتل‌عام بزرگ کورد رسیده است. در ۶ ماه به هر اقدام ممکنی دست زدند. دیگر امکان ندارد که حاکمیت طیب اردوغان اطمینان و اعتماد داشته باشد و امید به حل داشته باشد. بدون تردید به وی اعتماد ندارند. دیگر زمان از میان برداشتن طیب اردوغان است. راه دیگری نیست.

ترکیه از طریق طیب اردوغان دمکراتیک نمی‌شود. مسئله کورد از طریق وی حل نمی‌شود. این فرصت از میان رفته است. شانس‌ها و فرصت‌ها از میان رفته‌اند. به همین دلیل برای دمکراتیک شدن ترکیه و حل مسئله کورد به رهبری جدیدی نیاز است. لازم است که رهبری دمکراتیک جدیدی که نسبت به دمکراسی روی گشاده داده باشد، خواهان دمکراتیک شدن ترکیه باشد، خواهان حل مسئله کورد باشد، بر اساس آزادی کورد دمکراتیک شدن ترکیه را بخواهد، با دمکراتیک شدن ترکیه، معیارهای راه حل مسئله کورد را برقرار کند، به قدرت برسد.

حزب دمکراتیک خلق‌ها برای ایجاد حاکمیتی اینگونه تلاش می‌کند. آنچه که مانع می‌شود این است که اپوزیسیون در این باره مسئولیت را نمی‌پذیرد. در میان ج.ه.پ، در میان رهبری این حزب، عده‌ای وجود دارند که مانع ایجاد می‌کنند. یعنی در اتفاق ملت، مانع جود دارد. این وضعیت مانع می‌شود که راه حلی ایجاد شود، و همین مسئله وضعیت اپوزیسیون را به این مرحله کشانده است. به همین دلیل است که در این رابطه موضع خارج مهم است. راه حل باید داخلی باشد، اما سیاست خارجی برای ترکیه مهم است.

398 views10:38