گذار دموکراتیک
خانوادهی دمکراتیک؛ سرچشمهی تراوش ذهنیت و ملتی دمکراتیک و آزاد ✍ آندوک سنه 🆔 @GozarDemocratic
خانوادهی دمکراتیک؛ سرچشمهی تراوش ذهنیت و ملتی دمکراتیک و آزاد
✍ آندوک سنه
قبل از بررسی شکل دمکراتیک خانواده، ابتدا بایستی به ارائهی تعریف صحیحی از خانوادە و مناسباتی که امروزه تحت عنوان خانواده مطرح شده، پرداخته شود. طرح برخی سوالات در درک ما از واقعیاتی که تحت لوای نهاد خانواده به خورد جامعه داده میشود، کمک شایانی خواهد نمود. خانوادە چیست؟ وظیفە و نقش آن درون جامعە و سیستم موجود به چه شکلیست؟ چرا نظام حاکم به طور مستمر به تلاش جهت تشکیل و تحمیل نظام خانوادە میباشد؟ سیر سعودی معظم نفوس جمعیتی کە این نظام مسبب آن است، جامعهی انسانی را بە کدامین سو سوق میدهد؟
تعریف خانوادە تنها به صورت سادهی؛ نهادیست متشکل از مادر، پدر و فرزندان کافی نیست. خانوادە فراتر از اینها دارای معنایی تاریخی، اقتصادی و جامعەشناختی داشته و حتی دارای ارتباط تنگاتنگ و هزاران ساله با ذهنیت اقتدارگرایی میباشد. میتوان به راحتی گفت کە خانواده از اولین گامهای نهادینەسازی مالکیت میباشد. اگر بدینصورت به مسئله نپردازیم، بە احتمال زیاد هم در دام ذهنیت دینگرا و اقتدارگرا گرفتار آمده و هم بە تعریف سطحی ارتباط خونی افراد و یا گردهم آمدن افراد اکتفا نمائیم. پس چه باید کرد؟ آیا بایستی این نهاد را بە طورکلی رد نماییم؟ البتە کە خیر. بلکه باید بە نحو صحیحی به ارزیابی و انتقاد آن پرداخته تا به ویژگیهای حقیقی خانواده پی برده، از حالت کنونیاش خارج ساخته و متحول نماییم. پیشتر اظهار داشتیم که خانواده اولین حالت نهادینه گشتن مالکیت است. خود مالکیت و ملک چیست و چگونە شکل گرفته است؟ ارتباط مالکیت – قدرت و قدرت – اقتدارگرایی را باید مورد پژوهش چیست؟. در صورتی کە بە سوالهای ذکر شدە پاسخ دهیم، خواهیم دید کە حقیقتی تاریخی پیشروی ما قرار دارد. رهبر آپو گفته بود؛ ” ذهنیت اقتدارگرا ابتدا در مردان برای نهادینە و تنظیم کرد “، چگونە؟ با تخریب نظام زن – مادر و غصب و استثمار ارزشهایی کە آفریدە بود، بە هدف خود دست یافت. بر اساس تاریخ انسانیت، ٩٨ درصد از حیات انسان پیرامون زن – مادر شکل گرفتە و این زندگی در عین حال اولین حالت اجتماعی شدن انسان بوده است. پرنسیپ زندگی اجتماعی بر مبنای ” یاهمە و یا هیچکس ” شکل گرفته، افراد درون کلان ( اجتماعی که به آن تعلق دارد ) بە حیاتی خارج از آن فکر نمیاندیشد، کلان نحوە زندگیای بدون امتیاز، طبقە، بدور از هیرارشی و استثمار بودە است. زندگی نه بر اساس تحکم، بلکه بر مبنای حمایت و همکاری بوده است. میتوان گفت؛ آگاهی و درک عظیم زن – مادر سبب گشت تا انسان با طبیعت، هستی و جامعە، در یک توازن و هماهنگی به سر برد. بە محض قوی شدن هوش تحلیلی در انسان حس قوی بودن و ملموس بودن آن پدیدار شد در این اثناء مرد حیلەگر با استفادە از انواع راهکارها در صدد برآمد تا قدرت اتوریتە و رهبری زن – مادر را از او سلب نماید. زیرا برای ایجاد نظام نوینی که از طریق آن در صدد سیطره بر طبیعت و جامعه بود، بە آن نیاز داشت. افراد جامعه را بر محوریت این نظام گردآورده و به حاکمیت پرداخته، از آن پس نیز، از گوهر حقیقی خود، کلان خویش و طبیعت دور گشته است. زیرا با انباشت قدرت به دور خود، کاربرد فشار و خشونت در ارتقای سروری بیشتر بر انسان و طبیعت، با رشد سروری بیشتر، خود و قدرت خود را خدائی پنداشته و از آن پس، به ارائه و تحمیل تعاریف و عناوین نوینی از خویش برآمد.
آنچه پس از نظام زن – مادر ایجاد گشته، بخش عظیم و اساسی جامعهی انسان برده گشته و به استثمار کشانیده شده است. بە راحتی میتوان گفت رابطە میان زن و مرد بە رابطە ارباب و بردە تبدیل شدە است. بردە، در واقع موجودی کاملا تابع فاقد فکر و توان سخن است. رابطهای فراتر از رابطهی خدا – عبد، به صورت روابطی که با استثمار در هم تنیدهست براه برده میشود. اگر آنگونه که امروزە زنان به جایگاه ماشین تولید مثل، ابزاری جهت ارضاء مردان تلقی شده، میان چاردیوار و زیر لباسی سیاه قرار داده شده و یا مانند کشورهای اروپایی بە عنوان ابزار تبلیغاتی بر هر عضو از بدنش قیمتی برای فروش گذاشته شود، آیا میتوان از خانوادە و ارتباط صحیح خانوادگی سخنی بە میان آورد؟ اکنون صدای جوامع اروپایی کە فریاد دمکراسی، آزادی و برابری را سر میزنند و ملل اسلامی معتقدند که بهشت زیر پای مادران است، پس چه چە پاسخی میتوان بە تجارت زنان، ازدواج در سنین کم و ازدواج کودکان دختر داد؟ نظامی کە تنها بدنبال تحریک غرایز انسانی را دارد، آیا توان برای مشکلات خلق ها پاسخی داشتە باشد و یا حتی تلاشی دارد تا مشکلات را چارە نماید؟ البتە کە نە! اوضاع و احوال کنونی، کائوس و بحرانهای موجود فقدان این واقعیت را بە خوبی نشان میدهد.
✍ آندوک سنه
قبل از بررسی شکل دمکراتیک خانواده، ابتدا بایستی به ارائهی تعریف صحیحی از خانوادە و مناسباتی که امروزه تحت عنوان خانواده مطرح شده، پرداخته شود. طرح برخی سوالات در درک ما از واقعیاتی که تحت لوای نهاد خانواده به خورد جامعه داده میشود، کمک شایانی خواهد نمود. خانوادە چیست؟ وظیفە و نقش آن درون جامعە و سیستم موجود به چه شکلیست؟ چرا نظام حاکم به طور مستمر به تلاش جهت تشکیل و تحمیل نظام خانوادە میباشد؟ سیر سعودی معظم نفوس جمعیتی کە این نظام مسبب آن است، جامعهی انسانی را بە کدامین سو سوق میدهد؟
تعریف خانوادە تنها به صورت سادهی؛ نهادیست متشکل از مادر، پدر و فرزندان کافی نیست. خانوادە فراتر از اینها دارای معنایی تاریخی، اقتصادی و جامعەشناختی داشته و حتی دارای ارتباط تنگاتنگ و هزاران ساله با ذهنیت اقتدارگرایی میباشد. میتوان به راحتی گفت کە خانواده از اولین گامهای نهادینەسازی مالکیت میباشد. اگر بدینصورت به مسئله نپردازیم، بە احتمال زیاد هم در دام ذهنیت دینگرا و اقتدارگرا گرفتار آمده و هم بە تعریف سطحی ارتباط خونی افراد و یا گردهم آمدن افراد اکتفا نمائیم. پس چه باید کرد؟ آیا بایستی این نهاد را بە طورکلی رد نماییم؟ البتە کە خیر. بلکه باید بە نحو صحیحی به ارزیابی و انتقاد آن پرداخته تا به ویژگیهای حقیقی خانواده پی برده، از حالت کنونیاش خارج ساخته و متحول نماییم. پیشتر اظهار داشتیم که خانواده اولین حالت نهادینه گشتن مالکیت است. خود مالکیت و ملک چیست و چگونە شکل گرفته است؟ ارتباط مالکیت – قدرت و قدرت – اقتدارگرایی را باید مورد پژوهش چیست؟. در صورتی کە بە سوالهای ذکر شدە پاسخ دهیم، خواهیم دید کە حقیقتی تاریخی پیشروی ما قرار دارد. رهبر آپو گفته بود؛ ” ذهنیت اقتدارگرا ابتدا در مردان برای نهادینە و تنظیم کرد “، چگونە؟ با تخریب نظام زن – مادر و غصب و استثمار ارزشهایی کە آفریدە بود، بە هدف خود دست یافت. بر اساس تاریخ انسانیت، ٩٨ درصد از حیات انسان پیرامون زن – مادر شکل گرفتە و این زندگی در عین حال اولین حالت اجتماعی شدن انسان بوده است. پرنسیپ زندگی اجتماعی بر مبنای ” یاهمە و یا هیچکس ” شکل گرفته، افراد درون کلان ( اجتماعی که به آن تعلق دارد ) بە حیاتی خارج از آن فکر نمیاندیشد، کلان نحوە زندگیای بدون امتیاز، طبقە، بدور از هیرارشی و استثمار بودە است. زندگی نه بر اساس تحکم، بلکه بر مبنای حمایت و همکاری بوده است. میتوان گفت؛ آگاهی و درک عظیم زن – مادر سبب گشت تا انسان با طبیعت، هستی و جامعە، در یک توازن و هماهنگی به سر برد. بە محض قوی شدن هوش تحلیلی در انسان حس قوی بودن و ملموس بودن آن پدیدار شد در این اثناء مرد حیلەگر با استفادە از انواع راهکارها در صدد برآمد تا قدرت اتوریتە و رهبری زن – مادر را از او سلب نماید. زیرا برای ایجاد نظام نوینی که از طریق آن در صدد سیطره بر طبیعت و جامعه بود، بە آن نیاز داشت. افراد جامعه را بر محوریت این نظام گردآورده و به حاکمیت پرداخته، از آن پس نیز، از گوهر حقیقی خود، کلان خویش و طبیعت دور گشته است. زیرا با انباشت قدرت به دور خود، کاربرد فشار و خشونت در ارتقای سروری بیشتر بر انسان و طبیعت، با رشد سروری بیشتر، خود و قدرت خود را خدائی پنداشته و از آن پس، به ارائه و تحمیل تعاریف و عناوین نوینی از خویش برآمد.
آنچه پس از نظام زن – مادر ایجاد گشته، بخش عظیم و اساسی جامعهی انسان برده گشته و به استثمار کشانیده شده است. بە راحتی میتوان گفت رابطە میان زن و مرد بە رابطە ارباب و بردە تبدیل شدە است. بردە، در واقع موجودی کاملا تابع فاقد فکر و توان سخن است. رابطهای فراتر از رابطهی خدا – عبد، به صورت روابطی که با استثمار در هم تنیدهست براه برده میشود. اگر آنگونه که امروزە زنان به جایگاه ماشین تولید مثل، ابزاری جهت ارضاء مردان تلقی شده، میان چاردیوار و زیر لباسی سیاه قرار داده شده و یا مانند کشورهای اروپایی بە عنوان ابزار تبلیغاتی بر هر عضو از بدنش قیمتی برای فروش گذاشته شود، آیا میتوان از خانوادە و ارتباط صحیح خانوادگی سخنی بە میان آورد؟ اکنون صدای جوامع اروپایی کە فریاد دمکراسی، آزادی و برابری را سر میزنند و ملل اسلامی معتقدند که بهشت زیر پای مادران است، پس چه چە پاسخی میتوان بە تجارت زنان، ازدواج در سنین کم و ازدواج کودکان دختر داد؟ نظامی کە تنها بدنبال تحریک غرایز انسانی را دارد، آیا توان برای مشکلات خلق ها پاسخی داشتە باشد و یا حتی تلاشی دارد تا مشکلات را چارە نماید؟ البتە کە نە! اوضاع و احوال کنونی، کائوس و بحرانهای موجود فقدان این واقعیت را بە خوبی نشان میدهد.
گذار دموکراتیک
خانوادهی دمکراتیک؛ سرچشمهی تراوش ذهنیت و ملتی دمکراتیک و آزاد ✍ آندوک سنه 🆔 @GozarDemocratic
جمعیتی که به ٧-٨ میلیارد نفر رسیده، آماری نزدیک بە صد میلیون انسان فقیر و بیکار، طبیعتی کە دیگر هوارش به عرش آسمان رسیده، رشد روز افزون بیماریهائی که مانند سلولهای سرطانی در حال رشد هستند، جنگ و کشتارهایی کە هر روزە شدت میگیرند ، انسانیت را بە به نابودی کشانده است. نهاد خانواده انگار تنها هدفش کسب بیشینهی سود و آماده نمودن سرباز برای ارتشهای قاتل است. در مجلس عربستان سعودی نمایندگان بر سر این موضوع بە بحث نشستەاند کە سن ازدواج را برای زنان بە ٩ سالگی کاهش دهند. در ایران نیز بر همان منوال است. در دولت فاشیست و استثمارگر ترکیە رئیسجمهور از مردم میخواهد تا ازدواج و بچەدار شدن را رواج روزافزون نماید، این کافی نبوده، تعداد فرزندان را نیز مشخص میکنند. رهبر آپو نهاد خانوادە را ” دولت کوچک ” مینامد، دولت نیز نهاد ذهنیت سلطەگری، استبداد و تالان میباشد کە رسمی و نهادینە شدە است. بە همین دلیل هر ارتباطی کە در درون خانوادەای که با ذهنیت دولت شکل گیرد، ناگذیر با قانون همان نظام دولت همسان خواهد بود. حقوق، آموزش و زندگی همه از همین قوانین آنها تبعیت خواهد کرد. پس باید شعار ” آزادی فردی ” را بایستی چیزی جز یک دروغ ندید.
از همینرو همانگونە کە سراسر تاریخ در برابر ظلم و اقتدارگرائی، خط مقاومت و یک زندگی آلترناتیو مقابلە کردە، امروزە نیز بر همان منوال ادامە دارد. اما برای شکست این ذهنیت، نیاز بە انقلابی ذهنیتی و یک نظام سازماندهی شدە میباشد. هر چند کە تلاش و کوششهای شخصی حائز اهمیت هستند، اما کافی نبودە و ناقص خواهند ماند. زیرا نیاز بە مقاومتی جمعی و سازماندهی شدە میباشد.
انسان یک موجود اجتماعی است و فردی بودن آن هیج معنایی نخواهد داشت.آزادی فرد بە تنها فاقد معنا و غیر حقیقی است زیرا آزادی امریست اجتماعی. جامعەای آزاد نیز با فرد آزاد معنا خواهد داشته و رابطەای تنگاتنگ با هم دارند. بە همین دلیل باید هم زن و هم مرد آزاد شوند، زیرا آزادی یک جنس بە تنهایی فاقد هرگونە معنائی خواهد بود. انسان در سیستم مدرنیتەی کاپیتالیستی به وضعیتی عدم موجودیت درآورده شده، تنها زندگیای تشکیل شدە از افراد و بدون وابستگی در حال وقوع میباشد. انگار کە ارزشهای دمکراسی، آزادی و برابری به آنها تعلق داشته و آن را بە مردم اهدا میکنند. امروزە دولت – ملتهای بە اصطلاح دمکراتیک، آزاد و برابر موجود، به نسبت با منافع خود آن ارزشها و حقوق را تقسیم میکنند و آن را با توسل بە قدرت خود بە هر جای جهان انتقال میدهند. مصر، تونس، جزایر، افغانستان، لیبی، سوریە، عراق، کشورهای آفریقایی، کشورهای آمریکای لاتین و کشورهای عربی بە سرچشمە دمکراسی بدل شدەاند.( ! )ملتهایی مانند کورد، بلوچ، ارمنی و … در انتظار همان سرنوشت چشمبراه ماندهاند، تا کی نوبت به آنها برسد.
این سیستم نابودگر طی ٢٠٠ سال اخیر در خاورمیانە و بە خصوص در کوردستان یک پروسەی سیستماتیک نابودسازی، قتلعام و نسلکشی فرهنگی ملتها را به اجرا گذاشتهاند. بە دلیل اینکە بتواند تمام ملتها و سیستمها را بە مرکز خود پیوند دهد، تمام باورها و عقاید، فرهنگ و تاریخ را از میان برمیدارد. یک جنگ فیزیکی، ویژه؛ فرهنگی – فیزیکی براه انداختهاند. در مقابل این مواضع سیستم کاپیتالیسم دەها عصیان بە وجود آمدە و خواهد آمد. بە ویژه در این چهل سال اخیر جنبش آزادیخواهی با پیشاهنگی رهبر آپو تلاشهایی بیمانند، برای احیای ارزشهای اجتماعی و اساسی زندگی صورت گرفتە است. رهبر آپو سیستم کاپیتالیسم و تاریخ را بە صورتی ژرف و گسترده تحلیل و مشخص نمودە و در برابر آن بە مصابەی راهکاری اساسی، سیستمی آلترناتیو را ارئە دادە است. با پیشبرد سیستم مدرنیتەی دمکراتیک اثبات نمودە کە قابلیت مقابله با سیستم کاپیتالیسم را داشته و مشکلات بە وجود آمدە در بطن اجتماع را چارە نماید. جهانبینی آزادی زن، جامعەی اخلاقی – سیاسی و اکولوژیک و ملت دمکراتیک توانستە در نمود ملت کورد و کوردستان بە وقوع بپیوندد.
بە ویژە در مکانی مانند خاورمیانە و کوردستان کە بە تمامی در انحصار دولتهای دسپوت، دینهای منحرفی کە فاسد شدە و جنگ مذاهب و منافع آنها، درآمدە است، ملتها از هر لحاظ بردە گردانده شدە، از حقیقت وجودی خود دور گردانده شده و بر مسیر همگونسازی و یک نسلکشی قرار داده شدهاند. این اقدامات بر ضد ملت کورد به صورتی یگانه و بیهمتاتر عملی شده و خواستەاند تا آنها را از صفحات تاریخ حذف و انکار نمایند. این اقدامات با راهکارهائی چون فاقد حافظە و ایدئولوژی باقی گذاشتن این خلق صورت پذیرفته است. علیرغم تمامی اینها ملت کورد، هرگز سر خم نکردە و مقاومت نموده. اما با آغاز قرن ٢١ در چارسوی دنیا پراکندە شدەاند. زبان و فرهنگشان در حال نابودی است و افراد کورد بە وضعیتی درآمدهاند که بە راحتی خود را انکار میکنند و بە تمامی ارزشهای خود پشت کنند.
از همینرو همانگونە کە سراسر تاریخ در برابر ظلم و اقتدارگرائی، خط مقاومت و یک زندگی آلترناتیو مقابلە کردە، امروزە نیز بر همان منوال ادامە دارد. اما برای شکست این ذهنیت، نیاز بە انقلابی ذهنیتی و یک نظام سازماندهی شدە میباشد. هر چند کە تلاش و کوششهای شخصی حائز اهمیت هستند، اما کافی نبودە و ناقص خواهند ماند. زیرا نیاز بە مقاومتی جمعی و سازماندهی شدە میباشد.
انسان یک موجود اجتماعی است و فردی بودن آن هیج معنایی نخواهد داشت.آزادی فرد بە تنها فاقد معنا و غیر حقیقی است زیرا آزادی امریست اجتماعی. جامعەای آزاد نیز با فرد آزاد معنا خواهد داشته و رابطەای تنگاتنگ با هم دارند. بە همین دلیل باید هم زن و هم مرد آزاد شوند، زیرا آزادی یک جنس بە تنهایی فاقد هرگونە معنائی خواهد بود. انسان در سیستم مدرنیتەی کاپیتالیستی به وضعیتی عدم موجودیت درآورده شده، تنها زندگیای تشکیل شدە از افراد و بدون وابستگی در حال وقوع میباشد. انگار کە ارزشهای دمکراسی، آزادی و برابری به آنها تعلق داشته و آن را بە مردم اهدا میکنند. امروزە دولت – ملتهای بە اصطلاح دمکراتیک، آزاد و برابر موجود، به نسبت با منافع خود آن ارزشها و حقوق را تقسیم میکنند و آن را با توسل بە قدرت خود بە هر جای جهان انتقال میدهند. مصر، تونس، جزایر، افغانستان، لیبی، سوریە، عراق، کشورهای آفریقایی، کشورهای آمریکای لاتین و کشورهای عربی بە سرچشمە دمکراسی بدل شدەاند.( ! )ملتهایی مانند کورد، بلوچ، ارمنی و … در انتظار همان سرنوشت چشمبراه ماندهاند، تا کی نوبت به آنها برسد.
این سیستم نابودگر طی ٢٠٠ سال اخیر در خاورمیانە و بە خصوص در کوردستان یک پروسەی سیستماتیک نابودسازی، قتلعام و نسلکشی فرهنگی ملتها را به اجرا گذاشتهاند. بە دلیل اینکە بتواند تمام ملتها و سیستمها را بە مرکز خود پیوند دهد، تمام باورها و عقاید، فرهنگ و تاریخ را از میان برمیدارد. یک جنگ فیزیکی، ویژه؛ فرهنگی – فیزیکی براه انداختهاند. در مقابل این مواضع سیستم کاپیتالیسم دەها عصیان بە وجود آمدە و خواهد آمد. بە ویژه در این چهل سال اخیر جنبش آزادیخواهی با پیشاهنگی رهبر آپو تلاشهایی بیمانند، برای احیای ارزشهای اجتماعی و اساسی زندگی صورت گرفتە است. رهبر آپو سیستم کاپیتالیسم و تاریخ را بە صورتی ژرف و گسترده تحلیل و مشخص نمودە و در برابر آن بە مصابەی راهکاری اساسی، سیستمی آلترناتیو را ارئە دادە است. با پیشبرد سیستم مدرنیتەی دمکراتیک اثبات نمودە کە قابلیت مقابله با سیستم کاپیتالیسم را داشته و مشکلات بە وجود آمدە در بطن اجتماع را چارە نماید. جهانبینی آزادی زن، جامعەی اخلاقی – سیاسی و اکولوژیک و ملت دمکراتیک توانستە در نمود ملت کورد و کوردستان بە وقوع بپیوندد.
بە ویژە در مکانی مانند خاورمیانە و کوردستان کە بە تمامی در انحصار دولتهای دسپوت، دینهای منحرفی کە فاسد شدە و جنگ مذاهب و منافع آنها، درآمدە است، ملتها از هر لحاظ بردە گردانده شدە، از حقیقت وجودی خود دور گردانده شده و بر مسیر همگونسازی و یک نسلکشی قرار داده شدهاند. این اقدامات بر ضد ملت کورد به صورتی یگانه و بیهمتاتر عملی شده و خواستەاند تا آنها را از صفحات تاریخ حذف و انکار نمایند. این اقدامات با راهکارهائی چون فاقد حافظە و ایدئولوژی باقی گذاشتن این خلق صورت پذیرفته است. علیرغم تمامی اینها ملت کورد، هرگز سر خم نکردە و مقاومت نموده. اما با آغاز قرن ٢١ در چارسوی دنیا پراکندە شدەاند. زبان و فرهنگشان در حال نابودی است و افراد کورد بە وضعیتی درآمدهاند که بە راحتی خود را انکار میکنند و بە تمامی ارزشهای خود پشت کنند.
گذار دموکراتیک
خانوادهی دمکراتیک؛ سرچشمهی تراوش ذهنیت و ملتی دمکراتیک و آزاد ✍ آندوک سنه 🆔 @GozarDemocratic
در نتیجهی این حملات سرنوشت ملت کورد به خانوادەهایی حقیر، فاسد و خائنی تسلیم شدە است. این خانوادههای خائن با بازی ” دولت کوردی ” ضربەی نهائی مهلک را بە ملت کورد وارد میکنند. بە همین علت دمکراسی هر اندازه که برای کوردها لازم است برای خاورمیانە و تمامی خلقهای جهان لازم است. زیرا در نظام دمکراتیک، کسی بر کسی تحکم و مدیریت تحمیلی نمینماید، کسی تحت انصاف دیگری سپرده نمیشود. سیستمیست که جامعه خود تمامی عرصههای حیات خود را مدیریت مینماید. خلقها میباشد. سروری وجود ندارد، زیرا در جایی کە سروری وجود داشتە باشد بردگی و بیعت حاکم است. از همینرو جستجو بدنبال مفاهیمی چون آزادی و برابری درون آن تنها مصداق سرپوش نهادن بر واقعیت خود میباشد. اما در سیستم مدرنیتەی دمکراتیک آزادی و برابری ارتباطی تنگاتنگ با یکدیگر دارند. هر اندازه درون جامعەای دمکراسی پدیدار شود دولتداری یا بە عبارتی اقتدارگرایی رو بە افول خواهد نهاد. آزادی تنها در این اثناء شکوفا میشود. یعنی افراد درون یک جامعهی مبتنی بر ذهنیتی اخلاقمدار، سیاسی، برابر و آزاد توان ایجاد ارتباط سالم را داشته و بدین منوال هر فرد جهت پیشرفت جامعهی خود، با تکیه بر معیارهای آزادی زندگی بسر برد.
در چنین موقعیت و شرایطی میتوانیم تعریف نوین برای نهاد خانوادە درون سیستم مدرنیتەی دمکراتیک ارائە دهیم. خانوادە در مدرنیتهی دمکراتیک دیگر نهادی نیست که جهت برآورده کردن و حفظ منافع نظام حاکم، فرزند بە دنیا بیاورد و تنها جهت ارضاء غرایض خود با زن برخورد نماید. زن و مرد بە صورت برابر در حق زندگی آزاد، کارکردن، مدیریت و انتخاب را دارا میباشند. همچنین پایە و مبنای ارتباطات در خانوادە نه بر اساس تعاریف موجود نادمکراتیک از روابط خانوادگی، بلکه بر اساس دمکراسی باید پی ریزی شود. هدف خانوادە باید توسعە احساسات و درک میهن دوستی، ایجاد شخصیت هایی آزاد و با ارادە باشد. بە ویژە در مکانی مانند کوردستان کە رهبر آپو میگوید ” زمانی کە اولین گامهای شروع تلاش و کوشش را در کوردستان برداشتم کسی را ندیدم کە بە خود خیانت نکردە باشد ” برای همین سیستم استبدادی تا این حد میخواهد در کوردستان نهاد خانوادە موجود را تقویت کند، از طریق همین خانوادەها ملت کورد را مدیریت میکند و درصدد است تا مانع از ایجاد وحدت ملت کورد شود. به همین خاطر است کە در اذهان اکثر کوردها در کوردستان دیدگاه “کورد هرگز نمیتواند متحد شود” ظهور کردە است. با رشد روزافزون جنبش آزادیخواهی کوردستان، رهبر آپو ابتدا در برابر این نهاد جنگی بزرگ بە راه انداخت، سعی نمود تا آخرین حد ممکن شخصیت کورد و نهاد خانوادە را تحلیل نموده از آن پس شاهد آن بودیم که خلق کورد، ارادەای قوی نمایان گشت و بە ملتی قهرمان و فدائی شکل گرفت.
اگر با دقت به بررسی این مبحث بپردازیم، خواهیم دید کە هدف دولت فاشیست ترکیە از این کە خانوادە های کورد را بر علیه جنبش آزادیخواهی تحریک نموده تا جلوی مراکز ه-د-پ HDP ( حزب دمکراتیک خلقها ) تحصن کنند،چیست؟ و چرا آنها را مجبور به ادعای اینکه؛ ” جنبش آزادیخواهی فرزندان ما را فریب و فراری میدهند “. از طرفی دیگر دولت فاشیست ترکیە کە در تمامی جنگها در برابر گریلا با شکست مواجه گشتە، هر روزە با تکاذیبی از قبیل ” ما تعدادی از فرزندان خانوادەهای کورد را نجات دادە و بە آنها برگرداندیم ” میخواهد در اذهان عمومی اختشاش و ناباوری ایجاد نماید. از طرفی دیگر دولت اشغالگر ایران از بیشترین سیاست و برنامههای مدیریتیاش رواج ازدواج و خانوادە گرایی را بیش از هر جائی در کوردستان را تشکیل میدهد. این در حالیست که خانوادەها را بە حال و روزی درانداخته کە حاضرند فرزندانشان به ورطهی منجلاب اعتیاد و مواد مخدر، فحشا و فساد غلت بخورند، بی ارادە و بیشخصیت گردند و حتی مانند بردەای زندگی کنند، اما برای یک زندگی آزاد، کاری گامی دورتر از خانوادە را برندارند. این رژیم اشغالگر برای پست و رذیل نمودن زنان و همچنین شعلهورسازی غرایز مردان انواع راهکارها اعم از صیغە، طلاق، فحشا و مواد مخدر استفادە میکند. در کنار این تحلیلات باید سوالاتی نیز مطرح شوند. به عنوان مثال؛ علی رغم تمامی این فلاکتهای بیحد و مرز چرا واکنشی توانمند و موثر در برابر بیکاری و تخریب جوانان رخ نمیدهد و فریاد مخالفت بر ضد این اعمال رژیم، به امری اخلاقی و حیاتی سر داده نمیشود؟ آیا نهاد خانواده قربانی نظام دولتی اقتدارگرا و مستبد نگشته؟ چرا زمانی که زنان و جوانان کورد میخواهند در راه حیاتی شرافتمند مبارزه کنند، خانوادهها با شیوهای خشونتبار و رادیکال با آنها برخورد میکنند.
در چنین موقعیت و شرایطی میتوانیم تعریف نوین برای نهاد خانوادە درون سیستم مدرنیتەی دمکراتیک ارائە دهیم. خانوادە در مدرنیتهی دمکراتیک دیگر نهادی نیست که جهت برآورده کردن و حفظ منافع نظام حاکم، فرزند بە دنیا بیاورد و تنها جهت ارضاء غرایض خود با زن برخورد نماید. زن و مرد بە صورت برابر در حق زندگی آزاد، کارکردن، مدیریت و انتخاب را دارا میباشند. همچنین پایە و مبنای ارتباطات در خانوادە نه بر اساس تعاریف موجود نادمکراتیک از روابط خانوادگی، بلکه بر اساس دمکراسی باید پی ریزی شود. هدف خانوادە باید توسعە احساسات و درک میهن دوستی، ایجاد شخصیت هایی آزاد و با ارادە باشد. بە ویژە در مکانی مانند کوردستان کە رهبر آپو میگوید ” زمانی کە اولین گامهای شروع تلاش و کوشش را در کوردستان برداشتم کسی را ندیدم کە بە خود خیانت نکردە باشد ” برای همین سیستم استبدادی تا این حد میخواهد در کوردستان نهاد خانوادە موجود را تقویت کند، از طریق همین خانوادەها ملت کورد را مدیریت میکند و درصدد است تا مانع از ایجاد وحدت ملت کورد شود. به همین خاطر است کە در اذهان اکثر کوردها در کوردستان دیدگاه “کورد هرگز نمیتواند متحد شود” ظهور کردە است. با رشد روزافزون جنبش آزادیخواهی کوردستان، رهبر آپو ابتدا در برابر این نهاد جنگی بزرگ بە راه انداخت، سعی نمود تا آخرین حد ممکن شخصیت کورد و نهاد خانوادە را تحلیل نموده از آن پس شاهد آن بودیم که خلق کورد، ارادەای قوی نمایان گشت و بە ملتی قهرمان و فدائی شکل گرفت.
اگر با دقت به بررسی این مبحث بپردازیم، خواهیم دید کە هدف دولت فاشیست ترکیە از این کە خانوادە های کورد را بر علیه جنبش آزادیخواهی تحریک نموده تا جلوی مراکز ه-د-پ HDP ( حزب دمکراتیک خلقها ) تحصن کنند،چیست؟ و چرا آنها را مجبور به ادعای اینکه؛ ” جنبش آزادیخواهی فرزندان ما را فریب و فراری میدهند “. از طرفی دیگر دولت فاشیست ترکیە کە در تمامی جنگها در برابر گریلا با شکست مواجه گشتە، هر روزە با تکاذیبی از قبیل ” ما تعدادی از فرزندان خانوادەهای کورد را نجات دادە و بە آنها برگرداندیم ” میخواهد در اذهان عمومی اختشاش و ناباوری ایجاد نماید. از طرفی دیگر دولت اشغالگر ایران از بیشترین سیاست و برنامههای مدیریتیاش رواج ازدواج و خانوادە گرایی را بیش از هر جائی در کوردستان را تشکیل میدهد. این در حالیست که خانوادەها را بە حال و روزی درانداخته کە حاضرند فرزندانشان به ورطهی منجلاب اعتیاد و مواد مخدر، فحشا و فساد غلت بخورند، بی ارادە و بیشخصیت گردند و حتی مانند بردەای زندگی کنند، اما برای یک زندگی آزاد، کاری گامی دورتر از خانوادە را برندارند. این رژیم اشغالگر برای پست و رذیل نمودن زنان و همچنین شعلهورسازی غرایز مردان انواع راهکارها اعم از صیغە، طلاق، فحشا و مواد مخدر استفادە میکند. در کنار این تحلیلات باید سوالاتی نیز مطرح شوند. به عنوان مثال؛ علی رغم تمامی این فلاکتهای بیحد و مرز چرا واکنشی توانمند و موثر در برابر بیکاری و تخریب جوانان رخ نمیدهد و فریاد مخالفت بر ضد این اعمال رژیم، به امری اخلاقی و حیاتی سر داده نمیشود؟ آیا نهاد خانواده قربانی نظام دولتی اقتدارگرا و مستبد نگشته؟ چرا زمانی که زنان و جوانان کورد میخواهند در راه حیاتی شرافتمند مبارزه کنند، خانوادهها با شیوهای خشونتبار و رادیکال با آنها برخورد میکنند.
گذار دموکراتیک
خانوادهی دمکراتیک؛ سرچشمهی تراوش ذهنیت و ملتی دمکراتیک و آزاد ✍ آندوک سنه 🆔 @GozarDemocratic
نقش و وظیفەی خانودە در مدرنیتەی دمکراتیک در این باب حیاتی میباشد. شخصیتهایی را کە از خود و ذات طبیعی خود بیگانە گشتە، بر اساس ذهنیت جنسیتگرایی مردسالار پرورش یافته، از همان دوران جنینی درون رحم مادر، نقش جنسیتیاش تعریف و تفکیک میشود، از سیاست بە کلی دور انداختە میشوند و میان چرخهی لیبرالیسم مبدل به ابژه میشوند، نابود از نو بازسازی و آزاد نماید. از همینرو همانگونه که دمکراسی به معنای خودآموزی و آموزش جامعه بر پایەهای یک ذهنیت آزاد و دمکراتیک است، خانواده نیز بایستی به عنوان سلول بنیادین نظام دمکراتیک به همان شیوه به آموزش فرزندان خود و خود بپردازد. اینگونە خانوادەها تا حدودی طعم آزادی را چشیده، فرزندان خود را به سوی حیات و جنبش آزادیخواهی سوق داده، جوانان در چنین خانوادههائی با طلبی آگاهانه و نستوه، به صفوف گریلا پیوسته و به این سطح از در ک و شعور انسانی دست یافتهاند که آزادی و اتحاد ملی، بدیل گرانبهائی را میطلبد. گر در مقابل این سیستم استعمارگر بە صورت یکپارە و در همەی نقاط میهن مجادلەای متحد و سازماندهی شدە شکل نگیرد، هرگز کسی نمیتواند حیات آزاد و عزتنفس را تجربە نماید.
یکی از همین خانوادەها نیز خانوادهی شهید رِناس رُژ و شهید رِباز تیلَکو میباشد. دولت استعمارگر ایران، در ایران و شرق کوردستان در حوزەهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، عقاید و لهجە ها در هر شهر شرق کوردستان سیاستی مخصوص دارد و بە صورت نا محسوس در تکاپو میباشد کە از هم گسیختگیای عظیم در بافتهای اخلاقی – فرهنگی جامعه ایجاد نمودە است. کورد بودن را بە سطح یک عشیرە و یا اقلیتی تقلیل دادە است. همچنین درون خود کورد ها شکافی ایجاد کردە کە بعضی از لهجەها خود را کورد و از ملت کورد بە حساب نمیآورند. هدف از این سیاست در واقع ممانعت از ایجاد وحدت ملت کورد میباشد. اقتصاد را نیز بە انحصار خود در آوردە بە گونەای کە اشتغال برای کوردها بە شدت سخت شدە، کوردها بیشتر خود را در روستا محبوس و منزوی نموده و دولت سعی در به جا نمودن دیگر ملتها مانند آذری و فارس و غیره دارد. البته اکثرا نیز افراد سرمایەدار و انحصارگر میباشند. می توان به دەها گونە از این سیاستها اشاره نمود. اما با اسارت رهبر آپو و تشکل حزب پژاک و آغاز فعالیتهایش در عرصهی شرق کوردستان و ایران با محوریت دیدگاه کوردستانی آزاد و ایرانی دمکراتیک، زندگی معنا و رنگی نوین یافت. با اینکە قبل از آن احزاب دیگری نیز کە شهادتها و بدیل گرانبهائی نیز در راه سازماندهی جامعه اهدا کردند، حضوری چشمگیر داشتند، اما آنها بە جای پیشبرد، سازماندهی و حفظ اتحاد ملی با هم سر جنگ داشتند و سیستمی آلترناتیو را ارائە نداند. این اوضاع که از نتایج مستقیم سیاستهای رژیم اشغالگر ایران بود میان جامعە شکست روحی و روانی و اختلال در دیدگاه و ذهنیت این افراد آن در برابر جامعه ایجاد کرد. در شرق کوردستان آنچه میان خانوادهها رواج یافت؛ حفظ منافع خانوادە، عشیرە، طایفە، روستا و شهر خود بود. هر کوردی که برای موجودیت خود، کوچکترین اعتراض و قیامی میکرد، سرکوب و با نابودی روبرو گردانیده میشد. بە همین دلیل فکر و ایدئولوژی رهبر آپو بە چتری برای تمامی نیروهای ضد رژیم اشغالگر و غیردمکراتیک حاکم بر ایران تبدیل شد و مقاومت در برابر رژیم دیگر غیر ممکن نبود و از مهمترین و ضروریترین فعالیتها بە حساب میآید. شکلگیری شخصیتهائی مانند شهید رناس که به شکلی فداکارانه به مبارزات رهائی ملی و آزادی خلق کورد و خلقهای منطقه در صفوف گریلا میپردازد، دیگربار به بررسی منشأ ظهور اشخاص انقلابیای که در طول تاریخ به هویت یک ملت مبدل گشتهاند، ملموستر و چون نیازی مبرم پیش روی ما قرار میگیرد. اگر درون خانوادە فرزندان با فکر و روح میهندوستی و درک آزادانه از زندگی تربیت نماید، غیر ممکن است کە فرزندان آن خانواده برای آزادی میهن و حیات آزاد خویش تلاش ننمایند. اگرچه بیان تاریخچەی این خانوادە در طاقت این مقال نمیگنجد، اما ارزش تأمل و بررسی آن توسط هر فرد آزاداندیشی واقعیتی روزآمد و غیرقابل چشمپوشیست. اگر دولتی مانند ایران از خانوادەای اینچنین آنقدر میترسد، باید نتیجە گرفت کە این قابلیت و نیروی ملی و میهندوستی که در فیگور این خانواده نمادین گشته را نشان میدهد. علی رغم تمامی فشارهایی کە دولت استعمارگر ایران بە دلیل پیوستن شهید رناس بە جنبش آزادیخواهی کوردستان، بر خانوادەی ایشان اعمال میکنند، آنها هرگز از تلاش دست بر نداشتە و بە جنوب کردستان نقل مکان نمودند. اما باز هم دولت فاشیست با هدف آسیب رساندن بە آنها دست از اعمال غیر انسانی خویش برنداشت. برادر کوچکتر شهید رناس یعنی شهید رباز تیلکو در سنین نوجوانی پا جای پای برادر بزرگ خود گذاشت و در فعالیتهای سازمانی و فرهنگی جنبش بە جای گرفت.
یکی از همین خانوادەها نیز خانوادهی شهید رِناس رُژ و شهید رِباز تیلَکو میباشد. دولت استعمارگر ایران، در ایران و شرق کوردستان در حوزەهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، عقاید و لهجە ها در هر شهر شرق کوردستان سیاستی مخصوص دارد و بە صورت نا محسوس در تکاپو میباشد کە از هم گسیختگیای عظیم در بافتهای اخلاقی – فرهنگی جامعه ایجاد نمودە است. کورد بودن را بە سطح یک عشیرە و یا اقلیتی تقلیل دادە است. همچنین درون خود کورد ها شکافی ایجاد کردە کە بعضی از لهجەها خود را کورد و از ملت کورد بە حساب نمیآورند. هدف از این سیاست در واقع ممانعت از ایجاد وحدت ملت کورد میباشد. اقتصاد را نیز بە انحصار خود در آوردە بە گونەای کە اشتغال برای کوردها بە شدت سخت شدە، کوردها بیشتر خود را در روستا محبوس و منزوی نموده و دولت سعی در به جا نمودن دیگر ملتها مانند آذری و فارس و غیره دارد. البته اکثرا نیز افراد سرمایەدار و انحصارگر میباشند. می توان به دەها گونە از این سیاستها اشاره نمود. اما با اسارت رهبر آپو و تشکل حزب پژاک و آغاز فعالیتهایش در عرصهی شرق کوردستان و ایران با محوریت دیدگاه کوردستانی آزاد و ایرانی دمکراتیک، زندگی معنا و رنگی نوین یافت. با اینکە قبل از آن احزاب دیگری نیز کە شهادتها و بدیل گرانبهائی نیز در راه سازماندهی جامعه اهدا کردند، حضوری چشمگیر داشتند، اما آنها بە جای پیشبرد، سازماندهی و حفظ اتحاد ملی با هم سر جنگ داشتند و سیستمی آلترناتیو را ارائە نداند. این اوضاع که از نتایج مستقیم سیاستهای رژیم اشغالگر ایران بود میان جامعە شکست روحی و روانی و اختلال در دیدگاه و ذهنیت این افراد آن در برابر جامعه ایجاد کرد. در شرق کوردستان آنچه میان خانوادهها رواج یافت؛ حفظ منافع خانوادە، عشیرە، طایفە، روستا و شهر خود بود. هر کوردی که برای موجودیت خود، کوچکترین اعتراض و قیامی میکرد، سرکوب و با نابودی روبرو گردانیده میشد. بە همین دلیل فکر و ایدئولوژی رهبر آپو بە چتری برای تمامی نیروهای ضد رژیم اشغالگر و غیردمکراتیک حاکم بر ایران تبدیل شد و مقاومت در برابر رژیم دیگر غیر ممکن نبود و از مهمترین و ضروریترین فعالیتها بە حساب میآید. شکلگیری شخصیتهائی مانند شهید رناس که به شکلی فداکارانه به مبارزات رهائی ملی و آزادی خلق کورد و خلقهای منطقه در صفوف گریلا میپردازد، دیگربار به بررسی منشأ ظهور اشخاص انقلابیای که در طول تاریخ به هویت یک ملت مبدل گشتهاند، ملموستر و چون نیازی مبرم پیش روی ما قرار میگیرد. اگر درون خانوادە فرزندان با فکر و روح میهندوستی و درک آزادانه از زندگی تربیت نماید، غیر ممکن است کە فرزندان آن خانواده برای آزادی میهن و حیات آزاد خویش تلاش ننمایند. اگرچه بیان تاریخچەی این خانوادە در طاقت این مقال نمیگنجد، اما ارزش تأمل و بررسی آن توسط هر فرد آزاداندیشی واقعیتی روزآمد و غیرقابل چشمپوشیست. اگر دولتی مانند ایران از خانوادەای اینچنین آنقدر میترسد، باید نتیجە گرفت کە این قابلیت و نیروی ملی و میهندوستی که در فیگور این خانواده نمادین گشته را نشان میدهد. علی رغم تمامی فشارهایی کە دولت استعمارگر ایران بە دلیل پیوستن شهید رناس بە جنبش آزادیخواهی کوردستان، بر خانوادەی ایشان اعمال میکنند، آنها هرگز از تلاش دست بر نداشتە و بە جنوب کردستان نقل مکان نمودند. اما باز هم دولت فاشیست با هدف آسیب رساندن بە آنها دست از اعمال غیر انسانی خویش برنداشت. برادر کوچکتر شهید رناس یعنی شهید رباز تیلکو در سنین نوجوانی پا جای پای برادر بزرگ خود گذاشت و در فعالیتهای سازمانی و فرهنگی جنبش بە جای گرفت.
گذار دموکراتیک
خانوادهی دمکراتیک؛ سرچشمهی تراوش ذهنیت و ملتی دمکراتیک و آزاد ✍ آندوک سنه 🆔 @GozarDemocratic
رژیم فاشیست ایران او را دستگیر و شکنجەهای غیر انسانی و وحشیانەای بر او اعمال میکند. اما او هرگز پاپس نکشیدە و با کینه و نفرت بیشتر در برابر استعمار و نابودیای که بر جوانان و تمامی موجودیت جامعه تحمیل میشود، در فعالیتها جای گرفت. آگاهی و شناخت او در زمینهی مسائل ملی خلق کورد و شناخت ژرف نظام دشمنانه و ضد اجتماعی حاکم بر ایران، بە او ارادەای عظیم و ایستاری توانمند بخشیده بود. او سال ٢٠١٥ در شمال کوردستان طی عملیاتی فدائی در برابر فاشیست و نظام انکارگرای حاکم بر کوردستان، بە کاروان شهدا پیوست. امروزە ما در رفتار و مواضع این خانوادە که از نزدیک و یا در تلویزیون میبینیم این را در مییابیم کە این خانوادە جز حیاتی با شرف و عزت را نە برای خود، نە برای فرزندان و نە کس دیگری قبول نمیکنند. همچنین درمییابیم که چگونە از دایرهی محدود یک رابطەی خونی، خود را رهانیده، اجتماعی – جهانی و برای بقیە بە سرچشمەی نیروی مقاومت و مبارزه مبدل میشود.
در واقع هزاران خانوادەی کورد، فرزندان خود را جهت حیاتی با شرف و حیثیت آموزش داده و میپرورانند. از این پس نهاد خانواده از ارتباطات خانوادگی، فامیلی – خونی گذار نمودە و با خاک، میهندوستی و مفاهیم و ارتباط درون ملتی دمکراتیک و یک زندگی آزاد تنیده شدە است. مادران این شهیدان و چنین خانوادههائی، ما را باری دیگر با زایش و حیات دوبارهی مادر – خداوندان آشنا مینمایند، کە چگونە از مرزهای عاطفی بودن گذار نمودە و با فلسفەی آزادی یکی شدە و توانستەاند آفرینندەی چنین شخصیتهای بزرگ و با ارادەای شوند.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
در واقع هزاران خانوادەی کورد، فرزندان خود را جهت حیاتی با شرف و حیثیت آموزش داده و میپرورانند. از این پس نهاد خانواده از ارتباطات خانوادگی، فامیلی – خونی گذار نمودە و با خاک، میهندوستی و مفاهیم و ارتباط درون ملتی دمکراتیک و یک زندگی آزاد تنیده شدە است. مادران این شهیدان و چنین خانوادههائی، ما را باری دیگر با زایش و حیات دوبارهی مادر – خداوندان آشنا مینمایند، کە چگونە از مرزهای عاطفی بودن گذار نمودە و با فلسفەی آزادی یکی شدە و توانستەاند آفرینندەی چنین شخصیتهای بزرگ و با ارادەای شوند.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
۳۲۳ حمله شیمیایی در عرض ۶ ماه
نیروهای مدافع خلق کوردستان در اطلاعیهای بیلان جنگ ۶ ماهه خود را در رابطه با عملیات برون مرزی ارتش ترک منتشر کرده و اعلام نموده است که ارتش اشغالگر ترک ۳۲۳ بار از سلاح شیمیایی استفاده کرده است.
عملیات اشغالگرانه دولت ترک در مناطق آواشین، زاپ و متینا از ۲۳ آپریل در باشور کوردستان شروع و همچنان ادامه دارد. نیروهای مدافع خلق کوردستان بیلان ۶ ماه مقاومت خود در در مقابله با حمله اشغالگران را منتشر نمود.
در اطلاعیه نیروهای مدافع خلق کوردستان آمده است که علیرغم استفاده ارتش اشغالگر ترک از سلاحهای شیمیایی و حمایتهای پارت دمکرات کوردستان، ترکیه نتوانسته است در حملات ۶ ماهه خود به نتایج از پیش خواسته شده دست پیدا کند و همچنین خاطرنشان ساخته است که حکومت ا.ک.پ/م.ه.پ تلاش میکند تا شکستهای خود را از افکار عمومی ترکیه مخفی کند.
۳۲۳ حمله شیمیایی
در اطلاعیه نیروهای مدافع خلق امده است که دولت اشغالگر ترک در ۶ ماه جاری، حداقل ۳۲۳ بار از سلاح شیمایی علیه نیروهای گربلا استفاده کرده و در این باره خاطرنشان ساخت که بعد از عدم موفقیت ترکیه در صحنه جنگ، از این سلاحها استفاده کرده است. همچنین آمده است که در جریان ۳۸ حمله شیمیایی ۱۰۱ نفر از نیروهای مدافع خلق به شهادت رسیدهاند.
نیروهای مدافع خلق همچنین خاطرنشان میسازد که زمانیکه یک نظامی ارتش ترک، با نام سزای اونگور خواسته است تسلیم شود، از سوی نیروهای ترک مورد هدف قرار گرفته است. از طرف دیگر در طول حملات ۶ ماهه، ۶۷۰ نفر از نیروهای نظامی و شبهنظامی ترک کشته شدهاند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
نیروهای مدافع خلق کوردستان در اطلاعیهای بیلان جنگ ۶ ماهه خود را در رابطه با عملیات برون مرزی ارتش ترک منتشر کرده و اعلام نموده است که ارتش اشغالگر ترک ۳۲۳ بار از سلاح شیمیایی استفاده کرده است.
عملیات اشغالگرانه دولت ترک در مناطق آواشین، زاپ و متینا از ۲۳ آپریل در باشور کوردستان شروع و همچنان ادامه دارد. نیروهای مدافع خلق کوردستان بیلان ۶ ماه مقاومت خود در در مقابله با حمله اشغالگران را منتشر نمود.
در اطلاعیه نیروهای مدافع خلق کوردستان آمده است که علیرغم استفاده ارتش اشغالگر ترک از سلاحهای شیمیایی و حمایتهای پارت دمکرات کوردستان، ترکیه نتوانسته است در حملات ۶ ماهه خود به نتایج از پیش خواسته شده دست پیدا کند و همچنین خاطرنشان ساخته است که حکومت ا.ک.پ/م.ه.پ تلاش میکند تا شکستهای خود را از افکار عمومی ترکیه مخفی کند.
۳۲۳ حمله شیمیایی
در اطلاعیه نیروهای مدافع خلق امده است که دولت اشغالگر ترک در ۶ ماه جاری، حداقل ۳۲۳ بار از سلاح شیمایی علیه نیروهای گربلا استفاده کرده و در این باره خاطرنشان ساخت که بعد از عدم موفقیت ترکیه در صحنه جنگ، از این سلاحها استفاده کرده است. همچنین آمده است که در جریان ۳۸ حمله شیمیایی ۱۰۱ نفر از نیروهای مدافع خلق به شهادت رسیدهاند.
نیروهای مدافع خلق همچنین خاطرنشان میسازد که زمانیکه یک نظامی ارتش ترک، با نام سزای اونگور خواسته است تسلیم شود، از سوی نیروهای ترک مورد هدف قرار گرفته است. از طرف دیگر در طول حملات ۶ ماهه، ۶۷۰ نفر از نیروهای نظامی و شبهنظامی ترک کشته شدهاند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
احداث بیمارستان ویژه مجروحین شیمیایی از سوی پارت دمکرات کوردستان
نبز خالد از امضاکنندگان نامه سرگشاده روشنفکران کورد به دبیر کل سازمان ملل و سازمان OPCW اعلام کرد که پارت دمکرات کوردستان برای کسانی که توسط بمباران شیمیایی ارتش اشغالگر ترک مجروح شدهاند، بیمارستان ویژهای را احداث کرده است
نبز خالد از جمله شخصیتهایی است که در رابطه با بکارگیری سلاحهای شیمیایی از سوی دولت ترک علیه گریلاهای آزادی کوردستان، نامه ارسالی به سازمان ملل متحد و سازمان منع و بکارگیری سلاحهای شیمیایی OPCW را امضا کرده است. این فعال سیاسی در گفتگویی با روژ نیوز اظهار داشت که تا زمانیکه کمیسیونی برای تحقیق در خصوص استفاده از این سلاحها تشکیل نشده و هیاتی برای تحقیق و تفحص به مناطق جنگی اعزام نشود، فشارهای خود را ادامه میدهند. در این رابطه نبز خالد اظهار داشت که پارت دمکرات کوردستان به منظور مخفی نگاه داشتن اطلاعرسانی در مورد کسانی که تحت تاثیر گازهای شیمیایی ارتش ترک قرار گرفته یا دچار جراحت شدهاند بیمارستانی ویژه را احداث کرده است.
بر اساس بیلان مرکز اطلاعرسانی نیروهای مدافع خلق در جریان جنگ ۶ ماهه در ایالتهای آواشین، متینا و زاپ ارتش اشغالگر ترک تا کنون نتوانسته است که در مقابل مقاومت گریلا به پیشرفت دست پیدا کرده و تا کنون ۳۲۳ بار با سلاح شیمیایی به نیروهای گریلا حمله کرده است.
در بیستم اکتبر ۱۵۳ روشنفکر، نویسنده، نماینده مجلس، روزنامه نگار و دانشجو باشور کوردستان طی نامهای از سازمان ملل متحد و کمیته ممنوعیت سلاحهای شیمیایی OPCW درخواست نمودند که در خصوص حملات شیمیایی صورت گرفته دولت اشغالگر ترک در مناطق آواشین، زاپ و متینا تحقیقات لازم آغاز شود.
نبز خالد فعال سیاسی به عنوان یکی از امضا کنندگان این نامه در خصوص کاربرد سلاحهای شیمایی از سوی نیروهای اشغالگر ترک در گفتگویی با روژنیوز اظهار داشت که: طی ۶ ماه گذشته ارتش اشغالگر ترک بیش از ۳۰۰ بار از سلاح شیمیایی استفاده کرده است و به دلیل این حملات تا کنون بیش از ۴۰۰ غیر نظامی از اهالی باشور کوردستان مجروح وبه بیمارستان منتقل شدهاند. این حملات نتیجه شکست ارتش ترک در منطقه است. به همین دلیل است که ارتش ترک از سلاحهای ممنوعه استفاده میکند.
نبز خالد در این باره ضمن اشاره به نامه ارسال شده به سازمان ملل متحد و سازمان مبارزه با کاربرد سلاحهای شیمیایی OPCW اظهار داشت: ما میخواهیم به این سازمانها اعلام کنیم که استفاده ارتش اشغالگر ترک از سلاحهای شیمیایی واقعیت است. تا جایی که امکان داشته است که ما در این باره به آنان مدرک و سند ارائه دادهایم تا کمیسیون ویژهای را به مناطق جنگی اعزام کنند.
احداث بیمارستان ویژه مجروحین شیمیایی از سوی پارت دمکرات کوردستان
نبز خالد در این باره اعلام کرد که پارت دمکرات کوردستان برای کسانی که توسط بمباران شیمیایی ارتش اشغالگر ترک مجروح شدهاند، بیمارستان ویژهای را احداث کرده است و در این باره افزود: به منظور مخفی کردن تاثیر گازهای شیمیایی، پارت دمکرات کوردستان به کسانی که تحت تاثیر سلاحهای شیمیایی قرار گرفتهاند اعلام کرده است که علت بیماری انها گونه جدیدی از بیماری کروناست. اما ساکنان منطقه از موضوع اطلاع دارند. در صورتیکه کمیسیونی در این باره تشکیل شود، لازم است هیات این کمیسیون به این بیمارستان عزیمت کند.
نبز خالد فعال سیاسی در خاتمه اظهار داشت: این نخستین بار نیست که دولت ترک از سلاح شیمیایی استفاده میکند. اکنون در این باره فشارهای بسیاری شکل گرفته است. تا زمانیکه هیاتی از این کمیسیون به منطقه نرفته و نتایج آن آشکار نشود، فشارها ادامه پیدا میکنند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
نبز خالد از امضاکنندگان نامه سرگشاده روشنفکران کورد به دبیر کل سازمان ملل و سازمان OPCW اعلام کرد که پارت دمکرات کوردستان برای کسانی که توسط بمباران شیمیایی ارتش اشغالگر ترک مجروح شدهاند، بیمارستان ویژهای را احداث کرده است
نبز خالد از جمله شخصیتهایی است که در رابطه با بکارگیری سلاحهای شیمیایی از سوی دولت ترک علیه گریلاهای آزادی کوردستان، نامه ارسالی به سازمان ملل متحد و سازمان منع و بکارگیری سلاحهای شیمیایی OPCW را امضا کرده است. این فعال سیاسی در گفتگویی با روژ نیوز اظهار داشت که تا زمانیکه کمیسیونی برای تحقیق در خصوص استفاده از این سلاحها تشکیل نشده و هیاتی برای تحقیق و تفحص به مناطق جنگی اعزام نشود، فشارهای خود را ادامه میدهند. در این رابطه نبز خالد اظهار داشت که پارت دمکرات کوردستان به منظور مخفی نگاه داشتن اطلاعرسانی در مورد کسانی که تحت تاثیر گازهای شیمیایی ارتش ترک قرار گرفته یا دچار جراحت شدهاند بیمارستانی ویژه را احداث کرده است.
بر اساس بیلان مرکز اطلاعرسانی نیروهای مدافع خلق در جریان جنگ ۶ ماهه در ایالتهای آواشین، متینا و زاپ ارتش اشغالگر ترک تا کنون نتوانسته است که در مقابل مقاومت گریلا به پیشرفت دست پیدا کرده و تا کنون ۳۲۳ بار با سلاح شیمیایی به نیروهای گریلا حمله کرده است.
در بیستم اکتبر ۱۵۳ روشنفکر، نویسنده، نماینده مجلس، روزنامه نگار و دانشجو باشور کوردستان طی نامهای از سازمان ملل متحد و کمیته ممنوعیت سلاحهای شیمیایی OPCW درخواست نمودند که در خصوص حملات شیمیایی صورت گرفته دولت اشغالگر ترک در مناطق آواشین، زاپ و متینا تحقیقات لازم آغاز شود.
نبز خالد فعال سیاسی به عنوان یکی از امضا کنندگان این نامه در خصوص کاربرد سلاحهای شیمایی از سوی نیروهای اشغالگر ترک در گفتگویی با روژنیوز اظهار داشت که: طی ۶ ماه گذشته ارتش اشغالگر ترک بیش از ۳۰۰ بار از سلاح شیمیایی استفاده کرده است و به دلیل این حملات تا کنون بیش از ۴۰۰ غیر نظامی از اهالی باشور کوردستان مجروح وبه بیمارستان منتقل شدهاند. این حملات نتیجه شکست ارتش ترک در منطقه است. به همین دلیل است که ارتش ترک از سلاحهای ممنوعه استفاده میکند.
نبز خالد در این باره ضمن اشاره به نامه ارسال شده به سازمان ملل متحد و سازمان مبارزه با کاربرد سلاحهای شیمیایی OPCW اظهار داشت: ما میخواهیم به این سازمانها اعلام کنیم که استفاده ارتش اشغالگر ترک از سلاحهای شیمیایی واقعیت است. تا جایی که امکان داشته است که ما در این باره به آنان مدرک و سند ارائه دادهایم تا کمیسیون ویژهای را به مناطق جنگی اعزام کنند.
احداث بیمارستان ویژه مجروحین شیمیایی از سوی پارت دمکرات کوردستان
نبز خالد در این باره اعلام کرد که پارت دمکرات کوردستان برای کسانی که توسط بمباران شیمیایی ارتش اشغالگر ترک مجروح شدهاند، بیمارستان ویژهای را احداث کرده است و در این باره افزود: به منظور مخفی کردن تاثیر گازهای شیمیایی، پارت دمکرات کوردستان به کسانی که تحت تاثیر سلاحهای شیمیایی قرار گرفتهاند اعلام کرده است که علت بیماری انها گونه جدیدی از بیماری کروناست. اما ساکنان منطقه از موضوع اطلاع دارند. در صورتیکه کمیسیونی در این باره تشکیل شود، لازم است هیات این کمیسیون به این بیمارستان عزیمت کند.
نبز خالد فعال سیاسی در خاتمه اظهار داشت: این نخستین بار نیست که دولت ترک از سلاح شیمیایی استفاده میکند. اکنون در این باره فشارهای بسیاری شکل گرفته است. تا زمانیکه هیاتی از این کمیسیون به منطقه نرفته و نتایج آن آشکار نشود، فشارها ادامه پیدا میکنند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
جەمیل بایک: یەکینە هەواڵگرییەکانی پەدەکە زانیاریی دەدەنە میتی تورک
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەریی کەجەکە ڕایگەیاند: یەکینەکانی هەواڵگریی پەدەکە زانیاریی دەدەنە میتی تورک، ئەم هێرشانە دەرەنجامی پەیوەندییەکانی پەدەکەیە بۆ تورکیا، دەشڵێت: ڕێککەوتنی کورد-عەرەب تاکە هێزە بتوانێت پێشبگرێت لە نیو عوسمانی.
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەریی کەجەکە لەمیانەی چاوپێکەوتنێکیدا لەگەڵ ڕۆژنامەی ئەلنەهار-ی میسری،لە بەشێکی وتەکانیدا شیکردنەوەی بۆ هاوکارییەکانی پەدەکە بۆ دەوڵەتی تورک و گەمارۆدانی گەریلا و پێگەی سیاسی هەولێر و سلێمانی و چەندین پرسی دیکەی تایبەت بە هەرێمەکە کرد.
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەریی کەجەکە، سەرنجی خستە سەر هێرشەکانی دەوڵەتی داگیرکەری تورک بۆ سەر هەرێمەکانی گەریلا و ڕایگەیاند: ڕاستە دەوڵەتی تورک هێرش دەکاتە سەر سەرانسەری هەرێمەکانی پاراستنی مەدیا، بەڵام ئەمانە هەمووی بە بەبێ هەواڵگریی میت پێک نایەت و یەکینە هەوڵاگرییەکانی پەدەکە زانیاریی دەدەنە میتی تورک.
هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕیوەبەریی کەجەکە زیاتر باس لە هاوکارییەکانی پەدەکە لەگەڵ میتی تورک دەکات و وەها دەڵێت: یەکینەکانی هەواڵگریی پەدەکە زانیاریی و ئاگاداری دەدەنە میتی تورک، بەمشێوەیە هێرش دەکەنە سەر گەریلا، ئەم هێرشانە دەرەنجامی پەیوەندییەکانی پەدەکەیە لەگەڵ تورکیا، ئەگەر ڕێکخستنی هەواڵگری پەدەکە هاوکاری و زانیاری نەداتە میتی تورک، ئەم هێرشانە بەمشێوەیە ناکرێت.
دەربارەی ئەگەری کشانەوەی هێزەکانی ئەمریکا لە عێراق و باشووری کوردستان و کاریگەریی لەسەر ناوچەکە، جەمیل بایک ئاماژەی بۆ ئەوەکرد، ئەمریکا بەو هێزانەی لێرە هەن دەتوانێ هەر شوێنێکی بوێت دەستوەردان بکات، بنیاتنانی بارەگای سەربازیی ئەمریکا لەژێر ناوچەی کۆنترۆڵی پەدەکە لەوانەیە کاریگەریی نەرێنیی لەسەر ئێمە هەبێت، پەدەکە هەبوونی ئەمریکا وەک هێزێکی فشار بۆسەر پەکەکە بەکاردێنێت، هاوکات پەدەکە بە گەمارۆدانی گەریلا پێش بۆ سوپای تورک دەکاتەوە، پەدەکە لە پەیوەندییە نێودەوڵەتییەکانیدا لە دژی پەکەکە کار دەکات.
جەمیل بایک شیکردنەوە بۆ پێگەی سیاسیی هەولێر و سلێمانی دەکات و دەڵێت: هەولێر لە لایەنی سیاسی لاواز بووە، ئەو هێزەی کە زۆرترین پەیوەندی لەگەڵی هەیە تورکیایە ئەوەی، کە ئەوانیش دەگەیەنێتە لای یەکتر پرسی پەکەکەیە.
دەشڵێت: لەناو یەنەکە شوێنگرتنەوەی مام جەلال ئاسان نییە، کێشەکانی ناو یەنەکە کاریگەریی نەرێنییان لەسەر هەیە، ئەمەش بە تێپەڕبوونی کات چارەسەر دەبێت، سلێمانی و دەوروبەری خاوەن ناسنامەیەکی مێژوویین، پێویستی کوردان بە ڕێچکەی پێشینەی سیاسی سلێمانی و دەوروبەری هەیە، لە باشووری کوردستان نەوەیەکی خاوەن فکرێکی دیموکراتیک و ئازادییپارێز دەردەکەوێت و کاریگەری لەسەر لایەنی سیاسی دادەنێن.
لەبارەی چارەسەری بۆ دۆخی سوریا و خۆبەڕێوەبەریی دیموکراتیکی باکوور و ڕۆژهەڵاتی سوریاشەوە، بە وتەی هاوسەرۆکی کەجەکە’چارەسەری هەرە ڕاست ڕێککەوتنی خۆبەڕێوەبەری دیموکراتیکە لەگەل حکومەتی شام’.
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەری کەجەکە، باسی لە کاریگەری ڕێککەوتنی کورد و عەرەب کرد و ڕایگەیاند: ڕێککەوتنی کورد-عەرەب دۆخی ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست دەگۆڕێت، تاکە هێز کە بتوانێت پێش لە خەیاڵی دەوڵەتی تورک و نیو عوسمانی بگرێت ڕێککەوتنی کورد و عەرەبە.
ڕۆژنیوز
🆔 @GozarDemocratic
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەریی کەجەکە ڕایگەیاند: یەکینەکانی هەواڵگریی پەدەکە زانیاریی دەدەنە میتی تورک، ئەم هێرشانە دەرەنجامی پەیوەندییەکانی پەدەکەیە بۆ تورکیا، دەشڵێت: ڕێککەوتنی کورد-عەرەب تاکە هێزە بتوانێت پێشبگرێت لە نیو عوسمانی.
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەریی کەجەکە لەمیانەی چاوپێکەوتنێکیدا لەگەڵ ڕۆژنامەی ئەلنەهار-ی میسری،لە بەشێکی وتەکانیدا شیکردنەوەی بۆ هاوکارییەکانی پەدەکە بۆ دەوڵەتی تورک و گەمارۆدانی گەریلا و پێگەی سیاسی هەولێر و سلێمانی و چەندین پرسی دیکەی تایبەت بە هەرێمەکە کرد.
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەریی کەجەکە، سەرنجی خستە سەر هێرشەکانی دەوڵەتی داگیرکەری تورک بۆ سەر هەرێمەکانی گەریلا و ڕایگەیاند: ڕاستە دەوڵەتی تورک هێرش دەکاتە سەر سەرانسەری هەرێمەکانی پاراستنی مەدیا، بەڵام ئەمانە هەمووی بە بەبێ هەواڵگریی میت پێک نایەت و یەکینە هەوڵاگرییەکانی پەدەکە زانیاریی دەدەنە میتی تورک.
هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕیوەبەریی کەجەکە زیاتر باس لە هاوکارییەکانی پەدەکە لەگەڵ میتی تورک دەکات و وەها دەڵێت: یەکینەکانی هەواڵگریی پەدەکە زانیاریی و ئاگاداری دەدەنە میتی تورک، بەمشێوەیە هێرش دەکەنە سەر گەریلا، ئەم هێرشانە دەرەنجامی پەیوەندییەکانی پەدەکەیە لەگەڵ تورکیا، ئەگەر ڕێکخستنی هەواڵگری پەدەکە هاوکاری و زانیاری نەداتە میتی تورک، ئەم هێرشانە بەمشێوەیە ناکرێت.
دەربارەی ئەگەری کشانەوەی هێزەکانی ئەمریکا لە عێراق و باشووری کوردستان و کاریگەریی لەسەر ناوچەکە، جەمیل بایک ئاماژەی بۆ ئەوەکرد، ئەمریکا بەو هێزانەی لێرە هەن دەتوانێ هەر شوێنێکی بوێت دەستوەردان بکات، بنیاتنانی بارەگای سەربازیی ئەمریکا لەژێر ناوچەی کۆنترۆڵی پەدەکە لەوانەیە کاریگەریی نەرێنیی لەسەر ئێمە هەبێت، پەدەکە هەبوونی ئەمریکا وەک هێزێکی فشار بۆسەر پەکەکە بەکاردێنێت، هاوکات پەدەکە بە گەمارۆدانی گەریلا پێش بۆ سوپای تورک دەکاتەوە، پەدەکە لە پەیوەندییە نێودەوڵەتییەکانیدا لە دژی پەکەکە کار دەکات.
جەمیل بایک شیکردنەوە بۆ پێگەی سیاسیی هەولێر و سلێمانی دەکات و دەڵێت: هەولێر لە لایەنی سیاسی لاواز بووە، ئەو هێزەی کە زۆرترین پەیوەندی لەگەڵی هەیە تورکیایە ئەوەی، کە ئەوانیش دەگەیەنێتە لای یەکتر پرسی پەکەکەیە.
دەشڵێت: لەناو یەنەکە شوێنگرتنەوەی مام جەلال ئاسان نییە، کێشەکانی ناو یەنەکە کاریگەریی نەرێنییان لەسەر هەیە، ئەمەش بە تێپەڕبوونی کات چارەسەر دەبێت، سلێمانی و دەوروبەری خاوەن ناسنامەیەکی مێژوویین، پێویستی کوردان بە ڕێچکەی پێشینەی سیاسی سلێمانی و دەوروبەری هەیە، لە باشووری کوردستان نەوەیەکی خاوەن فکرێکی دیموکراتیک و ئازادییپارێز دەردەکەوێت و کاریگەری لەسەر لایەنی سیاسی دادەنێن.
لەبارەی چارەسەری بۆ دۆخی سوریا و خۆبەڕێوەبەریی دیموکراتیکی باکوور و ڕۆژهەڵاتی سوریاشەوە، بە وتەی هاوسەرۆکی کەجەکە’چارەسەری هەرە ڕاست ڕێککەوتنی خۆبەڕێوەبەری دیموکراتیکە لەگەل حکومەتی شام’.
جەمیل بایک هاوسەرۆکی کۆنسەی بەڕێوەبەری کەجەکە، باسی لە کاریگەری ڕێککەوتنی کورد و عەرەب کرد و ڕایگەیاند: ڕێککەوتنی کورد-عەرەب دۆخی ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست دەگۆڕێت، تاکە هێز کە بتوانێت پێش لە خەیاڵی دەوڵەتی تورک و نیو عوسمانی بگرێت ڕێککەوتنی کورد و عەرەبە.
ڕۆژنیوز
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
Forwarded from خبرگزاری زن
Jinhaagency
جمهوری اسلامی ایران سیاسی بودن زندانیان را به هیچ وجه به رسمیت نمیشناسد
بدون شک در کشوری اگر فشار و سرکوب شدید باشد و حق آزادی بیان و آزادی افکار و عقیده وجود نداشته باشد، جامعه بطور مداوم در حال قیام و عصیان است. زندان نیز تنها راه جوابگویی به قیام و اعتراضات خلقهای آزادیخواه و مبارز میباشد. ایران اگر چه در حال حاضر یک زندان…
گذار دموکراتیک
هزاران باهوز رستهاند ✍ همرزم شهید 🆔 @GozarDemocratic
هزاران باهوز رستهاند
✍ همرزم شهید
شهید «حبیبالله گلپریپور» با کد سازمانی «باهوز سنه» از قیام ۳ اسفند ۱۳۷۷ که در شهرهای شرق کوردستان در محکومیت اسارت رهبر آپو شکل گرفت، بشدت متأثر شد و همان قیام موجب گشت که مسئله کورد و آزادی ملت خود را بعنوان سوژه اصلی زندگی خویش انتخاب نماید. همانطور که خود ایشان گفتند، نتوانست نسبت به اسارت رهبر آپو و ملت کورد در دست دشمن فاشیست بیتفاوت باشد. قیام سوم اسفند در حکم یک جرقه فروزان ذهن جستجوگر و ناآرام وی را بیدار ساخت و همچو آتش انقلابی شعله کشید. شهید باهوز در سال ۲۰۰۴ میلادی به دنبال تأسیس حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) راه کوهستان مشهور قندیل را دربرگرفت تا وظایف انقلابی و انسانی خویش را بجای آورد. ذهن باز، کنجکاو و شیفته وی همچو شخصیتی آرام ولی هوشمند، موجب شد که پس از گذراندن دوره آموزشی مقدماتی در کمپ «نومبارزان گریلا» به مرکز رسانههای پژاک فرستاده شود. باتوجه به اینکه کار رسانه آن هم در کوهستان بسیار سنگین و بنا به مبدأهای مشخص، بزرگ و انقلابی است، رفیق باهوز به خوبی در انجام وظایفی که به وی محول شد، کوشید. چهبسا چون شخصی هوشمند و توانا بود، با یک دوره کوتاه آموزش رسانه، توانست در زمینههای مقالهنویسی، گزارش و خبرنویسی مهارت یابد. بخاطر اینکه چنان وظیفه انقلابیای به وی محول شده بود، بسیار حساس و جدی عمل میکرد. اصرار داشت که هرطور شده در کارهای خود موفق گردد زیرا آن را محکی برای مبدل شدن به یک شخصیت خودساخته و آماده برای خدمت به خلق خود میدانست. اگرچه هنوز جوان بود و سن زیادی نداشت، اما در رفتارها و معاشرت خویش همچو جوانی پخته و بامعرفت معاشرت میکرد. در مدت چند ماهی که در بخش مطبوعات پژاک خدمت کرد، کارهای ارزندهای به انجام رساند، اما وی همیشه در خیال اینکه باز همچو یک گریلای مدرن، آگاه و بیدار به میان خلقخویش در شرق کوردستان بازگردد، دمی از پای نمینشست.
بالاخره بنا به اصرار خود در سال ۲۰۰۵ بعنوان عضو یک تیم گریلایی به منطقه موکریان رفت. مسئله جالب این بود که در آن مدت کوتاه سعی کرد که لهجه سورانی موکریانی را به نحو احسن یاد بگیرد که حقیقتا هم بخاطر جدیت و کوشابودن به خوبی از عهده آن کار برآمد. رفیق باهوز بعنوان عضو جوان گروه خود در مأموریتهای مختلف در میان خلقمان در مناطق روستایی و شهری موکریان همیشه پیشتاز بود. وی مبدأ فداییگری یک انقلابی را تنها در فداکاریهای مکرر یک شخصیت جوان کورد مییافت. این را به اصل ذاتی زندگی مبارزاتی خویش قرار داد. همیشه سعی میکرد بعنوان نفر اول برای رفتن به مأموریتها داوطلب گردد. از وحشیگریهای دشمن فاشیست باکی نداشت و بیمحابا و با جسارت تمام کمر همت به انجام کارها میبست. عشق رفیق باهوز برای خدمت به خلق، شخصیتی نستوه از وی ساخته بود طوری که به مدت چند سال در مناطق مختلف موکریان میان خلقمان به سازماندهی گسترده پرداخت. در ۵ مهرماه ۱۳۸۸ رفیق باهوز در حین خروج از شهر مهاباد به مقصد اورمیه، توسط نیروهای حفاظت اطلاعات سپاه رژیم فاشیست ایران بازداشت و ماهها در بازداشتگاههای امنیتی و نظامی شهرهای مهاباد، اورمیه و سنندج تحت شکنجههای بسیار شدید فیزیکی و روحی قرار گرفت. شکنجه و اعترافگیری یکی از ترفندهای وحشیانه رژیم فاشیست ایران علیه اعضای تمامی احزاب اپوزیسیون انقلابی بود. رژیم توانسته بود بزرگترین و مشهورترین رهبران احزاب ایرانی چپگرا، اسلامی و راستگرا را به اعترافات تلویزیونی و ابراز ندامت عملی وادارد، اما رفیق باهوز جزو معدود انقلابیون بزرگ و جوان بود که با اعتقاد راسخ به راه رهبر آپو و مسیر آزادیخواهی ملت کورد، لب از لب نگشود و تمامی توطئهها و خباثتهای رژیم در زندان را خنثیساخت. این مقاومت چندین ماهه رفیق باهوز در شکنجهگاههای مخوف سپاه پاسداران و اطلاعات رژیم نتوانست کوچکترین خلیلی در امیدها و باورهای راسخ رفیق باهوز ایجاد کند. در آن سالها مقاومتهای زندانیان سیاسی و انقلاب کورد در زندانها، رژیم را بهسختی دچار خشم ساخته بود. زیرا مقاومت سازماندهیشده زندانیان معتقد به راه آزادیخواهی رهبر آپو همه برنامههای ددمنشانه آنها برای شکنجه، اعترافگیری و سپس اعدام جهت ناامید کردن ملت کورد را خنثی ساخته بود. رفیق باهوز یکی از زندانیانی بود که در اعتصاب غذای تاریخی ۴۸ روزه سال ۲۰۰۸ میلادی که رژیم را مجبور به عقبنشینی از اعمال وحشیانه خود کرد، بود. رفیق باهوز وقتی دستگیر شد، تنها چند جلد کتاب به همراه داشت، ولی در دادگاه انقلاب به اتهام محاربه و داشتن ارتباط با مادران صلح شهر مهاباد و همکاری با پژاک وی را به اعدام محکوم نمود.
✍ همرزم شهید
شهید «حبیبالله گلپریپور» با کد سازمانی «باهوز سنه» از قیام ۳ اسفند ۱۳۷۷ که در شهرهای شرق کوردستان در محکومیت اسارت رهبر آپو شکل گرفت، بشدت متأثر شد و همان قیام موجب گشت که مسئله کورد و آزادی ملت خود را بعنوان سوژه اصلی زندگی خویش انتخاب نماید. همانطور که خود ایشان گفتند، نتوانست نسبت به اسارت رهبر آپو و ملت کورد در دست دشمن فاشیست بیتفاوت باشد. قیام سوم اسفند در حکم یک جرقه فروزان ذهن جستجوگر و ناآرام وی را بیدار ساخت و همچو آتش انقلابی شعله کشید. شهید باهوز در سال ۲۰۰۴ میلادی به دنبال تأسیس حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) راه کوهستان مشهور قندیل را دربرگرفت تا وظایف انقلابی و انسانی خویش را بجای آورد. ذهن باز، کنجکاو و شیفته وی همچو شخصیتی آرام ولی هوشمند، موجب شد که پس از گذراندن دوره آموزشی مقدماتی در کمپ «نومبارزان گریلا» به مرکز رسانههای پژاک فرستاده شود. باتوجه به اینکه کار رسانه آن هم در کوهستان بسیار سنگین و بنا به مبدأهای مشخص، بزرگ و انقلابی است، رفیق باهوز به خوبی در انجام وظایفی که به وی محول شد، کوشید. چهبسا چون شخصی هوشمند و توانا بود، با یک دوره کوتاه آموزش رسانه، توانست در زمینههای مقالهنویسی، گزارش و خبرنویسی مهارت یابد. بخاطر اینکه چنان وظیفه انقلابیای به وی محول شده بود، بسیار حساس و جدی عمل میکرد. اصرار داشت که هرطور شده در کارهای خود موفق گردد زیرا آن را محکی برای مبدل شدن به یک شخصیت خودساخته و آماده برای خدمت به خلق خود میدانست. اگرچه هنوز جوان بود و سن زیادی نداشت، اما در رفتارها و معاشرت خویش همچو جوانی پخته و بامعرفت معاشرت میکرد. در مدت چند ماهی که در بخش مطبوعات پژاک خدمت کرد، کارهای ارزندهای به انجام رساند، اما وی همیشه در خیال اینکه باز همچو یک گریلای مدرن، آگاه و بیدار به میان خلقخویش در شرق کوردستان بازگردد، دمی از پای نمینشست.
بالاخره بنا به اصرار خود در سال ۲۰۰۵ بعنوان عضو یک تیم گریلایی به منطقه موکریان رفت. مسئله جالب این بود که در آن مدت کوتاه سعی کرد که لهجه سورانی موکریانی را به نحو احسن یاد بگیرد که حقیقتا هم بخاطر جدیت و کوشابودن به خوبی از عهده آن کار برآمد. رفیق باهوز بعنوان عضو جوان گروه خود در مأموریتهای مختلف در میان خلقمان در مناطق روستایی و شهری موکریان همیشه پیشتاز بود. وی مبدأ فداییگری یک انقلابی را تنها در فداکاریهای مکرر یک شخصیت جوان کورد مییافت. این را به اصل ذاتی زندگی مبارزاتی خویش قرار داد. همیشه سعی میکرد بعنوان نفر اول برای رفتن به مأموریتها داوطلب گردد. از وحشیگریهای دشمن فاشیست باکی نداشت و بیمحابا و با جسارت تمام کمر همت به انجام کارها میبست. عشق رفیق باهوز برای خدمت به خلق، شخصیتی نستوه از وی ساخته بود طوری که به مدت چند سال در مناطق مختلف موکریان میان خلقمان به سازماندهی گسترده پرداخت. در ۵ مهرماه ۱۳۸۸ رفیق باهوز در حین خروج از شهر مهاباد به مقصد اورمیه، توسط نیروهای حفاظت اطلاعات سپاه رژیم فاشیست ایران بازداشت و ماهها در بازداشتگاههای امنیتی و نظامی شهرهای مهاباد، اورمیه و سنندج تحت شکنجههای بسیار شدید فیزیکی و روحی قرار گرفت. شکنجه و اعترافگیری یکی از ترفندهای وحشیانه رژیم فاشیست ایران علیه اعضای تمامی احزاب اپوزیسیون انقلابی بود. رژیم توانسته بود بزرگترین و مشهورترین رهبران احزاب ایرانی چپگرا، اسلامی و راستگرا را به اعترافات تلویزیونی و ابراز ندامت عملی وادارد، اما رفیق باهوز جزو معدود انقلابیون بزرگ و جوان بود که با اعتقاد راسخ به راه رهبر آپو و مسیر آزادیخواهی ملت کورد، لب از لب نگشود و تمامی توطئهها و خباثتهای رژیم در زندان را خنثیساخت. این مقاومت چندین ماهه رفیق باهوز در شکنجهگاههای مخوف سپاه پاسداران و اطلاعات رژیم نتوانست کوچکترین خلیلی در امیدها و باورهای راسخ رفیق باهوز ایجاد کند. در آن سالها مقاومتهای زندانیان سیاسی و انقلاب کورد در زندانها، رژیم را بهسختی دچار خشم ساخته بود. زیرا مقاومت سازماندهیشده زندانیان معتقد به راه آزادیخواهی رهبر آپو همه برنامههای ددمنشانه آنها برای شکنجه، اعترافگیری و سپس اعدام جهت ناامید کردن ملت کورد را خنثی ساخته بود. رفیق باهوز یکی از زندانیانی بود که در اعتصاب غذای تاریخی ۴۸ روزه سال ۲۰۰۸ میلادی که رژیم را مجبور به عقبنشینی از اعمال وحشیانه خود کرد، بود. رفیق باهوز وقتی دستگیر شد، تنها چند جلد کتاب به همراه داشت، ولی در دادگاه انقلاب به اتهام محاربه و داشتن ارتباط با مادران صلح شهر مهاباد و همکاری با پژاک وی را به اعدام محکوم نمود.
گذار دموکراتیک
هزاران باهوز رستهاند ✍ همرزم شهید 🆔 @GozarDemocratic
در تاریخ ۲۴ اسفندماه سال ۸۸ در شعبه یک دادگاه انقلاب رژیم منحوس در شهر مهاباد به ریاست قاضی جلاد، «خدادادی» و در یک جلسه تنها چند دقیقهای بدون داشتن وکیل و حق دفاع از خود، رفیق باهوز به اتهام عضویت در پژاک به اعدام محکوم شد. علیرغم فقدان مدرک جرم و سپس با وجود درخواست اعاده دادرسی، اما رژیم هر گونه درخواست اعاده دادرسی را رد کرد و شعبه ۳۱ دیوان عالی رژیم فاشیست حکم اعدام صادره از سوی دادگاه انقلاب مهاباد را تأیید کرد. بالاخره پس از چندماه شکنجه بیوقفه در شکنجهگاهها، رفیق باهوز در تاریخ ۱۲ آذرماه سال ۱۳۸۹ به بند ۱۲ زندان مرکزی اورمیه منتقل شد. از آن پس تا سال ۱۳۹۳ چند بار به انفرادیهای شهرهای مختلف مهاباد، اورمیه و سنندج منتقل شد تا بلکه جلادان رژیم موفق شوند از وی اعترافگیری کنند، اما این امر، مسئله حیثیت یک ملت و انقلابیون جسور و فدایی آن ملت بود، لذا رفیق باهوز علیرغم اینکه بارها دست و پاهایش تحت شکنجههای طاقتفرسا شکسته شد، مقاومت عظیم نمود و کوچکترین اعتراف و پشیمانی به زبان نیاورد. این جسارت و فداییگری رفیق موجب محبوبشدن وی در نزد خلقمان و محافل حقوقبشری و انقلابی شد. یک جوان رشید که از مکتب اندیشههای ناب رهبر آپو برخاسته بود، بهراحتی و با حب تمام برنامههای پلید رژیم ایران در زندانهای مخوف آنها را نقش بر آب ساخت.
رفیق باهوز در رنجنامههای مقاومت خویش در زندان نوشته:«علیرغم بازداشتهای طولانیمدت و شکنجههای فیزیکی و روحی، من را تا حد مرگ پیش بردند که شکایت آن را به ارگانهای گوناگون دولتی ارسال کردهام، ولی در این مملکت صدای ما از سلولهای زندانمان هم عبور نمیکند چهبرسد به اینکه شنونده داشته باشد».
رفیق باهوز پس از چند سال تحمل حبس همچو یکی از فرزندان برومند، جسور و معتقد به راه رهبر آپو و خلقش در سال ۱۳۹۳ اعدام گردید. بخاطر اینکه رژیم از مقاومت رفیق باهوز بهشدت به خشم آمده بود و به دلیل اینکه پژاک در سال ۱۳۹۳ با عزم راسخ پایبندی به «خط سوم» در کردستان و خاورمیانه یعنی آزادی حتمی ملتکورد اصرارمیورزید، رژیم تنها حربهای که در دستش مانده بود، اعدام زندانیان بود. هدف رژیم ایجاد فشار و سرکوب با هدف پاکسازی «خط سوم» جنبش آزادیخواهی کورد در اولویت برنامههای استراتژیکش، به آن اعدامها دست زد. چهبسا رهبر آپو در همان سال روند مذاکرات با رژیم فاشیست ترکیه را آغاز کرده و به مراحل موفقیتآمیزی هم رسیده بود که ایران حل مسئله کورد حتی در شمال کوردستان و ترکیه را تحمل نمیکرد. بنابراین با اعدام چند زندانی انقلابی کورد خواست انتقام صلحخواهی و انقلابیگری کوردها را بگیرد. در آن سال، روحانی، رئیسجمهور دورو با شعارهای بیمایه به قدرت رسیده بود، با یک تصمیمگیری سریع اقدام به اجرای حکم اعدام رفیق «باهوز سنه(حبیبالله گلپریپور)» و «رضا مامدی» اهل اورمیه نمود. این دو مقاومتگر انقلابی و فرزند رشید کورد در نیمهشب سوم آبانماه سال ۱۳۹۲(۲۶-۱۰-۲۰۱۳) در زندان اورمیه اعدامشدند.
خلقمان در واکنش به اعدام رفقا به خیزش و اعتراض برخاست. علیرغم جو ملیتاریزه شده، اما کوردها در هرچهار بخش کوردستان در اعتراض به موج اعدامها به پا خاستند. اعتراضات شهرهای بانه، مهاباد، بوکان، سنندج و مریوان از سوی رژیم به خشونت کشیده و تعداد زیادی از میهندوستان دستگیر شدند. در شهر سلیمانیه هم جمعی از فعالین و میهندوستان دست به اعتصابغذا زدند. خلقهای کورد، عرب، بلوچ و عموم آزادیخواهان فارس و آذری نسبت به موج اعدامهای بیرحمانه رژیم اعتراض کرده و ندای خود را به گوش جهانیان رساندند. همچنین زندانیان سیاسی از همه طیفها و ملتها در اکثر زندانهای ایران در محکومیت صریح اعدام مبارزان کورد اعتصاب سراسری کردند.
شهادت رفیق باهوز همانند مقاومت مشهور وی در زندان، در کنار راهپیماییهای اعتراضی خلقمان تاریخساز شد. رفیق باهوز به تاریخ انقلابات خلقهای تحت ستم و خیل عظیم فرزندان فدایی خلقکورد پیوست و همچنان در دلها زنده است. امروزه پس از سالها، همچنان جوانانی غیور و میهندوست که به صفوف نیروی گریلا میپیوندند، به یاد رفیق شهید باهوز نام وی را بعنوان کد سازمانی خویش انتخاب میکنند و اگرچه رفیقمان شهید شد، اما هزاران باهوز دیگر از میان آتش عظیم غیرت، انقلابیگری، فتوت، پاکی و غرور آن رفیق رهرو راه رهبر آپو برخاستهاند و راه وی با شکوه هرچهتمامتر پاینده گشته.
منبع: مجلە ژیلمو شمارهی 18
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
رفیق باهوز در رنجنامههای مقاومت خویش در زندان نوشته:«علیرغم بازداشتهای طولانیمدت و شکنجههای فیزیکی و روحی، من را تا حد مرگ پیش بردند که شکایت آن را به ارگانهای گوناگون دولتی ارسال کردهام، ولی در این مملکت صدای ما از سلولهای زندانمان هم عبور نمیکند چهبرسد به اینکه شنونده داشته باشد».
رفیق باهوز پس از چند سال تحمل حبس همچو یکی از فرزندان برومند، جسور و معتقد به راه رهبر آپو و خلقش در سال ۱۳۹۳ اعدام گردید. بخاطر اینکه رژیم از مقاومت رفیق باهوز بهشدت به خشم آمده بود و به دلیل اینکه پژاک در سال ۱۳۹۳ با عزم راسخ پایبندی به «خط سوم» در کردستان و خاورمیانه یعنی آزادی حتمی ملتکورد اصرارمیورزید، رژیم تنها حربهای که در دستش مانده بود، اعدام زندانیان بود. هدف رژیم ایجاد فشار و سرکوب با هدف پاکسازی «خط سوم» جنبش آزادیخواهی کورد در اولویت برنامههای استراتژیکش، به آن اعدامها دست زد. چهبسا رهبر آپو در همان سال روند مذاکرات با رژیم فاشیست ترکیه را آغاز کرده و به مراحل موفقیتآمیزی هم رسیده بود که ایران حل مسئله کورد حتی در شمال کوردستان و ترکیه را تحمل نمیکرد. بنابراین با اعدام چند زندانی انقلابی کورد خواست انتقام صلحخواهی و انقلابیگری کوردها را بگیرد. در آن سال، روحانی، رئیسجمهور دورو با شعارهای بیمایه به قدرت رسیده بود، با یک تصمیمگیری سریع اقدام به اجرای حکم اعدام رفیق «باهوز سنه(حبیبالله گلپریپور)» و «رضا مامدی» اهل اورمیه نمود. این دو مقاومتگر انقلابی و فرزند رشید کورد در نیمهشب سوم آبانماه سال ۱۳۹۲(۲۶-۱۰-۲۰۱۳) در زندان اورمیه اعدامشدند.
خلقمان در واکنش به اعدام رفقا به خیزش و اعتراض برخاست. علیرغم جو ملیتاریزه شده، اما کوردها در هرچهار بخش کوردستان در اعتراض به موج اعدامها به پا خاستند. اعتراضات شهرهای بانه، مهاباد، بوکان، سنندج و مریوان از سوی رژیم به خشونت کشیده و تعداد زیادی از میهندوستان دستگیر شدند. در شهر سلیمانیه هم جمعی از فعالین و میهندوستان دست به اعتصابغذا زدند. خلقهای کورد، عرب، بلوچ و عموم آزادیخواهان فارس و آذری نسبت به موج اعدامهای بیرحمانه رژیم اعتراض کرده و ندای خود را به گوش جهانیان رساندند. همچنین زندانیان سیاسی از همه طیفها و ملتها در اکثر زندانهای ایران در محکومیت صریح اعدام مبارزان کورد اعتصاب سراسری کردند.
شهادت رفیق باهوز همانند مقاومت مشهور وی در زندان، در کنار راهپیماییهای اعتراضی خلقمان تاریخساز شد. رفیق باهوز به تاریخ انقلابات خلقهای تحت ستم و خیل عظیم فرزندان فدایی خلقکورد پیوست و همچنان در دلها زنده است. امروزه پس از سالها، همچنان جوانانی غیور و میهندوست که به صفوف نیروی گریلا میپیوندند، به یاد رفیق شهید باهوز نام وی را بعنوان کد سازمانی خویش انتخاب میکنند و اگرچه رفیقمان شهید شد، اما هزاران باهوز دیگر از میان آتش عظیم غیرت، انقلابیگری، فتوت، پاکی و غرور آن رفیق رهرو راه رهبر آپو برخاستهاند و راه وی با شکوه هرچهتمامتر پاینده گشته.
منبع: مجلە ژیلمو شمارهی 18
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
نامه پیرهای علوی به سازمان منع استفاده از سلاحهای شیمیایی
دایهپیر و پیران علوی در مورد استفاده دولت ترک از سلاح شیمیایی در حمله به مناطق حفاظتی گریلا علیه نیروهای گریلا نامهای را به سازمان منع سلاحهای شیمیایی وابسته به سازمان ملل متحد ارسال کردند.
قریب ٢٠ دایهپیر و پیران علوی در مورد بکارگیری سلاح شیمیایی از سوی رژیم اشغالگر ترک در حمله به مناطق حفاظتی میدیا علیه نیروهای گریلا نامهای را به سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OPCW) فرستادند.
در نامه آمده است:"ما همچون مادران پیر و پیران آیین علوی استفاده از اسلحه شیمیایی که جرم ضد بشریت و جنایت جنگی است، را به هیچ شیوهای نمیپذیریم.
با هدف جلوگیری از انجام جنایت جنگی، خواستاریم که در این مورد اقدام فرمائید. درخواست میکنیم که از زاپ، آواشین و تمامی مناطق حفاظتی میدیا دیدار کرده و تحقیق نمائید. ما همچون باورمندان آیین علوی اذعان داریم که شما به وظیفه خود عمل میکنید."
اسامی پیرهای علوی که این نامه را امضا کردهاند؛
دایهپیر لیلی یاغمور
دایهپیر ملک أوغور
دایهپیر بیلگه شاهین
پیر رضا یاغمور
پیر ولی أوغور
پیر حسین بیلدیک
پیر ماهر شاهین
پیر مسعود کته
پیر علی کمال أوزترک
پیر دوغان قهرمان
پیر محمد یامان
محمد شَکر
پیر محمد اردوغان
پیر علی چالخان
پیر ولی روژ
پیر مرتضی داغ
پیر محمد یوکسل.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
دایهپیر و پیران علوی در مورد استفاده دولت ترک از سلاح شیمیایی در حمله به مناطق حفاظتی گریلا علیه نیروهای گریلا نامهای را به سازمان منع سلاحهای شیمیایی وابسته به سازمان ملل متحد ارسال کردند.
قریب ٢٠ دایهپیر و پیران علوی در مورد بکارگیری سلاح شیمیایی از سوی رژیم اشغالگر ترک در حمله به مناطق حفاظتی میدیا علیه نیروهای گریلا نامهای را به سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OPCW) فرستادند.
در نامه آمده است:"ما همچون مادران پیر و پیران آیین علوی استفاده از اسلحه شیمیایی که جرم ضد بشریت و جنایت جنگی است، را به هیچ شیوهای نمیپذیریم.
با هدف جلوگیری از انجام جنایت جنگی، خواستاریم که در این مورد اقدام فرمائید. درخواست میکنیم که از زاپ، آواشین و تمامی مناطق حفاظتی میدیا دیدار کرده و تحقیق نمائید. ما همچون باورمندان آیین علوی اذعان داریم که شما به وظیفه خود عمل میکنید."
اسامی پیرهای علوی که این نامه را امضا کردهاند؛
دایهپیر لیلی یاغمور
دایهپیر ملک أوغور
دایهپیر بیلگه شاهین
پیر رضا یاغمور
پیر ولی أوغور
پیر حسین بیلدیک
پیر ماهر شاهین
پیر مسعود کته
پیر علی کمال أوزترک
پیر دوغان قهرمان
پیر محمد یامان
محمد شَکر
پیر محمد اردوغان
پیر علی چالخان
پیر ولی روژ
پیر مرتضی داغ
پیر محمد یوکسل.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
Forwarded from Rêga û Rêbaz(راە و روش)
#متن_کوتاه
عظمت طلبی و توهم ایران بزرگ فرهنگی، بنیان وحدت ذهنی فاشیسم ایرانی، اعم از جمهوری اسلامی و اپوزسیون شوونیست را تشکیل میدهد، که همه در حفظ این توهم یکی میشوند!
🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)
https://t.me/regaurebaz
عظمت طلبی و توهم ایران بزرگ فرهنگی، بنیان وحدت ذهنی فاشیسم ایرانی، اعم از جمهوری اسلامی و اپوزسیون شوونیست را تشکیل میدهد، که همه در حفظ این توهم یکی میشوند!
🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)
https://t.me/regaurebaz
Telegram
Rêga û Rêbaz(راە و روش)
کاناڵێکی پەروەردەییە
Forwarded from Rêga û Rêbaz(راە و روش)
مەرگی فاشیست و سەرکەوتنی ئێمە:
دەوڵەتی فاشیستی تورکیا، بەهۆی شکەستی تکنیکی (ئەو ئیمکانە تکنۆلۆژیەی کە بۆ لە بەین بردنی گریلا دڵی پێخۆش کردبوو)، تاکتیکی (پشت بەستن بە تەکنیک، هەواڵگری و خیانەتی ناوخۆیی) و استخباراتی (بە دەستبەسەرکردنی گەلێک بەرپرسی میت لە لایەن گریلاوە زەربەی گەورەی وەبەر کەوت) لە بەرانبەر گریلای مدڕن بێچارە ماوە و شکەستی خواردووە، تەهدید سەر رۆژئاوا، رووکردن لە چەکی شیمیایی و ترۆری شۆڕشگێڕان رژاندنی ژەهری ئەو شکەستەیە و پێویستە لە رۆژئاوا و گریلا خاوەنداری توکمە بکەین! تێکچوونی دوژمن و سەرکەوتنی ئێمە نزیکە، وەرن با یەک بین!
🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)
https://t.me/regaurebaz
دەوڵەتی فاشیستی تورکیا، بەهۆی شکەستی تکنیکی (ئەو ئیمکانە تکنۆلۆژیەی کە بۆ لە بەین بردنی گریلا دڵی پێخۆش کردبوو)، تاکتیکی (پشت بەستن بە تەکنیک، هەواڵگری و خیانەتی ناوخۆیی) و استخباراتی (بە دەستبەسەرکردنی گەلێک بەرپرسی میت لە لایەن گریلاوە زەربەی گەورەی وەبەر کەوت) لە بەرانبەر گریلای مدڕن بێچارە ماوە و شکەستی خواردووە، تەهدید سەر رۆژئاوا، رووکردن لە چەکی شیمیایی و ترۆری شۆڕشگێڕان رژاندنی ژەهری ئەو شکەستەیە و پێویستە لە رۆژئاوا و گریلا خاوەنداری توکمە بکەین! تێکچوونی دوژمن و سەرکەوتنی ئێمە نزیکە، وەرن با یەک بین!
🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)
https://t.me/regaurebaz
Telegram
Rêga û Rêbaz(راە و روش)
کاناڵێکی پەروەردەییە
جمیل باییک: ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کند (١)
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد، ائتلاف کورد-عرب است.
🆔 @GozarDemocratic
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد، ائتلاف کورد-عرب است.
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
جمیل باییک: ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کند (١) جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد،…
جمیل باییک: ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کند (١)
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد، ائتلاف کورد-عرب است.
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری کوما جفاکین کوردستان (ک.ج.ک) طی گفتگویی به پرسشهای روزنامهنگار النهار مصری پاسخ داده است. بخش نخست این گفتگو به شرح ذیل است:
النهار: شما اقدامات اطلاعاتی و نظامی ترکیه در عراق را چگونه ارزیابی میکنید؟ این اقدامات چه تاثیری بر پ.ک.ک و عرصه نظامی دارند؟
جمیل باییک: دولت ترک حملات سراسریی را به مرزهای بینالمللی ترکیه و عراق انجام داده است که ما از آن به عنوان مناطق حفاظتی میدیا یاد میکنیم، با هواپیماهای اکتشافی و جنگی به مناطق گریلایی حمله کرده و آسیبهایی را بر نیروهای گریلا وارد کردهاند. اما تمام این اقدامات از طریق سازمان اطلاعات ترکیه امکانپذیر نیست. واحدهای اطلاعاتی وابسته به پارت دمکرات این اطلاعات را در اختیار نیروهای میت ترک قرار میدهند یا از طریق امکانات اطلاعاتی پ.د.ک و نامشخص در اختیار میت قرار داده میشوند و میت عوامل جاسوسی خود را سازماندهی میکند. آنها هستند که اطلاعات را در اختیار میت قرار میدهند. از این طریق است که به گریلاهای ما آسیب میرسانند. این حملات در نتیجه ارتباطات پ.د.ک با ترکیه بودهاند. اگر سازمانهای اطلاعاتی پ.د.ک با میت همکاری نکنند، چنین حملاتی روی نمیدهد. بدون شک این حملات بر تحرکات ما تاثیر گذار است. اما ما هم در مقابل این حملات و اقدامات تدابیر لازم را اتخاذ میکنیم. به این دلیل است که بر اساس تجارب سالهای گذشته، شمار آسیبهای ما کاهش پیدا کرده است و در مقایسه با سالهای گذشته تلفات گروهی نداریم. ما در مقابل راهکارهای تهاجمی و اطلاعاتی و تکنولوژیک دشمن وارد راهکار متحرک شدهایم. گریلا در اصل چند ده سال است که در مقابل تکنولوژی دشمن راهکارهای خلاقانه و مبارزاتی خود را ادامه میدهد.
النهار: همراه با عملیات نظامی از سوی ترکیه که از چهار ماه قبل آغاز شده است، آنکارا دست به تبلغات رسانهای زده است که پ.ک.ک در آستانه فروپاشی قرار گرفته است. بر این اساس تصور میکنند که در ترکیه فقط شماری چند صد نفره از اعضای پ.ک.ک باقی ماندهاند. این گفته تا حد درست است؟ شمار نیروهای پ.ک.ک در مرزهای ترکیه و خارج چقدر است؟ در صورتیکه جنگ ادامه پیدا کند، آیا شما مطمئن هستید که میتوانید در مقابل ارتش ترک و نیروی نظامی، لجستیک و تکنولوژیک آن به پیروزی دست پیدا کنید؟
جمیل باییک: وزیر کشور ائتلاف فاشیستی آ.ک.پ/م.ه.پ از سال ۲۰۱۷ به بعد میگوید که سال آینده هیچ کس حتی نام پ.ک.ک را هم بر زبان نمیآورد. یعنی میگوید که پ.ک.ک را از میان بر میداریم. دهها سال است که هر حکومتی که در مسند قدرت قرار گرفته است همین مسئله را تکرار میکند. ارتش ترک ۶ ماه است که دست به حمله میزند. گریلا به شیوهای فداییانه مقاومت میکند. غیر از چند تپه در نوحی مرزی قادر به پیشروی نشده است. زیرا در مقابل مقاومت نستوه گریلا به در بسته برخورده است و در مقابل از سلاح شیمیایی و گازهای سمی استفاده کرده است. دهها بار از سلاح شیمیایی استفاده کرده است. دهها نفر از گریلاهای ما به وسیله سلاح شیمیایی به شهادت رسیدهاند. ارتش ترک از این طریق تلاش میکند تا مقاومت نیروهای گریلا را در هم بکشند و حاکمیت آ.ک.پ/م.ه.پ بتواند همچنان در قدرت باقی بماند. طیب اردوغان دستور میدهد که از هر نوع سلاح ممکنی استفاده کنند. با این تصوور که آمریکا و اروپا پ.ک.ک را در لیست ترور قرار داده و در این باره اقدامی انجام نمیدهند، از این سلاحها استفاده میکند.
پ.ک.ک جنبشی آزاد طلب است که نیم قرن قدمت دارد. در هر چهار بخش کوردستان و خارج از میهن حمایت اکثریت کوردها را دارد. دهها سال است که در مقابل هر نوع دشواریی مبارزه کرده و از این طریق به عصر کنونی رسیده است. راهکار و قانون مبارزه آزادی خلق کورد مبارزه در مقابل دشواری و فشارها و دستیابی به پیروزی است. در واقع اگر در مقابل دولت ترک از این طریق مبارزه ادامه پیدا نکند، نمیتوان به پیروزی دست پیدا کرد. به همین دلیل است که جنبشهای سیاسی؛ غیر از ما در زمانی کوتاه نابود شدند. لازم است که بر این نکته اشاره نمود که نیمی از جنگ قتلعام و نابودی دولت ترک علیه کورد، از طریق جنگ ویژه و جنگ روانی بوده است. اکنون این جنگ ابعاد گستردهتری پیدا کرده است. از طرق مواد افیونی و اعتیاد، فحشا و جاسوسی تلاش میکنند تا جامعه را به تباهی کشانده و اراده جامعه را در هم بشکنند. از طرف دیگر ادعا میکنند که مثلا این تعداد را از میان برداشته و این تعداد باقی ماندهاند.
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد، ائتلاف کورد-عرب است.
جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری کوما جفاکین کوردستان (ک.ج.ک) طی گفتگویی به پرسشهای روزنامهنگار النهار مصری پاسخ داده است. بخش نخست این گفتگو به شرح ذیل است:
النهار: شما اقدامات اطلاعاتی و نظامی ترکیه در عراق را چگونه ارزیابی میکنید؟ این اقدامات چه تاثیری بر پ.ک.ک و عرصه نظامی دارند؟
جمیل باییک: دولت ترک حملات سراسریی را به مرزهای بینالمللی ترکیه و عراق انجام داده است که ما از آن به عنوان مناطق حفاظتی میدیا یاد میکنیم، با هواپیماهای اکتشافی و جنگی به مناطق گریلایی حمله کرده و آسیبهایی را بر نیروهای گریلا وارد کردهاند. اما تمام این اقدامات از طریق سازمان اطلاعات ترکیه امکانپذیر نیست. واحدهای اطلاعاتی وابسته به پارت دمکرات این اطلاعات را در اختیار نیروهای میت ترک قرار میدهند یا از طریق امکانات اطلاعاتی پ.د.ک و نامشخص در اختیار میت قرار داده میشوند و میت عوامل جاسوسی خود را سازماندهی میکند. آنها هستند که اطلاعات را در اختیار میت قرار میدهند. از این طریق است که به گریلاهای ما آسیب میرسانند. این حملات در نتیجه ارتباطات پ.د.ک با ترکیه بودهاند. اگر سازمانهای اطلاعاتی پ.د.ک با میت همکاری نکنند، چنین حملاتی روی نمیدهد. بدون شک این حملات بر تحرکات ما تاثیر گذار است. اما ما هم در مقابل این حملات و اقدامات تدابیر لازم را اتخاذ میکنیم. به این دلیل است که بر اساس تجارب سالهای گذشته، شمار آسیبهای ما کاهش پیدا کرده است و در مقایسه با سالهای گذشته تلفات گروهی نداریم. ما در مقابل راهکارهای تهاجمی و اطلاعاتی و تکنولوژیک دشمن وارد راهکار متحرک شدهایم. گریلا در اصل چند ده سال است که در مقابل تکنولوژی دشمن راهکارهای خلاقانه و مبارزاتی خود را ادامه میدهد.
النهار: همراه با عملیات نظامی از سوی ترکیه که از چهار ماه قبل آغاز شده است، آنکارا دست به تبلغات رسانهای زده است که پ.ک.ک در آستانه فروپاشی قرار گرفته است. بر این اساس تصور میکنند که در ترکیه فقط شماری چند صد نفره از اعضای پ.ک.ک باقی ماندهاند. این گفته تا حد درست است؟ شمار نیروهای پ.ک.ک در مرزهای ترکیه و خارج چقدر است؟ در صورتیکه جنگ ادامه پیدا کند، آیا شما مطمئن هستید که میتوانید در مقابل ارتش ترک و نیروی نظامی، لجستیک و تکنولوژیک آن به پیروزی دست پیدا کنید؟
جمیل باییک: وزیر کشور ائتلاف فاشیستی آ.ک.پ/م.ه.پ از سال ۲۰۱۷ به بعد میگوید که سال آینده هیچ کس حتی نام پ.ک.ک را هم بر زبان نمیآورد. یعنی میگوید که پ.ک.ک را از میان بر میداریم. دهها سال است که هر حکومتی که در مسند قدرت قرار گرفته است همین مسئله را تکرار میکند. ارتش ترک ۶ ماه است که دست به حمله میزند. گریلا به شیوهای فداییانه مقاومت میکند. غیر از چند تپه در نوحی مرزی قادر به پیشروی نشده است. زیرا در مقابل مقاومت نستوه گریلا به در بسته برخورده است و در مقابل از سلاح شیمیایی و گازهای سمی استفاده کرده است. دهها بار از سلاح شیمیایی استفاده کرده است. دهها نفر از گریلاهای ما به وسیله سلاح شیمیایی به شهادت رسیدهاند. ارتش ترک از این طریق تلاش میکند تا مقاومت نیروهای گریلا را در هم بکشند و حاکمیت آ.ک.پ/م.ه.پ بتواند همچنان در قدرت باقی بماند. طیب اردوغان دستور میدهد که از هر نوع سلاح ممکنی استفاده کنند. با این تصوور که آمریکا و اروپا پ.ک.ک را در لیست ترور قرار داده و در این باره اقدامی انجام نمیدهند، از این سلاحها استفاده میکند.
پ.ک.ک جنبشی آزاد طلب است که نیم قرن قدمت دارد. در هر چهار بخش کوردستان و خارج از میهن حمایت اکثریت کوردها را دارد. دهها سال است که در مقابل هر نوع دشواریی مبارزه کرده و از این طریق به عصر کنونی رسیده است. راهکار و قانون مبارزه آزادی خلق کورد مبارزه در مقابل دشواری و فشارها و دستیابی به پیروزی است. در واقع اگر در مقابل دولت ترک از این طریق مبارزه ادامه پیدا نکند، نمیتوان به پیروزی دست پیدا کرد. به همین دلیل است که جنبشهای سیاسی؛ غیر از ما در زمانی کوتاه نابود شدند. لازم است که بر این نکته اشاره نمود که نیمی از جنگ قتلعام و نابودی دولت ترک علیه کورد، از طریق جنگ ویژه و جنگ روانی بوده است. اکنون این جنگ ابعاد گستردهتری پیدا کرده است. از طرق مواد افیونی و اعتیاد، فحشا و جاسوسی تلاش میکنند تا جامعه را به تباهی کشانده و اراده جامعه را در هم بشکنند. از طرف دیگر ادعا میکنند که مثلا این تعداد را از میان برداشته و این تعداد باقی ماندهاند.
گذار دموکراتیک
جمیل باییک: ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کند (١) جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد،…
ما پیش از این با هزاران گریلا در کوههای کوردستان بودهایم، اما به دلیل حملات هماهنگ شده هواپیماهای اکتشافی و جنگی ما تئوری جنگی خود را تغییر دادهایم. بدون شک نیروهای گریلا بر اساس سطح سلاحهای دشمن میتواند راهکارهای جنگی خود را تغییر دهد. این مسئلهای بسیار طبیعی است. به این دلیل ما در ایالتها شمار نیروهایمان را کاهش دادهایم. زیرا در مقایسه با گذشته، حضور تعداد زیادی از نیروهای گریلا در یک منطقه از ریسک بالایی برخوردار است. اما معیار این است که در زمانیکه عملیاتی گسترده صورت گیرد همه بتوانند سریعا به هم رسیده و سریعا هم متفرق شوند. اکنون گریلا با واحدها کوچک عمل میکند. دشمن هم از این مسئله اطلاع دارد. در ابتدا قادر نبودیم که راهکار جنگی خود را تغییر دهیم، به همین دلیل تلفات دادیم. اما راهکار جدید جنگی عمیقا اکنون نهادینه شده است.
دولت ترک همیشه شمار گریلاها را تقریبا ۵ برابر کمتر ذکر میکند، در مرزهای ترکیه بیش ۱۵۰۰ نفر از نیروهای ما حضور دارند. بیش از ۲۵۰۰ نفر از نیروهایمان در مناطق گریلایی حضور دارند. نبرد ما یک نبرد صرفا نظامی نیست، یعنی برای درهم شکستن اراده سیاسی در ترکیه، ما تنها از طریق مبارزه نظامی مبارزه نمیکنیم. از طریق تاثیرگذاری همه جانبه مبارزه سیاسی، اجتماعی، نظامی و فرهنگی و دیپلماتیک، سیاستهای نابودگرانه دولت ترک علیه کورد پیگیری میشود و هدف از آن هم ایجاد کوردستانی آزاد، ترکیهای دمکراتیک و خاورمیانهای دمکراتیک است.
النهار: حزب دمکراتیک خلقها، همچنین بلوک اپوزیسیون حزب دمکراتیک خلقها را متهم میکنند که جناح سیاسی پ.ک.ک در ترکیه است. شما ارتباط خود را حزب دمکراتیک خلقها چگونه تعریف میکنید؟ آیا این ارتباط ارگانیک است، یا شما میتوانید آن را مانند ارتباط ارزیابی کنید؟
جمیل باییک: دلایل ویژهای وجود دارد که حزب دمکراتیک خلقها یا احزاب نزدیک به همان خط سیاسی پیشین را مانند جناح سیاسی پ.ک.ک تعریف کنند. این احزاب با پیشرفتهای مبارزه گریلا در ابتدای سالهای ۱۹۹۰ و بعد از قیام ایجاد شدند. خلقی که به پا خاسته بود، این احزاب را تاسیس کرد. آزادی خلق کورد و دمکراتیک کردن ترکیه از جمله اهداف سیاسی این احزاب به شمار میروند. اما حتی اگر راهکارهای این احزاب متفاوت هم بوده باشند، اهداف سیاسی این احزاب و پ.ک.ک از هم دور نیستند. در واقع در ترکیه هر جنبش سیاسیی که با پ.ک.ک مخالفت نکند، برای آزادی خلق کورد مبارزه کند، این جنبش به گونهای نشان داده میشود که با حزب کارگران کوردستان در ارتباط است. در ترکیه کسانی که خواهان دستیابی به راه حلی برای مسئله کورد هستند به طرفداری از پ.ک.ک متهم میشوند. این احزاب از یک طرف و روشنفکران، بسیاری از گروههای سیاسی، نویسندگان و هنرمندانی که در ترکیه خواهان دمکراتیک شدن این کشور هستند، به طرفداری از پ.ک.ک متهم میشوند. زیرا به نظر دولت کورد از دمکراتیک شدن بهرهبرداری میکند.
النهار: همان ادعاهای اتهامی مرتبط به حزب دمکراتیک خلقها، در سوریه به حزب اتحاد دمکراتیک هم زده میشود. علیرغم آنکه در منطقه، تنها در مسکو حزب اتحاد دمکراتیک نمایندگی دارد، ما مشاهده میکنیم که خودمدیریتی در بیانیههای خود همیشه روسیه را متهم میکند. ارتباط حزب اتحاد دمکراتیک، خودمدیریتی را با مسکو چگونه ارزبابی میکنید؟
جمیل باییک: حزب اتحاد دمکراتیک حزبی است که خط ایدئولوژیک و فلسفه رهبر آپو را قبول کرده است. بر تجربه بیست ساله رهبر آپو در سوریه، لبنان و روژآوا اتکا کرده است و بر این اساس است که تشکیل شده است. هیچ کس نمیتواند به یک حزب سیاسی بگوید که چرا فلان ایدئولوژی را پذیرفتهای، خصوصا که هیچ کس نمیتواند به یک حزب کوردی بگوید که چرا افکار اوجالان را قبول کردهای. اگر افکار رهبر آپو در میان خلق عربی در میان خلقهای ترکیه تاثیرگذار بوده باشد، بدون شک از تاثیر چند برابری بر کورد برخوردار است. امروز در سطح جهان بسیاری از جنبشهای سوسیالیستی دمکرات، جنبشهای زنان، جنبشهای اکولوژیک از تفکر رهبر آپو بهرهمند میشوند. کاملا طبیعی است که رهبری خودمدیریتی از ارتباط سیاسی با هر نیروی سیاسی دیگری برخوردار باشد که علیه کورد دست به حمله نمیزند و موجودیت خلق کورد را میپذیرد. همچنین ارتباط با روسیه هم مسئلهای کاملا طبیعی به شمار میرود. ما میدانیم که حزب اتحاد دمکراتیک با روسیه از ارتباط برخوردار است. احتمال دارد که در ارتباط با روسیه انتقاداتی داشته باشند، اما ما زبان تهاجم و اتهامی را که شما به آن اشاره میکنید درست ارزیابی نمیکنیم.
دولت ترک همیشه شمار گریلاها را تقریبا ۵ برابر کمتر ذکر میکند، در مرزهای ترکیه بیش ۱۵۰۰ نفر از نیروهای ما حضور دارند. بیش از ۲۵۰۰ نفر از نیروهایمان در مناطق گریلایی حضور دارند. نبرد ما یک نبرد صرفا نظامی نیست، یعنی برای درهم شکستن اراده سیاسی در ترکیه، ما تنها از طریق مبارزه نظامی مبارزه نمیکنیم. از طریق تاثیرگذاری همه جانبه مبارزه سیاسی، اجتماعی، نظامی و فرهنگی و دیپلماتیک، سیاستهای نابودگرانه دولت ترک علیه کورد پیگیری میشود و هدف از آن هم ایجاد کوردستانی آزاد، ترکیهای دمکراتیک و خاورمیانهای دمکراتیک است.
النهار: حزب دمکراتیک خلقها، همچنین بلوک اپوزیسیون حزب دمکراتیک خلقها را متهم میکنند که جناح سیاسی پ.ک.ک در ترکیه است. شما ارتباط خود را حزب دمکراتیک خلقها چگونه تعریف میکنید؟ آیا این ارتباط ارگانیک است، یا شما میتوانید آن را مانند ارتباط ارزیابی کنید؟
جمیل باییک: دلایل ویژهای وجود دارد که حزب دمکراتیک خلقها یا احزاب نزدیک به همان خط سیاسی پیشین را مانند جناح سیاسی پ.ک.ک تعریف کنند. این احزاب با پیشرفتهای مبارزه گریلا در ابتدای سالهای ۱۹۹۰ و بعد از قیام ایجاد شدند. خلقی که به پا خاسته بود، این احزاب را تاسیس کرد. آزادی خلق کورد و دمکراتیک کردن ترکیه از جمله اهداف سیاسی این احزاب به شمار میروند. اما حتی اگر راهکارهای این احزاب متفاوت هم بوده باشند، اهداف سیاسی این احزاب و پ.ک.ک از هم دور نیستند. در واقع در ترکیه هر جنبش سیاسیی که با پ.ک.ک مخالفت نکند، برای آزادی خلق کورد مبارزه کند، این جنبش به گونهای نشان داده میشود که با حزب کارگران کوردستان در ارتباط است. در ترکیه کسانی که خواهان دستیابی به راه حلی برای مسئله کورد هستند به طرفداری از پ.ک.ک متهم میشوند. این احزاب از یک طرف و روشنفکران، بسیاری از گروههای سیاسی، نویسندگان و هنرمندانی که در ترکیه خواهان دمکراتیک شدن این کشور هستند، به طرفداری از پ.ک.ک متهم میشوند. زیرا به نظر دولت کورد از دمکراتیک شدن بهرهبرداری میکند.
النهار: همان ادعاهای اتهامی مرتبط به حزب دمکراتیک خلقها، در سوریه به حزب اتحاد دمکراتیک هم زده میشود. علیرغم آنکه در منطقه، تنها در مسکو حزب اتحاد دمکراتیک نمایندگی دارد، ما مشاهده میکنیم که خودمدیریتی در بیانیههای خود همیشه روسیه را متهم میکند. ارتباط حزب اتحاد دمکراتیک، خودمدیریتی را با مسکو چگونه ارزبابی میکنید؟
جمیل باییک: حزب اتحاد دمکراتیک حزبی است که خط ایدئولوژیک و فلسفه رهبر آپو را قبول کرده است. بر تجربه بیست ساله رهبر آپو در سوریه، لبنان و روژآوا اتکا کرده است و بر این اساس است که تشکیل شده است. هیچ کس نمیتواند به یک حزب سیاسی بگوید که چرا فلان ایدئولوژی را پذیرفتهای، خصوصا که هیچ کس نمیتواند به یک حزب کوردی بگوید که چرا افکار اوجالان را قبول کردهای. اگر افکار رهبر آپو در میان خلق عربی در میان خلقهای ترکیه تاثیرگذار بوده باشد، بدون شک از تاثیر چند برابری بر کورد برخوردار است. امروز در سطح جهان بسیاری از جنبشهای سوسیالیستی دمکرات، جنبشهای زنان، جنبشهای اکولوژیک از تفکر رهبر آپو بهرهمند میشوند. کاملا طبیعی است که رهبری خودمدیریتی از ارتباط سیاسی با هر نیروی سیاسی دیگری برخوردار باشد که علیه کورد دست به حمله نمیزند و موجودیت خلق کورد را میپذیرد. همچنین ارتباط با روسیه هم مسئلهای کاملا طبیعی به شمار میرود. ما میدانیم که حزب اتحاد دمکراتیک با روسیه از ارتباط برخوردار است. احتمال دارد که در ارتباط با روسیه انتقاداتی داشته باشند، اما ما زبان تهاجم و اتهامی را که شما به آن اشاره میکنید درست ارزیابی نمیکنیم.
گذار دموکراتیک
جمیل باییک: ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کند (١) جمیل باییک ریاست مشترک شورای رهبری ک.ج.ک اعلام نمود که ائتلاف کورد-عرب میتواند وضعیت خاورمیانه را دگرگون کرده و تنها راهی که میتواند مانع از رویاهای عثمانیگری نوین دولت ترک را بگیرد،…
در مواقعی از ارتباط مستقیم و برخی از اوقات هم به صورت غیر مستقیم با روسیه ارتباط داشتهایم. این مسئله بر اساس ارتباط روسیه و ترکیه متغیر بوده است. مسئله کورد بر تمام خاورمیانه تاثیرگذار است. به همین دلیل احتمال دارد که ارتباطات ما با هر نیرویی توجه آنها را در خاورمیانه به خود معطوف کرده یا در مواقعی ما در مقابل آنها قرار بگیریم. نوع برخورد ما با روسیه منفی نبوده و این برخورد متفاوت با نوع رابطه با کشورهای دیگر هم نیست. اما کشورهایی وجود دارند که به دلیل ارتباطشان با ترکیه به نوعی منفی با ما برخورد میکنند. دلیل مسائل و مشکلات ما با آمریکا و برخی از کشورهای اروپایی این مسئله است.
با حزب اتحاد دمکراتیک و خودمدیریتی از پیونهای ارگانیک برخوردار نیستیم اما چون حزب اتحاد دمکراتیک جنبشی عمدتا کوردی به شمار میرود، در رهبری خودمدیریتی هم کورد حضور دارند، به طوری طبیعی ما با هم نزدیک هستیم. از طرف دیگر بسیاری از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک پیش از این در میان صفوف پ.ک.ک بودهاند. بعد از آنکه انقلاب روژآوا شکل گرفت؛ خواستند که وارد مبارزه سیاسی و نظامی روژآوا و سوریه شوند و ما هم این به طور طبیعی از این مسئله استقبال کردیم. ارتباطات ما در این حد است. در غیر این صورت موردی وجود ندارد که ما به آنها بگوییم که این کار را بکنید یا نکنید.
النهار: همراه با هشدار جنگی آنکارا در سالهای ۱۹۹۰ بین پ.ک.ک و دمشق رابطهای تاریخی وجود دارد. شما ارتباطات خود را با دمشق چگونه ارزیابی و تحلیل میکنید؟
جمیل باییک: پیوند بین پ.ک.ک و سوریه از ریشههای تاریخی برخوردار است. همچنین با خلق فلسطین و عرب هم ارتباط داریم. ما آنها را فراموش نمیکنیم. ما جنبشی نیستیم که فلسطینیها و خلق عرب را از یاد ببریم و ارزشی برای آنها قایل نباشیم. ارتباط ما با حافظ اسد و خانواده او هم نزدیگ و گرم بود. ما نه با سوریه و نه با اسد دشمنی نداریم. ما پیش از این هم ارتباطمان را بر اساس منافع عمومی کورد و برادری کورد-عرب ایجاد کرده بود. هم اکنون هم میخواهیم که ارتباطمان به همین نحو باشد. حتی اگر به دلیل رویدادهای روژآوا هم که بوده باشد، برخورد سرد و منفی دولت بشار اسد نسبت به ما، از سوی ما به همان شیوه پاسخ داده نشده است. ما تلاش کردیم که انها مسئله را درک کنند. ما میخواهیم که آنها ما را درک کنند. ما ارتباطمان با دمشق هیچگاه قطع نکردیم، تا زمانیکه آنها این ارتباط را قطع نکرده باشند ما هیچ گاه آن را قطع نمیکنیم. ما دوستی رهبر آپو و خانواده اسد را همیشه ارزشمند دانستهایم. اگر دمشق در مقابل ما گفتهای منفی بر زبان نیاورد، و حتی اگر گفته یا ارزیابی ناعادلانه ذهنی علیه ما بر زبان هم بیاورد.
ما همیشه خواستهایم که خودمدیریتی مسائل و مشکلات خود را با دمشق حل کند. ما تلاش کردیم که از امکان تاثیرگذاری خود در این چارچوب استفاده کنیم. زیرا بهترین راه حل توافق خودمدیریتی با حکومت دمشق است. سوریه نمیتواند به سوریه سالهای قبل از ۲۰۱۱ تبدیل شود. آنها خودشان هم این مسئله را پذیرفتهاند. سخن گفتن از یک سیستم غیر متمرکز درهای توافقی با خودمدیریتی را گشوده است. همچنین از اموزش به زبان کوردی هم سخن گفتهاند. اگر حسن نیت داشته باشند و هر دو طرف موضعی نرم داشته باشند، دمشق و خودمدیریتی میتوانند در دستیابی به راه حل به توافق برسند. این مسئله در راستای منافع کورد هم خواهد بود. نیروی سیاسیی که نمیخواهد دمشق و سوریه به حل بحران دست پیدا کنند، ترکیه است. زیرا در هراس هستند، راه حلی به این شیوه سیستم نابودگر در ترکیه را به لرزه در میآورد. به همین دلیل حملات خود را به مناطقی که کورد در ان حضور دارند ادامه میدهند. تنها دلیل حملات این مسئله است.
ما میشنویم که گاهی اوقات خودمدیریتی و شام با هم گفتگوهایی را انجام میدهند. ما نسبت به این مسئله خوشحالیم. موضع ما در این باره تشویق خودمدیریتی و دمشق است. لازم است که دمشق هم دست از پیشفرضهای خود در رابطه با خودمدیریتی دست بردارد؛ سوریه میتواند همراه با کورد قدرتمند باشد. کورد در سوریه هم میتواند با کسب حقوق اساسی و بنیادین خود، مسائل و مشکلات را حل کرده و به یکی از نیروهای اساسی سوریه تبدیل شود. رژیم سوریه هم میداند که اگر روژآوا و شمال-شرق سوریه به دست داعش و تبهکاران میافتاد، در نهایت حلب و دمشق هم سقوط میکردند. مبارزه کورد، عرب و سریانیهایی که روژآوا و شمال-شرق سوریه را از دست تبهکاران داعشی حفظ کردند، باعث شد تا دمشق سر پا بایستد. اطلاع دارید که کورد در حلب هم با مقاومت خود این شهر را حفظ کردند.
با حزب اتحاد دمکراتیک و خودمدیریتی از پیونهای ارگانیک برخوردار نیستیم اما چون حزب اتحاد دمکراتیک جنبشی عمدتا کوردی به شمار میرود، در رهبری خودمدیریتی هم کورد حضور دارند، به طوری طبیعی ما با هم نزدیک هستیم. از طرف دیگر بسیاری از فرماندهان نیروهای سوریه دمکراتیک پیش از این در میان صفوف پ.ک.ک بودهاند. بعد از آنکه انقلاب روژآوا شکل گرفت؛ خواستند که وارد مبارزه سیاسی و نظامی روژآوا و سوریه شوند و ما هم این به طور طبیعی از این مسئله استقبال کردیم. ارتباطات ما در این حد است. در غیر این صورت موردی وجود ندارد که ما به آنها بگوییم که این کار را بکنید یا نکنید.
النهار: همراه با هشدار جنگی آنکارا در سالهای ۱۹۹۰ بین پ.ک.ک و دمشق رابطهای تاریخی وجود دارد. شما ارتباطات خود را با دمشق چگونه ارزیابی و تحلیل میکنید؟
جمیل باییک: پیوند بین پ.ک.ک و سوریه از ریشههای تاریخی برخوردار است. همچنین با خلق فلسطین و عرب هم ارتباط داریم. ما آنها را فراموش نمیکنیم. ما جنبشی نیستیم که فلسطینیها و خلق عرب را از یاد ببریم و ارزشی برای آنها قایل نباشیم. ارتباط ما با حافظ اسد و خانواده او هم نزدیگ و گرم بود. ما نه با سوریه و نه با اسد دشمنی نداریم. ما پیش از این هم ارتباطمان را بر اساس منافع عمومی کورد و برادری کورد-عرب ایجاد کرده بود. هم اکنون هم میخواهیم که ارتباطمان به همین نحو باشد. حتی اگر به دلیل رویدادهای روژآوا هم که بوده باشد، برخورد سرد و منفی دولت بشار اسد نسبت به ما، از سوی ما به همان شیوه پاسخ داده نشده است. ما تلاش کردیم که انها مسئله را درک کنند. ما میخواهیم که آنها ما را درک کنند. ما ارتباطمان با دمشق هیچگاه قطع نکردیم، تا زمانیکه آنها این ارتباط را قطع نکرده باشند ما هیچ گاه آن را قطع نمیکنیم. ما دوستی رهبر آپو و خانواده اسد را همیشه ارزشمند دانستهایم. اگر دمشق در مقابل ما گفتهای منفی بر زبان نیاورد، و حتی اگر گفته یا ارزیابی ناعادلانه ذهنی علیه ما بر زبان هم بیاورد.
ما همیشه خواستهایم که خودمدیریتی مسائل و مشکلات خود را با دمشق حل کند. ما تلاش کردیم که از امکان تاثیرگذاری خود در این چارچوب استفاده کنیم. زیرا بهترین راه حل توافق خودمدیریتی با حکومت دمشق است. سوریه نمیتواند به سوریه سالهای قبل از ۲۰۱۱ تبدیل شود. آنها خودشان هم این مسئله را پذیرفتهاند. سخن گفتن از یک سیستم غیر متمرکز درهای توافقی با خودمدیریتی را گشوده است. همچنین از اموزش به زبان کوردی هم سخن گفتهاند. اگر حسن نیت داشته باشند و هر دو طرف موضعی نرم داشته باشند، دمشق و خودمدیریتی میتوانند در دستیابی به راه حل به توافق برسند. این مسئله در راستای منافع کورد هم خواهد بود. نیروی سیاسیی که نمیخواهد دمشق و سوریه به حل بحران دست پیدا کنند، ترکیه است. زیرا در هراس هستند، راه حلی به این شیوه سیستم نابودگر در ترکیه را به لرزه در میآورد. به همین دلیل حملات خود را به مناطقی که کورد در ان حضور دارند ادامه میدهند. تنها دلیل حملات این مسئله است.
ما میشنویم که گاهی اوقات خودمدیریتی و شام با هم گفتگوهایی را انجام میدهند. ما نسبت به این مسئله خوشحالیم. موضع ما در این باره تشویق خودمدیریتی و دمشق است. لازم است که دمشق هم دست از پیشفرضهای خود در رابطه با خودمدیریتی دست بردارد؛ سوریه میتواند همراه با کورد قدرتمند باشد. کورد در سوریه هم میتواند با کسب حقوق اساسی و بنیادین خود، مسائل و مشکلات را حل کرده و به یکی از نیروهای اساسی سوریه تبدیل شود. رژیم سوریه هم میداند که اگر روژآوا و شمال-شرق سوریه به دست داعش و تبهکاران میافتاد، در نهایت حلب و دمشق هم سقوط میکردند. مبارزه کورد، عرب و سریانیهایی که روژآوا و شمال-شرق سوریه را از دست تبهکاران داعشی حفظ کردند، باعث شد تا دمشق سر پا بایستد. اطلاع دارید که کورد در حلب هم با مقاومت خود این شهر را حفظ کردند.