تصاویر ویدیویی شکست ارتش فاشیست ترک در آواشین


نیروهای گریلا در عرصه مقاومتی ورخله‌ی آواشین مقادیر زیادی ابزار و وسایل نظامی ارتش ترک را به غنیمت گرفتند



سربازهای ارتش اشغالگر ترک به دلیل مقاومت نیروهای گریلا تجهیزات، مواد منفجره و وسایل خود را جا گذاشته و پا به فرار گذاشتند. نیروهای گریلا تصاویر ویدیویی تجهیزات به غنیمت گرفته شده را منتشر کردند.

'موج اول حملات اشغالگرانه‌ی ارتش ترکیه شکست خورد'

روز ۲۳ آوریل ارتش ترکیه حملات اشغالگرانه‌ای را علیه مناطق حفاظت شده‌ی مدیا آغاز نمودند و با هدف افزایش اشغالگری در خاک کوردستان و پایان دادن به نیروهای جنبش آزادیبخش کوردستان در مناطق آواشین، زاپ و متینا تحرکات خود را آزاد کرد آغاز کردند. از همان لحظات اولیه آغاز عملیات ارتش ترکیه توسط نیروهای گریلا ضربات سنگینی با آنها وارد شد. هم در عرصه‌ی متینا و هم در عرصه‌ها‌ی آواشین و زاپ گریلاها قهرمانانه ایستادگی کردند و در نتیجه‌ی مقاومت تاریخی نیروهای گریلا موج اول حملات اشغالگری ارتش ترک شکست خورد. اینگونه ارتش ترکیه ناچار شد در برخی از مناطق آواشین عقب‌نشینی کند.

'وضعیت روانی ارتش ترکیه بسیار نامساعد است'

ارتش ترکیه قصد محاصره‌ی نیروهای گریلا در منطقه آواشین را داشت تا اینگونه بتواند نیروهای گریلا را نابود کند، اما پس از متحمل شدن ضربات سنگینی توسط نیروهای گریلا، ارتش ترکیه ناچار شد از دره‌ی کنفرانس و دره‌ی ماران در منطقه آواشین عقب‌نشینی کند. پس از این رخدادها در ۷ ژوئن ارتش ترکیه به تونل‌های جنگی در منطقه ورخله حمله کرده و در این منطقه نیز با مقاومت قدرتمند نیروهای گریلا مواجه شد. مدت ۴ ماه است نیروهای گریلا در این منطقه علیه ارتش ترکیه در مقاومت هستند. به دلیل مقاومت نیروهای گریلا وضعیت روانی سربازهای ارتش ترکیه بسیار بد است.

'گریلاهای کوردستان مواد انفجاری ارتش ترک را به غنیمت گرفتند'

چندین بار به دلیل عملیات نیروهای گریلا، سربازهای ارتش ترکیه مجبور شدند همه‌ی وسایل و ابزار نظامی خود را جای گذاشته و فرار کنند. ویدیو و تصاویر تونل‌های جنگی در منطقه ورخله این امر را تایید می‌کند. در این تصاویر مشخص است که نیروهای گریلا مقادیر زیادی ابزار و وسایل نظامی و حتی ابزار و مدارک هویتی سربازهای ترک را به دست آورده‌اند. همچنین نیروهای گریلا مقدار زیادی مواد منفجره که علیه آنها استفاده می‌شود را تصرف کردند.

گردان 'کاپلان' تاتوان

در تصاویر و ویدیوهای تونل‌های جنگی در منطقه ورخله مشخص شد که ابزار و وسایل نظامی که به دست آمده از کدام نوع و متعلق به کدام گروه از سربازها هستند. این ابزار متعلق به نیروهای گردان کاپلان در تاتوان می‌باشد. آنچه قابل توجه است، این است که سربازی که در تاریخ ۹ سپتامبر قصد تسلیم شدن به نیروهای گریلا را داشت، توسط یگان خود که همان گردان کاپلان تاتوان می‌باشد، کشته شد. این حادثه نشان‌دهنده‌ی آن است که وضعیت روانی ارتش ترکیه تا چه حدی شکست خورده است.


ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

#ئاڤاشین
#وەرخەلێ
بەرخۆدانی گەریلا لە تونێلەکانی شەڕ

بژی بەرخۆدانی گەریلا
بژی ئیرادەی ئازاد
بژی بژی ڕێبەر ئاپۆ


🆔 @GozarDemocratic‌

‍ استفاده ترکیه از سلاح شیمیایی به پارلمان آلمان کشیده شد


حزب چپ آلمان گزارش‌های مرتبط با عملیات نظامی رژیم ترک علیه اقلیم کوردستان و استفاده از سلاح شیمیایی در این حملات را در نشست پارلمان فدرال این کشور به بحث گذاشت.



استفاده دولت ترکیه از سلاح‌های شیمیایی در حمله به باشور کوردستان از سوی حزب چپ آلمان به پارلمان فدرال کشیده شد.

حزب چپ از احزاب اپوزیسیون آلمان بیانیه‌ها و اطلاعات مربوط به بکارگیری اسلحه‌های شیمیایی از سوی رژیم ترک را به پارلمان فدرال کشید. طرح سئوال از سوی گوکای آکبولوت نماینده حزب چپ در پارلمان تنظیم شده و در آن آمده است:"آیا حکومت فدرال آلمان از استفاده دولت ترکیه از سلاح‌های شیمیایی در حملات تحت عنوان 'عملیات Pençe-imek ve Pençe Yıldırım' علیه نیروهای پ.ک.ک اطلاع دارد یا نه؟"

آکبولوت: آلمان باید به سکوت پایان دهد

حزب چپ گزارش‌ها و اخبار رسانه‌های کوردی را به عنوان منبع نشان داده است، انتظار می‌رود که حکومت فدرال در هفته آتی به این طرح سئوال پاسخ دهد.

آکبولوت در گفتگو با خبرگزاری فرات اعلام کرد که تصاویر منتشر شده نشان می‌دهند که دولت ترک از سلاح‌های شیمیایی استفاده کرده است و خواستار انجام تحقیقات جامع در این زمینه شد. آکبولوت گفت:"آلمان باید سکوت خود را در این مورد پایان دهد و اقدامی فوری انجام دهد. زیرا آلمان به عنوان یکی از کشورهایی که دارای روابط سیاسی، نظامی و دیپلماتیک گسترده‌ای با ترکیه است در این زمینه مسئول است. به عنوان مثال آلمان می‌تواند سازمان منع سلاح‌های شیمیایی (OPCW) را بسیج کند."


ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

‏بانگەوازی

بۆ مەحکومکردنی سێدارە لە ئێران، داواکارین بەشداری لە گەردەلولی تویتەردا بکەن، کە لەم ماڵپەڕەوە بەیان دەکرێت



ھەڤاڵان و دۆستان
سبەی ئێوارە کەمپینێکی ھاشتاگ (#) لە دژی سزای سێدارە لە ئێران بەڕێوە دەچێت ، تکایە بە ھێزو گوڕەوە بەشداری تیادا بکەن

کاتژمێر؛ ٢١:٣٠ لە سنە
٢١:٠٠ لە ئامەد، ھەولێر، قامیشلۆ
٢٠:٠٠ لە ناوەندی ئەوروپا




li dijî darvekirinê kû li Iranê heye, sibê Kampîn hashtag rêwediçe, em hêvî dikin ku her kes beşdar bibe

15.10.2021

21:30 (Iran)
21:00 (Amed)
20:00 (EU)

https://twitter.com/basuri_welat/status/1448732611262746624?s=20

🆔 @GozarDemocratic‌

‏اطلاعیه:
برای محکوم کردن مجازات اعدام در ایران، از تمام آزادیخوان برای شرکت در این طوفان تویتری دعوت‌ به عمل می آوریم. هاشتگ در زمان مشخص شده از این اکانت پخش می‌شود.

15.10.2021
21:30 Iran
21:00 Amed
20:00 (EU)



https://twitter.com/basuri_welat/status/1448738221714812934?s=20



🆔 @GozarDemocratic‌

نئولیبرالیسم، آزاد سازی یواشکی؛ جهانی شدن فقر


✍ گوران شاهو


🆔 @GozarDemocratic‌

نئولیبرالیسم، آزاد سازی یواشکی؛ جهانی شدن فقر


✍ گوران شاهو

مقدمە: سرمایەداری متاخر(بخوانید نئولیبرالیسم) در روند جهانی گشتن خود شتاب روزافزونی بە خود گرفتە است. هر چە این شتاب بیشتر می‌گردد، اصول و مقررات خود را نیز بە شیوەای تحکم آمیزتر و سلطەگرانەتر براقتصاد اقصا نقاط جهان تحمیل می‌کند. استفادە از قدرت نهادهای مسلط بر اقتصاد جهانی از قبیل سازمان تجارت جهانی، بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول (آی‌ام‌اف) قدرتی همانند قدرت پاپ و واتیکان در قرون وسطی جهت مشروعیت بخشی یا مشروعیت زدائی بە حاکمان را در اختیار نظام سرمایەداری قرار دادە است. انقلاب سال ١٣٥٧ کە در واقع یک انقلاب ضد سرمایەداری بود و با محوریت عدالت اجتماعی و سیاسی بە پیروزی رسید، یکی از آثار آن طبیعتا بایستی کاهش شکاف طبقاتی و برقراری عدالت اقتصادی کە خود در سایەی عدالت سیاسی و اجتماعی قابل تحقق است می‌بود. اما هر چە رفت از اصول خود عدول کرد و بە ویژە در دوران پس از جنگ ٨سالە گام در مسیر اقتصاد بازار گذاشت. اکنون هر روزە بیشتر شاهد آزاد سازیهای “یواشکی” قیمت‌ها و یا خصوصی‌سازی و بە اصطلاح خصولتی‌سازی در ایران تحت حاکمیت باندهای رانت‌خوار از ایدئولوژیکی گرفتە تا نظامی هستیم کە بە درستی نام “خودمانی سازی” بە آن تعلق گرفتە است. پیامد این شیوەی (نا)مدیریتی همانگونە کە انتظار می‌رود تبدیل شکافهای اجتماعی و طبقاتی بە گسلهای اجتماعی و دو قطبی شدن جامعە می‌باشد. لذا انقلابی کە می‌بایستی بە عدالت اجتماعی – سیاسی وبرآیند آن فقر زدائی سوق پیدا می‌کرد، خود اکنون بە یکی از فقر زاترین نظام‌های موجود در جهان بدل گشتە است.

اگر بپذیریم کە نئولیبرالیسم در واقع چیزی نیست جز نظام بازتوزیع منابع و داراییهای جامعەی بشری در انحصار الیت های صاحب قدرت و سرمایە کە همچنین عوامل تولید را نیز در اختیار دارند و با پیشرفتهای تکنولوژیکی قدرت و ثروت خود را بە نحوی بی سابقە افزایش دادەاند، باید این را نیز پذیرفت کە آنچە از برقراری و جهانی” کردن” آن انتظار می‌رود چیزی جز جهانی شدن فقر و نابرابری نیست. از آنجا کە مبرهن است نظام سرمایە داری(سرمایە سالاری) منطق خود را بر اساس بیشینە سود بنا نهادە، پس این منطق قابل تحقق نخواهد بود مگر بە بهای توزیع نابرابر درآمدها و دارایی‌ها. بە عبارت بهتر غارت حاصل دسترنج جامعە توسط الیت‌های صاحب قدرت و ثروت و در کشوری همچون ایران صاحبان امتیازات ایدئولوژیکی و نظامی و نزدیکان بە هستەی قدرت. پس بدون تردید می‌توان از آن بە عنوان نظام غارت یاد کرد. اما چرا بایستی بە آن این عنوان را داد. سعی می‌نمایم کە بە این چرایی در حد حوصلەی این نوشتار بپردازم. ابتدا بایستی اذعان گردد کە هدف از تخطئەی نئولیبرالیسم و منطق اقتصاد بازار بە هیچ وجە دفاع از موجودیت دولت‌ها و مداخلات آن در بازار نمی‌باشد. چە بسا خود دولت‌ها کە بە بنگاەهای رانتگرا مبدل شدەاند- نمونەی ایرانی آن – بە عوامل ترویج و بومی سازی این مدل بدل گشتەاند. این بدان معنی است کە نظام سیاسی کنونی در ایران علی‌رغم تمامی تبلیغات ضد سرمایەدارانە و ضد لیبرالیستی‌ای کە بە خورد جامعە می‌دهد، خود با پذیرش اصول و پرنسیب‌های آن بە بخشی از این نظام بدل گشتە است. البتە با این تفاوت کە بە شیوەای دلال مآبانە کە خاص فرهنگ این جغرافیای سیاسی است، بە بومی سازی آن پرداختە و در واقع تمامی انحصارات را بە یک طبقەی سرمایەدار وابستە و “خودی” تقدیم کردە و یا در حال کردن است.

اما بازگردیم بە چرایی عنوان نظام غارت کە بە نئولیبرالیسم اطلاق شدە است. از آنجا کە حکومت‌ها و نظامهای سیاسی دارای وظایف و مسئولیتهای متعددی در قبال جامعە می‌باشند و جهت بهروزی و رفاە آن بایستی بە سیاست‌هایی در این راستا بپردازند، لذا برآیند منطقی آن بایستی برقراری عدالت اجتماعی – سیاسی و تامین امنیت جان و مال و آزادی‌های افراد این جامعە باشد. این بدان معنی است کە یک نظام مناسب و دموکراتیک کە وظیفەی آن محافظت از جامعە در برابر دشمنان جامعە است، خود بە این دشمن بدل نگردد. اما در نظام نئولیبرالیستی این وظایف بە هیچ عنوان محلی از اعراب ندارند. چرا کە طبق آموزەهای این نظام عقیدتی، بە گفتەی تاچر: چیزی بە نام جامعە وجود ندارد، و آنچە هست بازار می‌باشد کە در آن افراد بە دور هم جمع می‌شوند. بە این ترتیب اگر چیزی بە نام جامعە وجود نداشتە باشد، پس وظایفی نیز وجود ندارد. در اینجا چیزی کە پا بە عرصەی وجود می‌گذارد، مناسبات تجاری و بازار است کە شاخص اصلی آن بیشینە سود می‌باشد. لذا تمامی سیاستهای تعدیل ساختاری، برچیدن مقررات، آزاد سازی قیمت‌ها، لغو قراردادهای دائمی، حذف سوبسیدها(یارانە) بە اقشار آسیب پذیر و کم‌ درآمد، لغو مالیات‌های مستقیم و بر درآمد و حذف تعرفەهای گمرکی در راستای تحقق این منطق بە اجرا درمی‌آیند.

جملگی این پرنسیبها تنها بە یک چیز می‌انجامد و آن هم سلطەی استبدادی پول می‌باشد کە طبیعتا و با این اوصاف در دست سرمایە سالاران می‌باشد. و با بە کار بستن این تمهیدات دیگر هیچ مانعی بر سر راە غارت و چپاول دارایی‌های اجتماعی بە معنای کلمە باقی نخواهد ماند. در چنین وضعیتی کە پول بە سرور جامعە بدل گشتە و همە چیز بە کالا تبدیل شدە، همانا میزان ارزش انسان نیز بە میزان پول و بە عبارت دقیقتر بە میزان مصرف و امر روزانەی “خرید” او بستگی پیدا خواهد کرد. در نتیجە آنچە از انسان باقی خواهد ماند، نە یک هستندەی سیاسی – اخلاقی، بلکە یک مصرف کنندەی صرف است. زمانی کە این ویژەگی بە مشخصەی بارز جامعە بدل گردد، همانا از اخلاق کە لازمەی انسجام اجتماعی و عدالت است چیزی باقی نخواهد ماند. چرا کە در این وضعیت ” آرمانی” نظام سرمایە سالار نوعی از داروینیسم اجتماعی برقرار خواهد گشت کە در آن بنا بە قوانین طبیعی، در این تنازع بقا، آنکە قویتر است خواهد ماند و آنکە ضعیفتر است از میان خواهد رفت. پس طبیعی است کە برای ماندن و تداوم حیات نە اصول اخلاقی و اجتماعی، بلکە هر وسیلەی ممکن مشروع خواهد گشت. رابطەی این وضعیت را با میزان سقوط اخلاق اجتماعی، فحشا، بزەکاری، جرم و جنایت، خودکشی، دیگرهراسی، فاشیسم، نژادپرستی و… می‌توان با نگاهی حتی کلی نگرانە نیز بە صورت روزانە مشاهدە کرد.

یکی از اهداف آرمانی دولت برآمدە از انقلاب ٥٧ کە بە تعبیری قابل بحث بە آن جمهوری اسلامی نام دادەاند، همانا مقابلە با فقر و نابرابری اجتماعی در کشور بودە است. برای این منظور نیز دو استراتژی در قانون اساسی منبعث شدە از این نظام تعبیە گشتە است. استراتژی اول، برچیدن اقتصاد سرمایەداری و استقرار اقتصاد اسلامی و استراتژی دوم گسترش عدالت اجتماعی از طریق آموزش رایگان، بهداشت رایگان، گسترش نظام تامین اجتماعی و بسط کمکهای حمایتی دولت در قالب سوبسیدها(یارانە) بودە است. بە نظر می‌رسد کە استراتژی اول گرچە موجب راندە شدن سرمایەداران بزرگ رشد یافتە از رانت‌های حکومت پهلوی از صحنەی اقتصاد گشت، اما در عمل بە گسترش بروکراسی، سرمایەداری دولتی و در عین حال موجب سربرآوردن طبقەی جدیدی از سرمایەداران با استفادە از رانت‌های ایدئولوژیکی و جبهە رفتەی حکومت اسلامی گشت. این طبقەی جدید سرمایە سالار و رانت خوار و غیر مولد کە اکنون در نهادهایی همچون سپاە پاسداران و آستان قدس رضوی و کمیتەی فرمان خمینی و بیت رهبری و بنیادهای جانبازان و شهدا و مستضعفان تمرکز یافتەاند، همچون اختاپوسی بر اقتصاد ایران پیچیدەاند. سپاە پاسداران کە صاحب بیشترین انحصارات اقتصادی در ایران است و در تمامی زمینەها از سد سازی گرفتە تا استخراج نفت تا تولید واکسن و صد البتە دستگاە ویروس یاب کرونا بە مداخلە می‌پردازد، خود بە نوعی طبقەای جدید از فرماندە – سرمایەداران جدید را بە وجود آوردە کە رفتە رفتە با خصوصی سازی‌ها و در واقع “اختصاصی” سازی‌ها موجبات فروپاشی اقتصاد ایران و فقرزائی روز افزون را فراهم کردەاند. این انحصارات تا جایی است کە طبق آمار خبرگزاری‌های وابستە بە سپاە از قبیل فارس نیوز، بیش از ٧٠٠٠ شرکت خصوصی در ایران پیمانکار پروژەهای بودجە بلع و عملا بی فایدەی سپاە می‌باشند.

این فرماندە – سرمایەدارهای نو کیسە با مبنا قرار دادن اصول نااقتصاد نئولیبرالیستی در داخل ایران، در واقع بە بومی سازی آن پرداختەاند. بدین معنا کە تمامی آنچە را کە نئولیبرالیستها برای اقتصاد بازار تجویز کردەاند و در بالا بە مواردی از آن اشارە کردیم در داخل ایران بە موقع اجرا می‌گذارند. هدفمند و سپس حذف یواشکی یارانەها، مقررات زدائی از قوانین کار حتی در استخدامی‌های نیروهای نظامی سپاە، آزاد سازی قیمت‌ها، بردن سرمایە از بخش‌های مولد و کار آفرین اقتصاد بە بخش غیر مولد و قمارباز آن یعنی بازار بورس از جملە کارهایی است کە با اجرائی کردن آنها عملا موجبات بیکاری‌های گستردە و در نتیجە فقر عمومی و ثروت خصوصی گشتەاند. پیامد این وضعیت هر چە بیشتر گشتن شکاف‌های اجتماعی و طبقاتی، اضمحلال عدالت اجتماعی و متعاقبا اخلاق اجتماعی و سقوط ارزش‌های انسانی است. چرا کە با این اوصاف آنچە این وضعیت را توضیح دهد، وضعیتی بنام زیست-سیاست است. شاید این سئوال پیش بیاید کە با وجود پذیرش اصول اقتصاد بازار از سوی حکومت گران بر ایران، پس سبب تعارض با نظام سرمایە سالار جهانی شدە در چیست ؟ در جواب و بدون درنگ باید گفت کە در منتفع گشتن از انحصارات سرمایەای می‌باشد. با این توضیح کە با پی بردن بە حیلە گری‌های سرمایەداری متاخر، فواید بیش از حد اجرای دستورالعمل‌های نئولیبرالی در حوزەی اقتصاد را مطابق خواستەهای خود می‌بینند. اما از باز کردن درها بە روی سرمایەی خارجی و در حقیقت از دست کشیدن از انحصاراتی کە بر روی ان چنبرە زدەاند، ابا دارند.

بدین معنی کە حاضر نیستند این انحصارات بی‌دریغ را از دست دادە و یا بە شراکت گذارند. چنین است کە نهادی همچون سپاە پاسداران سر ناسازگاری را با نظام بین الملل گذاشتە است. مسالەی اتمی ایران و معاهدەی برجام، مسالەی حقوق بشر و دموکراسی در ایران، مداخلات منطقەای و تروریسم تنها مسائل جانبی این رقابت بر سر بدست آوردن انحصارات سرمایەای، منابع و اقتصادی در ایران می‌باشند. در واقع دعوا بر سر لحاف ملا می‌باشد و ما بقی ماجرا تنها بە عنوان پوشش‌های این دعوا عمل می‌کنند. چرا کە اگر بحث بر سر حقوق بشر و دموکراسی می‌بود، این نظام تاکنون در کجای جهان بە استقرار دموکراسی کمک نمودە است. بە قدرت رسیدن طالبان در افغانستانِ تحت سیطرەی آمریکا خود گویای این واقعیت است. همچنین است باز گذاشتن دست رژیم فاشیستی ترکیە درمداخلات منطقەای و تجاوزات بی حد و مرز آن بە اصول انسانی و حقوق بشر وحتی نظام بین الملل مورد قبول خود.

و اما در مورد استراتژی دوم حکومت اسلامی مبنی بر گسترش عدالت اجتماعی و ریشە کن کردن فقر از طریق آموزش و بهداشت رایگان و … بایستی گفت کە در ابتدا شاید گام‌هایی در این راستا برداشتە شد، اما بە خصوص بە محض پایان جنگ ٨سالە و از دورەی هاشمی رفسنجانی بە بعد رفتە رفتە از این استراتژی نیز فاصلە گرفتە شد. اکنون و پس از گذشت ٤٢ سال از تدوین این استراتژی، آنچە با آن روبرو هستیم جامعەای بە شدت قطبی شدە است کە نە تنها از عدالت اجتماعی کە همزاد عدالت سیاسی است خبری نیست، بلکە هر روزە بر میزان فقر و ناعدالتی افزودە می‌گردد. قیامهای دی ماە ١٣٩٦و آبان ٩٨ و اعتراضات بی شمار روزانەی صنفی و معیشتی نشان آشکار گسترش فقر حتی در میان طبقات متوسط و قبلا تقریبا مرفە می‌باشد. آزاد سازی قیمتها و یا بە تعبیری واقعی کردن قیمتها کە هر روزە بخشی از معیشت و رفاە جامعە را نشانە می‌رود در هنگام نوشتن این سطور، این بار گریبان بخش انرژی و برق مصرفی خانوارها را گرفتە کە خدا می‌داند فردا کدام بخش را “آزاد ” کنند. این رویدادها را با توجە بە توضیحات بالا کە در مورد سیاستهای نئولیبرالیستی و سرمایەدارانەی وطنی مورد اشارە قرار دادیم، می‌توان توضیح داد.

نتیجە را با نقل قولی از آغا محمد خان قاجار می‌گیریم با این مضمون: ” رعیت چون آسودە گردد در فکر عزل رئیس و ضابط افتد… این گروە فرومایە را باید بە خود مشغول کرد تا کە از رعیتی و گرفتاری فارغ نگردند والا کار زراعت و فلاحت نقصان یابد و توفیر در غلە و حاصل ضعیف شود و قحط پدیدار آید و لشگری از کار بیافتد و فسادهای عظیم روی دهد. ارباب زراعت و فلاحت باید چنان باشند کە هر دە خانە را یک دیگ نباشد تا بجهت طبخ آش یک روز بە عطلت و انتظار بسر برند والا رعیتی نکنند و نقصان روی دهد”. شاید همەی مستبدان و حاکمان بر سرنوشت جوامع ایران بدین گونە بی پردە حقیقت وجودی خود را بر زبان نیاوردە باشند، اما با کمی تعمق در کردار آنها می‌توان همین مضامین را دریافت. بیش از این بە اطالەی کلام نمی‌پردازم و خوانندەی گرامی این مطلب را بە قضاوت خود وامی‌گذارم.


pjak.eu



🆔 @GozarDemocratic‌

‍ گەریلایەکی عەرەبی خەڵكی دێرەزوور: وەڵامەکە لە چیاکانە


ئارتێش دێرەزوور گەریلای هەپەگە بانگەوازیی گەنجانی کورد و عەرەب کرد و وتی:"لە چیاکان باشترین وەڵام بۆ پرسیارەکانتان دەبیننەوە، ڕێگە مەدە فاشیزم خاکی ئێمە داگیر بکات"



ئارتێش دێرەزوور گەریلای عەرەب لە کۆتایی ساڵی ٢٠١٥دا پەکەکەی ناسی. دوای ناسینی بیروبۆچوونەکانی ئۆجالان، خۆی گەیاندە پەکەکە. هەرکە زیاتر دەیانناسێت، زیاتر دەپرسێت. شەهیدبوونی هەڤاڵەکانی دەبیستێت. بۆیەش بە قۆڵی بیردەکاتەوە.

تێدەگات کە پەکەکە تەڤگەری ئازادیی هەموو گەلانە و بۆ ئازادی گەلانی ڕۆژهەڵاتی ناوین شەڕ دەکات. بەم شێوەیە بڕیار دەدات بچێتە ناو پەکەکەوە.

ئارتێش دێرەزوور گەریلای هەپەگە، وتی:"لە چیاکان مرۆڤ لایەنە جیاوازەکانی ژیان و سروشت دەبینێت. دوای ئەوەی هاتم بۆ چیاکان، باشتر لە هەندێک بابەت تێگەیشتم. کاتێک هاوڕێیەک لە تەنیشتت شەهید دەبێت، زیاتر پەیوەندیت بە چیاکان و پارتیەوە پتەوتر دەبێت. لەبەر ئەوە بەڵێن دەدەین ئێمە تا دوا هەناسەمان لەم شاخانە دەبین.


کاتێک مرۆڤ بە تەنیا هزری رێبەرتی دەخوێنێتەوە، هەموو وشەکانی کاریگەریت لەسەر دروست دەکەن. فەلسەفەی ڕێبەرایەتی هەموو گەلانی ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست دەگرێتەوە. کاتێک مرۆڤ هزری رێبەرتی دەخوێنێتەوە، مرۆڤ لەوە تێدەگات کە ئێمە پێویستمان بە زانیاریە. من پەیوەندیم بە گەلانی ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاستەوە هەیە. بانگەوازیم بۆ گەلانی رۆژهەڵاتی ناوەڕاست ئەوەیە، ئەگەر پەکەکەش ناناسن، بەڵام پێویستە رێبەرتی باش بناسن. بانگەوازیم بە تایبەتی بۆ گەنجانی کورد و عەرەبە، باشترین وەڵام بۆ پرسیارەکانت لەسەر چیاکانە. وەرن چیاکان بناسن، ببینن چۆن خەبات لێرە بەڕێوەدەبرێت. ڕێگە مەدەن فاشیزم خاکی ئێمە داگیر بکات".



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌

عبدالله اوجالان: موجودیت و آزادی کوردستان بدون دفاع از خود ممکن نخواهد بود


کوردها تا برقراری یك سازش یا استقلال‌ محتمل در طول جنگ، روند مبدل‌شدن به ملت دمکراتیك را با تمامی ابعادش و از طریق نیروی ذاتی خویش پیشبرد داده و تحقق خواهند بخشید.



🆔 @GozarDemocratic‌

عبدالله اوجالان: موجودیت و آزادی کوردستان بدون دفاع از خود ممکن نخواهد بود


کوردها تا برقراری یك سازش یا استقلال‌ محتمل در طول جنگ، روند مبدل‌شدن به ملت دمکراتیك را با تمامی ابعادش و از طریق نیروی ذاتی خویش پیشبرد داده و تحقق خواهند بخشید.




جنبش حزب کارگران کوردستان در درجه نخست جنبش دفاع از خلق کورد به شمار می‌رود. جنبشی که از سوی نیروهای هژمون و خصوصا نیروهای ناتو-گلادیو مورد حمله قرار گرفته است. نیروهایی که از قدرت گرفتن و برخورداری از حق تعیین سرنوشت خلق کورد در هراس بودند، از این حملات حمایت کردند. اما با این وجود، مقاومت ضربات مهلکی را بر سیاست‌های انکار، نابودی و آسیمیلاسیون وارد ساخت و خواست خلق برای حمایت از هویت و حیاتی آزاد و عزم راسخ را هر چه بیشتر تقویت کرد. اهداف نابودگرانه ملت- دولت‌های حاکم بر کوردستان اگر چه به طور کامل هم متوقف نشده باشند، اما مانند گذشته مطالبه‌گر و مدعی باقی نمانده‌اند. بلکه به سطح پذیرش هویت کورد رسیده‌اند. این وضعیت برای نبرد دفاع از خود، وضعیت جدیدی به شمار می‌رود.

دفاع از خود شرط اساسی استقرار ملت دمکراتیک است

سیستماتیک کردن دفاع از خود در میان ک.ج.ک، عنوانی بسیار مهم برای استقرار ملت دمکراتیک است. سیاست‌های انکار، نابودی و آسیمیلاسیون ملت-دولت‌ها، ک.ج.ک را ناگزیر می‌سازد که سیستم دفاع از خود را پایدار و دائمی سازد. کوچکترین شرط حیات با دولت ملت‌ها این است که هویت کورد و حیات آزاد در قانون اساسی تامین شده باشد. اما تامین امنیت در قانون اساسی کافی نبوده و با موقعیتی که در قوانین هم آمده است، تامین و تضمین آن باید درخواست شود. غیر از مورد دفاع ملی مشترک علیه نیروهای خارجی، تمامی امور امنیتی دیگر باید از سوی خود جامعه کورد رتق و فتق شود. زیرا امنیت داخلی یک جامعه به بهترین نحو تنها از سوی این جامعه می‌تواند صورت گیرد.

خودمدیریتی از دو طریق تحقق پیدا می‌کند

خودمدیریتی دمکراتیک از دو طریق می‌تواند تحقق پیدا کند: نخست؛ مبنا قرار دادن توافق با ملت-دولت‌ها، و گنجاندن آن در یک قانون اساسی دمکراتیک. از طرف دیگر احترام به میراث اجتماعی و تاریخی خلق‌ها و فرهنگ‌ها نشان داده شود. این میراث به عنوان آزادی سازماندهی، باید به عنوان حق قانونی درج شود. خودمدیریتی دمکراتیک مبنا و معیار اساسی این حقوق است. شرط نخست این معیار نیز این است که ملت-دولت فرادست، از هر نوع سیاست انکار و نابودی دست برداشته و در مقابل ملت فرودست هم مسیر تاسیس یک دولت کوچک را در پیش نگیرد. تا زمانیکه هر دو ملت دست از امیال خود برای دولت محور برندارند، دشوار است که پروژه خودمدیریتی دمکراتیک نمی‌تواند اجرا شود. در حل مسئله کورد راه اساسی و مهم و مشترک که بر تبعیض و خشونت متکی نباشد، در پیش گرفتن و پذیرش خودمدیریتی دمکراتیک است. راه‌های دیگری غیر از این، مسئله را تعلیق و پیچیده کرده و راه را برای جنگ و تجزیه باز می‌کند. تاریخ مسائل و مشکلات ملی با این نمونه عجین شده است. در ۶۰ سال اخیر، کشورهای اتحادیه اروپا- که مکان جنگ‌های ملی بوده است- اگر در صلح و ثبات زندگی کرده‌اند، به دلیل پذیرش خودمدیریتی دمکراتیک بوده است. به دلیل برخورد نرم و خلاقانه با مسائل و مشکلات اقلیتی و ملی بوده است.

دومین مسیر حل و دست‌یابی به خودمدیریتی دمکراتیک، مسیر عملی کردن یکطرفه پروژه خودمدیریتی است که بر توافق با دولت-ملت‌ها متکی نباشد. تحقق و عملی کردن ابعاد خودمدیریتی دمکراتیک به شیوه‌ای گسترده، تحقق حقوق ملت شدن دمکراتیک کورد است. بدون تردید، در چنین وضعیتی با ملت دولت‌های حاکمی که این مسیر یکطرفه ملت شدگی دمکراتیک را قبول نمی‌کنند، نبرد شدیدی دور از انتظار نخواهد بود. در چنین وضعیتی در مقابل دولت ملت‌ها، یکی یا چند دولت- (ایران، سوریه و ترکیه) حملات مشترکی صورت می‌گیرد و برای دفاع از موجودیت خود و حیات آزاد غیر از بسیج همه جانبه و موقعیت جنگی هیچ راه دیگری باقی نمی‌ماند. تا زمانیکه به توافقی سریع و پایدار دست پیدا نشود، یا استقلال محقق نشود، باید براساس دفاع از خود، نباید دست از تقویت نیروی دفاع از خود، و تحقق ملت شدن دمکراتیک دست برداشت.

رهبری حزب کارگران کوردستان

در وضعیت کنونی ک.ج.ک در مرحله تصمیم‌گیری است. یا مسئله کورد از طریق صلح آمیز و سیاست دمکراتیک بر اساس قانون اساسی دمکراتیک حل خواهد شد. به این منظور هم ملت دولت‌های مرتبط با مسئله، نه فقط باید دست از سیاستهای انکار و نابودی بردارند، بلکه همزمان باید تعریف واقعی مسئله کورد را هم بپذیرند، حل ان را در قانون اساسی دمکراتیک جهانشمول بیابند و قانون اساسی دمکراتیک را هم در محتوا و هم در ابعاد عملی و اجرایی در نظر بگیرند.

این راه حل رادیکال دمکراتیک نیازمند تغییر دمکراتیک است. یا در صورتیکه این مسیر دچار ممانعت شود، ک.ج.ک خود را ناگزیر می‌بیند که به شیوه‌ای یکطرفه و از مسیر انقلابیگری، اتوریته دمکراتیک خود را برقرار کند. برای دست‌یابی به نتایج این حرکت پیروزمندانه فرصت‌های بسیاری در دسترس است. رهبری سیاسی و ایدئولوژیک پ.ک.ک که از تجربه‌ای بیش از ۳۰ ساله برخوردار است، حمایت قدرتمندانه خلق از جنگ خلق انقلابی است که با نیروی نظامی می‌تواند در میدان نبرد، از خود دفاع کند. ارتباطات داخلی و خارجی گسترده به اندازه کافی فرصت و امکانات را برای ک.ج.ک فراهم می‌کند که ملت دمکراتیک را ایجاد کند، آن را اداره و از آن دفاع کند. این مسیر مانند گذشته به بن‌بست نرسیده است. به جای ملت دولت، زمانی که هدف ایجاد ملتی دمکراتیک باشد، دیالوگ و مذاکرات با طرفداران آشتی و راه‌حل با نیروهای دولت را باز می‌گذارد. اگر در این باره موفقتی حاصل نگردد، در آن صورت است که از طریق نیروی تاسیس و تحمیل، پیروی ملت دمکراتیک ادامه پیدا کرده و ان را اداره کرده و حفظ می‌کند.

برگرفته از کتاب مسئله کورد و راه حل ملت دمکراتیک،
رهبر خلق کورد عبدالله اوجالان



ANF


🆔 @GozarDemocratic‌

https://jinhaagency.com/fa/all-news/content/view/20704

🆔 @nujinhapersia21

🔸دیداری تایبەتی هاوسەرۆکی پژاک و ڕۆژنامەوانان

🔹بە مەبەستی تاوتوێکردنی کردنی چەند بابەتی گرینگ لەسەر بارودۆخی سیاسی کوردستان، ستراتێژی سیاسەتی دەرەوەی پژاک و بارودۆخی ناوخۆی پژاک بۆ پێشهاتەکانی داهاتوو، دیدارێک ڕێکدەخرێت بۆ هاوسەرۆکی پژاک: هەڤاڵ سیامەند موعینی و ڕۆژنامەوانان: شاهید عەلەوی، ئارێز ئەندەریاری، ئەڤین مستەفازاده و ئومێد بەرین. ئەم دیدارە لەسەر کلاب هاوسی بەڕێوە دەچێت و بەشداری بۆ هەمووان ئازادە.
بۆ ئاگاداری؛ ئەم بەرنامەیە ڕیکۆرد و ئەرشیف دەکرێت.
🔹ڕێکەوت: 25-10-2021
🔹کاتژمێر: 19:00 ئەورووپای ناوەندی
🔹کاتژمێر: 20:30 ڕۆژهەڵاتی کوردستان
کۆمیتەی پەیوەندییەکان و دیپلۆماسی پژاک لە ئەورووپا
🔹لینکی بەشداربوون:
https://www.clubhouse.com/join/pjak-press/92NmKOPA/xlawlwkJ




🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)

https://t.me/regaurebaz

‍ YRK’ê li ser êrîşa Asosê daxuyaniyek da


Yekîneyên Parastina Rojhilatê Kurdistanê (YRK) têkildarî êrîşa balafirên şer ên li ser Asosê çêbûyî daxuyaniyek da û diyar kir tiştek bi hêzên wan nehatiye.


Navenda Ragihandin û Çapemeniyê ya YRK’ê li ser êrîşa 15’ê Cotmehê 2021’ê li Herêmên Parastina Medya û Asosê pêk hat daxuyaniyek nivîskî da.

YRK’ê ev agahî parve kir:

“Di 15’ê Cotmehê 2021’î de li qadên Herêmên Parastinê yên Medya û Asosê êrîşa hewayî çêbûn. Bi taybet li ser herêma Asosê seat 9:00 heta 10:42 gera balafirên şer û keşfê çêbûye. Di seat 10:42’an de ji aliyê balafirên şer ên dewleta dagirker, Asos hatiye bombebarankirin. Di vê êrîşê de tu wendahiyên hêzên me yên Yekîneyên Parastina Rojhilatê Kurdistanê YRKê çênebûye.”



ANF



🆔 @GozarDemocratic‌