گذار دموکراتیک
فراخوان حزب کارگران کوردستان برای درهم شکستن توطئه و تحقق آزادی کمیته رهبری پ.ک.ک به مناسبت سالگرد توطئه بینالمللی ٩ اکتبر بیانیهای منتشر کرد و از نیروهای شریک در توطئه دعوت کرد در سیاستهای ضد کورد تجدید نظر کنند و خلق کورد را فراخواند تا با در هم شکستن…
به همین دلیل ایالات متحده آمریکا باید اشتباهات تاریخی خود را اصلاح کند و در قبال زیانهای تحمیل شده به کوردها ادای دَین نماید.
حکومت حسنی مبارک در مصر و حکومت PASOK در یونان فعالانه در توطئه جای گرفته بودند، امروز نامی از آنان باقی نمانده است. حتی سرنوشت حکومت بوریس یلتسین که در این توطئه همکاری کرده بود آشکار است. بدون شک هر اقدامی که برای منافع کوچک و بر ضد حقایق تاریخی بشری باشد محکوم به شکست است. آشکار است که گردانندگان تمامی دولتهای که در این توطئه مورد استفاده قرار گرفتند برای طلب عفو بدهکار کوردها هستند و باید اشتباهات خود را تصحیح کنند.
وضعیت رژیم ترک و حاکمیت آ.ک.پ به عنوان نگهبان توطئه آشكار است. بولنت اجویت به عنوان یکی از دو فردی که با ادعای پیروزی توطئه خود را در ترکیه عرضه کرد، سرنوشت او بر همه آشکار شده است. نه به توطئه پی برد و نه از نتایج این شکست چیزی فهمید. به شیوهای سنگین هزینه این شکست را پس داد و از میدان بیرون انداخته شد. وضعیت شخصی همچون طیب اردوغان که با سوءاستفاده از این موضوع به حیات سیاسی خود ادامه میدهد نیز عیان است. به دولت باخچلی، هاکان فیدان، سلیمان سویلو و خلوصی آکار که از اعضای فعال گلادیو هستند متوسل شده و درصدد تداوم حاکمیت خود است. اما آشکار است که او نیز در مقابل مقاومت آزادیخواهانه کورد در حال شکست و فروپاشی است. طیب اردوغان هم خود و هم ترکیه را بسوی نابودی سوق داده است. بدیهی است که شکست کامل توطئه منوط به شکست سیاست و ذهنیت فاشیست-قاتلی میباشد که در حاکمیت ترکیه را در دست دارد.
بدون تردید فرومایهترین نیروی توطئهگر خط نوکری-خیانت کوردهاست. در نمونه پ.د.ک آشکار شده است که این وضعیت به کجا رسیده است. همدستی با نیروهای فاشیست-قاتل که دشمنان قسمخورده کوردها هستند و هدف قرار دادن و قتل نیروهای آزادیخواه کورد آشكار است که به چه معنایی میباشد. یکبار دیگر اثبات شد که مبارزه علیه سیاست و ذهنیت فاشیست-قاتل از مبارزه علیه نوکری-خیانت جداگانه نیست. بر این اساس با ادای دَین به شهیدان خلیفان، یاد و خاطره تمامی شهیدان قهرمان مقاومت علیه اشغالگری در هفتانین، متینا، زاپ، آواشین، زاگرس و خاکورک را با احترام گرامی میداریم. خلقمان را فرامیخوانیم تا بر اساس خطمشی شهیدان قهرمان با نیروی بیشتری متحد شوند و گامهای مستحکمتری بردارند.
طی ٢٣ سال مقاومت علیه توطئه بینالمللی آشكار پیشرفتهای بزرگ تاریخی که از سوی رهبر آپو آفریده شدهاند آشکار هستند. نقش رهبری سوم را در این مقاومت ایفا کرده و رهبر آپو همچون رهبر تمامی فرودستان به یک رهبر جهانی مبدل شد. تئوری مدرنیته دمکراتیک بیانگر این حقیقت است. نتایج عملی این پیشرفت تاریخی در کوردستان، خاورمیانه و جهان در آینده به شیوهای شفافتر و گستردهتر خود را نشان میدهد.
خلقمان نیز خواست و هوشمندی زندگی آزاد را در طی ٢٣ مقاومت علیه توطئه مستحکمتر کرده است. نیروهای گریلایمان که پیشاهنگان قهرمان خلقمان سهتند در خلال این برهه بارها شکستناپذیری خود را اثبات کرده و پیروزمند بودن خود را نشان دادهاند. انقلاب آزادی زن که ضامن پیروزی و پیشاهنگ مبارزه آزادیخواهی ماست، پیشرفتهای بزرگ و معنیداری را در خلال ٢٣ سال رقم زده است. جوانان کورد همچنان نیروی اساسی مبارزه علیه توطئه در ٢٣ سال گذشته بودهاند. مبارزه ٢٣ ساله علیه توطئه پیشرفتهای بزرگ و ارزشمند تاریخی همچون انقلاب آزادی روژاوا را آفریده است.
همچنانکه رهبر آپو همیشه یادآور شده است فعالیتهای ٢٣ سال گذشته ما راهنمای فعالیت سال ٢۴ ما خواهد بود. آشکار است که بامعناترین و بزرگترین مبارزه علیه توطئه ٩ اکتبر، مبارزه بزرگ سال ٢۴ میباشد که علیه نسخه این توطئه در سالهای ٢٠١٩ و ٢٠٢٠ در گری سپی، سریکانی و شنگال به اجرا گذاشته شد. کارزار «روز روزِ آزادیست» که با هدف آزادی فیزیکی رهبر آپو در جریان است، در همهی عرصهها به شیوهی نیرومند ادامه خواهد یافت و بر این اساس سیستم شکنجه و حصر امرالی فرو میپاشد و قطعا توطئه با شکست روبرو خواهد شد. با راه و روش خلاقانه استراتژی جنگ خلق انقلابیمان به پیروزی میرسد.
بر این اساس از تمامی نیروهای توطئهگر دعوت میکنیم که سیاستهای کنونی ضدکورد خود را مورد تجدید نظر قرار دهند؛ از رفقای حزب، خلق میهندوست و دوستان دمکراتمان میخواهیم که در مقابل واقعیت توطئه به تجدید قوا بپردازند و در سال ٢۴ برای آزادی فیزیکی رهبر آپو مبارزه را در تمامی عرصهها به شیوهای موثرتر به پیش برند، توطئه را درهم بشکنند و ضامن تحقق آزادی شوند."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
حکومت حسنی مبارک در مصر و حکومت PASOK در یونان فعالانه در توطئه جای گرفته بودند، امروز نامی از آنان باقی نمانده است. حتی سرنوشت حکومت بوریس یلتسین که در این توطئه همکاری کرده بود آشکار است. بدون شک هر اقدامی که برای منافع کوچک و بر ضد حقایق تاریخی بشری باشد محکوم به شکست است. آشکار است که گردانندگان تمامی دولتهای که در این توطئه مورد استفاده قرار گرفتند برای طلب عفو بدهکار کوردها هستند و باید اشتباهات خود را تصحیح کنند.
وضعیت رژیم ترک و حاکمیت آ.ک.پ به عنوان نگهبان توطئه آشكار است. بولنت اجویت به عنوان یکی از دو فردی که با ادعای پیروزی توطئه خود را در ترکیه عرضه کرد، سرنوشت او بر همه آشکار شده است. نه به توطئه پی برد و نه از نتایج این شکست چیزی فهمید. به شیوهای سنگین هزینه این شکست را پس داد و از میدان بیرون انداخته شد. وضعیت شخصی همچون طیب اردوغان که با سوءاستفاده از این موضوع به حیات سیاسی خود ادامه میدهد نیز عیان است. به دولت باخچلی، هاکان فیدان، سلیمان سویلو و خلوصی آکار که از اعضای فعال گلادیو هستند متوسل شده و درصدد تداوم حاکمیت خود است. اما آشکار است که او نیز در مقابل مقاومت آزادیخواهانه کورد در حال شکست و فروپاشی است. طیب اردوغان هم خود و هم ترکیه را بسوی نابودی سوق داده است. بدیهی است که شکست کامل توطئه منوط به شکست سیاست و ذهنیت فاشیست-قاتلی میباشد که در حاکمیت ترکیه را در دست دارد.
بدون تردید فرومایهترین نیروی توطئهگر خط نوکری-خیانت کوردهاست. در نمونه پ.د.ک آشکار شده است که این وضعیت به کجا رسیده است. همدستی با نیروهای فاشیست-قاتل که دشمنان قسمخورده کوردها هستند و هدف قرار دادن و قتل نیروهای آزادیخواه کورد آشكار است که به چه معنایی میباشد. یکبار دیگر اثبات شد که مبارزه علیه سیاست و ذهنیت فاشیست-قاتل از مبارزه علیه نوکری-خیانت جداگانه نیست. بر این اساس با ادای دَین به شهیدان خلیفان، یاد و خاطره تمامی شهیدان قهرمان مقاومت علیه اشغالگری در هفتانین، متینا، زاپ، آواشین، زاگرس و خاکورک را با احترام گرامی میداریم. خلقمان را فرامیخوانیم تا بر اساس خطمشی شهیدان قهرمان با نیروی بیشتری متحد شوند و گامهای مستحکمتری بردارند.
طی ٢٣ سال مقاومت علیه توطئه بینالمللی آشكار پیشرفتهای بزرگ تاریخی که از سوی رهبر آپو آفریده شدهاند آشکار هستند. نقش رهبری سوم را در این مقاومت ایفا کرده و رهبر آپو همچون رهبر تمامی فرودستان به یک رهبر جهانی مبدل شد. تئوری مدرنیته دمکراتیک بیانگر این حقیقت است. نتایج عملی این پیشرفت تاریخی در کوردستان، خاورمیانه و جهان در آینده به شیوهای شفافتر و گستردهتر خود را نشان میدهد.
خلقمان نیز خواست و هوشمندی زندگی آزاد را در طی ٢٣ مقاومت علیه توطئه مستحکمتر کرده است. نیروهای گریلایمان که پیشاهنگان قهرمان خلقمان سهتند در خلال این برهه بارها شکستناپذیری خود را اثبات کرده و پیروزمند بودن خود را نشان دادهاند. انقلاب آزادی زن که ضامن پیروزی و پیشاهنگ مبارزه آزادیخواهی ماست، پیشرفتهای بزرگ و معنیداری را در خلال ٢٣ سال رقم زده است. جوانان کورد همچنان نیروی اساسی مبارزه علیه توطئه در ٢٣ سال گذشته بودهاند. مبارزه ٢٣ ساله علیه توطئه پیشرفتهای بزرگ و ارزشمند تاریخی همچون انقلاب آزادی روژاوا را آفریده است.
همچنانکه رهبر آپو همیشه یادآور شده است فعالیتهای ٢٣ سال گذشته ما راهنمای فعالیت سال ٢۴ ما خواهد بود. آشکار است که بامعناترین و بزرگترین مبارزه علیه توطئه ٩ اکتبر، مبارزه بزرگ سال ٢۴ میباشد که علیه نسخه این توطئه در سالهای ٢٠١٩ و ٢٠٢٠ در گری سپی، سریکانی و شنگال به اجرا گذاشته شد. کارزار «روز روزِ آزادیست» که با هدف آزادی فیزیکی رهبر آپو در جریان است، در همهی عرصهها به شیوهی نیرومند ادامه خواهد یافت و بر این اساس سیستم شکنجه و حصر امرالی فرو میپاشد و قطعا توطئه با شکست روبرو خواهد شد. با راه و روش خلاقانه استراتژی جنگ خلق انقلابیمان به پیروزی میرسد.
بر این اساس از تمامی نیروهای توطئهگر دعوت میکنیم که سیاستهای کنونی ضدکورد خود را مورد تجدید نظر قرار دهند؛ از رفقای حزب، خلق میهندوست و دوستان دمکراتمان میخواهیم که در مقابل واقعیت توطئه به تجدید قوا بپردازند و در سال ٢۴ برای آزادی فیزیکی رهبر آپو مبارزه را در تمامی عرصهها به شیوهای موثرتر به پیش برند، توطئه را درهم بشکنند و ضامن تحقق آزادی شوند."
ANF
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
توطئه ای که مرز نمی شناسد ✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک 🆔 @GozarDemocratic
توطئه ای که مرز نمی شناسد
✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک
مولفههای مرز، رهبری و توطئه، بخش لاینفک زندگی کوردها را تشکیل میدهد. هر انسانی به مانند کودکی در طبیعت خود، هممیهن دنیاست. دلیل هر مبارزهی انقلابی نیز، بازگشت به همین طبیعت خود میباشد. مرزگذاریهائی که تحت عناوین خانواده، عشیره، آغا – رعیت، زندان و غیره دنیای انسانها را دربرگرفت، بعدها به دولت رسید و ملتِ دولتیشدە نیز از آن پس شکل گرفت و دیگر مرز آنقدر فرا رفت که همهچیز، از اندیشه، خیال و قلبها را نیز به درون خود کشانید.
دنیا به دنیای مرزها مبدل شد و سیمهای خاردار، مین و پاسگاهها سیمای دنیا را در برابر مردم جهان تاریک نمودند. دینپرستی، جنگ و معضلهایی که مرزها را زهرآگین میکرد، به مسألهی من و تو، مبدل شدند. کورد یگانه ملتی شد که بیشترین مرزها را از طریق استعمار بر آن فرض نمودند. به این دلیل هر اندازه شناخت صحیحی از درد حاصل از این مرزها و مبارزه جهت گذار از آنها داشته باشیم به همان اندازه نیز ادراک صحیحتری از موجودیت کورد، رهبری و مقاومت خواهیم داشت. زندگی اسفبار حاصل از این مرزها که از سویی خط مرگ و امید است و از دیگر سو، عشق و همبستگیای که زائیدهی امید و نفرت است، جسم و خاک را درهم آمیخته و با گذار از محدودهی آن در ذهن و دنیای واقعی، زنجیر تنیده بر هویت کوردها را پوسانده و روبه نابودی کشانده است. این مستلزم خطمشی ایدئولوژیک و رهبریای است که استعمار و استثمار را در هم میشکند.
زمینهی این رهبری در کوردستان، پیمودن مسیرها و راههائیست که صدها سال است، در آن مین توطئه و خیانت كاشته شده که هر لحظه، با کوچکترین خطا رودرروی انفجار و تخریبات عظیمی قرار خواهی گرفت. نه فقط مینهای فیزیكی حاكی از قدرت دولت، بلكه هزاران بار بیشتر و مخربتر از آن، مینهای كار گذاشته شده در جهان ذهنی و روحی وجود دارند كه توان این را دارند تا در یك لحظه مغز و دل هر آزادیخواهی را متلاشی نمایند. از اینرو، این جغرافیا بمانند حقیقت خلق كرد، بایر گذاشته شده بود. همچون میدانهای مین واقع شده در مرزها که اگر حاصلخیزترین خاك هم باشند، صدها سال است كه به یك صحرا و یا كوه كشت نشده تبدیل شدهاند. اگر بدون وسایل برداشت مین و فاقد دستانی ماهر راهپمائی آغاز میشد میتوان گفت که یک معجزه روی خواهد داد. حقیقت خلق کورد و برساخت ارزشهای بنیادین آنها بر این خاک پر خطر و مبارزه در راه آن، همیشه با توطئه و خیانت رویارو مانده و برای به ثمر ننشستن تلاش و مبارزات در این راه، تمامی نیروهای داخلی مزدور و خارجی به کار گرفته شده است.
توطئهگری در واقع یك پدیدهی شکل گرفته درون جامعهی طبقاتی با بدترین نگرشهای مرزبندی فیزیکی و روحی بوده و با هدف خنثیسازی نیروهای اجتماعیای كه در مقام مقاومت علیه ظلم و سیطره طبقاتی و استثمار برآمدهاند، با توسل بدون مرز هر راهكار زشت و پلیدی صورت میپذیرد. فریب ایدئولوژیك و سركوب خشونت بار و سیستماتیک، از جمله مبادی و راهکارهایی هستند که نظامهای اقتدارگرا بدان متوسل میشوند. این از اولین و آخرین شیوهی ذهنیت اقتدارگراست که در شکل نهائی نظام خود یعنی پست مدرنیسم غرب بر جامعه تحمیل میشود. شخصیت انقلابی خلق کورد برخاسته از مرزهای کوردستان و مرکز ظهور ابراهیم پیامبر که هستهی اجتماعی کوردها، ایدئولوژی و راهکارهای نظام سرمایهداری را کاملاً تجزیه و تحلیل نمود و با “کوردستان مستعمره است” مبارزه در برابر مرزها را با ادراک مرزبندیهای صورت گرفته بر کوردستان را آغاز نمود. این رهبر؛ آپو بود که خود را به جایگاه مخاطب خلقی تحت محاصره با تاریخی سرشار از مقاومت، توطئه و خیانت رسانید. ظهور رهبری که در قرن گسستها، میلیونها انسان را وحدت میبخشید و نقطهی تلاقی اذهان، احساسات، خیالهایی که مرزها را درمی نوردند، تمامی رویدادها، روابط و تضادهای تاریخی، حقیقت خلقی را در شخص خود به مرحلهی آگاهی رسانید و گام در مسیر حل مسائل آن نهاد.
درون مایه و واقعیت دردناک نهفته در ظاهر جهانی شدن در شعار حاکمان قرن 20، مرزها به مستحکمترین دوران خویش رسیده و خونباترین جنگ و درگیریها در راه دفاع از همین مرزها روی میدهند. از همینرو میتوان نام قرن خیانت را بر انی قرن نهاد. قرن انقلابها و آزادیها هنوز به پایان نرسیده بود كه بعنوان قرنی كه با هیچكدام از ارزشهای انسانی پیوندی ریشهای ندارد و منفعتطلبی هر اصلی را به اسارت خود درآورده است، به 2000 میپیوست. رهبر آپو آخرین قربانی آرِنای معاصر بود كه كردار نرونهای قرون گذشته در برابر آن ناچیز بودند.
✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک
مولفههای مرز، رهبری و توطئه، بخش لاینفک زندگی کوردها را تشکیل میدهد. هر انسانی به مانند کودکی در طبیعت خود، هممیهن دنیاست. دلیل هر مبارزهی انقلابی نیز، بازگشت به همین طبیعت خود میباشد. مرزگذاریهائی که تحت عناوین خانواده، عشیره، آغا – رعیت، زندان و غیره دنیای انسانها را دربرگرفت، بعدها به دولت رسید و ملتِ دولتیشدە نیز از آن پس شکل گرفت و دیگر مرز آنقدر فرا رفت که همهچیز، از اندیشه، خیال و قلبها را نیز به درون خود کشانید.
دنیا به دنیای مرزها مبدل شد و سیمهای خاردار، مین و پاسگاهها سیمای دنیا را در برابر مردم جهان تاریک نمودند. دینپرستی، جنگ و معضلهایی که مرزها را زهرآگین میکرد، به مسألهی من و تو، مبدل شدند. کورد یگانه ملتی شد که بیشترین مرزها را از طریق استعمار بر آن فرض نمودند. به این دلیل هر اندازه شناخت صحیحی از درد حاصل از این مرزها و مبارزه جهت گذار از آنها داشته باشیم به همان اندازه نیز ادراک صحیحتری از موجودیت کورد، رهبری و مقاومت خواهیم داشت. زندگی اسفبار حاصل از این مرزها که از سویی خط مرگ و امید است و از دیگر سو، عشق و همبستگیای که زائیدهی امید و نفرت است، جسم و خاک را درهم آمیخته و با گذار از محدودهی آن در ذهن و دنیای واقعی، زنجیر تنیده بر هویت کوردها را پوسانده و روبه نابودی کشانده است. این مستلزم خطمشی ایدئولوژیک و رهبریای است که استعمار و استثمار را در هم میشکند.
زمینهی این رهبری در کوردستان، پیمودن مسیرها و راههائیست که صدها سال است، در آن مین توطئه و خیانت كاشته شده که هر لحظه، با کوچکترین خطا رودرروی انفجار و تخریبات عظیمی قرار خواهی گرفت. نه فقط مینهای فیزیكی حاكی از قدرت دولت، بلكه هزاران بار بیشتر و مخربتر از آن، مینهای كار گذاشته شده در جهان ذهنی و روحی وجود دارند كه توان این را دارند تا در یك لحظه مغز و دل هر آزادیخواهی را متلاشی نمایند. از اینرو، این جغرافیا بمانند حقیقت خلق كرد، بایر گذاشته شده بود. همچون میدانهای مین واقع شده در مرزها که اگر حاصلخیزترین خاك هم باشند، صدها سال است كه به یك صحرا و یا كوه كشت نشده تبدیل شدهاند. اگر بدون وسایل برداشت مین و فاقد دستانی ماهر راهپمائی آغاز میشد میتوان گفت که یک معجزه روی خواهد داد. حقیقت خلق کورد و برساخت ارزشهای بنیادین آنها بر این خاک پر خطر و مبارزه در راه آن، همیشه با توطئه و خیانت رویارو مانده و برای به ثمر ننشستن تلاش و مبارزات در این راه، تمامی نیروهای داخلی مزدور و خارجی به کار گرفته شده است.
توطئهگری در واقع یك پدیدهی شکل گرفته درون جامعهی طبقاتی با بدترین نگرشهای مرزبندی فیزیکی و روحی بوده و با هدف خنثیسازی نیروهای اجتماعیای كه در مقام مقاومت علیه ظلم و سیطره طبقاتی و استثمار برآمدهاند، با توسل بدون مرز هر راهكار زشت و پلیدی صورت میپذیرد. فریب ایدئولوژیك و سركوب خشونت بار و سیستماتیک، از جمله مبادی و راهکارهایی هستند که نظامهای اقتدارگرا بدان متوسل میشوند. این از اولین و آخرین شیوهی ذهنیت اقتدارگراست که در شکل نهائی نظام خود یعنی پست مدرنیسم غرب بر جامعه تحمیل میشود. شخصیت انقلابی خلق کورد برخاسته از مرزهای کوردستان و مرکز ظهور ابراهیم پیامبر که هستهی اجتماعی کوردها، ایدئولوژی و راهکارهای نظام سرمایهداری را کاملاً تجزیه و تحلیل نمود و با “کوردستان مستعمره است” مبارزه در برابر مرزها را با ادراک مرزبندیهای صورت گرفته بر کوردستان را آغاز نمود. این رهبر؛ آپو بود که خود را به جایگاه مخاطب خلقی تحت محاصره با تاریخی سرشار از مقاومت، توطئه و خیانت رسانید. ظهور رهبری که در قرن گسستها، میلیونها انسان را وحدت میبخشید و نقطهی تلاقی اذهان، احساسات، خیالهایی که مرزها را درمی نوردند، تمامی رویدادها، روابط و تضادهای تاریخی، حقیقت خلقی را در شخص خود به مرحلهی آگاهی رسانید و گام در مسیر حل مسائل آن نهاد.
درون مایه و واقعیت دردناک نهفته در ظاهر جهانی شدن در شعار حاکمان قرن 20، مرزها به مستحکمترین دوران خویش رسیده و خونباترین جنگ و درگیریها در راه دفاع از همین مرزها روی میدهند. از همینرو میتوان نام قرن خیانت را بر انی قرن نهاد. قرن انقلابها و آزادیها هنوز به پایان نرسیده بود كه بعنوان قرنی كه با هیچكدام از ارزشهای انسانی پیوندی ریشهای ندارد و منفعتطلبی هر اصلی را به اسارت خود درآورده است، به 2000 میپیوست. رهبر آپو آخرین قربانی آرِنای معاصر بود كه كردار نرونهای قرون گذشته در برابر آن ناچیز بودند.
گذار دموکراتیک
توطئه ای که مرز نمی شناسد ✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک 🆔 @GozarDemocratic
با بیشتر شدن تاثیر رهبری در دنیا، ترس از مبارزه او و جهانی شدن شیوهی مبارزات ایشان جهت آگاهسازی خلق کورد و دیگر خلقهای منطقه از نظر سیاسی، فرهنگی، همچنین مبارزه در راه آزادی زنان از بردگی و رساندنشان به مرحلهی هستندگی آزاد و با اراده، جامعهی برده شدهی خاورمیانه را از نو زنده گرداند. رهبر آپو بر این امر واقف بود که دولت – ملت از جامعه تغذیه میکند و در نمود زن، جامعه را به بردگی و سرسپردگی میکشاند. رهبر آپو عمیقترین تحلیل و ارزیابیها را از توطئهی تاریخی درحق جامعه و نیز تاریخ 200 سالهی شدت توطئه ارائه داد. این در حالی بود که بزرگترین توطئه در آخرین سال این قرن در برابر رهبر آپو صورت گرفت.
رهبر انقلابی خلق کورد، به جستجوی ارزشهای فرهنگی و اخلاقی انسانها و علیالخصوص کوردها که دارای یگانه و تراژیکترین زندگی تاریخی هستند که از چهارسو به زنجیر مرزها کشیده شدهاند را از طریق ارزیابی سیستم سرمایهداری، انتقاد و مبارزه با آن احیا نمود. نظامهای حاکم و فرزندان سرمایهداری، این را برنتافتند و به خاطر ترس از ایجاد عقل و آگاهی کلکتیو جامعه در زمینهی تاریخ، فرهنگ و سیاست در کوردستان و منطقه، جهت پوچ گرداندن مبارزاتی که در واقع اعادهی شرف و آزادی کوردها بود، از به کاربستن هیچ راهکاری چشمپوشی نکردند. آنان تمامی راههای نارفتهی تاریخی را رفته و حتی تضاد غرب و شرق را در شخصیت و محوریت روسیه و آمریکا به سنتزی اجباری کشاندند. و طی توطئهای در روز 9اکتبر – 15 فوریه که هیچ مرز انسانی و اخلاقی نمی شناخت، رهبری را به اسارت فیزیکی کشاندند. بیان آنكه ابتدا در یونان و سپس در روسیه بعنوان دومین مركزی که رهبر آپو به احتمال کسب همکاری بدانجا وارد شد، به ما خواهد آموخت که چه بلاهایی بر سر دوستی آمده است و برای تمامی خلقهای جهان آموزنده خواهد بود. در حالیكه توطئهگران با توطئهای كه در آخرین سال قرن بیست در برابر گامی كه به منظور بهرهمندی خلق كورد از آزادی و شرف برداشته شد، وارد قرن بیست و یك میشدند، رهبر آپو با قلبی به اندازهی مشت دست كه میلیونها را وحدت میبخشید در تلاش بود. تحلیل وجههی درونی توطئهای كه در برابر رهبر آپو به عنوان تراژدیکترین قربانی صورت پذیرفت و همچنین موضع ایشان در برابر این توطئه حائز اهمیت بسیاری میباشد.
توطئه ی 9 اكتبر – 15 فوریه كه بعنوان گستردهترین توطئههای بدون مرز متكی بر اشخاص و نیروهای مزدور دوستنما و بخش ناگسستنی از تلاشهای استعماری به انجام رسیده، ریشه در دوران سومریان دارد. تعریف این توطئه به لحاظ اروپا، ایالات متحد آمریكا و قرارداد حقوق بشر اروپا نیز دارای مفهومی است كه بایستی خوانش درستی از آن داشت. به احتمال قوی از هنگام خروج از دمشق هر چیزی مطابق یك نقشهی CIA و اطلاعات انگلیس و یونان به پیش میرفت. توطئه بر روی خط و مرز درگیری شرق – غرب و از سویی همگرایی صرف در اسارت رهبری، صورت گرفته است. رهبر آپو را به عنوان نقطهی ضعیف آناتولی و تركیه ارزیابی مینمایند. سیاست یونان نیز بعنوان فاحشه غرب و روسیهای که هر چیزی را با معیار پول میسنجد، بدترین ضربات را بر دوستی وارد آوردند. وضعیت تحت نظر بودن و اسارت رهبری كه در ضدیت با ارادهی آزادی خلق كورد صورت پذیرفته و قطعاً مغایر با حقوق و قرارداد حقوق بشر اروپاست، بیش از جمهوری تركیه، نهادهای ایالات متحد امریكا و اتحادیهی اروپا را هم از لحاظ حقوقی و هم از لحاظ سیاسی وادار به احساس مسئولیت میكند. اما نیروها و نهادهای مذكور با توسل به یك مفهوم سیاسی – استعماری در نتیجهی برخوردی مغایر با حقوق و برپایهی پایمال كردن قرارداد حقوق بشر اروپا، این وضعیت را بوجود آوردهاند. بنابراین با ورود به دادگاه حقوق بشر اروپا، نه فقط وضعیت مغایرت جمهوری تركیه با قرارداد حقوق بشر اروپا، بلكه اساساً مد نظر قرار دادن مسئولیت غیراخلاقی و غیر حقوقی اقدامات اتحادیه اروپا و ایالات متحدهی آمریكا بر ضد ارادهی آزاد خلق كورد در نمود رهبر آپو در دادگاهی از اولویت برخوردار است. مثل اینكه اروپا پاك مانده، جرم را كنیا مرتكب شده باشد. مشخص بود كه اروپا در به جان هم انداختن ملتها تجارب زیادی كسب نموده است. رهبر آپو در اینباره میگوید؛ ” ربوده شدن من در پایتخت كنیا به كلی با ارادهی مشترك اروپا و ایالات متحده آمریكا تحقق یافته است. پستترین نقش را نیز به فرزند پررویشان حكومت یونان محول كردهاند. تمامی نیروها و سازمان ملل در شخص رهبری کلیهی حقوق را پایمال نمودند. روم تاریخ 3000 سالهی خود را با رهبر آپو ختم میکرد. راندن رهبر آپو از مسكو با لوبی یهودی در ارتباط است. از تبدیل قرن بیست و یك به قرن درگیری كورد – ترك ممانعت به عمل آمده است. اولین جایی كه در آن به صلیب كشیده شدم، آتن و دومین میخ نیز در مسكو كوبیده شد ”
رهبر انقلابی خلق کورد، به جستجوی ارزشهای فرهنگی و اخلاقی انسانها و علیالخصوص کوردها که دارای یگانه و تراژیکترین زندگی تاریخی هستند که از چهارسو به زنجیر مرزها کشیده شدهاند را از طریق ارزیابی سیستم سرمایهداری، انتقاد و مبارزه با آن احیا نمود. نظامهای حاکم و فرزندان سرمایهداری، این را برنتافتند و به خاطر ترس از ایجاد عقل و آگاهی کلکتیو جامعه در زمینهی تاریخ، فرهنگ و سیاست در کوردستان و منطقه، جهت پوچ گرداندن مبارزاتی که در واقع اعادهی شرف و آزادی کوردها بود، از به کاربستن هیچ راهکاری چشمپوشی نکردند. آنان تمامی راههای نارفتهی تاریخی را رفته و حتی تضاد غرب و شرق را در شخصیت و محوریت روسیه و آمریکا به سنتزی اجباری کشاندند. و طی توطئهای در روز 9اکتبر – 15 فوریه که هیچ مرز انسانی و اخلاقی نمی شناخت، رهبری را به اسارت فیزیکی کشاندند. بیان آنكه ابتدا در یونان و سپس در روسیه بعنوان دومین مركزی که رهبر آپو به احتمال کسب همکاری بدانجا وارد شد، به ما خواهد آموخت که چه بلاهایی بر سر دوستی آمده است و برای تمامی خلقهای جهان آموزنده خواهد بود. در حالیكه توطئهگران با توطئهای كه در آخرین سال قرن بیست در برابر گامی كه به منظور بهرهمندی خلق كورد از آزادی و شرف برداشته شد، وارد قرن بیست و یك میشدند، رهبر آپو با قلبی به اندازهی مشت دست كه میلیونها را وحدت میبخشید در تلاش بود. تحلیل وجههی درونی توطئهای كه در برابر رهبر آپو به عنوان تراژدیکترین قربانی صورت پذیرفت و همچنین موضع ایشان در برابر این توطئه حائز اهمیت بسیاری میباشد.
توطئه ی 9 اكتبر – 15 فوریه كه بعنوان گستردهترین توطئههای بدون مرز متكی بر اشخاص و نیروهای مزدور دوستنما و بخش ناگسستنی از تلاشهای استعماری به انجام رسیده، ریشه در دوران سومریان دارد. تعریف این توطئه به لحاظ اروپا، ایالات متحد آمریكا و قرارداد حقوق بشر اروپا نیز دارای مفهومی است كه بایستی خوانش درستی از آن داشت. به احتمال قوی از هنگام خروج از دمشق هر چیزی مطابق یك نقشهی CIA و اطلاعات انگلیس و یونان به پیش میرفت. توطئه بر روی خط و مرز درگیری شرق – غرب و از سویی همگرایی صرف در اسارت رهبری، صورت گرفته است. رهبر آپو را به عنوان نقطهی ضعیف آناتولی و تركیه ارزیابی مینمایند. سیاست یونان نیز بعنوان فاحشه غرب و روسیهای که هر چیزی را با معیار پول میسنجد، بدترین ضربات را بر دوستی وارد آوردند. وضعیت تحت نظر بودن و اسارت رهبری كه در ضدیت با ارادهی آزادی خلق كورد صورت پذیرفته و قطعاً مغایر با حقوق و قرارداد حقوق بشر اروپاست، بیش از جمهوری تركیه، نهادهای ایالات متحد امریكا و اتحادیهی اروپا را هم از لحاظ حقوقی و هم از لحاظ سیاسی وادار به احساس مسئولیت میكند. اما نیروها و نهادهای مذكور با توسل به یك مفهوم سیاسی – استعماری در نتیجهی برخوردی مغایر با حقوق و برپایهی پایمال كردن قرارداد حقوق بشر اروپا، این وضعیت را بوجود آوردهاند. بنابراین با ورود به دادگاه حقوق بشر اروپا، نه فقط وضعیت مغایرت جمهوری تركیه با قرارداد حقوق بشر اروپا، بلكه اساساً مد نظر قرار دادن مسئولیت غیراخلاقی و غیر حقوقی اقدامات اتحادیه اروپا و ایالات متحدهی آمریكا بر ضد ارادهی آزاد خلق كورد در نمود رهبر آپو در دادگاهی از اولویت برخوردار است. مثل اینكه اروپا پاك مانده، جرم را كنیا مرتكب شده باشد. مشخص بود كه اروپا در به جان هم انداختن ملتها تجارب زیادی كسب نموده است. رهبر آپو در اینباره میگوید؛ ” ربوده شدن من در پایتخت كنیا به كلی با ارادهی مشترك اروپا و ایالات متحده آمریكا تحقق یافته است. پستترین نقش را نیز به فرزند پررویشان حكومت یونان محول كردهاند. تمامی نیروها و سازمان ملل در شخص رهبری کلیهی حقوق را پایمال نمودند. روم تاریخ 3000 سالهی خود را با رهبر آپو ختم میکرد. راندن رهبر آپو از مسكو با لوبی یهودی در ارتباط است. از تبدیل قرن بیست و یك به قرن درگیری كورد – ترك ممانعت به عمل آمده است. اولین جایی كه در آن به صلیب كشیده شدم، آتن و دومین میخ نیز در مسكو كوبیده شد ”
گذار دموکراتیک
توطئه ای که مرز نمی شناسد ✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک 🆔 @GozarDemocratic
محافلی كه با تحمیل خیانتی بی حد و مرز، هم از جانب مزدوران جنوب كردستان و هم آنهایی كه به اروپا پناه برده و تماماً به اروپا وابسته شدهاند و با هرگونه ارزش اخلاقی و معنوی بیگانهاند و تمامی حیات خود را وقف ضدیت با جنبش آپوئیستی نمودهاند، نمیتوانستند با سیاست منزویسازی و سیاهنمائی جایگاه سیاسی – اجتماعی رهبری و PKK کاری از پیش ببرند. PKK با ایستار خود و با تمامی قدرتش، شهیدانش و خلقش حضوری پویاتر و فراتر از مرزهای توطئه داشت. علت اصلی ناسازگاری و جنگ آنها با PKK نیز ناشی از هراس آنها نسبت به مورد مؤاخذه قرار گرفتن از جانب ملت، در صورت كشف چهرهی باطنیشان است. رهایی خلق كورد از ذهنیت و نیروهای توطئهگر هزار ساله، با ارزیابی صحیح نتایج این جنگ و همچنین ترجیح صحیح آزادی، از نزدیك در ارتباط است. نیروهای مختلف، با مشاهدهی اینكه خلق كورد برای اولین بار در تاریخ استثمار و اشغال کوردستان از كنترل آنها خارج میشوند، اقدام به بازیهای سیاسی در سطح جهان نمودند. این مبارزه كه در عرصهی ایدئولوژیك جریان مییابد، هویت و چگونگی نیرویی را كه با خلق یکی شده و وی را رهبری خواهد نمود را تعیین مینماید. توطئه در بنمایهی خود، زمینه و فرصتی بود برای فوران شوونیسم جنونآمیز. در حقیقت هدف این توطئه، آمادهسازی صحنهای برای انفجار خشونت غیرقابل برگشت بود كه خارج از تمام اهداف PKK بوده و حتی با آن در تضاد میباشد. چه دردآور و جای تأسف است كه تمام نیروهایی كه با هم در تضاد بودند، در حالیكه حملات سختی علیه همدیگر صورت میدادند، شركت در اجرای توطئه را مشروعترین حق خویش دانسته، آنرا پذیرفته و یا آنان را مجبور به پذیرشاش كرده بودند. جنبهی تأسفبارتر این رویداد این بود كه طرفهای شركت كننده در توطئه قادر به درك تمامی جنبه های حقایق نبودند. یكی از بزرگترین خیانتهای عصر این بود؛ آنانكه خود را دوست و حامی آزادی نشان میدادند، مظلومترین انسانها و كسانی كه دارای ایستاری قهرمانانه بودند را بیرحمانه از بین برده و به دیار فراموشی روانه ساختند. یكبار دیگر، میدان بوسیله مزدوران و خائنان كه بارها از چنین موقعیتهایی سوءاستفاده نمودهاند، آماده میگردید.
دادگاه امرالی فاقد مشروعیتی بر اساس قراردادهای حقوق بشر جهانی و اروپا بود. وجود یك توطئه و ربودن انسان در بنیان كار مطرح بود. نمیبایست محاكمه تحت چنین شرایطی انجام پذیرد. بعلاوه مغایرت بسیاری از جوانب آن با قرارداد حقوق بشر اروپا، به اطلاع دادگاه حقوق بشر اروپا نیز رسیده است. در مسئلهی تسلیم نمودن رهبر آپو، تصفیهی جنبش آزادی خلق كورد نهفته بود. آنها در صدد بودند تا از طریق این تصفیه بار دیگر روابط برقرار شده با مزدوران كورد را به جریان بیاندازند. رهبر آپو، مبارز راه آزادی خلقی بود كه در محاصرهی توطئه قرار داشت. پاسداری از آزادی خلقی كه تنها گذاشته شده بود و از طریق صلحی شرافتمندانه – سازش دمكراتیك راستین پیشبرد اتحاد خلقها، توانمندترین پاسخی بود که جهت پوچ گردانیدن توطئه داده شد. این یعنی سرچشمهی امید و پاسخگویی به توقعات خلقی در لبهی پرتگاه نابودی. رهبری همچون «كودكی كه به خیالهایش خیانت نمیكند» به این اصل وفادار ماند. خلق نیز در برابر توطئەای کە با آن روبەرو گشت، مرزهای دست ساختەی دشمنان خلق را لرزاندند و با موضعی رادیکال در مقابل توطئەگران ایستادند و خشم و کین خویش را از دشمنان خلق ابراز نمودند. بە ویژە در شرق کوردستان نیز هر کوردی یاد پیشوا قاضی محمد را در نمود رهبر آپو یافت. این اتحاد و همگرایی خلق کورد در هر بخش کوردستان باعث حیرت دشمنان بینالمللی و منطقەای خلقمان گشت. رهبر آپو متحول ساختن این توطئه به صلح تاریخِی آناتولی و مزوپوتامیا را همچون موضعی برگزید و به عنوان یک وظیفه پیش روی خلقمان و تمامی نیروهای آزادیخواه جهان قرار داد. تعهد به انجام این وظیفه، یگانه برخورد راستین هم در راستای كلیت نیرومند میهن و هم وحدت ملتها جهت صلحی ماندگار میباشد. این در عین حال راه رسیدن به آرزوی دیرینهی بشر یعنی صلح شرافتمندانه، برادری و برابری در طول تاریخ نیز میباشد. لازم است یكپارچگی كوردها بعنوان خلق و هموطنان آزاد و با در نظر گرفتن موازین حقوقی جهانی با جمهوری، بعنوان برخوردی استراتژیك مشاهده شود.
مرحلهی امرالی هم برای خلق كورد و هم رهبر آپو، از لحاظ نهادی، یک مرحلهی تاریخی در حد میلادی نوین است. ایستار رهبری و موضع راستین خلق، امرالی را به نقطه اشتراک و اتحاد خلقها تبدیل کرد و به همین دلیل امرالی از جانب همان سران توطئه به مرکز جنگ ویژه تبدیل شد. جنگی خاص که راه بر هرگونه گفتگو در رابطه با صلحی دمکراتیک و امکان حیاتی آزاد را بر خلقها بسته است. مدیران این جنگ که همان سران توطئه هستند هنوز هم با همراهی خائنان کورد، حملاتی بدون مرز در بلندای کوهستان و در دشت براه میبرند.
دادگاه امرالی فاقد مشروعیتی بر اساس قراردادهای حقوق بشر جهانی و اروپا بود. وجود یك توطئه و ربودن انسان در بنیان كار مطرح بود. نمیبایست محاكمه تحت چنین شرایطی انجام پذیرد. بعلاوه مغایرت بسیاری از جوانب آن با قرارداد حقوق بشر اروپا، به اطلاع دادگاه حقوق بشر اروپا نیز رسیده است. در مسئلهی تسلیم نمودن رهبر آپو، تصفیهی جنبش آزادی خلق كورد نهفته بود. آنها در صدد بودند تا از طریق این تصفیه بار دیگر روابط برقرار شده با مزدوران كورد را به جریان بیاندازند. رهبر آپو، مبارز راه آزادی خلقی بود كه در محاصرهی توطئه قرار داشت. پاسداری از آزادی خلقی كه تنها گذاشته شده بود و از طریق صلحی شرافتمندانه – سازش دمكراتیك راستین پیشبرد اتحاد خلقها، توانمندترین پاسخی بود که جهت پوچ گردانیدن توطئه داده شد. این یعنی سرچشمهی امید و پاسخگویی به توقعات خلقی در لبهی پرتگاه نابودی. رهبری همچون «كودكی كه به خیالهایش خیانت نمیكند» به این اصل وفادار ماند. خلق نیز در برابر توطئەای کە با آن روبەرو گشت، مرزهای دست ساختەی دشمنان خلق را لرزاندند و با موضعی رادیکال در مقابل توطئەگران ایستادند و خشم و کین خویش را از دشمنان خلق ابراز نمودند. بە ویژە در شرق کوردستان نیز هر کوردی یاد پیشوا قاضی محمد را در نمود رهبر آپو یافت. این اتحاد و همگرایی خلق کورد در هر بخش کوردستان باعث حیرت دشمنان بینالمللی و منطقەای خلقمان گشت. رهبر آپو متحول ساختن این توطئه به صلح تاریخِی آناتولی و مزوپوتامیا را همچون موضعی برگزید و به عنوان یک وظیفه پیش روی خلقمان و تمامی نیروهای آزادیخواه جهان قرار داد. تعهد به انجام این وظیفه، یگانه برخورد راستین هم در راستای كلیت نیرومند میهن و هم وحدت ملتها جهت صلحی ماندگار میباشد. این در عین حال راه رسیدن به آرزوی دیرینهی بشر یعنی صلح شرافتمندانه، برادری و برابری در طول تاریخ نیز میباشد. لازم است یكپارچگی كوردها بعنوان خلق و هموطنان آزاد و با در نظر گرفتن موازین حقوقی جهانی با جمهوری، بعنوان برخوردی استراتژیك مشاهده شود.
مرحلهی امرالی هم برای خلق كورد و هم رهبر آپو، از لحاظ نهادی، یک مرحلهی تاریخی در حد میلادی نوین است. ایستار رهبری و موضع راستین خلق، امرالی را به نقطه اشتراک و اتحاد خلقها تبدیل کرد و به همین دلیل امرالی از جانب همان سران توطئه به مرکز جنگ ویژه تبدیل شد. جنگی خاص که راه بر هرگونه گفتگو در رابطه با صلحی دمکراتیک و امکان حیاتی آزاد را بر خلقها بسته است. مدیران این جنگ که همان سران توطئه هستند هنوز هم با همراهی خائنان کورد، حملاتی بدون مرز در بلندای کوهستان و در دشت براه میبرند.
گذار دموکراتیک
توطئه ای که مرز نمی شناسد ✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک 🆔 @GozarDemocratic
خیانتی همه جانبه که در خدمت استمرار و استقرار توطئه گام نهاده و دیگر نه مرز میشناسد و نه توطئهای که بر مبنای آن شکل گرفته است. مسلماً یكی از نتایج طبیعی اخلاق فئودالی نیز نهادینه كردن همین خیانت است. خیانت در حق تنها مخاطب ملتی که همچون خود وی هیچ یکی از حقوق انسانیاش به رسمیت شناخته نمیشود. خیانت به رهبریای که در دفاع از خلقی در پنجه نابودی گرفتار شده و تمامی زندگیاش را فدای انسانیتی که در الگوی زندگی کورد به خاک سپرده بودند، نمود. اما با وجود اینچنین جنگ خاص و تمام عیاری، مصرانه بر ایجاد شرایط و امكان چارهیابی مسائل تأکید مینماید. این اوج مقاومت یک انسان در راه شأن و منزلت جامعه است. آنجا که درصدد به زنجیر کشیدن فلسفهی آزادی و ارادهی ملتی در شخصیت رهبری بودند، رهبر آپو امرالی را به مرکز مقاومت و انسانیت مبدل ساخت و با ایستار خویش به دفاع از جامعه و موجودیت خلقی که چشم امید به او دوخته بود، پرداخت. در امرالی موجودیت کورد و آزادی کوردستان را با دفاعی باورمندانه، مصمم و آگاهانه از خطی كه از آغاز تا پایان امكان انسجام حیاتی برادرانه و صلحی شرافتمندانه برای خلقها را به همراه بیاورد را بر عهده گرفت. این وضع تضادی با خط ایدئولوژیك و سیاسی وی نداشت. در اساس در سطح فلسفی و سیاسی برونرفتی جدید را رقم زد. هدف آنها این بود که ابتدا رهبری و بعد از آن جامعهی کوردستان و سپس PKK را امحا نمایند. بعد از اسارت رهبری مبارزه بسیار گسترده تر و عمیقتر گشت. چرا که همیشه پیشاهنگان کوردستان در جامعهی کورد با توطئه و خیانت از میان برداشته و خلق دچار ناامیدی گردانده شدهاند. آنجا که توطئه تداوم مییابد، فلسفهی رهبری ریشه دوانده و جهانی میشود. در ادامهی سیاستهای سران توطئه بر خلق کورد و گریلاهای آزادی کوردستان، حملات و اُپراسیونهایی وسیع را در پیش گرفتند.
در سوریه توطئه شروع شد و سران توطئه میخواهند که این را در همکار و خائن به ملت کورد یعنی PDK که در پدیدهی جامعه کورد، نقش کرم درخت را ایفا مینماید در عراق و در جنوب کوردستان به اتمام برسانند. جوهر توطئهی نوین بر پایهی به كنترل درآوردن كوردها توسط نجبای بورژوایی استوار است. باقی گذاشتن خلق كورد بدون رهبری انقلابی كه مزدوران را بازخواست مینماید نیز یكی از مهمترین اهداف این برخورد توطئهگرانه است. نقشهی جدیدی برای خاورمیانه وجود داشت. دولت ملتی برای اسرائیل و در کوردستان نیز از طریق PDK میخواستند شیوهی دولت ملت را پیشتر ببرند. استاتوی کورد را قبول نکردند. این کردارها در برابر تاریخ کوردها، دوباره کردن تاریخ خیانت در میان کوردها آنهم به شیوهای بسیار حادتر و گستردهتر و همه جانبهتر میباشد. اسرائیل در منزویسازی رهبر آپو در سطح جهان و تسلیم نمودن وی نقش تعیین كنندهای بازی كرده است. حضور رهبر آپو در صحنهی خاورمیانه و پیشبرد خطی نوین در جنبش كورد را از سوی او به لحاظ استراتژیك برای خود رقیبی خطرناك یافته است. به طور سنتی هرگاه بحث از جنبش كورد به میان آمده، نیروهای مزدور کورد در جنوب کوردستان را مبنا گرفته، در صدد آن است كه با ایجاد روابطی فراگیر و به واسطهی آنها كلیهی كوردها را در داخل یك شبكهی استراتژیكی قرار دهند. درهم شکستن این شبکه و استقلال عمل و جسارت بیحد و بیمرز رهبر آپو بعلاوه بستن عرصه بر جولان مزدوران در کنار حضور طولانی رهبر آپو میان اعراب، باعث پیشبرد استراتژی آنها در سطح جهان در مورد رهبر آپو شد. میدانیم که تمامی نیروهایی که این توطئه را شروع و تداوم میدهند، پایان خود را رقم خواهند زد. خلقهای ترک، عرب، ایرانی و دیگر خلقهای مسلمان در نتیجهی فرسایش ناشی از جنگها، درمانده گشتهاند. به ویژه ملیگرایی اتحاد و ترقی، با از بین بردن میلیونها تن از فرزندان خلقهای خاورمیانه در جنگها، باعث ویرانگریهای وسیعی در منطقه شدهاند. برقراری رابطه میان ملیگرایی و توطئه، كار دشواری نیست. هیتلر در زمینهسازی جنگ دوم جهانی، به طور کامل به روشهای توطئه متوسل میشود. در رسیدن به اقتدار و آغاز جنگ، راهكار اصلی همواره به شیوهی توطئههایی به پیش میرود. چه به منظور فریب جامعه در داخل و چه به منظور سرپوش نهادن بر توسعهطلبی در خارج، ملیگرایی به سلاح توطئه توسل میجوید. توطئه موثرترین اسلحهی ادارهی آسان است.
در تمامی بخشهای کوردستان، اُپراسیونهای نظامی – سیاسی – اکولوژی، ترور گریلاها و فعالین سیاسی، نابودی گورستان شهدای راه آزادی، اعدام و دستگیری فعالان سیاسی و مدنی، آکادمیسین، روزنامه نگاران، دانشجویان، حملات فاشیستی در کلان شهرها و تبدیل به الگو کردن آنها، گسترده کردن سیستم جاسوسی میت، اطلاعات، پاراستن(سیستم اطلاعاتی اقلیم کوردستان)، بمباران های مداوم کوهستان از قندیل و پنجوین تا گاری، شنگال، مخمور، روژئاوا، بمبارانهای شیمیایی که روزانه در جنگ اشغالگری علیه
در سوریه توطئه شروع شد و سران توطئه میخواهند که این را در همکار و خائن به ملت کورد یعنی PDK که در پدیدهی جامعه کورد، نقش کرم درخت را ایفا مینماید در عراق و در جنوب کوردستان به اتمام برسانند. جوهر توطئهی نوین بر پایهی به كنترل درآوردن كوردها توسط نجبای بورژوایی استوار است. باقی گذاشتن خلق كورد بدون رهبری انقلابی كه مزدوران را بازخواست مینماید نیز یكی از مهمترین اهداف این برخورد توطئهگرانه است. نقشهی جدیدی برای خاورمیانه وجود داشت. دولت ملتی برای اسرائیل و در کوردستان نیز از طریق PDK میخواستند شیوهی دولت ملت را پیشتر ببرند. استاتوی کورد را قبول نکردند. این کردارها در برابر تاریخ کوردها، دوباره کردن تاریخ خیانت در میان کوردها آنهم به شیوهای بسیار حادتر و گستردهتر و همه جانبهتر میباشد. اسرائیل در منزویسازی رهبر آپو در سطح جهان و تسلیم نمودن وی نقش تعیین كنندهای بازی كرده است. حضور رهبر آپو در صحنهی خاورمیانه و پیشبرد خطی نوین در جنبش كورد را از سوی او به لحاظ استراتژیك برای خود رقیبی خطرناك یافته است. به طور سنتی هرگاه بحث از جنبش كورد به میان آمده، نیروهای مزدور کورد در جنوب کوردستان را مبنا گرفته، در صدد آن است كه با ایجاد روابطی فراگیر و به واسطهی آنها كلیهی كوردها را در داخل یك شبكهی استراتژیكی قرار دهند. درهم شکستن این شبکه و استقلال عمل و جسارت بیحد و بیمرز رهبر آپو بعلاوه بستن عرصه بر جولان مزدوران در کنار حضور طولانی رهبر آپو میان اعراب، باعث پیشبرد استراتژی آنها در سطح جهان در مورد رهبر آپو شد. میدانیم که تمامی نیروهایی که این توطئه را شروع و تداوم میدهند، پایان خود را رقم خواهند زد. خلقهای ترک، عرب، ایرانی و دیگر خلقهای مسلمان در نتیجهی فرسایش ناشی از جنگها، درمانده گشتهاند. به ویژه ملیگرایی اتحاد و ترقی، با از بین بردن میلیونها تن از فرزندان خلقهای خاورمیانه در جنگها، باعث ویرانگریهای وسیعی در منطقه شدهاند. برقراری رابطه میان ملیگرایی و توطئه، كار دشواری نیست. هیتلر در زمینهسازی جنگ دوم جهانی، به طور کامل به روشهای توطئه متوسل میشود. در رسیدن به اقتدار و آغاز جنگ، راهكار اصلی همواره به شیوهی توطئههایی به پیش میرود. چه به منظور فریب جامعه در داخل و چه به منظور سرپوش نهادن بر توسعهطلبی در خارج، ملیگرایی به سلاح توطئه توسل میجوید. توطئه موثرترین اسلحهی ادارهی آسان است.
در تمامی بخشهای کوردستان، اُپراسیونهای نظامی – سیاسی – اکولوژی، ترور گریلاها و فعالین سیاسی، نابودی گورستان شهدای راه آزادی، اعدام و دستگیری فعالان سیاسی و مدنی، آکادمیسین، روزنامه نگاران، دانشجویان، حملات فاشیستی در کلان شهرها و تبدیل به الگو کردن آنها، گسترده کردن سیستم جاسوسی میت، اطلاعات، پاراستن(سیستم اطلاعاتی اقلیم کوردستان)، بمباران های مداوم کوهستان از قندیل و پنجوین تا گاری، شنگال، مخمور، روژئاوا، بمبارانهای شیمیایی که روزانه در جنگ اشغالگری علیه
گذار دموکراتیک
توطئه ای که مرز نمی شناسد ✍ زیلان وژین – ریاست مشترک پژاک 🆔 @GozarDemocratic
گریلاهای آزادی و در سرکانی به کار بردند نیز تکرار تاریخ حلبچه و سردشت است. اما مقاومت بیامان گریلاها، خود روح آپوئی و پیشآهنگی جهت پوچ گرداندن توطئه را کاملاً آشکار میسازد. حمله به کولبران در این سو و آنسوی مرزها و هزاران مورد حملات ایدئولوژیکی و نظامیای که با عملکرد سیاسی ـ دیپلوماسی به آن رنگ و روی قانونی مبارزه با ترور میدهند و بیموضعی و نادیده انگاشتن تمامی این حملات از جانب نیروهای خارجی که آگاهیهای روزآمدی از آن دارند، کودتای سیاسی در برابر YNK، حملات مداوم علیه حزب دمکراتیک خلق HDP، ژینوسایدهای فرهنگی – سیاسی در شمال، جنوب، غرب و شرق کوردستان، تغییر دموگرافی کوردستان و هزاران موردی که در این مقال نمیگنجد را در حق کوردها و در راستای تداوم توطئه و با جنگ ویژه با مرکزیت امرالی، علیه خلق کورد انجام میدهند. اما هنوز مقاومت با مرکزیت امرالی برپاست و خط خیانت در شخصیتKDP دورمانده از شخصیت اصیل کورد و با تبدیل جنوب کوردستان به میدان اشغال تمامی دشمنان کوردستان ادامه دارد. به عنوان عدم اتحاد و صادق نبودن حکومت اقلیم تماماً با حملات گستردهای از هر نظر روبروست. به همین جهت آنچه حائز اهمیت است؛ سازماندهی تمامی قوا و نیروهای دمکراتیک کورد و همبستگیای که این حملات گسترده را پوچ گردانده و در چارهیابی مسألهی کورد با مخاطب گرفتن امرالی و همبستگی تمامی این نیروها، گام بگذارند.ارادهی خلق و اعتمادشان به توان چارهیابی مسائل بحرانیشان توسط رهبر آپو روزبروز بیشتر میشود. فلسفه و ذات اندیشهی رهبر آپو را برای خود چون یک روزن امید میدانند. این توطئه هیچگاه نتوانست جلوی مبارزه و امید خلق را بگیرد و به نفرتی بدل شد تا خلق بسیار بیشتر، به تداوم مبارزات خویش بپردازد.
حمله KCK و KJK تحت نام “زمان، زمان آزادی است” که برای آزادی رهبر آپو شروع شد و جهت پوچ گرداندن توطئهای بدون مرز که تمامی کوردستان را در برگرفته، PJAK و KODAR نیز کارزار “نه به اعدام، آری به دموکراسی و آزادی” را در همین چهارچوب شروع نمود. پس از یکسال از پشت سرنهادن این حمله که تمامی خلقمان در آن رنج و تلاشی وافر انجام دادند و با پیشآهنگی نیروهای گریلا و سپس مقاومتهای زندان، اکنون نیز در راستای کارزار KJK با شعار”زمان زمان دفاع از زن است” و بر مبنای آزادی رهبر آپو بایستی انرژی و نیروی زنان را جهت یک همگرائی و همبستگی رهائیساز، بدان معطوف داشت. با پیشاهنگی جنبش آزادیخواهی زنان، در تمامی بخشهای کوردستان، بر علیه خط خیانت و توطئه، برای رهایی جامعه و میسر ساختن جامعهای آزاد و دمکراتیک از طریق درونیسازی اندیشه و تفکرات رهبر آپو میان جامعه، علیه فئودالیسم حاکم بر کوردستان و علیالخصوص عشیره گراییای که خیانت را نهادینه و جاسوسی را الگو میسازد، قیامی اساسی ضرورت مییابد. در همین راستا نیز اقدامات و خلاقیتهای بسیاری نیز از سراسر کوردستان و کوردهای پناهنده در اروپا نیز شکل گرفت که امید میرود، ارتقا و سرزندگی نوینی به مبارزات و مقاومتهای ملت کورد ببخشند. توطئهای که بدون مد نظر قرار دادن مرز اخلاقی و انسانی علیه رهبر آپو به اجرا در آمد، بایستی بدون شناخت مرزهایی که دشمن پدید آورده و تا رسیدن به اتحاد و همبستگی با پیشاهنگی زن کورد، برای جامعهی آزاد، دمکراتیک، سیاسی – اخلاقی از پای ننشست.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
حمله KCK و KJK تحت نام “زمان، زمان آزادی است” که برای آزادی رهبر آپو شروع شد و جهت پوچ گرداندن توطئهای بدون مرز که تمامی کوردستان را در برگرفته، PJAK و KODAR نیز کارزار “نه به اعدام، آری به دموکراسی و آزادی” را در همین چهارچوب شروع نمود. پس از یکسال از پشت سرنهادن این حمله که تمامی خلقمان در آن رنج و تلاشی وافر انجام دادند و با پیشآهنگی نیروهای گریلا و سپس مقاومتهای زندان، اکنون نیز در راستای کارزار KJK با شعار”زمان زمان دفاع از زن است” و بر مبنای آزادی رهبر آپو بایستی انرژی و نیروی زنان را جهت یک همگرائی و همبستگی رهائیساز، بدان معطوف داشت. با پیشاهنگی جنبش آزادیخواهی زنان، در تمامی بخشهای کوردستان، بر علیه خط خیانت و توطئه، برای رهایی جامعه و میسر ساختن جامعهای آزاد و دمکراتیک از طریق درونیسازی اندیشه و تفکرات رهبر آپو میان جامعه، علیه فئودالیسم حاکم بر کوردستان و علیالخصوص عشیره گراییای که خیانت را نهادینه و جاسوسی را الگو میسازد، قیامی اساسی ضرورت مییابد. در همین راستا نیز اقدامات و خلاقیتهای بسیاری نیز از سراسر کوردستان و کوردهای پناهنده در اروپا نیز شکل گرفت که امید میرود، ارتقا و سرزندگی نوینی به مبارزات و مقاومتهای ملت کورد ببخشند. توطئهای که بدون مد نظر قرار دادن مرز اخلاقی و انسانی علیه رهبر آپو به اجرا در آمد، بایستی بدون شناخت مرزهایی که دشمن پدید آورده و تا رسیدن به اتحاد و همبستگی با پیشاهنگی زن کورد، برای جامعهی آزاد، دمکراتیک، سیاسی – اخلاقی از پای ننشست.
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
خانوادهی شهدا از پ.د.ک خواستند پیکر شهیدان خلیفان را تحویل دهد
خانوادهی شهدای روژاوای کوردستان در سلیمانیه تجمع کرده و خواستار تحویل پیکر دو گریلای اهل روژاوای کوردستان شدند که صبح ۲۹ آگوست ۲۰۲۱ در کمین نیروهای پ.د.ک در خلیفان به همراه چهار گریلای دیگر شهید شدند.
خانوادهی شهدای روژاوای کوردستان و مادران روسری سفید صبح امروز در پارک نالی شهر سلیمانیه تجمع کرده و خواستار تحویل پیکر دو گریلای شهید اهل روژاوای کوردستان شدند که در کمین نیروهای پ.د.ک در منطقهی خلیفان شهید شده بودند.
در یک کنفرانس مطبوعاتی نالین مستو بیانیهی خانوادهی شهدا را قرائت کرد که در آن آمده بود: "دولت اشغالگر ترکیه با هر روش وحشیانهای و با استفاده از جنگندهها و تانکهای پیشرفته به کوهستانهای کوردستان حمله میکند، اما تاکنون نتوانسته است به اهداف پلید خود دست یابد. در این راستا تلاش میکنند کوردها را به جنگ با یکدیگر وادارند. اما متاسفانه پ.د.ک بخشی از این توطئه و سیاست ستیزهجویانه علیه کوردها را اجرا میکند."
همانطور که در این بیانیه آمده است: "دو تن از گریلاهای شهید شب ۲۹ آگوست که در کمین نیروهای پ.د.ک افتاده و توسط آنها به شهادت رسیدند، اهل روژاوای کوردستان هستند. اسامی این دو گریلای شهید «تولهلدان رامان» و «سردم جودی» که اکنون پیکر این شهدا هنوز در دست پ.د.ک مانده و به خانوادههایشان تحویل داده نشده است."
خانواده و بستگان شهدا علاوه بر آنکه این حمله پ.د.ک را محکوم میکنند، همزمان از آنها درخواست مینمایند تا پیکر این شهدا به خانوادههایشان تحویل داده شود.
خانوادهی شهدای روژاوا خواستار موضعگیری پارلمان اقلیم کوردستان و شخصیتها، سیاستمداران و روشنفکران برای تحویل پیکر گریلاهای شهید به خانوادههایشان شدند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
خانوادهی شهدای روژاوای کوردستان در سلیمانیه تجمع کرده و خواستار تحویل پیکر دو گریلای اهل روژاوای کوردستان شدند که صبح ۲۹ آگوست ۲۰۲۱ در کمین نیروهای پ.د.ک در خلیفان به همراه چهار گریلای دیگر شهید شدند.
خانوادهی شهدای روژاوای کوردستان و مادران روسری سفید صبح امروز در پارک نالی شهر سلیمانیه تجمع کرده و خواستار تحویل پیکر دو گریلای شهید اهل روژاوای کوردستان شدند که در کمین نیروهای پ.د.ک در منطقهی خلیفان شهید شده بودند.
در یک کنفرانس مطبوعاتی نالین مستو بیانیهی خانوادهی شهدا را قرائت کرد که در آن آمده بود: "دولت اشغالگر ترکیه با هر روش وحشیانهای و با استفاده از جنگندهها و تانکهای پیشرفته به کوهستانهای کوردستان حمله میکند، اما تاکنون نتوانسته است به اهداف پلید خود دست یابد. در این راستا تلاش میکنند کوردها را به جنگ با یکدیگر وادارند. اما متاسفانه پ.د.ک بخشی از این توطئه و سیاست ستیزهجویانه علیه کوردها را اجرا میکند."
همانطور که در این بیانیه آمده است: "دو تن از گریلاهای شهید شب ۲۹ آگوست که در کمین نیروهای پ.د.ک افتاده و توسط آنها به شهادت رسیدند، اهل روژاوای کوردستان هستند. اسامی این دو گریلای شهید «تولهلدان رامان» و «سردم جودی» که اکنون پیکر این شهدا هنوز در دست پ.د.ک مانده و به خانوادههایشان تحویل داده نشده است."
خانواده و بستگان شهدا علاوه بر آنکه این حمله پ.د.ک را محکوم میکنند، همزمان از آنها درخواست مینمایند تا پیکر این شهدا به خانوادههایشان تحویل داده شود.
خانوادهی شهدای روژاوا خواستار موضعگیری پارلمان اقلیم کوردستان و شخصیتها، سیاستمداران و روشنفکران برای تحویل پیکر گریلاهای شهید به خانوادههایشان شدند.
ANF
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
attach 📎
Forwarded from Aryentv
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔷رونکردنەوەی زاگرۆس هیوا لە سەر جەنایەتەکانی پارتی دیموکراتی کوردستان عێراق بەرانبەر بە گەریلاکانی هەپەگە
🔹پەدەکە بوە بە داردەستی تورکیا و لە ئێستادا پلانەکانی تورکیا جێبەجێ دەکات
🔹پەدەکە بە پلانی تورکیا ٥ شەرڤانی هەپەگەی لە خەلیفان شەهید کرد
@aryentvnews
🔹پەدەکە بوە بە داردەستی تورکیا و لە ئێستادا پلانەکانی تورکیا جێبەجێ دەکات
🔹پەدەکە بە پلانی تورکیا ٥ شەرڤانی هەپەگەی لە خەلیفان شەهید کرد
@aryentvnews
سبهی له (سلێمانی و كهلار) دژ به پیلانگێڕی نێودهوڵهتی گردبوونهوه ههیه و لێدوان دهدرێت
🆔 @GozarDemocratic
🆔 @GozarDemocratic
Audio
♦️ دیروز ۷ اکتبر، به مناسبت فرا رسیدن ۹هم اکتبر، سالگرد توطئه ی بین الدولی علیه رهبر خلقهای جهان عبدالله اوجالان و حمله رژیم فاشیست ترکیه به روژآوا، کلاب جامعه آزاد و دمکراتیک، پنلی با حضور تحلیلگران و فعالین سیاسی، رفقا اهون چیاکو، نادر جماعتی، جهانبخش رستمی، بهرام رحمانی و مراد عظیمی برگزار کرد. در پنل مذکور به صورت جامع به موضوع پرداخته شد.
🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)
https://t.me/regaurebaz
🔸 ڕێگا و ڕێباز (راە و روش)
https://t.me/regaurebaz
گذار دموکراتیک
امرالی و سازوکار آن هئیت تحریریه آلترناتیو 🆔 @GozarDemocratic
امرالی و سازوکار آن
هئیت تحریریه آلترناتیو
بیستودو سال است که رهبر آپو در جزیرهی امرالی که نمود سیستم شکنجه نظام است، گروگان گرفته شده است. زندان جزیره امرالی، یکی از زندانهایی است که سطح امنیتی و حراستی آن فوقالعاده بالا و از ویژگیها و تدابیر خاصی برخوردار است. به دلیل آبوهوای بسیار مرطوب، حیات و وضعیت سلامتی زندانی، شدیدا درخطر بوده و بهعبارتی دیگر، زندانی از بدو ورود در پروسهی تدریجی و درازمدت مرگ و نابودی قرار میگیرد.
در این نوع زندانها، علیرغم شرایط وخیم و امکانات بسیار ضعیف، بهمنظور قرار گرفتن زندانی در خلا روحی و روانی یا همان مرگ روح و معنویات و مرگی در خاموشی، از هر لحاظ، از محیط و محرکهای خارجی دور نگهداشته میشود؛ درکل، سیستم امرالی به شکلی طراحی شده که هدف از آن، مرگ فیزیکی و معنوی انسان زندانی در آن است. در زندان امرالی، سطح امکانات و شرایط جهت زندگی و زنده ماندن، بهصورت سامانمند از میان برداشته شده است. هدف این سیستم، مرگ تدریجی زندانی در کمترین زمان است. رهبرآپو بارها این زندان را مشابه زندان گوانتانامو یاد کرده است. ایشان در اینباره چنین میگوید: «هر گونه سازوکار، طرح و برنامهای که برای عملی کردن در گوانتانامو آماده و در نظر میگرفتند، ابتدا آن را در زندان امرالی اعمال و آزمودند که در صورت جوابگو بودن، بعدا در آنجا هم اجرا میشد. تاکنون غیر از زندان امرالی، در هیچ یک از زندانهایی که سطح امنیتی و حفاظتی آنها بسیار بالا است، بازجویی، محاکمه و اجرای حکم همزمان و یکجا برگزار و اجرا نشده است. لذا نباید از آن تنها بهعنوان یک زندان، بلکه بهمثابهی یک سیستم تمامعیار شکنجه یاد نمود.» رهبر عبدالله اوجالان، در جای دیگری در رابطه با تحمل شرایط حاکم بر این زندان اینگونه ارزیابی میکند: «تا زمانی که بهتمامی سیستمی که مرا به اینجا کشانده نشناخته و درک نکردم، قادر به تحمل و معنادهی به تنهایی، ایزولاسیون و شکنجهای که در اینجا بر من تحمیل و اعمال میشود، نشدم.» بعد از توطئه شوم بینالمللی 15 ی فوریه 1999 که منجر به ربودن و تحویل رهبرآپو به دولت ترکیه شد، زندان امرالی را نوسازی و بازسازی نمودند که جهت شناخت و آگاهی از این تغییرات و تدابیر جدید، اطلاع از وضعیت این جزیره و زندانش در طول تاریخ ضروری و مفید خواهد بود.
جزیره امرالی بعد از جزیره مرمره در دریای مرمره، بزرگترین جزیرهی ترکیه است که هیچگونه امکانات و شرایط مساعدی برای سکونت عادی در آن باقی نمانده است. این جزیره، پیشتر تحت کنترل و حفاظت نیروی دریایی بود، اما بعد از زندانی نمودن رهبر آپو در آنجا، کنترل و حراست از آن به مرکزی به نام «مرکز مدیریت بحران» واگذار شده است. جزیرهی امرالی، از لحاظ موقعیت جغرافیایی در جنوب شرقی دریای مرمره واقع شده است. از نظر تقسیمات جغرافیایی از توابع استان بورسای ترکیه بوده که کمترین اطلاعات و منابع تحقیقی و پژوهشی در رابطه با آن وجود دارد. انتهای شمالی و جنوبی جزیره صخره و پرتگاه و از پوشش جنگلی و آب شیرین برخوردار است. این جزیره از قدمت زیادی برخوردار و تا روزگار امروز، هیچگونه تحقیق و تفحص باستانشناسی بر روی آن انجام نگرفته است. این جزیره در برههای از تاریخ تحت سیطرهی آکاد و هیتیت بوده است. بعدها توسط امپراتوری روم اشغال میشود. نام اصلی و قدیمی این جزیره «آیگایانون» بوده که بعدها به بسبجوس و گالیوس تغییر کرده و در زمان بیزانس (رومشرقی) برای بار دیگر به کالولیموس تغییر یافته است. در این جزیره آثاری از کلیسا و مراکز دینی مربوط به زمامداری مسیحیان برجای مانده است. در زمان عثمانیان از سوی یکی از فرماندهان عثمانی به نام امیرعلی بیگ تصرف و اشغال میشود که او هم نام خود را بر این جزیره نهاده و به جزیرهی امیرعلی معروف میشود. از این تاریخ به بعد این جزیره تحت حاکمیت و کنترل ترکها قرار میگیرد. تا قبل از جنگ جهانی اول، شمار قابل توجهی از رومیان ارتدکسی در آنجا ساکن بودند که در میانه جنگ مجبور به مهاجرت میشوند. بعد از جنگ، تعدادی از آنها که دوباره به این جزیره بازگشته بودند، متعاقب پیمان لوزان و مبادلهی اُسرا، با شماری از زندانیان ترک مبادله و به یونان فرستاده میشوند.
تاریخ جزیره امرالی در قرن گذشته
تاریخ این جزیره در صدسال گذشته مملو از وقایع و رویدادهای ناخوشایند و وحشتناکی همچون اعمال شکنجه، تبعید و کشتار بوده است. در واقع این جزیره که پیشتر همچون گوشهای از بهشت بود، مبدل به جهنم و نماد ترس، ظلم و زور شده که در روزگار کنونی هم این شرایط جهنمی را بر رهبر آپو تحمیل و اعمال میکنند.
هئیت تحریریه آلترناتیو
بیستودو سال است که رهبر آپو در جزیرهی امرالی که نمود سیستم شکنجه نظام است، گروگان گرفته شده است. زندان جزیره امرالی، یکی از زندانهایی است که سطح امنیتی و حراستی آن فوقالعاده بالا و از ویژگیها و تدابیر خاصی برخوردار است. به دلیل آبوهوای بسیار مرطوب، حیات و وضعیت سلامتی زندانی، شدیدا درخطر بوده و بهعبارتی دیگر، زندانی از بدو ورود در پروسهی تدریجی و درازمدت مرگ و نابودی قرار میگیرد.
در این نوع زندانها، علیرغم شرایط وخیم و امکانات بسیار ضعیف، بهمنظور قرار گرفتن زندانی در خلا روحی و روانی یا همان مرگ روح و معنویات و مرگی در خاموشی، از هر لحاظ، از محیط و محرکهای خارجی دور نگهداشته میشود؛ درکل، سیستم امرالی به شکلی طراحی شده که هدف از آن، مرگ فیزیکی و معنوی انسان زندانی در آن است. در زندان امرالی، سطح امکانات و شرایط جهت زندگی و زنده ماندن، بهصورت سامانمند از میان برداشته شده است. هدف این سیستم، مرگ تدریجی زندانی در کمترین زمان است. رهبرآپو بارها این زندان را مشابه زندان گوانتانامو یاد کرده است. ایشان در اینباره چنین میگوید: «هر گونه سازوکار، طرح و برنامهای که برای عملی کردن در گوانتانامو آماده و در نظر میگرفتند، ابتدا آن را در زندان امرالی اعمال و آزمودند که در صورت جوابگو بودن، بعدا در آنجا هم اجرا میشد. تاکنون غیر از زندان امرالی، در هیچ یک از زندانهایی که سطح امنیتی و حفاظتی آنها بسیار بالا است، بازجویی، محاکمه و اجرای حکم همزمان و یکجا برگزار و اجرا نشده است. لذا نباید از آن تنها بهعنوان یک زندان، بلکه بهمثابهی یک سیستم تمامعیار شکنجه یاد نمود.» رهبر عبدالله اوجالان، در جای دیگری در رابطه با تحمل شرایط حاکم بر این زندان اینگونه ارزیابی میکند: «تا زمانی که بهتمامی سیستمی که مرا به اینجا کشانده نشناخته و درک نکردم، قادر به تحمل و معنادهی به تنهایی، ایزولاسیون و شکنجهای که در اینجا بر من تحمیل و اعمال میشود، نشدم.» بعد از توطئه شوم بینالمللی 15 ی فوریه 1999 که منجر به ربودن و تحویل رهبرآپو به دولت ترکیه شد، زندان امرالی را نوسازی و بازسازی نمودند که جهت شناخت و آگاهی از این تغییرات و تدابیر جدید، اطلاع از وضعیت این جزیره و زندانش در طول تاریخ ضروری و مفید خواهد بود.
جزیره امرالی بعد از جزیره مرمره در دریای مرمره، بزرگترین جزیرهی ترکیه است که هیچگونه امکانات و شرایط مساعدی برای سکونت عادی در آن باقی نمانده است. این جزیره، پیشتر تحت کنترل و حفاظت نیروی دریایی بود، اما بعد از زندانی نمودن رهبر آپو در آنجا، کنترل و حراست از آن به مرکزی به نام «مرکز مدیریت بحران» واگذار شده است. جزیرهی امرالی، از لحاظ موقعیت جغرافیایی در جنوب شرقی دریای مرمره واقع شده است. از نظر تقسیمات جغرافیایی از توابع استان بورسای ترکیه بوده که کمترین اطلاعات و منابع تحقیقی و پژوهشی در رابطه با آن وجود دارد. انتهای شمالی و جنوبی جزیره صخره و پرتگاه و از پوشش جنگلی و آب شیرین برخوردار است. این جزیره از قدمت زیادی برخوردار و تا روزگار امروز، هیچگونه تحقیق و تفحص باستانشناسی بر روی آن انجام نگرفته است. این جزیره در برههای از تاریخ تحت سیطرهی آکاد و هیتیت بوده است. بعدها توسط امپراتوری روم اشغال میشود. نام اصلی و قدیمی این جزیره «آیگایانون» بوده که بعدها به بسبجوس و گالیوس تغییر کرده و در زمان بیزانس (رومشرقی) برای بار دیگر به کالولیموس تغییر یافته است. در این جزیره آثاری از کلیسا و مراکز دینی مربوط به زمامداری مسیحیان برجای مانده است. در زمان عثمانیان از سوی یکی از فرماندهان عثمانی به نام امیرعلی بیگ تصرف و اشغال میشود که او هم نام خود را بر این جزیره نهاده و به جزیرهی امیرعلی معروف میشود. از این تاریخ به بعد این جزیره تحت حاکمیت و کنترل ترکها قرار میگیرد. تا قبل از جنگ جهانی اول، شمار قابل توجهی از رومیان ارتدکسی در آنجا ساکن بودند که در میانه جنگ مجبور به مهاجرت میشوند. بعد از جنگ، تعدادی از آنها که دوباره به این جزیره بازگشته بودند، متعاقب پیمان لوزان و مبادلهی اُسرا، با شماری از زندانیان ترک مبادله و به یونان فرستاده میشوند.
تاریخ جزیره امرالی در قرن گذشته
تاریخ این جزیره در صدسال گذشته مملو از وقایع و رویدادهای ناخوشایند و وحشتناکی همچون اعمال شکنجه، تبعید و کشتار بوده است. در واقع این جزیره که پیشتر همچون گوشهای از بهشت بود، مبدل به جهنم و نماد ترس، ظلم و زور شده که در روزگار کنونی هم این شرایط جهنمی را بر رهبر آپو تحمیل و اعمال میکنند.
گذار دموکراتیک
امرالی و سازوکار آن هئیت تحریریه آلترناتیو 🆔 @GozarDemocratic
پیش از رهبر آپو، اشخاص دیگری در این جزیره زندانی شدهاند، از جمله عدنان مندرس از نخستوزیران پیشین ترکیه و دو تن از وزرایش، وی بعد از کودتا دستگیر و در جزیرهی یاسیا محاکمه و در جزیره امرالی به دار آویخته شد. یکی دیگر از زندانیان این جزیره در گذشته، یلماز گونای، هنرمند نامدار و مبارز کُرد بوده است. همچنین نویسنده رفعت ایلگاز، ابراهیم بالبان، نقاش رومی آنگلوس ستافوندیوس و شمار زیاد دیگری از شخصیتهای معروف و نامدار.
رهبرآپو در اینباره میگوید: شما اطلاع دارید که یکی از ویژگیها و خصوصیات امرالی این است که از دوران بیزانس تاکنون، مخالفان و ناراضیان سرشناس و مهم دولت در اینجا زندانی شدهاند. رفعت ایلگاز درباره شرایط ناگوار و تلخ زندانی بودن در این جزیره چنین میگوید: انسان نمیتواند بیش از دو سال در این مکان زندگی کند. کسی که در معرض آبوهوای مرطوب بیشازحد آن اینجا قرار گرفته باشد، قادر به رهایی از تأثیرات مخرب آن نخواهد بود.
در جزیرهی امرالی دیوارهای دِیر مخروبهای از طرف استاد بنایی بهنام استاد فخری مرمت و تعمیر شده است. اولین زندانیانی که به این جزیره آورده شدند، کسانی بودند که در نقاط مختلف به جرم قتل زندانی شده بودند. در سال 1999 زمانی که جزیره را تخلیه کردند، 247 زندانی در آنجا بودند. یکی از قضات ترک در رابطه با جزیره امرالی میگوید: بعد مقدمات و فراهم نمودن زمینهها در سال 1934، در سال 1935 در جزیرهی امرالی زندانی ساخته شد.
مناظر زیبا و دلنشین این جزیره، بینظیر است و در کمتر جایی دیده میشود، پوشش گیاهی و درختان کاج تا سواحل آن را دربرگرفتهاند. وجود حیوانات زیبا و درختان میوه شبیه بهشت است. اما متاسفانه سالهاست که از آن بهعنوان زندان و شکنجهگاه و مکانی برای اعدام انسانها استفاده و یاد میشود.
شرایط فیزیکی جزیره
پیش از انتقال رهبرآپو به این جزیره، آن را کاملا تخلیه کرده و بهعنوان منطقهی ممنوعه که ورود غیرنظامیان به آن ممنوع است، اعلام کردهاند. از زمین و دریا هم نزدیک شدن به محدودهی پنج کیلومتری غیرمجاز است. جزیره کاملا به یک محوطهی نظامی مبدل شده است. سایر ساختمانهای جزیره نوسازی و برای اسکان نظامیان در نظر گرفته شده است. جز نگهبان و محافظان ویژه، بیش از هزار نفر نظامی در آنجا مستقر شدهاند. ساختمانی که از آن بهعنوان زندان استفاده میشود دارای زیرزمین و دوطبقه است. طبقهی فوقانی مختص به زندانبان و طبقهی همکف هم که شامل سه اتاق مشابه سیزده متری است، رهبر آپو در یکی از آنها زندگی میکند و دو اتاق دیگر هم یکی برای دیدار با وکلا و دیگری برای ملاقات با خانواده در نظر گرفته شده است. از زمان اسارت رهبر عبدالله اوجالان تاکنون، مدام بر امکانات و تجهیزات فنی و امنیتی افزوده میشود. جزیره بهطور 24 ساعته با دوربینهای مداربسته کنترل و هرگونه حرکت و رفتوآمدی تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارد. به این ترتیب تمامی فعالیتها و رفتوآمدها نظارت و کنترل میشوند. رطوبت شدید و انزوای تحمیلی موجود، بدون شک با گذر زمان تأثیرات مخرب عمیقی بر جسم، روح و روان هر انسانی برجای میگذارد. بیجهت نبود که رفعت ایلگاز، نویسندهی زندانی، قبلا گفته بود که در این شرایط انسان نمیتواند دو سال مقاومت کند.
با توجه به اینکه در تمامی معاهدات و پیماننامههای بینالمللی و منشور حقوق بشر، بر احترام گذاشتن و رعایت حقوحقوق زندگی انسانی تاکید شده و این بهعنوان اصلی غیرقابل اغماض و بحث پذیرفته شده است، اما تمامی این موارد در رابطه با رهبر خلق کرد، رهبر آپو نقض و نادیده گرفته میشوند و اهمیت و اعتبارشان بر روی صفحه کاغذ میماند. هرچند بارها به شیوهی مستند و با جزئیات کامل، این وضعیت نقض فاحش حقوق بشر و اعمال شکنجهی سیستماتیک به اطلاع کمیته سی.پی.تی (سازمان منع شکنجه) هم رسیده و کاملا از آن آگاهاند، اما همچنان نوعی تحریم خبری و اهمال عامدانه نسبت به آن وجود دارد و این خود اثباتی است بر ایفای نقش قدرتها و سازمانهای مختلف بینالمللی در برقراری، استقرار و استمرار این نظام سرکوب و شکنجه.
سیستم امرالی مرکز انزوا و ایزولاسیون مطلق
این جزیره با اسارت رهبر آپو رسماً به مرکز و محور ایزولاسیون مبدل شد. از سال 1999 تا سال 2009 رهبر آپو تنها زندانی این جزیره بود. در سال 2009 پنج زندانی دیگر به نام شیخموس پویراز، جومالی کاراسو، بایرام کایماز، حاسبی آیدمیر و حقیآلتان را به آنجا انتقال دادند. این زندانیان را تا سال 2015 در آنجا نگه داشته و سپس به زندانهای دیگر منتقل کردند. در همان سال، هامیلی یلدرم، عُمر خیری کونار، ویسی آکتاش، نصرالله کوران و چتین آرکاش را به این زندان منتقل کردند.
رهبرآپو در اینباره میگوید: شما اطلاع دارید که یکی از ویژگیها و خصوصیات امرالی این است که از دوران بیزانس تاکنون، مخالفان و ناراضیان سرشناس و مهم دولت در اینجا زندانی شدهاند. رفعت ایلگاز درباره شرایط ناگوار و تلخ زندانی بودن در این جزیره چنین میگوید: انسان نمیتواند بیش از دو سال در این مکان زندگی کند. کسی که در معرض آبوهوای مرطوب بیشازحد آن اینجا قرار گرفته باشد، قادر به رهایی از تأثیرات مخرب آن نخواهد بود.
در جزیرهی امرالی دیوارهای دِیر مخروبهای از طرف استاد بنایی بهنام استاد فخری مرمت و تعمیر شده است. اولین زندانیانی که به این جزیره آورده شدند، کسانی بودند که در نقاط مختلف به جرم قتل زندانی شده بودند. در سال 1999 زمانی که جزیره را تخلیه کردند، 247 زندانی در آنجا بودند. یکی از قضات ترک در رابطه با جزیره امرالی میگوید: بعد مقدمات و فراهم نمودن زمینهها در سال 1934، در سال 1935 در جزیرهی امرالی زندانی ساخته شد.
مناظر زیبا و دلنشین این جزیره، بینظیر است و در کمتر جایی دیده میشود، پوشش گیاهی و درختان کاج تا سواحل آن را دربرگرفتهاند. وجود حیوانات زیبا و درختان میوه شبیه بهشت است. اما متاسفانه سالهاست که از آن بهعنوان زندان و شکنجهگاه و مکانی برای اعدام انسانها استفاده و یاد میشود.
شرایط فیزیکی جزیره
پیش از انتقال رهبرآپو به این جزیره، آن را کاملا تخلیه کرده و بهعنوان منطقهی ممنوعه که ورود غیرنظامیان به آن ممنوع است، اعلام کردهاند. از زمین و دریا هم نزدیک شدن به محدودهی پنج کیلومتری غیرمجاز است. جزیره کاملا به یک محوطهی نظامی مبدل شده است. سایر ساختمانهای جزیره نوسازی و برای اسکان نظامیان در نظر گرفته شده است. جز نگهبان و محافظان ویژه، بیش از هزار نفر نظامی در آنجا مستقر شدهاند. ساختمانی که از آن بهعنوان زندان استفاده میشود دارای زیرزمین و دوطبقه است. طبقهی فوقانی مختص به زندانبان و طبقهی همکف هم که شامل سه اتاق مشابه سیزده متری است، رهبر آپو در یکی از آنها زندگی میکند و دو اتاق دیگر هم یکی برای دیدار با وکلا و دیگری برای ملاقات با خانواده در نظر گرفته شده است. از زمان اسارت رهبر عبدالله اوجالان تاکنون، مدام بر امکانات و تجهیزات فنی و امنیتی افزوده میشود. جزیره بهطور 24 ساعته با دوربینهای مداربسته کنترل و هرگونه حرکت و رفتوآمدی تحت تدابیر شدید امنیتی قرار دارد. به این ترتیب تمامی فعالیتها و رفتوآمدها نظارت و کنترل میشوند. رطوبت شدید و انزوای تحمیلی موجود، بدون شک با گذر زمان تأثیرات مخرب عمیقی بر جسم، روح و روان هر انسانی برجای میگذارد. بیجهت نبود که رفعت ایلگاز، نویسندهی زندانی، قبلا گفته بود که در این شرایط انسان نمیتواند دو سال مقاومت کند.
با توجه به اینکه در تمامی معاهدات و پیماننامههای بینالمللی و منشور حقوق بشر، بر احترام گذاشتن و رعایت حقوحقوق زندگی انسانی تاکید شده و این بهعنوان اصلی غیرقابل اغماض و بحث پذیرفته شده است، اما تمامی این موارد در رابطه با رهبر خلق کرد، رهبر آپو نقض و نادیده گرفته میشوند و اهمیت و اعتبارشان بر روی صفحه کاغذ میماند. هرچند بارها به شیوهی مستند و با جزئیات کامل، این وضعیت نقض فاحش حقوق بشر و اعمال شکنجهی سیستماتیک به اطلاع کمیته سی.پی.تی (سازمان منع شکنجه) هم رسیده و کاملا از آن آگاهاند، اما همچنان نوعی تحریم خبری و اهمال عامدانه نسبت به آن وجود دارد و این خود اثباتی است بر ایفای نقش قدرتها و سازمانهای مختلف بینالمللی در برقراری، استقرار و استمرار این نظام سرکوب و شکنجه.
سیستم امرالی مرکز انزوا و ایزولاسیون مطلق
این جزیره با اسارت رهبر آپو رسماً به مرکز و محور ایزولاسیون مبدل شد. از سال 1999 تا سال 2009 رهبر آپو تنها زندانی این جزیره بود. در سال 2009 پنج زندانی دیگر به نام شیخموس پویراز، جومالی کاراسو، بایرام کایماز، حاسبی آیدمیر و حقیآلتان را به آنجا انتقال دادند. این زندانیان را تا سال 2015 در آنجا نگه داشته و سپس به زندانهای دیگر منتقل کردند. در همان سال، هامیلی یلدرم، عُمر خیری کونار، ویسی آکتاش، نصرالله کوران و چتین آرکاش را به این زندان منتقل کردند.
گذار دموکراتیک
امرالی و سازوکار آن هئیت تحریریه آلترناتیو 🆔 @GozarDemocratic
حال در این سیستم شکنجهی امرالی رهبر آپو به همراه هاملی یلدرم و عمر خیری کونار و ویسی آکتاش نگه داشته میشوند. 21 سال است که رهبر آپو بهتنهایی و در یک زندان تکسلولی محبوس و ارتباط و تعاملش را با خارج ممنوع و قطع کردهاند. رهبر آپو این وضعیت را چنین توصیف میکند: «زندگی در این جزیره و در یک سلول انفرادی بهنحوی که از هر گونه تعامل و ارتباط با خارج محروم باشی، همچون قرار دادن انسانی زنده در تابوت است و من نام آن را گذاشتم زندگی در تابوت. در این مکان تابوت مانند، حتی نفس کشیدن هم دشوار است.»
اعمال این سیاستها در پی تصویب مواد قانونی دیگری در یکم آگوست 2005 تشدید یافت. زمان ملاقات با خانواده را از یک ساعت به نیم ساعت کاهش دادند. اگرچه تا این زمان بهصورت غیرمنظم و مقطعی وکلا میتوانستند با ایشان دیدار داشته باشند، از این به بعد این دیدارها هم پایان یافت و تمامی درخواستهای دیدار را هم رد میکردند. همچنین برخورد فیزیکی و تهدید به مرگ و کشتن ایشان نیز بر تمام این محدودیت و ممنوعیتها افزوده شد.
در سال 2006 با هدف مسموم کردن و به بهانهی ایجاد تغییر و تعمیر، اتاق ایشان را با رنگهایی که آغشته به مواد شیمیایی خطرناک و مسموم کننده بود، رنگ کرده و در راستای تشدید هرچه بیشتر فشارها، نوشتهها و نامههای ایشان را بههم ریخته و با اعمال زور موهای سرشان را تراشیدند. در سال 2009 جهت ضربه زدن بیشتر به سلامتی و نزدیکتر کردن زمان مرگ، رهبر آپو را از اتاقی همچون تابوت بهجایی تنگتر که بهسختی میتوان در آن تنفس کرد، انتقال دادند و این سیاست و رفتار را از اواسط سال2011 به بعد تشدید نمودند.
اولین مرحله از تشدید سامانمند این فشارها و انزوا، در تاریخ 27 سپتامبر 2011 با قطع کامل دیدار با وکلا و در 22 نوامبر 2011 و در مقطع گفتگوهای اسلو با بازداشت وکلایی که برای ملاقات رفته بودند، رقم خورد. در مرحلهی دوم هم از تاریخ ششم اکتبر 2014 به بعد دیدار با خانواده و سایر ملاقاتکنندگان را ممنوع کردند. در مرحلهی سوم هم، از اردیبهشتماه 2015 به بعد دیدارهای هیئت گفتگو هم قطع و از آن زمان تاکنون هیچ اطلاع و خبر موثقی از وضعیت ایشان در دست نیست.
سیستم امرالی
در پی امضای پیمان و قرارداد میان سازمان سیا (سازمان اطلاعاتی آمریکا) و میت (سازمان اطلاعاتی ترکیه) رهبر آپو را در امرالی محبوس کردند. رهبر آپو دریکی از دیدارها با وکلایش، در رابطه با سیستم امرالی چنین میگوید: سیستم امرالی از ساختاری ویژه و پیچیده برخوردار و از سه پایه و محور اساسی شکل گرفته است. محور و پایههای آمریکا، اروپا و ترکیه.
آمریکا و ناتو، نقش اساسی و محوری را در پایهگذاری این سیستم و اسارت رهبر آپو بر عهده داشتند. زمانی که رهبرآپو را به ترکیه تحویل دادند، نخستوزیر وقت، بولنت اجویت، چنین بیان کرد که من نفهمیدم که چرا آمریکا اوجالان را به ما تحویل داد؟ و این نیز اثباتی است بر این ادعا که طراح و مجری اصلی این توطئه خود آمریکا بود که ناتو را هم در آن شریک کرد. زمانی که هنوز رهبر آپو در سوریه بود، به بهانهی مانور، ناتو نیروهای خود را به دریای سفید روانه کرد. از صحبتها و مواضع دبیر کل ناتو در آن زمان، جاهیر سولانا هم بهراحتی میتوان به صحت این ادعا پی برد. بنابراین موجودیت و استمرار سیستم شکنجه و فشار امرالی بدون آمریکا غیرممکن است و بسیاری از سیاستهای اعمال شده در امرالی از سوی آمریکا طرحریزی و در نظر گرفته میشوند. از همین رو فهم و درک نظام شکنجهی امرالی وابسته به درک و شناختی صحیح و واقعی از هژمونی آمریکا است.
یکی دیگر از محورها و بانیان پایهگذار سیستم امرالی اتحادیهی اروپاست که به اندازهی آمریکا نقشی فعال در پروسهی توطئه داشته و دارد. با این تفاوت که به شیوهای پنهانی و با حساسیت بیشتری ایفای نقش کرد. عدم موافقت هیچیک از کشورهای اروپای با درخواست پناهندگی رهبر آپو، با این مقوله مرتبط است. اتحادیهی اروپا که تا این حد در انجام این توطئه نقش ایفا کرده، غیرممکن است که در استقرار و استمرار این سیستم شکنجه بیتأثیر باشد. اروپا سیاستهای خود در امرالی را از طریق دادگاه حقوق بشر و سیپیتی اعمال میکند. رهبرآپو در این رابطه میگوید: «هنگامیکه مرا به زندان امرالی آوردند، اولین کسی که به استقبال من آمد، نمایندهی کمیتهی پیشگیری از شکنجهی وابسته به شورای اروپا بود. نمایندهی مذکور که در سطح ریاست کمیته جای داشت، بهمحض روبهرو شدنمان گفت: در این زندان بهسر خواهی برد؛ ما هم از طریق شورای اروپا نظارت میکنیم و سعی بر یافتن راهحلهایی خواهیم نمود.
اعمال این سیاستها در پی تصویب مواد قانونی دیگری در یکم آگوست 2005 تشدید یافت. زمان ملاقات با خانواده را از یک ساعت به نیم ساعت کاهش دادند. اگرچه تا این زمان بهصورت غیرمنظم و مقطعی وکلا میتوانستند با ایشان دیدار داشته باشند، از این به بعد این دیدارها هم پایان یافت و تمامی درخواستهای دیدار را هم رد میکردند. همچنین برخورد فیزیکی و تهدید به مرگ و کشتن ایشان نیز بر تمام این محدودیت و ممنوعیتها افزوده شد.
در سال 2006 با هدف مسموم کردن و به بهانهی ایجاد تغییر و تعمیر، اتاق ایشان را با رنگهایی که آغشته به مواد شیمیایی خطرناک و مسموم کننده بود، رنگ کرده و در راستای تشدید هرچه بیشتر فشارها، نوشتهها و نامههای ایشان را بههم ریخته و با اعمال زور موهای سرشان را تراشیدند. در سال 2009 جهت ضربه زدن بیشتر به سلامتی و نزدیکتر کردن زمان مرگ، رهبر آپو را از اتاقی همچون تابوت بهجایی تنگتر که بهسختی میتوان در آن تنفس کرد، انتقال دادند و این سیاست و رفتار را از اواسط سال2011 به بعد تشدید نمودند.
اولین مرحله از تشدید سامانمند این فشارها و انزوا، در تاریخ 27 سپتامبر 2011 با قطع کامل دیدار با وکلا و در 22 نوامبر 2011 و در مقطع گفتگوهای اسلو با بازداشت وکلایی که برای ملاقات رفته بودند، رقم خورد. در مرحلهی دوم هم از تاریخ ششم اکتبر 2014 به بعد دیدار با خانواده و سایر ملاقاتکنندگان را ممنوع کردند. در مرحلهی سوم هم، از اردیبهشتماه 2015 به بعد دیدارهای هیئت گفتگو هم قطع و از آن زمان تاکنون هیچ اطلاع و خبر موثقی از وضعیت ایشان در دست نیست.
سیستم امرالی
در پی امضای پیمان و قرارداد میان سازمان سیا (سازمان اطلاعاتی آمریکا) و میت (سازمان اطلاعاتی ترکیه) رهبر آپو را در امرالی محبوس کردند. رهبر آپو دریکی از دیدارها با وکلایش، در رابطه با سیستم امرالی چنین میگوید: سیستم امرالی از ساختاری ویژه و پیچیده برخوردار و از سه پایه و محور اساسی شکل گرفته است. محور و پایههای آمریکا، اروپا و ترکیه.
آمریکا و ناتو، نقش اساسی و محوری را در پایهگذاری این سیستم و اسارت رهبر آپو بر عهده داشتند. زمانی که رهبرآپو را به ترکیه تحویل دادند، نخستوزیر وقت، بولنت اجویت، چنین بیان کرد که من نفهمیدم که چرا آمریکا اوجالان را به ما تحویل داد؟ و این نیز اثباتی است بر این ادعا که طراح و مجری اصلی این توطئه خود آمریکا بود که ناتو را هم در آن شریک کرد. زمانی که هنوز رهبر آپو در سوریه بود، به بهانهی مانور، ناتو نیروهای خود را به دریای سفید روانه کرد. از صحبتها و مواضع دبیر کل ناتو در آن زمان، جاهیر سولانا هم بهراحتی میتوان به صحت این ادعا پی برد. بنابراین موجودیت و استمرار سیستم شکنجه و فشار امرالی بدون آمریکا غیرممکن است و بسیاری از سیاستهای اعمال شده در امرالی از سوی آمریکا طرحریزی و در نظر گرفته میشوند. از همین رو فهم و درک نظام شکنجهی امرالی وابسته به درک و شناختی صحیح و واقعی از هژمونی آمریکا است.
یکی دیگر از محورها و بانیان پایهگذار سیستم امرالی اتحادیهی اروپاست که به اندازهی آمریکا نقشی فعال در پروسهی توطئه داشته و دارد. با این تفاوت که به شیوهای پنهانی و با حساسیت بیشتری ایفای نقش کرد. عدم موافقت هیچیک از کشورهای اروپای با درخواست پناهندگی رهبر آپو، با این مقوله مرتبط است. اتحادیهی اروپا که تا این حد در انجام این توطئه نقش ایفا کرده، غیرممکن است که در استقرار و استمرار این سیستم شکنجه بیتأثیر باشد. اروپا سیاستهای خود در امرالی را از طریق دادگاه حقوق بشر و سیپیتی اعمال میکند. رهبرآپو در این رابطه میگوید: «هنگامیکه مرا به زندان امرالی آوردند، اولین کسی که به استقبال من آمد، نمایندهی کمیتهی پیشگیری از شکنجهی وابسته به شورای اروپا بود. نمایندهی مذکور که در سطح ریاست کمیته جای داشت، بهمحض روبهرو شدنمان گفت: در این زندان بهسر خواهی برد؛ ما هم از طریق شورای اروپا نظارت میکنیم و سعی بر یافتن راهحلهایی خواهیم نمود.
گذار دموکراتیک
امرالی و سازوکار آن هئیت تحریریه آلترناتیو 🆔 @GozarDemocratic
پایه و محور سوم سیستم امرالی ترکیه است که در برقراری و استمرار این سیستم از کمترین نقش و تأثیری برخوردار است که آنهم از طریق قدرتهای بینالمللی به وی واگذار شده است. نقش ترکیه تنها در سطح زندانبانی و حراست است.
طبق قوانین ترکیه، زندانهای این کشور تحت نظارت و کنترل وزارت عدالت قرار دارند، اما این قانون در رابطه با زندان امرالی هیچگونه مصداق و تأثیری ندارد. زندان امرالی خارج از نظارت و کنترل وزارت عدالت و حکومت قرار دارد و مستقیماً از طریق مرکز مدیریت بحران که وابسته به سازمان امنیت ملی است، مدیریت و کنترل میشود. مدیریت و اجرای سیاست و برنامهها هم از طریق سازمان امنیت ملی اعمال میشوند. در رابطه با این جزیره هیچگونه جایگاه و تعریف حقوقی در نظر گرفته نشده است. مراکز مدیریت بحران، معمولاً در مواقع و شرایط فوقالعادهای همچون وقوع سیل، زلزله و… تشکیل میشوند. این مراکز جهت اطلاعرسانی و کنترل بحران به تصمیمگیری و اجرای دستورات میپردازد و طبق قوانین ترکیه، زمان موجودیت و فعالیت این مراکز، حداکثر تا ۶ ماه است. اما باز هم این مورد در رابطه با سیستم امرالی صدق ندارد و اجرایی نمیشود. لذا معلوم نیست که این شرایط بحرانی و مرکز بحران مربوط به امرالی تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. امرالی سیستمی بینالمللی است که درک و شناخت صحیح نسبت به آن مستلزم شناختی عمیق و صحیح از نظام سلطهی جهانی است. بانیان و مجریان این سیستم همان نیروها و قدرتهایی هستند که نمیخواهند خلق کرد در این جهان از زندگی آزاد و دموکراتیک برخوردار شوند. تمامی نیروهای مداخلهگر در خاورمیانه و آنهایی که در ارتباط و تعامل با ترکیه هستند، در سیستم امرالی دارای نقش و تاثیراند. اما آمریکا که از بیشترین سطح مداخله در خاورمیانه و همچنین روابط سیاسی و تجاری با ترکیه برخوردار است، باعث و بانی اصلی برقراری و استمرار سیستم امرالی است. در عینحال نباید از نقش و تأثیر کشورهایی همچون روسیه هم غافل ماند. رهبر آپو که با برخورداری از فلسفه و تفکری نیرومند و انسانی توانست که به سطحی قابل توجه از پیشرفت و مبارزات دست یابد، وی نهتنها تسلیم تمدن پنج هزار سالهی نظام جهانی نشد، بلکه نظام آلترناتیو آن را هم طرح و ارائه نمود. قدرتهای هژمونیک و سلطهگر جهانی که تحمل این مبارزه و پیشرفتها را نداشتند و آن را سدی در مقابل دستیابی به اهدافشان میدیدند، همان بنیانگذاران و مجریان این سیستم شکنجه و زندان هستند.
بنابراین مبارزه علیه سیستم حاکم بر امرالی، به معنای مبارزه علیه نظام سلطهی جهانی است. در این مقطع و برههی خاص، برای اولین بار فرصت و امکانی فراهم شده که خلقکرد، ترک و تمامی خلقها و شخصیتهای آزاداندیش و آزادیخواهی که خارج از این سیستم قرار گرفته و از قربانیان آن هستند، با اتحاد و انسجام به مبارزه در راستای پایان بخشیدن به آن اهتمام ورزند. بدون شک رهایی و آزادی کردها از بندگی و بردگی نظام سلطه، در گرو پیروی و عمل به آموزههای رهبری آپو و صیانت از آن است. همچنین، خلق ترک هم جهت رهایی و رسیدن به اعتلاء و استقلال، ناچار به پایان دادن به اشغال و مداخله در کشورشان هستند.
یکی از اهداف برقراری و تداوم نظام امرالی، سرکوب و مسکوت نمودن فریاد آزادیخواهی خلقکرد و سایر خلقهای تحت ستم است که در چارچوب این نظام سلطه و فشار جهانی جای نگرفتهاند. جهت پایان دادن به این نظام شکنجه، استعمار و استثمار و همچنین برساخت جامعهای دموکراتیک و آزاد، لازم است تمامی خلقهای محروم و تحت ستم، ازجمله خلق کرد و ترک بر اساس پارادایم جامعهی دموکراتیک و اکولوژیک مبتنی بر آزادی زن به مبارزه و نبرد ادامه دهند.
pjak.eu
آلترناتیو شماره 100
https://t.me/GozarDemocratic/20515
🆔 @GozarDemocratic
طبق قوانین ترکیه، زندانهای این کشور تحت نظارت و کنترل وزارت عدالت قرار دارند، اما این قانون در رابطه با زندان امرالی هیچگونه مصداق و تأثیری ندارد. زندان امرالی خارج از نظارت و کنترل وزارت عدالت و حکومت قرار دارد و مستقیماً از طریق مرکز مدیریت بحران که وابسته به سازمان امنیت ملی است، مدیریت و کنترل میشود. مدیریت و اجرای سیاست و برنامهها هم از طریق سازمان امنیت ملی اعمال میشوند. در رابطه با این جزیره هیچگونه جایگاه و تعریف حقوقی در نظر گرفته نشده است. مراکز مدیریت بحران، معمولاً در مواقع و شرایط فوقالعادهای همچون وقوع سیل، زلزله و… تشکیل میشوند. این مراکز جهت اطلاعرسانی و کنترل بحران به تصمیمگیری و اجرای دستورات میپردازد و طبق قوانین ترکیه، زمان موجودیت و فعالیت این مراکز، حداکثر تا ۶ ماه است. اما باز هم این مورد در رابطه با سیستم امرالی صدق ندارد و اجرایی نمیشود. لذا معلوم نیست که این شرایط بحرانی و مرکز بحران مربوط به امرالی تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. امرالی سیستمی بینالمللی است که درک و شناخت صحیح نسبت به آن مستلزم شناختی عمیق و صحیح از نظام سلطهی جهانی است. بانیان و مجریان این سیستم همان نیروها و قدرتهایی هستند که نمیخواهند خلق کرد در این جهان از زندگی آزاد و دموکراتیک برخوردار شوند. تمامی نیروهای مداخلهگر در خاورمیانه و آنهایی که در ارتباط و تعامل با ترکیه هستند، در سیستم امرالی دارای نقش و تاثیراند. اما آمریکا که از بیشترین سطح مداخله در خاورمیانه و همچنین روابط سیاسی و تجاری با ترکیه برخوردار است، باعث و بانی اصلی برقراری و استمرار سیستم امرالی است. در عینحال نباید از نقش و تأثیر کشورهایی همچون روسیه هم غافل ماند. رهبر آپو که با برخورداری از فلسفه و تفکری نیرومند و انسانی توانست که به سطحی قابل توجه از پیشرفت و مبارزات دست یابد، وی نهتنها تسلیم تمدن پنج هزار سالهی نظام جهانی نشد، بلکه نظام آلترناتیو آن را هم طرح و ارائه نمود. قدرتهای هژمونیک و سلطهگر جهانی که تحمل این مبارزه و پیشرفتها را نداشتند و آن را سدی در مقابل دستیابی به اهدافشان میدیدند، همان بنیانگذاران و مجریان این سیستم شکنجه و زندان هستند.
بنابراین مبارزه علیه سیستم حاکم بر امرالی، به معنای مبارزه علیه نظام سلطهی جهانی است. در این مقطع و برههی خاص، برای اولین بار فرصت و امکانی فراهم شده که خلقکرد، ترک و تمامی خلقها و شخصیتهای آزاداندیش و آزادیخواهی که خارج از این سیستم قرار گرفته و از قربانیان آن هستند، با اتحاد و انسجام به مبارزه در راستای پایان بخشیدن به آن اهتمام ورزند. بدون شک رهایی و آزادی کردها از بندگی و بردگی نظام سلطه، در گرو پیروی و عمل به آموزههای رهبری آپو و صیانت از آن است. همچنین، خلق ترک هم جهت رهایی و رسیدن به اعتلاء و استقلال، ناچار به پایان دادن به اشغال و مداخله در کشورشان هستند.
یکی از اهداف برقراری و تداوم نظام امرالی، سرکوب و مسکوت نمودن فریاد آزادیخواهی خلقکرد و سایر خلقهای تحت ستم است که در چارچوب این نظام سلطه و فشار جهانی جای نگرفتهاند. جهت پایان دادن به این نظام شکنجه، استعمار و استثمار و همچنین برساخت جامعهای دموکراتیک و آزاد، لازم است تمامی خلقهای محروم و تحت ستم، ازجمله خلق کرد و ترک بر اساس پارادایم جامعهی دموکراتیک و اکولوژیک مبتنی بر آزادی زن به مبارزه و نبرد ادامه دهند.
pjak.eu
آلترناتیو شماره 100
https://t.me/GozarDemocratic/20515
🆔 @GozarDemocratic
Telegram
گذار دموکراتیک
شمارهی 100 مجلهی آلترناتیو
🆔 @GozarDemocratic
🆔 @GozarDemocratic
بۆ منداڵانی نیشتمانەکەم
✍ بێریتان بۆتان – ئەندامی یەکێتی ژنانی گەنجی رۆژهەڵاتی کوردستان – YJCR
🆔 @GozarDemocratic
✍ بێریتان بۆتان – ئەندامی یەکێتی ژنانی گەنجی رۆژهەڵاتی کوردستان – YJCR
🆔 @GozarDemocratic
گذار دموکراتیک
بۆ منداڵانی نیشتمانەکەم ✍ بێریتان بۆتان – ئەندامی یەکێتی ژنانی گەنجی رۆژهەڵاتی کوردستان – YJCR 🆔 @GozarDemocratic
بۆ منداڵانی نیشتمانەکەم
✍ بێریتان بۆتان – ئەندامی یەکێتی ژنانی گەنجی رۆژهەڵاتی کوردستان – YJCR
وەک دەزاندرێت لە رۆژی ئەمرۆدا باردۆخی منداڵان باش نیە هەموو جۆرە شەڕێکیان لەسەرە جا چ شەری دەروونی بێت یان جەستەیی، بە هەر شێوەیەک بێت دەیانهەوێت چاو ترسێنیان بکەن. منداڵان لە تەمەنی بچووکی دا بێ هەست دەهێڵنەوە و بەناوی منداڵی ئاقل و ژیر ناهێڵن تێکەڵی زۆر شت بێت و دوور لە ناسینی زۆرشت دەبێت. زۆربەی شتە ئەساسییەکان کە منداڵێک دەبێ فێری ببێت و زانیاری لەسەر هەبێت. دەبێ بزانێت کە کووردە و چاند و کەلتووری خۆی بناسێت، خاک و وڵاتی خۆی بناسێت هەر لەمناڵیەوە هەستی خاوەن دەرکەوتن لە نیشتیمانەکەی هەبێت. بەڵام بەداخەوە منداڵی ئەمرۆ شەرێکی تایبەت کە لەسەریان بەرێوە دەچیت بێ ئاگابوونە لە باردۆخی چوار دەوریان یانیش فێری چاند و کلتوری بێگانەیان دەکەن بەهۆی ئەوەی کە سپەینێ کە لە نێو زانکۆکان دا دەرسی خوێند نەڵێن بێکلاسە یا خوود لەهجەی وی جیاوازە.
هێرشێک کە ئەمرۆ لەسەر گەلی کورد هەیە بۆ نەهێشتنی یەک کوردیش بێت دووژمنان هەموو توانای خۆیان دەخەنە گڕ هەر بۆیە بۆ ئەوان جیاوازی نییە چ پیر، گەنج یاخوود منداڵ بێت، تەنها کورد بێت بۆ ئەوان تەواوە هەموو جۆرە توندو تیژی نا مرۆڤانە بەکاردێنن. رۆژانە دەبیینین کە بە هەزاران مناڵی بێ تاوان دەبنە قوربانی کە زۆربەیان هێشتا فێری قسە کردن نەبوون و ئەوەندە بچووکن خەون بە خەیاڵ کانیانەوە دەبینن بەڵام دەکوژرێن. نموونەی هەری زیندوو لە ئەنجامی هێرش کردنە سەر گرێسپی و سەرێکانی دا کورێک بە ناوی محەممەد بە چەکی ژەهراوی هەموو جەستەی دەسووتێندرێت، مناڵیك کە خاکەکەی داگیر دەکرێ و خۆشی تێیدا لەشی دەسووتێت کە چارەسەری ئەست دەبێت، کوا داد پەروەری و مرۆڤایەتی. لە هەمان کات دا ئەو جۆرە سیلاحە قەدەغەیە، بەڵام لەسەر مناڵی کورد تاقی دەکرێتەوە، مناڵێکی دی بە ناوی سۆلین کە کۆمەڵێ ئاواتی هەیە لە ئەنجامی بۆردومان کردنی دەوڵەتی داگیرکەری تورکیا گیان لەدەست دادات کە خەون وخەیاڵی ئەو مناڵە زۆر گەورەیە و داهاتووی گەلێک دەتوانێ بەدی بهێنێت. بەڵام داگیرکەر دەیهەوێت بەهەر جۆرێک بێت کورد نەمینێت. ئێمەش وەک مناڵی کورد بە دووژمن دەڵێین خەیاڵتان خاوە بمان کووژن ئەشکنجەمان بکەن ئێمە رۆڵەی کوردین تەواو نابیین لە دایک دەبینەوە، مناڵی کوردین دەس قەڵشاو هەژار و لێ قەوماوین بەڵام خەون بە داگیرکەرییەوە نابینین، وەک داگیرکەران سفرەمان پڕ لە گۆشتی ئینسان و شەراب و خوێنی هەژاران نیە، ئێمە ویژدانمان هەیە کە زۆر لەو شتانەی ئێوە هەتانە گرینگترە هەرچی بکەن کاریگەری نییە لەسەرمان و ئێمە منداڵی کوردین، نەسڵی داربەڕووین و تەواو نابیین.
مناڵە چاوگەشەکانی نیشتیمانەکەم ئێمە پاشەڕۆژی ئەو وڵاتەین و پێویستە نیشتیمانی خۆمان بپارێزین.
چاوەڕوانی مناڵی بە هێز و خاوەن هەڵوێست لە ئێمە دەکرێ پێویستە نەترس بیین و ئەو ترسەی کە دووژمن لای ئێمە درووستی کردوە بیشکێنین و هەنگاوی پۆڵایین بنێین بۆ ئەوەی چیتر دووژمن نە توانێت دەست بۆ خاکی ئێمە ببات. بۆ ئەوەش دەبێت دایک و باوکەکانیش پاڵپشتی مناڵەکانیان بکەن، هەر لە منداڵیەوە بە شیوازێکی رێک و پێک پەروەردەیان بکەن و فێری کوردایەتیان بکەن بۆ ئەوەی لە داهاتوو دا بتوانن لەسەر پێی خۆیان راوەستن و داگیرکەران نەتوانن بندەست و چاوترسێنیان بکەن. بەم جۆرە دەبیینە منداڵی ئەو وڵاتە و کاتێک دووژمن هێرش بکات ئەگەر شەڕیشمان پێنەکرێ بە بێدەنگ نەبوونمان و هەڵوێستمان دووژمن بن دەخەین.
رۆڵەی ئەو گەلەین، خاوەنی ئەو نیشتیمانە ئێمەین، خاوەن شەهیدی ئەو وڵاتە هەرئێمە بووین، هەرچەند بە ئاوارە بوون و ئەنفال و کیمیاباران ویستیان قڕمان کەن بەڵام ئێمە نەتەوەی کورد، خاوەن هێزێکی پۆڵاین.
بۆ منداڵانی هەرچوارپارچەی کوردستان من وەک گریلایەک بۆ ئافڕاندنی ژیانێکی ئازاد بۆ منداڵانی نیشتیمانەکەم ئاشقی شاخەکانی کوردستان بووم، شەیدای لانکەی شۆڕشگێڕان بووم. هەموو هێز و توانای خۆم خستەگڕ، بۆئەوەی چیتر نەبینم منداڵی پێخواس لە شەقامەکاندا کار بکەن و لێیان بدەن و گاڵتەیان پێبکەن. با چیتر نەبینم کوشتنی منداڵی کورد، چیتر نەبینم رفاندنی منداڵانی ئەم گەلە، با ئیتر بەس بێت ئەشکنجەی منداڵی کورد لەسەر قسە کردن بە زمانی دایکی.
دەبێ ئەوانەی کە دووژمن پێمان دەرخوارد دەدات هیچیان وەرنەگرین و هەموان رەدکەینەوە ولە بەرامبەر هەموو ئەوانە چاوی خۆمان وەکەین و خاوەن هەڵوێست بین چوونکە خەون و خەیاڵێکی زۆرمان هەیە و ژیانێکی ئازادمان دەوێت وەک پەپوولەیەک شەیدای ژیانین وئارمانجی سەرەکیمان ئازاد کردنی کوردستانە و بۆ بونیاند نانی ژیانێکی سەربەخۆ بۆ نەجات دانی هەموو منداڵان تێبکۆشین چونکە منداڵان لە دوونیایەکی تاریک دان. هەر لەسەر ئەو ئەساسە سۆزی خۆم بەرامبەر هەموو منداڵان دووبارە دەکەمەوە و پێیان دەڵێم بۆ ئێوە ژیان دەکەم و ئێوە ئایندەی ئەو وڵاتەن.
✍ بێریتان بۆتان – ئەندامی یەکێتی ژنانی گەنجی رۆژهەڵاتی کوردستان – YJCR
وەک دەزاندرێت لە رۆژی ئەمرۆدا باردۆخی منداڵان باش نیە هەموو جۆرە شەڕێکیان لەسەرە جا چ شەری دەروونی بێت یان جەستەیی، بە هەر شێوەیەک بێت دەیانهەوێت چاو ترسێنیان بکەن. منداڵان لە تەمەنی بچووکی دا بێ هەست دەهێڵنەوە و بەناوی منداڵی ئاقل و ژیر ناهێڵن تێکەڵی زۆر شت بێت و دوور لە ناسینی زۆرشت دەبێت. زۆربەی شتە ئەساسییەکان کە منداڵێک دەبێ فێری ببێت و زانیاری لەسەر هەبێت. دەبێ بزانێت کە کووردە و چاند و کەلتووری خۆی بناسێت، خاک و وڵاتی خۆی بناسێت هەر لەمناڵیەوە هەستی خاوەن دەرکەوتن لە نیشتیمانەکەی هەبێت. بەڵام بەداخەوە منداڵی ئەمرۆ شەرێکی تایبەت کە لەسەریان بەرێوە دەچیت بێ ئاگابوونە لە باردۆخی چوار دەوریان یانیش فێری چاند و کلتوری بێگانەیان دەکەن بەهۆی ئەوەی کە سپەینێ کە لە نێو زانکۆکان دا دەرسی خوێند نەڵێن بێکلاسە یا خوود لەهجەی وی جیاوازە.
هێرشێک کە ئەمرۆ لەسەر گەلی کورد هەیە بۆ نەهێشتنی یەک کوردیش بێت دووژمنان هەموو توانای خۆیان دەخەنە گڕ هەر بۆیە بۆ ئەوان جیاوازی نییە چ پیر، گەنج یاخوود منداڵ بێت، تەنها کورد بێت بۆ ئەوان تەواوە هەموو جۆرە توندو تیژی نا مرۆڤانە بەکاردێنن. رۆژانە دەبیینین کە بە هەزاران مناڵی بێ تاوان دەبنە قوربانی کە زۆربەیان هێشتا فێری قسە کردن نەبوون و ئەوەندە بچووکن خەون بە خەیاڵ کانیانەوە دەبینن بەڵام دەکوژرێن. نموونەی هەری زیندوو لە ئەنجامی هێرش کردنە سەر گرێسپی و سەرێکانی دا کورێک بە ناوی محەممەد بە چەکی ژەهراوی هەموو جەستەی دەسووتێندرێت، مناڵیك کە خاکەکەی داگیر دەکرێ و خۆشی تێیدا لەشی دەسووتێت کە چارەسەری ئەست دەبێت، کوا داد پەروەری و مرۆڤایەتی. لە هەمان کات دا ئەو جۆرە سیلاحە قەدەغەیە، بەڵام لەسەر مناڵی کورد تاقی دەکرێتەوە، مناڵێکی دی بە ناوی سۆلین کە کۆمەڵێ ئاواتی هەیە لە ئەنجامی بۆردومان کردنی دەوڵەتی داگیرکەری تورکیا گیان لەدەست دادات کە خەون وخەیاڵی ئەو مناڵە زۆر گەورەیە و داهاتووی گەلێک دەتوانێ بەدی بهێنێت. بەڵام داگیرکەر دەیهەوێت بەهەر جۆرێک بێت کورد نەمینێت. ئێمەش وەک مناڵی کورد بە دووژمن دەڵێین خەیاڵتان خاوە بمان کووژن ئەشکنجەمان بکەن ئێمە رۆڵەی کوردین تەواو نابیین لە دایک دەبینەوە، مناڵی کوردین دەس قەڵشاو هەژار و لێ قەوماوین بەڵام خەون بە داگیرکەرییەوە نابینین، وەک داگیرکەران سفرەمان پڕ لە گۆشتی ئینسان و شەراب و خوێنی هەژاران نیە، ئێمە ویژدانمان هەیە کە زۆر لەو شتانەی ئێوە هەتانە گرینگترە هەرچی بکەن کاریگەری نییە لەسەرمان و ئێمە منداڵی کوردین، نەسڵی داربەڕووین و تەواو نابیین.
مناڵە چاوگەشەکانی نیشتیمانەکەم ئێمە پاشەڕۆژی ئەو وڵاتەین و پێویستە نیشتیمانی خۆمان بپارێزین.
چاوەڕوانی مناڵی بە هێز و خاوەن هەڵوێست لە ئێمە دەکرێ پێویستە نەترس بیین و ئەو ترسەی کە دووژمن لای ئێمە درووستی کردوە بیشکێنین و هەنگاوی پۆڵایین بنێین بۆ ئەوەی چیتر دووژمن نە توانێت دەست بۆ خاکی ئێمە ببات. بۆ ئەوەش دەبێت دایک و باوکەکانیش پاڵپشتی مناڵەکانیان بکەن، هەر لە منداڵیەوە بە شیوازێکی رێک و پێک پەروەردەیان بکەن و فێری کوردایەتیان بکەن بۆ ئەوەی لە داهاتوو دا بتوانن لەسەر پێی خۆیان راوەستن و داگیرکەران نەتوانن بندەست و چاوترسێنیان بکەن. بەم جۆرە دەبیینە منداڵی ئەو وڵاتە و کاتێک دووژمن هێرش بکات ئەگەر شەڕیشمان پێنەکرێ بە بێدەنگ نەبوونمان و هەڵوێستمان دووژمن بن دەخەین.
رۆڵەی ئەو گەلەین، خاوەنی ئەو نیشتیمانە ئێمەین، خاوەن شەهیدی ئەو وڵاتە هەرئێمە بووین، هەرچەند بە ئاوارە بوون و ئەنفال و کیمیاباران ویستیان قڕمان کەن بەڵام ئێمە نەتەوەی کورد، خاوەن هێزێکی پۆڵاین.
بۆ منداڵانی هەرچوارپارچەی کوردستان من وەک گریلایەک بۆ ئافڕاندنی ژیانێکی ئازاد بۆ منداڵانی نیشتیمانەکەم ئاشقی شاخەکانی کوردستان بووم، شەیدای لانکەی شۆڕشگێڕان بووم. هەموو هێز و توانای خۆم خستەگڕ، بۆئەوەی چیتر نەبینم منداڵی پێخواس لە شەقامەکاندا کار بکەن و لێیان بدەن و گاڵتەیان پێبکەن. با چیتر نەبینم کوشتنی منداڵی کورد، چیتر نەبینم رفاندنی منداڵانی ئەم گەلە، با ئیتر بەس بێت ئەشکنجەی منداڵی کورد لەسەر قسە کردن بە زمانی دایکی.
دەبێ ئەوانەی کە دووژمن پێمان دەرخوارد دەدات هیچیان وەرنەگرین و هەموان رەدکەینەوە ولە بەرامبەر هەموو ئەوانە چاوی خۆمان وەکەین و خاوەن هەڵوێست بین چوونکە خەون و خەیاڵێکی زۆرمان هەیە و ژیانێکی ئازادمان دەوێت وەک پەپوولەیەک شەیدای ژیانین وئارمانجی سەرەکیمان ئازاد کردنی کوردستانە و بۆ بونیاند نانی ژیانێکی سەربەخۆ بۆ نەجات دانی هەموو منداڵان تێبکۆشین چونکە منداڵان لە دوونیایەکی تاریک دان. هەر لەسەر ئەو ئەساسە سۆزی خۆم بەرامبەر هەموو منداڵان دووبارە دەکەمەوە و پێیان دەڵێم بۆ ئێوە ژیان دەکەم و ئێوە ئایندەی ئەو وڵاتەن.
گذار دموکراتیک
بۆ منداڵانی نیشتمانەکەم ✍ بێریتان بۆتان – ئەندامی یەکێتی ژنانی گەنجی رۆژهەڵاتی کوردستان – YJCR 🆔 @GozarDemocratic
ئێمە منداڵێکین کە لەبەر هەژاری چارەمان خۆ کوشتنە چوونکە ئەوەی دەترسێت سەیری چاومان بکات، دووژمنمانە بۆ ئەوەش ئێمە خەیاڵی منداڵێکم گەورە دەبین و دەچینە خەونی دووژمنان، لە کۆڵی نابینەوە و تێکی دەشکێنین
سەرچاوە: گۆڤاری ژیلەمۆ18
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic
سەرچاوە: گۆڤاری ژیلەمۆ18
pjak.eu
🆔 @GozarDemocratic